Officieel Gedeelte. VERGADERING fan den GEMEENTERAAD VAN ’sGRAVENHAGE op Maandag 33 Julij 18??, des namiddags ten half drie ure. A. Mededeelingeu. H. Aanbieding der gemeenterckeniog over 1876. V. Benoeming: lo. een Commissie tot ouderzoek van de gemeenterekening. 2o. van de Voorzitters en leden der stembureau! voor do verkiezing vau drie leden van den Gemeenteraad op 81 Julij a. s. 8o. eeu Commissie voor het onderzoek der geloofsbrieven vau de benoemde eu by herstemming te benoemen leden vau den Gemeenteraad. 4o. van een hulponderwijzer aan do gemeentescholen voor lager oudenvijs, ter vervulling eener vacature. 5o. vau een Curator van het gymnasium. IS Beraadslaging over: lo. het voorstel tot afkoop eeuer recognitie. 2o. dat tot overneming van een stuk grond in het Marceliselop. 3o. het voorstel tot regeling der teruggave van hoofdelijken omslag over vorige jareu. •to. het praeadvics o]) het adres van den heer H. W. baron van Aylva van Pallandt. 5o. het praeadvics op het adres der hoeren J. van Smeten e. s. --- DUINWATERLEIDING. De waterverbruikers, wier lo termijn van betaling den 3In Juiy e. k. vervalt, en die op dien datum niet hebben betaald, worden verwittigd, dat na dien dag, zonder verdere waarschuwing, de toevoer van water wordt afgesloten. De Directeur, THEODOR STANG. --- Aan het Haofdcommissarlaat van Politie zijn als Een harmonica in een doos, een boezeroen geknoopt in een zakdoek, een gouden ring met glazen steen , drie wollen kindersokjes , een wit kousje , een lederen hondeuhnlsbandje , een dividcnd-coupou van den spoorweg Warschau—Bromberg, een boekje ,getiteld: *Ecreglementen der N ederbuidsche Hervormde Kerk” en een zilver dameshorloge. Inlichtingen worden verstrekt alle werkdagen ’s namiddags tnsschen 12% en 2 ure. --- Niet-Officiëel Gedeelte. ’s^ravenbagc, 3(9 Julij. 10 Mei. In de laatst verschenen aflevering van de Revue des Deux Mondes komt een artikel voor, onderteek end Valbert, waarin de schrijver o. a. zegt: «Het is een onuitroeibare illusie van de zoogenaamde conservativen in Erankrijk,te gelooven, dat zij op de sympathie van alle monarchale Staten in Europa kunnen rekenen.” Wanneer dc schrijver met de uitdrukking «zoogenaamde conservativen” bedoeld heeft ben, die voor Erankrijk alleen heil zien in een Bourbonsche of Napoleontische Regering, dan willen wij tot zekere hoogte toegeven, dat zulke conservativen in dat opzigt niet op de algemeene sympathie kunnen rekenen, omdat de wijze, waarop liet monarchaal beginsel onder beide regeringstelsels werd opgevat en toegepast, niet kan strooken met de opvatting, die men algemeen heeft van een monarchaal-constitutioneel regeringsstelsel. Maar als de schrijver meent, dat het conservatisme in Frankrijk dc sympathie der monarchale Staten heeft verloren, dan is dit een zeer zonderlinge vergissing, waaraan hij zich schuldig maakt. De conservativen in Frankrijk, zij die orde, gezag en godsdienst als de eerste en hechtstc steunpilaren der maatschappij beschouwen en daarom bet stelsel van volkssouvereiniteit in al zijn vormen verderfelijk oordeelen, genieten in alle ordelievende Staten dc meeste sympathie en daar, waar zij optreden om die beginselen te verdedigen en te handhaven, kunnen zij immer rekenen op de toejuiching van allen , die een af keer hebben van radicalisme en eaesarisme, hetzij deze zich openbaren in een Monarchie of in ccn Republiek. Deze opmerkingen werden ons in de pen gegeven door het lezen van een artikel in de Anthemsehe Courant van 16 dezer, waarin in zeer scherpe bewoordingen afkeuring wordt uitgesproken over hetgeen algemeen bekend staat als «de daad van 16 Mei”. Wat in Frankrijk op 16 Mei is gebeurd cn hetgeen daarop is gevolgd, wordt bestempeld met den naam van «het toppunt van bolagchelijkheid” en wanneer werkelijk de gebeurtenissen in Frankrijk van geen ander standpunt konden worden bezien , dan waarop de ArnJi. Ct. zich stelt, dan zou men geneigd zijn met haar qualificatie in te stemmen. Tegenover de scheve voorstellingen, zoowel in de buitenlandsche als in onze liberale en radicale organen, achten wij het echter niet zonder belang, de feiten cenigzins duidelijk in het licht te stellen. Hoe was de toestand in Frankrijk vóór 16 Mei ? Niet slechts de Republiek, maar de cousen-a live Republiek , was in Frankrijk aangenomen tot het jaar 1880; op dat tijdstip zou het land op nieuw uitspraak kunnen doen over den regeringsvorm, waaronder het wilde leven. Tot dien tijd werd, nadat de heer Thiers voor dc uitspraak der Kamer-meerderheid moest zwichten, het presidentschap opgedragen aan maarschalk de Mac-Mahon, die zich pleglig verbond, de taak, hem door de conservativo Volksvertegenwoordiging opgedragen, stipt naar eed on geweten te volbrengen. Onder welke moeijelijke -omstandigheden de Maarschalk zijn gezag en de orde in Frankrijk Bloest handhaven, is' genoegzaam bekend ; het is onnoodig, dit hier nader uiteen te zetten. Ten einde zooveel hem dit mogelijk was de overtuiging te schenken, dat hij werkelijk niet anders wilde dan de handhaving van den republikeinschen regeringsvorm , koos de Maarschalk mannen tot zijn Ministers, wier republikeinsche gevoelens bij'niemand verdacht konden zijn. Doch hoe vervulden die Ministers hun taak ? Wisten zij steeds het. prestige van liet gezag te haudhaven ; betoonden zij zich de ijverige en getrouwe dienaren van die Republiek , welke het Fransclie volk heeft gewild ? liet tegendeel 1 is gemakkelijk te bewijzen. In plaats van steun en kracht ts zoeken d££r, waar zij die voor de conservative begin«eleu konden vinden, lieten zij ziel) vgortdurend * j meer en meer leiden door de mannen der linkerzijde en der uiterste linkerzijde ; de conservative Republiek werd onder hun bestuur langzamerhand verlaagd tot een radicale partijregering en de kracht, die van het Gouvernement moest uitgaan, werd overgebrngt in de gelederen der radicalen; het was niet meer het Kabinet, maar het waren de radicalen en de socialisten, de Gambetta’s en de Louis Blanc’s die in werkelijkheid regeerden. Aan dien staat van zaken moest de President een einde maken, wilde hij niet een toestand bekrachtigen dien hij volgens het hem gegeven mandaat verpligt was te voorkomen, en waartoe het regt tot ontbinding, onder goedkeuring van den Senaat, hem als middel door de Constitutie was in de hand gegeven. En nu moge men al beweren, dat het radicalisme zich dan toch nog niet oppermagtig ten troon had verheven, dat het zich nog immer bleef bewegen binnen de perken der Constitutie, dc handelingen der radicalen toonden duidelijk aan, welken weg men wilde inslaan. De hardnekkige oppositie tegen de toelating van die leden welke niet tot de linkerzijde behoorden, de weigering der sommen voor de aalmoezeniers bij het leger en zoo vele andere handelingen meer, bewezen duidelijk, dat het verder betreden van den weg, waarop het Ministerie-Jules Simon, door de radicalen en intransigenten gedreven, zich zag gebragt, moest leiden tot den' ondergang van Frankrijk. Ja, cr was nog geen onmiddellijk dreigend gevaar; de toestand had nog eenigen tijd kunnen voortduren. Maar sedert wanneer is het voor een hoofd van den Staat pligt, rustig dc dingen die komen zullen, af te wachten, in plaats van, voor zoover dit in zijn magt is, het dreigend onweder te bezweren ? Regeren is vooruitzien , en dit geldt zoowel voor het hoofd eener Republiek als voor het hoofd van een monarchalen Staat. En waar het nu uit alles duidelijk was, dat het drijven der radicalen in de Kamer de conservative Republiek zou doen opgaan in de radicale Republiek , om straks te vervallen in de rampen der Commune, daar was het een daad van politiek doorzigt, een daad van zelfbehoud, om zoo spoedig mogelijk het gevaar van Frankrijk af to wenden. van zenoenoua, mei voor maarsemut ue ivracMahon persoonlijk, want als er voor den Maarschalk sprake kon zijn van eenig eigenbelang dan zou het alleen dit kunnen zijn, om zijn herkiezing in ’80 mogelijk te maken cn die mogelijkheid zou zeker worden verspeeld, wanneer de daad van 16 Mei slechts ten doel zou gehad hebben, den terugkeer van het Keizerrijk of van het Koningschap mogelijk te maken. Het is dan ook een geheel onjuist beweren, vol te houden, dat de 16e Mei aan Frankrijk een tweeden Decemberdag zou moeten bezorgen. Het kan zijn, wij willen het geenszins ontkennen, dat er op dit oogenblik in Frankrijk gevonden worden, die een terugkeer van do Napoleons of van de Bourbons wenschen , die zelfs dien terugkeer als een gevolg der daad van 16 Mei verwachten; maar voor zoover wij de toestanden cn de persouen in Frankrijk kennen , is het noch maarschalk dc Mac Mahon, noch hertog de Broglie, noch de heer de Fourtou, en zeker veel minder nog hertog Decazes, die dien terugkeer thans zouden willen bevorderen. Onjuist is het ook, dat al de republikeinseke prefecten zijn ontslagen; onder hen, die hun ambt hebben behouden, zijn er nog velen, die onder het bestuur van den heer Thiers zijn aangesteld. Doch, gelijk wij in den aanvang zeiden : het is hier geen strijd tegen de Republiek, maar wel een strijd van het conservatisme tegen het radicalisme, een strijd van orde en gezag tegen wanorde en bandeloosheid. En in dien strijd staan de conservativen in alle constitutionele monarchale Staten aan de zijde van de conservativen in Frankrijk. In dien strijd scharen ook wij ons aan de zijde van hen, die in Frankrijk datgene willen verhoeden, waartoe, helaas ! ook het woelen en wroeten der liberalen in Nederland zou kunnen leiden: dc regering van het radicalisme, dat is de magt vau het geweld hoven het gezag van de wet. Dit laatste te handhaven is pligt van allen, die het wel meenen met hun Vaderland, en daarom kunnen wij ons in geenen deele vereenigen met de afkeuring, die de daad van maarschalk de Mac-Mahon in de zg. liberale pers heeft ondervonden. Er is hier geen sprake van clericalisme of van imperialisme, maar alleen en uitsluitend van handhaving van het conservatief beginsel: dat de ware vrijheid slechts gevonden kan worden daar, waar orde en gezag ten troon gezeteld zijn. Wij nteenen hiermede meer de ware gevoelens van Europa uit tc drukken, dan de zich noemende heer Valbert in het boven aangehaald artikel in de llcrue, volgens de Nordd. Al/ff. Zeitung heeft gedaan. --- BUITENLANDSCH OVERZIGT. ivaueren wij nu niet nci oesussenu moment in het Rnssicch-Turkseh drama? Zietdaar de vraag, die heden de polemiek vap gezaghebbende schrijvers beheerscht. De vraag is zeker niet ontijdig. De maat der oorlogs-j animeren is waarlijk ten boorde toe vol. De «mcnschelijkheid”, in welker naam de krijg begon, smeekt genade. Maar niet uit dien hoofde wordt de vraag gesteld. Uit tweeërlei anderen hoofde doet inen haar. Vooreerst vrajlgt rqen zich af, of nu niet in Rumelië een beslissende slag nadert. In de tweede plaats vraagt men of de grens piet is bereikt, welke de diplomatie zich had gesteld voor het aapvangen vap haar hemoeijingen. AVat de eerste vraag betreft, zeker is ’t dat de Russen zich tlmns op de zuidelijke helling vandenBalkan bevinden; zij snijden de spoorweggemeenschap van den vijand af en rukken op Adrianppel en Plplippopolj aan. Dit blijkt ons uit de berigtep van den dag, Suleirpan-paoha brengt aanzienlijke versterking aan; maar hoogstens kan het geheel der rersch aanrukkende troepen 80 a 40 000 man bedragen. Zullen, dat is de vraag, de Russen in staat zijn aan de Turksche strijdmagten , thans onder het opperbevel van §ylojn)an-pacha komende (want op de ontwikkeling van AbdulrKcrifp’s «plan” wilde men, wijsselijk, niet wachten), het hoofd te bieden in Bulgarië en in Rumelië een expeditie-corps m» werven , dat sleehts voort to rukken heeft ? Pie yi'aajj i? niet zoo genuikkelijk te beapt* woorden. De Russen hebben, zegt men, 200 000 man aan gene zijde van den Donau ; als 80 000 man ten oosten voor Suleiman’s leger blijven en 60 000 ten westen, dan heeft men zeer zeker nog een aanzienlijke strijdmagt voor Rumelië beschikbaar. Bovendien laat men een Russisch corps uit de Dobrudscha naar Varna oprukken, om zoo mogelijk de gemeenschap van daar met Schumla, dat wil zeggen de gemeenschap ter zee, af te snijden, waardoor dan de geheele vierhoek zou zijn ingesloten. ’t ls de taak van de Turken om deze uitkomst te beletten ; aan welke zijde zal nu het succes zijn in den te verwachten slag ? Deze vraag is thans onmogelijk te beantwoorden. En wanneer men nu van vredesonderhandelingen spreekt, dan hoort men van Turksche zijde zeggen, dat zeker niet vóór den val van Adrianopel, de Turk zich gewonnen zal geven, en dan hoort men — wat veel ernstiger is en wat voor een veel langeren duur van den oorlog doet vreezen — van Russische zijde zeggen, dat een totale overwinning, óók in Armenië (waar dan toch alles weer van meet af moet worden opgezet : Loris Melikoff wacht versterking aan de grens om het offensief te hervatten) eerst in staat zal zijn Turkije het hoofd te doen buigen, Maar — cn nu komen wij tot de tweede hoofdvraag — achten de Mogendheden het dan nog niet geraden, haar woord te doen hooren ? Zoowel te AVeenen als te Londen beschouwt men reeds de tegenwoordige positie als hoogst gewigtig. Die Tages-Presse acht het binnentrekken van de Russen in Rumelië een gebeurtenis, welke Engelands tusschenkomst noodzakelijk maakt. Groot-Brittannië , zegt ’t blad, moet zijn passive staatkunde thans laten varen. Binnen kort kunnen de Russische kolonne3 de linie overschrijden , welke de Minister Cross indertijd binnen den kring der Engelsche belangen heeft gebragt; om zich in tij ds de nalatenschap te verzekeren, zal lord Derby handelend moeten optreden. Het heden gemelde vertrek van een Oostenrijkschcn drogman naar Adrianopel, om zich van den toestand te vergewissen , bewijst, dat ook het Gouvernement den ernst van ’t oogenblik niet miskent. In Engeland-zelf echter schijnt men ’t einde-ijk ook zoo te begrijpen. Op de dringende taal van tlie Standard werd bereids onder onze buitenlandsche berigten de aandacht van den lezer gevestigd. Heden — ’t blijkt uit de telegrammen — is de drang van het blad nog klemmender. Het belang van den Europeschen vrede maakt het nu daaraan vast. Een en ander schijnt waarlijk niet te pessimistisch, wanneer men let op de onmiskenbare politieke verwarring, welke in Turkije heerseht. Verschillend wordt gedacht over de gevolgen van de optreding van Aarifi-pacha als Minister van Buitenlandsche Zaken. Ilij-zelf wordt een man des vredes genoemd. Nevens de wisseling in het Kabinet, onder de critieke omstandigheden van ’t oogenblik, is de verandering in het legerbestuur en in de leger-aanvoering véél ernstiger. Zoo ooit, dan ware in deze oogenhltkken stahih teit noodzakelijk geweest. De verandering geeft den indruk van zekere verslagenheid en — wat erger is — van het bewustzijn, dat er schromelijke fouten begaan zijn, waar thans de minste fout schier meteen misdaad g'elijk staat. Het bestaan van groote agitatie te Constantinopel zou te meer bewezen worden, indien het waar is wat in een Engelsche depêche gezegd wordt, dat wederom een manifestatie van de softa’s heeft plaats gegrepen , die de proclamering van den «heiligen oorlog” (welken men sinds lang geproclameerd achtte) en de ontplooiing van de «groene vaan” (die men sedert geruimen tijd ontvouwd meende) zouden hebben geëischt. P.S. In het Engelsche Hoogerhuis is de Oostersche quaestie weder breedvoerig ter sprake gekomen. Uit liet telegrafisch verslag, dat wij lieden daarover ontvingen, zal blijken, dat over de plannen van het Gouvernement nu evenmin als vroeger met zekerheid valt te oordeelen. «Turkije kan niet op Engelands steun rekenen; Rusland weet welke Engelands belangen zijn,” — maar waar beginnen, waar eindigen deze ? Dat blijft de vraag. --- FRANKRIJK. Buitenland. (Particuliere correspondentie.) * Farjjs, 19 Julij. «Komaan , conservativen I houdt op met uw gekrakeel, maakt u gereed om te stemmen, laat ons eerst trachten de overwinning te behalen, en als ge er dan volstrekt niet buiten kunt, dan zullen we later den twist VQortzettep”. Met dit aanlokkend vooruitzigt noodigt ï'Estafette , een Bonapartistisch orgaan , de kiezers uit, om voor zijn candidaten te stemmen. Andere organen van dezelfde rigting gaan nog verder. Zij kunnen te naauwernood lmn ongeduld bedwingen. Bij de minste aanleiding zonden zij met de kreet «Leve de geiser” hun «premier Paris” aanvangen, evenals zeker persoon, die gisternamiddag in het hartje van Parijs in verzekerde bewaring genomen werd, omdat hij een driekleurige vlag, met het opschrift: «Leve Napoleon IAr! Leve het leger I” in een rijtuig rondvoerde. Dat ger.iis aap fjiseipline, dat _zic]i in de rijen van de conscrvatiye coalitie openbaart, L een der redenen dio het Gouvernement nopen, liet nemen van een bepaald besluit omtrent den dag der verkiezingen van dag tot dag uit te stellen. Intusschen loopt het Ministerie gevaar, door een langer uitstel zijn zaak nog meer te bederven. Tegenover een of twee organen, die men tot zwijgen bragt — le Pqgs hijvqorbeeli}-, (Jje sedert gister als jjet lyare gejieel van rigtjng veranderd is — staan Rozijnen apderen , dje elk hun vaan omhoog steken, De Maarschalk is over die manifestatlën lievig verstoord; wie weet, indien het linker-eentrum niet zoo volstrekt weigerde aan de onbescheiden inblazingen van personen, die op het Elyseé het volste vertrouwen genieten, gehoor te geven, pf liet ülipjsterie-de jtroglie-jpourtou op hei oagea-> blik nog wel zou bestaan. Noch de heer* Léon Renault, noch de heer Berthaujd, de Senator, willen echter jn deze oogenblikken de verantwoordelijkheid op zich laden van een toestand, zooals nimmer te voren werd aanschouwd. Deze is zelfs zoo hagchelijk, dat hertog Decazes besloten heeft, zich van het deelnemen aan den strijd te onthouden, en hij de zitting, waarin het Kabinet den dag der verkiezingen zal vaststellen, afwezig te blijven. De reden daarvan laat zich ligt verklaren. Mogt de verkiezing op 14 October worden bepaald , dan zal een in staat van beschuldiging stellen daarop volgen. De wet laat, zich daaromtrent duidelijk uit. Zij staat slechts een tijdsverloop van drie maanden toe.AYanneer dus de heer dc Fourtou en zijn ambtgenooten honderd of meer dagen daarvoor nemen, dan zullen zij zich zelf aan de gevolgen blootstellen van een verkrachting der wet, waarover het Hof van Cassatie uitspraak te doen zal hebben. Le Soleil schrijft: «In den binnenlandschen toestand komt hoegenaamd geen verandering; dit zal zoo blijven , tot op den dag, waarop het Kabinet hetzij door een decreet, hetzij door een nota , het land den datum der algemeene verkiezingen bekend zal maken, en waarop de polemiek dor dagbladen met vernieuwden ijver zich in nieuwe thema’s kan ontwikkelen. Wij zullen voortgaan, ons van woordenwisselingen, die tot niets leiden en alzoo van alle nut ontbloot zijn , te onthouden.” Evenals alle Donderdagen, zal ook heden op het Elysée een receptie gehouden worden, voorafgegaan door een diner van vijftig couverts. Men heeft aan de Zwitsersche grens een kist niet medailles in beslag genomen , waarop zich aan de eene zijde de beeldtenis van den heer Thiers , als randschrift dragende : «Thiers, président de la République franyaise”, en aan de andere zijde de inscriptie : «Gambetta, protecteur infatigable de la République francaise”, bevindt. Parijs , 19 Julij. De Duitsche ambassadeur, prins von Hohenlohe, is voornemens den ln Aug. voor korten tijd met verlof naar het zuiden van Duitschland te vertrekken. — Men verzekert, dat het Openbaar Ministerie te Montpellier in hooger beroep is gekomen van de uitspraak der regtbank , waarbij aan een boekhandelaar vergunning is verleend om, niettegenstaande het verbod van den prefect, voort te gaan met den verkoop van dagbladen. --- BELGIE. (Fan onsen eigen correspondent.) * Brussel, 19 Julij. De Provinciale Raden, die sinds acht dagen in al de arrondissements-hoofdplaatsen hun zittingen houden , zijn, elk voor zich, om zoo te zeggen weinig meer dan Wetgevende Kamers in ’t klein. In al die vergaderingen hoort men den weêrklank van onze parlementaire beraadslagingen. Erkend moet ’t echter worden, dat er hielen daar wat minder partijgeest doorstraalt en meer billijkheid wordt betracht. Zoo b.v, in de Provinciale Vergadering van Brabant. Een tot de Catholieke partij behoorend lid, de heer de Neef, had daar de ten behoeve van de vrije universiteit van Brussel aangevraagde subsidiën krachtig bestreden, onder voorgeven dat het daarbij een partij-werk betrof. Maar een ander lid, van dezelfde rigting, schaarde zioli daarentegen aan de zijde van eenige sprekers van de linkerzijde in hun verzet tegen elk voorstel of tegen de aanneming van elk. beginsel, dat een karakter van onverdraagzaamheid hebbende, nu ook al den Provincialen Raad in een politieke vergadering zou veranderen, Dat was wijs en voorzigtig gesproken. De Provinciale Vergaderingen hebben ten taak om de haar meer bijzonder toevertrouwde en de plaatselijke belangen van de verschillende gewesten te onderzoeken, daarover te beraadslagen en besluiten te nemen. Daaraan hebben zij zich te houden. De politiek behooren zij buiten haar wanden tc sluiten. Waarlijk , wij hebben al politieke bisbilles genoeg. Aan meerdere van dien aard hebben wij geen behoefte. Men spreekt van een Ministerraad, die a. s. Maandag onder voorzitterschap des Konings zou gehouden worden om den militairep toestand te onderzoeken. Jn hoever dit in verband staat met het u gister overgebragt gerucht betrekkelijk het aftreden van onzen Minister van Oorlog, staat te bezien. --- DUITSCHLAND. roenijn, iu Juiy. Arau officieuse zijde wordt ten stelligste verzekerd , dat alle geruchten nopens een wijziging, •welke in de kerkelijke politiek der Regering zou komen , ongegrond zijn. — Te St. Tönis, nabij Kempen, in de Rijnprovincie, heeft laatstleden Zondag een vergadering van landbouwers en yeehouders plaats gehad, om te beraadslagen ave;- de noodige stappen ter heropening van liet vervoer van vee over de Duitsck-Nederlandsche grenzen. Verscheiden sprekers verklaarden, dat de tegenwoordige afsluiting voel nadeel teweeg brengt, daar het rundvee, hetwelk in Oost-Friesland en Ilolstein wordt aangevoerd, zoowel in waarde als in melkproductie bij hej, Npdprjandiplie aclitpr stayt, Alleen de schade, voortvloeijende uit de mindere hoeveelheid melk, werd berekend tot op 120 M. per koe. Daar er ook, naar men meende, geen gevaar meer bestond voor besmetting van longziekte, werd er een commissie benoemd, met ppdyagt de noodige iqaatregelcq (e penden om een apqedige heropening vap {iet vervoer te verkrijgen, waartoe de medewerking zal wgrclep Jngereepep yap (jg pkatselijke afdeelingen der Landbouwkundige Verecniging voor de Rijnprovinciën, alsook van de Landhuishoudkundige casino’s. _ — Men meldt, dat bij het ontwerp der nieuwe onderwijswet vqor Rruis?e,ii de afschaffing zal wortjen yoorgestehl van ket curatorium bij de Univérsiteiten. hjoch ter homiddelipg tp$sc{ien Regering on profeasprep, poel; (qt Qpsigt over deze laatsten, ilicent men deze instelling langer te behoeven. — De lteichrpo.it meldt, dat de Pruissische Regering in de u. s. zitting van den Landdag niagtiging zal verzoeken tot het sluiten van een leening voor de kosten , welke de invqerjng dep nieuwe regterlyjce fettgn na zich sloopt. — Git Limburg, in de provincie Saksen, wordt gemeld , dat het domkapittel aldaar thans werkelijk een besluit heeft genomen, ten aanzion vap liet ,antwoord op de aanschrijving van den opperpresident betreffende het verkiezen van een bestuurder van het vacante bisdom. Het domkapittel zegt in de eerste plaats, dat er geen aanleiding bestaat, om tot zulk een verlfiezing over te gaan, want de bisschoppelijke zetel staat niet ledig; de heer Peter Joseph Blum is de regtmatige bisschop van Limburg en de geestelijkheid van het bisdom is hem, nu gelijk vroeger , gehoorzaamheid verschuldigd. Dat de lieer Blum zich niet in zijn bisdom bevindt, maar buitenslands vertoeft, doet niets ter zake. Bovendien , zoo voegt liet domkapittel er bij, heeft hot beroep op de wet van 20 Mei 1874, door den opperpresident gedaan, voor het kapittel geenerlei beteekenis. — Na langdurige afwezigheid zal de Fransclie ambassadeur op 25 dezer weder hier terugkeeren. — Men meldt uit Straatsburg aan de Nordd. Allg. Zeitung, dat de opkomst der militaire dienstpligtigcn allerwege is afgeloopen , zonder eenige stoornis te verwekken. In vergelijking van vroegere jaren zijn betrekkelijk zeer weinig dienstpligtigen achtergebleven. — De socialistische partij, vooral in deze hoofdstad , is zoo mogelijk nog veel ijveriger dan vroeger werkzaam om haar beginselen te verkondigen. Er gaat sedert eenigen tijd geen dag voorbij, zoo wordt aan de TFeser-Zeitung gemeld, waarop niet minstens één sectie-vergadering wordt gehouden , welke gewoonlijk door een groot aantal personen der handwerksklasse wordt bezocht, AVeder is een groote vergadering aangekondigd , waarin als redenaar een der voornaamste leiders der partij zal optreden ; hij zal het woord voeren over «slavarnij en proletariaat”. Men verwacht daarvan groote dingen, want de heer Most, een der meest bekende leiders van de socialisten , zal de oorzaken blootleggen van al de ellende door de verdrukten in de maatschappij geleden. Men legt er zich thans zeer op toe , om de studenten tot deelnemen aan die vergaderingen te overreden. In het universiteitsgebouw vindt men gedurende eenigen tijd handlangers der socialisten, die zich beijveren toegangkaarten tot socialistische volksvergaderingen onder de studenten te verspreiden. Het is reeds herhaaldelijk gebeurd , dat de tiissclieiikonist der politie is ingeroepen, om zulke personen te verwijderen. --- ITALIË. Ln de bekende zaak Lambertim-Antonelli heeft de A’oorzitter der Regtbank te Rome den 18n dezer beslist, dat de zaak den 21n dezer bij do regtbank in behandeling zul komen. De regtbank zal dan te beslissen hebben over de toelating van enkele getuigen. In het bevelschrift vau den president wordt gravin Loreta Lambertini aangeduid als nabestaande der tegenwoordige bezitters van de nalatenschap van kardinaal Antonelli. De gebroeders Antonelli hebben bij de regtbank een testament van den kardinaal overgelegd , waarin wordt verklaard dat zij, wat er ook moge gebeuren , steeds zullen zijn de erfgenamen ex testamento. --- TURKIJE. xjo ueiioenuug van Aann-paoua tot Minister van Buitenlandsche Zaken is, naar men uit AAreenen aan de Köln. Ztg. schrijft, aan het Departement van Buitenlandsche Zaken aldaar gunstig ontvangen. Aarifi , die tweemaal gezant te AA eenen is geweest, was daar zeer gezien. Men denkt, dat het diplomatiek verkeer met hem zeer aangenaam zal zijn. Een politiek man van veel initiatief acht men hem niet. Aarifi is niet in jaren, maar aan ligchanielijke en geestelijke energie oud en staat in dat opzigt dus wel eenigzins gelijk met zijn voorganger. Tegenstrijdig zijn voor ’t overige de berigten omtrent de verandering in de Turksche Regeringskringen. Bijvoorbeeld : aan de Pol. Coresp. wordt van den 18n uit Constantinopel getelegrafeerd; «Een ernstige crisis, ook hef aftreden van Edhem-pacha, is ophanden. In do benoeming van Aarifi-pacha ziet men een wending in d'e rigting van Midhat’s aanhangers. In plaats van Abdul-Kerim zal Suleiman , tot aan de komst van Osman, het opperbevel voeren ; ook AelimedEjub wordt als opvolger van Abdul-I(.eri:n genoemd. (Men vergelijke ecljtey do rubriek: telegrammen.) De opgewondenheid in de stad is zeer groot.” Daarnevens staat een telegram uit Constantinopel, mede van den 18n, aan de Köln, Ztg,, aldus luidende: «Buiten de. vervanging vap Safvet doo.r Aarifï-paolia zijn vooreerst geen veranderingen in het Kabinet waarschijnlijk. Mahmed-Damat, wiens verwijdering intusschen nog wel onder de mogelijkheden behoort., is de meest vertrouwde vriend van Aarifi. De redenen voor Safvet’s ontslag zijn nog niet duidelijk. Aarifi is Midliat met zoo vijandig gezind als Safvet, doen hij behoort ook niet tot zijn openlijke aanhangers. «Mpgeljjk is IjGt intusschen , dat de op den Spltan werkende invloeden dezen de Midhatvrees gullen benemen,” — Ook deze correspondent vermeldt de geruchten van Edhempaclia s aftreden, maar hij waarschuwt tegen ligtgeloovigheid aan combinatiën, welke aap Aarifi’s optreden worden vastgeknqo.pL Eindelijk schrijft c|e AtYeenei' carvespQndOöi yan ls, van’ den 18»; «Men verschilt van meening omtrent de bcteekenis van lint optreden van Aarifi-pacha Die Wordt echter geacht vredelievend ge* zind te zijn. Generaal Klapka aoht deze verandering zonder beteekepis; hij dacht dat de vredesonderteekeping onmogelijk is voor een Turksch Ministerie, welk ook, vóórdat ook Adrianopel gevallen is.” —- In een zeer officieus eonmunirpté aan de Polit. Carresp, wordt herhaaldelijk gewaarschuwd je gen sonsatie-berigten, Tegenover de mededeeling van the Observer, dat liet AVeener Kabinet zich zou hebben beijverd, docli zonder vrucht, de Russische Regering vertrouwelijk te polsen o ver vredes-plannen , meent het blad met de meeste zekerheid te kunr,en verklaren , dat zij eiken gropd t-asi waarheid mist. --- Oorlogstooneel Arolgens the Eastern Bndgpl is men in AVeener militaire, klingen van oordeel, dat de ooilqg 110$ zal doven en dat zelfs in Armenië de Russen zich door hun nederlagen niet. zullen laten afsehrikken van de voortzetting van den krijg. De meening, dat Rusland, wanneer het een grooten slag in Europecsch-Turkije mogt hebben gewonnen, bereid zou worden gevonden vrede te sluiten, berust op een dwaling. Rusland kan thans de wapenen niet nederleggen vóór het een totale overwinning- zou hebben behaald. Zonder dat de wapenen neder te leggen, zou gelijkstaan met een nederlaag, vooral in Azië, waar het juist tot eiken prijs zijn prestige moet handhaven. — Een Parijsch blad," bewerende dat stilzwijgend tussclicn Oostenrijk en Engeland was overeengekomen, dat, voor ’t geval de Russische, legers in Servië binnenvielen, Engeland zich volstrekt niet zou aankanten tegen de bezetting, door Oostenrijk, van Bosnië en de Herzegowina, had daarbij gevoegd, dat Miisuros-paclia van zijn kant zou hebben verklaard, dat de Porie evenmin tegen die bezetting zou opkomen. Intusschen heeft de Turksche gezant tc Londen aan le Journal des Débats een brief geschreven, om, voor zooveel hem betreft, die mededeelingeu tegen te spreken. Musurus-packa verklaart daarenboven, dat niet alleen dc instructiën van zijn Gouvernement hem volstrekt niet magtigen, zich in den bedoelden zin uit te laten, maar dat, naar zijn persoonlijke meening, het bezetten van Bosnië en de Herzegowina door OostenrijkHongarije een even ongelukkige gebeurtenis wara als wanneer een groote onzijdige Mogendheid aan den oorlog tegen zijn land zou willen deelnemen. Berigten uit Montenegro bepalen zich tot de volgende tijdingen, uit Ragusa overgebragt. Affis-pacha rukt met zes bataillons van Scutavi naar Novi-Bazar op. Den 15n Julij heeft eeu Engelsche stoomboot bij de monding van de Bojana, oorlogsbehoeften voor de Turken ontscheept. De consuls te Scutari geven zich moeite om den naam van het schip te weten te komen. De Balkan. Om zich een eenigzins duidelijke voorstelling te kunnen maken van de bergengten van den Balkan, welke liet in den togenwoordigen veldtogt geldt,, lotto men voornamolijk twee groepen , die daarin een belangrijke rol zullen vervullen: dc westelijke groep, die langs twee wegen (Chipka en lopuriska) van af Tirnowa naar liet bassin van de Tunilja leidt; en de oostelijke groep , uit twee wegen bestaande, vau de stad Elena uitgaande en in dezelfde vallei van de. Tundja eindigende. Uit Tirnowa voert een goed onderhouden straatweg naar Gahrowa, een der nijverste en welvarendste steden van den Balkan , met een bijna uitsluitend Bulgaarsche bevolking. Voorbij Gabiowa veiandert dc straatweg in een eenvoudigen zandweg, deels voor wag’ens, deels voor paarden bestemd. Uit Trewna, op 15 kilometers afstands van Gahrowa gelegen, leidt een nog onbegaanbaarder weg door de Tigariska Poljamq evenals de eerstgenoemde, naar Kezanlit en van daar loopt een goede straatweg naar Philippopoli, De Chipka-pas is een der belangrijkste doorgangen van den Balkan,. omdat hij in do meest directe operatlölijn van de Russen naaide Maritza-vallei loopt. Een on ander laat echter de bewegin0- van aanzienlijke en gecombineerde troepenm'assa’s niet toe. De operatiën in de Trewna en Gabrowapassen zullen dus slechts door op zich zelf staande detachementen kunnen worden uitgevoerd. In den oostelijken Balkan en op de wegen, die van Elena naar Sliwno en Aidos leiden , moet men meer begaanbare wegen zoeken, welke pver bergengten van 500 ii 600 meters loopen. — De correspondent van the Daily Telegmph schrijft uit Yeni-Saghra aan dat bkd, dat hij den 17n aldaar was aangekomen, tegelijk met de versterkingen van infanterie, cavallerie en artillerie, onder geleide van Selim-pacha. Rauf-pacha bevindt zich te Islimiych. Zelden, schrijft de correspondent, heb ik moe ij el ij kei’ positie ter verdediging gezien dan Yeni-Saghra. De plaats ligt geheel open, omgeven door heuvelen , die door de Russen zijn beaet. De beide vleugels en het centrum van het Turksch leger zijn tc zwak om een. hanvallende beweging te ondernemen, terwijl de versterkingen zeer langzaam aankomen. Uit Sohumla komen noch versterkingen, noch bevelen van SerdarrEkrem. De teleorun.filmml — kiein, ue teiegraatdraaci loopende tot Kesanlik, is afgesneden. De Russen (rekken bij duizenden de bero-passeq bij. Hainkoï over. De lurken schijnen geen algemeen operatieplan te hebben vastgesteld. ^ al de Christen-familiën vrijelijk Jeiu-oaglira _ laten uittrekken, zoadat de stad letterlijk ledig is. De verdediging wordt dooir Selim-pacha krachtig georganiseerd, toorts schrijft die correspondent, dat er in «fn ‘i8IJ?Pas van Chipka een levendig gevecht (17 Julij) werd gevoerd. De Lussen trachtten van de afwezigheid van Itanf-pacha gebruik te maken om zich een doortogt te banen. Gedeeltelijk rijn zij daarin geslaagd. De Turken spannen al het mogelijke im om den heviger» aanval het hoofd te bieden. Elk oogenblik komen er nieuwe troepen on liet slagveld aan. 1 — De Turksche Minister van Justitie, Ilassimpacha, en de divisie-generaal Safvet-pacha, zijn heden naar Adrianopel vertrokken, llnn reis heeft ten doel, maatregelen te nemen om de Bulgaren te beletten zich met de Russen le vereenigen. Ook een drogman van de Oostenrijksche ambassade te Constantinopel is naar Adrianopel cn Jamboli vertrokken, om inlichtingen in te winnen aangaande den marscli van de Russen in Europeesch-Turkije. Authentieke berigten daaromtrent ontbreken tc Constantinopel. Dc OosUtiïijksche militaire attaché is evenwel niet derwaarts vertrokken, In den oorlogstoestand in Azië is nooweinig verandering waar ie nemen. De Rossen hebben, na het ontzet van de citadel van Bayazhl die stad verlaten, gelijk blijkt uit een hunnerzijds verzonden depêche. In een officiële Russische depêche toch uit iimmtza wordt het volgende gemeld: «Uit den Kaukasus is het herig* ontvangen dat dc troepen van generaal Alkhasoff gistciaanvalleml zijn te w«rk gegaan. Ter sterkte van twee kolonnes, zijn zij opgerukt naav Pokoela en Tkvertchali, aan den regteroever van de Galigzo. Zij licbben den vijand uit zyn versterkingen verdreven en kebben, na hem achter Mokva teruggeworpen te hebben,. de hoogten van Gum bezet. Onze verliezen in dien slag waren onbeteekenend. //Uit liet rapport van generaal lergukassolt blijkt, dat kij de stad Bayazid in zulk een ellendigen toestand heeft aangetroffen , dat het langer verblijf der troepen aldaar ónmogelijk moest worden geacht.” Uit Azië wordt verder naar Gonstantinopel gemeld, dat de Russen met krachtige strijdmagt naar Bayazid zijn teruggekeerd. Len deel hunner strijdmagt staat nog altijd ten noorden van Kars. Mukhtar-pacha heeft zijn kamp ten oosten van die stad opgeslagen. De speciale correspondent van the Standard is met het leger van Mukktar-pacha Kars kinnengetrokken. Hij schrijft daarover (van den 15n het volgende : //Ik was verwonderd over het aanzien der stad.- Ik had verwacht haar na een zoo langdurig en hevig bombardement in puinhoopen en den honger op aller gelaatstrekken afgeteekend te zien. "Niets was verder van de waarheid verwijderd. liet bombardement Ï9 inderdaad vicesselijk geweest; men zegt, dat de Russen in den loop van 22 dagen minstens 40 000 granaten tegen de stad en de versterkingen afvuurden. Van deze projectielen vielen intusschen slechts weinige in de stad. //Kars is door zijn kring van forten zoo goed beveiligd, dat slechts zoodanige bommen, welke van buitengewone hoogte werden afgeschoten, in do stad vielen. Niet meer dan twee of drie huizen verbrandden en drie vrouwen, vier kinderen en twee grijsaards werden gedood. Ook worden de inwoners volstrekt niet door honger gemarteld. Het berigt, dat de plaats slechts voor twee maanden proviand bezit, is onjuist. Er is nog voldoende voorraad om het een jaar lang in de stad vol te houden. De hospitalen zijn groot, ruim en behoorlijk ingerigt. //Groote gebeurtenissen zijn te verwachten. De regtervleugel van de Turken rukt, nadat hij de Russen bij Bajazid bad overwonnen, naar de grenzen op. begon gister zijn marsck oostelijk van Kars. Nadat hij de vlakte was overgetrokken , bereikte hij de Russische grenzen en sloeg zijn kamp op in de nabijheid van den linkervleugel des vijands. Heden zal het in Kars aanwezige gros van zijn leger oprukken om zich bij hem aan te sluiten. //Wij verwachten een grooten slag”. Ódessa begint, na het doorstaan van den eersten schrik, zijn gewoon aanzien te hernemen. Niettegenstaande de aanwezigheid van 10 gepantserde Turksche oorlogschepen, wordt de stoomvaart tusschen Odessa, Otehakoff, Nicolaieff en Kherson, geregeld voortgezet. Uit voorzigtigheid wordt door de stoomboot de kust gevolgd, in plaats van zich in het volle vaarwater te wagen. — Zooals gemakkelijk te voorzien was, beginnen in Azië ziekten te heersch'en. Uit Teheran wordt aan den Monde Russe getelegrafeerd, dat de bevolking van Rechi, wegens den daar heerschenden pest, die plaats verlaat. Er sterven 20 ü 30 personen daags. ---