HAAGSCHE OMTREKKEN. Dit nummer bestaat uit twee bladen. Niet-Offlcieel gedeelte. '(•firavenhage, 1 November. De Elfde of laatste Bundel, met Portret van den Schrijver, is ter verzending gereed. De herdruk van den zevenden Bundel, loopende van 2 Juli tot einde September 1888, met Portret van den Schrijver, ligt nu ter perse en zal verkrijgbaar gesteld worden a ƒ!._ terwijl van al de andere Bundels op de gewone voorwaarden voor de Abonnés nog Exemplaren te verkrijgen zijn. DE ADMINISTRATIE. --- Buitenlandsch overzicht. Het moet worden gezegd dat men in Frankrijk n zich niet spoedig ongerust maakt over den unalj" y cieelen toestand. Naar aanleiding van het gerucht, h ’twelk echter spoedig werd tegengesproken, dat de h Minister van Financiën het plan koesterde om eene ii leening van duizend millioen francs te sluiten, be- d sprak een der bladen de geldelijke positie des lands. t Het was een radicaal blad, ’twelk de zaak hehan- i delde, De schrijver was volstrekt niet onthutst over het denkbeeld dat een nieuw beroep op het openbaar crediet zou worden gedaan, als de leenirg >. maar strekken zou tot converteering der schuld en i alzoo tot vermindering der Staatsuitgaven. Die ge- 1 dachta nu was wel verdedigbaar. Maar hetgeen de . schrijver er bijvoegde bewijst voor de luchthartigheid, met welke heden ten dage over geldopneming i door de Regeeringen wordt gedacht. De vlottende schuld bedraagt negenhonderd millioen francs, en dat nu noemt het radicale orgaan niet hoog 1 Reeds vroeger hebben wij doen uitkomen hoe die vlottende schuld onder de derde Republiek ontzettend is toegenomen, waarin aan ’t licht trad hoe duur »liberale” Regeeringen moeten worden gerekend. Al stapt de radicale schrijver zoo gemakkelijk . *■ .... 1 1 ii .. J L ..1/1 haan over bijkans een miiliard vlottende schuld heen, dat hooge cijfer doet dadelijk vermoeden, dat de financieels quaestie de straks bijeen te komen Kamer van Afgevaardigden in niet geringe mate zal bezighouden. ’t Is waar, Frankrijk is ruim van stoffelijke hulpmiddelen voorzien, zoodat van de financieels draagkracht des lands veel kan worden gevorderd. Met dat al worden bij toeneming klachten over den druk der belastingen vernomen. Het wordt alzoo tijd dat de Regeering zich ernstig aan het geldelijke vraagstuk laat gelegen liggen. Met het oog op de financieels vragen die in de Kamer van Afgevaardigden zullen worden overwogen, mag de verhuizing van den bekenden economist Leon Say van den Senaat naar de Kamer van uitnemend gewicht worden geacht. Volgens geruchten zou hij thans reeds bij herhaling met den Minister van Financiën overleg plegen over hetgeen in de naaste toekomst op financieel gebied behoort te geschieden. Leon Say zal als financier vermoedelyk meer Bucces hebben dan als economist. Nog altijd blijft hij werkzaam in de richting deKvorming van een republikeinsche centrumpartij. De bekwame staatsman geeft de hoop niet op, vele leden der rechterzijde voor zijne inzichten te winnen. Gaarne nemen wij aan dat vele conservatieven den heer Say zullen volgen op den weg dien hij op financieel gebied zal willen inslaan, zoo hij althans ernstig op bezuiniging bedacht zal wezen. In andere staatkundige opzichten gelooven wij niet dat de heer Say zich gemakkelijk een belangrijken aanhang aan de rechterzijde der Kamer zal verwerven. Ferry zit, m dat. verband, Leon Say in den weg. Eerst als de Kamer bijeen is, zal men echter iets bepaalds omtrent het gevolg dat de pogingen van den heer Say opleverden kunnen ontwaren. Wij noemen in elk geval beu streven van dien staatsman zeer vaderlandslievend. Onder de republikeinen neemt hjj dan ook ontegenzcggelijk eene eereplaats in. * * In den Duitschen Rijksdag is een zeer warm debat gevoerd over de legeruitgaven. Wij kunnen ons zeer goed voorstellen dat velen, hoe echt Duitsch ook gezind en dus ten volle bereid voor de verdediging des vaderlands hooge uitgaven toe te staan, toch het ontzettend klimmen van het eindcijfer voor Oorlog zeer bedenkelijk achten. Het is evenwel de vraag, of het anders kan. De wapening der groote Mogendheden is zeker een vloek voor ons werelddeel. Doch de groote moeielijkheid zit in eene andere quaestie, namelijk in de vraag: wie zal met ontwapening beginnen? Frankrijk zegt: wij moeten ons wel telkens krachtiger wapenen, wantDuitschland doet het ook; terwijl men te Berlijn beweert: wij zijn tot het opvoeren van onze legersterkte verplicht, wijl Frankrijk dienzelfdan weg bewandelt. De legerquaestie behoort tot de wanhopige vraagstukken. De eenige lichtzijde, welke deze toestand oplevert, zoeken wij hierin dat de wapening van allen de oorlogsverklaring van een enkele minstens vertraagt. Elk der Machten ziet er tegen op het sein voor de geduchte uitbarsting te geven. Iedere Staat is schier angstig voor zijn eigen kanonnen. Daar minstens een deel van het R.-K. centrum zijn stem aau de verhoogde leger-credieten zal verleenen, zoo schijnt ook ditmaal, bij de eenstemmigheid der regeeringsgezinde partijen op dit punt, de aanneming van het Budget van Oorlog, met het voorgedragen eindcijfer, verzekerd De heftige tegenstand der sociaaldemocraten werkt in het voordeel der Regeering. Een uitval van den socialist Bebel, die verlangde dat Duitschland Elzas-Lotharingen aan Frankrijk zou teruggeven, lokte een uitvoerig internationaal debat uit. Natuurlijk wees de woordvoerder van het Gouvernement, de Minister van Oorlog, den eisch van Bebel af. Wat wij met ons bloed verworven hebben, zullen wij niet weder afstaan, zoo verklaarde, onder ’de uitbundigste toejuiching der vergadering, generaal Verdy du Vernois. Bebel bewees, door zijn advies, bij vernieuwing, hoe juist de uitspraak moet heeten, dat de sociaal-democraten geen vaderland kennen Overal staan zij aan de zijde van de vijanden van hun land. Dat tegen zulk eene richting buitengewone maatregelen, afwijkende van den wettelijken regel genomen worden, blijven wij daarom hoogst natuurlijk en billijk vinden. De legerdiscussie komt dus vermoedelijk aan de goedkeuring der nieuwe Socialistenwet ten goede. * * Onder de stellingen, door Bebel verdedigd kwam ook die voor, volgens welke. met Frankrijk maar Rusland de //erfvijand” van Duitschland moet heeten. Een socialist neemt het niet nauw met de geschiedenis, welke trouwens in haar geheel hem een gruwel blijft. De Minister van Oorlog wees dan ook op de historie, welke een gansch ander getuigenis dan die van Bebel doet hooren. De zeer vriendschappelijke woorden, die generaal Verdy du Vernois nopens Rusland uitte, vormen een bewijs te meer voor de opvatting, dat het jongste bezoek van den Lzaar aan het Duitsche Hof rijke vruchten des vredes zal dragen. ^ ^ Ook over de belastingquaestie werd in den Rijksdag gedebatteerd. De Staatssecrataris voor de Financiën bij de Rijkskanselarij deed een belangrijke mededeeling. De inkomende rechten brachten m het afgeloopen dienstjaar tusschen de 30 en 40 millioen Mark meer op; die uitkomst was men vooral verschuldigd aan de graanrechten. De consumenten worden door de heffing van graanrechten niet gedrukt; vooral de graanprijzen zijn nog altijd lager dan vroeger. Van die uitkomst moge men ook m ons vaderland ernstig nota nemen. * * Wij beleven vreemde dingen in onzen tijd. Z.00 verhaalt men dat de gewezen Koning Milan van Servië zich te Belgrado candidaat zal stellen voor de Volksvertegenwoordiging. Curieuser kan het wel niet Toch behoeft men zich, wel beschouwd, niet zoo erg te verbazen over zulk een voornemen by Koning Milan. Als Souverein was hij eigenlijk de dienaar van het volk; hij moest het naar deoogen zien Zijn Dynastie is geen nationale, waaruit volgt dat hij steeds met de volksmeenmg van den dag rekening moest houden. Zoodra hij een eigen staatkunde wilde in praktijk brengen, geraakte hij in moeilijkheden. Voor de eer van den ex-Konmg hopen wij echter dat het gerucht onwaarheid spreekt Een Koning, die als Kamerlid optreedt, en dit wel met het doel — geljjk het woordelijk heet — om oog in ’t regeeringszeil te houden: dat is een al te zonderling verschijnsel en is ook met zoo goed overeen te brengen met de traditie van ’s Komngs vroegere macht. , * Vorst Ferdinand van Bulgarije wordt Spoedig te Sofia terugverwacht. Men verzekert, dat dadeiyk na zijn terugkeer de bemoeiingen zullen worden hervat, om den Vorst erkend te krijgen door de Mogendheden. Oostenrijk is er zeer beslist voor en Duitschland zal zich wellicht bij Oostenrijk aansluiten, althans zoo het gerucht waarheid spreekt, volgens hetwelk prins Von Bismarck den Czaar er van heeft overtuigd, dat hij in Bulgarije alleen invloed kan erlangen door zich met Vorst Ferdinand te verstaan. Die vredelievende oplossing van het Bulgaarsch vraagstuk is schier te mooi om er aan te gelooven. Laat ons hopen, dat werkelijk die schoone vredesdroom zal worden vervuld ! De debatten in de Spaansche Kamer van Afgevaardigden zijn weder zeer levendig. Sagasta ziet een geheel oppositieleger tegen zich aanrukken, twelk uit zeer heterogene elementen bestaat. Sommigen gelooven aan den val van Sagasta. De Koningin zou niet bereid wezen te bewilligen in een Kamerontbinding. Komt het toch daartoe, dan is Sagasta gered, want in Spanje vallen de verkiezingen altijd regeeringsgezind uit Weigert de Koningin bepaald in de Cortes-ontbinding te treden, dan zal uit de tegenwoordige crisis de optreding van Canovas del Castillo volgen. Ontbindt deze de Kamer, dan zal ook hij, naar de Spaansche traditie, de meerderheid verwerven. Zeer gunstige verwachtingen zouden wij echter ook niet van zijn bestuur kunnen koesteren, zoolang Spanje ’ttooneel van politieke verwarring blijft De toestand is mitsdien steeds zeer ingewikkeld. --- Persbeschouwingen. Men leest in de Amsterdammer: Aanbod van bankbiljetten. Het ontwerp van wet tot instelling eener Consignatiekas, dat onlangs door de Tweede Kamer werd aangenomen, behoort met tot dezulke, die het publiek plegen warm te maken. Niemand zou dan ook aan een zoo eenvoudig ontwerpje eene belangstelling hebben durven voorspellen als daaraan thans ten deel valt. Het eigenlijke onderwerp wettigt de nu juist niet al te welwillende aandacht, die daaraan in de pers wordt gewijd, met; het ontwerp heeft zelfs nog minder wijde strekking dan het intitulé daarvan zou doen vermoeden. . ... Want al wordt hierin gewaagd van //instelling eener consignatiekas”, het bevat - gelijk de heer Rutgers van Rozenburg opmerkte — //inderdaad eene" absolute onwaarheid, daar er feitelijk geen consignatiekas wordt ingesteld . De voorgestelde regeling heeft geen ander doel dan een streep te halen door eene verouderde Fransche wet, die met meer kan worden nageieefd. Feitelijk moet degeen die, omdat hij daartoe volgens de wet verplicht is, of omdat zijn schuldeischer weigert de hem aangeboden betaling vrijwillig aan te nemen, gelden wil consigneeren, zich vervoegen bij den ontvanger van de registratie der gerechtelijke akten in eene plaats waar eene arrondissements-rechtbank is gevestigd. Deze plaats voor het doen van consignatien behoorde bij de wet te zijn aangewezen, maar dit is | niet geschied en de genoemde ontvangers ontleenen hunne bevoegdheid aan een Koninklijk besluit van het iaar 1843. Wat doet nu het nieuwe ontwerp r Het maakt den feitelijken toestand tot een wetteliiken en geeft tegelijk enkele regelen in het belang van de schatkist, en wel in dier voege dat tevens duidelijk blijkt, dat de zoogenaamde consignatiekas inderdaad niet is een afzonderlijke kas, maar eenvoudig een hoofd van rekening, waaronder gelden, die tengevolge eener consignatie in de schatkist zijn gevloeid, worden geboekt. ... , Waarlijk geen stof om indruk op het publiek Het ontwerp dankt de belangstelling, die er in wordt gesteld en het stormpje, dat er tegen is opgestoken, dan ook alleen aan eene bepaling, die door een amendement van den heer Veegens is binnengesmokkeld. ^ ^ De burgerlijke wet laat toe, dat wanneer een schuldeischer de betaling, die zijn schuldenaar hem wil doen, weigert aan te nemen, bv. omdat hij beweert meer te vorderen te hebben, de schuldenaar hem de verschuldigde som door middel van een notaris of een deurwaarder gerechtelyk kan aanbieden. Neemt de schuldeischer nu bij dit gerechtelijke aanbod de aangeboden som nog met aan dan kan de schuldenaar, die van zijn schuld bevrijd wil ziin, die som storten in de consignatiekas, d. w. z/ toevertrouwen aan den Staat, als onpartiidigen en vertrouwbaren derde, opdat deze de aangeboden som ter beschikking des schuldeischers h°ltet nog toe was het niet twijfelachtig, dat de schuldenaar, die zich op deze wijze wil bevrijden, daartoe moet aanbieden wat hij schuldig is, us geld, wettig betaalmiddel. Maar in de praktijk levert dit eenige moeilijkheid op, omdat wij als wettig betaalmiddel alleen hebben onze geslagen munten en de muntbiljetten. Want moet een deurwaarder thans een eenigszins belangrijk aanbod doen, dan zal hij verplicht zijn zware zakken met gemunt geld, of, zoo hij dit machtig kan worden, een dik pakket muntbi'jetten mede te nemen. Aan het practische bezwaar te gemoet te komen, z;edaar het doel van het amendement des heeren Veegens, waardoor, indien het aanhangige ontwerp wet wordt, voortaan bij het aanbod van gereede betaling ook van de voor betaling yan groote sommen veel gemakkelijker bankbiljetten kan worden gebruik gemaakt, zoolang deze namelijk in Rij kassen in betaling worden aangenomen. Schijnbaar is dit amendement even nuttig als onschuldig; maar wat zal daarvan bet geyotgzyn. Zoolang de Staat de bankbiljetten in betaling blijft nemen, zullen deze feitelijk een gedwongen koers hebben; immers al blijft de bepaling van het burgerlijk wetboek van kracht, dat niemand kan ge dwongen worden, in de plaats van het hem verschuldigde, iets anders, zij het ook van SellJkc °f van meerdere waarde, in betaling te nemen, voor geldschulden zal deze bepaling voortaan een doode Weigert een schuldeischer bankbiljetten in de plaats van geld in betaling aan'te nemen, dan biedt de schuldenaar ze hem doodeenvoudig op wettelijke W1Jl“derl schuldeischer zal dus inderdaad genoodzaakt zijn, zoolang de Staat bankbiljetten in betafing neemt, dit eveneens te doen, hoe weimg vertrouwen hy misschien ook m de soliditeit van de Bank moge stellen. . Aldus de conclusie, die door dr Fermga in dit blad, Sincerus in het Centrum, en door Handelsblad en Standaard uit het geamendeerde artikel van het ontwerp wordt getrokken en op grond waarvan het ontwerp door hen wordt veroordeeld. Ware deze conclusie juist, ik zou mij, hoewel ik de erkenning van de bankbiljetten als wettig betaalmiddel, zoolang de Bank hare verplichting tot inwisseling tegen standpenningen nakomt, wenschelijk acht, aan de zijde der tegenstanders van het ontwerp scharen, maar hun conclusie is niet juist, en de pressie op de Eerste Kamer om aan het ontwerp hare goedkeuring te onthouden berust op een totaal gebrek lln doorzicht in deze zaak. Lichtvaardige petities aan de Eerste Kamer tot verwerping van door de Tweede Kamer aangenomen wetsontwerpen, schijnen tegenwoordig trouwens tot den bon ton m de ^10 Wordt;6 het ontwerp wet dan zal tet in de eerste plaats een uitgemaakte zaak zijn, dat de Staat met verplicht is de geconsigneerde muntstukken en b jetten onaangetast te laten liggen, om later ^ zelfde stukken en biljetten aan den rechthebbende te kunnen teruggeven. De Staat wordt volSen ontwerp eenvoudig schuldenaar van eene gelijke geldsom als in de consignatiekas gestort is, m sommige gevallen vermeerderd met een zeker bedrag Hierbij houde men in het oog: lo. dat het o werp ook ten aanzien van geldschulden onaangetast laatPart. 1426 van het Burgerlijk Wetboek luidende Geen schuldeischer kan genoodzaakt worden eeue andere zaak in betaling te nemen, dan die hem verschuldigd is, ofschoon ook de aangebodene zaak van gelijke of zelfs van meerdere waarde zij; en 2o dat art. 1440 B. W. bepaalt: Indien de schuldeiser weigert zijne betaling te ontemngem kan de schuldenaar hem aanbod van gereede betaling van het verschuldigde doen, en, bij weigering van den schuldeischer om het aan te nemen de geldsom of zaak in gerechtelijke bewaring stefien Nu mag uit dit art. 1440 B. W met worden afgeleid, dat een gerechtelyk aanbod alleen van waarde is, wanneer de schuldenaar bewijst dat hij het verschuldigde vooraf in der minne heeft aangeboden, maar wel volgt daaruit, dat de schuldenaar, die aanbod van gereede betaling doet, koude1 yoorat in der minne betaling van het verschuldigde — d i geld, dus wettig betaalmiddel — te hebben aangeboden, zelf de kosten van het gerechtelijk aanbod moet betalen, indien de sehuldeischer by dit aanbod het aangebodene aanneemt en er flus blijkt, dat door den schuldenaar onnoodige kosten ziin gemaakt. De schuldenaar, die met begint met in der minne wettig betaalmiddel aan te bieden, loopt dus altijd de kans om boven en behalve zijn schuld ook nog de kosten van het gerechtelijk aanbod te moeten betalen. Dit is echter bijzaak, en ik ontken de mogelijkheid niet, dat de jurisprudentie zich te dezen aanzien in anderen zin zal V6^Hoofdzaak is dat, aangezien de Staat schuldenaar is aan de in de consignatiekas gestorte geldsommen, art. 1426 B. W. ten aanzien van dezen schuldenaar al zijn kracht behoudt. Nu zijn er twee gevallen mogelijk: of de soliditeit der Bank blijft even weinig twijfelachtig als zij thans is, bf die soliditeit vermindert te eemger tijd zoodanig, dat het onzeker wordt of de bankbiljetten in waarde wel gelyk staan met de daarop vermelde geldsommen. , , In het eerste geval is de weigering om bankbiljetten in betaling te nemen mets dan eene chicane en niemand zal het betreuren dat de we zooveel mogelijk elke chicane afsnijdt. En in het tweede zal degeen, die de biljetten van de Bank wantrouwt, zijn schuldenaar die met in wettig betaalmiddel betalen wil, de hem verschuldigde geldsom gerechtelijk laten aanbieden en in de consignatiekas laten storten. Zoodra dit geschied is vervoegt hij zich ten kantore van den ontvanger van de registratie der gerechtelyke akten en vordert van dezen de geconsigneerde geldsom tegen betaling der kosten in wettig betaalmiddel op. Want al neemt de Staat in zijne kassen en dus ook in de consignatiekas bankbiljetten in betaling, dit neemt met | weg, dat art. 1426 B. W. ook voor den Staat even goed als voor iederen particulier geschreven is en blijft, en dat de Staat dus verplicht is zvjne geldschulden des verlangd in geld, d. i. in wettig betaalmiaaei, ie voiuu™. Het gevolg zal dus zijn, dat zoodia omtrent soliditeit van de Bank twijfel ontstaat, de schuldeischer zich voor schade kan vrijwaren door in den vorm van kosten van aanbod en consignatie dm bij eene eenigszins belangrijke som betrekkelvik gering zijn, eene assurantiepremie te betalen, die hem de ontvangst van het bedrag zijner vordering in goed Nederlandsch geld waarborgt. En de schuldenaar? Hij zal, indien hy in het bezit van bankbiljetten is, in zijn eigen belmig denzelfden weg bewandelen; daardoor toch staat die biljetten, al is de volle waarde daarvan reeds niet meer boven eiken twyfel verheven voor het volle daarop uitgedrukte bedrag m betaling te De risico in dezen komt derhalve, yanneer, de bankbiljetten minder betrouwbaar geacht worden, zoolang het Rijk zijne kassen daarvoor met gesloten heeft, geheel voor den Staat. Dit is billijk, omdat de Staat, die volgens het nieuwe octrooi bovendien bij de Bank direct betrokken is, beter dan een particulier kan beoordeelen in hoever het in betaling nemen van bankbiljetten gevaar oplevert En het is wenschelijk, omdat het er toe leiden zal dat, bij ontstaanden twijfel omtrent de soliditeit van de Bank. het publiek, behalve door middel van de Bank zelve, ook door middel van de consignaties zijne bankbiljetten kan van de hand doen. Is er nu in werkelijkheid geen gevaar, dan kan de &taai er hierdoor direct toe medewerken om het geschokte crediet van de Bank te doen herstellen, en is er wèl gevaar, dan zal het toevloeien van bankbiljetten naar de consignatiekas voor den Staat een reden te meer opleveren om de Rijkskassen voor dit papier te sluiten en daarmede de geheele nep&ling omtrent aenbod en consignatie van bankbiljetten buiten werking te stellen. Het gevolg van het ontwerp, wanneer het wet zal zijn geworden, zal dus zijn, dat in gewone tijden chicanes worden afgesneden en dat bij een ongegrond wantrouwen in de credietwaardigheid van de Bank de Staat er direct toe kan bijdragen om dit te doen verdwijnen en daardoor groote onheilen te voorkomen. Tegenover deze voordeelen staat als nadeel alleen de mogelijkheid, dat onder buitengewone omstandigheden een schuldeischer met eenige kosten kan worden bezwaard. De vrees, dat de voorgestelde wetsbepaling de bankbiljetten langs een omweg tot wettig betaalmiddel zou maken, is dus zeer overdreven. Het is daarom te hopen en te verwachten, dat niettegenstaande het stormpje, twelk door die overdreven voorstelling tegen het ontwerp wopgewekt, het lichtbevrachte scheepje toch behouden zal “Tfita. M. W. E. TREUB. Het bovenstaande werd door mij geschreven vóór j dat mij bekend was, dat de^door my verdedigde d zienswijze ook door //sommige leden van de Eerste t Kamer wordt voorgestaan. Toen ik het verslag ha gekzen achtte ik het dan ook niet meer-nooffig j mijn opstel nog te publiceeren Maar ik_ kwaml van . deze meening terug, toen my bleek, dat het Verslag van de Eerste Kamer het Handelsblad en misschim ( ook anderen nog niet van ongelyk heeft kunnen ( °VHet °Handelsblad meent (zie het nummer van 11 Zondag! dat de Staat, ten aanzien van de middelen van schuldbevrijding, gelijk staat met een gewoon schuldenaar, en de Minister van Financien dus aan de quaestieuse bepaling van het ontwerp .^J^h ontleent den schuldeischer van conmgnatiekas bankbiljetten //bij aanbod van gereede betaling op te dwingen, op straffe, dat ze anders weder naar de consignatiekas worden gebracht en de rechter het aanbod van waarde verklaart . Het blad vergeet hierbij echter, dat het aan hangige ontwerp art. 1525, B VY„ < getast laat, en dat ook voor het vervolg de regel van kracht blijft, dat geldschulden alleen met geld . kunnen worden betaald. De rechthebbenden op ( gelden, die in de consignatiekas zyn gestort, kan ( dus vorderen, dat hem wettig betaalmiddel worde ^En* nu w-ordt wel gezegd, dat de Sta^de consignatiekas) bij weigering van den rechthebbende I om iets anders dan wettig betaalmiddel m betaling te nemen, hem aanbod van gereede betaling van bankbiljetten kan doen en daarna het aangebodene weer in de consignatiekas storten. Maar gesteld al, dat het door het Handelsblad bedoelde, vrij ondenkbare, geval zich voordeed, en dat de consignatiekas, als schuldenaresse, het door haar verschuldigde bij weigering van immimning door den schuldeischer in de consignatiekas als onnartijdige derde, wilde storten, dan is het toch duidelijk, dat eene dergeUjke c°medle gef ®n^! wettelijk gevolg zou kunnen hebben. De door het Handelsblad gevreesde van-waarde-verklanng door den rechter van eene storting door de consignatiekas in de consignatiekas zou den Staat-schuldenaar g slap verder brengen. De schuldeischer toch zou na de van-waarde-verklaring der nieuwe consignatie de geconsigneerde geldsom opvragen, aanbod van betaling in bankbiljetten zou door hem worden geweigerd en de vertooning zou opnieuw beginnen. Want men bedenke toch, dat de van-waarde-yerklaring van eene consignatie eiken anderen schu denaar, maar niet de consignatiekas ze ye bevrijden kan Al deed zij ook tienmaal achter elkaar aanbod van'gereede betaling en al liet zij het aangebodene tienmaal achter elkaar consigneeren, dit zou met ' wegnemen, dat zij telkens bij rechterlijk vonnis zou kunnen verplicht worden tot betaling van de onder : en daarop gevolgde 1 consignatie kan als middel van schuldbeyryding \ gebruikt worden, door ieder behalve door de consignatiekas zelve. Ik geloof met dat er bobt een r rechter zal worden gevonden, die hierover anders zal denken. J --- Buitenland. Spanje. Madrid, 31 Oct. De Hertogen van Edimburg en van Mont- ( pensier zyn te Madrid aangekomen na de begratems des Konings van Portugal te hebben bijgewoond. De Aartshertog Albert van Oostenrijk, die een tijd lang te Madrid het voorwerp van allerlei attenties van de zijde van het Hof gewees tis, keer den 4n November over San-Sebastian naar Weenen ’^'By Koninklijk besluit in la Gaceta verschenen is benoemd tot buitengewoon gezant en gevolmachtigd Minister bij den H. Stoel Don José Ruiz de Arana y Saavedra, Hertog van Baena, Senator voor De nieuwe gezant werd den 28n Augustus 1826 te Madrid geboren en behoorde tot het leger, dat hij verliet met den rang van luitenant-kolonel, kommandant der cavalerie. Jaren lang was de hertog kamerheer van Hunne Majesteiten Isabella II, Alfonso XII en Alfonso XIII. Van 1864—65 was hij lid der Cortes voor het district Illescas en sedert 6 Mei 1865 levenslang Senator tot aan de revolutie. De Hertog behoorde tot de gematigde partij tot aan de ontbinding van deze, ging toen tot de fusionistische partij over en werd door den heer Sagasta in September 1881 benoemd tot Senator voor het SV Het Rooie Boek, inhoudende de jongste onderhandelingen met Marokko, is aan de Cortes medegedee^e bekende Fransche oudheidkenner A. Engel i3 te Sevilla aangekomen om met den heer Ecorge Bousor een rijk inwoner van Carmona allerlei opgravingen en onderzoekingen te doen op de belangrijkste punten dezer provincie naar voorwerpen uit het Romeinsche tijdvak. . , — In verscheidene streken van Spanje zyn valsche halve duro-stukken in omloop met de beeltenaar van Carlos III, Carlos IV en Fernando VII. Terwijl wij dit schrijven moet de Sultan van Marokko te Fez aangekomen zijn. Op zijn bevel zal een sterk legercorps worden gevormd om in den aanstaanden winter eene expedi ie naar het Riff te ondernemen ten einde de Kabylen tot gehoorzaamheid aan het Keizerlyk gezag te dwingen en de betaling te eischen van de achterstallige be ki DefTéxpeditie zal staan onder bevel van den oom des Sultans Muley— Amin. --- Portugal Ds dezer dagen in omloop gebrachte geruenx omtrent eene Ministerieele crisis berusten op eemgen grond. De waarschijnlijkste combinatie is de yo.gende, Presidentschap en Binnenlandsche Zaken de heeren Luciano de Castro, Buitenlandsche Zaken, Barros Gomes; Financiën Oliveira Mars ; Justitie, Coelho; Oorlog, generaal Cunha; Openbare werken, Ressano Garcia en Marine, Antonio Ennes. --- Italië, Rome, 28 Oct. (Part. Corr.) Daar ik in eene mijner vorige brieven u gesproken heb over de werkzaamheden aan den Iiber, zal ik u heden nog iets mededeelen over deze het oude Rome waardige werken. De Tiber loopt, zooals ge weet, kronke.md e.i zijdelings in eene lengte van tien kilometers door de stad en wel van den Ponte Milvio (waar thans de uiterste ringmuur uitkomt) tot aan den stadsmuur tusschen de Porte San Paolo en Portuense. Over deze geheele lengte vereenigen vijftien bruggen thans de beide oevers. Vier dezer bruggen echter zijn in aanbouw en zullen wel spoedig voltooid zijn. De oudste van deze is de Ponte Elio, gebouwd door Keizer Adrianus en de jongste is de Ponte Garibaldi. Ik moet u in het voorbij gaan doen opmerken dat de Garibaldibrug eene breedte heeft van 22 meters. Zij is gebouwd m de onderste gedeelten van tufsteen, heeft een yzeren dek, is bestraat met steenen en loopt volkomen gelijk met , . . 1 „4- de hoogte van ae straat. > . Langs de beide oevers der rivier is men bezig aan een reusachtig werk, //Lungo Tevere” genaamd, dat is Langs den Tiber. Dit werk bestaat uit twee zuilengangen, de eene ter rechterzijde, e andere ter linkerzijde der rivier, die aan den eenen kant prachtige paleizen hebben en aan den anderen, aan de zyde van den Tiber, eene dubbele ry boomen Deze zuilengangen zullen uitloopen op de basiliek van San Paolo, waar een brug de beide oevers zal verbinden. , Zoo zal men ook, als het regenachtig weder is, gemakkelijk eene wandeling kunnen maken naar deze basiliek, die ongeveer zes kilometer van het centrum der stad gelegen is. De kolommen van deze zuilengangen zijn van graniet, de architraven van steen en de vloer van marmer. ., Een der stadsgedeelten, door den Tiber besproeid, is dat genaamd //Prati di Castello”. Hier stond eens het beroemde circus van Caligula, gerestaureerd door Nero. In de dagen van Belisanus, toen het mausoleum van Adiianus veranderd werd in wandelplaats, begon deze streek verlaten te worden en onbewoond. .. , ,, Tot vóór tien jaren waren deze uitgestrekte gronden met wijnstokken begroeid; in verscheidene gedeelten waren boschjes van laurierboomen en hier en daar eene pachthoeve. Daar onder de regeering der Pausen het graf van Adrianus een verdedigingswerk was in de stad zelve en den naam I droeg van Forte of Castello di Sant’Angelo, hebben deze omliggende gronden de benaming van Prati di Castello behouden. Maar deze gronden zyn thans niet meer onbebouwd; men ziet er geene wijnstokken of boschjes meer. Daar rijst eene nieuwe stad uit den grond met breede en prachtige straten, die zien door middel van de ponte di Ripetta bij het oude Rome aansluiten. . . , , . Deze nieuwe wijk is in weinige jaren als door een tooverslag uit den grond verrezen; m het midden dezer wijk zal spoedig het reusachtig Paleis van Justitie zich verheflen. Aan het grootsche werk arbeiden voortdurend, om de beurt, nacht en dag vijfduizend werklieden. Koning TJmberto legde er den eersten steen van in de maand Juni en thans zijn de werkzaamheden aan de funaeenng bijna g Het geheele gebouw zal in zuiver romeinschen stijl worden opgetrokken; men zal er la.ngs eene breede trap binnengaan; het zal omringd worden door een zuilengang en aan den yoorgevel zal eene dubbele rij kolommen staan. Op de kroonlijst zullen gebeeldhouwd prijken deze ^ drie woorden: ,/Justitia, Regnorum Fundamentum.’ . _> ,. Eene andere wijk dezer stad, evenals ï Irati di Castello, door den Tiber besproeid, is die van den Testaccio. Ook hier lagen nog voor eenige jaren uitgestrekte gronden bloot, volkomen overgelaten aan het grazend vee. Thans vormt ook deze wijk eene nieuwe stad, waar de stedelijke nijverheid bloeit. Een kleine berg gevormd uit potscherven en gebroken terra cotta vazen, van het Latijnsche testa, heeft den naam aan dit gedeelte van Rome gegeven. --- Binnenland. ’g-Cimeohage, i aoveniuei. Besidentienieuws. * Gisteren werd het Brandweerstalion m de Prinsestraat alhier bezocht door den Commissaris des Konings, heeren leden van Gedeputeerde Staten en den griffier der Staten van Zuid-Holland, door den oud-Burgemeester, mr. Patijn en eenige oud-raadsleden, die door den Burgemeester waren uitgenoodigd. Nadat de inwendige inrichting van het gebouw en de telegaafkamer bezichtigd waren, werden door de manschappen oefeningen gehouden met stoomspuit, handspuit, slangenwagen en reddmgsmaterieel. ________ * Mr. J. C. Struyck, notaris te Alfen, legde lieden voor de Arrondissements-Rechtbank, Kamer van Burgerlijke Zaken alhier, den eed af als Kantonrechter-plaatsvervangerjneerstgenoemde gemeente. * De le luit. A. H. J. Duym, van het 3e reg. huzaren, is op heden van Leiden naar ^ ongeplaatst en te Leiden vervangen door den ln luit. W. A. P. Van Enter, die uit Amersfoort is teruggekeerd. ____«■»=» * Bii het regiment grenadiers en jagers wordt , op 6 December a. s. het onderscheidmgsteeken voor , 15jarigen officiersdienst uitgereikt aan de ie luits. H R Hagedoorn, W. F. K. Bischoff van Heemskerek H J. W. Verkouteren en J. A. sikkens, alsmede aan de le luits-kwartiermeester E. A. P. M. C. De Booy, J. H. K. M. Van Kesteren en J. H. Marckelbach. * De bij het regiment grenadiers en jagers overgeplaatste le luit. Van der Breggen, van het 2e reg. infanterie, is in gedeeld bij het 4e bat. jag . * Per Westlandschen stoomtram vertrok hedenochtend van hier naar den Hoek van bolland een detachement van het 4e reg. vesting-artillerie onder den ln luit. H. Van den Broeke, ter aflossing van het detachement onder den ln luit. J. L. Ranneft, dat heden-middag alhier terugkeerde. * Een buitengewoon talrijk publiek was gisteravond in de Kloosterkerk opgekomen, waar de heeren De Lange, Koopman en De Zwaan, geen wedstrijd hielden, maar beurtelings ieder, met twee voordrachten op het orgei, gezamenlyk ^ne herinnering aan den Hervormingsdag (31 October) ten gehoore brachten. Werken van Bach, Mendelssohn, Schumann en De Lange, waarin natuurlijk het koraal //Een vas e | burg is onze God”, niet mocht ontbreken, werden door de drie kunstbroeders op waardige wijze uitgevoerd, de nummers 1 en 5 door den heer D, Zwaan, de nummers 2 en 4 door den heer Koopman de nummers 3 en 6 door den heer De Lange. De Scher schutters-Scbermvereeniging van ’s-Gravenbage ia voornemens in de maand Februari 1890 te houden: een personeelen scherm-wedstrijd op^de wapenen en tevens een kolonne-wedstrijd op oen degen en het geweer, waarbij tot deelname uitgenoodigd zullen worden: het leger, de marine, schutterij-, weerbaarheids- en schermvereenigingen, in Nederland gevestigd. . , Aanvraag tot deelname en inlichtingen worden op franco aanvraag, franco toegezonden. Adres Hoogduitscho Schouwburgzaal, Korte Houtstraat 22, te ’s-Gravenhage. Naar men aan de N. IJselb. mededeelt, zullen het ontwerp voor de nieuwe kerk in de Nieuwstraat te Zwolle en de bouw worden toevertrouwd aan den heer N. Molenaar, architect te Den Haag, die onder de bekwame leiding van Cuypers zijn talent heeft ontwikkeld en reeds op verscheiden plaatsen proeven daarvan aflegde, zooals te Groningen de kerk der paters Jezuïeten, te Vleuten, te Borne enz. * Aan het postkantoor alhier en de, daaronder ressorteerende, bij- en hulpkantoren van de Rijkspostspaarbank, werd gedurende de maand Oct. 188 J ingelegd f 89 255 18%, terugbetaald f 68 255.30%; Het laatste, door dat kantoor uitgegeven boekje, draagt het nummer22!l2(L^^ * Een der kolossale verhuiswagens, welke thans meer en meer in gebruik komen, kwam heden in aanraking met het hek dat de stoep van een der huizen in het Hooge Westeinde afsluit, waardoor een dikke steenen paal af knapte en met de daaraan bevestigde ijzeren staven tegen den grond sloeg. — * De heeren P. F. Van Wieringhen Borski en Co., kassiers en commissionairs in effecten, Hofspui alhier, stellen zich voor elke week eene circulaire te doen verschijnen, waarin belangrijke financieele berichten zijn vervat, en waarin zij tevens, zoo zij daartoe aanleiding vinden, inlichtingen en beschouwingen zullen publiceeren. /kan ieder, die zijn wensch daartoe kenbaar maakt, zullen deze circulaires kosteloos en franco worden toegezonden. * Zooals wel te verwachten was heeft het geheimzinnige, dat de vertooningen van miss Anny.EveFay omhult, gister-avond een groote schare nieuwsgierigen naar het Casinogebouw gelokt. Geen plaats was onbezet. , , . .. , Wij gelooven te mogen aannemen dat net publiek tevreden was, maar of het voldaan zal zijn, dat beslissen wy niet. ’t Isjwaar, de algemeene verbaymg werd opgewekt toen, terwijl miss Fay — een lieve verschijning — door twee heeren uit het publiek aan handen en voeten gebonden en in haar rood fluweelen tentje aan het oog der toeschouwers onttrokken was, een op den grond gelegden guitar tokkel-tonen deed hooren en op een tambounn getrommeld werd, welke instrumenten daarop door eene opening in het voorhang van het tentje naar buiten werden geworpen; — en men stond versteld toen men vervolgens een paar handen zich langs dat voordoek zag bewegen en deze ook door een der plooien zichtbaar waren, terwijl onmiddellijk daarop dat voorhang werd opengeslagen en men de dame nog m dezelfde positie en gebonden zag zitten, maar ... dat die geesten nu altijd zoo in het duister werken, dat laat zooveel plaats voor allerlei vermoedens. De laatste vertooningen van miss Fay, waarbij zij door het leggen van de handen op een tateltje, op een stoel en in een houten bak die met water wordt gevuld, die voorwerpen van den grond opheft, zouden nog meer indruk gemaakt hebben, indien die toestellen niet het eigendom van miss Fay en blykpaar expresselijk voor dat doel vervaardigd waren. Intusschen leveren de séances van miss Fay, indien zij niet zoo gerekt werden, zooveel stof tot amusement op dat wij het bezoeken daarvan wel durven arnradem^^^^^^^^^^^^ Het internationaal congres van magnetisme te Parijs is dezer dagen geëindigd. Onder de belangrijkste daar genomen besluiten zijn verklaringen, dat het magnetisme werkelijk al de geneeskrachten bezit, welke Mesmer en zijne opvolgers er aan toeschreven; voorts, dat de magnetische slaap met volstrekt vereischt wordt bij de behandeling van ziekten en dat het magnetisme met verward moet worden met hypnotisme. Het congres verklaarde zich voor het stichten van een school voor geneeskundig magnetisme te Parijs en bepaalde, dat het volgend congres te ’s Gravenhage zou gehouden worden in J8y^. * Bij de boekhandelaars Dorsman en Odé te Vlaardingen zag dezer dagen eene brochure het licht getiteld: //Iets over de ministerieele verantwoordelijkheid”, door A. S. De schryver komt in dat vlugschrift op tegen enkele handelingen van de Ministers van Marine en Koloniën terwijl hy voorts aandringt op eene wet, waarbij de Ministers aan het strafrecht worden onderworpen. Wij zullen ons niet begeven in een polemiek met den schrijver van deze brochure over de quaestien, door hem aangeroerd. Deden wij dat dan zou groot verschil van gevoelen tusschen hem en ons zieh openbaren. Thans bepalen wij ons er toe de aandacht van hen, die de politieke strijdvragen van den dag volgen, op de aangekondigde beschouwing te vestigen. --- LEGER en VLOOT. Bii het te Wezel in garnizoen liggende ïnianie.ieregiment //Herzog Ferdinant von Braunschweig n° 57” worden een Japansch hoofdofficier en drie Japapsche kapiteins ingedeeld Bij dit regiment dient ook de luitenant-kolonel Meckel, de bekende tacticus, die vele jaren in Japanschen dienst is geweest. Aan de le luits. der infanterie J. P. C Hardie en P Giel, die gedetacheerd zijn geweest by het leger in Oost-Indie, is opgedragen, naar Nederland E te keeren, met een stoomschip vertrekkende uit Padang, voor zooveel eerstgenoemde aangaat vóór of op den 16n November a s., en voor zooveel luit. Giel betreft vóór of op den 26n d. a. v. De le luit. Völcker, van het le reg. huzaren te Deventer, is voor den tijd van 1 jaar gedetacheerd aan de rijschool te Amersfoort. Naar wij vernemen bestaat bij het Departement van Oorlog het voornemen om by ue infanterie, in verband met de nieuwe bewapening, ook in de kleedin" belangrijke wijzigingen te brengen. De korte jas en het mouwvest zouden vervallen en vervangen worden door slechts éen kleedingstuk, ene soort van //attila” veel overeenkomende me dat kleedingstuk, bij de huzaren in gebruik. De schako en de kwartiermuts zouden vervangen worden door een hoofdtooisel, dat sierlijker e^0^1^13* De luit. ter zee 2e kl. J. w! Bos Janszen, mt Oost-Indië in Nederland teruggekeerd, is op nonactiviteit gesteld. De luit. ter zee le kl. H. A. Buijtendijk, belast met de waarneming der betrekking van officier van politie aan ’s Rijkswerf te Willemsoord, werd gisteren in die functie vervangen door den luit. ter zee le kl. O. F. A. Gregory. Met het stoomschip Utrecht, dat 14 December a. s. van Rotterdam naar Oost-Indië vertrekt, zal worden overgevoerd een detachement van het korps mariniers, sterk 77 man, onder bevel van den luit. ter zee le kl. W. A. Buijtendijk; medegeleiders zijn de luits. ter zee 2e kl. F. W. Planten, J. H. Ketjen en C. A. Fock. Met dezelfde gelegenheid worden overgevoerd de machinisten le kl. v. k. J. J. Hessels en J. A. Schell, de machinist le kl. J. F. A. Mattern, en die der 3e kl. D. J. Menke, benevens 5 tweede timmerlieden van Willemsoord. ---