ENGELAND. Londen, 21 Dec. Ook in Engeland is een soort van Pauamazaak voorgekomen door de ineenstorting van een aantal Bouwmaatschappijen, waarvan de Liberator de voornaamste was. Niet minder dan 7 millioen p. st. (84 mill. gulden) was door aandeelhouders en inbrengers, uit de burgerklasse en da werklieden vooral, in die maatschappijen belegd, en men berekent dat vijf zesden van het aldus gestorte kapitaal zoo goed als waardeloos is geworden. Er is nu een comité gevormd om een beroep op nationale hulp te doen, ten einde den zwaarst getroffen slachtoffers esnigszins tegemoet te komen. — Bij Lady Miles zijn juweelen gestolen ter waarde van £ 30 000. Terwijl de familie aan tafel zat, schijnen dieven in Myiady’s slaapkamer te zijn doorgedrongen, waar zij den sleutel in het slot van de brandkast vonden. Het werk was hun dus al zeer gemakkelijk gemaakt. De diefstal geschiedde in de afwezigheid van de kamenier, die zich toevallig enkele oogenblikken uit de kamer verwijderd bad. — Te Nottingham hebben zich een 25-tal jonge dames verzet tegen de tirannie der mode, die het dragen van lange rokken en het daarmede veegen der straten voorschrijft, tot groot nadeel voor da zindelijkheid en de gezondheid, daar door dat slepen des te meer stofwoiken in de menschelijke longen opdwarrelen. De Bond der 25 noemt zich de «Bond der korte rokken”. Zij zullen net zoo lang propaganda maken tot de langesleepmode belachelijk gemaakt en dus afgeschaft is. Daarna stellen de jonge dames zich voor weer een andere absurditeit ier mode te bestrijden. Er is op dat gebied werk genoeg. — Het aantal locomotieven, bij de verschillende ipoorweg-maatschappijen in het Vereenigd Koninkrijk n gebruik, bedraagt 16 860, waarvan 14 314 voor le lijnen in Engeland en Wales, 1841 voor Schotland ® 705 voor Ierland, De «London and N. Western \ lailway Cy, heeft het grootste aantal locomotieven , n. gebruik, namelijk 2648 5 dan komt de Midland , □et 2020; gevolgd door de Great Western met 1660 n de North Eastern met 1560 locomotieven. j --- Officiéél Gedeelte, Inschrijving voor de Nationale Militie. BURGEMEESTER eu WETHOUDERS van ’s-Gravcnliage herinneren hij deze aan de verplichting tot het doen van aangifte ter inschrijving voor de Nationale Militie in de maand Januari 1893. De bepalingen der Wet, hetrekkelijk de Nationale Militie, waarbij die inschrijving is geregeld, zijn de navolgende: Art. 15. Jaarlijks worden voor de Militie ingeschreven alle mannelijke ingezetenen, die op den ln Januari van het jaar hun 19e jaar waren ingetreden. Voor ingezeten wordt gehouden : lo. hij, wiens vader, of, is deze overleden, wiens moeder, of, zijn heiden overleden, wiens voogd ingezeten is volgens de Wet van den 28n Juli 1850 (Staatsblad No. 44); 2o. hij, die, geen ouders of voogd hebbende, gedurende de laatste, aan het in de eerste zinsnede van dit artikel vermelde tijdstip voorafgaande, achttien maanden in Nederland verblijf hield; 3o. hij, van wiens ouders de langstlevende ingezeten was, al is zijn voogd geen ingezeten, mits hij binnen het Kijk verblijf houdt. Voor ingezeten wordt niet gehouden de vreemdeling, behoorende tot eenen Staat, waar de Nederlander niet aan den verplichten krijgsdienst is onderworpen, of waar ten aanzien der dienstplichtigheid, het beginsel van wederkeerigheid is aangenomen. Art. 16. De inschrijving geschiedt: lo. van een ongehuwde in de Gemeente, waar de vader, of, is deze overleden, de moeder, of, zijn heiden overleden, de voogd woont; 2o. van een gehuwde eu van een weduwnaar in de Gemeente, waar hij woont; 3o. van hem, die geen vader, moeder of voogd heeft of door dezen is achtergelaten, of wiens voogd buiten *s lands gevestigd is, in de Gemeente, waar hij woont; 4o. van den buiten ’slands wonenden zoon van een Nederlander, die terzake van ’slands dienst in een vreemd land woont, in de Gemeente waar zijn vader of voogd het laatst in Nederland gawoond heeft. Art. 17. Voor de Militie wordt niet ingeschreven: lo. de in een vreemd Rijk achtergebleven zoon van een ingezeten, die geen Nederlander is; 2o. de in een vreemd Rijk verblijf houdende ouderlooze zoon van een vreemdeling, al is zijn voogd ingezeten; 8o. de zoon van den Nederlander, die ter zake van ’s lands dienst in ’s Rijks overzeesche bezittingen of Koloniën woont (Wet van den In Mei 1863, Staatsblad No. 44). Art. 18. Elk, die volgens art. 15 behoort te worden ingeschreven, is verplicht zich daartoe bij Burgemeester en Wethouders aan te geven, tusschen den ln en den 31n Januari. Bij ongesteldheid, afwezigheid of ontstentenis is zijn vader, of, is deze overleden, zijne moeder, of, zijn beiden overleden, zijn voogd tot het doen van die aangifte verplicht. De wijze, waarop van het doen van de aangifte blijken moet, wordt door Ons bepaald. Art. 20. Hij, die eerst na het intreden van zijn 19de jaar, doch voor het volbrengen van zijn 20ste, ingezeten wordt, is verplicht zich, zoodra dit plaats heeft, ter inschrijving aan te geven hij Burgemeester en Wethouders der Gemeente, waar de inschrijving, volgens art. 16, moet geschieden. Daarbij gelden de bepalingen der 2de en 3de zinsneden van art. 18. Zijne inschrijving geschiedt in het Register van het jaar, waartoe hij volgens zijn leeftijd behoort. Burgemeester en Wethouders verwittigen dientengevolge alle mannelijke ingezetenen, die geboren zijn in den jare 18?4, dat ten Raadhnize, op de dagen en uren hieronder vermeld, tot het doen dier inschrijving meer bepaaldelijk gelegenheid zal worden gegeven, te weten: op Maandag 2 Januari 1893 voor hen, wier namen \ , beginnen met de letters A en IS; § Dinsdag 3 Januari 1893 voor hen, wier namen % beginnen met de letters C* D, I£, F en c; I Woensdag 4 Januari 1893 voor ben, wier namen ^ beginnen met de letters H, 1 en J; £2 Donderdag 5 Januari 1893 voor hen, wier namen N beginnen roet de letters K, L en SI; Vrijdag 6 Januari 1893 voor hen, wier namen 'o beginnen met de letters ft", O, P, ^ en R; ^ 1:3 Zaterdag 7 Januari 1893 voor hen, wier namen Ja beginnen met de letters S, T en U; 1 nog van die meening, of moet, wat vroege 1 niet in strijd was met hun dogma, nu wordei , losgelaten? Nog staat er in de Grondwe ! artikel 121 al. 2, dat de rechter die bevoegd heid niet heeft, en toch merkt men weinig van eenig protest tegen de opvatting de: rechterlijke macht. Maar bezien wij de zaak van ons standpunt waarbij wij willen wijzen op: lo. het karakter der Grondwet; 2o. de wettelijke bevoegdkeic der rechterlijke macht, en 3o. de bedenkeljkt gevolgen van het standpunt van den Hoogei. Raad. lo. Wat is de Grondwet? Zij is geen Wel in materieelen zin, omdat zij geen directe voorschriften bevat over het doen en laten der onderdanen, maar slechts in Jormeelen zin. Zij is eigenlijk volstrekt geen wet, maai een verdrag, dat de Staatsinrichting regelt, van daar zijn de namen «Staatsregeling”, //Constitution”, //Verfassung”, staatsrechtelijk juister dan //Grondwet”, //Loi fondainentale”, //Grundgesetz”. Deze verdragstheorie is weder eigenlijk volstrekt niet specifiek conservatief; ook liberalen huldigen haar; om een greep te doen uit hun midden, noemen wij Karl Welcker (Rotteck & Welckers Staatslexikon ad art. //Grundgesetz”) en A. Van Assen./*) (Wat nu?), die de Grondwet noemt een //Staatsverdrag, dat Vorst en volk verbindt”. Is nu inderdaad onze Grondwet een verdrag, dan volgt daar noodwendig uit, dat de uitlegging harer bepalingen aan partijen, d. i. Koningin en Volksvertegenwoordiging, in de eerste plaats behoort, en dat een derde er zeer zeker niet toe bevoegd is, zoolang die beiden, blijkens een wet (immers het product van gemeen overleg) over die uitlegging het eens zijn. Partij is de Volksvertegenwoordiging, maar men moet dit begrip ruim opvatten; ook Provinciale Staten en Gemeenteraden vertegenwoordigen het volk binnen de grenzen van hun bevoegdheid eu gebied. Daarom, waar Koningin en Staten-Generaal voor het naleven der Grondwet moeten zorg dragen, geldt dit ook van Koningin en Staten en Koningin en Raad. Daarom is een Gemeentelijke verordening door de eene partij (den Raad) vastgesteld, door haar dus niet in strijd met de Grondwet geacht (zie de eedsformule in Gemeentewet, art. 39), en door de andere partij (de Koningin) evenmin op dien grond vernietigd (Gemeentewet art. 153. Naleving der Grondwet zal toch wel een algemeen belang zijn), niet door een derde (de Rechterlijke Macht) voor ongrondwettig te verklaren. Houdt men daarbij in het oog, dat de rechter slechts een van de Koningin gedelegeerde macht bezit en voor eu namens Haar rechtspreekt, dan komt het absurde aan het licht van een beginsel, dat daarheen leiden moet, gelijk het in Belgie gedaan heeft, dat een besluit der Koningin namens de Koningin kan worden ongrondwettig verklaard. 2o. De bevoegdheid der rechterlijke macht wordt in de Grondwet in het algemeen geregeld in de artikelen 153 en 154, waar van geen staatsrechtelijke beslissingen, gelijk deze is, gerept wordt; evenmin in artikel 165 ten opzichte van den Hoogen Raad. Let men daarbij op de artikelen 144, alinea 2, en 145, wat Gemeenteverordeningen aangaat en op het beginsel neergelegd in artikel 121, alinea 2, dan moet men o. i. concludeeren, dat er in zake de bekende Haagsche quaestie door den rechter in cassatie een vraag is beslist, die den strafrechter niet ter beslissing is gegeven, evenmin den burgerlijken rechter. Ook de artt. 44, 56, 68, 91, 92 en 93 der Wet op de Rechterlijke organisatie kennen den rechter die bevoegdheid niet toe. Art. 99 R. O. geeft de gronden voor cassatie j aan; van deze komt hier alleen in aanmerking : //verkeerde toepassing of schending der Wet.” Welke wet is nu hier geschonden of verkeerd toegepast? De Grondwet? Maar die is geen voet in materieelen zin, hebben wij hierboven betoogd, doch al neemt men dit aan, dan vragen wij nog, door wien moet dan die Grondwet geschonden of verkeerd toegepast zijn ? Door den lageren rechter natuurlijk, in casu de Arrondissements-Rechtbank, want anders kan er niet gecasseerd worden; maar dan hebben wij hier het geval, dat de Hooge Raad een vonnis van een rechter vernietigt, omdat hij een verordening heeft doen naleven, waarin niet hij, maar een derde (de Raad) de Grondwet heeft geschonden ! M. a. w. de Hooge Raad houdt hier toezicht op de administratieve werkzaamheden van een publiek lichaam, reeds toekomende aan Koningin en Gedeputeerde Staten. Waaraan ontleent de H. Raad die bevoegdheid? Bevreemdend mag het heeten, dat noch de Advocaat-Generaal mr. Gregory, noch de Hooge Raad zelf in zijn breed gemotiveerd arrest (Weekblad van het Recht No. 6259) met een enkel woord die bevoegdheid, die op geen enkelen wettelijken, ja wettigen, grondslag steunt, bespreken. Bedriegen wij ons niet, dan was de Haagsche verordening misschien, maar het arrest zeer zeker in strijd met de Grondwet. 3o. Bedenkelijk achten wij het door den Hoogen Raad ingenomen standpunt. Reeds (*) Wij gelooven, dat de schrijver dwaalt, als hij wjjien prof. Van Assen onder de liberalen telt. Rei. vroeger (zie ons artikel: //Koning” oi //Koningin”, Dagblad 31 December 1890) namen wij met leedwezen kennis van een beslissing, die aan ons Hoogste Rechtscollege een staatsrechtelijk karakter gaf. Wanneer inderdaad hier den volke verkondigd moet worden, wat recht is op een gebied, zoozeer door dogma’s beheerscht, en waar het practisch resultaat van een gevoerden strijd uiet in vonnissen maar in wetsbepalingen te vinden is, dan zal het zaak zijn bij de benoeming van die rechters, niet alleen naar hun kunde en rechtschapenheid, maar ook naar hun staatsrechtelijke overtuiging te vragen. En het kan immers niet in het belang van land en volk zijn, dat, ook bij de voordracht voor een vacature in den Hoogen Raad de toevallige meerderheid eener welhaast gedemocratiseerde Tweede Kamer zal beslissen, of het palladium eener onpartijdige rechtspraak in dezen of genen zin onze staatsregeling zal gaan beheerschen. In alle bescheidenheid, maar met aandrang, zouden wij ten slotte willen vragen, of men in 1827 wel van meening is geweest, dat art. 29 al. 2 R. O., omtrent het nakomen der Grondwet, zoo opgevat moest worden. Integendeel, wij zeiden het reeds, de artt. 153, 154 en 165 ier G. W. zijn het richtsnoer in deze, en 3en uitbreiding der taak van de rechterlijke' nacht, op geen wetsbepaling steunende, achten wij niet in het belang van Koningin en Rijk. ROLLO. --- Buitenland. TftAMSVAALSCHE BRIE YES Pretoria, 26 Nov. Onderzeesche Stroomingen. Het ia reeds eenigen tijd geleden sinds ik het laatst over den stand der aanstaande presidentsverkiezing scöreef. En daar deze in klimmende mate de openbare belangstelling absorbeert en er in de jongste weken wel eenige verandering zichtbaar is in de onderlinge verhouding der partijen, zoo zullen een paar informalien dienaangaande misschien welkom wezen. Er is een periode in de presidents-electie geweest dat vele Kruger-vrienden zich werkelijk bezorgd maakten over den te verwachten uitslag van den staatkundigen veldtocht. De ondersteuners van Piet Joubart’s candidatuur schenen over groots geldsommen te beschikken, maakten luide reclame in de couranten, hadden overat in den lande hun agenten aangesteld en gaven blijken van degelijk georganiseerd te wezen. Door middel van de drukpers en ook door het in werking stellen van persoonlijke invloeden hadden zij onder een aanzienlijk gedeelte der boeren-bevoiking—• bij wie voornamelijk de keuze van den Staatspresident berust — denkbeelden geplant, die tegenstand kweekten tegen Paul Kruger en diens Regeering. En in meer dan een district was de publieke opinie zoo heftig tegen den ouden President gekant, dat, ware de verkiezing in September of üctober gehouden, de kansen van Piet Joubert waarschijnlijk hoogst gunstig zouden gestaan hebben. Het centrale Kruger-comité daarentegen heeft zich veel rustiger geuouden. Het heeft minder luide aan den weg getimmerd en heeft ook niet zoo ruimschoots met geld gewerkt. De toon der couranten, die tot de Krugsr-parlij beboeren, was veel minder scherp en beleedigend Men waardeerde de verdiensten van commandant-generaal Joubert, maar erkende onder hoffelijk betoon van eerbied, dat de heer Kruger après tout een beteren President zou uitmaken. En zoo geschiedde het dat er langzamerhand een omkeer kwam in de openbare meening. Deze was te wijten aan diverse oorzaken, waarvan de volgende in de eerste plaats genoemd mogen worden. De Joubert-partij was onbekwaam om een climax te behouden in den toon harer muziek, de geldmiddelen lieten dit wellicht niet toe. Ook bedaarde bjj meenig Joubert-man de ijver toen advocaat Esselen, de eerste //draadtrekker” der partij zich, te Jobannesburg openlijk schaarde onder het vaandel der Nationale Unie-agitatie, die volkomen gelijkheid van politieke rechten voor boeren ia inkomelingen sischt. Dit optreden van den heer Esselen heeft de lonservatieve elementen der Joubert-partij argwanend gemaakt en zal blijken aan den commandantgeneraal meer kwaad te hebben gedaan dan eenig sader verwijt-, dat hem voor de voeten geworpen sal kunnen worden. Ten slotte heeft het bezoek dat Paul Kruger perloonljjkaan de Oostelyke distriktendes iands gemaakt leeft, voor velen de oogen geopend over de misleidende jerichten die door de tegenpartij ten zijnen opzichte rerspreid, geworden waren. En werden er een goede naand geleden nog groote weddingschappen gedaan letreflende het resultaat der aanstaande verkiezing, )ij welke weddingschappen de odds aan weerszijden ;elijk waren — ik weet zelfs een mijner kennissen lie tien tegen een op Piet Joubert gewed beeft hans is het vertrouwen in de kansen van laatstgememden kandidaat aanmerkelijk verminderd en zien Ie Kruger-mannen met zekerheid een groote meerdsrleid van stemmen voor hun kandidaat tegemoet. Intusschen is het voor een vreemde nog een noeilijke zaak om zich een goede voorstelling te aaken van de motieven, die de leiders van het volk, Ie hoofden der plaataelijke clans, de beheerschers an een lokaal stuk der publieke meening, genoopt ebben zich te verklaren hetzij voor Joubert, hetzij oor Kruger. Want voor een toeschouwer, die van e onderzeesche stroomingen in onzen politieken ceaan niets afweet, blijft het een raadsei welke t&atkundig onderscheid er ligt tusschen de kandiatuur van Kruger en die van Joubert. Beiden zijn ertegenwoordigers der Boeren-belangen en beiden even voor progressistisohe denkbeelden te koesteren. Maar voor hen die het boek van het Transvaaische olkskarakter bestudeerd hebben, krjjgt hetantagoisme van Kruger en Joubert een geheel ander anzien dan van persoonlijke rivaliteit en botsing an individueele eerzucht. Vraagstukken van algemene politiek bekieeden slechts een zeer geringe ( laats in de huidige verkiezings-campagne, beweeg- < jdenen van religieus sentiment, echo’s uit het ver- i :dene daarentegen een zeer groote en belangrijke t laats. Sluimerende familie-vesten zijn wakker ge- '■ orden, oude lidteekenen zijn weer gaan jeuken bij , st ophalen van vervlogen feiten uit een tijd toen 9 Transvaal bewoond was enkel door een schaarsche a svolking van hartstochteljjke en uiterst zelfstandige , ndmagnaten, die aan hun vechtlust ook onder elkaar ; Avierden. Is voor een outsider de verkiezings-strjjd tusschen ; ruger en Joubert als zoodanig weinig belang- j ekkend, voor iemand, die heeft kunnen doordringen s ider de ruwe huid van het Tranvaalsche volk, is j e strijd vol van interessante waarnemingen E. { --- DUITSCHLAND. ) bemin, 20 Dec. (Part. Corresp.) 1 In het Gezin des Keizers zal het naderende Kerst: feest dit jaar met bijzondere vreugde en dankbaarheid gevierd v/orden, omdat een der lievelingswenschen ; van de Keizerin vervuld werd, door het plaats nemen , van een Dochter in de rij der juichende kinderen. De kleine Prinses Victoria, de bijzondere lievelinge van haar Grootmoeder en Meter, Keizerin Frederik, Die zich met angstvallige zorg op de hoogte houdt van de voeding, de verpleging en den groei van Haar petekindje, ontwikkelt zieh buitengewoon voorspoedig. Zooals licht te begrijpen valt, is het Prinsesje d3 uitverkoren speelnoot van den Kroonprins én Zijn Broeders, Die met elkander wedijveren om aan de kleine duizenderlei teederheden te bewijzen. Het familieleven in het nieuwe Paleis te Potsdam is thans dan ook rijk aan vreugde en stil huiseljjk geluk. Aan de voorbereiding voor het Kerstfeest is men dan ookdit jaar metverdubbelden ijver werkzaam. De kleine Prinsen zijn in Hun vrije uren druk in de weer met het maken van teekeningen voor Hun Ouders of van kleine geschenken voor Hun Zusje. Hun vertrekken hebben daardoor eenige overeenkomst gekregen met kleine ateliers. * * Het zoogenaamde vereenigingsleven is thans in de Hoofdstad weder in vollen bloei. Vergaderingen zijn aan de orde van den dag Een goed Berlijnach burger ontvangt tegenwoordig convocatie-billetten voor minstens 14 avonden per week. Hij kan, het spreekt van zelf, niet aan al die oproepingen gevolg geven en dat te minder, daar hij ook zijn vaste Skat~&vonden heeft, waarbij hij niet gaarne op het appel zou ontbreken. Onder de vele honderden Maatschappijen, Vereenigingen, die hier ter stede zijn gevestigd of afdeelingen hebben, verdient wel die der //Kaalkoppen” eender origineelste genoemd te worden. Wat men ook van het stichten eener zoodanige Vereeniging denken moge, niemand zal tegenspreken, dat zij, die daartoe overgingen, over een behoorlijk quantum gezonden humor moeten beschikt hebben. Waarlijk het denkbeeld is eigenaardig om een klein lichaamsgebrek, dat bij velen de neiging doet ontstaan, dengene, die daarop mocht zinspelen, hetzelfde gebrek te bezorgen, door hem de haren uit het hoofd te rukken, als voorwasrde te stellen voor het lidmaatschap dezer Vereeniging. Indien deze zich echter niet zelve ais een humoristische had gekenschetst-, zou misschien bij sommigen de meening ontstaan, dat haar doel was: het zoeken naar middelen en het nemen van proeven daarmede, om de kaalhoofdigheid te doen ophouden of te verbergen en dat op de vergaderingen druk gedebatteerd werd over tincturen, balsems, hairrestorers en pruiken. Dit is echter allerminst het geval. Ieder lid der Vereeniging koestert een gioeienden haat tegen alles, wat zijn halve of volle maan zou kunnen verkleinen of in de schaduw stellen. Veeleer zou hij lust gevoelen een middel aan te wenden om zijn hoofd nog kaler te maken. De halfjaarlijksche wedstrijd in het haarkappen en haarsnijden is hem dan ook een doorn in het oog. Ingevolge de statuten bestaan er in de Vereeniging vier graden. Tot den vierden graad te behooren, is de hoogst denkbare eer, welke echter slechts aan hem ta beurt valt, die zich in het bezit van een volkomen kaal hoofd verheugt (?). Hij, die tot deze hoege klasse wil toegelaten worden, moet zich echter eerst aan een zeer nauwkeurig onderzoek onderwerpen. Met angstvallige zorgvuldigheid onderzoekt het Bestuur den schedel van den aspirant met vergrootglazen en spiegels van bijzonderen vorm, die elk bedrog buitensluiten. Wordt er op de schedelhuid ook maar éen enkel haarlje of stoppeltje ontdekt, dan wordt de candidaat de onder- j scheiding van den hoogatea graad onwaardig gekeurd ; en moet zich met den derden tevreden stellen, indien < het Bestuur zijn stoutmoedigheid niet bestraft, door hem tydelijk bij den tweeden in te deelen. Bij de door het Bestuur inge3telde enquête is het ontdekken van een stoppeltje, dat den candida&t veroordeelt, altijd het signaal tot luidruchtig feestbetoon. Dat ook de leden van den derden graad nog op het bezit van blinkende kaie knikkers kunnen roemen, is, uit den aard der zaak, ligt begrijpelijk. In de eerste week na iedere volle maan, houdt ds Vereeniging een vaste vergadering. Een der punten, welke gewoonlijk op de agenda voorkomen, is het opgeven en beantwoorden van prijsvragen. Ik bega een indiscretie, ik ben er mij van bewust, ] maar ik kan toch aan de verzoeking geen weerstand ] bieden een paar daarvan mede te deelen. Zij be- , handelen de volgende punten : , //Hoe redt men een kaalkop, die op het punt is ( te verdrinken ?” //Over de erfelijkheid der kale . hoofden.” //Ëiographische studiën over vermaarde kaalkoppen der oudheid.” «Hymne op de volle maan.” v Denkbeelden over de oprichting van een internationaal verbond van kaalkoppen”. «Nieuwe middelen voor het radicaal vernietigen van de haarwortels.” Ik deed bij het opsommen van deze hoogst z belangrijke punten van be&andeling, de keuze uit 1 sen rijke verzameling. c Het bshoeft wel geen betoeg, dat er trouw zorg I wordt gedragen gedurende het debat de stembanden e net een teug verkwikkend bier te verfrisschen en t len lust tot het nuttigen daarvan in de pauze door o iet gebruiken van een hartig broodje met ansjovis § >p te wekken. g Uit het reglement der Vereeniging verdient, naast t iet boven medegedeelde, nog vermelding de para- t ;raaf op de eereieden betrekking hebbende. Groote verdiensten voor de Vereeniging verwerft v :iob ieder werkend lid, dat er in slaagt in schouw- z >urg, concertzaal of restauratie — de balzaai levert d lelden vetten buit op — een mooien kaalkop te d intdekken, wiens drager nog niet bij baar was g ongesloten. a Slaagt men er in zoo een prachtexemplaar op o iet spoor te komen, dan wordt met de meeste becheidenheid een onderzoek ingeateld naar zijn d tationaliteic. Blijkt het, dat men met een Duitscher d e doen heeft, dan wordt hem het eerelidmaatschap d Ier Vereeniging aangeboden en zijn portret in de zi aal der bijeenkomsten opgehaugen, waar boven de d eur het muurschrift prijkt: «Wie zijn haren ver- oj lest, wordt bekroond”. dDe wanden van dit lokaal zijn dan ook met tal g: an portretten versierd, waaronder men die van vele g' eroemde mannen aantreft. Het spreekt wel van zelf, ju at prins Von Bismarck daarbij een eereplaats inneemt. d< 'usschen de portretten van al die meer of minder gi eroemde kaalkoppen, bieden eenige doeken van goede ihiiders, zonder uitzondering landschappen of binnen- sp uisjes bij maanlicht voorstellend, een aardige af- in 'isseling. Somtijds overkomt een der leden de ramp, de at zijn haardos weder aangroeit. In dat geval en su hij eigenlijk, ingevolge de statuten, het lidmaat- R :hap verbeuren, maar indien men mat een fideelen ia toeder te doen heeft, pleegt het Bestuur genade m: oven recht te laten gelden en geeft den met ver- ea inning bedreigde een onbepaald uitstel van executie, in einde te zien of het herleven der jeugd op zijn ihedel ook een été de Saint Martin is geweest, ï dien proeftijd is de begenadigde echter verplicht, sdurendede eigenlijke vergadering, alleen aan een in ifeltje te zitten. gjs f Berlijn, 21 December. De Keizer heeft het verlangen kenbaar gemaakt bij de Nieuwjaarsreceptie alie commandanten der legerkorpsen om zich vereenigd te zien. De Prins-Regent van Beieren heeft den Saksischen Minister van Oorlog, generaal Edler Vou der Planitz, die onlangs in den Rijksdag een rede hield ten gunste der legerreorganisatie, e.u den Inspecteur der Pruisische vesting-artillerie, generaal Sallbach, het grootkruis der Militaire Orde van Verdiensten verleend. Men wil daaruit opmaken, dat ook Prins Luitpold niet tot de besliste tegenstanders der Legerwetten behoort. Die Post bevat een schrijven van den heer I Oito Arendt, waarin deze tegen een aan de Kölnische f Zeitung uit Tubingen gezonden bericht, mede namens den heer Von Kardorff, opkomt, volgens welk bericht deze beide Afgevaardigden de grondleggers zouden zijn der nieuw te stichten partij. De heer Arendt zegt, wel een en ander over het tot stand komen dier partij te hebben vernomen, maar wijst er op, dat men, om een nieuw partijverband te vormen, eerst het oude moet verlaten hebben, iets waaraan tot heden noch hij noch de heer Von Kardorff denken. — In koloniale kringen blijft men aan de uit de Eegelsche nederzettingen afkomstige geruchten omtrent het vermoorden van Emin-pacha gelooven. Al werden deze niet officieel bevestigd, zoo vindt men daaraan toeh kenteekenen, welke voor hun waarheid Dleiten. I --- OOITESIRUK-HONGARIJE. mei een woora van aantDare Hulde aaa de mannen van het jongste verleden, brachten gisteren de meeste bladen in herinnering, dat de thans bestaande Grondwet zijn zilveren jubileum vierde. — V<5or de zitting van het Heerenhuis, vergaderde de constitutionneele partij uit die Kamer, onder leidins van den heer Piener senior, en sprak de hoop uit) dat de Duitsche linkerzijde uit de Kamer, alvorens tot onderhandelingen over de formatie van een ministerieeie meerderheid over te gaan, met de medestanders uit het Heerenhuis voeling zou houden. Over de samenstelling dier meerderheid doen reeds velerlei berichten de ronde. Men wil, dat graaf Taaffe steun zoekt voor zijn Kabinet, door daarin, naast dr. Steinbach als vertegenwoordiger der gematigde rechter, den heer Von Gautsch als lid der gematigde linkerzijde op te nemen. Het zou verder zijn plau zijn, aan graaf Hohenwarth, door hem een zetel in het Heerenhuis in te ruimen, het zwijgen in de Kamer op te leggen en den Afgevaardigde Von Piener van zijn partij te scheiden, door de uitvoering van het Boheemsche compromis te verdagen, iets waarmede de Duitsche hoofdman zich nooit zal kunnen vereenigen. Volgens de te Praag verschijnende Nardony Listy, is baron Von Gautsch reeds beiast met de samenstelling van een partij coalitie, die aan de leiders der verschillende fractien ter goedkeuring zal worden voorgelegd. Pesth, 21 December. In de Kamer verklaarde gisteren Miaister Weckerle, dat de Regeering streeft naar hot verkrijgen van den confe3sioneeien vrede, zonder daarmede op de leerstellingen der verschillende belijdenissen inbreuk te willen maken. Haar houding ten opzichte van de bssluiten der bisschopsconferentie kan de Regeering niet vaststellen alvorens officieele kennisgeving van het daar verhandelde te hebben ontvangen. Door invoering van bet Burgerlijk huwelijk hoopt hij de verhouding tusschen de burgers onderling te regelen, op een wijze waardoor de Staat tegenover allen het zelfde standpunt inneemt, zonder de minste inbreuk te maken op de leerstellingen van een der kerkgenootschappen. Als basis voor de Regeeringspolitiek noemde de Minister voorts de volkomen, civiele zoowel als confcssioneele, gelijkstelling van alle staatsburgers voorde Wet, het tot zijn recht doen komen van het Hong&arsca karakter van den Staat en al zijn instellingen, zonder daardoor de eigenaardigheden der andere nationaliteiten te miskennen of uit het oog te verliezen eu aet streven naar het doen voortleven eener goede verstandhouding tusschen den Koning en Zijn volk. Ten slotte wees de Minister er op, dat die verïouding nooit zoo hartelijk geweest was als tegenvoordig en ook nooit door zoo weinig misstanden vas verstoord geworden als in de laatste 25 jaren. De rede van den Premier werd met herhaalde en :ractitige Bijenvreters begroet. De Kamer keurde uerop de eindcijfers der gezamenlijke Begrooting net groote meerderheid goed, ala basis der naderhand ,an de orde komende behandeling der Hoofdstukken n behoudens de dientengevolge in de eindcijfers :&n te brengen wijziging en ging tot den lOn anuari op recès. --- ZWITSERLAND. AJ o i u , o X uOU. Naar aanleiding van de gisteren door ons medegedeelde Nota van den Bondsraad aan de Wetgevende Macht heeft de Nationale Raad besloten, het Zwitserscbe algemeene tarief met zoodanige wijziging als de Regeering nuttig zal achten tegenover Frankrijk toepasselijk te verklaren, indien dit land niet uiterlijk op 31 December de aangeboden handeisovereenkomst zal bekrachtigd hebben. De rapporteur der Commissie uit de Kamer, de heer Künzli, wees er met nadruk op, dat het verbreken dar bijzondere kandelsrelatien met Frankrijk zeer gewichtige gevolgen hebben zal, iets wat trouwens, zooals gisteren gemeld wsrd, reeds door de Nota van den Bondsraad in het licht gesteld was. De schuld daarvan zal echter niet bij Zwitserland" gezocht moeten worden, dat alle mogeijjke toege- vendheid betoond heeft. "Het schijnt frankrijk er om te doen te rijn” — vervolgde de rapporteur onder herhaalde toejuichingen — ''aan Zwitserland de oeconomische onafhankelijkheid te ontnemen, welke van rijn politieke onafhankelijkheid niet gescheiden kan worden. Daarom kan, door een onpartijdige frankrijk niet worden beschouwd als de vriend van Zwitserland. Het Zwitsersche volk is eenparig besloten, in den tariefoorlog met frankrijk zich elk offer te getroosten, want de eer van Zwitserland is er mede gemoeid.” , De Stendenraad heeft intusschen eergisteren het, in de vorige week door den Nationalen Raad aangenomen, tractaat met frankrijk met algemeene stemmen goedgekeurd, ten einde aan dat land de volle verantwoordelijkheid te laten, voor het met tot stand komen eener Handelsovereenkomst, waarvoor, zooals de zaken nu staan, na den 31n December de tijd verstreken is. De Standenraad vereenigda zich eveneens met het verleenen van het monopolie der ucifersfabricatie aan den Staat, onder de uitdrukkelijke bedinging, dat daartoe alleen in het belang der arbeiders in die fabrieken wordt overgegaan. Op het door de Commissie voor de Vestingwerken noodig geoordeelde suppletoir*i crediet van 5 millioen, werd echter met meer dan de helft bezuinigd aanleiding daartoe moet gezocht worden in de omstandigheid, dat de Wetgevende Macat in Zwitserland gewoon is batige saldo’s op de Begroeting te vinden en die voor 1893 met een tekort van J millioen moet worden afgesloten. | _ In een hier ter stede gehouden talrijk bezochte vergadering werd besloten ia het 1896 te faeneve een° groote nationale tentoonstelling te houden. ---