Kamer-Overzicht. ’s-GRAVENRAGE, 3 April. 3 April. In den aanvang der zitting achtte de Voorzitter het, naar aanleiding vooral der rede yaji den heer Pyttersen, Vrijdag 11. gehouden, bü de behandeling van het arbitrage-tractaat, noodig den leden te verzoeken niet uit het i|pg te verliezen het decorum jegens vreemde Mogendheden verschuldigd. En later bij het debat betuigde ook de Minister van Buitenlandsohe Zaken, namens de Regeering, zijn leedwezen over verschillende uitdrukkingen van den heer Pyttersen, die, in zijn repliek meende dat hij niet te ver was gegaan. Die afgevaardigde moge zoo denken, maar als men zijn rede van Vrijdag herleest, zal men tot de overtuiging moeten komen, dat noch de Voorzitter, noch de Minister iets te vgel hebben gezegd. En wat nu het debat zelf betreft, wij meenen dat de voorstellers zeer verstandig hebben gehandeld door hun motie tot uitstel in te trekken. De gronden, waarom wij meenden aal uitstel in deze zeer verkeerd zou wezen hebben wij reeds doen kennen en met genoegen zagen wij, dat onze opvatting omtrent dé Suzereiniteits-quaestie steun heeft geVjïjnd'ën zoowel in de Kamer als aan de Ministerstafel. Het was dan ook inderdaad zeker niet in het belang van de Transvaal nu weder dit vraagstuk op te werpen, vooral niet, waar toch inderdaad het arbitragetractaat daarmede evenmin in verband staat als al de andere overeenkomsten en verklaringen door de Vredes-oonferentie vastgesteld. tfet artikel meermalen besproken, van baton d’Estournelles, kon in deze van weinig bf^üssanden invloed zijn, gelijk zoowel door dfn heer Mees als door den Minister op de duidelijkste wijze werd aangetoond. Een oogenblik kon gedacht worden, dat de voorstellers, niettegenstaande al de gegronde beswaren daartegen ingebracht, toch hun motie zouden handhaven, nl. toen de heer Veegens de beslissing hieromtrent liet afhangen van het door den Minister te geven antwoord op zijn vraag, of hij ia comitégeaeraal inlichtingen zou willen geven omtyent de besprekingen door onze gezanten met de buitenlandsche Regeeringen gevoerd voor het bijeenkomen der conferentie. jget antwoord de3 Ministers was bepaald ontkennend, en wel omdat redenen van Staat zich verzetten tegen eenige mededeeling daaromtrent, Hoewel hiermede niet zeer voldaan, gaf de heer Veegens toch gehoor aan den raad hem van verschillende zijden gegeven om zijn HlOiie in te trekken. Hierop werd het debat over het tractaat aelf voertgezet en kostte het den Minister niet veel moeite het bewijs t9 leverenjdat, hoewel liét niet dadelijk kon werken, het tractaat teeh voor de toekomst goede vruchten belooft; en tevens dat het al een zeer bedroevenden indruk zou maken wanneer het juist Nederland zou wezen, dat het eerst weigerde het tractaat goed te keuren; een weigering die ernstige gevolgen kon hebben, omdat in het tractaat den Haag als zetel van het arbitragehof is aangewezen en dus weigering van goedkeuring gelijk zou staan met geheele vernietiging van het tractaat. De. groote meerderheid was blijkbaar van de juistheid der argumenten van den Minister en van hen, die in de Kamer het tractaat verdedigd hebben overtuigd. Met de meerderheid van 65 tegen 20 stemmen werd het tractaat goedgekeurd. Hierna zijn aangevangen de beraadslagingen over het wetsontwerp tot toepassing der algemeene spoorwegwet, behoudens eenige uitzonderingen, op de locaal- en stoomtramwegen. --- ALGEMEEN OVERZICHT. Buitenland. De belusten op oorlogsnieuws en victorieberichten in Engeland zijn bitter teleurgesteld. Lord Roberts bevindt zich reeds sedert drie weken te Bloemfontein en laat dag aan dag voorbijgaan zonder dat er begin gemaakt wordt met den opmarsch naar Pretoria, alwaar hij volgens zijn eigen voorzegging den In Mei moet aankomen. Het is waar, dat de Engelsche opperbevelhebber genoeg te doen heeft. Primo rustte op hem de zorg om de door gebrek en geleden ellende totaal uitgeputte beaetting van Kimberley weder behoorlijk te doen verplegen, waartoe de in ongenade gevallen generaal Lord Methuen in die plaats belast werd met de organisatie van een geregelde verbinding met Kaapstad. Verder moest er een communicatie in het leven geroepen worden tusschen Bloemfontein en Kaapstad en daartoe de spoorwegliniën wederom gerepareerd worden. Een en ander is zoo ongeveer gelukt. Bloemfontein kan, als het moet, voor operatie- en verplegingsbasis doorgaan, en Lord Roberts zou kunnen voortgaan met het „onderwerpen" van den Vrijstaat, als tijj valide soldaten en vooral valide paarden had. Daarom zal hij de aankomst der onlangs uit Engeland vertrokken versterkingen afwachten. In denzelfden tijd zijn de Boeren zeker niet stil geweest. Had de tijding van Cronjé’s gevangenname «n de daaruit volgende opgave van het beleg van Dadysmith hen niet een oogenblik verrast, dan zouden hun colonnes het den Engelschen afdeelingen,die denVrijstaat doorkruisten, lastig genoeg hebben gemaakt. Zij zijn toch nog gelukkig geslaagd zioh bij Wijnburg en Kroonstad te vereenigen en dat zij zich hersteld hebben van den zedelijken schok blijkt uit hun jongst® daden. Zjj zijn nog altijd bereid de „menschheid verstomd te doen staan” van wege den prijs dien zij voor hun onafhankelijkheid vorderen. Alle stemmen, die zuchtend hun zaak als verloren verklaren, doen zich nu over de gebeurtenissen in Delagoabaai hooren. Het zal te bezien staan ©f Engeland daar zijn „paremountpower" durft doen gelden en op de PortugeescheRegeering zoodanige pressie uitoefenen, sU,i Ö9 sgqorweglijn naar Transvaal ter beschikking van de Regeering te Londen stelt. Maar er is een anderen weg gevonden. Wel je waar geen gemakkelijken, maar toch een weg. Het Engelsche spreekwoord zegt: „where there is a will, there is a way”. De wil om ae Boeren-republieken van af de kust van len Indischen Oceaan te bestoken bestaat al lang en via Beira is de weg gevonden. De telegrammen zeggen, dat dePortugeesohs Regeering er geen bezwaar in heeft troepen via! eerstgenoemde plaats naar R h o d » s i a door te laten. Wanneer het Engeland mogelijk is in de dorre, onherbergzame streken van het gebied, gedoopt naar den beruchten heer Cecil Rhodes, een verplegingsbasis in te richten, kan het de Transvaalsche Republiek uit het Noorden binnenvallen, zooals kolonel Plumer al beproefd heeft. Terwijl lord Roberts en generaal Buller de Republieken in het Zuiden aanvallen, kan een colonne van Noordwaarts op Pretoria aanrukken en de Boeren dwingen hun macht te verdeelen. Zoover is het wel is waar nog niet, maar 'tkan zoover komen, het gevaar bestaat. De Koningin van Engeland is gisteren op reis gegaan naar Ierland. Er is geen twijfel mogeljjk of de bevolking zal haar toejuichen. Wat weet het plebs anders van een Koninklijk bezoek dan dat het een gelegenheid geeft tot pret maken, tot drinken en tot in ontvangst name van giften etc. Maarzij, die dat joelende volk leiden, zij, die zich laten kiezen, om dat volk te vertegenwoordigen, staan pal als immer en eischen herstel voor Ierland’s grieven. Op die lieden heeft het goedkoope vriendschapsbetoon der Koningin, een lang uitgestelde Vorstelijke visite, nu plaats vindende, geen den Minsten invloed, zooals de oppositie in het Parlement van de zijde der Ieren bewijst. Die eppositie heeft ook een woord gesproken naar aanleiding van ’t wegbrengen der Boerengevangenen naar St. Helena. Voor de min ontwikkelde Transvalers en Vrijstaters is dat wegbrengen gelijk aan een „verbanning”. Die, noch een afmakerij door middel van opsluiten in de geïnfecteerde ruimte van een gevangenisschip kan in Engelands bedoeling liggen. Gesteld het ware zoo, dan hadden de Boeren immers het middel tot weerwraak in de gevangenen te Pretoria in handen? St. Helena is geen oord, dat als doel van pleiziertochten gebruikt wordt, maar ’tis ook niet een oord van désolatie, „misdeeld van eiken zegen”, ’t Is een eiland bestreken door de koele winden van den Oceaan, dat lommer en ruimte bezit en altijd beter verblijf oplevert dan een ongezond schip of een bedompte gevangenis aan den wal. ’t Is alleen de gedachte aan een „verbanning”, die den Boeren schrik aanjaagt, en daarom eere den Kaapschen Minister Schreiner, toen hij protest tegen den voorgenomen maatregel deed hooren. --- Frankrijk. Blijkens de laatste berichten hebben de drie Fransche expedities, van Algerië uit onder Foureau en Lamy, van Fransch-Congo onder Bretonnet en Gentil en van Joalland en Meynier van Senegal uit, in het begin van dit jaar bjj het Tchad-meer hun vereeniging bewerkstelligd. Na den deed van Bretonnet bevond Gentil zich, als leider van de Zuid-N oordoostelijke expeditie, tegen het einde van Januari bij het fort Archamboult aan de Schari. Joalland, die met Meynier voeling had gekregen met de expeditifc'-Fouröau-Lamy en aldus versterkt voor do tweede maal (de expeditie-Joalland is gedeeltelijk samengesteld uit het overblijvende deel van de expeditie-Voulet-Chanoine) naar het Tchad-meer optrok, bereikte Gulfei aan de beneden-Schari, terwijl Meynier het meer in het Oosten omtrok en tegen het einde van Januari voeling kreeg met de voorposten van Gentil. Lamy was tegen half Januari te Amadingu, twee dagreizen van het Tchadmeer aangekomen. Het eerste stoomschip, dat het Tchad-meer bevaart, is de Léon Blot, dat door de expeditieGentil werd medegevoerd. Dank zij hun onversaagd doorzetten, niettegenstaande alle moeilijkheden, als de strijd van Foureau en Lamy met de Toearegs, het treurige geval Voulet-Chanoine en de tegenstand van Rabbeh, hebben de Franschen de verovering van het „donkerste Afrika” in het belang van beschaving en wetenschap veel lichter gemaakt. Vrijdag 11. is door generaal Pennequin, gouverneur van Madagascar, nabij Antananarivo een instituut-Pasteur geopend. De Engelsche consul wenschte in warm gekozen woorden de nieuwe instelling voorspoed. --- Engeland. Het gerucht loopt, dat sir William Hart Deke, lid van het Parlement, den Hertog van Norfolk zal opvolgen als Postmaster General. Men weet, dat de Hertog van Norfolk als officier van de Yeomanry naar Zuid-Afrika is vertrokken. --- Spanje. De Cortes hebben de begrooting in haar geheel goedgekeurd. De Koningin-Regentes heeft er haar bekrachtiging aan gehecht en de Kamers zouden waarschijnlijk heden gesloten worden. De Hertog van Orleans heeft zich gisteren te Cadix op zijn jacht Maroussia ingescheept om naar Palermo te vertrekken. De geestelijken, die deel uitmaakten van de redactie van het blad La Croix, dat gisteren overgegaan is in handen van leeken, zullen den 25n van deze maand onder leiding van Vader Bailly op een boete-pelgrimstocht naar Jeruzalem vertrekken. --- Zuid-Afrika. Trehane, de advocaat van de Regeering van de Vereenigde Staten bij het scheidsgerecht van Bern, heeft aan een journalist verklaard, dat de Amerikaansche Regeering het recht heeft om de uitspraak van Bern af te wijzen, wanneer uit den tekst van de uitspraak blijkt, dat de scheidsrechters de feiten verkeerd hebben voorgesteld of bedriegelijk hebben gehandeld, kortom van hun positie misbruik hebben gemaakt in het nadeel van belanghebbenden. De Engelsche en de Amerikaansche Regeering hebben daarom het recht de uitspraak van Bern te laten toetsen door de Rijksadvocaten. Moohten de Regeeringen tot het besluit komen, dat de uitspraak verworpen moet worden, dan zou de toestand hersteld worden in de» staat, die bestond, voordat men het oordeel van het scheidsgerecht inriep. De betrokken Regeeringen zouden dan ds uitspraak vaa ®ss andsr scheidsgerecht kunnen inroepen, dat, aangezien de bouwstoffen nu eenmaal bijeen gebracht zijn, in veel korter tjjd zou kunnen beslissen. --- Parijschs Wereldtentoonstelling. In de Raadsvergadering van Zutphen van gisteren werd verworpen het voorstel van B. en W., oi» een orediet van f200 te verleenea ter bestrijding tan de kosten, die zouden ontstaan, wanneer Zutphen teekeningen en photographiën van monumentale en andere gebouwen zou inzenden op de tentoonstelling, die dezen zomer, bij gelegenheid der Wereldtentoonstelling, van wege L'Art Publique op het Stadhuis te Parijs zal gehouden worden. --- Staten-Generaal. 'Tweede Kamer. Vergadering van Dinsdag 3 April. Arbitrage-tractaat. Motie van den heer Veegens o. s. tot uitstel der behandeling tot na afloop van den ZuidAfrikaanschen oorlog. De Voorzitter verzoekt den leden bij de discussien wel in acht te nemen het decorum verschuldigd aan andere Mogendheden. Had hij alles gehoord wat de heer Pyttersen Vrijdag gezegd heeft, dan zou hij toen reeds die opmerking hebben gemaakt. De heer Mees zegt dat als de Kamer de motie zou aannemen, zij een daad zou doen erger dan verwerping van het tractaat. De motie is aan zooveel critiek onderhevig dat hij zich nog vleit, dat de voorstellers hun motie zullen intrekken. Het recht der Kamer om een tractaat te verwerpen is onbeperkt. Maakt de Kamer in dit geval van haar recht gebruik, dan zou dit in de geheele wereld een buitengewonen indruk maken, het zou een buitengewone beteekenis hebben, wanneer Nederland, aangewezen als zetel der Conferentie, voorging dit tractaat niet aan te nemen. Toch zou geen Mogendheid het recht hebben de bevoegdheid van Nederland te betwisten. Doch iets anders is het de behandeling van het tractaat uit te stellen. Art. 58 van het tractaat zegt, dat het verdrag zoo spoedig mogeijjk moet worden bekrachtigd. Een gezonde beteekenis van deze bepaling is, dat in een land met een parlementairen Regeeringsvorm, het tractaat zoo spoedig mogelijk aan het Parlement ter bekrachtiging moet worden aangeboden en dat de Kamers het zoo spoedig mogeljjk moeten behandelen. Bovendien, bjj dit tractaat is den Haag als zetel van het Hof van arbitrage aangewezen. Van de goedkeuring van het tractaat door Nederland hangt het af, of die bepaling in werking zal treden. Hij meent dat dit op de Kamer den plicht legt zoo spoedig mogelijk omtrent het tractaat te beslissen. Maar de verdaging zou tot zeer groote moeielijkheden aanleiding kunnen geven ten aanzien van al de 22 Mogendheden die het tractaat geteekend hebben. Wordt tot uitstel besloten, dan zouden de Mogendheden Nederland kunnen dwingen tot dadelijke aanneming of verwerping. Spr. ontkent verder de juistheid der motieven voor de motie en zegt dat door de niet-toelating van de Transvaal volstrekt niets beslist is omtrent de quaestie der suzereiniteit. Ware zulk een quaestie aan de orde geweest, zouden dan bijv. Katholieke Mogendheden deelgenomen hebben aan een Conferentie, waarbjj de Paus was uitgesloten? Om al deze redenen is hij zeer tegen uitstel en naar aanleiding van hetgeen de Minister van Buitenlandsche Zaken gezegd heeft, meent spr. dat geen enkel opvolger de verantwoordelijkheid op zich zou willen nemen. Spr. dringt dus in elk geval aan op het nemen eener beslissing omtrent het tractaat. Dejheer de Savornin Lohman begint met te wijzen op de beteekenis van het tractaat en wijst voorts op hetgeen Engeland heeft verklaard omtrent zijn plannen ten opzichte der Zuid-Afrikaansche Republieken; dat het geenerlei bemiddeling zou toelaten en van den beginne af aan tot inlijving der Republieken heeft besloten. Tevens wijst hij er op hoe die Republieken volstrekt niet ten achter staan in humaniteit bij hun overmachtigen tegenstander, hoe Engeland elke aansporing tot vreedzame oplossing van het geschil heeft afgewezen. Daarom meent hij, dat het- tractaat niet meer is dan een farce; een bewijs van vrees voor de toepassing van wat men zelf heeft vooropgesteld. Hoe Engeland over arbitrage denkt is nu gebleken bij de arbitrage over de quaestie van den Delagoa-spoorweg. Niettemin zal spreker toch voor het tractaat stemmen, omdat het in elk geval geen kwaad kan. Ook heeft hij geen bezwaar dat Den Haag de zetel is van het arbitragehof. De quaestie van de Suzereiniteit is geheel in het midden gelaten. Spreker meent dan ook dat er geen reden is het tractaat te verwerpen, ook al hecht hij er geenerlei waarde aan. De heer K u y p e r is het met beide sprekers niet eens; hij zal voor de motie stemmen, alleen uit overtuiging, en niet als opposant tegen een Minister. Aan het artikel van baron d’Estournelles hecht spreker meer waarde dan de Minister, doch hjj laat dit geheel daar en vraagt alleen of behandeling van het tractaat thans wenscheljjk is. En die vraag beantwoordt hjj ontkennend, ook omdat hjj bij stemming over het tractaat, er bepaald tegen zou stemmen. Wanneer er een zekere tjjd verloopen is, kan men tot iets komen, waartoe men nu nog niet besluiten kan. Velen meenen, dat men op de Conferentie ten deze met overhaasting is te werk gegaan. Daarom meent hjj, dat het goed zal zijn het debat in dit zittingjaar niet voort te zetten. Hij meent, dat het buitenland het uitstel zal billijken met het oog op de spanning der gemoederen hier ten aanzien van de Transvaal. Heel anders zou de toestand zijn, wanneer de Conferentie elders ware gehouden. Maar nu zij hier is gehouden, heerscht er hier te lande verontwaardiging. Moet nu de Regeering zich ten deze geheel van het volk scheiden? En moet althans van de Kamer dan niet een kreet opgaan? Een bescheiden uitstel zou met de waardigheid van Nederland niet in strijd zjj». Men kon hopen, dat het resultaat der Conferentie althans dit zou zijn, dat beleediging van het reehtsgevoel voor het vervolg niet meer zou plaats hebben. Doch het tegendeel is geschied en in plaats dat alle Mogendheden krachtig zijn opgekomen, heeft ieder zich teruggetrokken. Ook voor de handhaving onzer eigen onafhankelijkheid is onthouding wenschelijk. Wat ons hier wordt voorgesteld is om met Engeland en andere Mogendheden een verdrag van arbitrage te sluiten. Dit kan hjj thans niet. Zijn gevoel verzet er zioh tegen, nu het verdrag moet zijn ook met Engeland. De heer d e R a s vraagt weike de bedoeling is van het laatste deel der motie. WH men pen oorlog in Zuid-Afrika afwachten ? Dan an dit nog jaren duren. En stel dat het kort zal duren, wat dan? Overwinnen Transvaal of Engeland, dan zal van zelf de suzereiniteitsquaestie zijn vervallen. Welk practisch nut kan uitstel ook hebben? Geer enkel. Doch er is meer. Juist met het oog op de tegenwoordige omstandigheden, wil hjj alles vermijden wat Transvaal kan schaden. Er. nu wil hjj niet tot ontstemming aanleiding geven vooral niet bjj Rusland. Met het oog nu op de verklaring van den Minister, zou spr. het geen verstandige politiek achten nu uit te stellen. Door uitstel of verwerping zal de Transvaal niets winnen. De heer V e r h e y zegt, dat hem de strekking van het tractaat sympathiek is. Z. i. moet de beteekenis van het verdrag niet worden onderschat, omdat het Permanent Hof van Arbitrage op den duur aanleiding tot verwikkelingen zal wegnemen. Men kan het eens zijn, dat wat nu geschiedt indraischt tegen het recht; doch dit staat buiten het verdrag. Waar zoovele Mogendheden het tractaat geteekend hebben, zou het voor Nederland gevaarlijk zijn de eerste te wezen om zich te onttrekken. Bovendien door dit tractaat wordt omtrent de Suzereiniteit niets beslist en ook daarom kan het tractaat worden goedgekeurd. Hij acht het zelfs beter, dat over de motie niet gestemd wordt, ook met het oog op de quaestie der Suzereiniteit. De heer Harte van Tecklenburg geeft den voorstellers in overweging hun motie in te trekken, daarbjj acte nemende van de door den Minister Vrijdag afgelegde verklaring. Aanneming of verwerping der motie zou zeker nadeelig zjjn voor Transvaal, (vooral na het debat. De intrekking zou hem te aangenamer zijn, omdat hij bij stemming tegen de motie zou moei.on stemmen, vooral ook omdat zjj onvolledig is, daar zij geen melding maakt van de niet-uitnoodiging van den Paus. De heer K# t e 1 a a r heeft met verwondering van de motie kennis genomen. Wanneer aan den oorlog in Zuid-Afrika een einde zal zjjn gemaakt, zal het dan tjjd zijn voor behandeling? Spr. is het met den heer Kuyper volstrekt oneens. Iets anders is het wat het tractaat betreft en ar.n wijst hij op hetgeen de heer Lohman heeft gezegd. Deze noemt het tractaat een farce, maar juist daarom zal hjj tegen het tractaat. stemmen. UaLhOiah QLCill LU.Gil. De heer Van Kol zegt, na al het gehoorde, niet voor het tractaat te kunnen stemmen, ofschoon hjj zeker is voor het beginsel van arbitrage. Reeds op 29 April 1899 heeft spr. gewezen op de imperialistische taktiek van Engeland tegenover de Transvaal; de ondervinding heeft dit bewezen. Ork met het oog op de bewoordingen van het tractaat, had hjj althans gewacht aanbod van bons offices. Doch niets heeft plaats gehad. Waarom dan nu dit tractaat goed te keuren ? Spreker heeft geen geloof in de groote Mogendheden. Maar hjj zal ook stemmen tegen de motie; als men partij wil kiezen, men doe het dan ala man; doch uitstel is halfheid. De heer Veegens zegt, dat de motie berust op twee motieven: Ten eerste dat op het tegenwoordig oogenblik, 1 waarop een verschrikkelijken oorlog woedt "tusschen twee beschaafde volkeren, waarvan een stamverwant met Nederland, niet gelukkig gekozen is voor de behandeling van een tractaat, tot vreedzame beslechting van internationale geschillen. Dit nu is door niemand tegengesproken. Het tweede motief is, dat het verdrag kan worden geacht uit te gaan van de implicite erkenning van de suzereiniteit van Engeland over Transvaal en dat door de goedkeuring op dit oogenblik wij gevaar zouden loopen de partij te kiezen van Engeland. Z. i. kunnen wij niet volstaan met de verklaring dat de goedkeuring niets te maken heeft met de suzereiniteit en spreker komt op tegen hetgeen men daartegen heeft gezegd. Vooral na het artikel van den heer d’Ëstournelles bestaat bij ons twijfel en daarom moeten wij ons onthouden. De Minister zegt, dat uitstel thans een onbepaald artikel zou zijn. Doch spreker is dit niet eens, omdat wanneer de vrede is gesloten of in uitzicht gesteld, de zaak zal zijn opgelest en kunnen wij dus niet meer geacht worden partij te kiezen. Hetzij de Republieken haar onafhankelijkheid behouden of verliezen, in beide gevallen zal de zaak beslist zjjn. Voorts vergeet de Minister dat, al moge de heer d’Estournelles niet betrokken zjjn geweest in de eerste onderhandelingen, hjj toch de noodige inlichtingen heeft kunnen inwinnen. Wij weten er niets van en zouden alleen in comité er iets van kunnen hooren. Nu zouden wij doen een sprong in de duisternis door het verdrag goed te keuren. Van ons wordt een goedkeuring gevraagd, waarvan wij de beteekenis niet kennen. Overigens heeft de Minister de onjuistheid van het artikel van den heer d’Estournelles niet aangetoond ; alleen zegt hjj, dat het nog erger zou zjjn geweest wanneer de republieken waren uitgenoodigd, zonder zich vooraf te verzekeren of daartegen geen bezwaar was. Spr. beantwoordt verder den heer Mees ten aanzien van het artikel van baron d’Estournelles. Wat nu betreft de bedoeling der motie, zij is om later de mogelijkheid te openen tot goedkeuring van het tractaat, als men zal weten welke de uitslag zal wezen; van den tegenwoordigen oorlog. Volgens den Minister verdient verwerping de voorkeur boven verdaging, dio hjj in strijd acht met de waardigheid der Kamer. Dit argument gaat zeker niet op. Men kan dit aan de Kamer onder de voortreffelijke leiding de3 Voorzitters overlaten. Voor den Minister is het voldoende met klem—voor de waardigheid van het land op te komen. Een ander argument des Ministers is, dat hij aan Rusland heeft toegezegd te doen wat mogelijk is om de ratificatie door Nederland te bespoedigen. Wil de Minister op dien grond de behandeling doorzetten, dan heeft de Minister der Kamer in te lichten omtrent de besprekingen door onze gezanten vóór de Conferentie gevoerd. Hij meent, dat de Minister die inlichtingen moet geven en vraagt den Minister of hij daartoe geneigd is, zij het in comité. Het antwoord wacht hjj vóór zich verder uit te laten over de motie en het verdrag. De Minister van Buitenlandsche Zaken betuigt ook namens de Regeering zijn leedwezen over de uitdrukkingen van den heer Pyttersen en ook nu weder door anderen; hij betreurt het dat niet is gevolgd de gematigde taal van den heer Veegens. Het komt hem voor dat men dergelijke uitdrukkingen wel kan voeren buiten deze Kamer. Maar hier kunnen zij zoowel de Regeering als het land aan moeielijkheden blootstellen. Ten aanzien der motie sluit de Minister zich geheel aan bjj hetgeen de heer Mees heeft gezegd. En wat het artikel van den heer d’Estournelles betreft, de Minister blijft bjj hetgeen hij gezegd heeft en zegt dat het verwondering moet wekken dat niemand vroeger op het denkbeeld van dien heer is gekomen, terwijl men bovenal in Engeland volstrekt niet op dit artikel een beroep heeft gedaan. Als men meent, dat de suzereiniteitsquaestie eenigszins is beslist, dan kan dit zeker niet worden afgeleid uit den inhoud. En wil men die stelling wel aannemen, dan zou dit gelden alle overeenkomsten en verklaringen der Conferentie. Wat betreft de vraag van den heer Veegens, zegt de Minister, dat hij tot zijn leedwezen moet verklaren dat op dit oogenblik de tjjd nog niet gekomen is tot het doen van mededeelingen, zjj het ook in comité, omtrent de besprekingen gehouden door onze gezanten voor de Conferentie. Redenen van Staat verzetten zich tegen openbaarmaking thans. De heer Veegens neemt akte van de verklaring, dat de Minister het oogenblik thans voor de behandeling van het tractaat niet gelukkig gekozen acht. En wat betreft het antwoord des Ministers op zjjn vraag, de spreker kan nu niet anders dan zijn zienswijze handhaven dat de Kamer, bjj den bestaanden twjjfel, niet in staat is tot oordseien. Intusschsn trekt hij, in overleg met zijn mede-voorsteülers, de motie in. Maar nu is ook voor hem de mogelijkheid vervallen voor het tractaat te stemmen. De heer Van Karnebeek acht zich gerechtigd te verklaren, zonder eenige vrees voor een démenti, dat geen der Mogendheden die tot dat tractaat hebben medegewerkt, ook maar een oogenblik er aan heeft gedacht, dat door de ratificatie er van de suzereiniteit van Engeland over de Transvaal zou zjjn erkend. Verder wijst spr. op het gewicht van het tractaat zelf met het oog op de vreedzame beslechting van geschillen. Dat thans een oorlog is uitgebroken, is zeker te betreuren, maar men vergete niet, dat dit tractaat nog niet in werking is en als zoodanig derhalve den oorlog niet had kunnen voorkomen. Het verdrag kan leiden tot voorkoming van oorlogen. Tegenover de geheele beschaafde wereld en tegenover den Nederlandschen Staat mogen wjj niet de verantwoordelijkheid op ons nemen door een verwerping een stap achterwaarts te doen. De heer De Waal Malefijt acht het met de Grondwet niet vereenigöaar de goedkeuring van dit tractaat te vragen in den vorm van een wetsontwerp. Overigens kan hjj dit tractaat niet goedkeuren, niet wegens de quaestie der suzereiniteit, die hjj thans ter zijde laat, maar wel wegens de omstandigheden van het oogenblik en omdat hij is tegen de vestiging van het arbitragehof te ’s Gravenhage. De heer P ij n a p p e 1 verklaart zich voor het tractaat. Of de arbitrage al of niet verplichtend is, een land dat de oppermacht wil hebben, zal zich daarin door geen arbitrage laten tegenhouden. Wil men den vrede, dan moet men zeker dit tractaat niet tegenwerken. Wat betreft het kiezen van ’s Gravenhage als zetel van het Hof van arbitrage, zegt spr., dat de zaak anders ware waaneer wjj steeds in alle geschillen te beslissen hadden. Maar waar dit niet het geval is, kan er zeker geen bezwaar zjjn het Hof hier te hebben, terwijl het zeker een hulde is aan ons land, dat het als zetel voor het Hof is aangewezen. Dit kan overigens in de toekomst goed voor ons Dolitiek bestaan werken. De heer Pijttersen protesteert tegen hetgeen gezegd is omtrent de wijze waarop hjj zich Vrijdag heeft uitgelaten en wijst op hetgeen in het Engelsch Parlement omtrent Nederland is gezegd. De Voorzitter wijst toch op eenige uitdrukkingen van den heer Pijttersen, die rechtvaardigen wat hij in den aanvang heeft gezegd. De Minister van Buitenlandsche Zaken herinnert dat jaren lang in deze Kamer het beginsel van arbitrage is verdedigd, terwijl ook verschillende verdragen zijn gesloten door Nederland, waarin de clausule van arbitrage voorkomt. Hoort men de discussien, dan zou hjj moeten aannemen, dat de liefde voor de arbitrage wel wat is bekoeld. De Minister wijst nu op het nut der arbitrage, waarvan de Minister de dadeljjke en meer verwijderde resultaten uiteenzet. Juist om op eervolle wijze aan een geschil een einde te maken, is arbitrage een uitnemend geschikt middel. Zeker is het niet denkbaar dat wjj zullen beleven, dat alle geschillen door arbitrage zullen worden uitgemaakt, maar toch neemt, ook tusschen de groote Mogendheden, den zin daarvoor toe. Van lieverlede zal de volksovertuiging zich uitspreken over ds categorien van geschillen, door arbitrage te doen beslechten. Wegens het verzet der Duitsche Regeering moest de verplichte arbitrage worden losgelaten, doch met het beginsel ging zjj mede. Met leedwezen heeft hjj gehoord dat eenige leden voornemens zjjn tegen dit tractaat te stemmen. Wanneer echter Nederland het tractaat verwerpt, dan ligt de geheele zaak in duigen, omdat Den Haag is aangewezen als zetel voor het arbitragehof. En waar nu het tot stand komen van dit tractaat is toegejuicht; waar zoowel in wetgevende als andere vergaderingen groote waarde aan het tractaat is toegekend, zou in de geheele beschaafde wereld, in Europa en Amerika, een kreet van verontwaardiging jegens Nederland opgaan wegens de verwerping van het tractaat. De Minister sluit zich aan bjj hetgeen reeds is gezegd tegen de bezwaren omtrent de vestiging van het Arbitragehof in Den Haag. En wat den heer Pijttersen betreft, het schijnt dat deze het tractaat niet heeft gelezen. Het tractaat heeft niets te maken met de diplomatieke geschillen zullen worden uitgemaakt door arbiters. Nog nimmer is door een arbitrage eenige moeielijkheid ontstaan voor de Regeering, in welker land een scheidsreohteljjke uitspraak heeft plaats gehad. Over belemmering in de vrijheid van spreken behoeft men zich ook niet ongerust te maken. Wat de koeten betreft, deze zullen geregeld worden op dezelfde wijze als die van het internationaal bureaa te Bern. Het aandeel van Nederland zal niet hooger zijndan4pCt. Overigens meent spr. dat elke stem voor dit tractfat uitgebracht zal zjjn een protest tegen den oorlog in het algemeen. De beraadslagingen worden gesloten. Het ontwerp wordt aangenomen met 65 tegen 20 stemmen. Tegen de heeren Staalman, Kuyper, Van Alphen, Donner, Van der Borch van Verwolde, Ketelaar, Van Heemstra, Nolting, Van Kol, Krap, Van Gilse, Lucassen, De Waal Malefijt, Van ds Velde, Hooft, Seret, Brummelkamp, Pyttersen, Schaper en Veegens. Aan de orde zijn de beraadslagingen over het wetsontwerp houdende nadere regeling van den dienst en het gebruik van spoorwegen, waarop uitsluitend met beperkte snelheid wordt gereden. De heer Fokker meent dat het beter ware geweest deze zaak over te laten aan provinciale regeling. Overigens ontwikkelt spr. zjjn bezwaren tegen de wjjze waarop deze zaak thans van Staatswege wordt geregeld, waaronder vooral dit bezwaar, dat door deze wet de tramwegen gebracht worden onder een veel grooteren omvang van regeling dan noodig is. Spr. komt er vooral tegen op dat men de stoomtramwegen gaat rjjgen in het keurslijf van de algemeene spoorwegwet. De heer B a s t e r t sluit zich aan bjj hetgeen door den vorigen spreker is gezegd. Hij wijst er op dat dit ontwerp na de eerste verschijning een belangrijke wijziging heeft ondergaan, doch hjj betuigt zijn instemming met het betoog van den heer Fokker, dat het beter ware deze zaak aan locale regeling over te laten. Hjj ontwikkelt verder zijn bezwaren tegen de techniek van het ontwerp, waarbij voor een achttal artikelen wordt afgeweken van een wet, die men hier gaat toepasselijk verklaren. De Minister van Waterstaat merkt op, dat de beide vorige sprekers wilden een afzonderlijke regeling voor locaal- en voor tramwegen. De eerste te regelen door den Staat, ds tweede door de Provinciën of Gemeenten. De Minister meent daarentegen, dat een algemeene regeling bjj de wet wenschelijk is. Zeker was het goed in den aanvang de tramwegen te stellen buiten de wet, doch sedert zijn de omstandigheden veranderd en hebben de stoom- en andere tramwegen een ontzaglijke ontwikkeling ondergaan, waardoor ook is ontstaan een wijziging in het karakter der locaal- en stoomtramwegen. Vervolgens de beginselen van het wetsontwerp en daarin opgenomen regeling verdedigende, wjjst de Minister er op, dat het in het algemeen belang noodig was algemeens regelen te stellen voor het gebruik en het verkeer met de tramwegen, waarbij komt jenig toezicht op den aanleg met het oog op de veiligheid. Voorts was het noodig te wakea tegen mogelijke willekeur der Gemeentebesturen. Na repliek van den heer Fokker en dupliek van den Minister, worden de algemeene beraadslagingen gesloten. Bij de behandeling van artikel 1 ontwikkelde de heer H a r t o g h zijn bezwaren tegen de toegelaten afwijking van artikel I der algemeene spoorwegwet, omdat daaruit zou kunnen worden afgeleid, dat de tramwegbesturen ten aanzien der reizigers de bepalingen der wet van 1875 niet zouden behoeven op te volgen. De Minister van Waterstaat zegt, in antwoord op deze opmerking, dat juist op grond der verschillende rechterljjke uitspraken, kan worden aangenomen dat door artikel 1 der wet van 1875 bedoeld worden de reizigers en daarom meent de Minister dat het wenscheljjk is de quaestie der aansprakelijkheid over te laten aan regeling bjj algemeenea maatregel van bestuur. De heer H a r t o g h stelt als amendement voor bjj het artikel een bepaling te voegen omtrent den aanleg van stoomtramwegen op openbare wegen, waaromtrent dan van art. 1 der wet van 1875 kan worden afgeweken. De voortzetting der discussien wordt bepaald op morgen te 11 uren. De vergadering wordt hierop gesloten. In den loop der vergadering is aangenomen het wetsontwerp tot bekrachtiging van provinciale heffingen in Friesland (kanaalgelden) nadat de heer Smeenge er op had aangedrongen, dat de provinciale tollen tot een minimum moeten worden teruggebracht. --- Residentienieuws en Binnenland. * Voor het onderzoek van de Ongevallenwet door de afdeelingen der Eerste Kamer zjjn tot rapporteurs benoemd de heeren Godin de Beaufort, Van Heek, Van Boneval Faure, Pijnacker Hordijk en Regout. Verder zijn benoemd de heeren Michiels van Kessenich, Sassen, Van Swinaeren, Van Zinnicq Bergmann en Bergsma tot rapporteurs over de volgende wetsontwerpen: Verhooging hoofdstuk V Begrooting voor 1899, Vrjjmaking der voor een geldleening verbonden tollen langs de Zuiderzee, Bekrachtiging eener provinciale heffing in Drenthe, Wijziging begrooting pensioenfonds weduwen van burgerlijke ambtenaren over 1899, Verkoop van vestinggrond en water te Breda, en Nadere bepalingen omtrent da Personeele belasting. De heeren Van Welderen baron Rengers, jhr. v. d. Does de Willebois, Bultman, jhr. Van Asch van Wjjck en baron Van Pallandt zjjn benoemd tot rapporteurs over de volgende wetsontwerpen: Naturalisatie van M. H. J. Chorus e. a. (9 wetsontwerpen), Bekrachtiging eener overeenkomst met ’s Hertogenboseh,Overeenkomst met de Maatschappij De Schelde te Vlissingen, Onteigening voor verbetering kanaal Gent— Terneuzen, Onteigening voor een stoompontveer in het Noordzeekanaal, en Onteigening voor een locaalspoorweg vanlEnschedé-Ahaus. Tot voorzitters der afdeelingen zijn benoemd respectievelijk de heeren jhr. Röell, Fransen van de Putte, Rahusen, Viruly en Geertsema, en tot ondervoorzitters respectieveljjkde heeren jhr. Godin de Beaufort, Reekers, baron Schiramelpennick van der Oije, Melvil baron vaa Lijnden en jhr. Alberda van Ekenstein. * Men mag zich omtrent de behandeling van de Ongevallenwet in de Eerste Kamer, volgens de Strd. voorbereiden op een zeer uitvoerig voorloopig verslag. Dit verslag zal een breede Memorie van Antwoord noodzakelijk maken. En het fs zeer de vraag, of het ontwerp nog in deze zitting zal kunnen worden afgehandëlfl' * Ö e heer H. J. Versteeg, benoemd hoofdcommissaris van politie alhier, werd heden voor de Arr.-Rechtbank als zoodanig beëedigd. * Vermits op 31 October 1900 de voorloopige maatregelen tot behoud van vicariegoederen ophouden te gelden, is een wetsontwerp ingediend, dat den tijd verlengt, waarvoor de wet van 1892 geldt, niet met een uitdrukkelijk genoemd tijdvak, maar dat de voorloopige maatregelen totdat een definitieve regeling van het onderwerp zal zijn tot stand gekomen, bestendigt. * Donderdag a. s. zulle» waarschijnlijk de UrJa*«e-rijtuig®n in dienst worden gesteld. Reeds werden heden eenige proefritten gedaan. * Naar wij vernemen, zal de vergadering, welke den 27n dezer maand zou plaats hebben van de Vereeniging ter beoefening van de krijgswetenschap, reeds den 25n dezer worden gehouden. De heer Groote, le luitenant-adjudant der infanterie, zal alsdan in het gebouw Diligentia een voordracht houden over: „Een Nederlandsche atenographis voor het Nederlandsch leger”. * Op 13 en 14 April a. s. zullen alhier voor jongelui gehouden worden wedstrijden in flobertschieten, hoogspringen, klimmen en degenschermen. Zij hebben plaats in het lokaal Alexandersplein 14, en worden aangeboden door den heer R. W. de Ohavonnes Vrugt aan zijn leerlingen. * De groote rekenmeester, de heer J a cq u e s I n a u d i, zal op Zaterdag-middag a.s. te 2 ure in Diligentia een séance geven voor de leerlingen van het Gymnasium en van de Hoogere Burgerschool. * Onder de advertentien in dit nummer komt voor de uitslag der prjjstrekking van de Vereeniging tot instandhouding van een fond3 voor weduwen en weezen van beeldende kunstenaars. De getrokken prijzen kunnen gedurende deze maand op alle werkdagen van 10—4 afgehaald worden aan het atelier van den kunstschilder Oppenoorth, in Pulchri Studio, ingang Lage Nieuwstraat (achterzijde). ---