Officiëel Gedeelte. Proces- V erbaal van de opening der stembriefjes, die, ter benoeming van een Lid voor de Provinciale Staten van Kuidholland , den l»n Augustus 18?9 zijn ingeleverd. Op heden den twinligsten Angnstus 1879, in de Gemeente ’e Gravenhage, Hoofdplaats van het Hoofdkiesdistrict ’s Gravenhage, is door het Bureau van stemopneming in de ter inlevering van stembriefjes bestemde zaal plaats genomen, des morgens ten negen ure. Het Bureau is zamengesteld uit den heer Mr. Francois Maximiliaan baron van der Duiju, Wethouder, vervangende den Burgemeester, Voorzitter, en de heeren Jhr. Jobanne» Mock en Jan van Stralen, Leden van den Gemeenteraad, Stemopncmers. De Voorzitter plaatst op de tafel twee stembussen, bij hem den negentienden Augustus 1879 overgebragt uit de onderkiesdistricten, waarin de Gemeente bij Resolutie vau heereu Gedeputeerde Staten van Zuidholland van zeven Februarij achttien honderd zestig, no. 8/2 (Provinciaal Blad no. 25) is verdeeld. De zegels der bussen worden onderzocht en bevonden ongeschonden te zijn. De busseu worden achtereenvolgens geopend en bevonden 668 stembriefjes te bevatten, te weten : lste onderkiesdistrict . . 334. 2de " - • 334. Deze getallen met de lijsten der kiezers, die briefjes hebbeu ingeleverd, vergeleken zijnde, zijn gebleken te zijn even groot als het getal dier kiezers. Nadat de briefjes zijn ondereen gemengd, worden zij door den Voorzitter een voor een geopend en overluid voorgelezen. Het Bureau hêeft van onwaarde verklaard zeven stembriefjes , als zijnde in blanco. Het getal der geldige uitgebragte stemmen is mitsdien geweest 661. Van dit getal zijn nitgebragt op: Mr. W. A. J. Baron Schimmelpenninck van deü Oye 255 stemmen. Mr. T. L. M. H. Borret 225 Mr. J J. va» Geuns 157 « Jhr. P. O. H. Gevaerts van Simonsiiaven. 15 » en wijders op: Mr. Bergsma, J. A. de Bergh, J. J/ Duijnstee, A. van Hnlst, H. Kerdijk, M. Kuit. K. E. E. S Rotte, J. W. Steenbergen en C. M. van Vliet, elk een stem Hebben alzoo de meeste stemmen verkregen: Mr. W. A. J. Baron Schlmmelpennlnck van «Ser Bye en Mr. T. L. M. H. Borret. Over welke personen eene herstemming moet plaats helden eu waarvan, ingevolge art 9 der «et van 6 JnliJ 1860 (Staatsblad no. 39), de bedoelde lijst is opgemaakt. En zijn tegen deze opening van stembriefjes, door de in de zaal aanwezige kiezers, geene bezwaren ingebragt. Eu is na a oop van dit een en ander proees-verbaal opgemaakt, in tegenwoordigheid vau allen, die zich in de zaal bevonden. Gedaan te ’s Gravenhage , den 20n Augustus 1879. F. M. VAN DER DUIJN, Voorzitter. MOCK, J. VAN STRALEN, Siemopnëmers. --- HET MINISTERIE. ' Niet-Offioiëel Gedeelte. B{| «8lt ]%un«raer behoort een isyvoe^sei. ’s Gruvenissge , 20 Augustus I8?S De crisis is geëindigd ; de Slaafs- (Jouraat heeft de aftreding van het Kabinet-Kappeync en de optreding van het Kabinet-van Lvnden gemeld en daarmee de combinatie bevestigd, welke wij bet voorregt hadden reeds gister-ochtend vroegtijdig bekend te kunnen maken. Eén voordeel is hierdoor al dadelijk verkregen, namelijk dat er een einde door gekomen is aan de veelal onjuiste, meerendeels van groote onwelwillendheid getuigende geruchten en opmerkingen met betrekking tot de Kabinets-formatie, welke maar al te lang reeds verschillende dagbladen hadden ontsierd. Een tweede voordeel is, dat het gevaar van bet land in een toestand van anarchie te zien verkeeren, waarvoor de wijze waarop de crisis was in ’t leven geroepen wel geschikt was eenige vrees in te boezemen, is afgewend. En welk zal nu het oordeel over de tot stand gekomen combinatie zijn ? Men kan niet zeggen, dat de bewering: de zamenslelling van een zoogenaamd liberaal Ministerie is op dit oogenblik een onmogelijkheid, er door gelogenstraft is. Maar daarentegen is evenmin de vrees verwezenlijkt, dat gewaagde proefnemingen met een conservatief Ministerie zouden ondernomen worden. Toen hierop kans scheen te bestaan, hebben wij onverholen onze meening uitgesproken, dat daarmede een groote politieke fout zou zijn begaan. Wij verheugen er ons dus zeer over, dat men daarin niet is vervallen. Dat de toestand moeijelijk was, werd door niemand ontkend: aan den eenen kant de onmagtige zg. liberale partij; maar daar tegenover het feit, dat een conservatief Ministerie met een minderheid had moeten regeren; en daarnevens een kiezersvolk, waarmee de positie door ontbinding vermoedelijk niet tot klaarheid ware te brengen geweest. . Onder die omstandigheden moeten wij loegeven, dat het denkbeeld van een fusie-Kabinet voor de hand lag. Zooals men weet, hadden wij de verwarring, door de zg. liberalen gesticht, liever in hun eigen handen gelaten. Ware dit mogelijk geweest, dan had dit o. i. veel kunnen bijdragen lot het in ’t leven roepen van een zuiverder partijverhouding. Vooral de schifting van hen, die de hoofdbeginselen onzer rigting zijn toegedaan, maar door allerlei omstandigheden onder de tegenpartij verdwaald geraakten, zou er o. i. door bevorderd zijn geworden en ten slotte wel tot stand zijn gekomen. Had men den tijd gehad, dat proces ongestoord te laten afloopen , wij zouden er de voorkeur aan gegeven hebben. Of men nu te doen heeft met een resultaat voordat de oorzaak had uitgewerkt, zullen wij niet wagen te beslissen. Of bet proces er in zijn werking door gestremd, dan wel die werking er door bevorderd zal worden , moet nu de tijd leeren. Onder de bestaande omstandigheden schijnt het inlusschen onmogelijk geweest te zijn, aan de zaken den loop te laten , dien wij ze ’t liefst hadden zien nemen ; en is dit het geval, dan mag men zich met het opgetreden fusieKabinet tevreden verklaren. Een fusie van personen, die krachtens de politieke rigting, welke zij gezegd worden te zijn toegedaan, het bewijs zullen trachten te leveren, dat ’s Lands belangen goed behartigd kunnen worden zonder politieke homogeniteit. Een Ministerie, zamengesteld uit personen, van wie eenigen in zichzelven reeds liet denkbeeld van fusie vertegenwoordigen. Eusie ook van gestreng kerkelijke rigting met het staatkundig liberalisme. Eén element kan welligt geacht worden in het Kabinet sterk op den voorgrond te treden en daaraan welligt een bepaald karakter te geven. Wij hebben hierbij het oog op den Minister van Justitie, een duchtig criminalist, die deel uitmaakte van de Staats-commissie, welke een nieuw Strafwetboek heeft ontworpen. En daar dit onderwerp reeds bij de Tweede Kamer aanhangig is gemaakt, mag de onderstelling plaats vinden, dat het nieuw Ministerie de afdoening daarvan, misschien wel in de allereerste plaats , als zijn roeping beschouwt. In verdere gissingen omtrent hetgeen men van het nieuw Ministerie, op menig ander gebied en ten opzigte van hoogst gewigtige aangelegenheden, zou kunnen verwachten , zullen wij ons thans niet begeven. Vooral tegenover een Bewind, dat optreedt als reddende engel in een hoogst moeijelijken toestand, is het meer dan ooit voegzaam, een afwachtende houding aan te nemen ten opzigte van de dingen die komen zullen. Twee zaken staan intussoben vast: vooreerst, dat de samenstelling van bet Ministerie zoodanig is, dat het elk uittartend karakter mist en in massa als zoodanig aan geen der rigtingen regtmatigen aanstoot kan geven; ten tweede, dat de acht leden van het Ministerie allen zonder uitzondering achtenswaardige mannen zijn van uitstekende bekwaamheden. Een andere omstandigheid, welke de aandacht verdient, is dat geen der mannen, die het Miuisterie uitmaken, een plaats in de Volkstegenwoordiging open laten. En daarbij ook nog: dat niet minder dan vier van de nieuwe Ministers voor de aanvaarding van hun portefeuille een hoogst eervolle bedekking opgeven, welke drie van hen, mensehelijkerwijs gesproken, anders hadden kunnen b houden zoolang zij zelven dat zouden gev cnscht hebben. Hieruit schijnt af te leiden, dat het Ministerie zelf zich een toekomst durft beloven. Met kalmte zullen wij afwachten. En zeer gaarne spreken wij de hoop uit, dat gelijke kalmte het geheele bestaan van dit Ministerie, tot het einde toe, moge kenmerken ; want het volk en vooral ’s Lands zaken hebben dringend behoefte aan rust. --- Buitenland. EKGEL1ÜD. Londen, 19 Aug.- 1 Uit Calcutta wordt aan the Times dd. 17 1 dezer gemeld : Latere berigten uit Kashmir bevestigen de nu 14 dagen geleden ontvangen gunstige tijdingen niet. De droogte blijft aanhouden en het maïszaad verdort meer en meer. Da toestand van land en bevolking wordt als zeer beklagens- : waard geschetst. Wanneer nog tijdig regen valt, rekent men op de helft van den gemiddelden rijstoogst. De vóór eenigen tijd gegeven verzekering, dat dit voldoende zou zijn tot onderhoud van de bevolking, berust op het feit, dat reeds de helft der bewoners van de Kashmir-vallei gestorven of naar andere streken verhuisd is. Hertog van Buekingham heeft besloteD, zich in persoon naar het tooneel van de onlusten te Rumpa te begeven. Yijf man van zijn lijfwacht te paard zullen hem tot escorte dienen. Bekroningen voor het gevangennemen van de belhamels zijn uitgeloofd, tot heden echter zonder resultaat. — Twee olifanten van Mijers’ Amerikaansch circus hebben heel wat opschudding veroorzaakt in het stadje Warrington. Verschrikt door het blr-ffen van een hond liepen zij van het veld, waar de tent is geplaatst, de stad in, gevolgd door de bevolking, die met veel geraas en zelfs met geweerschoten , waardoor de dieren nog doller werden , de logge beesten achtervolgde. Nadat de olifanten een paar uren door de stad gerend en eenige personen omver gesmeten hadden , slaagden de oppassers er in , hen op het marktplein meester te worden. Een hunner bezeerde zich vrij ernstig tegen een muur. Overigens gebeurden er geen ongelukken. --- FRANKRIJK. Parijs, 19 Aug. De Minister van Binnenlandsche Zaken, het voorzitterschap aanvaardende van den Algemeenen Raad van de Yonne, heeft, zocals reeds kortelijk werd vermeld, een rede uitgesproken waarin hij de liberale en republikeinsche gevoelens van de Regering bevestigde. Zinspelende op hetgeen over de wetsontwerpen-Eerry gesproken zou worden, verklaarde hij, dat de Regering er nooit aan gedacht heeft, de wet van 10 Augustus in beperkten zin uit te leggen , dat zij nooit de prealabele quaestie tegenover wenschen in dien zin heeft willen stellen, die als zij de politiek raken eenigzins ook tot de quaestiën van algemeen bestuur belmoren. Daarom moet men bij dergelijke beraadslagingen zich niet uit vooringenomenheid in den strijd mengen, welke uitsluitend politiek is. De Regering wil de prerogativen van de departementale Vergaderingen niet aantasten en wenscht, dat, waar het pas geeft, de verlangens, waarvan hier sprake is, vrij besproken zullen worden. — Dezer dagen werd zekere Bonnaire in hechtenis genomen, die zich reeds geruimen tijd voor een baron de Maupas uitgegeven had. Als zoodanig had hij op het kasteel van den echten baron van dien naaru een hypotheek genomen. Men stelle zich de verrassing voor van den geldschieter, die, het kasteel bezoekende, een geheel anderen persoon dan zijn cliënt vond. Trouw geholpen door zijn maitresse, een Engelsche van hooge geboorte, exploiteerde hij op groote schaal een ontelbare menigte leveranciers, die hij echter, door een hoogen toon aan te slaan, op een eerbiedigen afstand wist te houden. Het volgende voorval schetst den man geheel. Zijn niet-betalen verdroot eindelijk een huurkoetsier, wien hij veel geld schuldig was. Ofschoon aanmaningen en eindelijk een dagvaarding den //baron” bereikten, stoorde zich deze daar niet aan, en eerst toen het op beslag leggen aankwam, begaf hij zich vol verontwaardiging naar den koetsier, veegde hem in heftige bewoordingen den mantel uit, gaf hem te verstaan dat zulk een wijze van handelen tegenover een groot heer als hij niet te pas kwam en .... eindigde met 6000 frs. van den huurkoetsier te leenen. — Het Hotel des Postes zal zeer waarschijnlijk vergroot worden; reeds in 1810 bleek het onvoldoende te zijn, doch de tijdsomstandigheden maakten toen een uitbreiding onmogelijk. Eenige vergelijking van nu en vroeger ten opzigte van de dienst moge hier volgen. Ia 1780 tolde het postkantoor te Parijs 117 brievenbestellers en 395 brievenbussen. De opbrengst bedroeg 50 000 livres, dat, als elke brief op twee sous gerekend wordt, een totaal van 500 000 brieven oplevert. In 1865 bedroeg dit aantal 173 millioen; in 1878 meer dan 430 millioen. Thans komen dagelijks 1 200 000 voorwerpen aan de administratie der posterijen aan: 200 000 brieven en 1 millioen gedrukte stukken en pakketten. Toen in 1873 de briefkaarten werden ingevoerd, klom het aantal daarvan tot 4 300 000; in 1878 steeg dit tot 8 800 000. De reorganisatie van de posterijen, op 1 Mei 1878 tot stand gebragt, deed het aantal brieven met 20 millioen en dat van gedrukte stukken met 60 millioen vermeerderen. — Een klein stukje statistiek ! In 1876 werden te Parijs door een bevolking van 1 988 806 personen, gebruikt 287 582 000 kilogrammen brood, 4 360 000 hectoliters wijn, 106 500 hectoliters alcohol of likeuren, 204000 hectoliters bier en 151 905 000 kilogrammen versch geslagt vleesch. — De nieuw-model monster-omnibussen rijden thans ten getale van 45 over de voornaamste boulevards van Parijs. De Maatschappij heeft nog 9 voertuigen in reserve. Elke omnibus kost 8000 fr. en wordt bediend door 19 paarden plus een breuk, met andere woorden, de gebeelc lijn wordt bediend door 860 paarden. Deze omnibus-lijn heeft in ronde cijfers vijf millioen francs gekost. — Le Uêmorial des Deux Sèvres berigt dat in het dorp Etambé, kanton van Thouars, Dingsdag 11. een vreesselijk ongeluk voorgevallen is. Een jongman, Deze genaamd, was in een put afgedaald om een emmer te halen;_ doch bij kwam niet meer naar boven. Zijn vader daalde toen ook in de put af om hem hulp te verkenen, maar beiden stikten door de gassen. Ook drie andere personen, die ter hulp gesneld waren, kwamen in de put om. — De trein van Bordeaux naar Cette is gister te Trèbes op een goederentrein geloopen. De schok was zoo hevig, dat tien wagens van den goederentrein verbrijzeld en op en door elkander geworpen werden. De schoorsteen van den eersten trein werd bij de machine afgesneden. Van de reizigers, die van de banken geworpen werden, hadden vijftien , meestal ligte, kneuzingen gekregen. --- BELGIË. Brussel, 19 Aug. Te Brussel werd dezer dagen onder bijzondere omstandigheden een huwelijk voltrokken. • Het paar was reeds veertien jaren geleden in Spanje getrouwd, maar alleen kerkelijk. Toen nu onlangs de echtgenoot in een levensverzekeringsmaatschappij wilde gaan en zijn papieren overlegde, werd hem gezegd, dat zijn huwelijk, ofschoon deugdelijk in SpaDje, niet geldig was in België. Hij besloot daarop zijn maatschappelijke positie te laten legaliseren en schreef aan zijn vader te Marseille, of hij voor de plegtigheid wilde overkómen. Niettegenstaande de vader den eerbiedwaardigen leeftijd van 108 jaren heeft bereikt, voldeed hij aan het verzoek van zijn zoon en woonde in gezondheid het feest te Brussel bij. Zie verder liet Bijvoegsel. --- Rejtszaken. In de heden gehouden openbare vergadering van den Raad van State, afdeeling voor de geschillen van bestuur, is door den Voorzitter mededeeling gedaan van een Kon. besluit, waarbij, met handhaving van een resolutie van Gedep. Staten van Friesland, ongegrond wordt verklaard het beroep van G. Hofmann, te Weststellingwerf, in zake de nationale militie. Staatsraad mr. de Vries bragt daarna rapport uit in zake het beroep van J. G. Stemler Gz. te Alkmaar, tegen een besluit van B. en W. aldaar, waarbij aan adressant vergunning is geweigerd tot voortzetting van de werkzaamheden aan zijn sigarenfabriek. De adressant droeg zelf zijn belangen aan den Raad voor. Staatsraad mr. Verniers van der Loeff bragt daarna rapport uit in zake bet geschil over de woonplaats van de arme krankzinnige II. S. de Kok. Ten slotte werd door Staatsraad mr.de Vries nog rapport uitgebragt in zake het beroep van den Raad der gemeente Vlissingen tegen een resolutie van Gedep. Staten van Zeeland, waarbij de vermeerdering van het getal scholen in die gemeente is bevolen. ’s Konings beslissing deelen wij later mede. Het Geregtshof, Kamer van Yacantie, regtdoende in Criminele Zaken , behandelde heden de zaak van C. S., laatst woonachtig te Rotterdam, beschuldigd van : diefstal bij nacht op een bewoond vaartuig. Besch. gaf op , tijdens het plegen van de misdaad in hoogst beschonken toestand te hebben verkeerd en zich daaromtrent niets met zekerheid te kunnen herinneren. Uit het getuigenverhoor bleek, dat hij van een schip, dat hij passeren moest, om van een daarachter liggend schip, waarop hij een bezoek had afgelegd, aan wal te komen, eeltig waschgoed meegenomen , maar dit bij achterhaling onderweg weggeworpen had. Adv.-gen. mr. van der Hoeven, die vooraf, uit hoofde van de afwezigheid van den In in deze zaak vereisehten getuige, wiens woonplaats men niet bij magte was geweest uit te vinden, schorsing van de behandeling dezer procedure had gevraagd, welke evenwel door het Hof niet werd toegestaan, requireerde alsnu schuldigverklaring van 0. S. aan de hem ten laste gelegde feiten en veroordeeling tot 2 maanden cellulaire gevangenisstraf. De verdediger mr. Joh. van Outeren beweerde, Idat in deze zaak het bestaan van dolus niet kon worden aangenomen en dat de handeling van zijn cliënt op zijn hoogst een dronkenmans- streek kon worden genoemd. Verder wees pl. op eenige verzachtende omstandigheden en verzocht, in geval aan zijn cliënt eenige straf mogt worden opgelegd, deze in eenzame opsluiting zou mogen worden ondergaan. Vervolgens kwam in behandeling de zaak van J. F., van beroep commissionair in granen, beschuldigd van: valschheid in twee onderhandsche geschriften, door het namaken van liandteekening en het des bewust gebruik maken van die schriften. Besoh. legde een volledige bekentenis af, welke door de verklaringen der getuigen werd gestaafd. Adv.-gen. mr. van der Hoeven requireerde voor dezen besch. schuldigverklaring aan de hem ten laste gelegde feiten en veroordeeling tot 6 jaar tuchthuisstraf en vier geldb. elk van f 50, De verdediger mr. J. Addink, die voor de eerste maal als pleiter bij het Hof optrad , riep voor zichzelf de clementie van den Ilove in en wees, wat zijn cliënt betrof, op verschillende verzachtende omstandigheden, zooals diens openhartige erkentenis, jeugdigen leeftijd, de groote verleiding waaraan hij, door het wel wat al te ruim vertrouwen dat in hem werd gesteld, had blootgestaan en ten slotte het berouw dat door den besch. werd aan den dag gelegd. Pl. hoopte dat al deze omstandigheden een aanmerkelijke vermindering van straf zouden mogen te weeg brengen en verzocht ten slotte dat de op te leggen straf in eenzame opsluiting zou mogen bestaan. Mogt aan dien wenseli worden voldaan, dan twijfelde pl. niet, of zijn cliënt, die voor do eerste maal van zijn leven in jeugdige onbezonnenheid gedwaald had, zou, na expiratie van zijn straftijd, weder in de maatschappij kunnen terugkeeren, en zoo hij hoopte nog eenmaal een nuttig lid daarvan kunnen worden. De uitspraak in deze beide zaken zal Woensdag a. s. ten 3 ure plaats hebben. --- KERK- en SCHOOLNIEUWS Roomsoii Cath. Kerk. Heden-morgen ten lialf 9 ure deed de lieer L. .1 Weve, dezer dagen tot priester gewijd, zyu eerste II. Mis in de kerk van den II. Willeb: or dus alhier, geadsi.teerd, behalve door den heer pastoor Schagt, door de kspelap-ua Witlert van Hoogland en Leesberg, als diaken eu subdiaken. Door den ln kapel, der parochie, den heer Hendrik», werd een indrukwekkende feestrede gehouden naai' aanleiding van Hebr. 5 v«. 9: Hij is genot den de bevserker der eeuwige zaligheid, voor al degenen die Hem ge ■ hoorzamen. De plegtigheid, met het zingen van een statig Veni Creator begonnen, werd door het zangkoor besloten met een Te Deum van den Ridder C. von Neukomm, onder directie van den heer J. vau Hove. Behalve de ouders van den feestvierenden priester ea verdere familie, werd dit feest bijgewoond door een talrijke schare belangstellenden. Mgr. A. Godschalk, bisschop van ’s Hertogenhosch, heeft benoemd : tot pastoor te Leeuwen den heer J. H. van der Marck ; tot pastoor te Ooij en Persingen H.WH.eras van Dijck ; tot kapelaan te Leeuwen J. J. Deenen; ,ot kapelaan te Beek bij Nijmegen P. W. Passtoors , en ot kapelaan te Eersel E. H. van der Heijde. --- Weêrkandige waarnemingen. te LUrecht (Zonnenburg). (Ontleend aan het Utr. Dagblad.) . , Barometer. Thermom, A 6 ® Wind- V, -co . . mm. C. — o •§ I g rigting en ~ t o ^ + . . o S S ^ ‘aC ' Stand.j Afw. Stand Afw. > ~ ‘ ’ I | ! 19 2 zzw. 1 758.3 — 2.l| 20.11—0.71 67 1 10 zzw. 0 58.8 — 1.7 | 15.4 +0.11 90 2 20) 8 zo. 3 1 57.6 — 2.8 ij. 16.71—1.11 94 3 1) bew. 2) z. bew. 3) bet. regen 0.7 Barometer afwijk. Wind- en | 'i’oe.stand Telegram ■- ' 11 Weêrsgesteldh. der zee. van Gister 19 Heden 20 ° Thurso. . . “ N. Shields. — 4.3 Valentie. . — 5.1 Hamburg . — 3.1 Gris-nez. . — 4.5 Parijs ... — 4.5 Delfzijl. . . — 2 6 — 1.6 zzo. 1 betr. Groningen. — 2 2 — 0.9 z. 1 betr. Helder. . . — 3.0 — 3.1 zzo. 1 z. bew. kalm. Vlissingen. — 3.3 — 4.1 ! z. 2 z. bew.j Maastricht. — 2.7 ’ — 2.6 I ozo. 0 betr. | Gr. verschil gister G. 2.9 Va. heden « Ned. . G. 1.1 VI. « G. 3.2 V. Tfeermomaterstanden naar Fahrenheit 68.2 59.7 62.1 3e regel v. o. (grootste verschil Nederland). Tn bovenstaande opgave duiden de letters G., H, D., M., V., resp. Groningen, den Helder, Delfzijl, Maastricht of Vlissingen aan. De letter vooraan wijst de plaats aan, waar de barometer het hoogst staat; de letter achteraan die, waar de laagste stand werd waargenomen; het getal tnsschen beide letters in millimeter, het grootste verschil in Nederland. Dus bv. «M. 4.2 V.” beduidt dat de hoogste stand te Maastricht, de laagste te Vlissingen werd waargenomen en het verschil 4.2 wM. bedraagt. Staan twee of drie letters naast elkaar, dan wijst dit aan, dat d8 barometerstand daar de zelfde was. Desgelijks staat het met den 4n regel v. o., die het buitenland betreft. Om uit die opgaven het waarschijnlijk te verwachten weder op te maken, boude men slechts in het oog dat bv. Oostelijke wind vermoedelijk zal komen als de barometerstand in het noorden hooger is dan in het zuiden; een verschil van G mM. tusscheu Groningen en Valentia doet O. wind verwachten. Het zelfde is het geval als bv. Groningen 2.5 mM. hooger is dan Maastricht. --- DE HOFSTAD a vol d’oiseau. Brieven van een kluizenaar. XXIV. Eenigen tijd geleden werd mij op een morgen het bezoek aangediend van een heer, dien ik niet kende. Was dat feit op zichzelf niet vreemd, het werd dit nogtans toen de heer mij de ïeden van onze kennismaking bloot legde: hij kwam hl. — platweg gezegd — bedelen, wel voor een ander, en wel min of meer in ’t groot, maar dat //vragen van ondersteuning voor een fatsoenlijke weduwe” bleef niettemin toch bedelen. Of ik hem al dan niet iets gaf, doet niet ter zake. Het is het feit, als pricipieel vraagstuk, dat ik even onder de algemeene aandacht wil breDgen. Ziehier in ’t kort de feiten: Een braaf en geacht man, die met ijver en italent een particuliere betrekking vervulde, welke hem een vrij ruim inkomen opleverde, -was gestorven met achterlating van eenige rekemingen, een sommetje dat het bedrag dier rekeningen met een paar honderd gulden overtrof, een mobilair en een weduwe met een paar kinderen. Toen de begrafenis voorbij was, hielden de achtergeblevenen juist genoeg over om ’t, op den voet waarop zij tot dusver hadden geleefd, nog een drie maanden uit te houden en dan geheel opgeteerd te zijn; bekrompen zij zich zooveel mogelijk, dan kon de executie een jaar, welligt twee jaren worden verschoven ; maar, hoe dan ook, armoede stond voor de deur, hulpbehoevendheid, af hankelijkheid van die familiebeden die zich der arme nicht nog zouden willen herinneren, misschien — dus — broodsgebrek of geheel verval. //Mevrouw” X., die zich bij het leven van haar man wel niet in weelde baadde, naaar toch in deftige kringen verkeerde, was alz®o op weg om te verhuizen naar een bovenachter kamer in een achterbuurt, waar dan voortaan //jufvrouw” X. dag en nacht zou zitten naaijen voor een schraal loon of waar misschien wel, als er nog eens een ziekte bijkwam, //vrouw” X. des avonds zou komen uitrusten van een schoonmaak. Bij zulk een geval denk ik altijd onwillekeurig aan de Parijsche Morgue. Ditmaal bestond er echter voor dat uiteinde voorshands geen vrees: want mevrouw X. heeft, zooals ik zeide, een paar kinderen. Wat zij welligt voor zichzelvo niet zou dragen, zou ze met moed en onbuigzame kracht op zich nemen voor de kleinen. Gedeeltelijk dus maakten dezen den toestand beter; maar aan den anderen kant verergerden zij ook weder veel; want twee kleine monden hebben veel noodig, er moet school gegaan worden, er moeten kleêren zijn en ... . wat de vrouw, die tot zekeren leeftijd kwam, niet meer kan deeren, zal daarentegen de kinderen nog wel schaden : de minder beschaafde omgeving zal haar invloed op de jeugdige burgers uitoefenen en, blijft de moeder in eiken stand waarin zij komen moge de beschaafde, deftige, vrouw, de kinderen loopen groot gevaar om een paar trappen op de maatschappelijke ladder te dalen. //Als hadden komt is hebben te laat”, zegt een populair spreekwoord. Ik houd niet van het opperen van allerlei onderstellingen over hetgeen had kunnen zijn als ’t niet anders gegaan ware. Een fait accompli moet men, als er eenmaal bepaald niets meer aan te veranderen valt, aannemen en er zich zoo goed mogelijk in schikken. Menschen die blijven murmureren over feiten, waar niets meer aan te doen is, bederven nutteloos hun humeur en verspelen tevens de kans om van harte te genieten van het goede, dat latere dagen bragten. Gedane zaken nemen, zooals Jacob Eerlijk's vader plagt te zeggen, geen keer ; leven maken baat niet, voegde hij er bij ; en een andere keer zal het beter gaan, beloofde die wijsgeer uit de volksklasse. Captain Marryat heeft mij, in mijn jongensjaren, die les van levenswijsheid ingeprent; en ik durf zeggen dat ik er van geprofiteerd heb en er hem dankbaar voor ben. [Tusschen deze twee haakjes veroorloof ik mij, aan heeren papa’s te herinneren, dat er weinig boeken zijn, die voor de jongens zóó p-ettig en zóó nuttig zijn als Marrvat’s Jacob Eerlijk en Pieter Simpel, waarvan wijlen 1). A. Thieme uitmuntende vertalingen bezorgde. Du3: gedane zaken nemen geen keer. Ik preekte dus, in dit geval, niet over hetgeen de heer X had kunnen doen en wat er dan nu anders zou zijn geweest; ik beloofde integendeel den bedelenden heer, hem als vrijwilliger-bedeiaar te helpen. Maar ik besloot tevens, eens ronduit aan alle andere heeren X te zeggen , dat zij zich aan misdaad schuldig maken door te handelen als wijlen'X in quaestie. Wij Hollanders hechten nog al erg aan een //vaste betrekking”. Een schamel ambtenaarsbaantje, een klein Rijks-bstrekkingje verkiezen we veelal boven een wisselvalliger, maar voordeeliger particulier vak. Een winkel kan welligt niet bloeijen ; een patroon kan een slecht mensch ziju; in elk geval, een Rijksbetrekkiug geeft pensioen eu doorgaans voor de weduwe ook nog; dus ....... ’t Is alles waar. Maar liet is slechts één zijde van de zaak. Verdient men als particulier meer, dan is er immers een batig saldo. Legt men nu dit op, dan blijft er meer over dan een pensioen; want een pensioen is slechts een lijfrente, terwijl het bespaarde kapitaal is, dat blijft. Lieve hemel, sparen! wie kan er tegenwoordig aan denken, nu de aardappelen minstens 60 centen kosten? hoor ik al opwerpen. Kom, kom, lozer! laat nu de aardappelen er eens buiten; die zijn duur — duurder dan ze behoefden te zijn, natuurlijk, want des eenen dood is des anderen brood —; maar ze zijn ’t dit jaar bij uitzondering en ge kunt u bovendien veel beter voeden met erwten, boonen en brood. Eu zou er dan, buiten dien dure-aard, appelen-tijd, niet iets zijn over te leggen, een , klein beetje maar ? Ik geloof dat ’t hier de zaak i is, een juist begrip te hebben van de magt van het kleine dat dikwijls terugkomt. Voorop moet ik zetten dat, al gaat de rede; nering ook voor menschen van leeftijd op, mijn betoog toch meer is gerigt tot jongeren van jaren, wier levenskans groot is. Niet dan bij uitzon; dering toch bespaart men na zijn 50e jaar nog • een fortnin. Laten we nu eens nagaan, wat er te doen zou zijn en of dat zoo geheel onmogelijk moet heeten. Een weduwe, die haar broodwinner verliest, gaat natuurlijk achteruit; dat is onvermijdelijk. Het streven moet dus zijn, haar iets anders te reserveren, een winkel of iets soortgelijks (met de dames, die te grootsch zijn om te werken, reken ik natuurlijk niet). En nu verbeeld ik mij dat, in den regel, een flinke vrouw, die wil, zieh-zelve zal kunnen helpen, indien zij bv. twee jaren inkomen van haar echtgenoot als kapitaal in handen krijgt. Twee jaren inkomen, zou dat onbereikbaar zijn ? Ik betwijfel, ik ontken het. Maar laten we zien. We nemen bv., omdat ik die heb liggen (andere, zooals de Nederland, de Gerraania enz. zijn óók solied), de tariven der Eransclre levensverzekering-maatschappij: //Compagnie d’assurances générales sur la vie” (1). Ik onderstel een regelmatig geval: ge zijt 25 jaar oud, uw carrière begint en, als verstandig man, begint ge nu ook voor de toekomst te zorgen. Rekenen we het bedrag, dat na ■ eenigen tijd uw gemiddeld inkomen zal zijn, op ƒ2000 (is het bv. maar ƒ 1000, dan hebt ge natuur, lijk al wat volgt eenvoudig door 2 te deelen). ; Twee middelen staan nu open : een kapitaaltje te verlangen na bv. 30 jaren of wel een een; voudige verzekering op het leven te sluiten; i wij zullen straks zien, waarom de laatste weg aanbeveling verdient. i In het eerste geval zult ge voor een verzekei ring van f 4000 — dus na 30 jaren uit te betalen i of, bij vroeger overlijden, dadelijk na het overi lijden — jaarlijks hebben te storten ruim f 100, - doch met dit voordeel dat de Maatschappij een i aandeel in de winst toekent, zoodat na een - 20tal jaren de steeds kleiner geworden premie i geheel 0 is geworden en dus daarna niets meer c behoeft betaald te worden. i Juist daarom intussoben is liet tweede geval, dat ik stelde, roordeeliger. Da jaarlijksche i (1) Meermalen in het Dagblad geadverteerd, o. n. in ’ dat van 13 Aug.; agenten voor ’s Hage de heeren Crans en Co., Kempe, Ie Rütte en da Jong. — De Nederland i adverteerde ook meermalen; ik vond haar o. a. in het Dagblad van 10/11 Aug, premie is dau iets lager, nl. f 8S voor een kapitaal van f 4000, uit te betalen aan de erven van den verzekerde. Al spoedig echter begint die premie te verminderen, eerst langzaam, later sneller; na een 15 tal jaren is die jaarlijksche bijdrage tot de helft gedaald, en na 20 a 25 jaren is niet alleen alles afbetaald, maar begint zelfs een uitkeering van winst door de Maatschappij aan den verzekerde. Op dat oogenblik is do geassureerde som uw eigendom; zij kan u niet meer ontgaan, en de Maatschappij, die van haar geld nu even zeker is als van uw dood, geeft volgaarne een voorschot op uw verzekering, die dus nu bijna met het iets duurdere eerste geval gelijkstaat. Eu is de verzekerde verstandig geweest; heeft hij in de vette jaren gezorgd voor de magere; heeft hij, zoolang het kon, liever de volle premie blijven betalen en zijn winstaandeel bij het kapitaal doen voegen, dan is hij, ofschoon slechts betaald hebbende voor ƒ4000, na verloop van een 20tal jaren verzekerd geworden niet voor ƒ4000, maar voor ongeveer } 5500. Ik hoop dat dit tweetal voorbeelden eenigzins een denkbeeld hebben gegeven van het gemakkelijke van deze groote maatschappijen van voorzorg, die, ofschoon volstrekt geen philantropische instellingen zijnde, toch de ware philantropie bevorderen : nl. eigen hulp (2). Het mag toch inderdaad verbazing, ja ergernis wekken, dat er nog maar betrekkelijk zoo weinigen zijn, die op deze wijze hun pligt jegens vrouw en kinderen, moeder of zuster vervullen. Dat ieder sterfelijk i3, wie zal het ontkennen? Welk een rust dan is het, bij tijds voor dierbare betrekkingen zooveel mogelijk te hebben gezorgd. De gelijkenis van de wijze en de dwaze maagden kan ook hier, in het aardsche leven, worden overgebragt. De levensverzekering is oen geluk voor de maatschappij, maar een pligt tevens, niet minder dan de brandverzekering. Deze zal niemand nalaten; is ’t dan niet egoïstisch en liefdeloos, gene te verzuimen en niet ook voor onze dierbaren het zelfde te doen ? (2) Vermeld mag nog wel worden, dat, althans in de Fransche maatschappij , liet isgelegde niet verloren is ■ als de verzekerde om een of andore reden niet verder wil storten of zelfs zijn geld mogt terug verlangen, waarvan hem dan de helft weder wordt uitgekeerd. Het kan er niet af! Volstrekt niet I Integendeel, het mott e:r af! Want ik rokende u voor dat ge slechts hoogstens f SS hebt af te staan van uw f 2000, d. i. telkens f 7 van uw f 167 maandgeld, om aan uw weduwe — zelfs als ge reeds op 45-jarigen leeftijd sterft — f5500 na le laten. Als de heer X., voor wiens weduwe m^n hij mij kwam bedelen, verstandige voorzorgen hadde gebruikt, hij zou haar, naar zijn f 3000 inkomen gerekend, ruim f 7000 hebben nagelaten. Hoeveel anders zou dan haar positie geweest zijn 1 Ea zou liet gezin zich hebben moeten bekrimpen omdat het had rond te komen met f2910, in plaats van met f3000 ’sjaars? Alweder: ik ontken het. Waar een wil is, is een middel te vinden — zegt een Engelseh spreekwoord. Ik g*f voorbeelden voor den burgerstand. Maar den arbeider betreft de zaak niet minder. Hier kan , zeker, minder worden bijgedragen \ maar da eisch is ook lager. Een arbeidersweduwe, gewoon geweest aan f 12 ’sweeks, heeft aan f 500 een heel fortuintje, niet waar? Welnu, een verzekering van f500 kost den 25jarigen werkman — met steeds verminderende premie — in den beginne fll ’sjaars, dus 22 ets. per week. Besluit hij alzoo, elke week 25 ets. — is dat niet uit te zuinigen? — naar de Spaarbank te brengen, houdt hij dat vol en stort hij dan jaarlijks dat spaargeld bij de Levensverzekering, dan zal zijn vrouw na zijn dood minstens f580 ontvangen en, blijft het kwartje per week er gedurende jaren heengaan , zelfs heel wat meer. Dit alles, ik weet het, gaat niet zoo erg gemakkelijk. Maar waar dat het geval is, behoeft men zich ook doorgaans niet te verzekeren. Indien het echter noodig kan zijn , dan moet het kunnen, en wat moet dat kan ook, meteen beetje goeden wil. Als ik zoo in den Haag rondkijk , vind ik duizenden zorgeloozen, die als zij morgen sterven een hulpelooze weduwe met kinderen in armoede, ten laste van het armbestuur, zullen achterlaten. Die duizenden heb ik, als boetprediker, eens willen waarschuwen, opdat zij zich niet kunnen verontschuldigen met de uitvlugt: ik heb het niet geweten, of: ik heb er niet aan gedacht. Peter de Kluizenaar. ---