Hel onderwijs in de V. S. gezien door de televisiecamera Hoe in de Ver. Staten I op de scholen gewerkt wordt WASHINGTON. — „Goede middag”, zei een omroeper (of is het een omkijker?) van Columbia te Washington tot zijn televisietoehoorders. „We zullen het nu dus over de school hebben. Niet de school als een vervelend instituut, waar alleen maar paedagogen belangstelling voor hebben. Nee, wij bedoelen hier met school iets wat U allemaal zal interesseren en wat wij U laten horen en zien zal zeker Uw nieuwsgierigheid opwekken. Wij stellen U voor eens een kijkje te nemen in onze hedendaagse scholen.” Ook een kijkje achter de schermen , Met deze woorden leidde een j televisiestation te Washington een serie van 17 programma’s in, geheten: „Binnen de [ schoolmuren”. De serie die twee weken duurde, nam de televisie-luisteraars mede naar het schoollokaal. Men liet de speciale klassen zien, die Washington heeft voor blinde kinderen, de „Amerikaniseringsschool” waar mensen uit andere landen voorbereid worden op het Ameri- • kaanse staatsburgerschap, een fluitklas, een vioolklas voor beginners, en een school voor strijkkwartetten voor gevorderden. Men liet verder zien hoe een plaatselijk schoolsysteem werkt. Washington was dit jaar de twaalfde Amerikaanse stad die het programma „Binnen de schoolmuren” uitbracht. Het idee ervoor kwam van Roy Larsen, de president van het tijdschrift „Life”, een geïllustreerd weekblad. Larsen interesseerde zich reeds lang v>oor de openbare scholen en vond het absoluut noodzakelijk om het Amerikaanse volk beter bekend te maken met zijn scholen, waarmee tevens bedoeld wordt, met de onderwijzers, de schoolgebouwen en het beheer ervan. Men hoorde de hoofdinspecteur van onderwijs een uiteenzetting geven over hetgeen ’t systeem van de openbare scholen in Washington beoogde tot stand te brengen. Men luisterde naar vertegenwoordigers van een school, die aan een zakenman en een huisvrouw de problemen uitlegden van de instandhouding van de school. En men hoorde een discussie tussen vakmensen - over wat er bij de bouw van een school allemaal komt kijken en over plannen voor de toekomst. OP BEZOEK Er werd een klasse bezocht in een H. B. S. waar men de levendige madame Germaine Bodenan, een lerares uit Frankrijk, kon gadeslaan, terwijl ze bezig was haar leerlingen in haar geboortetaal te onderrichten. Men zag jongens aan het werk in een technische werkplaats en in een drukkerij, die tot de school behoorden en waar ze zich in de praktijk konden bekwamen voor hun toekomstig vak. Men zag meisjes maaltijden bereiden in goed uitgeruste klasse-keukens. Maar weinig mensen in Washington hadden zich misschien, voordat ze „Binnen de schoolmuren” zagen, gerealiseerd hoeveel speciale klassen en opleidingen men in Washington kan volgen. De televisie-camera nam zijn luisteraars ook mee naar een ziekenhuis waar een onderwijzer les gaf aan een kind, dat aan bed gekluisterd was en naar een z.g. „Gezondheidsschool”, waar men gebrekkige kinderen uit speciale bussen zag komen en zich naar de school begeven in hun rolstoelen. De luisteraars werden meegenomen naar avondscholen, waar volwassenen cursussen volgden in ’t Spaans, in steno en typen, in de schilderkunst en voor de verschillende andere practische beroepen werden opgeleid. IN KEUKENS EN KELDERS De televisie-camera nam zijn luisteraars verder mee achter de schermen. Men liet b.v. zien hoe het er in de keukens van de school-cafetaria’s uitzag, hoe de verwarmingsinstallaties werkten, hoe de schrijfmachines die bij het onderwijs gebruikt werden, gerepareerd werden en men kreeg een kijkje in de grote Opslagplaatsen van schoolbehoeften. In alle twaalf steden, waar het programma vertoond is, waren de mensen enthousiast. Men zal daarom deze winter doorgaan met deze programma’s ook in andere steden door de televisie stations te laten uitzenden. Deze uitzendingen zijn wel een heel goed voorbeeld van hoe televisie het algemeen welzijn van het grote publiek kan dienen. --- 10e Kath. Onderwijsdag. De t’ende onderwijsdag van het instituut Katholieke Onderwijsdagen in ’t rayon ’s Hertogenbosch omvattend afdelingen: Den Bosch, Bommelerwaard,, Waalwijk-Heusden en Hilvarenbeek van de K.O.B. is gehouden onder voorzitterschap van de heer M. Eykemans te Vught. De bisschep peliik hoofdinspecteur droeg in de morgenuren een H. Mis op in de St. Pieterskerk. Vele geestelijke en wereldlijke autoriteiten (o.a. de bisschoppelijke hoofdinspeeteur dr.s A. V. Gerwen en wethouder N. Schuurmans uit ’s Hertogenbosch) woonden daar na de bijeenkemst bij, die in ’t Casino werd gehouden. Dr. N. C. A. Perquin S.J. hield hier een inleiding over: „Onderwijs en industrialisatie”. ’s Middags gaf de toneelgroep Puck een opvoering van „Gevecht met de zoon”. Rijksinspecteur A. W. Takx sprak een slot- --- Auto reed in een ravijn. O Ned, echtpaar gewond in Zuid-Slavië. Een auto van de Italiaanse legatie in-Belgrado," waarin o.a.'gezeten waren de voorzitter van de kamer van koophandel en fabrieken te Utrecht, jhr. L. Huydecoper van Nigtevecht en zijn echtgenote, is Maandag tijdens een tocht door de bergen in Macedonië in een ravijn gestort. De vier inzittenden zijn naar een ziekenhuis in Skoplji overgebracht. Mevrouw Huydecoper-Ram heeft beide enkels gebroken en phr. Huydecoper van Nigtevecht liep bij de val diverse kneuzingen op. Zij zijn belde per vliegtuig vervoerd naar Belgrado, om te worden verpleegd ten huize van hun schoonzoon mr. A. F. Calkoen, eerste gezantschapssecretaris van de Nederlandse legatie te Belgrado. SCHAKEN FENNY HEEMSKERK NAAR MOSKOU Het is thans definitief, dat de Dames - schaakkampioene van Nederland mevr. Fenny Heemskerk, deel zal nemen aan het candidatentournooi voor het wereldkampioenschap dames, dat 20 October a.s. te Moskou I begint. --- Advertentie Advertentie --- TILBURG Tilb. Biljart Bond. Uitslagen compeiiue-weusirijucM van de Tilburgse Biljartbond. (Tijdvak 1 t.m. 7 Oct.) Cadre le klas: GBC 1—Gez. Sp. G 1 75- 386—616. Handicap 2—6. DÓZOD 1—0. Ons 1 93 550—351. Handicap 8—0. DKS 1—Ons Gen. 1 91 546—440. Handicap 6—2. Eerasgez l—Valk 1 88 888—433. Handi cap 2—6. Cadre 2e klas: Watertoren 1— AOB 1 141 580—387. Handicap 8-0. OTBU 1—Eensgez. 2 89 523—487. Handicap 3—5. Libre le klas: Jul. Zuid 1—Tox. 1 138 553—437; GZOD 1—Schipper 1 101 498—556. Libre 2B: Kroonsp. 1—OTBU 2 130 418—416. Libre 3A: W. Paard 2 DOZOD 3 129 267—375. Libre 3B: AOB 2—0. Ons 2 96 372—251. Groenjagers 1—Valk 2 151 320—363 Hoekje l—O. Gen. 3B 137 347—329. Gez. Sp. G. 2—Sportl. 181 372—252. Libre 4A: Kap. Sp. 1—Noorden 2 ■ 135 346—272. DOZOD 4—Tox. 2 169 1 346—354. Eensgez. 5—Uitkijk 1 227 l 375—325. Libre 4B: BVB 2—NGG 3 158 362—295. DOB 1—Schipper 2 142 353—270. Gez. Sp. T. 2—Kroonsp. 2 - 171 299 348. Bergenhof 1—Monument 2 181 350—335. Libre 5A: HBS 2—VHS 2 200 352—325 RES 2—Rosmolen 2 239 328—29L DOZOD 5—TOP 1 237 342 370. Libre 5B: Groenlust 2—OTBU 4 187 320—'293. AOB 3—NGG 4 253 369—289. Libre 6A: Kap. Sp. 2—VHS 3 198 246—276. Jul. Nrd. 2—TOP 2 189 243—274 GZOD 2—Schipper 4 222 215—299. --- Pc J. van Haaren overleden Oud-secretaris N.C.B. £ t Hedenmorgen is in het St- E’i- ] sabeth Ziekenhuis te Tilburg na , een langdurige ziekte overleden . de heer P. J. van Haaren, voorheen algemeen-secretaris van de J NCïJ en lid van Gedeputeerde Ë staten. De heer Van Haaren was 66 ( jaar oud. Zijn levensloop verhaalt eigen j lijk meteen een grcot gedeelte van de geschiedenis van de Noord ’ Brabantse Christelijke Boeren- J bond waartoe de heer v. .Haaren een zeer belangrijk deel heeft , bijgedragen. . i Hij werd geboren in 1886 bij Boxmeer in Beugen. Van 1905 tot 1915 was hij on- ] derwijzer, in de laatste jaren 1 hoofd van de school in Heöel. • Reeds in die jaren was zijn be^ i langstelling voor de landbouw- . organisatie groot en in 1915 ging j hij dan cok over naar de R. K. . LandbouwwinterSchool te Boxteh ( ' • , • : i Hier bekwaamde hij zich in allerlei problemen van landbouw kundige aard en in de loop der tijd werd zijn inzicht in deze zaken zo groot dat hij in 1919 werd benoemd tot Technisch Hoofdambtenaar van de N.C.B. Op 13 November 1922 volgde dan zijn benoeming tot Algemeen-Setretaris van de N.C.B. en in deze werkkring heeft hij dan ontzaglijke bijgedragen geleverd, die de stuwkracht uit maken van de hedendaagse boerenorganisatie. Wanneer men bedenkt, dat deze figuur mee opgericht heeft d-e verkoopverenigingen van de N.C.B., de pluim vee-centrale, de fruit- en groentenveilingen in Eindhoven, ’t Boekhoudbureau, de Landelijke Rijverenigingen, de Boerinnenbond, en dat hij tevens voorzitter geweest is van de Centrale Roermondse eiermijn, alsmede lid van de Raad van Toezicht van de N.V. Destructor, dan kan men begrijpen. dat zijn inzicht in zaken de boerenorganisaties betreffende, wel geweldig werd op prijs gesteld. Dit blijkt ook uit het feit, dat hij door tal van instanties werd aangezocht om mee te ordenen en mee re adviseren, was mj voorzitter van de Nederlandse Pluimvee-fe-deratie, voorzitter van de Ned. Veehouderij'-Centrale. - l’ t In 1938 werd hij door de regering aangesteld tot Secretaris van de Provinciale Landbouw Crisis-organisatie, hetgeen later leidde tot zijn benoeming ■ tot Provinciaal Commissaris voor de voedselvoorziening in oorlogstijd. Hij was lid van de Partijraad van de KVP. Tijdens de oorlog heeft hij zijn vaderlandsliefde moeten betalen met een internering in een gijzelaarskamp, waaraan hij zijn sindsdien steeds verergerende invaliditeit te wijten had. In 1947 werd met grote belangstelling door allen die enigszins bij het N.C.B.-werk betrokken zijn geweest, zijn zilveren jubileum als Algemeen Secretaris gevierd, maar kort daarna moest zijn gezondheid* hem er toe noodzaken de taak over te: geven in de handen van Ir. H. A. van Haaren, nadat hij tevoren reeds het voedselcommissariaat had overgegeven aan Ir. C. vari Meel. Ook in de staatkunde is deze ondernemende en energieke figuur werkzaam geweest. Vanaf 1929 Was hij lid van Provinciale --- DE BRITSE ATOOMPROEF. Dieren schijnen er weinig nadeel van te ondervinden. Dr Soldandt, een Canadees geleerde, die de Britse atoomproef op de Monte Bello eilanden ten Noord Westen van het vasteland van Australië heeft bijgewoond, heeft te Melbourne verklaard, dat de dieren op en rond de eilanden verbazingwekkend weinig nadeel van ' de proef hebben onderwonden. ' Na de explosie zag hij een groot j aantal nog levende vogels enhaaien zwemmen rond pe eilanden. Staten, terwijl hij in 1946 tot 1948 lid van Ged. Staten geweest is. De Regering heeft hem voor zijn belangrijk werk geëerd door hem in 1929 te benoemen tot Ridder en in 1946 tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Het is tragisch, dat deze figuur betrekkelijk zo weinig heeft kunnen gemeten van een rustige levensavond, doch een ieder die hem gekend heeft zal er van overtuigd zijn, dat hij na zijn dood een rijke beloning zal ontvangen voor het prachtige werk, dat hij voor het Brabantse volk en vooral voor de Brabantse boeren heeft verricht. De uitvaart zal worden gehouden op Dinsdag 14 Oct. om 10 uur in de kerk van de parochie Heuvel. --- NIEUW FROCEDE VOOR VERWERKING VAN WOLVET. 1 V lilt VV liliivirv tl IVUliVIit. Een bijproduct van de 40 milt lioen kilogram wol, welke jaarlijks in de Unie van Z.-Afrika k gewassen wordt is 200.000 kiloo gram wolvet. In ruwe’ staat ■t brengt dit wolvet ongeveer f 1.- per kg op. Door een nieuwe pron cede zullen thans vetzuren, alco holen en cholesterol uit dit wol:e vet gewonnen kunnen worden ■- ter waarde van f 11.- per kg. wolvet. ,e --- RERI OG MAAKT KEUS. — De RERI OG MAAKT KEUS. — De Hertog van Windsor kiest zorg- vuldig een golfstok, op de „Royal St. George s”, links, te Sandwich, Kent, waar hij deel- neemt aan de herfstwedstrijden. De Hertog, die een kort bezoek aan Engeland brengt, logeert bij zijn moeder. --- Advertentie Advertentie Agentschap voor Tilburg c.o. Gebrs v. d. VELDEN - TILBURG Teleloonstraat 1-3, Tel. 2602 --- Inbraak in Amsterdamse juwelierszaak. Dader is niet te vinde.i w , . . ai In de afgelopen nacht is om- la streeks 4 u. door een nog onbe- je skende dader de dubbele étalage Sj ruit van een juwelierszaak aan p: de Raadhuisstraat met een z£ ijzeren staaf stukgeslagen. Uit de in de étalage uitgestalde ^ artikelen zijn ongeveer 40 ringen (goud met briljant), bro- _ ches en hangers ontvreemd, voor een totale waarde van ^ naar schatting f 40.00C,— zo t, meldt de Amsterdamse politie. zj De inbraak werd ontdekt door 7 [ een 50-jarige huisvrouw, die b tegenover de zaak woont. Zij p hoorde om 4 uur een harde slag, c onmiddellijk gevolgd door het e luiden van een alarmschel en waarschuwde toen meteen de — nolitie. --- Werkloosheid in September gedaald. Het aantal mj ae arueiusuureau’s geregistreerde manne- g lijke werklozen daalde in de af- sgelopen maand van 110.220 tot d 101.738. h De daling der werkloosheid s moet o.a. worden toegeschreven ° aan de voortzetting en de uit- g breiding van de seizoenwerk- j zaamheden in verschillende be- d drijfstakken. v De werkloosheid daalde o.a. c onder de bouwvakarbeiders van v 17 651 tot 15.765, de metaalarbei- ^ ders van 12.436 tot 11.045, de textielarbeiders van 2422 tot ^ 1913. De landarbeid aio van 10.563 E tot 7490 en de losse arbeiders ] I van 19.340 tot 18,279. 1 --- Hoe groot is de KLM-vloot? l 195.000 KM lange luchtnet, waarin . 97 steden in 65 landen zijn opge- , nomen, bedient telt thans 73 vlieg- , tuigen, waarvan ruim de helft be- , . staat uit viermotorig materieel. Tot deze 72 vliegtuigen behoren . twintig Douglas DC-3’s, twaalf 1 Convair 240 toestellen, zes DC-6’s en zeven D-C-6 B’s, vijftien Lock- heed Constellations L 749 A en - twee fotovliegtuigen nl. de Auster , V en De Havilland DH 89 a Dragon Rapid-MK III. ‘ De KLM heeft bij.de Amerikaant së vliegtuig fabriêkéh bestellingen - geplaatst voor zes Convair 340 toe- stellen, negen Lockheed L—1049 c o Super Constellations, twee, Douglas DC—6A’s of Liftmasters en vier Lockheed L—1049 E Super-Constellations. >■ Deze vliegtuigen zullen in de loop van 1953 en 1954 worden afgelev^d. --- DRIELING IN GRONINGEN kliniek van het Diaconessenhuis te Groningen is mevrouw Bolt-Ruiling uit Middelstun verrast met een drieling. Het betreft twee meisjes en een jongen. Tiheke en haar broertje Èlle wegen resp. 1380 en 1750 gram. Over het andere meisje, Aafke, dat 1110 gram weegt, is men een beetje bezorgd. I Nader wordt gemeld, dat het heden is overleden. FIN KARNI SCHEIDSRECHTER TE HULL Naar het ANP verneemt zal de wedstrijd tussen het Engels amateur elftal en het Neder' lands elftal, welke Zaterdag ‘ 15 November te Huil wordt gee speeld, worden geleid door de n Finse scheidsrechter Kami. Hij ^ -zal door twee landgenoten als grensrechters wGrden bijge;e staan. — in Springf ield' in de Amerib kaanse staat Vermont is Maann dag een driejarig jongetje na twee maanden bewusteloos te e- zijn geweest, bijgekomen. Op ?r 7 Aug. werd hij in een niet in bedrijf zijnde ijskast gevonden.. 'O Hij verkeerde toen in een diepe coma. Hij kan nü weer horen ^ en spreken, doch nog niet zien. ;n ^ p ' --- En zodoende Van tijd tot tijd ga ik eerlijk lezegd zo eens onze grote schone tad in en de café’s langs om op le hoogte te blijven van het alleraatste nieuws. Dat doe ik nog iteeds. En het is gewoon een iralitie gewórden, waarmee ik niet ;raagl meer breken zou. Tegenwoordig ga ik echter aleen maar laat in de avond. En laar heb ik een gegronde reden /oor. Want is het immers niet zo, lat op dagen, waarop het onverwachts nodig is, de kasteleins zich ;elf recht kunnen geven op ver.enging van sluitingsuur ? Dat is een uitvinding van de vernuftige café-houders van onze stad zelf, in samenwerking met Bijzondere Wetten van de politie, die hiervan werkelijk een „bijzondere wet” gemaakt hebben, nu de gemeente-raad van ons er tegen was langer dan tot twaalf uur (Oe, wat laat!) open te laten. Het is in elk geval een vernuftig idee, maar toch weet ik er nóg iets beters op, al zeg ik het zelf. Kijk, tijdens die rondgangen van me heb ik zo. eens uitgerekend, dat onze schone stad, die zo bekend is om de vele kerken en fabrieken, ook kan roemen op het bezit van zo’n slordige twee-honderd café’s, die — en daar gaat het om — dus voortaan twee keer per maand ’s avonds langer open mogen, blijven. En aangezien een maand zo om en om de dertig dagen heeft kunnen er elke avond iets méér dan zes café's een uur langer open blijven. Als de kasteleins nu eens de glaasjes tegen elkaar sloegen en samen elke dag in krant zouden zetten wie er vandaag, wie er morgen en overmorgen aan de beurt is, dan weten we toch precies waar we tot één uur terecht kunnen ? Waar of niet ? Ik kan er tenminste geen speld tussen krijgen. En ik weet zeker, dat de gemeente-raadsleden ook wel eens na twaalf uur zullen komen kijken (als ze het mogen van thuis.) G. Rinnikmar. 1 ‘ --- Advertentie Advertentie ROP1NT doodt r^too^ --- KAPPIE en de reis met Troeteltje 29. Zq hadden ze weer een paar dagen gevaren. De Maat zei geen woord meer en zijn gezicht stond op tien dagen stormweer. Kappie kon het niet langer aanzien en was naar zijn hut gegaan met het plan een goede pijp tabak te smoren. Maar nog voordat hij zijn pijp had opgepakt, ging de deur open en trad de Meester binnen met een gezicht, waar ook alle vreugde uit verdwenen was. Z’n mondhoeken hingen naar beneden en hij keek met een bezwaarde blik naar Kappie. „Wat nou weer?” vroeg Kappie. „M’n schip lijkt zo langzamerhand op een zenuw-inrichting met melancholische patiënten! „Wat is er, klont?” ' . „De kolen zijn bijna op!” vertelde de Meester somber. „Ik dacht, dat we nog genoeg hadden, toen we vertrokken maar ineens zijn ze bijna op ik begrijp er niks van ” „Wel-alle-haaien!” barstte Kappie woedend uit. „Dat ook nog! Aardappel, die je bent! Ik dacht.... ik dacht jullie'kunnen allemaal niet denken! Ik denk hier alleen maar! Jullie hoofden zijn met watten gevuld inplaats van hersenen! Dat betekent dus, dat we alweer een haven moeten aandoen, net alsof het maar niks is en géén geld kost geld cn tijd! Ga uit m’n ogen, klont! Je maakt me hels woedend en zo is het maar net!” Kappie keek even zuur als de Maat, toen ze diezelfde avond nog weer een haven binnen voeren. --- Advertentie Advertentie --- DE STEM VAN HET HART. FEUILLETON (38). In de gang ontmoette hij David Williamson. Terwijl deze wachtte onder het licht van de ganglamp, zag George dat zijn gelaat hem bekend voorkwam, ofschoon hij de man zelf helemaal niet kende. Besluitende dat het een gewone visser was uit het dorp, knikte George hem toe en begaf zich naar] boven. „Julia” riep hij aan de deur van haar kamer, „het is veel te vroeg om naar bed te gaan. Kom mee, een wandeling maken!” „Neen, dat doe ik niet,” zei ze aarzelend tussen angst en genoegen. „Wat zal je vader zeggen als hij het ontdekt. „Nonsens!” hernam hij. „Wat kan hij meer brommen dan hij al doet!” Binnen, een paar minuten was Julia dan ook beneden en voegde zich bij George, die haar - wachtte in de tuin. „Waar gaan we heen — naar het strand? fluisterde zij. „Ja, ik wil de zee wel weer eens zien, maar we moeten ons naasten, want het duister valt spoedig in,” gaf hij afwezig ten j antwoord. e Julia gevoelde zich een wei1 nig teleurgesteld. Waarom trok t George er zich al wat van aan, - dat het donker werd: was de f avond niet de aangewezen tijd - voor minnende mensen-kinder ren? Nog meer teleurgesteld e was zij toen George haar slechts ,r vergezelde met de handen in de zakken en haar. over niets anir ders sprak dan over kunst, in ;e plaats van de aardige nietighe1. den, welke zij verwacht had te 1- horen. Toen het George ten slotte ei verveelde, en hij voorsloeg om n maar langs de kortste weg huis*r waarts te gaan, wist zij niets beters te doen dan er in toe at te stemmen, en beiden zochlij ten zwijgend weer de grote weg op. Het duurde niet lang of —41 nnrlora i nnrro 1io_ den en meisjes, die er een eer in stelden, de zoon van de rijkste man van het dorp te begroeten. Dan ontmoetten zij Steven, die met hen opliep. Zijn vragen betreffende George’s ondervindingen in Londen herstelden eniger mate de gewonde zelfzucht van de jongeman. Nog nie mand anders scheen belang te stellen in wat hij daarvan geliefde te vertellen. „Waarom blijf je hier in dit zielige dorp, elke dag hetzelfde saaie leven leidend?” vroeg George de jonge visser. De stad maakt een man van je, Steven. Je moest er het leven eens zien, want nu weet je niet meer er van dan een van je vissen! Ik wilde dat ik je als model voor de ateliers aan een dagwerk helpen kon, bij voorbeeld! En ik geloof dat jelui hier ook niet weten wat een mooi meisje is.” „O George!” riep Julia misnoegd. Voor het ogenblik had George haar tegenwoordigheid vergeten. Maar hij herstelde zich nruniririplliik. „Kom, gij rekent je toch zeker niet tot de Seacombieten!” lachte hij en Julia was niet vlug genoeg van geest om te begrijpen dat de zaak er al heel weinig door veranderde. Opnieuw hadden ze het grote witte huis bereikt, en bleven de drie nóg even voor het hek staan. „Ik zou liever naar boven gaan, Julia,” zei George, „het wordt al laat.” Ze zag hem berispend aan, slaakte een zucht en begaf zich naar binnen, terwijl Steven en George samen nog wat opwandelden. „Ik zeg je, Steven • Harding, dat er in ons atelier een meisje komt, die wel een jonge godin gelijkt. Sterk, slank en- volmaakt van vorm en lijn. Ik heb half een schilderij van haar in mijn hoofd! Soms bekoort ze me geweldig, en ik denk er aan met haar te trouwen, ofschoon ze helemaal geen geld heeft.” De nonchalant uitgesproken woorden maakten Steven’s woede gaande, want in de beschrijving van de jonge godin door George had Steven zijn Joan herkend en niemand anders. Hij kon echtër niet zo gemakkelijk lucht geven aan zijn gevoelens van ’ verontwaardiging hierover, en besloot George maar zo spoedig mogelijk te verlaten. Maar deze bemerkte de opkomende woede van de jonge man niet, en liep met hem mee tot aan diens woonhuis. Bij elke stap daalde de jonge Sherman echter in achting van de visser, want Steven Harding had als ieder rechtschapen man verering en eerbied voor de vrouw, en hij voelde dat deze leegloper de vrouwen slechts beschouwde als speelgoed, dal mén weg kon werpen, wanneer men er genoeg van had. ZESTIENDE HOOFDSTUK. De geldschieter en zijn slachtoffers. Terwijl George en Steven mei Julia langs het strand wandelden, stond David Williamson, d( pet in de handen draaiend var verlegenheid, voor Josua Sherman, de geldschieter. „De visser was Voor een onaangename boodschap gekomen dat was op zijn gelaat te lezen Sherman merkte zijn verlegen heid op, en wreef zich vergenoegd de handen. Eindelijk kon hij zijn wraak bekoelen! „Ik veronderstel,” begon David met een zucht, „dat u begrijpt waarvoor ik weer opnieuw bij u kom.” „Geld?” vroeg Sherman kort maar betekenisvol. „Daar komen de meesten van jelui voor” zei hij trots. „Ja, ik heb geld nodig,” zei David met het hoofd knikkend. „Ik heb geprobeerd om me te behelpen, maar alles schijnt tegen me te zijn.” ; „Hoeveel heb je deze keer 1 nodig?” vroeg Sherman na een ogenblik. David noemde een klein bedrag. „Wat zou je voor rente willen betalen?” ging de geldschie; ter voort, zijn ogen op de vloer ■ gevestigd. ; Dat was een onverwachte 1 vraag. David had gedacht, dat ■ dit door de geldschieter zelf werd bepaald en zei dit ook. „Ik wil je niet al te hard , vallen, nu het nog pas de twee. de keer is dat je komt en het eerste bedrag was zo klein”, sei Sherman nadenkend. „Ik hoop dat het de laatste keer zal zijn”, sprak David zuchtend, „maar wie zal het zeggen. Het is door een ongeluk dat ik heb gehad. Hij wilde er niet bij zeggen dat het eigenlijk de schuld van Steven Harding was geweest, dat hij zijn boot verspeeld had, welke David de laatste maanden als zijn voornaamste steun had beschouwd. In zijn ogen maakte het nakaarten over een slechte zaak deze niet beter en wat Steven betreft deze had zijn leven gewaagd om zijn fout weer goed te maken en meer kon hij ook al niet doen, de arme jongen. „Zo, zo!” bromde Sherman. „Ik ben altijd bereid om een vriend uit de nood te helpen je weet, dat je een oude vriend van me bent!” grijnslachte hij boosaardig, zonder David aan te zien. „Ge zult het geld hebben. Ik zal het u regelmatig terugbetalen!” mompelde David verlegen. (Wordt vervolgd) --- Advertentie WILT GIJ UW ARM OF BEEN , NIET BREKEN? , ONTHOUDT DAL GOED: RECHT OVERSTEKEN ! ---