Buitenland. ËieEL&H i». Londen, 26 Januari. De Minister van Financiën, de heer Yernon Harcourt, ontving gisteren de deputatie, die belast was hem de invoering aan te bevelen van het metrieke stelsel voor munten, maten en gewichten. De Minister antwoordde aan de gedelegeerden, dat hij in theorie een voorstander van het decimale stelsel is, maar dat hij de invoering in Engeland niet mogelijk acht. De Regeering kon dus geenerlei belofte doen. — De Londensche Brandwaarborgmaatschappijen hebben, naar aanleiding van de herhaalde branden in scheepsladingen katoen, besloten de premiën voor katoenladingen, zeilende of in pakhuizen, aanmerkelijk te verhoogen. Hoewel de meeste katoenbranden veroorzaakt worden door slechte verpakkingin NoordAmerika, zal de in te voeren verhooging der assurantie-premie gelden voor alle polissen tot verzekering van alle soorten van katoen en onverschillig uit welke haven. — Te Liverpool is aangekomen de bark Mataura met een lading van 12 000 geslachte schapen van Nieuw-Zeeland. Het schip verliet Timaru, de NieuwZeelandsche haven, op den 29n Sspt Dit is de grootste bezending geslacht schapenvleesch, die ooit te Liverpool is aangebraehc De lange reis w-rd gemaakt in een zeilschip, wel een bewijs dat het systeem van conserveeren van het vleesch in de ijs-temperatuur tegenwoordig da volmaaktheid beeft bereikt. — Men meldt uit Caïro aan the Times, dat de Arabische pers de Engelschen op den duur blijft bestoken. De rust bleef intusschen tot heden niet gestoord. Een geduchts orkaan heeft over Egypte gewoed. De telegraafdraden tusschen Alexandrie en Malta en tusschen Alexandrie en Port-Said zijn vernield. De storm belette de landing van troepen te Alexandrie. — In April wordt in het. Kanaal een Italiaansch eskader verwacht, op reis naar New-York, waar het zal deelnemen aan de internationale maritieme wapenschouwing. De Italiaansche schepen zullen door de Engelsche marine op de zslfde wijze begroet en ontvangen worden als verleden jaar gebeurde met de Fransche --- Staten-Generaal Berstte larnpr, Zitting van Vrijdag 27 Januari. STAATSIiE«ia©®TISr© voor 1893. Voortzetting der algemeens beraadslagingen De Minister van Binnenlandsche Zaken verdedigt zich tegen bet verwijt van gemis aan deferentie jegens de Eerste Kamer, in de Memorie van Antwoord. De Regeering heeft slechts een overzicht van den toestand gegeven. Zij is ook niet afgeweken van haar vroegere verklaringen ten opzichte van de geheimhouding der kohieren van de hoogst aan geslagenen. Wanneer de heer Pijnappel de betrekkelijke paragraaf in de Memorie zal hebben nagelezen, dan zal het hem blijken, dat er werkelijk geen gemis aan overeenstemming bestaat tusschen de Ministers van Binnenlandsche Zaken en van Einancien. Op geen bepaalde uitdrukking wordt de klemtoon gelegd. Niet alleen de //rechtmatige” bezwaren van den Minister van Binnenlandsche Zaken, maar ook die van Einancien, zullen worden betracht. Antinomie tusschen de Wet op de Vermogensbelasting en de Kieswet bestaat niet. Doch de heer Pijnappel hecht te weinig beteekenis aan het in de Kieswet van 1850 geregelde reclame-recht. De geschiedenis van art. 78 dier Wet nog eens nauwgezet overwegende, zal de heer Pijnappel wellicht tot andere gedachten komen. De Minister wenscht het reclame-recht te regelen zonder afbreuk te doen aan iemands rechten of aan het gezag en de waardigheid der Eerste Kamer. Doch aan haar gezag als Staatslichaam zou wel eenige afbreuk worden gedaan door terzijdestelling van het publiek reclame-recht. Kan het zonder bezwaar vervallen, de Minister zal er gaarne toe medewerken. Er zal echter nog genoeg tijd overblijven om deze zaak te bespreken. Ia een bespreking van de beginselen der Kieswet, kan de. Minister echter thans niet treden. Nu komende tot de verwijten van den heer Van Royen omtrent de bemoeizucht der Regeering met de Gemeentelijke administratie, meent de Minister het recht der Regeering te moeten vindiceeren om, zoo noodig, door tusschenkomst van de Commissarissen der Koningin, inlichtingen aan de Burgemeesters te vragen omtrent de uitvoering der Wetten. Een Burgemeester, die dit mocht weigeren, kan niet langer aan het hoofd zijner Gemeente staan. De Minister verwijst omtrent het plaatselijk kiesrecht, in verband met de herziening der Gemeentewet., naar de in de stukken afgelegde verklaringen. Ten opzichte van den werkkring der Burgemeesters zal de Minister nauwlettend letten op de wenken van den heer Van Royen, wiens opvatting juist is, dat de Burgemeester in da eerste plaats geroepen is tot de handhaving der openbare orde. In verband hiermede komt de Minister tot de rustverstoringen en de houding der onderwijzers. De beschuldiging tegen sommige onderwijzers is niet nieuw. De Minister Mackay had zich reeds daarop te verdedigen en beriep zich te recht op hetgeen de Wet voorschrijft ten aanritn van de verspreiding van keringen, strijdig met de goede zeden enz Zoodanige feiten hebben zich tot dusver zeer zelden voorgedaan. De houding van sommige onderwijzers in de Noordelijke Provinciën bracht den Minister tot het instellen van een opzettelijk onderzoek. En de uitslag daarvan is dat de in het Verslag uitgesproken beschuldiging als volKomen onverdiend en ongegrond moet worden ter zijde gesteld. In de school zelve bleek niets ge beurd te zijn, wat in strijd is met de Wet; en wat buiten de school geschiedt, wettigt het oordeel, door den Minister uitgesproken. Er komen intusschen wel eens enkele gevallen voor, waartegen dan met kracht wordt opgetreden Zoo ergens, dan is hier voorzichtigheid noodig. De Minister wijst verder op den grooten invloed van het schooltoezicht, waarin groot vertrouwen mag worden gesteld voor het onderhouden van een goede stemming onder het onderwijzerspersoneel. De organisatie van het Staatstoezicht geeft overigens voldoenden waarborg voor behoorlijke naleving der Wet. Erkend behoort ook te worden, dat over het algemeen de geest, die het onderwij zarspersoneel beheerscht goed is. Omtrent de Kieswet zal de Minister zich bepalen tot de verklaring, dat hij al de hier gegeven wenken nauwkeurig zal overwegen en hij hoopt dan met den heer Lobman het in 1891 aangevangen debat voort te zetten. De Minister van Einancien verdedigt zijn verschillende verklaringen ten opzichte der quaestie van de geheimhouding der kohieren voor de hoogst aangeslagenen. Herinnerende aan het. debat over dat punt in Juli in de Tweede Kamer gevoerd, wijst de Minister er op, dat men toen reeds de noodzakelijkheid erkende om, zoo mogelijk, de betrekkelijke bepaling der Kieswet te wijzigen. En zoo is het ook in de Eerste Kamer gegaan. Door den heer Van Lynden is gisteren gesproken van een misleidende politiek. Die woorden sloegen op het tijdstip der invoering van de Bedrijfs- en Vermogensbelastingen. Doch ook hieromtrent is de Minister zich steeds gelijk gebleven. Hij heeft aan zijn toezeggingen voldaan en ook omtrent de verlaging der Grondbelasting heeft de Minister zich consequent gedragen. Na de aanneming der Vermogens- en van de daarmede samenkangeude Belastingwetten, moest de Minister zorgen voor het bewaren van een behoorlijk evenwicht, en dat werd verbroken door hei amend. van 5 percent aan te nemen. Ook ten aauzien der perceptiekosten had de Minister niets te verbergen. De Minister dankt verder voor den kr&chtigen steun reeds verleend voor zijn wetsvoorstellen en hij hoopt dien steun ook voor het vervolg te mogen behouden. De heer Van Royen licht nader toe wat hij gisteren heeft gezegd omtrent de bevoegdheid der Burgemeesters. En wat de onderwijzers betreft, spr. heeft niet gesproken van de onderwijzers, maat van enkelen. Overigens meent hij dat deze discussien dit nut hebben opgoleverd, dat de aandacht op de zaak is gevestigd. En wanneer de Minister dit wil blijven doen, dan zal dit hetzelfde effect hebben als de enkele plaatsing in het Staatsblad van de Wet op den staat van oorlog cn beleg. De heer P ij n a p p e 1 verklaart zich tevreden gesteld door de antwoorden van de Ministers van Buiten- en Binnenlandsche Zaken, omdat men nu nauwkeurig weet, waaraan men zich heeft te houden, en meent dat de Vermogensbelasting er toe brengt wijziging te brengen in de Kieswet ten aauzien der openbaarmaking der lijsten van de hoogst aangeslagenen. Hij meent, dat men die openbaarheid zeer goed kan nalaten met handhaving van het reclamerecht. Onafhankelijk van de vraag of de nieuwe Kieswet al of niet tot stand komt, is het noodig de tegenstrijdigheid tusschen de Vermogensbelasting en de bestaande Kieswet ten aanzien der openbaarheid weg te nemen. Hij dringt dus nogmaals aan op wijziging der bestaande Kieswet op dit punt. De heer W e r t h e i m komt op tegen de opvatting van den Minister van Binnenlandsche Zaken alsof men hier ware opgekomen tegen den onderwijzersstand. Niet tegen den stand, maar tegen de handelingen van enkele onderwijzers is men opgekomen. Het is niet voldoende in de school zich strikt te houden aan de bepalingen der Wet, wanneer men ’s avonds geheel andere leeringen verkondigt. Het verheugt hem overigens dat de Minister in deze zoo noodig krachtig zal optreden. De heer Alberda vanEkenstein houdt vol dat iu het verslag wel degelijk gespreken is over de onderwijzers en daartegen blijft hij opkomen. Orerigens de circulaire ven het schooltoezicht vaa Leeuwarden bewijst, dat het wel degelijk werkzaam is om te waken voor naleving hunner plichten door de onderwijzers. De heer Melvill van Lijnden houdt vol, dat de Regeering ten aauzien der Gemeentelijke financiën en van de defensie niet aan de aanvankelijke geopende uitzichten heeft voldaan. En wat de overige punten betreft, zegt hij, dat het nu de taak der Regeering zal wezen door haar voordrachten te toonen, dat zij werkelijk ook met deze Kamers afdoening wil van de defensie- en belastingquaestiën. Wat de onder wij zersquaestie betreft, meent spr. uit het verslag van een onderwijzersvergadericg te kunnen opmaken, dat inderdaad de beschuldigingen tegeii eenige onderwijzers ingebracht, niet ongegrond zijn. De heer Alberda van Ekenstein gelooft dat men aan courantenverslagen niet meer waarde mag hechten dan aan rapporten van bevoegde collegien. De Minister van Buitenlandsche Zaken blijft er bij, dat de Regeering haar programma heeft opgevolgd en houdt vol, dat na het tot stand komen dar Kieswet en vóór haar in werking treding, andere belangrijke ontwerpen nog kunnen worden afgedaan. De Minister van Justitie zegt nog in antwoord aan den heer Van Royen, dat de Regeering volkomen overtuigd is, dat zij ook preventief mag te werk gaan wanneer het geldt het tegengaan van onrustige bewegingen. De Minister van Binnenlandsche Zaken blijft bij zijn verklaringen omtrent den geest onder den onderwijzersstand. Mocht de noodzakelijkheid er toe blijken, dan zal hij zeker medewerken tot wegneming van rechtmatige bezwaren, ten aanzien van de openbaarmaking der lijsten van de hoogstaangeslagenen. De heer Fransen van de Putte zegt dat de Minister van Financiën zijn woord verpand heeft aan de vergadering ten aanzien van dit laatste punt en nu meent hij dat da bezwaren vau regesriugszijde niet voldoende zijn om geen maatregelen te nemen tot verzekering der geheimhouding. Publiekmaking van het kohier, na inwerkingtreding der Vermogensbelasting, zou zijn in strijd met de belofte vau den Minister van Financiën. Waarom zal men iemand kunnen dwingen op de lijst der hoogstaangeslagenen' te komen, terwijl men niemand kan noodzaken kiezer te zijn. Men wijst op het reclamerecht, maar de Minister vrage eens aan Gedep. Staten hoeveel reclames tegen de lijsten zijn ingébracht. Spr. blijft vragen: waarom dwang in strijd met de beloften des Ministers en de woorden der wat ? Men verlieze toch niet zijn kracht door te verdedigen iets wat niet te verdedigen i3. En tot den Minister van Binnenlandsche Zaken zegt hij : wijst niet hen af, die, op andere punten met u medegaan. Spr. meent overigens op dit oogenblik niet in een beantwoording te moeten treden van den heer Lohman. De heer Pijnappel zegt te deelen in de meening van den Minister van Binnenlandsche Zaken, dat het criterium van belastingbetaling niet gelukkig is voor bet lidmaatschap der Eerste Kamer. Doch men heeft dit nu eenmaal en daarom is het noodig dat ieder kenne het minimum, noodig om op de lijst te worden geplaatst. Alleen het openbaar maken van dat minimum ia voldoende. De Minister Van Binnenlandsche Zaken zegt, dat de Regeering gaarne tot toenadering wil medewerken en blijft er bij, dat de Regeering de zaak ernstig zal onderzoeken. De algemeene beraadslagingen worden gesloten. Hoofdstuk II (Hooge Collegien, van Staat), wordt zonder discussie goedgekeurd. Hoofdstuk III, — Buitenlandsche Zaken. Ds heer S i x verklaart zich voorstander van het beginsel van arbitrage in internationale geschillen. Spreker meent uit nanm der groote meerderheid den heet Rakusen dank te mogen brengen voor de uitnemende wijze, waarop hij op het interparlementair congres te Bern de eer van de Kamer heeft opgehouden. (Toejuichingen.) Da heer R a h u s e n bespreekt drie punten: lol den consulairen dienst; 2o. het avbitragestelsel; 3o. de onschendbaarheid van particulier eigendom ter zee in oorlogstijd. Wat het eerste punt betreft, wijst spr. er op dat verbetering mogelijk is: 1 o. door een organisatie van het consulair corps; 2o. door vereeniging van den consulairen met den diplomatieken dienst. Op dit oogenblik bestaat er geen organisatie; er zijn zelfs geen aangewezen ressorten. Spr. herinnert echter aan het voorstel der Commissie voor de consulaire examens, in 1887, waarbij een plan van organisatie is ontworpen, dat maar f250 000 zou kosten. Wij zijn nu vijf jaren verder en nog Ï3 er geen organisatie, terwijl wij meer uitgeven dan f250 000. Dit plan had bijna de eenstemmige goedkeuring van allen, die bij handel en nijverheid belang hebben en dankt zijn oorsprong vooral aan den Minister Tak. Hij wil de invoering van dat plan, ton eerste om daar door de gek6e!e wereld consulair te kunnen benadeelen; en ten tweede om te komen tot bezuiniging. Deze is noodig, omdat men nu steeds heeft, opdrijving van uitgaven, gelijk blijkt uit de verhooging der kosten voor het consulaat te Melbourne. Spreker wil don Minister gaarne vrijheid laten, maar Belgie en Duitschland hebben ook die vrijheid, doch met indeeling van ressorten en vaststelling der tractementen. Organisatie is ook noodig om te komen tot ver. eeniging van den consulairen en diplomatieken dienst. Daarvoor bestaat echter een goede grond Spr. wil niets afdingen op de kennis onzer diplomaten, doch in den regel zijn zij niet genoeg vertrouwd met onze handelsbelangen. En dit kan ook niet anders, want zij worden er niet voor opgeleid. Toch is de handel van het grootste belang voor Nederland. Sprekers ideaal zou zijn één enkele dienst, maar in ieder geval een nauw verband tusschen consulaten en diplomatieke posten. Welk bezwaar kan er zijn de jeugdige diplomaten steeds een consulaire stage te laten doorloopen. Wat betreft het arbitrage-stelsel. Spr. dankt den heer Six voor de welwillende woorden tot hem gericht. Hij heeft echter niets meer gedaan dan zijn plicht was. Wat de zaak zelve betreft, het doet hem genoegen de Regeering in deze aan zijn zijde te hebben. Vroeger lachtte men om het beginsel van arbitrage. Een bekend Engelsch staatsman, Henri Richard, werd over dat beginsel ia het Lagerhuis hard gevallen ; doch zijn antwoord was: Wij verlangen van den Staat niets anders dan dat hij zich onthoude rechter te zijn in eigen zaak. Zeker kunnen niet alle zaken door arbitrage worden uitgemaakt; spreker herinnert aan de be- kende Alabama-arbitrage en aan de arbitrage omtrent de Lawa-quaestie. Spreker herinnert aan de besluiten van het BernerCongres en meent, dat wanneer langzamerhand de publieke opinie voor de arbitrage zal zijn gewonnen, dan zullen Vorsten en volken zich aan de arbitrage onderwerpen. En zou het nu geen zegen zijn voor de beschaafde wereld, wanneer men een groot aantal soldaten aan het burgerlijk leven kon wedergeven en daardoor de élite der bevolking aan den arbeid terug te geven, waardoor men ook aanzienlijke besparing in de oorlogsuitgaven zou verkrijgen. Zeker zal door arbitrage de oorlog niet worden voorkomen, maar hij voegt er bij: niet dadelijk, doch wel later. Eindelijk dringt spr. aan op aanneming van het beginsel der onschendbaarheid van den particulieren eigendom ter zee, evenals dit reeds geldt voor den eigendom te land in oorlogstijd Spr. herinnert aan de besluiten op het Parijzer congres, waarbij o. a. besloten werd tot afscnafling der kaapvaart. Noord-Amerika zeide daartoe te willen toetreden, mits men ook zou eerbiedigen alle particulier eigendom ter zee. Doch Engeland wilde daartoe niet toetreden; maar spreker meent, dat het oogenblik nu wel gekomen is aan Engeland te toonen, dat het inderdaad het meest belang heeft bij de aanneming van het beginsel, wegens zijn aanzienlijke handelsvloot. Met genoegen heeft hij nu van dezen Minister gelezen, dat de tijd niet ver af schijnt om tot aanneming van het beginsel te komen en hij meent, dat Nederland de aangewezen Mogendheid is om in deze een krachtigen stoot te geven De heer P ij n a p p e 1 zegt, dat de Regeering ten te zorgen heeft voor tweeërlei belangen bij het heerschen der cholera. In de eerste plaats de zorg, dat onze handel niet geschaad worde door vrees voor besmetting elders, en ten tweede de zorg, dat de ziekte niet verspreid worde door besmetting van buiten. Spr. herinnert er aan, dat men langen tijd te Eavre en Hamburg de ziekte heeft verzwegen; hij meent echter, dat men in deze moet zorgen met alles spoedig bekend te zijn. En wat de cholera nostras betreft, hij meent dat deze zoozeer om ons heen heeft gegrepen, dat in i llll «nnHirr ia TT ii deze dubbele omzichtigheid noodig is. Hij s laat daar of de onderscheiding tusschen cholera nostras en cholera asiatica steeds is te maken, doch ^ hij dringt er bij den Minister op aan niet enkel te ( letten op de belangen van den handel, maar ook op | die van den algemeenen gezondheidstoestand. | De heer W e r t h e i m vreest, dat de cholera in het voorjaar zal terugkeeren. Noodzakelijk is het , daarom de noodige voorzorgsmaatregelen te nemen. Spr. brengt dit in verband met de quaestie der Russische immigratie. Noord-Amerika schijnt daarvoor nu gesloten te zijn. Spr. acht het van de meeste noodzakelijkheid deze zaak flink onder da oogen te zien en, zonder de quaestie aan te roeren van de uitdrijving der Russische Joden, meent hij toch, dat het wenschelijk zou zijn, wanneer Nederland in deze het initiatief kon nemen, ook om te voorkomen, dat wij niet verplicht zonden zijn ongelukkige natuurgenooten terug te wijzen. De heer Leo van Nispen wijst op het belang om van Pruisen te verkrijgen de vrije beschikking tot dichting van den ouden Rijnmond. De heer Melvill van Lijnden vraagt waarom dezen zomer een Minister-Resident geweest is in Bern, terwijl daarvoor geen post op de Begrooting staat. Spreker dringt verder aan op meer gelijkmatige toepassing van het zalmtractaat. De Minister van Buitenlandsche Zaken zegt, ten aanzien der organisatie van den consuiairen dienst, dat de Regeering geen wettelijke organisatie gewenscht acht. Wij moeten met de verschillende behoeften van den handel rekening houden.' De indeeling in ressorten heeft krachtens consulair reglement plaats. Verschillende landstreken zijn dikwijls in die ressorten begrepen en deze bestaan in onderscheiden landen. Locale ressorten moeten ook wel eens ingedeeld worden in het belang van den handel. —- . . Waar verbetering in dit opzicht noodig is, wordt die aangebracht. De indertijd door een internationale Commissie ontworpen indeeling, kwam den Minister ook financieel niet zoo voordeelig voor. De Begrooting zou dan metf 70 000 moeten worden verhoogd. Wat de tractementen betreft, waar die niet op billijken grondslag, rusten moeten zij veranderd De Minister kan ook niet medegaan met de samensmelting tusschen den diplomatieken en consuiairen dienst. Beide diensten verschillen daarvoor te veel van elkander, terwijl overigens de behartiging onzer handelsbelangen ook een hoofdtaak uitmaakt van onze vertegenwoordigers in het buitenland. Overigens bestaat op verschillende plaatsen reeds werkelijk een nauwe band tusschen de beide diensten. Wat de arbitrage ea de onschendbaarheid van den privaat eigendom ter zee betreft, de Minister refereert zich aan het uitmuntend betoog van den fip»r Rahusen en hoopt dat de Regeering in dit heer Rahusen en noopi. u» uo * opzicht weldra tot daden zal kunnen overgaan. Echter durft zij niet zeggen, dat de eerbiediging van den eigendom ter zee in oorlogstijd spoedig overal zal intreden. Het beginsel wint echter veld.;] Wat betreft de cholera quaestie, zegt de Minister dat nog niet met juistheid het onderscheid tusschen cholera nostras en cholera asiatica bekend is. Waakzaamheid is zeker noodig, maar voor onze handelsbelangen is bet onnoodig beide ziekten te assimileeren. Ten aan zien van het door den heer Wertheim besproken punt, is door een andere Mogendheid reeds het initiatief genomen tot internationale bespreking om te kernen tot uniforme regeling. Dan kan tevens het punt der landverhuizing uit besmette landen worden besproken. De Minister «kent de noodzakelijkheid van internationale regeling, ofschoon deze vóór den zomer toch niet zou kunnen tot stand komen? Intusschen laat onze sanitaire wetgeving genoegzame ruimte om besmetting door landverhuilers te , , e, .. Wat de dichting van den Rijnmond betreft, wij zouden aan de vrijheid daartoe thans weinig hebben, omdat bet Departement vaa Waterstaat daartoe vooralsnog niet wensebt over te gaan, Wat de vertegenwoordiging te Bern aangaat, wp hadden daar steeds een onbezoldigd consul-generaal. De wenschelijkheid is echter gebleken aldaar te hebben een consulair ambtenaar met diplomatieken rang Vn toen de gelegenheid zich daartoe voordeed, heelt de Redering gaarne gebruik gemankt van dediensten, _> r g n diplomaat in ruste aangeboden, om kosteloos consulaai-gewiraal waar te nemer. De Regeering hoopt nu spoedig' aan de Staten-Generaal de resultaten van*de genomen p«>ef te kunnen aanbieden • Ten aanzien van feei Zalmtractaat, zegt de MiMsuer, dat de quaestie V»U & zalmnetten nog in J—.-nfik is. „ . . , Na repliek van den heer appel, komt d* J? tAi-s .<*.iWlto ling van cholera nostras met cholera Hoofdstuk III wordt hierop goedgekeurd. Hoofdstuk IV. — Justitie. De heer Van Lier dringt er op aan dat zij, die gratis-prooedure verlangen, het summier bewijs leveren van de gegrondheid hunner vordering. De heer Van Welderen Rengers bespreekt de quaestie van de voorwaardelijke invrij. heidstelling en zegt, dat het criterum daarvoor alleen kan zijn of de delinquent zonder gevaar m de maatschappij kan terugtreden. Er moet zuivere onderscheiding bestaan tusschen de woorw&ardelijke invrijheidstelling en de gratie. de vermeerdering der cellen betrett, spreker meeut dat daarin bij den bouw van nieuwe ge™mranissën on goedkooper wijze dan thans kan worden voorzien. Spreker waarschuwt verder de Regeering tegen yerzwarmg van de toepassing der celftraf, vooral door oTftdreven afsluiting van licht Lr Van Zinnicq Bergman wenscht de debet-registratie ook te hebben ‘oeS«Pas* op de stukken gedagteekend vóór de aanvraag van gratisPr°DedUheer Pijnappel dringt aan op partieele wijziging der Burgerlijke Rechtsvordering ter bevordering van den spoed bij procedure De heer D e S a v o r n i n L o h m a n bespreekt de benoeming der inspecteurs van de Rn.ksveldwacht, en meent dat men daartoe vooral moest nemen hen, die do hoogste rangen bij dien dienst hebben vervuld. Dit is in het belang der zaak. De Minister van Justitie beantwoordt de verschillende sprekers. lo. partieele herziening van de burgerlijke rechtsvordering. De hoofdzaak daarbij moet zjjn vermindering van formaliteiten, door afschaf fing van noodelooze formaliteiten en door vermijding van alles wat tot nnttelooze opschorting der processen kan leiden. 2o, De gratis-procedure. De Minister meent dat men het best zal doen de bestaande bepaling te behouden, nl. dat de vordering den rechter oppervlakkig niet ongegrond voorkomt. 3o. Do debet registratie. Hieromtrent bestaat reeds overleg met Einanciën en de Minister hoopt ten deze tot een goede uitkomst te komen. 4o. bet gevangeniswezen. Met den heer Rengers is de Minister het eens, dat men het groot verschil steeds in het oog moet houden tusschen voorwaardelijke invrijheidstelling en gratie, ook omdat gratie is vrijstelling en voorwaardelijke invrij heidstelling een nieuwe regeling van straf. Wat den cellenbouw betreft, meent de Minister, dat men de eischen der hygiëne niet te licht moet tellen. Het celstelsel moet niet in discrediet worden gebracht door een verkeerden bouw. Waarschijnlijk zal bij de volgende Begrooting een voorstel worden gedaan omtrent een veranderde inrichting der cellen voor hen, die tot langdurige celstraf veroordeeld zijn. 5o. de inspecteurs van de Rijksveldwacht. Zonder bepaald uit te sluiten zij die in het corps zjjn, meent hij toch dat men als regel moet stellen dat voor de chefs andere eischen van opleiding moeten worden gesteld dan voor de gewone Rijksveldwachters. De beraadslagingen worden gesloten. Hoofdstuk IV wordt zonder stemming aangenomen. De Vergadering wordt hierop gescheiden tot morgen-ochtend 11 ure. --- OMGEWISSELD. Naar het Russisch van D. Wilinaki. I. Het was herfst — een echt Russische herfst, met felle winden en hevige regenbuien. De boaschen waren vau hun tooi beroofd en verdorde bladeren bedekten alom den grond. Slechts het winterkoren gaf nog wat groen te aanschouwen, te midden van al deze dorheid. Het was nog vroeg in den ochtend. Een ondoorzichtige nevel omgaf dc heerlijke bezitting Igroesjiers, maar ofschoon het nog pikdonker was, kon men er toch reeds leven en beweging bespeuren. De regen had opgehouden, maar zware, loodkleurige wolken hingen over het lieerenhuis. Op de hoeve flikkerden de lichten van lantarens en hoorde men het gesprek cn getwist van mensehen, het geblaf van jachthonden en net gehinnik van paardea Al jagen ook felle windvlagen door de ontbladerde takken der linden, toch hoopt men, dat het weder gunstig zal zijn voor de jachtpartij! waarvoor alles zich gereed maakt De bediendenKamers zijn helder verlicht, maar in het huis zelf braadt alleen licht in het vertrek van dea kamerdienaar Semen Nikititsoh, die reeds sedert lang is opgestaan om de bedienden te wekken, bevel heeft gegeven tot het gereed zetten van het ontbijt in de eetkamer en nu telkens naar de wijzerplaat wan de oude Engelsche klok ziet om zijn heer op het bepaalde tijdstip te kunnen roepen. Deze heeft ecater dat oogenblik niet afgevocht, maar is reeds opgestaan. Op het bekende zachte gchid van de zilveren bel is alles in huis in beweging aekraaen cn spoedig zijn alle vertrekken verlicht k r "‘ikke waskaarsen in massief zilveren, bronzen en^kopere» kandelaars Ook in de kinderkamer , beerseht bedrijvigheid. De oude Nama steekt een , waskaars aan, zet die op een hoektafeltje en schuift voorzichtig het zijden bedgordijn ter zijde van het kinderledikant, waarin de 11-jarige jongeheer Petia nog rustig slaapt. Vervolgens gaat zij naar het andere ledikant, aan de tegenovergestelde zijde der kamer, licht met een vriendelijken trek in haar goedig gelaat het gordijn op en blijft staan bij den jongeheer Sema, die, met het linkerhandje onder het hoofd en kalm en gelijkmatig ademhalend, iagelijks nog in den slaap ligt verzonken. Het zwarte krullende haar viel over het blanke voorhoofd van den knaap, lange wimpers overschaduwden zijn helderroode wangen en licht bewogen zich zijn vochtige lippen. De oude vrouw streelde even het gelaat van het tienjarig kind, maakte over hem het teeken des kruises en raakte met de palm der hand zijn voorhoofd aan. Zonder overigens de minste beweging te maken, opende de knaap de groots zwarte oogen en richtte die verwonderd op Nania. Dit zwijgend tooneel duurde eenige seconden; Sema kwam tot bezinning en sprong, vlug als een haas, uit het bed en met de bloote voeten op het zachte tapijt, waarmeue de vloer der kinderkamer was bedekt. Op dit oogenblik ging de deur vaa notenboomenhout zacstjes open en een dame van ongeveer dertig jaar trad binnen, die er even jeugdig, ftisch en blozend uitzag als dit kind, haar lievelingszoon. Zoo, in zijn lang hemd verrast, sprong de knaap van verlegenheid weder in bed en kroop onder de dekens. Maar toen de moeder zich met een glimlach over hem heen boog, omvatte hij haar hals en gaf haar eenige kussen //Genoeg, Sema ! Genoeg, lieve!” zei ze, terwijl zij zich van het ledikant oprïchtte. //Kleed u spoedig aan, dan kunt ge ontbijten. Papa is reeds gereed.” Geholpen door Nania was de knaap spoedig gewasschen en gekleed, waarna hy voor het huisaltaar zijn morgengebed ging doen. Inmiddels was de kamenier Doenia, een lange blondine, met een vroolijke en ondeugende uitdrukking op het gelaat, de kamer binnengekomen en bracht op een zilveren blad het ontbijt van den jongeheer, bestaande uit een glas melk, een boterham met roggebrood en een dun I schijfje rauwe ham. Toen Sema zyn gebed geëindigd had, kwam hij Inaar zijn moeder om haar de hand te kussen. Zij maakte over hem het teeken des kruises. //Pas toch op, Sema”, zei ze, //neem u toch in acht, anders durf ik u niet mee ter jacht laten gaan”. //Ja, moedertje, ik zal oppassen,” antwoordde het kind snel en met ernst. //Maar, weet u, moedertje, dan moet ge ook aan pa vragen mij een groot paard te doen geven, want mijn kleine Bogatir kan in het geheel niet meer mee.” De moeder glimlachte. //Neen, ventje, eea groot paard moogt ge niet berijden, daar kan niets van komen.” //Maar moedertje, Nikata zegt, dat Bogatir reeds lang had mosten worden vervangen. Wat is dat voor een paard? zegt hij: het is zwak, het kan niet stappen, niet draven, niet galoppeeren. Het is net een schaap, zegt hij. Maar Grijs, moeder, die is heel kalm; ik heb er al eens opgezeten om hem naar de wei te brengen.” Met een teruggehouden glimlach luisterde mama naar de onrustbarende red8 van haar zoon en ging toen heen, een blik werpende op Petia. Nauwelijks was zij weg, of Sema deed een aanval op het ontbijt en had het in weinige minuten naar binnen Kinderen van voorname lieden worden, met het oog op hun gezondheid, uiterst matig gevoed; maar zoodra zij zich onder toezicht van Russische bedienden bevinden, stoppen dezen hun van alles toe, zelfs ingemaakte augurken of pannekoeken van boekweite meel. Ook thans, toen Sema na het verdwijnen van zijn al te gewoon ontbijt protesteerde, haalde Doenia, voorzichtig rondziende, uit een kastje een flink stuk varkensvleesch en een groot stuk brood voor den dag, gaf het den knaap en sloot de deur. De oude Nania zag dit alles wel, maar zeide niets //Eet maar gauw, lieve jongeheer, mama komt spoedig”, zei ze. De jongen at zoo snel hij kon; maar de vrees bleek ongegrond; mevrouw bleef in de eetkamer bij haarman. Leonidas Peirowitsch Kanajof, een rijzig, welgemaakt man, met donkere zijde achtige knevels en frisch gladgeschoren geiaat, verorberde zijn koffie en gebruikte daarbij, volgens ziju gewoonte, brood ] met koud vleesch. Daarna stak hij zijn pijp met kersenhoutensteel aan en zeide tot zijn vrouw, die juist binnenkwam: «■Nu, waar is uw oogappel?” //Hij is gereed”, zeide zij, en begon haar man de geschiedenis van het groote paard te vertellen. De vader luisterde zwijgend en een tevreden glimlach kwam op zijn schoongevormd gelaat. //En Petia?” vroeg hij. //Slaapt”, antwoordde de moeder kortaf. Een lichte schaduw ging over het gelaat van Kanajof; hij keek op zijn horloge en belde. Een kleine groom, gekleed in een grijze kozakkentunica, kwam toegeloopen en bleef op den drempel staan, recht als een kaars. //Laat de lieden voortmaken!” Toen de groom vertrokken was, stond Leonidas Petrowitsch op, omvatte zijn vrouw met de rechterhand, richtte met de linker haar hoofd bjj de kin op, kuste haar op ds lippen en met de woorden: //Nu gaan we, Ania”, verliet hij ds kamer en begaf zich op het bordes. De palfrenier Nikata, voor deze jachtpartij toegevoegd aan den jongeheer Sema, stond gereed, drie paarden bij den teugel houdende : de glanzige roodbruine Karabach, onder een Circassiscb, met zilver versierd zadel, de kleine kastanjebruine Bogatir en zijn eigen vos, die den naaui van Donets droeg. Donets en Bogatir stonden rustig en met hangend hoofd, maar Karabach, die eerst sedert kort was afgericht en nog geen enkele jacht had medegemaakt, beet nijdig op het lastige gebit en trachtte de teugels uit de sterke en geoefende hand van Nikata te rukken. Vlak achter Leonidas Petrowitsch kwam Sema in een Circassisch kostuum met vossebont afgezet. Met zijn hooge laarzen en in een uitloopende muts van wit echapevacht zag de jongen er beeldig uit Ook verscheen op het bordes de Fransche gouverneur, monsieur Godard, en Annoesjka, die zooveel als adsistente was van Nania Sema, die zijn vader nog geen goeden morgen had gezegd, kwam snel op hem toe en gaf hem een stevigen kus op de hand. De I vader streek hem glimlachend over de wang en had I al zijn opmerkzaamheid gevestigd op zijn hengst, die i * iara^MTri]mgaaci»oii«^Biaa waar bij aller sympathie verwierf. Dit is een reden* om hem de onze terstond te verzekeren. Zijn verdiensten zullen het overige doen. Alzoo: eerst het feit, dat hij een Rus is, daarna zijn bekwaamheden. Waarschijnlijk is hij niet alleen kiezen-en tandentrekker, maar ook inzetter. Hij begiftige daarom het radicaal en Russischgezind Frankrijk met de kies des verstands ! *** De Panama- geschiedenis blijft nog altijd de lijdensgeschiedenis van Frankrijk. Men wil, dat »de cheque” nog nienwe slachtoffers zal maken. Inmiddels heeft de heer Barboux een werkelijk welsprekend pleidooi voor den heer De Lesseps gehouden. Twee argumenten, door hem gebezigd, waren, naar onze meening, nog al krachtig Hoe kon het publiek gedupeerd worden bij de uitgifte van de jongste Panama-leening daar het, door bet parlementair debat, alies van de zaak wist. De gevaren werden getrotseerd ter wille van de geestdrift voor een idee. Die redeneering houdt steek. Ook het motief, dat de heeren De Lesseps blijkbaar zelf geloofden aan ’t succes der zaak, want de vader waagde zijn eigen bezittingen. Op dit oogenblik bezit De Lesseps — volgens den verdediger — nog maar een zeer matig vermogen. Schatten werden besteed voor de reclame en voor het winnen van invloedrijke persoonlijkheden voor de onderneming. Welke groote financieel® onderneming komt evenwel in onze dagen zonder die hulpmiddelen tot stand ? Niet ten onrechte is de opmerking reeds gemaakt, dat, als een Jury moest uitspraak doen, meer dan waarschijnlijk vrijspraak zou volgen. Gewone rechters zijn minder ontvankelijk voor gevoels -argumenten. Toch b.ijven wij het betreuren, dat de zon van De Lesseps’ roem dreigt onder te gaan in’t moeras van de Panama-geschiedenis. De groote Eranschman had zeker beter lot in zijn hoogen ouderdom verdiend! *** In Italië blijft de gisting aanhouden, daar wegens de Bankschandalen ontstaan. Door den Minister Giolitti wordt alles gedaan om te doen uitkomen, dat de zaak met kracht door de Regeering is aangevat. Nog steeds blijft men gelooven, dat invloedrijke personen zullen blijken bij de Bankquaestie te zijn gecompromitteerd. ’tla wel zeer merkwaardig, dat juist in landen, waar bet liberalisme de heerschende of overbeerschende richting vormt, zulke schandalen voorkomen. Het is altijd nog onzeker, of bet Kabinet-Gioletti dit incident zal overleven. Een wijziging van het Bewind, waarvan de genoemde Premier de leider zou blijven, wordt niet onmogelijk geacht. Gemeenschappelijke schande kan nu misschien Frankrijk en Italië weder tot elkaar brengen ! * * * Een zeer rationeel voorstel werd in den Duitschen Rijksdag ter Mei gebracht. Door een streng conservatief werd namelijk voorgesteld aan de Regeering te vragen de indiening van een Wetsontwerp, waarbij het aan de coöperatieve Winkelvereenigingen verboden zou worden om om aan niet-leden te verknopen. De voorsteller wees er o. a. op, hoe door die (/Winkelvereenigingen” dikwerf enkel wordt beoogd, om verboden drankwinkels tot stand te brengen. Ook dat is verderfelijk. Het boofdmotief voor ’t voorstel (of resolutie) Ackermann, zouden wij echter meenen, moet gezocht woiden in de omstandigheid, dat zelfs zeer gefortuneerden profitcereu van inrichtingen, welke enkel heeten gesticht te zijn ten bate van bn- en minvermogenden. Tot zekere hoogte moet zulk een coöperatie tot de verdedigbare gerekend worden, al wordt toch ook door haar de klassengeest gevoed. Liberalen en radicalen kwamen tegen het voorstelAckermann op. ’t Verschil tusschen de ware en voorgewende vrijzinnigheid kwam duidelijk uit. Het conservatisme tracht steeds aan de historische lijn, ook met betrekking tot do verhoudingen in de samenleving, vast te houden. In Duitschland werken de consumptie-veresnigingen sedert tal van jaren op groote schaal. Ondanks die omstandigheid woekert de sociaaldemocratie er ontzettend voort, een vruchtbaren bodem vindend in de ontevredenheid der werklieden. De coöperatie heeft dus blijkbaar den werkman niet gered. Griekenland wil zich opnieuw redden door de oudheid. Van de uitgifte der klassieke werken van oud-Hellas wil de Regeering zich het monopolie zien toegekend, ten einde daaruit een ruim vloeiende bron van inkomsten te vormen. Wij vreezen voor pijnlijke teleurstellingen. De Regeering is naijverig op het voordeel, dat de boskverkoopers thans van die uitgave genieten. De Staat.. . boekverkooper. Men beleeft in dezen tijd van alles. Als het van de boeken moet komen, durven wij gerust voorspellen, dat de Grieksche financiën vooreerst nog wel bedenkelijk zullen blijven. • * * Japan — men weet het — heeft zich zelf beweldadigd met een Constitutie op WesterscBe leest geschoeid. ’t Schoeisel schijnt nog al aan den voet te drukken, hetgeen bewijst voor onze stelling, dat het niet past voor het land van de Rijzende Ztoz. r Het Japansch Park ment verwierp de Begroolicg van Buitenlandsoha Zaken, meer dan vermoedelijk om redenen buiten haar gelegen. De Afgevaardigden werden voor die «stoutichbeid” gestraft met een gedwongen reces van 14 dagen. Zij zullen zich in dien tijd kunnen beraden over de gevolgen van hun daad. Of dachten die heeren soms, dat de Mikado een Kamer deed kiezen om zich door haar te doen bemoeilijken ? ’tJapanscb parlementarisme is aan ’tJapansch porselein gelijk: het is zeer teeder en geneigd om gemakkelijk te breken. Wie weet, hoe spoedig aan de parlementaire comedievertooningen voor goed een einde wordt gemaakt. ’tNaar huis zenden der leden ware dan de -/inleiding” tot ’t naar huis zenden van ’t Parlement-zelf. Het Parlementarisme is geen artikel van invoer. Ware een ander stelsel nu reeds uitvoerbaar, dan zon de uitroer van ’i parlementarisme een gezegend oogenblik in de geschiedenis van Japan en der — wereld vormen. --- Nederlandsch Oost-Indiê. BATAVIA, 27 Dec. Aan de Jaoalode werd den 26n December uit Amsterdam geseind: «De Minister van Koloniën heeft aan den heer Sol inzage verleend van alle stukken, die op de Tjiomaszaak betrekking hebben en den last gegeven, streng te onderzoeken hoe de Locomotief aan het door haar gepnbliceerde geheime stuk over Tjiomas gekomen is”. Het bedoelde stuk over Tjiomas komt voor in de Locomotief, van 27 September en volgende dagen en bevat eeno geschiedenis van het genoemde land, ontleend aan een rapport, dat de adsistent-resident Von Czernicki indertijd daarover heeft moeten opmaken. — Van Tandjong Priok meldt men, dat daar zooveel koorts eu influenza heerschen, dat 21 stuurlieden en machinisten van de Paketvaart-Maatschappij, voor herstel van gezondheid naar Soekaboemi zijn. ■ ■ ---