TELEGRAMMEN. Van den Balkan. LONDEN, 28 Febr. Do Engelsche Regeering heeft bij hare vertegenwoordigers in Sofia, Athene en Belgrado laten aanvragen wat de vredesvoorwaarden der Ealkanstaten zijn. De Porte zou geneigd zijn vrede te sluiten op een grondslag welke de voorwaarden vervat in de nota der mogendheden nabij komt. LONDEN, 28 Febr. Uit Sofia wordt geseind dat een Bulgaarsch oorlogsschip een Turksch handelsvaartuig in de nabijheid van Warna heeft buitgemaakt. De toestand in Mexico. NEW-YORK, 28 Febr. Verzekerd wordt dat Raoul M ader o, een broeder van den oud-president, doodgeschoten zou zijn. NEW-YORK, 28 Febr. Volgens berichten uit Mexico heeft Huerta aan de Kamer een wetsontwerp voorgelegd betreffende het verleenen van amnestie aan alle rebellen omvat, die zich binnen 14 dagen onderwerpen. Een militaire luchtvloot. LONDEN, 28 Febr. De Daily Express meldt dat Graham White aan de regeering een program heeft voorgelegd-tot oprichting van een militaire luchtvloot. In dit program is ook begrepen het tot stand brengen van een handelsluchtvloot, welke van staatswege opgericht dient te worden. Verschillende financieele groepen zijn bereid den staat bij den bouw van luchtkruisers steun te verleenen. Op deze wijze kan een luchtvloot voor vredesen oorlogsdoeleinden geschapen worden. Fransche legerplannen. PARIJS, 28 Febr. De Echo de Paris meldt, dat de ministerraad den driejarigen dienstplicht zal aannemen; echter onder eenige tegemoetkomende bepalingen voor landarbeiders en studeerenden, wien voor den tijd van 1 Maart tot 31 'Augustus een verlof verleend kan worden. ( 1 oor eventueel later ontvangen Telegrammen zie men op de Sde bladzijde). --- Buitenlandsch Overzicht. Van den Balkan. Hoewel men blijft praten van nieuwe vredesonderhandelingen — •volgens een telegram aan het „Beii. Tageblatt” verluidt in politieke kringen te Sofia, dat de Turksche grootvizier zich tot den Russisehen gezant in Constantinopel heeft gewend met het verzoek om bij Bulgarije bemiddelend op te treden tot eene heropening der vredesonderhandelingen en zou de Porte bereid rijn om .Adrianopel aan Bulgarije af te staan — gewagen de telegrammen telkenmale van nieuwe versterkingen, die naar bet oorlogsterrein zullen worden gezonden, zoodat bet is, alsof een einde van den krijg nog niet nabij is. Zoo wordt uit Belgrado gemeld, dat de Servische regeering in overleg met Griekenland en Montenegro beeft besloten nog- een legerkorps hulptroepen naar Skoetari te zenden, om de Montenegrijnen bij het beleg te helpen. Deze troepen zullen te, Saloniki worden ingescheept en te Durazzo, San Giovanni di Medua en Antivari ontscheept. De Servische troepen voor Skoetari zullen door deze zending 30.000 man sterk «ijn, met 10 stukken belegeringsgeschut, 24 stukken veldgeschut en een afdeeling genie. En men seint uit Pbilippiades, dat de beschieting van Dzjanina ——mm—tmnuw» ii—n 1111■hit voort duurt. De Turken hebben bij hun verdediging vooral een bepaald punt der kust op het oog, waar zij een landing van Grieken verwachten. Het garnizoen van Dzjanina zal weldra aanmerkelijk versterkt worden door de aankomst uit Koritsa van het overschot van ’t leger van Dzjavid pasja, met 12 kanonnen. Essad pasja moet in den omtrek van Dzjanina troepen samentrekken en schijnt daar een nieuwe verdedigingslijn te willen bezetten. Van weerskanten tracht men alzoo versterkingen aan te brengen. En allerlei plannen bestaan nog bij de Balkanstaten om den vijand zooveel mogelijk afbreuk te doen. O.m. moet men van voornemen zijn binnenkort een nieuWe stormaanval op Skoetari te beproeven. Ten opzichte van het geschil tusseben Roemenië en Bulgarije maakt .1 „ AT TT’ ' fi souen noememe en .Duigarije maaKt 5 de „Neue Freie Presse” een onder- boud met Danef openbaar. Deze f verklaarde, dat Bulgarije een scheidsrechterlijke beslissing der L Mog-endheden zal aanvaarden, op . voorwaarde dat Roemenië desgelijks • doet. De Mogendheden zullen dus • eerst Bulgarije en Roemenië moe, ten bewegen tot de bereidverklaring, om zich bij de uitspraak der Mogendheden neer te leggen. Danef is overtuigd dat de tusschenkomst der Mogendheden een duurzame toenadering tusschen beide landen kan veroorzaken. Indien Roemenië voorbehoud maakt, zal, verzekerde Danef, Bulgarije dat ook doen en zou de tusschenkomst der Mogendheden geen reden van bestaan meer hebben. Sedert liet begin der besprekingen beeft Bulgarije aan Roemenië de grootst mogelijke concessies gedaan. Het zou een dwaling zijn, te gelooven dat Bulgarije van Silistrië zou kunnen afzien. De Bulgaarseke regeering beeft groote plannen met betrekking tot de organisatie van bet nieuwverworven gebied. In Uskub zal een universiteit verrijzen en men beeft een commissie naar Straatsburg gezonden om te bestudeeren boe men in geannexeerde gebieden een hoogeschool moet inrichten. Een groote zorg vooin, de regeering is voorts de kolonisatie en het Servisch-maken van de geannexeerde landstreken, want Oud-Servië, van Albanië nog afgezien, is in hoofdzaak niet door Serviërs bewoond. Met een deel der Albaneesche bewoners zouden, naar men zegt, de Serviërs korte metten gemaakt hebben, en de Turksche landheeren en grootgrondbezitters, zullen wel zonder meer over de grenzen gebracht worden, maar de grootste moeilijkheid vormen de Bulgaren, die natuurlijk niet zoo radicaal behandeld kunnen worden. Voor kolonisten is er in ieder geval land genoeg. Uit Amerika —- 150.000 Serviërs leven — zouden de ontbrekende landbouwers moeten komen. De „Matin” verneemt van zijn Petersburgscken correspondent, at de Russische en de Oostenrijks e h e regeering besloten keb| ben, zeer binnenkort met bun demobilisatie te beginnen. De Russische regeering moet dit besluit genomen hebben na een beraadslaging, onder leiding van den Czaar te Tsarskoje Selo gehouden en waaraan de minister-president, de ministers van buitenlandscbe zaken, van marine en oorlog en de chef van den generalen staf deelnamen. Het staat vast, dat de ontspanning tusschen beide Mogendheden een gevolg is van de briefwisseling tusschen Keizer Frans Josepb en den Czaar. Zij zou reeds eerder tot stand gekomen zijn, indien niet prins Hobenlobe na ’t vervullen zijner zending, ziek te Weenen ware teruggekeerd. De Keizer wensebte namelijk een mondeling verslag van den prins. Vermelden wil Ier» 1 „ t- ;„ Vermelden wij ten slotte, dat in 5- een telegram uit Londen wordt op:t gemerkt: Ondanks bet feit, dat Sir Edward Grey gisteren nog niet was ;e teruggekeerd, beeft een bijeenkomst n der gezantenconferentie in bet Min uisterie van Buitenlandscbe Zaken p plaats gehad. Aan de pers werden :s over het resultaat der conferentie s geene mededeelingen gedaan. Het s- schijnt evenwel dat de kwestie der oplossing van het Rumeensch-Bul>- gaarsch conflict en de algemeene s toestand op den Balkan besproken r werd. De Oostenrijksche en Rusi- sische demobilisatie aan de Gaïlili ciscbe grenzen wordt bier sterk ■- gecommentaard. Men beweert, dat e a.s. Zaterdag gelijktijdig in beide a landen de bevelen tot terugtrekking - der troepen gegeven zullen worden, r Men uit bier zijne tevredenheid - over een dergelijke stap die bet - wantrouwen tusschen de beide lan- den zal wegnemen. Zekere kringen r blijven verder sceptisch gestemd, ï en meenen, dat de naar huis gezonden reservisten door recruten wort den vervangen welke dit jaar, in t plaats op 1 Maart, op 1 April op- geroepen zullen worden. i --- Advertentie Zeer veel succes hebben wij met onze iTOpince -nezj bijzonder licht en elegant, uitsluitend bij DM fliTTER, Opticien, TatsUeg 12. i --- Korte Mededeelingen. o Plundering op een Russisehen spoorweg. — Op den Wjarzmaspoorweg in bet gouvernement Toela, ontspoorde een personentrein, waarbij een vrouw gedood werd en drie andere reizigers en de conducteur zwaar gewond werden. Achttien personen werden lichtgekwetst. De te Moskou aangekomen reizigers vertelden, dat de rails door boeren waren opgebroken, die de schroeven voor hun werk noodig hadden. Na de ontsporing overvielen de boeren de gewonden en beroofden ze. Zij namen al hun geld en hun pelzen mede. Een nieuwelsamenzwering. — Uit Lissabon wordt aan de Engelsche bladen bericht, dat de Portugeesche regeering op de hoogte is gebracht van het bestaan van een nieuw monarchistisch complot. Op de grens van Galicië zou de aanwe- d zigheid gesignaleerd zijn van verschillende is verdachte personen. De regeering, heet p het echter in bedoeld bericht, beschouwt de zaak als van weinig betcekenis. II . . , Bii een ontvluchting doodgescho= ten. — Te Kleef heeft Dinsdag een voorval plaats gehad, dat groote opschudu ding veroorzaakt heeft. De tot zeven ,p maanden veroordeelde arbeider Wilkens had uit de nieuwe gevangenis aan de l_ Triftstraat aldaar weten te ontsnappen, i- De bewakers bemerkten evenwel zijn n klucht en bevalen hem te blijven staan, ioen de vluchteling hieraan niet voldeed, schoten zijn achtervolgers, tengevolge t waarvan de man zwaar gewond neer'- stortte. Op een kar werd hij naar het q bt. Antonius-Ziekenhuis overgebracht, waar hij bij aankomst reeds bleek te zijn overleden. Wilkens was 57 jaar oud; > zijn straftijd zou 11 Augustus geëindigd e zijn. e Gasverstikking. — TeBoulogne zijn - drie personen door gasverstikking omgekomen. Het ongeluk dat reeds enkele dagen geleden moet hebben plaats gehad, werd eerst Woensdag ontdekt. Do buren - hadden gezien, dat alles gesloten bleef 3 en waarschuwden eindelijk da politie. , Toen deze de woning binnendrong vond 5 zij drie lijken, van een jong ziekelijk meisje, van haar vader en van de dienst- meid. Een lek in de gaskachel was de . oorzaak van dit ongeluk. r Diefstal van 12000 francs. — Zonr dag j.1 bezocht de burgemeester van We’ velghem, de heer van Ackere, de St. Pieterskerk om de mis bij te wonen. Toen l hij met. een vriend de kerk weder verliet . werd hij door welgekleede jongelieden , tegen het lijf geloopen, die zich beleefd verontschuldigden. Even later bemerkte ! hij echter, dat hem zijn portefeuille was t ontstolen: deze hield zeer belangrijke . stukken en 12.000 fres, aan banknoten in. Hij diende onmiddellijk een aanklacht in, en liet tevens bekend maken, dat de 1 dief niet zou vervolgd worden, indien hij de stukken terugbracht; de 12.000 fres. zou hij mogen behouden. De bestolene heeft tot op heden echter niets vernomen. Keizerin Eugenie. -- De laatste weken boezemde-de gezondheidstoestand van de „merkwaardigste vrouw van Europa”, die, zooals men weet jaren geleden, toen Dr. Mezger hier nog was, ook wel eens in het Amstelhotel vertoefde, ernstige bezorgdheid, doch thans bevindt zij zich weder zooveel beter beter, dat zij zich van haar winterverblijf Farnborough bij Londen naar tiaar villa aan kaap St. Martin kan begeven. Als naar gewoonte zal zij zich onderweg eenige dagen te Parijs ophouden, waar zij in hotel Continental haar in trek neemt. De overige gasten zullen haar echter zelden of nooit te zien krijgen. Zij bewoont n.1. een afgesloten rij vertrekken met een afzonderlijken uitgang in een zijstraat. Hier ontvangt zij Prins en Prinses Murat en andere getrouwen, die op. de terugkeer van het Fransche keizerrijk hopen. De ex-keizerin is meestal zeer opgewekt. Zij spreekt veel over de kwesties van den dag, doch zelden over het ver.eden, dat voor haar zoo glansrijk en zoo ongelukkig geweest is. Ministerie van Arbeid. — Het Congres der Yereenigde Staten heeft een wet aangenomen, waarin de president wordt gemachtigd een nieuw ministerie van Arbeid in te stellen. --- De Kamerzitting van gisteren. BINNENLAND. Invaliditeitswet. — Nadat de Kamer gisteren eerst een groot aantal artikelen had af gehandeld, waarbij hier en daar slechts eene enkele opmerking werd gedaan, die evenwel tot geen breede gedachenwisseling aanleiding gaf, kwam in behandeling art. 357 van het wetsontwerp regelende de rente zonder premie. Het is van dezen inhoud: (1) Hij die bij het in werking treden van dit artikel den leeftijd van 70 jaar heeft bereikt of overschreden, heeft recht op een rente, indien hij aannemelijk maakt, dat hij in het tijdvak van 10 ja- e ( ren, dat onmiddellijk voorafgaat aan het :t j iu werking treden van dit artikel of aan 11 de vervulling van zijn zeventigste jaar, I te zamen gedurende ten minste 156 we= ' hen in de termen van verzekeringsplicht 1 1 zou zijn gevallen, indien de verzekering -j Wj den aan vang van dat tijdvak reeds 1' ingevoerd ware. Daarbij blijven de artis ■ kelen 4, eerste lid. b, 42 en 31 a in vers band met artikel 342 buiten aanmerking. .1 , (2) Voor de bepaling van de 156 weken, 1 in het vorige lid bedoeld, komt mede in . ! aanmerking de tijd, dat tengevolge van .1 ziekte niet is gewerkt, voor zoover over 1 dien tijd de premie door een ziekenkas - zou zijn betaald, indien de verplichte vert zekering etn aanzien van invaliditeit cn , ouderdom en ten aanzien van ziekte reeds 5 had bestaan bij den aanvang van het ; tienjarig bestaan. I 13) Is de betrokkene b1- het in werking treden van dit artikel geen Nederlander, ( «an heeft hij geen recht op een rente, . tenzij hij aantoont gedurende de vijf ja. relb onmiddellijk voorafgaand aan het in , werking treden van dit artikel, zijn woon, plaats of zijn hoofdverblijf binnen het - Rijk te hebben gehad. (4) Het verzoek om renten wordt afge[ wezen, indien de verzoeker of zijn echtgenoot in de vermogensbelasting was . aangeslagen over het belastingjaar, eini digend den 3ten April van het jaar, waarin dit artikel in werking treedt. De inspecteur of ieder der inspecteurs der registratie, binnen wiens of wier divisie de verzoeker in dat jaar heeft gewoond, geven daaromtrent aan het bestuur der Bank op zijn verzoek een verklaring af. Daarop was door de heeren Goeman Borgesius, Drucker tn Tydeman het volgend amendement voorg-esteld. Het eerste en tweede lid te vervangen door het navolgende: „(1) Hij die bij het in werking treden van dit artikel den leeftijd van 70 jaar heeft bereikt of overschreden, heeft recht op een rente, indien hij blijkt van goed levensgedrag te zijn en aannemelijk maakt, dat hij in zoodanige omstandigheden verrkeert, dat hij zonder die rente niet in het onderhoud van zich en zijn gezin kan voorzien” ; het derde lid alsnu te nummeren : „(2)” en het vierde lid te doen vervallen. Volgens eene er bij gevoegde schriftelijke toelichting, was de strekking van het amendement tweeledig. Eenerzijds beoogt het, den kring van de zeventigjarigen, die zonder premie betaald te hebben, rente zullen genieten, uit te breiden, door ook aan niet-loonarbeiders onder zekere omstandigheden aanspraak op rente te geven. Anderzijds beoogt het, aan personen, die niets hebben bijgedragen, alleen dan aansDraak op rente te geven, indien zij zich in behoeftige omstandigheden bevinden, zoodat zij niet in staat zijn zelf in hun onderhoud te voorzien. AT rv nnnn J ^ 1 1 4- 1 i.' .. J . Na eene mondelinge toelichting door den heer Tydeman, kwam de Minister aan het woord. De Minister verklaarde, dat hej amendement het contact met de eigenlijke ''’erzekeringswet loslaat en dat hij het meer beschouwde als eene motie om uit te spreken, dat men spoedig wenscht te komen tot eene andere regeling der ouderdomsvoorziening. Onder die omstandigheden zou de Minister er niet in breedvoerige bijzonderheden over treden. Alleen deed hij opmerken, 1 - hef Reveeringsartikel 3157 past in het ontwerp,! zooals het tot dusver is vastgesteld en dat de benerktheid tot de arbeiders eveneens logisch in deze wet past. Dit amendement daarentegen gaat zoozeer in tegen het ontwerp, dat aanneming daarvan zou moeten worden beschouwd als een besluit, lijnrecht nagaande tegen het beginsel van deze wet. Nadat de heer D u vs had betoogd, dat z. i. het amendement de voorkeur verdient boven het stelsel der wet, doch dat er één bezwaar aan is verbonden, n.1. dat het den eisch stelt, dat men moet zijn van „goed levensgedrag”, ’t geen aanleiding zal geven tot allerlei casuïstiek volgden de replieken. En daarna had plaats de stemming over het amendement, dat door de meerderheid der Commissie van Voorbereiding werd ontraden. Het werd verworpen met 41—24 stemmen. Na goedkeuring der arft. 31:7 en 357 a> ging daarop de Kamer tot hedeï uiteen. * --- Bakkerswet=Aalberse c. s. Verscheidene andere leden betoogden tegenover al de aangevoerde bedenkingen, dat deze hen vooralsnog niet hadovertuigd van de ondeugdelIjkheM der voorgestelde oplossing van het vraag Ten aanzien van de indiening van het de i7kr£ \erinnerde ^' er aan, dat dadelijk na de verwerping van het Re<^eenngsontwerp, van verschillende zijde de meeanng is uitgesproken, dat die verwerpmg geen afstel mocht beteekenen, maar dat naar een nieuwe wijze van voorziening moest worden gestreefd. Intusschen verklaarden deze leden het eens te zijn met de meening, dat verwerpi"& Yan het ontwerp de zaak der afschaffing yan den nachtarbeid in het bakkersbedrijf zou schaden en zij zouden dan ook wenschen, dat het ontwerp niet in openbare behandeling werd gebracht wanneer de kansen op aanneming niet goed staan. b Tegenover het principieel bezwaar tegen inmenging der Overheid in de bedrijfsvnjheid, werd uitvoerig verdedigd de stelling, dat het wel degelijk plicht der Overheid is bij het tot stand brengen van sociale wetten zooveel mogeliik te waken tegen verstoring der bestaande concurrentieverhoudingen en werd hel vervoerverbod verdedigd als een onmisbaar complement van de vrijheid van nachtarbeid vam den patroon on de toelating van nachtarbeid bij het dricploegenstelsèl, de twee elementen die de voorstellers, ter te niet doening van de indertijd gerezen bezwaren, meenden voor alles in het wetsontwerp te moeten opnemem. In hét wetsontwerp wordt aangeboden meende men — de eenige oplossing '-an het vraagstuk, die iin de omstandig,.?n’ waarin wij thans verkeerem, mogelijk moet worden geacht. Zij verheugden zich dan ook zeer over de indiening dat de voorstellers recht hadden op waardeeriing en erkentelijkr u V;'rn de ziJde van aIleD. aan wie de afschaffing van den nachtarbeid in het Bakkersbedrijf ter harte gaat. Naar de meening van een groot aantal leden behoorde de oplossing van het vraagstuk gezocht te worden in de richting van het op voorstel van de heeren Bos e. a. gewijzigde amendement-Snoeck Henkemans op het Regeeringsontwerp, hetwelk voorzag in de gewichtige bedenkimg tegen dat ontwerp, dat n.1. de natuurlijke ontwikkeling van het bedrijf daardoor wordt tegengegaan en dat waarschijnlijk zou zijn aangenomen, indien de Minister minder had vastgehouden aan zijn uitgangspunt: radicale afschaffing van den nachtarbeid. Indien tegen een regeling, zooals in genoemd amemdement was voorgesteld, overwegend bfcwaar bij de Kamer blijft bestaan, dan bepale vooralsnog — wenschten eenige leden — de wetgever zich tot verbod _yan Zondagsarbeid en tot beperking van den arbeidsduur in het algemeen, met dien verstande, dat werkuren des nachts bij de toepassing der betreffende bepalingen voor 150 of 200 % in rekening worden gebracht. Aan de bedrijfsorganisatie moet het dan worden overgelaten een extra beloo‘n'nS. van nachtarbeid in te voeren, dat op zichzelf reeds tot beperking zou leiden. Ten slotte spraken verscheidene leden in dit verband den wensch uit, dat de voorstellers in de tegen hun ontwerp gerezen bedenkingen aanleiding zullen vinden te zoeken naar een andere oplossing van het vraagstuk, die niet zoovele gewichtige bezwaren medebrengt. Zij zouden het zeer betreuren, indien de voorstellers, bemerkende, dat de kans op.nanneming van dit ontwerp gering is, zich nu terugtrokken era afzagen van verdere pogingen om tot een bevredigende wettelijke regeling vam den nachtarbeid in het bakkersbedrijf te komen. Daaraan voegden enkele leden den wensch toe, dat de voorstellers bij de nadere overweging van hun ontwerp ook de vraag onder de oogem zullen zien, of bij de voorgestelde regeling de broodvoorziening van de troepen bij manoeuvres en opkomst 'onder de wapenen wel mogelijk zal zijn. --- Jonker Edelnart von Leuvenum. FEUILLETON. Een verhaal uit de Middeleeuwen. Door L. PENNING. (Nadrulc verboden.) De zonen van den doop en de Bonen der belijdenis streden hier tegen elkander in de woedenste Worsteling van man tegen xaan, onder de verschrikkelijkste kreten die niets mensckelijks meer hadden, 'elkander met de handen worgend en onder de voeten vertrappend, als de wapenen aan hun handen waren ontglipt. De Grootmeester, wiens zwaard ;Was gebroken, had een speer gegrepen, en terwijl het edele ros doodelijk gewond onder hem neeretortte, plantte hij zijn voeten als granietblokken op het puin van het omver geschoten stuk muur. Hij stond een oogenhlik midden onder de vijanden, en streed als een toornige ever, die omringt door het w-oedend geblaf van honden, ze met zijn tanden verscheurt. De dappere Commandant .vergat zijn rang, en vocht als een gewone wapenknecht, om de noodlottige bres vrij te = krijgen. Doch de Turken wierpen storm, ladders tegen den muur, en klommen er als katten tegen op. En terwijl 2500 man Turksche keurtroepen op de muren verschenen, stonden 40.000 man gereed, om hen te ondersteunen. De geheele ! omtrek was er mee bedekt; de dicht gedempte grachten, de heu; veis, de dalen — overal zag men ■ tulbanden en kromzwaarden. 1 • Het was een ontzettend heete dag; de zon vlamde aan den vlekkeloos blauwen hemel, en de blanke Damascener-klingen der Turken en de scherpe zwaarden der Sint-Jansridders schenen te bliksemen in het licht der zon. Nog altijd vuurde de Grootmeester zijn dapperen aan, maar zijn stem werd vreemd en akelig als de klank van een gebarsten trompet, en zijn gelaat was met bloed overstroomd. Broeder Gerardus had Clementinus uit het oog verloren, toen hij een langen Muzelman bij de keel gegrepen, en van den muur in den diepte gestort had. En terwijl zijn , been als een stuk porselein door een knodsslag werd verbrijzeld, zeeg hij neer bij den Hongaarschen ridder, wiens verbleekt gelaat met de verglaasde oogen en den met schuim en bloed bedekten mond naar hoven was gericht. De tong kleefde broeder Gerardus aan het gehemelte, en met de oogen star op het schrikkelijk schouwspel daar voor hem gevestigd, zag hij met innerlijk afgrijzen, hoe de Turken, razend van woede en dorst, zich plat op den buik wierpen, om het bloed der Christenen met gulzige teugen te drinken. Hij zag heuvels oprijzen van dooden en stervenden, en telkens kwam er een kleine hoop in zijn ziel, dat de ridders den muur zouden houden. Doch eiken keer kwamen de Turken weer als een onbedwingbare vloed tegen de stormladders opzetten, of vormden met hun lichamen een levende ladder, waartegen hun makkers als dolzinnigen opklauterden. En bedekt met stof en bloed, rillend van vermoeidheid, met gebroken zwaarden en speren in de hand, verdedigden de Sint-Jansridders zich met stuipachtige kracht onder Rhodes’ koperen onverbiddelijken hemel. n „Allah akbar! God is overwing naar!” riepen de Turken, en de l- Christenen antwoordden: „Christus e Triumfator!” t Doch wat er toen gebeurde — i wie zal het zeggen? De balans g schommelde in den evenaar, en het t geringste voordeel of nadeel zou r hem naar de een of andere zijde 4 doen doorzwikken. Er kwam een j plotselinge weifeling hij de vijane den, en de Grootmeester, wiens .. ijzeren geest als een reuzenhand 1 het afgebeulde lichaam recht op - hield in den strijd, maakte van dit oogenhlik gebruik, om zich met de onstuimingheid der wanhoop op s den vijand te werpen. 1 Deze aanval besliste het lot van - de stad. De Turken werden door een bij- geloovige vrees aangegrepen; de - boog, te strak gespannen, brak, en t hij deze dappere mannen, die den , dood hadden veracht, kwam de - zucht van het zelfbehoud boven t met onweerstaanbare macht. Zij - voelden den dolk aan de keel, den 1 speerstoot in den rug; de paniek, 1 die de kracht der helden wegvaagt - als de storm het gebladerte in den - herfst, joeg hen voort, en de vlakten in den omtrek werden met hun doode lichamen bedekt. : O, het was verschrikkelijk, om : aan te zien! De banieren der Turken werden verscheurd; hun veldteekens ver1 treden in bloed; hun wapens, die hun glans hadden verloren, door kleine jongens uit de stad tot heu1 veis opgestapeld! En slechts een schaar van driehonderd Turken hield stand: met saamgeklemde tanden, onwillig, om den smaad der vlucht of der gevangenschap te ondergaan. Vergeefs werd hun toegeroepen, zich over te geven; zij vochten zich dood, en vielen tot den laatsten man. Broeder Gerardus stortte tranen van spijt en verdriet, omdat zijn verpletterd been hem verhinderde, den laatsten stormaanval op het Turksche legerkamp mee te maken. Hij sleepte het verminkte lichaam naar een hoogte, en met voorover gebogen lijf en uitgerekten hals zag hij, hoe een krijgsman met gesloten vizier den standaard der Johannieters overnam uit de hand van den Grootmeester, die bloedend uit verscheiden diepe wonden, te midden van zijn triumftocht neerstortte Gerardus hield het oog sterk gevestigd op dien krijgsman; hij volgde al diens bewegingen, en zag, hoe hij voortsnelde tot in het kamp der Turken, dat nauwelijks meer verdedigd werd, en voor de vergulde tent van Musish Pacha de Halve Maan neerrukte. En den standaard hoven zijn hoofd zwaaiend, riep de krijgsman in een opperste vervoering van geestdrift: „Christus Triumfator! Christus voor eeuwig!” . Eenige krankenbezoekers waren juist bezig, den zwaargewonden Grootmeester naar zijn woning te dragen, toen de krijgsman naderde. En terwijl zij stil stonden, reikte de krijgsman het veroverde Turksche vaandel over. Toen zeide de Grootmeester: „Laat het vizier vallen, dappere held, opdat ik uw gelaat kan zien!” En toen de krijgsman het vizier van den helm had laten vallen, zeide de Grootmeester: „Broeder Clementinus — ik groet u, ridder bij de gratie Gods!” (Wordt vervolgd). ---