Advertentie AVONDBLAD. IOnze kosteiooze Ongelukken-Verzekering. | Drie uitkeeringen van ƒ 4ÖS.— I WOENSDAG 6 Nov. a.s., zal door ons worden gedaan de E| 314® aiitif@erii^gp gr©©t| WIER HÖNS3ERO GULDEN I aan Mej. de Wed. H. VAN NEK, Ruysdaelstraat 75, Amsterdam, | wier Echtgenoot tengevolge van een ongeval om het leven kwam. p WOENSDAG S lov. a« zal door ons worden gedaan de | 3l5e uitkeering, groot| VIER HONDERD GULISEl, I Iaan Mej. de Wed. B. V^ü EEKEBEM? Hofstraat 38, Bergen il op Zoom, wier Echtgenoot tengevolge van een ongeval om het |v leven kwam. WOENSDAG 6 Nov. a. s., zal door ons worden gedaan dep 31®a EiitkeenBig9 gr©©s| VIER HONDERD GULDEN, I aan Mej. de Wed. IC. VILLEE, Korte Breestraat 172, Middelburg, I wier Echtgenoot tengevolge van een ongeval om het leven kwam. || In het geheel zal dan zijn uitgekeerd een bedrag van f 93,895.— | --- REUTER TELEGRAMMEN. Van de gjoedkoope bladen is „Re Ccurant” het eenige, dat met de volledige Reuter-Telegrammen verschijnt. Uit de Hongaarsche Kamer. BOEDAPEST, 30 Oct. Graaf Andrassy, de minister van Binnenlandsche Zaken, Nodza antwoordend betreffende het voorgevallene te Czernova, zegt, dat hij deze gebeurtenis betreurt, en voegt er aan toe, dat men niet lang onder de nationalistische afgevaardigden zou behoeven te zoeken, om de bedrijvers ervan te vinden, die niet aarzelen om vrouwen, kinderen, en in ’t algemeen arme drommels te doen dooden, niet in staat om te begrijpen, dat het den aanleggers er alleen om te doen is, agitatie te wekken door voortdurende en heftige aanvallen tegen Hongarije. De eerste resultaten van het onderzoek hebben aan den dag gebracht, dat de gendarmes eerst vuurden na den aanval der menigte en dat verscheidene gendarmes werden gewond. Nieuws ieeting van New-York en goudinvoer in de V. S. NEW-YORK, 31 Oct. Het Bankier.ssyndic.aat, met de firma J. P. Morgan & Co. aan het hoofd, kwam overeen omtrent den aankoop a pari van f 30.000.000 6 % New-York City Revenue Bonds met optie op een verder bedrag van f 20.000.000 tot denzelfden prijs. De New-York Times” zegt, dat in hankierskringen verklaard wordt, dat een groot gedeelte der emissie waarschijnlijk in het buitenland aan de markt zal worden gebracht, wat tot verdere goud-aanvoeren zou leiden. Rondom den Ausgleich. BOEDAPEST, 31 Oct. Een door Kossuth uitgegeven brochure over den Oostenrijksch-Hongaarschen Ausgleich heelt op alle partijen van de coalitie een gunstigen invloed uitgeoefend. Antwoordende op een interpellatie van een Kroatischen afgevaardigde, verklaarde Ovekerer, die den m nister voor Kroatië en Slavonië verving, dat de eisch der Kroaten de Hongaarsche taal in het officieel verkeer af te schaffen, niet voor vervu'ling vatbaar is. Hetz Ifde geldt van de spoorwegen die het uitsluitend eigendom van den Hongaarschen staat dienen te zijn. Hongarije kan verder het gebruik van de Hongaarsche taal binnen haar grenzen niet beperken doch berust in het gebruik van twee talen in het officieel verkeer. Verdere offers kunnen van Hongaarsche zijde niet verwacht worden. --- Uit Zuid-Afrika. BUITENLAND. (VAN DEN „COURANT"-CORRESPONDENT) Kaapkolonie, Oct. 1907. We zouden slecht meeleven met de omgeving, als wre dezen brief niet begonnen met de politiek van den dag. Verkiezingen en nog- eens verkiezingen vormen het stramien, waarop te- genwoordig heel de koloniale pers aan ’t borduren is, en elke partij tracht zijn patroon op de schoonste wijze uit te werken. Over den val van ’t Jameson-ministerie hebben we niet meer te .schrijven, dat is al oud nieuws, 't Was reeds van het begin der iet-wat komisch geëindigde parlementaire sessie duidelijk, dat het Jameson-ministerie niet meer den steun had van ’t groote publiek. En toen de omstandigheden ten laatste gunstig bleken, is, waarschijnlijk in de studeerkamer van ,,Onze Jan”, de dynamietpatroon klaar gemaakt, die ’t wrakke ministerie moest doen springen, ’t Werd trouwens meer dan tijd ! Als het nog enkele jaren op dezen voet was voortgegaan zou de kolonie zeer waarschijnlijk voor een bankroet zijn komen te staan. Op ’t oogenblik is er zelfs g-een geld om de ambtenaren behoorlijk te betalen, fn verschillende districten., hadden de schoolraden geen fondsen, om aan ’t eind van ’t kwartaal de tractementen aan de onderwijzers uit te keeren, en ’t gouvernement bleek bijkans onmachtig om le hulp te ko^ men. De kansen om op ’t kussen te komen, moeten voor de £uid-Afrikaansche partjj, dc oomhinatie van Bond en South-African party bijzonder gunstig zijn. ’t Aantal leden voot het Hoogethuis bedraagt 26. De Zuid-Afrikaansche partij hoopt daarvan op zijn minst er 15 in te brengen. Heel het land is reeds in de weer om ca.ndid.aten le stellen en de verschillende belanghebbenden zijn al druk bezig zich voor de verkiezingscampagne voor te bereiden. ’t Groote -eevoar is nu. dat de affiunst- den. t Groote gevaar is nu, dat de ^fgunstduivel te veel kwaad zal doen. Geen ander land, dat misschien zoo rijk is aan politieke tinnegieters als Zuid-Afrika, en elk van die heeren zoekt door de hulp van ’n kliekje, !n plaats in ’t parlement. De grootste zorg van den bond zal dan ook moeten zijn, om overdreven ambitie tegen te gaan en de noodige eendracht en, samenwerking te brengen ineigen 'gelederen. Ontbreekt het aan die samenwerking niet, dan kunnen enkele districten, zooals Aliwal Noord, Vrijburg en Wcodhouse weer candidaten van de Zuid-Afrika.ansche partij in het parlement brengen. Die mogelijkheid bestaat, doordat de rebellen, dLe men n.a den oorlog ’t stemrecht ontnomen had, thans weer op de kiezerslijsten geplaatst zijn! Die lijsten zijn intusschen nog niet geheel in orde en de verkiezingen kunnen niet plaat) hebben, vóórdat al de lijsten gepubliceerd cn goedgekeurd zijn. Een ander gevaar voot de Z.-A. partij, dreigt er van de zijde van den heer W. P. Schieiner. E.r bestaat eenige vrees, dat genoemde o-udminister plan heeft een nieuwe gematigde partij te vormen, de partij: v.an het ,,juste milieu” tusschen de nieuwbakken Unionistische- en Zuid-Afrikaansche partij. Door de vorming van ’n dergelijke nieuwe groep zou de kracht van den Bond aanmerkelijk verzwakt worden. We zullen echter nog eenige maanden ons geduld moeten bewaren. De geheele .afloop deT verkiezingen wordt eerst tegen einde Maart of midden April tegemoet gezien. Met vrij groote zekerheid kan men echter thans reeds vóórspellen, wie dan ’n plaats zullen krijgen in ’t nieuwe ministerie, n.1. J. X. Merriman, C' _ 1»yTT X» . 11- 1 bauer, Malan, Burton en wellicht Van Heerden of De Waal. Adv. Malan is door zijn bezoek aan Holland genoegzaam bekend, doch ’t is misschien niet ondienstig van de andere heeren een paar bijzonderheden mee te deelen. Na S,auer is> Merriman wellicht de meest welsprekende debateT in ’t Kaapsche parlement. Hoewel in Engeland geboren, heeft hij ’t grootste deel zijns levens in Zuid-Afrika gesleten. In 1869 kwam hij voor !het eerst in ’t parlement, werd in 1875 minister onder sir John Molteno, en later onder verschillende premiers in i8Si, 1889 en 1895. Verschil van opinie met Cecil Rhodes en Schreiner, maakte dat Merriman, evenials zijn vriend Sauer steeds meer de zijde van den Bond koos, totdat eindelijk South African party en Bond gingen samenwerken om ’t huidige ministerie ten val te brengen. Worden de verwachtingen van ’t Afrikaansche volk vervuld, dan krijgen we zeker in den heer Merriman een premier van uitstekende bekwaamheden, vooral ook als financier. Begrijpelijk is het ook, dat hij met het oog op den berooiden toestand van de Kaapsche schatkist, de financiën noemt als punt één in rijn manifesto aan de kiezers. De heer Sauer is Afrikaner van geboorte. Zijn politieke loopbaan als parlementslid en minister, loopt vrij: wel parallel' met die van Merriman, en evenals dit met den Laatsten het geval was, bracht ook bij' hem de Jamesonraid een volkomen verwijdering met Cecil Rhodes teweeg. Naar alle waarschijnlijkheid zal den heer Sauer, met het oog op vroeger verkregen routine, wel het ambt van staatssecretaris worden opgedragen. De heer Burton, die met den post van minister van Financiën wordt gedoodverfd, is ook Afrikaner van geboorte. In ’t begin van den jongsten oorlog was hij in Kimberley, en om zijn .anti-Britsche gevoelens niet weinig verdacht. Later vertrok hij naar Kaapstad en reisde daarop met ’t bekende of beruchte Hof voor Hoogverraad (Treason CoutI) het land rond als verdediger van de rebellen. Van Meerden is ’n boer van geen geringe ontwikkeling, en in den laatsten tijd een van dc ,,w.hip.s” van de bondspartij. In verband met zijn opleiding zal dus de werkkring van dezen toekomstigen minister wel op het terrein van den landbouw liggen. Wat eindelijk den heer De Waal betreft, deze heeft zich in den Bond naam gemaakt als een der meest bekwame sprekers ; zijn gladheid cn radheid van tong worden door ieder bewonderd, door met weinigen gevreesd. Krijgt hij’ geen. plaats in ’t toekomstig ministerie, dan zal dit zeker alleen zijn, omdat, de partij hem meer nog noodig heeft in het parlement. Da im tl . I-, n t 1 ue. raak van .het nieuwe ministerie zal g’een gemakkelij-ke zijn. Orde te brengen tn den desolaten boedel, die doctor Jimmie als erfenis voor de Z.-A. partij heeft nagelaten, is geen kinderwerk. Wat er op ’t gebied van onderwijs en taal van een nieuw gouvernement te wachten is, valt voor ’t oogenblik moeilijk te zeggen. Ongetwijfeld, zullen de ambtenaartjes zich wat meer op liet JloJlandsch moeten toeleggen. „ Over de taal gesproken. We hebben ons in ’n vorigen brief al eens uitgelaten over de wensebelijkheid om ’t Afrikaansch meer als 'schrijftaal te gebruiken, ’t Krachtigste argument voor deze beweging werd ons onlangs door ’n koloniale firma medegedeeld. Een, paar maanden geleden werden er door J. C. van Rooy & Co. te Bethulie, een aantal Afrika,ansche schetsen uitgegeven ,,Sewen Duiwel’s en wat hulle gedoen het”, geschreven door Oom Jan (prof. J. Lion Cachet, Potchefstroom). En terwijl de Hollandsche hoeken, als bijna onverkoopbaar op de planken staan, werden door genoemde firma in ’n betrekkelijk kleine plaats in her noorden van de kolonie, in één maand tijds meer dan 60 exemplaren verkocht, terwijl er over heel Zuid-Afrika reeds meer dan 300 ex. aan den man zijn gebracht. Dit mag gedeeltelijk toe te schrijven zijn aan den aantrekkelijke!! vorm dezer „Sewen Duiwels”, die min of meer in den geest van Cremer’s Betuwsche novellen geschreven zijn, zeker heeft ook de taal op dit debiet geen geringen invloed. --- Marokko, De kaïd van den stam der Andoes verzamelt de stammen uit de omgeving van zijn residentie en wapent ze met het doel Moeley Hafid aan te vallen. Vandaar dat men te Mogador de toekomst nogal duister inziet, De per'schip te Mogador aangekomen inlandsche troepen zullen den kaid der Anfloes te hulp snellen. De Fransche kruisers worden gereed gemaakt om zon noodig te ageeren. De gouverneur van Mogador doet alles wat kan dienen tot beveiliging van de Europeanen. Boechta Bagdadi heeft thans Bal oeika bereikt op 50 K.M. van Casablanra Hij treedt met groote omzichtigheid op en tracht de stammen vooi zich te winnen. Moltke—Harden. Mohke is van het vonnis van de Berlijnsche rechters in h oog er beroep gegaan. --- Gemengde Berichten. De strijd om ’t prinsesje geëindigd. Het Saksische hof ontving gisteien officieel bericht, dat mevrouw Toselli ’t prinsesje Anna Pia Monica aan den vertegenwoordiger des konings, graaf Mottaioli, op het station te Modena afstond. Zij vertrok daarna weer naar Florence, terwijl de graaf zich met het kind en een gouvernante naar Innsbriick begaf. Op verzoek van den koning brengt het prinsesje de eerste maanden op s ot Tallaus bij Brixen (Tirol) door, in het gezin van den konink ijken en Pauselijkcn kamerheer Ven Schönberg. Omtrent de overeenkomst tusschen den koning en mevrouw Toselli, die door den Saksischen minister van Justitie bewerkt wordt, is nog niets bekend. Alleen weet men dat signora Toselli haar recht op het uit te keeren jaargeld blijtt behouden. Eulenbnrg. Vorst P'hilipp Eulenburg, wiens naam door het proces Moltke—Harden zeer geblameerd is, heeft, volgens de „Wiener Zeitung”, aan een Weener en Berlijnsche expediteurs-ftrma opgedragen zijn meubels in te pakken, in verband met zijn plan naar een overzeesche plaats, naar Noord-Afrtka waaischijnlijk, te verhuizen. Volgens een ander bericht evenwel is Eulenburg voornemens, zool ra zijn gezondh eidstoestand het toelaat, naar Liebenberg terug te keeren, en dan als alle jaren naar het zuiden te gaan, De oversfraominj'en in Italië. Een bericht uit Milaan noemt den toestand in de overstroomde streken troosteloos. In de provincie Piacrnsa zijn 20 KM. van het beste akkerland, een deel van de hoofdstad en vele dorpen twee meter boog onder water gezet. Nadat de Po iets gedaald was, is ze thans weer aan het stijgen. Ook op den linker oever zijn de dijken thans doorgebroken. In San Roco fCremona) moesten de inwoners op de daken vluchten. Een aantal, huizen stortten in en vele menschen en een massa vee zijn verronken. De spoorweg Milaan—Piacensa wordt bedreigd. De brand in het telephoonburean ts Antwerpen. Waar men het eerst voor gezorgd heeft is het verkeer met het binnen- en buitenland zooveel mogehjk te verzekeren, schrijft het Handelsbl. van Antwerpen. In de verkoopzaal op de Beurs heeft men een 20-ta kabienen ingericht, zoodat er daar niet ééne gelegenbei.l zal zijn om te teleloneeren met het binnen- en buitenland, maar verscheidene. Ook in de statie worden eveneens verscheidene kabienen ingericht. De draden van de Beurs naar de statie zijn reeds gespannen. Gedurende de Beursuren zullen de niet-abonnenten niet kunnen telefoneeren, vermits de Beurs dan gesloten is. Genoemd blad werpt de vraag op, of indien de dienst dri maan ien stil ligt, de abonnenten schadeloos gesteld zullen worden. Schadeloosstelling bestaat er feitelijk niet. De wetgever heeft in za. e telefoon hoegenaam 1 de verantwoordelijkheid van den §Staat niet willen binden. , De wet van n Juni 1883 bepaalt dat de Staat tot geen enkele vetantwooidelijkheid is gebonden in zake den dienst van privaat verkeer langs telefonischen weg. En dat is ook niet aan te nemen, daar, zooals de leiding nu bestaat, de minste omstandigheid in de weersgesteltenis er invloed nn lilt op uituelent. De Staat stelt dus niet schadeloos voor welkdanige Onderbreking ook; al wat de abonnent krijgt is, na een m a a n <1 onderbreking, een ristourne op z n abonnements; rijs. Art. 25 van het contract luidt: „Geen schadeloosstelling is verschuldigd door het bestuur om reden van onderbreking van dien-t, voortspruitend uit breken of contact van geleiddraden, breken van steunpeilers, verplaatsing van lijnen, ontreddering van toestellen of eenige andere stoffelijke oorzaak, voor zooveel de onderbreking niet een maand ovferschrijde, van den datum af der verwittiging bij aanbevolen brief door den abbonnent gegeven. „Indien deze termijn overschreden wordt en zoo de abonnent zelf niet in gebreke is, geeft het bestuur een zooveelste i'an den abonnementsprijs terug, in evenredigheid y.anL den tijd, tusschen den afloop van gezegden termijn ' en het herstel van ’t verkeer veTloopen.”. : Dus, wat er ook gebeure, voor de eerste maand onderbreking, al heeft het bestuur geen den minsten' dienst geleverd, moet de abonnent toch betalen. Ongelooflijk, niet waar, en toch zoo!” zegt het „Hbl.” De opruiming der draden gaat snel. Men ' heeft een stuk muur afgebroken, dat bouw- ' vallig was en op de. voorbijgangers dreigde * neer te storten. Men verwacht, dat er drie maanden zullen s verloopen eer de normale toestand hersteld is. { Dc telephoonjuffrouwtjes hebben minder z plezier van het geval, dan ze mogelijk verwacht hebben. In afwachting, dat ze weer bij Je den telepboondienst werkzaam gesteld worden, s zullen ze op de postbureclen dienst verrichten voor het sortecren van brieven en deTgelijke werkzaamheden s Een geheimzinnige verdwijning. De geheele Londensche politie is ijverig in de weer om BaTbara Lapaukinc op te sporen en men komt hoe langer hoe meer tot de overtuiging, dat de jonge dame zeer waarschijnlijk uit eigen beweging er van door ging. ’t Is vrij onaannemelijk, dat in een stad als Londen, waar bij het uitgaan van een schouwburg honderden menschen zich op de helderverlichte straten bewegen, een achttienjarige jonge dame, zonder dat zulks eenige sensatie wekt, ontvoerd kan worden. Verder wekt het bij de politie achterdocht, dat iemand, die, volgons haar brieven, ontzettend mishandeld wordt, dit maar vrijelijk kan mededeelen, en dat men reeds Vrijdagochtend te Petersburg bericht had, terwijl de ontvoering (?) Donderdagavond plaats vond, geeft natuurlijk ook te denken. Intusschen komen berichten van allerlei persoden, die beweren, het jonge meisje gezien te hebben. Sommigen vertellen, in bijzijn van een oude vrouw, anderen weer zeggen, dat ze zLch m gezelschap van oen jongen man bevond. De Russische consul, die het onderzoek te Londen geheel in handen genomen heeft,sprak de vaste hoop uit, binnen eenige dagen de geheele kwestie op de meest natuurlijke wijze opgelost te zien J 1 De Londensche avondbladen kwamen gisteren met het sensationeele bericht, dat Barbara Lopoekhme dien ochtend weer thuisgekomen was. Omtrent het gebeurde van het oogenblik ai dat zij der. schouwburg verliet, is echter absoluut niets bekend. Een wreedaard. TP 1 le biemianowitz, in Silezië, werd een mijnwerker in hechtenis genomen, op vermoeden, dat hij zijn beide kinderen, e n van vijf en een van een jaar, leven 1 heelt willen verkranden. Uit de wonina drong een verstikkende rook naar buiten, en toen de buren de deur openbraken vonden zü een hoop brandende lompen opgestapeld bij de wi -g, waarin de beide kinderen sliepen. De kindeien werden van een wissen doo gered. De vader, een dronkaard van de ergste soort, ontkent de misdaad, waarvan men hem verdenkt. Gralis hul;. De achttienhonderd soldaten, die bezig zijn een nieuwe spoorwegen van Mekka naar Medina aan te leggen, hebben op de meest onverwachte' wijze hulp gekregen, doordat de „imans“ der heilige steden den geloovigen bevolen hebben den padisja zooveel mogelijk bij den aanleg van den „heiligen ijzeren weg“ te helpen. Ieder Muzel-' man, die ter bedevaart trekt, houdt zich eenige dagen in het. kamp op en helpi bij ’t steenen sjouwen ol bij eenig ander weik, hem door den ingenieur opgedragen. --- Snippertjes. —* De koning van Spanje moet president Fallières uitgenoodigd hebben in ’t voorjaar een bezoek aan Madrid te brengen. — Roman Dunosky, oud-president van de Poolsche club, lid van de democratische nationale partij, werd te Warschau tot lid van de Doema gekozen. — Het Finsche parlement heeft het bekende voorstel der constitutioneele commissie om in de Russische schatkist twaalf millioen gulden te storten als afkoopsom voor de militie aangenomen. In laatste lezing onthielden de socialisten zich van stemming. — Te Innsbrückis gisteren het proces begonnen tegen de Italianen, die in Calliano en andere plaatsen een Duitsch gezelschap mishandelden. Er zijn 39 beklaagden. ~ Volgens 'het telegraafbureau ,.Herald“ zal de onder-staatssecretaris Von Muhlberg als Pruisisch gezant bij het Va icaan, naar Rome gaan. —• De Bond van sociaal-democratische vakvereenigingen in Duitschland heeft in 1906 I3>297-hÓ2 Mark voor w. rkstakmgen uitgegeven. ' ö * — Het plan bestaat het hoofdstation te Miinchen te vergrooten of te verleggen. De kosten worden op niet minder dan 70 millioen Mark geraamd. — Te Leipzig heeft een gasontploffing acht’ slachtoffers gemaakt, een man, vier vrouwen en* twee kinderen zijn zwaar gewond; een kind van zes maanden, dat met nog twee kinderen, een jongen van zeven jaar en een meisje van vijfjaar,' en hun moeder van de de de étage op straat stortte, was terstond dood. De Fransche senaat stond met algemeen* stemmen een crediet van zes millioen voor de overstroomden in Zuid-Frankrijk toe. — Op den Indischen Noordvvest-Snonrweo- — Op den Indischen Noordwest-Spoorweg is een goederentrein, die het haltes gnaal voorbijstoomde, in botsing gekomen met een personentrein. Dertien personen, waaronder d beide Europeesche machinisten, werden gedood. Elt zwaar gewond. — De vereeniging van Berlijnsche melkerijbezitters heeft besloten, den prijs van. de melk te verhoogen. De liter melk zal nu aan, den stal afgehaald 22 Pfennig, aan. huis bezorgd, 241 Pfennig of bijna 1434 cent Hollandsdh geld kosten. — De bekende Duitsche Regierungsrath dr. Martin, die reeds herhaaldelijk de wereld verraste met sensatie-lectuur, in brochurevorm, geeft thans een boekje uit .,,Kaiser Wilhelm und König Edward’ ’, waarin een landing met luchtschepen in Engeland wordt beschreven. ■— De onderkoning van Britsch-Indië seint, dat de toestand in de door droogheid geteisterde provincies verergert. --- De laatste van haar Geslacht FEUILLETOW. 14) Hij wachtte met een beklemd gemoed op de terugkomst van zijn rentmeester, en het hart klopte hem, als hij dacht, dat deze mogelijk onverrichterzake terugkeerde. Het bericht, dat ook Thorbecken naar Hamburg was gegaan, zou hem vroeger onverschillig hebben gelaten ; thans, nu zijn geest wakker was geschud, snoerde hem dat met een angstig voorgevoel de keef' tee. Het liep tegen den avond. Gertrud had haaT oom verlaten en w.as door de verandadeur den tuin ingcg.ai.ri, om jijn schrijftafel met een pari bloemen, die zij ging plukken, tc tooien. Eeitpaar minuten! later verscheen zij weer in de veranda en ging met zachten tred door d? groote middenkamer, om den schrijver niet te storen. Nu hoorde zij de deur van zijn kamer opengaan en het ede oogenblik hoorde zij de heesche stem m haar oom. Zij dacht er een seconde aan. .aar aanwezigheid te verraden. Doch daarop kreeg haar naar voren gebogen gelaat iets trotseerends. Zij wilde luisteren ! Ja, zij wilde opzettelijk luisteren ! Zij mocht met de keuze de, middelen, waarmede tij den vijand van een zieken man en van een onschuldig kind bestreed, niet overdreven kieschkeurig zijn. Wat anders niet betaamde, hier werd het onaangename plicht. — Gij zegt, dat gij geen geld hebt kunnen machtig worden ? Geen geld ? Wat nu ? —- De Bank wilde niets meer geven ; ik ben daarop naar een particulier gegaan. Ik bood zes percent. Het was een onaangename gang! voegde Hinze er wrevelig bij. Van de schrijftafel klonk een steunend geluid. — LIadt. ge ten minste niet de helft, tien a twaalf duizend Mark, kunnen loskrijgen. Hinze scheen zich naast de schrijftafel op een stoel te weTpen en zeide daarop niet .anders dan een kort: ■— Neen ! 1 —■ Ik heb dc papieren ingezien. Hoe veel beloopen de schulden ? —• Ik weet het niet zoo, zeide Hinze verontrust. Maar ik weet wel, dat, als de prijs der voortbrengselen nog meer daalt, de schulden en de waarde van de bezittingen tegen elkaar opwegen. Knee zuchtte diep. — Als u kon besluiten, dc zestig morgens bij Westdorf aan den heer Thorbceken te verpachten, dan zou u jaarlijks een bepaalde som hebben, waarmee de renten der hypotheken gedekt konden worden. Maar u wil op dit voorstel niet ingaan. _— Waaróm is Thorbeeken in al dien tijd niet hier geweest ? — Hij had drukke bezigheden. Bovendien heeft hij mij opgedragen, u te zeggen, dat hij tien duizend Mark tegen zes ten honderd morgen aan den dag te uwer beschikking stelt, als u op zijn voorstel ing.aat. Nu was Von Knee opgestaan : ■— Dat klinkt als afpersing ! zeide hij dreigend. Een hevige schrik maakte zich van den kleinen baron meester. Het vage vermoeden, dat er iets in de lucht zweefde, was dadelijk bij het betreden van het huis oveT hem gekomen. De knecht, die hem het paard afnam, had er zoo zelfbewust uitgezien, en toen hij, volgens zijn gewoonte, door de keuken tv,as gegaan, h,ad Frauke. die met roode wangen voor den haard stond, hem slechts met een korten groet toegeknikt. Geen mensch had met hem gesproken. Hij was nog niet op zijn kamer geweest, anders zou hij alles vernomen hebben. Daar stond de oude huishoudster bevend, in een gebogen houding, op hem te wachten, ten einde hem te zeggen, dat de heer des huizes weeT een wil had gekregen en dat voor den slechten rentmeester het gevreesde uur was aangebroken om rekenschap af te leggen. De anders zoo besliste stem van den rentmeester klonk schor en haperend : — Ik begrijp u niet, mijnheer Von Knee; ik heb mij alle moeite voor een onaangename zaak getToost en ik ben tot het Tesultaat gekomen, dat onze eenige hulp wederom Thor’beeken is, en ik begrijp niet, wat u tegen den man heeft, in wien gij uw besten vriend moest zien. — Ik heb een hekel aan Thorbeeken gekregen, Hinze! Ik heb uit een goede bron vernomen, wat ik niet heb willen gettwven, nl., dat de man een dronkaard is, en ik heb den indruk, dat hij het niet eerlijk met mij en mijn geslacht meent ; maar— —- Ja, mijnheer Von Knee, als dit maar er niet ware ! ! — Mijnheer ?! De baron ontstelde van deze oogen, die hem zoo groot en starend van onder het verband aanzagen. Hij stond met veel haast op, mompelde iets van vermoeidheid en verliet met een verlegen biugmg de kamer. Diep ademhalend bleef hij een oogenblik achter de gesloten deur staan. Hij had in dit huis uitgediend ; dat wist hij. Het steeg hem heet, als een groote smart van het hart, naar het hoofd ; hij voelde hoe er een nevel voor zijn oogen kwam en verwonderde zich daarover. Binnen in de kamer hoorde hij haastige voetstappen. — Vergeef mij, oom ! klonk een bevende stem. — Hebt gij geluisterd, Gertrud? — Ik was dat in het eerst niet van plan, oom, waarlijk niet! Toen ik echter hoorde, dat de man u met zijn woorden kwelde, hen ik blijven staan. U is immers nog ziek, oom, voegde zij er zacht, als verontschuldigend, bij. Kan u nergens anders hulp krijgen dan bij Thorbeeken? — Nergens ! De pennenhouder, waarmee de blanke hand zenuwachtig had gespeeld, brak in tweeën. De stukken vielen- achteloos op de tafel. — Het gaat met mijn geslacht, als het met het uwe gegaan is, Gertrud Wat moet er van u arme kinderen, worden ? Llij bedekte zijn gelaat met de handen en kreunde Gertrud was naast zijn stoel op de knieën gezonken ; zij leunde haaT hoofd tegen zijn schouder en zeide zacht: — Ik smeek u, neem mijn geld. Neem mijn vijftien duizend Mark. — En ik zou je spaarpenningen in dezen puinhoop werpen? — Heeft u geen trouwen, eerlijken raadgever, oom, die kennis van zaken heeft? — Vroeger was rechter Nagel mijn raadsman ; ik heb hem sinds jaren niet opgezocht. — Hoe staat die heer met Thorbeeken? — Zij zijn vijanden. — Dan is hij onze man ! Mag ik hem schrijven, dat hij komen moeti U moet voor alles klaarheid hebben, oom ! De rentmeester, die in de gang zwaar ademhalend tegen de deur had geleund, ging half bedwelmd, met loome schreden naar de binnenplaats. Daar besteeg hij zijn nog dampend paard en reed, zonder met iemand gesproken te hebben, naar Thorbeeken. Hij zat als een verslagene op het fiere beest en moest er telkens aan. denken: dat, toen hij voor veertien dagen met Frauke den Dom had bezocht, hij een onbestemd, drukkend gevoel van zorg had gehad ; nu, op zijn eenzamen rit, klonken nem de bekende woorden in het oor. De wind woei, het paard draafde en aan den anderen kant van den dijk ruischte de zee. Alles dezelfde melodie: „Wat moet ik doen? Mijn meester ontneemt mij mija betrekking. Graven kan ik niet. Ik s :haam mij om te bedelen.” Op het fraaie bordes voor het front van hef' mooie gebouw, werd hij door Dor,a Thorbeeken ontvangen. Zij was een weelderige, slanke) verschijning van ongeveer vijf en twintig jaar, die, bevallig en zacht in haar bewegingen, een echt vrouwelijken indruk maakte.. Onder donker, zwaar haar, dat zij glad en eetntjjSBHBH opgestoken droeg, schitterden een paar zacn^HH bruine oogen. Overigens was het gezicht niet^^ bepaald mooi te noemen; de zachte voTmen en lijnen daarvan maakten evenwel een aangenamen, lieven indruk en haar oogen hadden iets donkers dieps, men kon Lang niet op den bodem zien. Men moest in den dagelijkschen omgang met haar spoedig de ervaring opdoen, dat zij een uitstekende huisvrouw was en niet van gezond verstand en geest ontbloot. Op een anderen, zuiverder grond opgegtroeid, dan daar in huis, zou Dora Thorbeeken een vrouw zijn geworden, op wie een man in alle levensomstandigheden had kunnen bouwen, maar in j de voortdurende omgeving v.an den héér des ! huizes, voor wien geen God noch gebod bei stond, was haar zedelijk oordeel bedorven en ! bij de eenzame ligging van Thorbeekens bezitting aan de verveling prijs gegteven, en dooi? die afzondering niet in staat vergelijkingen tt ! maken, had een groote zucht naar afleiding haar in de armen van den kwasterigen Hinzó gedreven, dien zij in het diepst harer ziel niet bijzonder hoogachtte. Hinze begeleidde de dames naar dé prachl tig ingerichte kamer van den heer des huizes. Nadat hij de deur achter zich had gesloten, zocht hij haar dicht te naderen. — Laat dat, zei Dora Thorbeeken kortaf. Vertel liever iets van de..zandgravin. Gij 2ijt immers vol van haar schoonhc d en van haar geest. — Zij t ge jaloersch? vroeg Hinze met ge-Als de dame uu eenmaal ••! cn kan ik haar ónmogelijk le lijk HHMten; zij heeft mij duidelijk genoeg te kennen gegeven, dat zij mij niet mag lijden. Geef mij een glas van dien goeden portwijn hier in huis, ook een sigaar en laat ons over ernstige dingen spreken. Dora Thorbcekcn bleef kalm voor hem staan. x' — Ik zal moeten gelooven, zeide zij, dat gij om den wijn komt en dat de goede kwaliteit der sigaren je lokt. Hinze g ng haastig op haar toe en sloeg zijn arm om. haar schouders. — Gij kunt overtuigd! zijn, Dora, z.eide hij, en in zijn oogen blonk echt© en niet onedele toewijding, dat ik je boven alles liefheb en ter wille van jou zelfs in staat zou zijn, van den morgen tot den avond te werken, wat ans ders niet mijn gfewoonte is. Ik heb je lief en anders niemand, geen mensch. Hij liet haar los en zeide met een geheel veranderde, bedaarder stem; — En ga nu zitten kind; ik ben in een vreeslijke onrust hierheen gekomen. Waar is je oom ? — Weet gij dat niet? — Hij is vanmorgen met mii uit Hamburg gekomen en in de stad achtergebleven. IHij ?.al dus wel den geheelert dag in de herbergen ’ doorbrengeer en niet In staat zijn thuis te komen. En ik moe* zoo noodzakelijk met hem spreken. — Wat is er gebeurd ? vroeg: Dora. -— Het ergste! In het hoerenhuis is iets bijzonders voorgevallen. De zandgravin heeft den ouden man geheel aan den leiband. Morgen zal rechter Nagel komen en hem klaren wijn schenken omtrent zijn omstandigheden, en dan heb ik afgedaan: Een donkere blos kleurde het anders zoo trotsche gelaat. 'J— En wat nu ? De kleine baron keek strak voor zich op het tapijt. — Wat nu ? Als je oom dat hoort, zal hij morgen met het opzeggen van alle hypotheken beginnen ; die bevindien zich, zooals gij weet, sinds jaren in zijn handen. De rest heeft hij gisteren in Hamburg opgekocht. -— En dan? — Goede hemel, hoe kunt gij nog vragen, Dora ? Dan zal hij hem in staat van onvermogen laten verklaren, waarop zijn geheele plan sinds jaren gebaseerd is. — Zullen de hypotheken echter voldoende zijn ? — Ongetwijfeld! Bovendien kan niemand de bezitting koopen dan alleen Thorbeeken. Hij heeft sinds jaren het recht van naasting op de zestig morgens bij Westdorf en onder die Landerijen is het goed niet te beheeren en voor eiken prijs te duur. Te oom is niet tevergeefs in het geheele landschap gevreesd. — Wat moet er dan van de familie worden, ran de beide meisjes? — Goede hemel, vraag mij' niet, Dora? Hinze liep onrustig in het groote vertrek op en neer. Zijn zie!, begreep ’t gewicht van het: „Wat moet ik doen ? Wat moet ik doen ?’ ’ En rij ontstelde. — Ik weet het niet, zeide hij, terwijl hij opeen stoel neer viel. Ik heb vroeger nooit aan zoo iets gediacht. Neen, nooit! Eb hij. sprong iveer op en trad met flikkerende oogen op Dora toe. Ik heb slechts aan jou gedacht, zei hij hecsch, ik wilde jou veroveren, daarom weid ik zijn handlanger. — Mij en deze bezitting, zeide zij bedaard. — Zeker, die ook! Ik houd niet van werken ! Hij hield op. In zijn ziel klonk de voortzetting : „Dan schaam ik mij te bedelen.” .— Wij zullen het eens moeten zijn, bracht hij uit, meer dan ooit. Hij moet nu den prijs betalen: jou hand1. Zijn zoon is dood 1 Gij zijt zijn universeele erfgename. Hij kan bij ons blijven of naar de stad trekken. Het beste zou zijn... — Dat hij zich dood dronk, zeide zij koel. Zij verzonken beiden in nadenken. Dora Thorbeeken bedacht, dat zij een ech- ! telijke verbintenis met dezen wel handigen 'en | knappen, maar wat verstand betrof ver beneden haar staanden man niet ernstig wenschte. Zij .bekende zichzelve eerlijk, dat zij zich met hem h,a.d ingelaten, uit verveling. Ja, als zich j iets anders voordeed! Zij hoopte nog op hetgeen in haar oogen het ideaal van een man was. Als zij feitelijk, als iets, dat nie|: te betwijfelen viel, de erfgename van het groote vermogen werd, zou zich dan niet voordoen, wat zij zoo vurig -wenschte: Een ridderlijk, ' knap man, met een groot verstand, veel ervaring en zelfbewust in zijn optreden ? Zij vond wel is waar één ding bij Hinze, en wel een diepe genegenheid voor haar persoon en zij kende zichzelve genoeg om in te zien, wat dat voor haar waard was ; en haar karakter was nog edel genoeg, om deze liefde op prijs te j stellen. Maar toch... hij was de verwachte niet. ! Niet de verlangde ; als die kwam, dat wist zij, ; dan zou zij .alles wagen, wat een vrouw terwille van haar liefde mag doen. Middelerwijl draafden Thorbeckcns edele viervoeters naar zijn erf in den polder. Hij hield werktuiglijk de leidsels in de hand; die lagen los op dc ruggen der paarden. Te gemakkelijk om zich van de zweep te bedienen, hief hij af en toe de leidsels op en liet zc klappend op de glanzende ruggen vallen. Men had hem reeds dikwijls gewaarschuwd niet zoo zorgeloos te rijden, maar wat gaf hij om de waarschuwingen der menschen; hij, die zich nooit om ’t oordeel van iemand had bekommerd, die zijn eigen weg ging, kalm en zeker, al ging die ook een geheel andere richting uit als alle menschelijke en goddelijke wegen. Kalm?! ja, als hij haastig achtereen drie flesschen zwaren wijn had gedronken, zooals nu, dan was hij kalm, trotsch en zeker. Dan voelde hij zich boven iedêreen verheven; dan was het drukkende gevoel geweken, dat hem anders kwelde. Reeds sinds jaren 1 Zoo lang hij kon terugdenken 1 Maar vooral in de laatste weken, sinds hij in den „Monnikshof” in de heldere oogen van de zandgravin had gekeken, die als de vlecschelijke afgezant van den laat- ;ten graaf Von Knee rijn onrustig sluimerende riel plotseling wakker geschud en haar tóegeroepen had: „Gij zult niet slapen! Een mensch, met een geweten, zooals gij dat hebt, mag niet slapen. Word wakker! Luister! Gij zijt éten dief !Een eerlooze... een... Houd op!” schreeuwde zijn ziel Hij sloeg de leidsels met kracht op de paarden. Dicht voor de gesloten stalpoort steigerden de opgewonden dieren; de knecht deed ontstemd de poort open. Met breede, wankelende schreden betrad hij zijn kamer. De kleine baron, die in gedachten verzonken was geweest, sprong op en vertelde hem in afgebroken zinnen, wat er in het heerenhuis was gebeurd. — De zandgravin heeft hem opgehitst, zegt ge? Dat heb ik wel gedacht! Wel gedacht! — Ik begrijp niet, oom, zeide Dora bedaard, waarom u dadelijk zoo boos wordt, als u den naam van dat meisje hoort; zij moet veel meer van een engel hebben dan van een duivel. Zij vulde de glazen tot aan den rand; zelve nam zij niets; zij dronk nooit wijn, zij had het gevoel, dat zij helder moest blijven, als het geestrijke vocht het brein der anderen benevelde. Men zou kunnen meenen, zeide zij, dat gij een slecht geweten hadt! Thorbeeken wierp haar een blik toe, die bestraffend moest zijn, doch hij viel zoo onzeker uit, dat hij dadelijk den grond moest zoeken. Zoo zat hij langen tijd te soezen, totdat hij eindelijk mompelde: — Dus de zandgravin ! Hij haalde diep adem. Merkwaardig, het is juist, alsof zij na vele jaren door iemand hierheen is gezonden! Letterlijk gezonden ! — Door wien, oom? Hij keek met wezenlooze oogen tot zijn nicht op. — Door wien? Wat weet. ik het! Door den duivel misschien ! ' Hinze schraapte zijn keel. — Wij zullen er een eind aan moeten maken, mijnheer Thorbeeken. Zijn stem klonk heesch. _ v — Een eind ? zeide de dronkaard. Aan wied een eind ? Aan mij ? — Och wai, zeide de rentmeester met somberen blik, aan die daar boven. — Juist! zeide Thorbeeken en tikte met zijn vinger me rmalen op zijn knie. Een eind ? mompelde hij. Allen weg! De zandgravin, de toren, het zwarte verband, de oude Voss, allen weg! v. Nu verlieten de anderen de kamer, zooda.it hij alleen bleef. Zijn gedachten verzamelden zich. Zij werden helderder. Hij voelde de beteekenis van dat uur; hij voelde, aat zijn leven nog eens in zijn eigen handen werd gelegd. Het kwa#t hem voor, alsof nog eenmaal 4— hij wist, dat iet4de laatste maal in dit leven was — een j-oede engel van den hemel rieerdaalde en op alle wegen van zijn leven met zijn vinger wees en ten laatste smeekte: — Houdt op, anders loopt de maat over. Zijn grijs hoofd viel ojj zijn borst, en als in een droom trok zijn eigen leven aan hem voorbij. (Wordt vervolgd.) ---