Ongelukken. In het bericht in ons blad van 22 Dcc., betreffende het spoorwegderaillement, is een fout geslopen, 't Is niet te Winschoten doch te Winterswijk gebeurd. Beo oude vruow, de weduwe A. H.. te Twijzel, die Zaterdag i 1. met het aangezicht in hei vuur viel, tengevolge waarvan ze verschrikkelijke brandwonden bekwam, is overleden. Te Avereest is Maandag de vrouw van den landbouwer Scholten door de gladheid uitgegleden en Woensdag aan de gevolgen overleden. --- Branden. Men schrijft ons uit 's-Gravenhage dd. 23 Dec.: De barndweer werd vannacht gealarmeerd voor een binnenbrand in een woning aaD den Trekweg Toen de brandweer kwam, vond zij t huis gesloten en niemand er in. zoodat men zichzelf toegang moest verschaffen. üp de bovenverdieping bleek een begin van brand ontstaan, vernjoedelijk veroorzaakt door den gashaard, die was blijven branden. Een gedeelte van den vloer brandde door. doch de brand werd nog bijtijds in den aanvaag gestuit met eén straal uit de waterleiding. Woensdagnacht is ie Kruiningen een landbouwschuur van J. Timmerman door brand vernield. Twee hitten, :i karren, 1 tentwagentje en verdere’ inventaris, werden een prooi der vlammen. De oorzaak is onbekend. Te middernacht brak eergisteren te Alern plotseling een felle brand uit bij den landbouwer Johs. Toonen, die slechts half gekleed, met achterlating van alles, moest vluchten om zijn leven te redden. Direct sloeg het vuur over op de aangrenzende boerderij van W. Toonen, die mede met een grooten voorraad hooi en koren in vlammen opging. Alleen het vee werd met moeite gered. Met groote moeite slaagde men er in de belendende gebouwen te behouden. Men is algemeen begaan met het treurig lot van het zeer hoog bejaard echtpaar W. Toonen, temeer nog daar dit, naar men meent, voor eenigen tijd geheel uit eigen beweging de verzekeringssom voor hunne panden beduidend had doen verlagen. (’s-H. Ct.) Woensdag is te Litb afgebrand de herberg van den heer De Werdt. De schade bedraagt f 3000. Alles is verzekerd. Hat is een vaststaand feit, dat jaarlijks duidenden menscben te gronde gaan door een gewone verkoudheid te verwaarloos au. Er wordt geen acht op geslagen, ofschoon alles (asthma, tering, longontsteking) daardoor ontstaan kan. „Het is maar verkoudheid" word er gezegd; daardoor schat men die kwaal te gering. Een van de beste geneesmiddelen onzer dagen is wel Owbridge's Longhersteller; dit zoo beroemde middel bevrijdt spoedig van hoest, verkoudheid, long- en keelaandoeningen en vele personen, zoowel mannen als vrouwen, grijsaards als kinderen, mochten de machtige Werking dezer heilzame Longhersteller ondervinden. Zoover wij weten, is het bij alle apothekers en drogisten verkrijgbaar. Adv. --- VERSLAGE! Twesde Kamer. Vergadering van Donderdag 23 Dec. 10.25 v.m. EEN WAARSCHUWING. De VOORZITTER maant tot kortheid aan. Komen we vanmiddag niet klaar, dan is ’t avondzitting en komen we vanavond niet klaar • De heer KETELAAR: Dan is ’t nachtzitting. (Gelach.) DE VOORZITTER: Dan Is het morgen ook zitting. OORLOGSBEGROOT1NG. De heer MARCHANT zet zijn rede bij de algemeene beschouwingen der oorlogsbegrooting voort en gaat door te spreken over het optreden der onderofficiersvereeniging „OnsBelang”. Hij blijft dit optreden verdedigen en vraagt den minister zijn oordeel over deze organisatie te herzien, anders zal de verhouding tusschen het departement en, de vereeniging steeds slechter worden. Eveneens keurt hij af het verbod aan de miliciens om het gebouw „De Toekomst” in Groningen te bezoeken, omdat daar soc.-democratische lectuur kan worden genoten. De minister krijgt nu eenmaal sof iaal-democraten; in zijn leger. Daar is niets aan te doen. Verkeerd is het echter den menscheu te verbieden een gebouw te zoeken. 1 De heer DOLK spreekt over de oproeping der ' militie in twee ploegen en klaagt er over, dat de miliciens zoo laat te weten komen tot welke ploeg zij behooren. Hij vraagt hun daarmee vroeger in kennis te stellen. De heer VERHEY wil slechts een paar punten bespreken. De plannen van den minister zal hij behandelen wanneer een ontwerp in coucreten vorm voor ons ligt. Hij wil echter opmerken, dat het In dezen tijd, nu om algemeenen dienstplicht wordt gevraagd, zonder- [ ling is de menschen om economische redenen i vrij te stellen. Dit is verkeerd, wie geschikt is j moet dienen. Het is vernederend om de men- j schen voor hun armoede vrij te stellen en aan i den anderen kant zal men een streven zien, om 1 zich armer voor te stellen dan men is, teneinde j aan den dienst te ontkomen. Spre- j ker heeft het vervolgens over de beoordeelingslijsten der officieren en geeft in verband hiermee verschillende wenken, betoogende, dat de beoordeeling vaak onrechtvaardig geschiedt. Ook in het Bredasche geval is door de hoogste autoriteiten niet gehandeld op de juiste wijze. Wat de vereeniging „Ons Belang” betreft, meent spreker, dat niet gebleken is, dat deze organisatie den goeden geest in bet leger ondermijnt. Hij leest geregeld het orgaan van deze vereeniging en heeft nog nooit iets gelezen, dat de philippica van den heer Van Twist zou rechtvaardigen. Het orgaan spoort geregeld aan tot vaderlandsliefde en tot kameraadschap. De heer Van Twist heeft gezegd, gelezen te hebben, dat de onderofficieren fier en zelf bewust moeten zijn, mag dat dan niet? Mogen die menschen dat niet zijn? De heer SCHAPER: Dat is alleen Duymaer van Twist! De heer VERHEY vraagt den minister deze vereeniging billijker te beoordeelen. De heer LOHMAN: Er is hier gesproken over militaire artikelen in „De Nederlander”. De heer Van Twist heeft die aangevallen en de \ deskundigheid van den schrijver in twijfel ge- ; trokken. Spreker wil daarom alleen zeggen, S dat de schrijver in rang hoogor staat dan de chef van de militaire afdeeling der anti-revolutionnaire partij. (Gelach.) Hij vraagt verder den minister niet te antwoorden op de hatelijke opmerkingen in verband m*t de Christelijke rechtsbeginselen door «preivers van links geuit. Wat de vrijstelling van kostwinners betreft, daarin ziet spreker niets vernederends. Hij dacht, dat dit links nu eens met toejuiching zou j worden ontvangen, want er komen meer lasten 1 op de schouders der gegoeden te rusten. Intusschen zullen de kostwinners niet gedron-; gen worden tot vrijstelling, maar ze b e h o e- ' ven niet te dienen als ze niet willen. Spre- \ ker behandelt het Bredasche geval en heeft | hierover een andere opvatting dan de heeren. die tot nog toe het woord voerden. Zij zien voorbij, dat de maatschappij niet enkel bestaat j uit individuen, maar uit kringen en dat door j zaken van personen de eer van een groep ; wordt aangetast De heer VLIEGEN: Ook arbeiders! De heer LOHMAN: Ook de arbeiders hebben hun gevoel van eer! De heer VLIEGEN: Dat had u moeten erkennen onder Kuyper! De heer LOHMAN kan zich volkomen begrijpen, dat in officierskringen men zich ergert over de houding van den betrokken kapitein. De heer HEEMSKERK geeft toe, dat onvoldoend geoefende viermaauders een bespotting zijn van onze legerorganisatie; hij is echter een voorstander van een korteren eersten oefeningstijd, want de tegenwoordige is voor de vorming van den soldaat beslist te lang. invoering van algemeenen diensplicht is mede zeer gewenscht naar spreker in den breede uiteenzet. De heer VAN DOORN komt op tegen de onjuiste voorstelling, die de heer Van Twist heeft gegeven van spreker’s rede over de bezuinigingen onder minister Staal. Hij verdedigt het beleid van de ministers Staal en Van Rappard. De heer Van Twist heeft geklaagd, dat minister Van Rappard verkeerd had geraamd, dat is juist. Het betrof ƒ 108.000, maar onder bet kabinet-Kuyper heeft minister Bergansius eens ƒ 340.000 te laag geraamd. \ De heer Van Twist heeft zich dus op glad ijs 1 oegeven. De heer THOMSON: Hij zakt er door. De heer VAN DOORN: Als de heer Van Twist weer eens spreekt, laat hij dan met argumenten komen. De heer VAN TWIST: Ik had u gewaarschuwd, dat ik zou spreken, maar u bent weggeloopen! (Daverend aanhoudend gelach ) De heer VAN IDSINGA komt in eeD uitvoerig betoog op tegen bet informaties verstrekken aan chefs buiten den weg der betrokken officieren om. Een klein kind kan begrijpen, dat het bestaande stelsel van conduite-staten volstrekt ondeugdelijk ts. een meening, die spreker op de bekende gronden uiteenzet met verwijzing naar vele feiten. De heer ARTS juicht de afschaffing der viermaanders toe en de maatregelen eventueel tegen het vloeken te nemen. De heer VAN HAMEL verzet zich tegen het standpunt van mr. Lohman inzake de beslissing van het Hoog Militair gerechtshof. Hij schaart zich volkomen aan de zijde van die leden, die het optreden van minister Sabron tegenover dat hof wraken. Dit hof is een krijgstuchtelijk orgaan, niet een strafrechterlijk, maar een disciplinair. Het beslist en heeft het allerlaatste woord en niemand heeft er zich tegenover te stellen. Spreker behandelt dan de uitspraak van het hof en de in velband daarmee door minister Sabron aan den kolonel gegeven verklaring. De kolonel heeft de gelegenheid gehad om zijn opvatting van de zaak geheel uiteen te zetten. De heer LOHMAN: Schriftelijk. De heer VAN HAMEL: Ja en later mondeling. De heer LOHMAN: Dat weet u niet De heer VAN HAMEL: Dat veronderstel ik, ook omdat de president van het bof een zoo hoogstaand man is, dat iedereen vertrouwen in hem stelt De MINISTER VAN OORLOG (de heer Cool) komt aan het woord ter beantwoording van de sprekers. Hij zal met het oog op den korten tijd beknopt wezen en betuigt dank aan de leden die met zijn arbeid instemden, terwijl hij zich aansluit bij de hulde aan minister Sabron gebracht. In hoofdzaak kan hij zich met diens beleid vereenigen en bet is onjuist te zeggen, dat de heer Sabron conservatief is geweest. Beslist is hij van meening, dat de viermaanders moeten vervallen, want zelfs met invoering van kaderpliclit is er weinig nut van te verwachten. Het is geenszins een bedenking, dat de vrijstelling der kostwinners minder „proletariërs” in het leger zal brengen. Ai was dit zoo, dan zou de weermacht er niet door verslechterd worden. Zoolang de viermaanders bestaan, wordt het voorbereidend onderricht niet opgehevei Over al deze zaken zal hij echter nader uitvoerig spreken, wanneer de ontwerpen bij de 1 Hij had 't den laatsten tijd al niet best gehad, j Als-ie eens vaD de afwezigheid der bewoners \ gebruik maakte. Weer bleef-ie staan Liep eindelijk door, het hoofd blijkbaar vol met booze gedachten. ’s Avonds keerde hij naar de villa terug. Onweerstaanbaar werd-ie er heen getrokken. Deed 't hek open en liep zacht over de witte paden naar het huis toe. Schrok op, toen, ondanks het zachte sneeuwtapijt, de kiezels onder z’n voeten toch kraakten, kwam hij een deur en wist binnen te komen. Daar bevcmd-ie zich ’n een ruim vertrek. Op tafel stond ’n flesch. Kü hield wel van drank en bad nu zeker wei 'n hartversterking noo- j dig. Nam 'n slok. t Bekwam 'm best. Dronk j nog eens om den angst te verdrijven. Want dien faad-ie wel. Toen-ie eenmaal deD smaak te pakken had. dronk-ie meer. steeds meer Pen volgenden morgen bemerkte de tuinman voetstappen op het kiezelpad Zag. dat deze voetstappen gingen naar 'n deur, die open stond. Hij ging binnen en bemerkt, dat de sporen van een besneeuwden schoen liepen naar 'n kamer. Daar zag-ie iemand op een stoel zitten in diepe rust. Zag ook de leeg* flesch naast hem Bemerkt, dat-ie met 'n inbreker te doen bad. Waarschuwde personen uit de buurt, zoodat de Inbreker, toen-io wakker werd, op ’n heel andere plaats ontwaakte, dan hij meende te zijn.’ Van. inbreken was nu geen sprake meer. IN. Gr. Crt.) --- Naweeën van ecu staking. Tengevolge van de staking in het stoomtrawlerbedrijf, is de opbrengst van in de rijksvischhal door Nederlandsche stoomtrawlers aangevoerde visch in de maand November t909 ƒ 110.000 minder geweest dan in November 1908. De staking in stoomvisscherijbertrijf heeft de gemeente Velsen aan extra-politietoezicht gekost ongeveer ƒ S50. --- RECHTSWEZEN. AMSTERDAMSCHE RECHTBANK. Het revolverschot tan den recherchenr. Gelijk men zich herinnert, had op den 30en Augustus, tijdens eene betooging der stakende grondwerkers, een rechercheur van politie, Andries Tegelbekkers, zijn revolver afgeschoten op den grondwerker El hert Bunschoten. Daar het gerucht ging, dat de rechercheur onrechtmatig van zijn wapen gebruik had gemaakt, werd de zaak strafrechterlijk vervolgd. Zij diende voor de vierde kamer. Als verdediger trad op mr. F. A. K o k o sk y. Er waren in deze zaak 18 getuigen gedagvaard. Bij dagvaarding is den bekl. ten laste gelegd, dat hij den 30en Augustus 1909 te Amsterdam op den Zeedijk, met het oogmerk, om een persoon, die later bleek genaamd toe zijn Elbert Bunschoten, te raken, zich op korten afstand van dezen bevindende, opzettelijk uit een met scherpe patronen geladen revolver een schot op bedoelden persoon, althans in de richting, waarin deze stond, heeft gelost, ten gevolge waarvan bedoelde Bunschoten is getroffen, zijnde toch door dat schot een kogel binnengedrongen in de rechterzijde van zijn lichaam, ongeveer twee vingersbreed boven de heup. Als eerste getuige wordt gehoord de 32-jarige grondwerker Elbert Bunschoten. De man geeft zeer kalm antwoord op de verschillende vragen en maakt zoo oogenschljnlijk een zeer betrouwbaren indruik. Elbert Bunschoten verklaart dan, dat op dien 30en Augustus een vergadering van stakende grondwerkers plaats had in „Handwerkers Vriendenkring”. Daar vergaderden, onder voorzitterschap van den heer Hamellng de vereenigingen „St. Leonardus” en „Helpt Elkander”. Een groot gedeelte der aanwezigen op de vergadering trok in optocht naar den Zeedijk, langs de Middenlaan, Breestraat, over de Nieuwmarkt. Er werden liederen gezongen — zoo bevestigt de getuige. Op den Zeedijk gekomen, zien wij twee agenten, de sabel trekken die roepen: „Terug! terug!” De troep stuift uiteen, links, rechts en achterwaarts. Men was toen ongeveer de Prins Hendrikkade genaderd. Getuige zelf is bij de kerk blijven staan, om het opstootje aan te zien. Toen komt een burger op hem toe, die hem toeroept: „terug, of ik schiet! President mr. Meinesz: Hoe stond u toen? Getuige: Ik stond toen in schuine richting naar de Prins Hendrikkade. President: En nu moet ik u op het gewicht van den eed wijzen. U weet, dat wie een getuigenis opzettelijk verlicht, kan met minstens zes jaar, wie een getuigenis opzettelijk verzwaart kan met minstens 9 jaar gestraft worden. Denk daaraan! Hadt u indertijd een of ander voorwerp bij u? Getuige: Nee! President: Ik geloof niet. dat u de waarheid spreekt. De wijze, waarop u mij antwoordt, versterkt mij in dit vermoeden. Getuige: Ik had niets bij mij! President: Ik kan het niet aannemen. Jullie zijn er altijd op uit, relletjes uit te lokken. Heeft hij niet gezegd, dat hij als politie optrad? Heeft u zijn medaille niet gezien? Getuige: Ik wist niet, dat hij van de politie was. Z'n medaille heb ik niet gezien. President: Man, je staat te liegen. Ik geloof niet, dat een politieman, die 13 jaar lang trouw zijn dienst heeft gedaan, en bij zijn superieuren hoog aangeschreven staat, tot zoo iets in staat is. Dat moest niet kunnen. U heeft hem een slag gegeven. Getuige: Dat ontken ik beslist. President: Wat heeft u toen verder gedaan? Getuige: Ik ben weggeloopen en voelde een branding in de zij. Ik had een gevoel, alsof ik werd achterna gezeten door een man met een revolver. Op de Prins Hendrikkade ben ik gevallen. President: U weet zeker, dat u door een man met een revolver weTd nagezeten? Getuige: Jawel. President: Dat komt er weer erg aarzelend uit. De bekl. herkende u in het café, waarheen men u gedragen heeft, als den persoon,die hem met den stok geslagen had. De officier mr. Bruyn vraagt, waar het schot geraakt heeft. Getuige wijst de plek. Officier: Weet u zeker, dat het daar was? Wees nou voorzichtig. Getuige vestigt er de aandacht op, dat er correspondeerende gaatjes in zijn kleeren zijn gevonden. De president verzoekt nu den beklaagde Tegelbrekers zijn lezing van het geval te geven. Beklaagde: Op den 30en Aug. zag ik van de richting der Nieuwmarkt een groote measchenmassa aankomen. Men zong socialistische liederen. Duidelijk kon ik den kreet „Ot>! Op! Op! Hang De Wilde op!” herkennen. De troep liep zoo dicht opeen, dat het niet mogelijk was, er doorheen te loopen. Langs de O. Z. Kolk gingen wij, m’n collega J. Kommer en ik, naar de Prins Hendrikkade. Daar zagen wij de agenten G. de Bree en J. D. Riechart. Ik zeide hem: 't gaat zoo niet langer. Bij de Prins Hendrikkade is een geschikt punt. Laten wij hen daar uiteendrijven. De Bree heeft toen zijn sabel getrokken. Er waren echter reeds een 50 & 60 grondwerkers gepasseerd, waarna de agenten den zeedijk opgingen. Het optreden der politie veroorzaakte een waar tumult. Hals over kop ging het publiek terug.. Ik droeg toen mijn penning onder m’n jas. boven het vest — gelijk is voorgeschreven. Ik ging toen weer terug en zag den getuige Bunschoten, die uit zijn broek ene lat voor den dag haalde. Daarmee gaf hij mij 'n bovenhaudschen klap, welken ik.door opzij springen.met den linkeiarm pareerde. Op dat oogenblik stond ik alleen. Met het oog op mijn nachtdienst heb ik de gewoonte aangenomen, een revolver zonder foudraal bij mij te dragen. Ik haalde mijn revolver voor den dag en riep: „Terug! Ik ben politie!” Hij kwam weer dreigend op mij af. Tk zag den stok door de lucht zwaaien en ik heb geschoten, ’t Was niet m'n bedoeling steii in de lucht te schieten, daar dit mijn prestige op het publiek zou hebben verminderd. Doch ik wilde over de hoofden heen schieten. Door de bedreiging in^t den slag, schijnt het, dat ik aan dat plan geen gevolg kon geven. De slag is niet op mij neergekomen, doordat ik opzij ben gesprongen. Ik heb niet bij ongeluk geschoten. Doch evenmin heb ik op den man aangelegd. Doordat ik een zijsprong maakte, heb ik hem geraakt De man nam z’n stok en ging daarop weg. Ik had hem wel gevolgd, doch was bevreesd voor eventueels handlangers. De agent van politie H. G r e e v e, die den getuige Bunschoten in het cafétje heeft gezien, erkent toen geen stok op hem te hebben bevonden. De getuige G. C. B e d e k e, agent van politie, verklaart, dat uit den volkshoop, die uit eenige honderden bestond, en waartusschen zich ook veel publiek bevond, een stok werd geslingerd. Een spekslager had den stok, die later bleek een dikke steel van een schop te zijn, meegenomen. En heden compareerde de steel als „stuk van overtuiging” op de groene tafel. Voorts verklaarde get. Bedeke, dat hem bekend was, dat vaak de stakende grondwerkers zich wapenden met staafjes ijzer, welke onder de jas verborgen werden. De leerling-rechereheur J. Kommer, die dien avond bij Tegelbekkers was, verklaart, dat T. zeer kalm en volstrekt niet overdreven opgewonden was.Even voor men naar ’t bureau terugging, had hij den getuige laten zien, dat hij een striem had, op den linker- of rechterpols, — waar, dat weet get. niet meer precies. De agent J. D. Riechart, een der agenten, die met Tegelbekkers het volk trachtte tegen te houden dien avond, heeft geen stokken of latten gezien:. De agent G. de Bree erkent, zijn sabel te hebben getrokken. Ook hij heeft geen stokken of latten gezien. Aanvankelijk liet het relletje zich zeer ernstig aanzien. De getuige P. Hofstee, grondwerker, stond vlak bij Bunschoten, toen er geschoten werd. Tegelbekkers stond in dreigende houding voor hem. Bunschoten had geen stok of lat in handen. Of hij die onder zijn kleeren verborgen hield, weer. get. niet. Toen Bunschoten neerviel, wilde hij hem gaan helpen, maar Tegelbekkers hield de revolver op hem gericht en zeide: Terug! President: Waarom was u meegegaan met den stoet? Getuige: Ach, ik won mee. President: Jawel, een relletje maken, daar weten we alles van. Vervolgens kwam de get. M. v. Praag, die als belangstellende de betooging had meegemaakt. Hij had eerst nadat het schot gevallen was, den rechercheur Tegelbekkers gezien. Ook nam hij waar, dat Bunschoten viel. Doch hij kon niet zien, of deze een stok bij zien had. Bij geen der betoogers ontdekte hij een stok of lat. De sjouwerman Th. H. Sluyter had de bewuste vergadering bijgewoond. Ook de botsing bij de Prins Hendrikkade heeft hij meegemaakt. We werden — zoo zeide hij — tegengehouden door een vreemden meneer. Toen er geschoten werd, zag h’j eerst Bunschoten, terwijl hij ook opmerkte hoe Bunschoten wegliep en een eind verder neerzeeg. Daar heeft de rechercheur Tegelbekkers nog staan dreigen met zijn revolver en heeft hij geroepen: „Denk er om, ik schiet!” Ooik deze getuige heeft niet gezien, dat Bunschoten een lat of iets dergelijks bij zich had. Als deskundigen waren gedagvaard de heeren dr. A. van Seventer en dr. J. Huizinga. Na de pauze werd het getuigenverhoor voortgezet. De kruidenier R. K. Bargmant, die zijn winkel daar in de huurt heeft, zag den stoet. Toen hij naar buiten ging, kwam uit de menigte, vlak langs hem heen, de steel van de schop, die hier als stuk van overtuiging overgelegd is. De steel raakte zijn kozijn. De varkenslager G. H. M. v. d. Bogaard raapte ze op en wierp ze in zijn kelder, waar hij den steel den volgenden dag vandaan haalde, om het de politie ter hand te stellen. De inspecteur van politie S. M. S. Modderman verklaarde, dat op den bewusten avond hem aanstonds rapport van het gebeurde was uitgebracht. De rechercheur Tegelbekkers wist toen niet, dat hij iemand geraakt had, en deelde niet mee, dat hij door één der grondwerkers was geslagen. Daarop kwam telefonisch bericht van het posthuis Nieuwmarkt, dat er iemand geraakt was door het revolverschot. En de inspecteur begaf zich met den rechercheur, op weg naar het bierhuis, waar Bunschoten lag. Daar gekomen, zeide Tegelbekkers: „dat is de man, die mij op den Zeedijk geslagen heeft.” De gewonde Bunschoten heeft tegen deze uitlating niet geprotesteerd. Ook is opmerkenswaardig in de getuigenis van den inspecteur, dat de bekl., toen hem de steel van de schop werd vertoond, aanstonds zeide, dat hij niet daarmee, doch met een lat was geslagen. Getuige W. Visser, die op den Zeedijk woont, erkende, dat ’s nachts in een gesprek tusschen boot- of grondwerkers voor zijn deur, er over gesnoefd werd, „dat men den smerissen flink op hun falie was gekomen met een stuk hout; de een had nog harder geslagen dan de ander.” Nog werden een tweetal getuigen k decharge gehoord.de brigadier Hennebecke en de inspecteur Haarman. De inspecteur Haarman deed mededeeling. hoe, tijdens de staking, hij eens naar den overkant van het Y moest, om een werkwillige, die men met knuppels te lijf wilde, te beschermen. Hij moest dreigen van de wapenen gebruik ie maken, voor aan zijn bevel, terug te gaan, voldaan werd. Het getuigenverhoor was hiermee afgeloopen en was het woord aan den ambtenaar van het O. M., voor het nemen van zijn Requisitoir. Mr. Bruyn noemde het ten laste gelegde een zeer ernstig feit; een feit, dat voor ieder burger ernstig is, doch voor een politieman nog veel verz.warender wordt. Vast staat, dat het deze bekl. is, die den getuige Van Bunschoten met de kogel heeft geraakt. Overigens staan we voor negatieve feiten, tón ter terechtzitting zijn deze feiten negatief gebleven. Bekl. zegt, dat hij geslagen werd door den getuige Van Bunschoten met een lat. Die lat is niet gevonden. Er is zelfs geen der getuigen, die een lat gezien heeft. Het is dus alleen een bewering van den bekl. Als er geen uoodweer is van den bekl. — zoo vraagt mr. Bruyn — wat is er dan wel? Er zijn vele verklaringen der getuigen, waaraan wij niet te veel gewicht kunnen hechten, omdat zij niet overeenstemmen met de feiten. Spreker doelt hier niet zoozeer op onbetrouwbaarheid, dan wel op slechte waarneming der getuigen. En spreker staaft deze bewering door verschillende aanhalingen. We moeten echter rekening houden met de feiten, die vast staan. Welnu, vast staat, dat we een groep grondwerkers hadden, die langzamerhand vergrootte — zóó zelfs, dat er getuigen waren, die verklaarden, dat er wellicht 1500 k 2000 menschen waren, die den Zeedijk opgingen, komende van de Nieuwmarkt. In ieder geval was 't een groote groep, van vele honderden. En spreker begrijpt niet, dat het posthuis Nieuwmarkt niet is opgetreden. Ook staat vast, dat er een knuppel was bewijze het hier overlegde overtuigingsstuk. En er waren er meer. Agent De Bree heeft menschen met stokken gezien, 't Is dus aannemelijk, dat bekl. geslagen is. Dit wordt te aannemelijker door den gestriemden pols, dien hij liet zien aan twee getuigen. Uit het verhoor van den deskundige (er was slechts één deskundige ter terechtzitting) bleek, dat get. Bunschoten ean horizontale wond had. Ook dit is voor den officier eene aanwijzing, dat de verklaring van bekl., dat hij geslagen is, waarheid bevat. Ten slotte achtte mr. Bruyn het feit, dat beklaagde de hem in de instructie getoonden stok niet erkende als die, waarmee hij geslagen werd, ook een aanwijzing, dat bekl. waarheid sprak. Op alle deze gronden elscht spreker ▼ r ij s p r a a k. De raadsman van bekl., mr. F. A. Kokosky, zeide, een uitzondering te zu'ien maken op de verdedigers, die bij 'vrijsprekend vonnis zich refereeren aan het oordeel vaD den heer officier. Hij wilde hier echter nog eens aantoonen, hoo hier niets bewezen is. Bij een proces tegen de politie is de publieke opinie zoo licht geneigd, zich tegen den politieman te richten. Dat is ’n gevolg van onzen Hollandschen aard, die zich op voorhand al verzet tegen alle gezag. Pleiter deed nu voorlezing van een ingezonden stuk, geschreven over deze aangelegenheid; een stuk. waarin slechts één waarheid voorkomt, nl. dat er een schot is gevallen. Van de rest kan men gerust zeggen — en het is ter gereebtzitting gebleken — dat het op z’n minst schromelijk overdreven is. De getuigenissen acht spreker niet alle aannemelijk. Niet zoozeer, dat zij opzettelijk onbetrouwbaar zijn, doch zij berusten op valsche waarneming. De srtrsat was donker, men kón K dus niet zien of er wel stokken waren. Pleiter ging vervolgens punt voor punt na, wat dien avond is geschied. Men heeft getracht hef karakter van de betooging minder ernstig voor te stellen. Doch met de feiten in nanden tijdens de grondwerkersstaking, kan men zich begrijpen, dat bekl. een groot gevaar vermoedde en er ook een groot gevaar was. 1 De rechtbank — zoo ging pleiter voort —* kon deze bekl. niet veroordeelen. In de eerste plaats, omdat hij uit noodweer handelde, en voorts, wijl bij eene veroordeeling er ook van eenig opzet sprake moet zijn. Daar nu is hier geen sprake van. Geen der getuigen heeft Tegelbekkers gezien vóór deze schoot. De onwaarde van bekl.’s verweer, dat hij bedreigd werd, is dus door niets aangetoond. Bekl. heeft wel degelijk uit noodweer en uit wettige zelfverdediging gehandeld. Pleiter bedankt de rechtbank voor het nauwgezet onderzoek en concludeert tot vrijspraak, n i et wegens gebrek aan bewijs, maar, omdat ter terechtzitting de onschuld van beklaagde ia gebleken. Zware mishandeling. Woensdagochtend aad zich voor de rechtbank te Maastricht te verantwoorden Laurens Johannes Leenaerts, 22 jaar, polderwerker, wonende te Nieuw-Vossemeer, ter zake dat hij in den nacht van 6 op 7 November 1909, onder Hoensbroek, opzettelijk Frederik Voskuil met een mes geslagen, gestoken, gesneden en hevig bloedende wonden, waarvan eene levensgevaarlijk door den rug dringende in de long, toegebraeht heeft. Twee getuigen werden in deze zaak gehoord en bekaagde bekende het hem ten laste gelegde volmondig. Mr. Baron van Heemstra, ambtenaar van het O.M., eischte eene gevangenisstraf voor den tijd van 1 jaar en 6 maanden. Mr. Klijnen was ambtshalve toegevoegd verdediger. Da uitspraak In deze zaak werd gesteld op 29 December. Diefstal met braak te Haarlem. De rechtbank te Haarlem heeft gisteren B. D. en A. C., die samen en in vereeniging diefstal met braak pleegden bij den groentenhandeiaar Vermeer aldaar, respectievelijk tot 3 en 2 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Eeds weigering. Donderdagnamiddag had zich voor de rechtbank te Haarlem te verantwoorden J. Hoogland, die, hoewel opgevende katholiek te zijn, toch had geweigerd in een strafzaak als getuige den eed af te leggen. Gistermiddag verklaarde 11. op een vraag van den president, thans niet meer tot het katholieke kerkgenootschap te behooren, evenmin tot een ander kerkgenootschap. De officier van justitie vond dit geen excuus. H. kon thans godloochenaar zijn, hij was in ieder geval katholiek gedoopt en was dit dua thans nog, hij had aizoo den eed volgens kerkelijk gezindte behooren af te leggen, en waar Hij dit had geweigerd, requireerde de officies deswege 1 dag gevangenisstraf. Mr. Levy Sr. verdedigde den beklaagde. Krijgsraad. 4 Men meldt ons uit ’s-Gravenhage: Nadat gedurende eenigen tijd bij herhaling diefstal van ondergoederen werd geconstateerd bij eene compagnie van het regiment grenadiers en jagers alhier, werd de sergeant C. v. H. als verdachte naar den krijgsraad verwezen. Beklaagde, die bekende in den loop der maanden Augustus of September 1909 verschillende ondergoederen aan de manschappen in bruikleen verstrekt en aan het rijk toebehoorende, van de compagnie te hebben weggenomen, werd bij vonnis van den krijgsraad wegens ’t als onderofficier ontvreemden van equipementsgoederen veroordeeld tot drie maanden militaire gevangenisstraf, met ontzegging voor 5 jaren van het recht om te dienen. Vrijgesproken werd de milicien-stukrijder, verlofganger van het 2e regiment veld-artillerie, B. A., van de hem ten laste gelegde desertie, wegens het niet voldoen aan de te zijnen aanzien gedane oproeping in werkelijken dienst krachtens art. 131 der militiewet 1901, omdat — hoezeer bij bedoelde wet niet is bepaald, op welke wijze de oproeping ter kennis van den daartoe verplichten verlofganger moet worden gebracht — ten deze tusschen den datum van de kennisgeving en dien, voor de opkomst bepaald, een korteren termijn dan 10 dagen was gesteld, zoodat de onderwerpelijke oproeping niet voldeed aan de eischen, overeenkomstig del wet gesteld. Diefstal. Men meldt ons uit Arnhem: Heft gerechtshof deed gisteren uitspraak in V de zaak van de twee Rotterdamsche zoete laars, A. V. en K. W., van wie de eerste door de Tielsche rechtbank wegens diefstal van 7 zakken rijst uit een schip op de Lek tot 2% jaar gevangenisstraf was veroordeeld, terwijl de twee* de was vrijgesproken. Het Hof veroordeelde A. V. thans tot 2% jaar en K. W. tot 1 jaar en 3 maanden gevangenisstraf. Afdreiging. In de zaak der vier Puttensche arbeiders, die onder bedreiging met den dood ongeveer ƒ 600 en verschillende zilveren voorwerpen ontvreemdden bij drie oude boerenmenschen, een broer met twee zusters, te Putten, van wie alleen T. v. P. in hooger beroep was gekomen van het vonnis der Zwolsche rechtbank, waarbij hij veroordeeld was tot 8 jaar gevangenisstraf, werd gisteren door het Arnhemsche gerechtshof dit vonnis bevestigd en beklaagde tot dezelfde straf veroordeeld. Doodslag. Wegens doodslag werd door het gerertrtshof te ’s-Gravenhage tot 5 jaar gevangenisstraf veroordeeld de los-werkman B. B„ te Rotterdam, die in den nacht van 7 op 8 Augustus 1.1. in de Kalverstraat ald r een revolverschot loste op A. R. Persoons, tengevolge waarvan deze» overleed. De rechtbank te Rotterdam had, wegen» mishandeling den dood tengevolge hebbende* twee jaar gevangenisstraf opgelegd. In de zaak van P. J. van Z., koopman te Rotterdam, door de rechtbank aldaar tot 15 jaar gevangenisstraf veroordeeld, wegens doodslag in den nacht van 13 op 14 Mei 1.1. in de Zandstraat te Rotterdam, op H. M. Beuvens, door middel van een messteek in de borst, heeft het gerechtshof, alvorens einduitspraak te doen, gelast, dat alsnog op 6 Januari a.s. als deskundige zal worden gehoord , dr. R. de Josselin de Jong, arts te Rotterdam, en wel speciaal om verklaring af te leggen omtrent de oorzaak van den dood van den verslagene. Diefstal van een offerbtts. Het gerechtshof te ’s-Gravenhage heeft voorts verhoogd tot 3 jaar. de gevangenisstraf van 2 jaar door de Haagsche recht jank, opgelegd aan F. W. H. R., meubelmaker te Rotterdam, wegens diefstal van geld uit een offerbus in de R.-K kerk te Poeldijk. BAAD YOOR DE SCHEEPTAART. Gisteravond vergaderde de Raad voor d« Scheepvaart in het gebouw aan de Prins Hen* drikkade, om de aanvaring te onderzoeken van het Nederlandsche stoomschip „Koning Willem II”, van de Stoomvaart Mij. „Nederland”, gezagvoerder K. Harsnoot, welk schip op 4 November vertrok van Tandjok Priok. Op 5 November kwam het schip In aanvaring, even ten noorden van den Noordwachter (het noordelijkste van de Duizend Eilanden), met den Nederlandschen gaffelschoener „Sri Boulan”, welks eigenaar een Chinees is, woonachtig te Blinjoe, op de Noordkust van Banka, De gezagvoerder heet Satir, en de equipagg bestond geheel en al uit Maieiers. De koers van den schoener was van Blinjoe haar Batavia. De aanvaring had ’s nachts plaats, om ongeveer 4 uur 37. De schoener verloor bij de aanvaring zijn masten,doch maakte geen druppel water. Het scheepje werd door de „Willem iII” op sleeptouw genomen en naar de verlangte haven gebracht. Volgens de verklaring van de scheepswacht, had de schoener slechts een zeer Hauw licht op, terwijl men van de zijlichten, slechts even voor de aanvaring, het groene ternauwernood kon waarnemen. De officier van de wacht, O. W. Fischer, liet, toen men zekerheid had, dat er een schip op A 2% streek aan bakboord op den stoomer afkwam, het roer hard stuurboord halen, doch hield zijn koers, ten einde zoo een aanvaring te voorkomen. De schoener hield echter recht aan en liep op het achterschip van de „Willem II” die er ongeveer geen schade door bekwam. De stuurmansleerling, de roerganger en de Uitlui k bleven bij de scheepsverklaringen. De Baad zal later uitspraak doen. --- Advertentie NAGEKOMEN ADVERTENTIE! Ter overname aangeboden een zaak in Brandstoffen en aanverwante artikelen. Deze zaak is zeer mooi gelegeu in volkrijke buurt. Ruime winkel en flinke bewoning, verdienste / 7 & 8. huur gering en koopsom billijk. Br. fr., brj P. VINK, agent v'd. f'ourant. Urouwerstraat tSU, Haarlem. ---