Niet-Officiëel Gedeelte. ’s Gravenhage, 19 April. i Als de klankvolle stem van een vredesklok — ' joo schrijft de Weener Presse — ruischt te : midden van het woeste veldgeschrei in de dagbladen de Fransche uitnoodiging tot de nieuwe : wereldtentoonstelling van Parijs. Het is het I vast vertrouwen op het behoud van den algemenen vrede, dat aan de reuzen-ondernjming ; van de constitutionele Republiek ten grondslag jjcrt, welke de natiën binnen twee jaren op het j^is-veld en het Trocadero wederom tot een wedstrijd roept. In de overwegingen van de betrekkelijke Regerings-besluiten wordt verduid, dat Frankrijk rekent op de normale ontwikkeling van de internationale verhoudingen. loo ook al tegenwoordig op den quai d’Orsay niet meer de draden der politiek uit alle landen amenloopeu, gelijk eertijds op de Tuileriën, toch heeft de bekwame Staatsman, die de buitenbndsche politiek van Frankrijk leidt, een juisten ilik in den toestand en in de ontwikkeling fa dingen in de eerstvolgende twee jaren; en indien alzoo de zwarte punten aan den gezigtseinder zoo onheilspellend waren als men beweert, iou de zoo bedachtzame Fransche Regering de eerste geweest zijn om het zoo veel omvattend I plan te verdagen. I De Presse ziet den toestand zeer optimistisch I in. Hee scherp men ook zie, voor de ontstelj tenis, welke zich in de laatste dagen van de 1 staatkundige dilettanten heeft meester gemaakt, meent het blad, is geen reden te ontdekken en I het schijnt slechts een jaarlijks terugkeerend I kwaad te zijn, dat met de zwaluwen ook de I oorlogsprofeten komen aangevlogen. Er wordt op gewezen hoe de verhouding ■ tussohen Frankrijk en Duitschland in dé laatste 1 jaren veel verbeterd is ; hoe Duitschland wegens ! Frankrijks reorganisatie van strijdkrachten geen gevoeligheid meer betoont; en hoe in Frankrijk over ’t algemeen slechts van //revanche” op wetenschappelijk en handelsgebied sprake is. Als een de; bewijzen van de heerschende vredelievende gezindheid wordt het feit aangehaald, dat verleden week de //oorlogs-candidaat” von Wimpffen de nederlaag geleden heeft bij de stembus te St. Denis, dat zoo langen tijd door de Duitschers bezet is geweest. Wij stippen hierbij aan, dat de vijf aanvullings- | verkiezingen, welke gister hebben plaats gehad, de ultra-radtcalen niet ten goede zijn gekomen. De betrekkelijk meer gematigde partijen behaalden over ’t algemeen de zege en de omstandigheid valt hierbij op te merken, dat de meeste vacante plaatsen door radicalen bezet waren, die vroeger in meer dan een district werden gekozen. Haar blikken verder uitstrekkende, doet de Weener Presse opmerken hoe in het Westen geen andere brandende vraagstukken zich voordoen. //De rivaliteit tusschen Frankrijk en Engeland in Egypte is een kinderspel, gerekend tegen den tot barsten toe gespannen toestand van de laatste jaren.” Waar nu de opstand in Turkije’s noordelijke gewesten en de uit dien //nationalen krijg” voortgevloeide diplomatieke verwikkelingen. //In de hand van de drie Keizer-Staten ligt het nog — zegt de Presse — te beletten, dat deze //agrarische revolutie” geen nationale worde; daartoe behoeven zij slechts de consequentiën van de bekende hervormings-nota ten volle te aanvaarden en bij de Porte op vervulling van haar beloften aan te dringen. In dat geval zullen noch Servië noch Montenegro gelegenheid krijgen //zaken te maken.” //Hoeveel in de oorlogskoorts van den laatsten tijd in de vasal-Staten waarheid en hoeveel nationale phrase was , laten wij in het midden. Zeker is ’t, dat voor de drie Keizerlijke Mogendheden het belang bij het behoud van den vrede thans even sterk is als in het laatste voorjaar en dat ook de annexatie-lustige en buitgierige kleine Staten zich aan dezen categorischen eisch van haar politiek hebben te I onderwerpen. Zijn de Belgrader Staatswijzen reeds zóó ver gekomen, dat zij de Servische boeren, om hen geld afhandig te maken, moeten voorhouden , dat met het bedrag van de gedwongen leening aan Turkije zijh noordelijke provinciën allen afgekocht worden, dan is er volstrekt geen reden meer, zich bijzonder ongerust te maken over Servische buitensporigheden. //Over het kleingeestige van die houding en over den vasten wil van de Keizerlijke Mogendheden anderzijds om den vrede te bewaren, is men blijkbaar ook aan het Fransche departement van Buitenlandsche Zaken genoegzaam op de hoogte en daaruit ontstaat het vaste vertrouwen, waarmeê de wereld-tentoonstelling wordt aangekondigd. De drie-Keizersbond beteekent den Europeschen vrede, thans even goed als te voren.” Wat voorafgaat bevat niets nieuws. Het is dikwijls reeds gezegd in anderen vorm. Maar de herhaling van die zijde heeft toch haar waarde bij al het tegenstrijdige, dat men aanhoudend over den vermoedelijken loop der zaken verneemt. Ook heden' zal men den toestand nu eens donker gekleurd, dan weder onder een zeer helderen tint voorgesteld zien. Opgemerkt dient het evenwel dat, waar ’t aankomt op de V goede verstandhouding tusschen Rusland en Oostenrijk, de verzekeringen, die men van gezaghebbende zijde uit St. Petersburg ontvangt, volkomen overeenstemmen met de verklaringen uit Weenen. De toekenning van hooge onderscheidingen , o. a. aan den. Russischen gezant te Weenen, moet daarbij als demonstratie dienen om het tegendeel feitelijk te weerspreken. De alliantie van de drie Keizers — zegt de officieuse Italia — is echter minder een quaestie van keus dan een noodzakelijkheid, uit hun weêrzijdschen toestand geboren. Zij zijn zóódanig gebonden door de onmogelijkheid om op dit oogenblik de Oostersche quaestie op te lossen, dat, zelfs wanneer de gegrondste redenen bestonden om het zamen oneens te worden, zij nog vereenigd zouden blijven. Hun bondgenootschap — zoo met dat woord het karakter van hun verhouding kan worden aangeduid — is niet gegrond op het gemeenschappelijke van het doel dat zij beoogen, maar op hun verlangen om tot op een nader tijdstip te vermijden wat zij niet willen. Zoo lang dan ook tusschen hen geen overeenstemming bestaat omtrent de hoofdquaestie, zullen zij eensgezind blijven omtrent het behoud van den vrede. Het is een negatief verbond, dat tot hiertoe niet een positief karakter kon aannemen en waarbij het niet te voorzien is of en wanneer het dit zal kunnen erlangen. Wij gelooveJl, dat dit oordeel volkomen juist is en wanneer dat zoo is, dan laat zich ook verklaren één verschijnsel, dat, men lette er wel op, als een roode draad loopt door de geheele • Oostersche quaestie , om haar nl. door talmen en dralen zoolang en zooveel megslijk open en slepende te houden. Het heden aangekondigd voornemen van de Mogendheden om, naar aanleiding van den zoogenaamden onwil bij de Porte , door wie — men lette er óók op — de Mogendheden zich nooit kunnen laten bevredigen, kan die politiek niet weinig in de hand werken. De opstandelingen van hun zijde doen al hun best om door het onderhouden van de oproerige beweging diezelfde staatkunde niet weinig te bevorderen. In strijd met hetgeen men verwacht had, is toch ook nu weder een zich conservatief noemend Ministerie in Rumenië opgetreden. Opmerkelijk is ’t hoe het militaire element in deze Kabinetsformatie overheerschend is. --- ENGELAND. Buitenland, Vervolg., ivpru. i Z. K. H. de Prins van Wales is Zaturdag te i Gibraltar aangekomen en met groote geestdrift ont- ■ vangen. De stad was schitterend versierd en een i menigte menschen verdrong zich in de straten. Na het houden van een levée in het Regerings-hotel gebruikte de Prins het Imcheon met HDs. broeder ■ den Hertog van Connaught. Des avonds had bij den ; Gouverneur een diner plaats en waren de stad en t de rots geïllumineerd. Zonder gevolg deden de t Prinsen des avonds een rijtoer door de stad. Tegen middernacht keerde de Prins aan boord 3 van den Serapis terug. i Z. K. H. de Prins van Wales wordt te Oporto - verwacht op reis naar Vigo, waar Hij naar Enge. land zal scheep gaan. Het vereenigd eskader wacht J daar den Prins op. q De Portugesche bladen, sprekende van het bezoek van den Prins van Wales aan Lissabon, zien e daarin een bevestiging van de goede verstandhouding, die tusschen Groot-Brittannië en Portugal bestaat. , Omtrent ’s Prinsen reis valt nog te melden, dat j Z. K. H. aan de Admiraliteit HDs. bijzondere tevredenheid heeft betuigd voor de getroffen schik_ kingen. — Disraeli is van Hughenden Manor vertrokken naar Cumberland Lodge, ten bezoeke van HH. KK. 1 HH. Prins en Prinses Christian. _ — De Gouverneur Sir W. F. Drummond Jervois, e is den 14n van Perak te Singapore teruggekeerd; e van ongeregeldheden te Perak werd sedert niets meer vernomen. c — Te Belfast is men eenigzins ongerust over j het voornemen van de Protestantsche partij, om \ den lln Mei, ter gelegenheid van de plaatsing van het standbeeld van dr. Cooke, //den Protestantschen , kampioen,” eeh groote demonstratie te houden. De j onthulling en de overdragt van dat beeld hebben £ zonder ceremonie plaats gehad en deswege zijn,de Orangisten verstoord. Men is nu voor die demonstratie beducht, vooral met het oog op de aanstaande J ulij -gedenkdagen. — De vereeniging van afgevaardigden der Israe- 1 litische gemeenten heeft besloten , de tusschenkomst ( in te roepen van den Britschen gezant te Madrid om j van de Spaansche Regering te verkrijgen intrekking ] van het oude edict, waarbij den Joden het verblijf in ] Spanje en dus de uitoefening van hun godsdienst ] wordt verboden. , Het verzoek wordt door aanzienlijke leden van de Israëlitische gemeente krachtig gesteund. , — Te Woolwich zal een nieuwe tunnel onder de Theems worden, gebouwd, uitsluitend voor voetgangers , doch zoo breed, dat van weerskanten vijf personen er zich gemakkelijk in kunnen bewegen. — De Australische reiziger Jess Young zal spoedig naar Nieuw-Guinea vertrekken, om daar een onder' zoekingstogt te ondernemen. ! — Als supplement tot het werk van dr. Anderson, Manday en Momein, zal het dagboek worden ’ uitgegeven van den vermoorden ingenieur Magary, door dezen tot op kort voor zijn dood bijgehouden. — Zaturdag werd te Stratford-on-Avon door den • heer Halliwell-Philips Shakespeare’s woning New i Place aan de stad in eigendom overgedragen, i — Ook de catalogus van de Engelsche afdeeling ï der Philadelphia-tentoonstelling is thans ter perse, t Zij zal na 20 April bij de firma Eyre en Spottis3 woode verkrijgbaar zijn, tegen den prijs van 4 sh. — In het district Teviotdale heerscht sedert maanden een ware muizenplaag, waarschijnlijk het gevolg van het veelvuldig vangen van havikken en andere roofvogels. Thans is die jagt verboden, doch voor het oogenblik is de landbouw daarmede niet geholpen voor de verliezen, die zij nu reeds door het aantal muizen lijdt, dat de oogst nagenoeg heeft vernield. — Het onstuimige weder is in de jongste dagen in de hoofdstad en in verschillende deelen van Engeland blijven woeden, gepaard met hevigen sneeuwstorm , zoodat op verschillende lijnen de treinen uren achtereen in de sneeuw bleven steken, terwijl ook het verlies van menschenlevens is te betreuren ten gevolge van den zwaren sneeuwval. — Men onderstelt, dat de schoener Kattie, van Port Mulgrave naar Boston, vergaan zal zijn. Sedert lang toch is van dit schip, met 63 passagiers aan boord, niets vernomen. — In de nabijheid van Doncaster, te Adwich Junction, zijn twee treinen op elkaêr geloopen, waarbij dertien personen zwaar gewond werden en andere ligtere kneuzingen bekwamen. —D O — In Clielsea heeft een moord gepaard met diefstal plaats gehad, waarbij de misdadigers met merkwaardige berekening zijn te werk gegaan. Een weduwe, Porter geheeten, had kamers verhuurd aan een gehuwd paar, Wall ace. Woensdagavond klaagde jufvrouw Porter dat zij zich niet wel gevoelde. Zij sprak er met vrouw Wallace over, met wie zij zeer intiem wa;, en geneeskundige hulp werd ingsreepen; na het gebruik van eenige geneesmiddelen scheen zij wat beter te worden. Donderdag werd zij door Wallace en diens vrouw bezocht, die daarna naar Charingcross-station vertrokken; verder werd niets meer van hen gehoord. Jufvrouw Porter werd daarna erger, en ze stierf zonder een woord hebben kunnen uitbrengen; zij had een kleine wonde aan den linkerslaap. Een groote hoeveelheid juwelen en kostbaarheden worden vermist. --- FRANKRIJK. yA wi tu/wnvi u vv/ i vü^/v/uwv/wivij Parijs, 17 April. Yóór deze regelen u in handen komen zullen de uitkomsten der verkiezingen u bekend zijn in de vijf colleges, Zondag in Frankrijk zamengeroepen om afgevaardigden te kiezen voor de Kamerzetels, welke ten gevolge van aanneming voor andere kiesdistricten vacant waren geworden. In het 17e district van Parijs en in het eerste district van Bordeaux is men tot geen beslissend resultaat gekomen , terwijl te Marseille de radicale candidaat terstond over twee candidaten van de linkerzijde zegevierde. Te Parijs heeft de betrekkelijk meest gematigde candidaat, de heer Pascal Duprat, voorgestaan door La Bépublique /rangaise, de meeste stemmen verkregen. Om u de waarheid te zeggen, de verkiezingen brengen thans veel minder dan vroeger de hartstogten in bewegi#^. Men heeft er werkelijk genoeg van. Zonder ongeduld wacht men de uitkomst en men verneemt die zonder zich warm te maken. Men heeft veel gesproken over de rede, door den heer Yictor Hugo gehouden in de vergadering, belegd in de schouwburgzaal van het Chateau d’Eau, om de inschrijving op te voeren, geopend met het doel om een zeker aantal werklieden naar de tentoonstelling te Philadelphia te zenden, zooals men dit vroeger naar Londen en Weenen gedaan had. Dat was weder een regt kolfje naar de hand van den heer Yiètor Hugo. Hij heeft op nieuw van die mystieke zinsneden opgedreund, waarin hij zooveel behagen schept, en aan het eind niet zonder groote behendigheid het vraagstuk der amnestie in zijn rede weten in te vlechten. ’t Geen ik hem het meest verwijt, zjjn de overdreven loftuitingen , die hij aan het volk toezwaait. Nooit heeft een hoveling Cesar zoo bewierookt, als Vietor Hugo de Parijzenaars ! Het volk verlaat die vergaderingen, vervuld met hoogen dunk van zichzelf. Inderdaad, dit is de regte weg niet om het tot de ware pligtsbetrachting aan te sporen. De heer Ricard bevindt zich te Niort. Hij zal tien dagen afwezig blijven. Vele maires nemen hun ontslag, sedert de heer Ricard zijn meening heeft doen kennen over de gemeentewet en hij niet toegeeft dat de maires buiten den Raad kunnen gekozen worden. Eenige Oostenrijksche decoratiën zijn aan Fransche officieren verleend. Generaal de Cissey, divisiegeneraal, Minister van Oorlog, heeft het grootkruis der Leopoldsorde ontvangen. De heer Rouher is naar CMslehurst vertrokken, waar groote krijgsraad gehouden werd. Zooveel is zeker, dat de zaak der Bonapartisten sterk is achteruitgegaan. --- BELGIË, \vcm onzen eigen correspondent.) Brussel ,17 April. Ik heb u indertijd verhaald van het luisterrijk gebouw, dat het Brusselsche Gemeentebestuur, mi reeds verscheiden jaren geleden, op het midden van den boulevard heeft laten oprigten ten gerieve van de finantie-, nijverheids- en handelswereld. Ik heb toen de feesten beschreven, waarmede dat gebouw werd ingewijd, de bals en banketten, die elkaêr in weelderige pracht opvolgden. De magt van het geld had dan ook een waardigen tempel gevonden en haar getrouwen bleven nu ook niet in gebreke om te wedijveren in vertoon van overdaad, verkwisting en verfijnd genot. Men mogt zich die luxe veroorloven. De beurs- en handelswereld baadde toen in het goud en in de millioenen. De catastrophe van Langrand-Dumonceau was reeds vergeten; de Fransch-Duitsche oorlog had talrijke beschikbare kapitalen naar Brussel doen stroomen, en de hoofdstad van België of liever de BrusselSbhe bankiershuizen vervulden in het eerste jaar, dat op het sluiten van den vrede volgde, de rol van bemiddelaars tusschen den handel en de nijverheid der twee groote natiën, die nog niet zoo spoedig konden besluiten om van de doodelijk vijandige gezindheid van den vorigen dag plotseling over te gaan tot de welwillende betrekkingen, die toch zoo onmisbaar zijn voor het handelsverkeer. Die staat van zaken kwam vooral aan Brussel bij uitstek ten goede. De beurs scheen wel te klein voor al die menschen, die plotseling als door goudkoorts bevangen en meêgesleept werden. De grootsche ondernemingen van Philippart schenen toen in vollen bloei. Alle aandeelen van zijn verschillende maatschappijen hielden zich uitmuntend en waren dagelijks in de rijzing begrepen. Men hoorde van niets anders dan van gewonnen en gerealiseerde millioenen. De beursmannen lieten dan ook niet na, van dien gelukstaat gebruik te maken. Met volle handen wierpen zij mildelijk het geld hun vrienden en bewierookers in den schoot; morgen stroomde het hun toch weer honderdvoudig te gemoet. Velen , die vroeger zeer bescheiden te voet gingen, lieten zich nu de perystiel van de beurs inrijden in een brougham of een elegante break. Dat zekere dameswereld van dit leventje profiteerde, ligt in de reden. De heidensohe fabel van Danaë met den gouden regen was in die dagen geen zeldzaamheid. Het geleek wel een*ldolle wedloop van gemakkelijk verkregen genoegens en ’t was of ieder er naar jaagde om ook dat leven van rumoer deelaohtig te worden. Uü viuiuuu, Eenige weinige oude en beproefde agents de change, eerlijk, trouw, streng en onkreukbaar van beginselen , verhieven te vergeefs hun waarschuwende stem om die onvoorzigtige en vermetele goudzoekers in hun dolle vaart te stuiten; zij deelden het lot van Cassandra. Men spotte met hun waarschuwingen, men lachte wat om hun voorzigtigheid en noemde hun eerlijkheid aartsdomheid. //Zie eens aan,” riepen de jongeren, //de millioenen hebben zij slechts voor het grijpen. En zij manen ons aan, er geen gebruik Van te maken. Dwazen, die zij zijn.” Met vernieuwde woede wierpen zij zich op de winsten van allerlei aard. Blijkbaar verkeerden zij in den waan, dat aan dat alles geen einde zou komen. Zij sloten het oor voor de raadgevingen van hen, die een zeer snel en vreesselijk ontwaken voorspelden na deze opgeschroefde agiotage; zij vergaten dat de fortuin twee aangezigten heeft en dat, gelijk de Duitscher zoo welsprekend gezegd heeft Mit des Geschïckes Machten, Ist kein ewiger Bund zu plechten Und das Vnglueck schreitet schnell. Vnd das Vnglueck schreitet schnell. Welnu, dat ongeluk, waaraan zij weigerden te gelooven, is hen komen overstelpen. Met vreesselijke slagen heeft het getroffen en de beurs van Brussel gelijkt een necropolis. Gij vindt er nog een deel van de oude habitués, maar zie eens die verandering ? Vroeger zoo pralend en schitterend, zoo overdadig en aanmatigend, thans met wezenloozen blik en magteloos door de paniek van het oogenblik. Het zoo sterk verlangde millioen is voor velen het doelwit niet meer : zij achten zich al gelukkig, wanneer zij de middelen voor hun dagelijksch onderhoud weten te vinden. Anderen, en onder hen de rijksten, leven in voortdurende benaauwdheid. Voor ’t oogenblik hebben zij de redding van hun fortuin nog te danken aan hun gelukkig gesternte, dat hun bij tijds waarschuwde om zich los te maken van de groep-Philippart. Maar al zijn zij voor ’t oogenblik gered uit die opeenvolg ging van crisissen en finantiële rampen, al werden zij nog niet geruïneerd door de Banque de Belgique en al hebben zij ook al intijds op het groene kleed van de beurs de metallieken geworpen, zij trillen nog altiid van het hoofd tot de voeten voor hun vrijheid “‘'‘r — — — — * — en hun eer. Als deze toestand nog eenigen tijd zoo voortduurt, zeide mij gister een beursman, zal men de beurs wel kunnen sluiten en de zwarte vlag hijschen. Nu valt in deze jammerkreet overdrijving niet te miskennen, maar zij kenschetst maar al te levendig den bedenkelijken toestand. Zaturdag verspreidde zich het gerucht ter beurze, dat een agent de change zich in het Bots de la Cambre van ’t leven had beroofd. De naam was niet bekend. Allerlei gissingen werden opgeworpen. Niet minder dan een dozijn personen werden genoemd, die op ’t oogenblik in een toestand verkeeren, waarin zulk een noodlottig besluit tot de mogelijkheden behoort. Eindelijk vernam men, dat de ongelukkige niet langer dan een veertien dagen aan de beurs alhier bekend was, dat hij gehuwd en huisvader was, alles had verloren en, geen redmiddel vindende, de hand aan zich zelven had geslagen. Ook van Antwerpen komt het berigt van een finantiëlen zelfmoord. De directeur van de Banque centrale heeft zich op die rampzalige wijze van zijn verpligtingen ontslagen. Waar zullen die rampen eindigen en hoe lang zal het duren, alvorens het geschokte evenwigt weêr hersteld is ! Ik liét u slechts één zijde van dezen droevigen toestand zien, maar dieper doordringende in de ellende, die aan den huisselijken haard wordt geleden, waar nog kort geleden overvloed, weelde en gemak heerschten, o verziet men eerst de gevolgen van de speculatie-koorts, die honderden familiën in ’t verderf heeft gestort. Brussel, 17 April. T’ Kint de Rodenbeke is heden-ochtend voor de Raadkamer verschenen, ter voldoening van een % bij de nieuwe wet op de preventieve gevangenschap gevorderde formaliteit. De Raadkamer, het Openbaar Ministerie, den regter van instructie en den raadsman van den beklaagde gehoord, heeft het mandaat tot inhechtenisneming eenvoudig bekrachtigd. T’ Kint werd uit de gevangenis des Petits-Carmes in een cellulair rijtuig naar het paleis van justitie overgebragt en op dezelfde wijze keerde hij ook naar de gevangenis terug. Hij was doodsbleek en zeer ter neêrgeslagen. Tot den brigadier der gendarmerie had hij gezegd : //Gij znlt mij toch zeker niet in boeijen slaan ?” — //U even als alle anderen”, antwoordde de brigadier, die hem de boeijén aandeed over zijn zwart-glacé handschoenen. De beschuldigde was even elegant gekleed als toen hij , drie dagen vóór zijn vlugt, als getuige optrad in een correctionele zaak. --- SPANJE. De quaestie van de fueros in de noordelijke provinciën van Spanje zal het .onderwerp van conferentiën uitmaken, eerlang te Vittoria en te Madrid te houden tusschen de gedelegeerden van de Bas- ' kische provinciën en van Navarre met het Spaansch Gouvernement. In beginsel schijnt de afschaffing van de eeuwen- heugende voorregten bij het meerendeel der bevolking geen ernstigen tegenstand te ontmoeten. De moeijelijkkeid ligt echter in de middelen om de daaruit voortvloeiende hervormingen in practijk te brengen, met betrekking tot de heffing van belastingen enz. Het provinciaal bestuur van Navarre heeft aan de besturen in de Baskische provinciën voorgesteld in deze gezamenlijk te handelen. De anti-fueristische manifestatiën te Santander hebben te Bilbao en St. Sebastiaan groote ontevredenheid verwekt. — De Epoca verzekert, dat jl. Zondag de crediteuren van don Carlos te Bayonne een bijeenkomst hebben gehouden en drie uit hun midden naar Dublin hebben gezonden , waar thans de pretendent vertoeft, om van hem te vragen dat hjj voorloopig de helft op de vorderingen te zijnen laste zal afdoen. ---