Gemeente ’s-Gravenhage. Officieel Gedeelte. Lager vnaernijs. Asn de Openbare School voor Oarermogendea aan de Tullinghstraat (Hoofd de Heer A. K.NOPPIEN, na lOctober de Heer G. J. LIGTHART) "«den gevraagd : „ één Onderwy»er le klasse, jaarwedde flOOO, }. twee Onderw(l*ers of Onderwijzeressen 43 klasse, jaarwedde f 500. Voor de betrekking van Onderwijzer le klasse wordt vereischt minstens 2S-jarige leeftijd en het bezit der akte vaa Hoofdonderwijzer. b. De Onderwijzers of Onderwijzeressen der 4e, de en 2a klasse ontvangen voor het bezit der akte van Hoofdenderwijzer, naar de wet van 1857, f 50 en daarbij voor ieder der aanteekeningen voor Wiskunde en Handtekenen f 50, of wanneer zij de Hoofdonderwijzersakte naar de wet van 1878 hebben behaald, f 15®. De jaarwedde van de Onderwijzers 3e klasse bedraagt f600, van die der 2e klasse fïOO. De bevordering tot de 3e en de 2e klasse geschiedt mst inachtneming van de rangorde, verkregen op een iaarlijksch examen. TT ., Br bestaat alhier een Onrsu» tot opleiding van Haofd«aderwijzers. , Voor al deze betrekkingen gemeten *\J 3eQ toelage van f50, ingeval zij werkzaam zyn te ’s-Gravenhage en woonplaats kiezen te Scheveningen of omgekeerd. Verzoekschriften op zegel, onder overlegging van stukken, waaronder een getuigschrift van ledelijk gedrag om- de laatste tneejaren, niet vóór 15 Juli jl. afgegei en, franco aan Burgemeester en Wethouders in te zenden vóór of op 12 Augustus c.k. ’s-Gravenhage, 29 Juli 1885. Burgemeester en Wethouders van ’s- Gravenhage, PATIJN. De Secretaris, (P. 278.) E- EVERS. --- Practische Oefeningen met Geschut. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van s-uracenhage maken bekend, dat op Donderdag 20 ca. Vrijdag 21 Augustus aanstaande, aanvangende des namiddags te drie uren, door de ArtiUerie-Schutterij practische oefeningen met geschut zullen worden gehouden op het strand te Scheveningen, en dat gedurende die oefeningen het leestrand in de richting van Wassenaar en Katmgfs onveilig is* ’s-Gravenhage, 10 Augustus 1885. De Burgemeester, ,-p aval F. M. VAN DER DUIJN, , ' ’ Wethouder. De Secretaris, E. EVERS. Aan het Hoefdcommlissarlaat v»n politie zyn als gevonden aangegeven: Een portemonnaie waarin f 0.50; een gele doghond; twee sleutels aan een leertje; eea zilveren knoop; een sleutel; een zilveren kruis; een zwarte glacé dameshandschoen; eeu pak gordijnstof; een portemonnaie waarin fd; eea fantaibie broche; een portemonnaie waarin f0.92 een eereteeken voor krijgsverrichtingen; een gouden knoop; een zwarte parapluie; een witte zakdoek, get. U V. 12; een manchet met knoop; een sleutel. Inlichtingen wordon verstrekt op werkdagen van ’s middags 12%—2 uren. --- Niet-Officieel Gedeelte. ’s-Gravcnhage, 1© Augustus 1885. * * * Mopperend egoïsme. Mijnheer M. te L. (zie Proc. Gr. Ct, van heden) schijnt het erg druk te hebben, en is misschien daardoor wat knorrig en pruttelig geworden. Mijnheer M. te L. moet er onder ijjden, dat op Zon- en feestdagen de postdienst besnoeid wordt: hij krijgt zijn courant, zijn copy niet. Nu willen wij zeer gaarne aannemen, d&t het land een gevoelige schade lijdt door het later verschijnen van M.’s pennevruchten; maar waarom moeten, met den brievenbesteller, de postregeling, de Minister, alles in een woord dit ontgelden ? Kan de heer M. te L. zyn brievengaarder geen rustdag gunnen, of is de terminologie van //feestdagen” hem een doorn in het oog ? Arme mijnheer M. te L.! Gebogen over zijn drukproeven, pruttelt hy tegen het ondeugend zonnestraaltje, verwenscht als een tweede dr. Faust het vroolijk feestgezang der Zondagvierende bevolking, altijd maar knorrend en pessimist. Ter wille van M.’s gezondheid zouden wij een ministericele resolutie tegen de pruttelaars op Zon- en feestingen wenschen. --- EEN ANDERE LES. Toen, in 1879, het Kappeynsche noodschot ^ werd gelost in den vorm van het bekende, of ^ liever het onbekende, schema eener Grondwets- j wijziging, werd dit in de hoogste kringen be- j jegend zooals het dit verdiende. Men heeft toen daarover veel te zeggen gehad. , Er werd van kunstmatige onderdrukking van een //volksovertuiging” gesproken en de kleine fractie, die openlijk durft uitkomen, van tijd tot tijd, voor haar anti-monarchale gezindheid, richtte zelfs een niet geheel bedekte beschuldiging tegen de Kroon, alsof deze, in haar belang, de volksrechten had miskend. De Kroon had nochtans niets anders gewenscht dan overijlde en lichtvaardige besluiten te voorkomen. Zij meende zich bewust te zijn van hetgeen in de volksovertuiging leefde; en in elk geval niet dan met groote bezadigdheid en beradenheid, niet zonder voorafgaand rijp onderzoek, wilde zij haar goedkeuring verlcenen aan een greep in de hoogste Staatswet. Wij hebben in die dagen van zeer bevoegde zijde ongeveinsde hulde hooren brengen aan den uitnemenden tact en het diep politiek inzicht, door de Kroon ook in die moeielijke periode van ons Staatsleven aan den dag gelegd. Nooit meer dan thans is de waarheid dier mededeeling aan het licht getreden. De loop, dien de zaak der Grondwetsherziening heeft genomen en dreigt te nemen, rechtvaardigt de houding van de Kroon in 1879 en van haar Raadslieden ten volle. Zij veroordeelt tevens het drijven, dat wij in dat tijdvak en ’ .og lang daarna in en buiten het Parlement hebben waargenomen. I Geheel de Tak-Kappeyne-legendo wordt er door niet gedaan. * Want uit de opmerkingen, in onze beide vorige , immers gemaakt, den indruk weergevende dien lezing van de afdeelingsverslagsn over de Grond- ] etsontwerpen op ons heeft gemaakt, is nog ts meer te leeren dan datgene wat de spreekaordelyke wispelturigheid en besluiteloosheid in de politieke partijen ten onzent bevestigt | Er is ook een bewijs te meer uit af te leiden >or de lichtvaardigheid, waarmede politieke irzucht //volksovertuigingen” in ’t leven roept, ) welke zy de ingrijpendste voorstellen durft ronden,— óók als deze oorspronkelijk de vruchten aren van invallende gedachten, bij het bepeinzen mi de middelen om zich politiek staande te ouden of zich met zekere eer een terugtocht i banen. Ziet, er is, zooals wij aangewezen hebben, met een mogelijkheid op eenig essentieel punt in en uitslag van het vooibereidend onderzoek van o Grondwetsontwerpen eenige leiddraad of eenig ichtsnoer voor de Regeering te vinden. Moest men uit dien bundel stukken afleiden, reik lot beschoren zal zyn aan een der hoofdmnten van de herziening, de taak ware hoidoos. Wij noemden de Schoolwetgeving — het groot mderwijsvraagstnk — en het kiesrecht. W ij ïadden cr de militaire quaestie kunnen bijvoeten, waaromtrent, enkel nog maar wat de vraag jetieft hoever do Grondwetgever en hoever le gewone wetgever zijn bemoeiingen moot uit' strekken, het cirkeltje van meeningen in duizelingwekkende vaart blijft rondloopen. Welnu, kiesrecht eu militaire quaestie : deze waren dan toch in 1879 de groote beginselen, waarin wijziging geen dag langer uitstel gedoogde, met en benevens de parlementaire wyzs van werken, die met het eerste der genoemde hoofdpunten in nauw verband staat. Ten aanzien dier wyzo van werken wordt in de Grondwetsont. werpen niet eens eenige verandering van belang voorgedragen, en bij het onderzoek is dit punt als hoofdpunt op den achtergrond geweken: slechts bij een der artikelen, min of meer in ’t voorbijgaan, wordt even gesproken van de wijze van voorbereiding van do wetsontwerpen. Zonder daaromtrent heden in een opzettelijke beschouwing te treden, willen wij hierbij wel als ons gevoelen opteekenen, dat de grondwettelijke waarborg van een sectie-onderzoek naar onze meening nooit zou mogen ontbreken, hier te lande waar de partygeest zich zoo ergerlijk pleegt meester te maken van Commissiën van onderzoek, reeds by haar samenstelling-, maar tevens, dat er een formule zal moeten gevonden nrnfrlon om vpif»! mmnadinen omsl&K te doen opworden om veel onnooaigen omslag ie aoen op- i houden, daar waar eenvoudige behandeling door 8 de onderwerpen-zelven wordt aangewezen. Verliezen wij echter den draad van ons betoog niet uit ’t gezicht. Kiesrecht en militaire quaestie moesten, reeds in 1879, onverwijld hun oplossing vinden. Men ( was dus overtuigd, dat die vraagstukken rijp waren voor zulk een beslissing. Wij zijn nu zes jaren verder. Betrekkelijk nog 1 spoedig is, dank zy het politieke drijven om een j parlementairen coup uit te lokken, die aan de heerschende malaise op een of andere wijze een einde zou kunnen maken, de Grondwetsherziening aan de orde gesteld. En zyn nu de beide groote beginselen rijp voor beslissing? Wij hebben gezien en aangewezen de kaleidoskoop der uiteenlopende meeningen, gevoelens en beschouwingen, welke de verslagen vertoonen. Is er een gevestigde overtuiging? Is er eenig spoor van weerklank eener volksopinie? Do Kamer is in haar samenstelling veel veranderd sedert 1879 Hoe minder daardoor de Kamer geneigd is geworden, zich over eenige hervorming te verstaan, des te scherper komt do grenzenlooze lichtvaardigheid uit, waarmee men zes jaren geleden, als ’t mogelijk ware goweest, een Grondwetswijziging zou hebben doorgedreven. In den tijd toch, die sedert verliep, is de publieke opinie natuurlijk van lieverlede bewerkt geworden. Het vermoeden moet bestaan, dat daardoor die opinie langzamerhand is geleid in het spoor der hervormers. En hoeveel verder is men er eigenlijk mee? Wat durft de Vertegenwoordiging, die — men mag ’t zeggen — toch zeer zeker thans een grooter deel des volks afspiegelt dan in 1879, aannemen en beslissen, in de zekerheid dat zy 1 de nationale wenschen bevredigt en verwezen1 lijkt? Niets en nogmaals niets. Alles is even vaag en onbestemd; alles geeft den indruk dat 3 men eerder naar het middel zoekt om zich aan 1 een beslissing te onttrekken, dan die uit te lokken. > Zietdaar nu de morale en actiën van de nijdige 3 en ontembare oppositie sedert 1879, door de toen gevallen regeeringsrichting. Zietdaar nu den marr telaarskrans, dien men, ten laste der Kroon, op het hoofd der gevallen liberalen van 1879 wilde * plaatsen, van al haar schynglorie beroofd. De gebiedende noodzakelijkheid, de onweerstaanbare hervormings-drang in de Kappeynea legende, — zy blijken ook nu nog te zijn een a mythe, politieke verdichting en politieke verblinding. Moraal: weest voorzichtig met liberaal ge- 1 schetter. Dat het hoofd koel blyve en het gezond 1 verstand geen oogenblik zich late verschalken. Daar is nu sedert dien tyd iets bijgekomen, hetwelk van groot gewicht is. Het is de quaestie van art. 194. Men verlieze geen oogenblik uit 'toog, dat die quaestie als beginsel eerst na 1879 scherp op den voorgrond ia getreden. De Schoolstrijd had nog niet zeer , lang geleden een geheel ander karakter. Dat hij van aard veranderd is en zich van lieverlede scherper heeft geformuleerd, dit is van niemand anders de schuld als van de liberalen. De schuld van hun vroegere onverzettelijkheid en van hun lateren dwang. Zonder dat vraagstuk ware de geheele Grondwetsherziening, die er nu als door ketenen aan vastgesmeed is, geheel en al onder de algemeene onverschilligheid vergeten geworden. Thans heeft de loop der zaken èn voor dat gewichtig vraagstuk èn voor de voorstanders quand-m-êmé der herziening een wending genomen, waarvan men de beteekenis nog niet met juistheid kan bepalen, voor zooveel de te verwachten uitkomst betreft, maar die toch verdient niet geheel onopgemerkt te blijven. --- Frankrijk. Buitenland* De 42 imperialistische comités te Parijs zyn 1 Zaterdag avond in de bureelen van Le Petit '• Caporal bijeengekomen. Zij werden vertegen- I woordigd door hun voorzitters en ondervoorzit- 1 i6rs. Paul De Cassagnac leidde de vergadering. Hy werd eenparig benoemd tot voorzitter van al de comités. De Vergadering proclameerde Prins Victor Napoleon als de eenige vertegenwoordiger van het Keizerlijk beginsel. Aan den beer De Cassagnac werd volledige volmacht door de vereenigde vergadering gegeven. De Imperialisten zullen naar billijke verhouding worden vertegenwoordigd in den kring van het conservatieve kies-comitc te Parijs en een evenredig aandeel zil hun ook worden toegekend op de candidatenlijst. De heer De Cassagnac zal geheel naar eigen inzicht kunuen handelen ter bevordering van een gemeenschappelijk optreden van alle conservatieve groepen tegen de Republiek. Zondag is op Père-Lachaise het monument voor Blanqui onthuld. Een honderdtal revolutionairen ontplooide een roode vlag, die het opschrift droeg: //De revolutionairen van het 18” arrondissement, aan Blanqui”. Men schreeuwde: //Leve de Commune!” De beer Clément, een der hoofden, kwam tusschenbeide, maar de vlag was op het monument geheschen en de personen, die haar vasthielden, riepen: //Het is een banier!” Men parlementeerde eenige oogenblikken en toen verdween de vlag. Later werd zij weder als banier geheschen. De voorzitter van den Gemeenteraad woonde de plechtigheid bij. Een paar personen werden gearresteerd en een paar vaandels werden in beslag genomen. De manifestanten hebben daarna nog op het graf van communards gespeecht. --- België (Particuliere correspondentie.) ** Brussel, 9 Aug. 8 Spoorweg-Congres (8—1© Augustus), f Zaterdag, des morgens te ruim 10 uren, ' verzamelden zich de verschillende congres-leden ^ in de prachtige nevenzalen van het Palais des ' Académies, tot het overleggen hunner geloofs- ] brieven en volmachten. Het Bestuur met zijn President, Fassiaux, en ijverigen secretaris, De Laveleye, verwelkomde ieder lid, reikte de beuoodigde documenten uit en hernieuwde of 1 maakte met de leden onderling kennis (1). Zooveel mogelijk werd de indeeling der sectiën geregeld. De ochtend werd verder besteed aan het volbrengen van verschillende formaliteiten, welke dergelijke vergaderingen gewoonlijk voorafgaan. Te ruim 2 uren werden de deuren der //grande salie” geopend, waar de Minister der spoorwegen, post- en telegraafdiensten te 2 % uren het congres zou openen. De in Griekschen stijl uitgevoerde z al met schoon bewerkten parketvloer, cariatide en beeldengroepen, prachtige gobelins met voore stellingen uit de oude geschiedenis, had voor deze gelegenheid een feestelijke versiering verkregen door op een verhoogd sredcelte, dat thans bezet zou worden door bet Bestuur en Z.Exc. den Minister, geplaatste oranjeboomen en sierlijke gewassen. Tegenover den hoofdingang bevond z;ch eea vlaggentropee, waarin elk land, hetwelk zijn afgevaardigden naar het CoDgres gezonden Had, door zijn vlag aangewezen was. Nadat in de zaal de verschillende ingenieurs bijeengekomen waren, allen gekleed in het daarvoor passend gewaad, verscheen op den juisten tyd Z.Exc. de Minister met het Bestuur. Staande werd de zeer belangrijke rede van Z.E. aangehoord, welke de ontwikkeling van het spoorwegwezen in België schetste en er op wees hoe in elk land de ingenieurs, speciaal die voor het spoorwegwezen zoowel voor de hoofdbanen, alsmede die der locaal- en trambanen, er toe medewerkten dat in alles met reuzenschreden vooruitgegaan werd. Met het oog op hetgeen ten behoeve eener internationale posteen heid tot stand is gebracht, achtte hij de verwezenlijking van de schijnbaar vermetele gedachte: de algemeene eenheid in ’t spoorwegwezen, geenszins onuitvoerbaar. Met een hartelijken welkomstgroet aan de buitenlandache leden werd het Congres voor geopend verklaard. Daarna werd door een drietal Russische ingenieurs een pracb Uuk van calligraphie overhandigd als aandenken en vriendschapsbewijs der Russische ingenieurs aan hun Belgische vakgenootsn, hetwelk met de meeste heuschheid werd aanvaard. Nadat de verschillende afdeelmgen benoemd waren gingen deze, na sluiting der H a‘8e* meene vergadering, in de voor een ieder bestemde zalen over tot het vaststellen van hun bureel. .... Ook de stad Brussel wenschte een blijk van haar sympathie tegenover de Congresleden te geven en bad hun tot een receptie op het Stadhuis genoodigd. Te 9 uren werden de zalen 1 geopend en de binnenplaats van Brussels Ge- 9 meentehuis voor het publiek verkeer afgesloten. In de groote, rijk uitgevoerde Gothiscbe zaal 1 ontving de Burgemeester, de heer Buis, met f zijn schepenen in vol ornaat zijn gasten, voor i een ieder een welkomst woord beschikbaar l hebbende. Achtereenvolgens werden de Bra- e banqonne, het God save the Queen , het ff ilhel- !: mus, de Marseillaise en overige volksliederen ( uitgevoerd. Terwijl zich de groote ruimte met zijn wetenschappelijke gasten vulde, geeft zulks 2 een geschikt oogenblik om het geheel nader op te 1 nemen. ( Een breede marmeren trap voert door een 1 met rijke schilderstukken, betrekking hebbende ’ op de privilegiën en de geschiedenis van Brussel, voorzien traphuis naar de met 16 zonbranders ! verlicht wordende, geheel in zuiver gothiek uitgevoerde receptiezaal, welker wandversiering bestaat uit zeer groote gobelins, ieder paneel een handwerk of gilde voorstellende. Dit zijn allen meesterstukken van weefkunst en met een kunstenaarshand geteekend en vervaardigd. Ëen Stal oude stadsbanieren zijn aan de galerij opgehangen en wordt de eindgevel door een St Joris, en koper uitgevoerd, versierd. Verschillende wandmssen zullen marmeren beelden bevatten, allen uit den historischen tijd. Terzijde is een lange tafel met keur van ververschingen opgesteld, terwijl in een der zijlocalen zich het militair muziekcorps heeft plaats genonen. Nadat de laatste tonen van de welkomstgroet waren gehoord, richtte de Burgemeester een welkomstgroet, ook namens schepenen en burgerij, tot de aanwezige mannen, welke door hun wetenschap en werk zoo oneindig veel bij droegen tot beschaving en vooruitgang. Sympathie en oprechtheid spraken uit het geestdriftvolle woord, terwyl den aanwezigen verzocht werd zich zoo vrij mogelijk te bewegen. Nadat de eerewyn in ruime mate rondgediend was, werden alle zij lokalen geopend en verspreidden het hooge gezelschap zich door deze juweelen van kunst en smaak. In verschillende corridors en kabinetten konden de ververschingen gebruikt worden en werden de aldaar bevindende kunstschatten door een ieder bewonderd. Ook Z.Exe. de Minister was tegenwoordig. De officieele vormen waren spoedig afgelegd en een aangename toon hield het gezelschap tot middernacht byeen. Da //Grande place”, electrisch verlicht, leverde een schoon aanzicht op. Zondag-ochtend werden de Congresleden met een specialen trein, geheel uit salonwagens bestaande , te 9 uren naar Antwerpen overgebraebt en na aankomst aldaar in Antwerpens oud stadhuis door B. en W. ontvangen. Na een welkomstgroet van den waardigen Burgemeester De WbbI werden ook de verschillende prachtige localen en schilderstukken van den grooten Leys bezichtigd. Modellen en teekeningen voor de restauratie van de zoogenaamde //Steen”, een oud kasteel te Antwerpen by de Schelde gelegen, waren geëxposeerd. Aldaar had de Gemeente 2 stoomschepen ter beschikking gesteld der Congresleden ter bezichtiging der belangrijke haven-inriebtingen, dokken, magazijnen enz. Nadat zich het groot aantal leden en eenige dames op de ryk met vlaggen versierde schepen verzameld had, werd deze belangrijke tocht aangevangen. Behalve de 2 groote stoomschepen bestond het geleide nog uit politie-stoomschepen der Gemeente. Nadat eerst te water de belangrijke handels inrichtingen waren opgenomen , werd ook nog te voet het inwendige van eenige magazijnen en andere handels-inrichtingen bezichtigd en de grootsche aanleg daarvan terecht geprezen. Uit alles blijkt dat Antwerpen het zich tot een levensquaestie stelt den handel aan zich te binden door geriefelijke inrichtingen. Uit de enorme verzamelingen en stapels van goederen, gereed liggende ter verzending, blykt dat het succès niet uitblijft op deze op ruime schaal gevestigde inrichtingen. Na terugkeer aan boord werd nog een rondgang op de Schelde gemaakt en daarna overgegaan op een der grootste stoomschepen der Great Railway Comp., waar de Burgemeester zijn gasten reeds opwachtte en hun aldaar een rijke lunch aanbood. Ook hierbij heerschte een gulle, vrye, aangename toon en zal dit geïmproviseerd gezellige samenzijn bij elk deelnemer lang in aangename herinnering blijven. . Ten half 3 uren ontving het Comité der tentoonstelling de Congres-leden in de feestzaal en werd ook daar een rondgang gemaakt. Te half 6 uren werden de leden per extratrein naarg Brussel terugevoerd. (1) Nederland is als volgt vertegenwoordigd: de Regeering door de heeren Van Kerkwijk Michaelis en Piepers (reeds vermeld); de Maatschappij tot exploitatie van Staatsspoorwegen door de heeren I. B. H. E. Engeringh chef voor mouvement en handelszaken, en J. Jkalli, hoofdingenieur, chef voor wegen en werken; de Permanente Militaire Spoorweg-commissie door den heer H. A. Perk, kapitein der artillerie, secretaris der Commissie; de NoordbrabantschDuitsche Spoorwegmaatschappij door de heeren Kersten, president, Voorhoeve, directeur, en Rüperman, secretaris; de Holl. IJz- Spoorwegmaatschappij door de heeren F. Th. Westerwoudt, president van den raad van administratie R. Van Hasselt, administrateur, G. A. A. Middelberg. hoofdingenieur voor de tractie en het materieel, en L. E. Asser, hoofdingenieur voor wegen en werken; de Ned. Rhynspoorwegmaatschappy door dr. J. J. Uytwerf Sterling, directeur; de Nederl.-Westfaalsche Spoorwegmaatschappij door J. E. H. baron Van Nagell van Ampsen, president van den raad van administratie, en J. Willink, administrateur en de Oosterspoorwegmaatscbappij te Batavia door mr. R. W.J. C.Van den Wall Bake, directeur. a 1 q p.p.n Congres ver- Te Antwerpen is thans een uongres vergaderd tot bevordering van het beginsel der evenredige vertegenwoordiging van de minderhiden in de Wetgevende Vergaderingen. Een 150tal leden waren in de eerste (Vrijdag gehouden) zitting tegenwoordig. Een der voorzitiers, de heer Delacourt, beloofde een volledig stelsel van vei tegen woordigmg bij het Congres te zullen voordragen, om de practische uitvoerbaarheid van het beginsel te bewijzen. In Frankrijk rekent men, blijkens hetgeen een de gedelegeerden van daar zeide, op de ontevredenheid, die er uit de aanstaande verkiezingen onder de partijen zal ontstaan, om daaruit voordeel te trekken voor het beginsel.. Terwijl in Italië voor het Btelsel in den laatsten tijd ook propaganda wordt gemaakt, bestaat het in Denemarken al 30 jaren, gelyk een der Deen9che leden herinnerde. Uit Duitschland en Nederland — voor ons land door den heer Van Aalten — gingen mede getuigenissen, op dat het beginsel er meer en meer de aandacht bezig houdt. Slechts met het beginsel der proportioneele vertegenwoordiging achtte de heer Pirmez, de bekende Belgische Staatsman, den zoogenaamde scrutin de liste (eenheid van stemmen) bestaanbaar. Zoolang het stelsel der proportioneele verkiezing niet is aangsnomen, zal dan ook — naar het getuigenis, in de zitting van Zaterdag door een der Fransche afgevaardigden afgelegd — het algemeen stemrecht in Frankrijk den wil des volks niet afspiegelen. Van een oordeel over den scrutin de liste onthield de vergadering zich. Geenerlei gevolgtrekking ten gunste dan wel ten nadeele daarvan wilde zij uit haar debatten afgeleid hebben. Heden werden de werkzaamheden voortgezet. --- Duitschland, * * J I ouu In de diplomatieke kringen noemt men rQe met genoegen akte van het bericht, dat de jongste I ^ nota der Russische Regeering, en welke gericht Jib werd aan het Engelsch Bewind, zeer verzoenend „ moet gesteld wezen. De ontmoeting der Keizers ^ Frans Jozef en Alexander op Oostenrijkschen bodem zal er ongetwijfeld nog veel toe bijdragen j eQ om den Czaar gunstig voor den vrede te stemmen. bu Een der Berlijnsehe bladen geeft te kennen, j de t bet volstrekt niet zeker is, dat prins && >n Bismarck nog een badreis zal ondernemen. ! Oostenrijksche Minister Kalnoky moet hem j ^ s wel, wil hij hem werkelijk ontmoeten, te gc] irzin komen opzoeken. — Men gelooft te Berlijn niet aan het gerucht, I t tusschen Engeland en China een tractaat I gen Frankrijk gesloten werd. I yfj — Het O. M. heeft — meldt men uit Berlijn — it te Berlyn uitkomende Kleine Journal m be- ^ ig genomen, omdat bet de schandaal-artikelen I t de Pall Mali Gazette publiceerde. y( Men stelt in verscheiden streken van uitscbland van wege de politie een streng ^ iderzoek in naar den toestand der openbare ^ idelijkheid, de werking der politiereglementen gc jpens de prostitutie, uaar het aantal meisjes ^ 1 vrouwen in de fabrieken werkzaam, enz. Het ^ no°- niet bekend, of die nasporingen worden d sdaan op hooger bevel, of eenvoudig uit eigen mdrang der respectieve autoriteiten. I j, He beer Von Schlözer, Dnitschlands gezant g ij bet Vaticaan, zal zich naar zijn familie in ,ubeck begeven. Van daar zal hij naar Varzin r ertrekken, om met prins Von Bismarck overleg ^ i plegen. Te Varzin worden ook verwacht de ^ mbassadeurs graaf Munster, Von Kendell en ron Radowitz, op dit oogenblik nog respectie- ? elijk geaccrediteerd bij de Hoven van Engeland, et Quirinaal en Constantinopel. Men beweerde in de buitenlandsche pers, I ^ at prins Von Bismarck zich interesseerde voor ^ en ex-Khedive Ismaïl-pacha, dien hij weder op I ^ en Egyptiscben Troon (?) zou willen hebben. Van g ifficieuse zijde wordt thans ten stelligste ver- I ^ ekerd, dat de Rijkskanselier aan die personenluaestie nog volstrekt geen aandacht schonk en Lat hij bepaald van meening is, dat het Onder- I coning-vraagstuk maar moet worden opgelost j loor den Sultan, de Engelsche Regering en de Eiryptenaren. — Dat in deze opmerking | / Frankrijk niet genoemd wordt, terwijl nog kort I 2 releden in de officieuze bladen werd gewezen < ip Frankrijks historisch recht bij de oplossing ’ ier Egyptische moeielijkheden, verdient alleszins I. ie aandacht. I Er wordt in de Pruisische pers geklaagd 1! over de wijze, waarop de Russische autoriteiten de bepalingen nopens het grensverkeer toepassen. De belangen der Duitscke grensbevolking worden I daardoor zeer benadeeld. Zoo wordt o. a. uit Sosuowice gemeld, dat de voorschriften nopens de passen ten strengste worden gehandhaafd. De Russische grensbewoners komen dan ook veel minder dan vroeger op Duitsch gebied. Het vroeger zoo drukke verkeer op de spoorwegstations heeft3 bijkans geheel opgehouden. De lieden, die aan de Pruisische greDzen hun bestaan vonden in den kleinhandel met de Russische grensbevolking, zien dan ook met zorg de toekomst te gemoet. Sedert eenige dagen is op de vier liters spiritus door Rusland een recht van 4 roebels gelegd. De Pruisen, die zich maar even voor zaken over de grenzen begeven, moeten een grooten pas kunnen vertooneD, terwijl zij zien een I kleinen, die 60 kopeken minder kost, hadden aangeschaft. Een der bladen voegt aan deze mededeeling de niet onjuiste opmerking toe: En dit alles geschiedt ondanks de vriendschap, van welke wij jegens onzen nabuur doen blijken! --- Oostenrijk-Hongarije. Nu door de Czechen voor Bohemen een zelfstandige tak van de Nationale Bank wordt st verlangd, komen de Polen met een gelijken eisen voor Gallicië voor den dag. De bladen der Duitsch-liberale partij verzetten zich met alle kracht tegen dat streven. Ondanks dat verzet zien velen niet in, waarom zulke Bankfilialen, aan welke bijzondere rechten waren toe te kennen, met behoud echter van de BankeeDheid " niet in alle Kroonlanden waren op te richten. De centrale Bankdirectie kon te Weenen geves- ‘ tigd blyven. Ook op Bankgebied schijnt zeer 8 goed het beginsel der autonomie, met betrekking tot de onderscheiden groote groepen des Rijks, in toepassing te kunnen worden gebracht. Het is thans zeker, dat graaf Kalnoky in £ ’t begin dezer week naar Yarzin vertrekt. Hij stelt zich voor er twee dagen te vertoeven. Ook ® verleden jaar zou hij slechts een paar dagen bij den Duitschen Rijkskanselier blyven; maar zijn gastheer wist hem te bewegen zijn bezoek te verlengen. Kalnoky kwam in ’84 den 15n Augustus te Varzin en keerde eerst den 19n d a. v. naar Weenen terug, hoewel Keizer Frans Jozef den 18n verjaarde. Vermoedelyk zal bij ® dus ook nu wel weder langer dan twee dagen de gast van Von Bismarck zijn. _ De Nordd. Allg. Ztg. schrijft, naar aanleiding van de nationale uitingen welke op het Turnfeest te Dresden werden gehoord, en die allen strekten om Duitschland te bewegen zich te mengen in den partijstrijd iu Oostenrijk, een woord, ’t welk in de Oostenrijksche Regeenngs- ' kringen sleehts met groote sympathie zal worden begroet. De Pruisische officieuse schrijver verzekert, dat de Duitscke Regeering zich door < dergelijke manoeuvres niet zal laten bewegen 1 im iets te doen m de richting van hen, aie ae Duitsch-Oostenrijkers als het ware onder het latronaat van Duitschland zouden willen stellen. Elke poging, welke men in dien geest zal beiroeven, zal steeds afstuiten op het stellige beiluit van het Duitsche Gouvernement, zich /ekeel vreemd te houden aan de inwendige aangelegenheden van Oostenrijk-Hongarije, De vriendschap tusschen de beide Keizerrijken zal niet worden verstoord door ’t bedrijf van hartstochtelijke partijgangers. Met betrekking tot de verdachtmakingen, welke door de Oostenrijksche agitateurs naar ’t hoofd van de Duitsche Regeering worden geworpen, geldt — eindigt de ofüeieuse schr. — het beroemde woord van den Franschen Staatsman: ils n'arriveront jamais as la hauteur de mes dédains. Die taal van den Pruisischen regeerings-jóurnalist zal wel uit het hart van graaf Taaffe ge*grepeu zijn. De liberale pers in Oostenrijk is natuurlijk zeer ontstemd over het geciteerd artikel in de Norddeutsche. Het liberale orgaan verzet zich bovenal tegen de beschuldiging van den Pruisischen schrijver, alsof de Duitsche liberalen beroerdere des volks en verstoorders van den vrede zouden zijn. Al neemt men gaarne aan, dat de liberalen in Oostenrijk niet het kwaad bedoelen,dat zij stichten, toch voert hun woelen en wroeten, hun stryden voor de oppermacht der Duitschera in Oostenrijk, waaronder de burgervrede lijdt en de verstandhouding van het Keizerrijk naar buiten er ook niet beter op wordt, noodwendig tot de uitkomsten, welke door de Norddeutsche werden aangenomen. — Keizer Frans Jozef is jl. Zaterdag te Innsbruek aangekomen, om er het Duitsche schuttersfeest bij te wonen. — Met voldoening zal men te Weenen kennis nemen van de wijze, waarop de Russische officieuse pers zich uitlaat over de aanstaande ontmoeting van de Keizers Frans Jozef en Alexander. De groote meerderheid van de Oostenrijksche bevolking is toch bepaald vredelievend gezind en ziet daarom niets liever, dan dat de waarborgen voor het behoud van den vrede vermeerderen. Keizer W ilhelm verzekerde te Gastein aan Keizerin Elisabeth, dat de Oostenrijksche lucht en het Oostenrijksche bronwater op hem een schier wonderdadige uitwerking hadden. De Keizerin van Oostenrijk antwoordde daarop : zoo God wil, moge dit gunstig resultaat nog dikwerf door Uw Majesteit worden genoten! — Hoewel Gladstone den wensch had te kennen gegeven, dat de Eagelschman Karei Hendrik Boydell, die vervolgd werd wegens poging tot afzetting van den ex-Premier, niet zou worden veroordeeld, is Boydell door de Rechtbank te Weenen verwezen tot een tucht* huisstraf van zes maanden. He Gemeenteraad van Weenen heeft het voorstel verworpen om het Rijksraadplein voortaan te noemen Von Schmerlingplein. TTit Rftlorado wordt naar Weenen gemeld, Hit Belgrado wordt naar vveeneu guuiciu, dat de Servische volksvertegenwoordiger Jacowkevitz den 5“ dezer te Berines (district Rudinck) door roovers overvallen en vermoord is. De schurken hadden Bosnische en Montenegrijneche kleederdrachten aan. --- Gemengd Buitenl. Nieuws. De //spoorweg-stoet”, die den 16", en naar men zegt, den 23“ Augustus te Brussel zal uitgaan, zal zeer merkwaardig zijn. Hij bevat niet minder dan 450 paarden en 800 mannen, waarvan. 600 soldaten. Al de muziekkorpsen van het garnizoen zullen er deel van uitmaken. Drie muziekkorpsen zullen gecostumeerd zijn. Daarenboven zullen er kleine korpsen zijn van 8 of 10 dillettanten, die instrumenten bespelen overeenkomstig de groepen. Xe Manage waren dieven op het kasteel van mevrouw H. gedrongen en hebben alles opengebroken en doorzocht. Zy wiston een koffer open te breken en er de kleinigheid van anderhalf millioen aan obligatiën uit te nemen. De dienstboden van het kasteel, door het geblaf van een hondje gewekt, waren weldra op de been en dreven de dieven ep de vlucht, zonder dat zij den tijdhaddeD, hun buit mede te nemen. Een verschrikkelijke brand is te Gap, een gehucht der Fransche gemeente Argentières, uitgebarsten. Achttien huizen werden in de asch gelegd. Volgens te St.-Petersburg ontvangen telegrammen uit Warschau, is de fabriekstad Kineschma, in het gouvernement Kostroma, geheel verbrand. De schade wordt geschat op verscheiden millioenen. . T Donderdag-namiddag, is over do stad Lyon een verschrikkelijk onweer losgebarsten. Gedurende eenigen tijd heeft het geweldig gehageld. De storm heeft in geheel den omtrek groote schade aangericht. Een aardbeving heeft jl. Woensdag te Dorignies, een wijk van Douai, plaats gehad. De schok was zeer hevig en duurde verscheiden seconden. De stoffelijke schade is aanzienlyk. In verscheiden huizen zijn de muren gebarsten. — In de grachten der citadel van Maagdenburg zijn opgravingen begonnen, om de twee of drie millioen aan goudstukken te zoeken, welke, volgens een legende, de bevelhebber der Fransche troepen, die in 1813 deze vesting bezette, zou hebben doen begraven, toen hij haar moest ontruimen. De onderneming geschiedt op kosten van particulieren. Gelukken de nasporingen, dan moeten de helft van de vondst aan de schatkist worden afgestaan. ae öi/uaiittioo „ —O . Gedurende de krijgsoefeningen heeft een betreurenswaardig ongeval in het kamp van Cbitlons plaats gehad. Een wachtmeester der artillerie, Lemoult genaamd, nam met al te groote haast een lont uit een koffer, waarin zich vele springbussen bevonden. Een vuurpijl schoot in brand, terwijl hij haar in handen had. Hij smeet hem zonder nadenken in het koffer. Een verschrikkelijke ontploffing volgde. Van de tien soldaten, die zich in de nabyheid bevonden, werden er zeven getroffen. Een werd op slag gedood; drie anderen zyn doodelijk gekwetst. Een der gewonden is reeds in het gasthuis overleden. --- Ned. West-Indië, * Cura^ao, 17 Juli 1885. De Gouverneur nam de volgende beschikkingen: Aan den heer mr. C. A. H. Barge, lid van het Hof van Justitie alhier, tot herstel van gezondheid^een buitenlandsch verlof naar Nederland voor den tyd vaneen iaar verleend. . , , » m . 1 . e :_ JU- tennv vron r a RTAtnflnR. hfl- Tot het alnemen m au» jaar >nu ^ — doeld in art. 20 van de onderwijsverordening een commissie benoemd, bestaande uit den heer H. F. Hamel» berg, lid van de Schoolcommissie, als voorzitter, en uit de heeren H. Haytink, K. Boazema en A. Brouwer, als leden. — Tot het afnemen in dit jaar van de in artt. 29, 32 en 45 van de onderwijs-verordening bedoelde examens een commissie benoemd, bestaande uit de volgende in alphabetische orde genoemde heerea: K. Bonzema, A. Boomgaart, A. Brouwer, H. Hsytink, A. Jeaurun Dz., dr. A. D. Jesurun, dr. C. A. Itath, mr. R. M. Ribbius en J. A. Tydeman. — Benoemd bij het openbaar onderwijs tot leeraars de heeren K. Bonzema gewezen eerste onderwijzer aan school n°. 33 te Amsterdam, en A. Brouwer, onderwijzer te Curayao, en tot leerares mtj. M. E. Bruinier, gewezen onderwijzeres aan de meisjesschool te Alkmaar. — Voorloopig bij het Openbaar onderwijs aan de school van afdceling II alhier werkzaam gesteld: de heer M. Calisch, onderwijzer alhier, en mejuffrouw M. J. E. Kleyne, als kweekelinge. ---