Bericht. Aan hen die zich met 1 April a.s. op ons blad abonneeren, wordt reeds van af heden het Dagblad toegezonden. --- Verkiezing. Officieel Gedeelte. Bi RGEMEESTER en WETHOUDERS van ’s-G r a- f v e ïi li a g e maken bekend : dat op Dinsdag 30 Maart aanstaande, van des voormiddags 9 tot des namiddag» 4 uren, zal plaats hebben de VERKIEZING van één lid van de Provinciale Staten van Zuid-Holland in bet Hoofdkiesdistrict VGravenhage, ter vervulling der vacature, ontstaan door overlijden • dat de bureaux daartoe zullen zitting houden als volgt: voor de bewoners van het Eerste Onderkiesdistrict, in het gebouw hoek Wagenstraat en Nieuwe Molstraat No. 119 (ingang aan de zijde van de Wagenstraat); voor de bewoners van het Tweede Onderkiesdistrict, in het Raadhuis (Kamer van den Burgemeester); voor de bewoners van het Derde Onderkiesdistrict, in het Gymnastieklokaal van de Gemeenteschool aan de Hemsterhuisstraat; voor de bewoners van het Vierde Onderkiesdistrict, in het Raadhuis (een der vertrekken in gebruik bij het Burgerlijk Armbestuur. Ingang Groote Halstraat); voor de bewoners van het Vijfde Onderkiesdistrict, in het Gymnastieklokaal van de Gemeenteschool aan de Schelpkade; voor de bewoners van het Zesde Onderkiesdistrict, in het gebouw der Teekenacademie aan de Prin* cessegvacht; voor de bewoners van het Zevende Onderkiesdistrict, in het gebouw der Hoogere Burgerschool voor jongens met 3-jarigen cursus aan de Raamstraat, en voor de bewoners van het Achtste Onderkiesdistrict, in het Verkooplokaal te Scheveningen. ’s-Gr avenhage , den ln Maart 1897. Burgemeester en Wethouders voornoemd, ROEST. D© Secretaris, (P- 144.) E. EVERS. Afsluiting van den openbaren weg. De VAN HOGENDORPSTRAAT en het gedeelte DAAN VAN MEERDERVOORT, tusschen van de Spieghelstraat en Anna Paulownastraat, zullen van Woensdag 31 Maart e. k., gedurende de uitvoering van werkzaamheden aan de bestrating aldaar, voor het verkeer met rij- ea voertuigen AFGESLOTEN zijn. ’s-Gravenhage, 29 Maart 1897. (P. 147.) --- Gevonden Goederen A. Aanwezig aan het Hooldcommissariaat van Politie aan het Alexandersplein 15b en te zien op alle werkdagen tusschen 121/2 en 2 uur : Een rozenkrans: een blauw ringetje; een koker van een gaslantaarn; een portemonnaie met 14 cent; een huissleutel; een blauw koralen halskettinkje met gouden slotje; twee sleuteltjes aan een rood lintje. Gevonden in de Trams? een Engelsch boek; een R.-K. kerkboek; 8 paar handschoenen; een handschoen; een sleutel; een stuk zwart linnen; een brief. B. Aanwezig en te bevragen bij de volgende ingezetenen: Een bruin gladharig bondje, reu, bij v. d. Brink, Ouashoornstraat 27; een pelerine bij van Roon, Tollensstraat 78; een slinger van een orgel bij Praalder, Maasstraat 76; een pak spijkers bij Danckaarts, Hooge Westeinde 14; een rood gestreepte paardendeken bij A. van Dongen, Vijnand Muijenstraat 7; een gehaakt beursje bij A. P. Boer, Columbusstraat 28; een laars bij v. d. Laan, Koningstraat 22; een ring met 4 sleutels bij Corstanje, Ealckstraat 181; een klein zwart fannyhondje, ren, bij Hirschman, Dennenweg 124b; een defecte voetbal bij J. P. de Riet, Spui 192 ; een gele gladharige bond, reu, aan de Aschstaal; een parelmoeren rozenkrans bij Meltzer, Waldeck-Pyrmontkade 20; een bruin en grijs gevlekte kat met witte borst, Hugo de Grootstraat 39; een damesparapluie aan de Spaarbank „tot Nut van ’t Algemeen”, in het Westeinde. --- De verkiezing voor de Provinciale Staten. Niet-Officieel Gedeelte. ’s GRAVENHAGE, 29 Maart. Voor deze verkiezing hebbende kiezers de keus tusschen twee candidaten, willen zij althans hun stem niet waardeloos maken. Die twee candidaten zijn j h r. mr. E. N. de Brauw en M. Hijmans van Wadenoyen. Van die beiden bevelen wij op de volgende gronden met aandrang aan Jlir. Mr. E. N. I>K ItltAUW. De candidatuur van den heer Hijmans kunnen wij in geen geval steunen. Wij laten daarbij de kwestie van zijn Semitischen oorsprong geheel rusten; met het vaderland zijn wij van oordeel, da* iemands al of niet exotische afkomst bitter weinig met het Provinciaal belang uitstaande heeft. De heer Hijmans wordt echter aanbevolen als oud-Gemeenteraadslid en dit verbaast ons in hooge mate. Is het dan, nog niet zoo heel lang geleden, niet gebleken, dat genoemde heer zich in den Gemeenteraad niet „the right man in the right place” achtte en ; zijne stelselmatige oppositie bekroonde I met een terugtred, waar men verwacht ' zou hebben, dat hij pal zou blijven staan i voor zijne opvatting van het Gemeente[ belang ? Wij willen iemands waarde als I lid van een dergelijk lichaam niet gaarne | alleen afmeten naar zijn optreden in het openbaar; maar indien hij in de afdee| lingen een kracht van beteekenis was i gebleken, waarom heeft men hem dan ; nooit in eene Raadscommissie benoemd ? Voeg daarbij, dat de heer Hijmans het i standpunt deelt der „Liberale Unie”, iets wat, eveneens tot onze verbazing, zelfs niet voor Grondwet haar gedragslijn heeft bepaald, en het is begrijpelijk, dat wij, met alle waardeerine voor ziine nersonn- lijke hoedanigheden, een verkapten radicaal met zulk een verleden als Raadslid niet kunnen aanbevelen. Geheel anders staat het met jhr. mr. E. N. De Brauw, dien, zelf Hagenaar van geboorte, iedere Hagenaar althans bij name kent als een bij uitstek kundig en zelfstandig man, een sieraad van den Gemeenteraad, waarin hij zestien jaren zitting had en door zijn helderen betoogtrant en bondige adviezen geen geringen invloed uitoefent. Van zijne zelfstandigheid gaf hij o. a. blijk ten opzichte der beruchte havenkwestie. Eenigen tijd geleden heeft de commissie van financiën een "rapport ingediend, dat de strekking had de kwestie in den doofpot te doen; er was echter in die Commissie eene minderheid van twee leden, waaronder jhr. De Brauw, die wel degelijk vóór die Scheveningscke haven waren, en van oordeel dat tot een zekere grens de Gemeente zich daar groote offers voor getroosten moest. Scheveningen kan dus niet heter doen, dan aan dien kundiaen rechtsaeleerde zmi.p. heln/nnen. ivu/fiwbyvrb w cvnodyetccw wc cyrcc UGhUtiyCn we te vertrouiven; misschien spreekt hij er wat minder in het publiek over, als het er op aankomt, tikt hij, waar het noodig is, den spijker op den kop. Behalve in genoemde Commissie, heeft hij zitting in drie andere, in die voor de Gasfabriek, voor het Onderwijs en voor de Strafverordeningen. Wel een bewijs, dat men jhr. De Brauw noode wil ontberen, waar men zich zijne groote bekwaamheid ten nutte kan maken. Wie met iemand gewerkt heeft, kan het best zijne geschiktheid beoordeelen; daarom zijn zijne positie in den Raad en de gevoelens zijner medeleden wel de krachtigste gronden, die er voor pleiten, jhr. De Brauw ook in staat te stellen in de Provinciale Staten tot algemeen welzijn zijn taak te verrichten. Ook uit een staatkundig oogpunt verdient deze candidatuur aanbeveling. Meer dan de heer Hijmans, staat hij den betreurden mr. C. A. Van der Kemp, dien hij behoort te vervangen, nabij; waarom moet die zetel in radicale handen vallen, nog wel een Residentiezetel? Zelfstandig als hij is, zal jhr. De Brauw zich, zooals hij trouwens verklaard heeft, bij de keuze van leden van Gedeputeerde Staten zich in de eerste plaats door overwegingen van bekwaamheid laten leiden; wie zal dat wraken? En voor de keuze van leden j der Eerste Kamer heeft hij zich ook de onmisbare vrijheid voorbehouden. Zeker, een man met heele of halve radicale neigingen zal evenmin zijn stem erlangen, maar evenmin heeft hij zich verbonden, zooals de Haagsche Courant wil doen voorkomen, op een Katholiek te stemmen. Dit laatste kunnen wij beslist tegen\ spreken. Hij zal uitsluitend te rade gaan, met wat hij, op grond van zijne algemeen bekende beginselen, onder de gegeven omstandigheden in het belang van Land en Volk acht. De Haagsche kiezers kunnen zich j gelukwenschen, dat zoo iemand zich beschikbaar heeft willen stellen en, van welke richting ook, tenzij zij tegen eene historische ontwikkeling van Staat en maatschappij vijandig over staan, kunnen zij bezwaarlijk aan iemand beters hun vertrouwen schenken dan aan jhr. De Brauw. Komt dan allen trouw op en versterkt ons Statencollege met de afvaardiging van een onzer bekwaamste en meest geziene burgers, door een groote meer. derheid te bezorgen aan Jlir. Mr. E. N. De Dim ! De stembus is morgen (Dinsdag) geopend van negen tot vier ure. --- Koloniën. Jf»j»®»iL. OOfflVUVXMOS. Batavia, 25 Febr. In het Mail-Overzicht van de Javabode lezen wij: Volgens de laatste berichten uitAtjeh is kort nadat het kampement te Indrapoeri door enne sterke troepenmacht onder deii luitena’at-kolonel Van Heuta bezet was, van daar uitgetrokken, als moest de noodzakelijkheid van die bezetting bewezen worden; 'H.1 ■ - — - — de vijand, die zich in den omtrek had genesteld en versterkt, werd verdreven en liet dooden en geweren achter, aan onze zijde vielen dooden en gewonden en misschien brengt ook dit gevecht een steentje aan tot het gebouw, dat wij al sinds drie-en-twintig jaar bezig zijn ginds op te'richten, een bevredigd en gelukkig Atjeh, van waaruit geen zeeroof meer wordt gepleegd, waar de ingezetenen elkander niet langer beoorlogen en waar geen andere Europeesche of Amerikaansche Mogendheid zich kan vestigen; in elk geval is weer eene schoone bladzijde toegevoégd aan de geschiedenis der krijgsverrichtingen van het dappere Indische leger. Dat de Minister van Koloniën zioh geheel en al bij de inzichten van de Indische Regeering ten aanzien van het in Atjeh te volgen beleid heeft neergelegd, valt daaruit op te maken, dat hij thans aan de Staten-Generaal de beschikking heeft gevraagd over de noodige gelden voor den aanleg van een stoomtram van Lambaroe naar Indrapoeri, met welke som hij bij de behandeling van de Indische begrooting nog niet wilde aankomen. Men schrijft aan de Javdbode. Nu onlangs twee hooggeplaatste, gepensionneerde officieren op grond van gebrekkige bepalingen verhooging van pensioen hebben gekregen voor kleine lichaamsgebreken, die in lage rangen opgedaan, hun niet verhinderd hebben verder eene goede carrière temaken, ziet men in Nederland de noodzakelijkheid in, om de bedoelde voorschriften te wijzigen. Eene goede oplossing zou het voorzeker wezen wanneer bepaald werd dat lichaamsgebreken, die op verhooging van pensioen of z. g. smartegeld kunnen aanspraak geven, door het gouvernement niet meer zullen geteld worden, wanneer na het ontstaan dier gebreken eene bevordering door den betrokken officier wordt aangenomen zonder dat door hem bij die gelegenheid wordt vermeld, dat hij van zins is later met die kwalen voor den dag te komen. Van Lombok is officieel bericht dat het er zoo in het midden als in het Zuiden van het eiland vrij rustig is ; den heidenen zijn wij daar een heiden, gelijk wij in Atjeh den Mohammedanen een Mohammedaan zijn en evenals wjj hier voor de door onze troepen vernielde missigit een fraaiere en grootere hebben teruggegeven, bouwen wij ginds in het door ons afgebroken Tjakranegara nieuwe tempels, ten spijt van hen, die op de plek, waar onze troepen zulk een geduchte nederkar» TipVihon crplp.rtfin znnthad willen gestrooid laag hebben geleden, zout had willen gestrooid 1 zien en een zuil opgericht met het opschrift • dat daar nooit weer mocht worden gebouwd. Zoo heelt de tjjd geslagen wonden; misschien zullen Baliërs en Sasaks nog eens het oogenblik zegenen, waarop zij onder ons Bestuur zijn gekomen. Aan de Loc. is geseind dat voor den aanleg van de trambaan van Lambaroe naar Indrapoeri f320 000 is gevraagd en dat , ook tramverbindingen tot stand zullen komen ' met de kampementen te Lok Nga en Tjot ‘ Mantjang, waarvoor de kosten op f677 000 zijn geraamd. Tamiang. Naar de Deli-Courant uit goede < bron verneemt, is nu uitgemaakt en besloten 1 dat onze patrouilles van Kwala Simpang en 1 Seroeway in Noordelijke richting uitrukkende, 1 zich niet meer enkel tot het Tamianggebied : behoeven te bepalen, maar bij het bereiken 1 van de Atjehsche grenzen, daar waar de rijkjes 1 Langsar en Modjopahit liggen, ook bevoegd ’ zijn die terreinen te doorzoeken. ! Dit mag een stap op den goeden weg ge- 1 noemd worden voor de beveiliging van Tamiang en de ten Zuiden daarvan gelegen j landstreken. : Er is echter bij bepaald, ïn'overlegmethet bestuur van Atjeh, dat bij het overschrijden ■ der bedoelde grenzen gemachtigden van de inlandsche vorsten zoomede een ambtenaar van het binnenlandsche bestuur uit Edi, de colonne zullen vergezellen, ter voorkoming van ongewenschte conflicten. Het blad juicht bovendedoelden maatregel ten zeerste toe; onze troepen zijn daar niet gestationeerd enkel om de benting te bewaken, , ab rust 'I.. >,-+ • -e brengen en, -is - haar gevolg, de ontwikkeling van landbouw en industrie-. „En nu we toch over dit onderwerp schrijven,” zegt het blad, „brengen we in herinnering dat in het leger eene afdeeling veldtelegraphie bestaat, die veel geld heeft gekost en met succes in onze noordelijke gewesten zou kunnen gebruikt worden. „Ten zeerste dringen we aan op telegraphische verbinding onzer posten; hunne sterkte wordt daardoor verdubbeld.” De Javabode bericht, dat de heer C. Van der Lee, commies 3e kl. bij den post- en telegraafdienst, die op 9 Febr. als chef naar het kantoor Indrapoera werd overgeplaatst, daar in de badkamer is verdronken; hij leed aan duizelingen en is waarschijnlijk daardoor bevangen. De controleur 2e kl. bij het binnenl. bestuur geplaatst te Japara, H. Somermeijer, heeft wegens langdurigen dienst een jaar verlof naar Europa gevraagd met ingang van 18 Maart a.s. Door den Gouverneur-Generaal en verdere civiele en militaire autoriteiten zijn de volgende beschikkingen eenomen: jende oesennuungen genomen: Civiel Departement. Verleend met ingang respectievelijk van ^ 18 [April en 5 Juli 1897, wegens langdurigen a; dienst, één jaar verlof naar Europa aan den ingeneur der le klasse bij den waterstaat en ^ ’s lands burgerlijke openbare werken S. W. v, Becking en den commies der 2e klasse bij C( den post- en telegraafdienst H. F. Th. van e] der Heijden. Ir Benoemd: tot vice-president van het z Hooggerechtshof van Nederlandsch-Indië, de g' hoofdambtenaar op nonactiviteit mr. W. C. ^ Veenstra, laatst die betrekking bekleed heb- ^ bende; tot predikant bij de Evangelische ge- d meente te Batavia de predikant bij de Protest. ^ gemeente te Cheribon D. Fregeres; tot 2e u of onderwaterschout voor de hoofdplaats Ba- z tavia de onderschout voor de politie in de „ residentie Batavia, J. Kop; tot notaris te z Cheribon J. C. Waardenburg, notaris en ven- z dumeester te Amboina. Benoemd bij de weeskamer te Batavia, q tot 3e commies, de tijd. 3e comm. bij dat j. college F. F. A. Sulter; tot tijd. 3e comm., de ^ benoemde 3e comm. bij de Wees- en Boedel- ^ kamer te Soerabaja C. L. Jans. v Belast: met ingang van 3 Maart 1897, met de waarneming der betrekking van com.- r boekhouder bij de wees- en boedelkamer te „ Samarang de ambtenaar op non-activiteit J. van Ek, laatstelijk tijd. le comm. bij de wees- ^ kamer te Batavia. Door den directeur der B. O. W.: p Gedetacheerd bij de ontginning van r] hetOmbilien-kolenveld te Sumatra‘s Westkust 0 de ingenieur 3e kl. bij het mijnwezen te Batavia A. H. van Lessen. „ O ver geplaatst: bij den aanleg van ^ staatsspoorwegen van de lijn Probolinggo— r Panaroekan naar de lijn Batavia—Bantam, de tijdelijke betaalmeester S. Mahler. Geplaatst: bij het binnenl. bestuur in de res. Balt en Lombok in de onderafdeeling Midden-Lombok met Praja als standplaats, de contr. 2e kl. A. J. N. Engelenberg; in de . onderafd. Oost-Lombok, met Sisi als standplaats, de contr. 2e kl. W. J. H. Van Rijck. Gesteld: bij het binnenl. bestuur op Java £ en Madoera, in de residentie Madioen, ter be- ( schikking van den assist.-resid. van Patjitan £ de ambt, voor den burgerlijken dienst G. F. t Gonsalves. Verplaatst bij het kadaster inNederl.- ^ Indië, van de afdeeling Lombok, res. Bali en j. Lombok naar de opnemingssectie te Bandoeng, ^ res. Preanger Regentschappen, de adjunct- landmeter 2e kl. L. P. L. van der Tas; van de opnemingssectie te Tjiandjoer de adjunctlandmeter 2o kl. J. von Michalofski. Overgeplaatst bij den waterstaat en | ’s lands B. O. W. naar de res. Samarang de opzichter 3e kl. J. Vreedenburgh. t Bepaald, dat de opzichter 3e kl. L. R. _ Albinu in de res. Bantam geplaatst blijft. Militair Departement. Verlengd: met een maand het verleend VCliUl llÏM&L X CbliUJV-Më, VV WU UWOlUWUjUI Vwegens ziekte aan de kapt. der inf. b. h. subs. \ kader te Batavia, jhr. G. J. W. C. H. Graaf- 1 land; een maand verlof naar Djokjakarta c wegens ziekte aan den milit. paardenarts le £ kl. te Salatiga, J. de Jongh. Benoemd: tot le commies, de mil. ambt. 1 2e kl. A. V. E. Barret; tot 2e commies, de 3e commies bij gemeld corps S. F. E. RisaKota. Verlengd: met een maand het verleend ’ verlof naar Soekaboemi wegens ziekte aan J den le luit. der inf. bij het subs. kader te 1 Batavia, G. Van Ginkel; van Atjeh afgelost de- le luit. kwartierm. K. Musch. Genoemde ( officier zal de bestemming volgen, die hem ; door zijn dienstchef zal worden aangewezen, j Marine-Departemcnt. 1 Verleend: met ingang van 10 April 1897 wegens langdurigen dienst een jaar verlof naar Europa aan den 2n bewaarder bij de ; marinemagazijnen te Soerabaja J. Van Enk. • --- DUITSCHLAD. Buitenland. De Reichs-Anzeiger publiceert een Keizerlijk rescript, waarin wordt gezegd, dat het feest ter herdenking van den lüOn geboortedag van Keizer Wilhelm I met geestdrift gevierd is door alle Duitschers, zonder onderscheid van godsdienst, politieke overtuiging of beroep; zoowel in het Noorden als in het Westen van het land; in act buitenland zoo goed ais op den vaderlandschen bodem. De Keizer wenscht in dat rescript zich zelven geiuk, dat hij de gelukkige g?-uiige is mogen zijn van de grootsche marm' v.atiör in de hoofdstad des Rijks ; hij gevoelt zich gelukkig door die bewijzen van gehechtheid aan den Keizer, en aan allen die hebben deelgenomen aan het vieren van het nationaal feest betuigt hij zijn warmen dank. De Keizer beschouwt het als de schoonste hulde welke hij aan den overleden Keizer kan bewijzen, plechtig en in het openbaar te beloven, dat hij ten allen tijde die grootsche figuur tot voorbeeld zal nemen en steeds trouw blijvende aan zijn plicht, al zijne krachten zal wijden aan de grootheid van het vaderland. De Keizer hoopt, dat God hem zal toestaan het Duitsche volk langs vreedzamen weg te leiden tot geiuk en voorspoed. De R ij k s d a g beeft Zaterdag zonder heel veel debat, in derde lezing definitief de gevraagde credieten voor den bouw van twee nieuwe kruisers geweigerd. Vnnr hpf. t.rvh cfommin rr Ir-uroiYi n/VK-M-n Voor het tot stemming kwam, achtte de Staatsecretaris van Marine admiraal Holimann ofschoon hij zelf zeide overtuigd te zijn dat het niet den minsten invloed zou hebben op de beslissing door de leden van den Rijksdag te nemen, het toch noodig, den heeren het gevoelen mede te deelen van wijlen Prins Frederik Karei over het bezitten van een machtige vloot. De Prins was reeds in 1878 van meening, dat in de toekomstige vloot de toekomst van het Rijk en van zijn politieke beteekenis ligt. De marine moet voor het Rijk de positie bei houden, welke het zich door het leger veroverd heeft. De grondslag van den vrede, welke te danken is aan het para helium, zou weldra ophouden te bestaan, als het Rijk ook niet aan vreemde volken toonde, dat het de , macht bezit om in vredestijd den Duitschen handel en het beschavingswerk in de koloniën waardig te steunen. Als Duitschland wil medespelen in het groote concert, dan moet het daartoe ook groote instrumenten bezitten. Bezit Duitschland echter geen schepen, dan zal men in verre landen ook spoedig vergeten dat Duitschland in den laatsten grooten oorlog getoond heeft de machtigste te zijn. In het Pruisisch Huis van Afgevaardigden kwam het van ambtswege verwijderen der Pruisische vlag in het Vorstendom ReussGreiz bij gelegenheid van het nationaal eeuweest ter sprake. Het geval werd door den interpellant nog al van de vroolijke zijde opgenomen en de Kamer ging daarin gaarne met hem mede. Hoe meer het dwaze in de houding in het Vorstendom aangenomen in het licht werd gesteld, hoe grooter de vroolijkheid en hoe luider het schaterlachen van de Afgevaardigden. Zelfs de Minister van Financiën, dr. Von Miquel, nam de zaak van de vroolijke zijde op; hij zeide, dat hij niet het Ministerie van Baitenlandsche Zaken vertegenwoordigde en als Minister van Financiën zich niet bevoegd achtte, in een zoo hoogst gewichtige quaestie een eigen meening te kennen te geven. Het Vorstendommetje had niet beter bestraft kunnen worden; het is belachelijk gemaakt en le ridicule tue. In Ëizai-ïjb'tharingen zijn twee dagbladen, het Mülhauser Volksblati en de Cólmarer Zeitung, op grond van de dictatuur-paragraaf verboden. Beide bladen bevatten naar aanleiding van het eeuwfeest van de geboorte van Keizer Wilhelm I een gelijkluidend hoofdartikel met het opschrift: „Wij doen niet mede.” De inhoud beantwoordde geheel aan dien titel. --- FRANKRIJK. In de Kamer was het jl. Zaterdag in afwachting van de dingen die komen zouden, bijzonder levendig. Men weet reeds uit de •telegrammen, dat een verzoek om verworgingen-te mogen instellen is ingekomen ten laste van (de leden Naquet, Antide Boyer en Henri Maret, betrokken in de Panamaknoeierijen. Naquet is het eenige lid van den Senaat geweest, dat openlijk zich bij de boulangistische beweging aansloot; Sedert 1889 is hij weer lid van de Kamer. Hij is geboren in 1830 en de vader van de wet, .waardoor de echtscheiding in Frankrijk weer hersteld is. Antide Boyer houdt er, volgens Clovis Hugues te Colombes een hoenderpark op na, van welks opbrengst hij leeft; hij werd in 1885 lid der Kamer, gekozen door de werk, liedenpartij te Marseille. Henry Maret is sedert 1885 lid van de Kamer voor het departement van de Cher. Om kwart over 3 kwam Antide Boyer in de Kamer; hij was zeer verbaasd over de gevraagde vervolgingen tegen zijn persoon, want hij kwam zoo juist van den rechter van instructie. Volgens zijn zeggen heeft hij eens 3000 fr. geleend van Ai’ton, welke hij in termijnen van 50 fr. terug betaalde; door de overhaaste vlucht van Arton heeft hij zijn schuld niet geheel kunnen afdoen. ■ De zoekgeraakte oud-afgevaardigde Saint:Martin heeft jl. Zaterdag zich vrijwillig bij den rechter van instructie inde Artonzaak aangemeld, die hem dadelijk heUoT> te ondervragen; dit bericht werd door .Vitride Boyer in de Kamer gebracht. Om half 4 vergaderde de Kamer reeds in de afdeelingen om de commissie te benoemen, die de gevraagde machtiging zou onderzoeken. Aangewezen werden 5 republikeinen, 4 radicalen, en 2 socialisten en deze commissie koos de republikein Goujon tot Voorzitter. De Kamer hield Zaterdag-avond om 10 uur nog een vergadering. De heer Antide Boyer voerde daarin het woord en gaf de uitleggingen, welke blijkens het bovenstaande, hij reeds eerder gegeven had. Hij eindigde mei, het verzoek „om onmiddellijk van dat vüil te worden schoongewasschen.” De heer Henry Maret verbaasde zich er over, dat de rechter hem niet eerst had ondervraagd, waarop Minister Darlan verklaarde, dat deze te voren de parlementaire onschendbaarheid wilde opgeheven zien. De heer Maret betreurde deze nauwgezetheid van den rechter van instructie, maar nog meer, dat iemand, die tot een ontberende straf veroordeeld is, zoo voetstoots geloofd wordt. Een grappig incident had in den loop dezer avondzitting nog plaats. De rapporteur der commissie verklaarde, dat deze van den Minister de overlegging van eenige documenfnn ^ 11^ ~ 1 . _ T ten had gevraagd, welke zij bepaald noodig had; deze documenten zouden ter inzage worden versteekt, als niet een der griffiers den sleutel der brandkast had, waarin ze opgeborgen waren, en deze ambtenaar was uit de stad. De zitting moest dus wel ver■ daagd worden, niet zooals de socialisten wilden tot den volgenden dag Zondag, maar, naar de Kamer besliste, tot heden Maandag. In den Senaat heeft het verzoek tot machtiging voor de vervolging van den heer Levrey, volgens de Waden, een „stupéfaction générale” teweeg gebracht. De algemeens indruk was, dat of te veel of te weinig is gebeurd; dat de gevraagde machtiging verleend zal worden moet dan ook alles behalve zeker zijn. Levrey heeft, naar men zegt, eon belachelijk kleine som ontvangen. De latere berichten geven weinig nieuws. Volgens den Figaro is Naquet op hetoogenblik te Lopfién en zou a. s. Dinsdag te Parijs zijn om'"zich te rechtvaardigen. DeheerSaintMartin is door den rechter van instructie te zijner beschikking gehouden, m. a. w. gearresteerd en de commissie, die de vervolgingquaestie behandelt, heeft gisteren de documenten van den Minister van Justitie ontvangen, daar de sleutel blijkbaar terecht was. Onder deze documenten zijn een paar zakboekjes van Arton, een agenda en verschillende rapporten, dus feitelijk alleen „bewijzen” van Arton. Henry Maret, de hoofdredacteur van den Radiaal, vestigt hierop in zijn blad heden nog eens nadrukkelijk de aandacht. T IJ B K IJ E— GBIBKEJflAND. De Grieksche Regeering heeft Vrijdag haar antwoord op de kennisgeving van de blokkade aan de vertegenwoordigers der Mogendheden gegeven. Dat antwoord luidt: Mijnheer de Minister-President „Ik had de eer de nota van 18 Maart te ontvangen, waarin gij mij kennis geeft dat de blokkade van Kreta heden, 21 Maart, begint. Hiervan is mededèeling gedaan aa$ de zeevarenden. Daar het echter tengevolge van de blokkade niet langer mogelijk zal zijn granen op Kreta in te voeren, en daar de bevolking van het eiland altijd het benoodigd» graan van buiten heeft betrokken, acht ik mij verplicht met het oog op de banden welke ons aan het Kretenser volk verbinden, deze overwegingen onder uwe aandacht te brengen, wegens de gevolgen die er uit kunnen voortvloeien en die wellicht zullen blijken niet in overeenstemming te zijn met de gevoelens van humaniteit, waarmede uwe Regeering is bezield.” Geen woord dus over de onbillijkheid, welke natuurlijk in het oog der Grieksche Regeering in de blokkade moet gelegen zijn; de Regeering wijst uitsluitend op het gebrek aan levensmiddelen, dat het gevolg van de blokkade kan zijn. In het Koninklijk Paleis te Athene had Zaterdag-avond een afscheidsdiner plaats, gevolgd door een Te Deum in de kleine hofkapel, dat door den metropolitaan werd gecelebreerd. De beslissing betreffende de oorlogsverklaring zal geheel afhangen van het resultaat der onderhandelingen der groote Mogendheden. Het vertrek van den Kroonprins wordt beschouwd als een bewijs, dat Griekenland een definitief besluit genomen heeft. Te elf uur des avonds verlieten de Kroonprins en de Prinsessen, om alle manifestatien te vermijden, door een tuindeur het Koninklijk Paleis? Tot een deputatie uit de bevolking, in den loop van den dag ontvangen, en welke den Prins verzekerde, dat het Grieksche volk steeds tot elke opoffering van goed en bloed bereid is, zeide de Prins: „Hebt vertrouwen in mij, ik ken mijn plicht; weest verzekerd, dat ik dien als goed soldaat zal weten te vervullen.” Kretensche gedelegeerden te Athene hebben een in het Engelsch gesteld manifest gepubliceerd, waarin zij protooteeren tegen de voorgestelde autonom ; e v r.n Kreta: evenals in 1866 geven zij dan nog de Veekeur aan hét Turksche juk. Europa, zoo wordt in het manifest gezegd, kan doen wat het wil, het zal er nooit in slagen het nationaal gevoel van de Kretenzers te onderdrukken. Kreta heeft altijd gestreden voor een vereeniging met Griekenland, en zoolang er een levende ziel op het eiland is, alleen dusdanige vereeniging aannemen. Het manifest is naar alle gezantschappen gezonden. De tijding, dat de opstandeïingto na verovering van het blokhuis Malaxa door de vreemde oorlogsschepen beschoten zijn, heeft te Athene groote verbittering veroorzaakt, welke vooral in de pers tot uiting komt. weixe vooral m de pers tot uiting komt. Natuurlijk zal die gemoedsstemming er niet op verbeterd zijn toen te Athene bekend is geworden, dat de vreemde oorlogsschepen in de Suda-baai Vrijdag de opstandelingen opnieuw beschoten hebben, omdat zij op de heuvels bij Malaxa verschansingen opwierpen. Sedert de gevechten van de laatste dagen bezetten de opstandelingen alle strategische punten rondom Kanea; alleen het fort Boetsoei^aria, dat de waterleiding van Kanea beheerscht, is nog niet in hun handen; zij bombardeerden dit fort echter reeds en vielen ook het dorp Darabes aan ; zij gaan nog altijd voort met het vernielen van de eigendommen der Mohammedanen en een deputatie van de voornaamste beys heeft dan ook den bevelhebber der vreemde troepen te Kanea verzocht, de eigendommen der Mohammedanen in den omtrek der stad te beschermen. Tot bescherming van de waterleiding is een detachement sterk 300 man en 3 kanonnen, en bestaande uit Russische, Fransche en Italiaansche soldaten onder bevel van een Fransch kapitein naar Boatöosnana vertrokken. Het fort ïzzedin is gisteren door de opstandelingen aangevallen ; het Turksche garnizoen werd bij de verdediging ondersteund door het geschutvuur van de Italiaansche schepen. Valt het fort in handen van de opstandelingen, dan beheerschen dezen daardoor de baai van Suda. Zaterdag werd van af het vroege ochtend uur geschutvuur gehoord in de richting van het kamp van kolonel Vassos bij Alikianoe; talrijke benden opstandelingen bewogen zich op de hoogten in de richting naar. Malaxa. Men vermoedt, dat de opstandelingen het blokhuis nabij Tseddin bombardeerden. Kolonel Vassos heeft door middel van de optische telegraaf ter kennis van de Grieksche Regeering gebracht, dat 130 krijgsgevangenen in zijn kamp zijn aangekomen; waarschijnlijk zijn die daarheen gezonden door de opstandelingen bij Malaxa. In den nacht van Vrijdag op Zaterdag werden Tuksche troepen en geschut ontscheep te Kanea, waar de Tuksche overheid nog slechts over een voorraad levensmiddelen voor tien dagen beschikken kan, om te verdoelen onder de Mohammedaansche bevolking. Ook te Selino dreigt gebrek aan levensmiddelen. Onder bescherming van het Oostenrijksche oorlogsschip Stephaniê en het Engelsche oorlogschip Rodney, die zich gereed hielden Voor het gevecht, werd Zaterdag de Turksche bezetting van de drie forten bij Kissamo van levensmidden voorzien. Volgens telegrammen uit Weenen te Londen ontvang», heeft nu ook Engeland het plan tot het blokkeeren van de Grieksche havens aangenomen; het begin van de blokkade kan dus spoedig verwachtworden. In de eerste plaats znllen Arta, Korinthe, de Piraeus en Volo geblokkeerd worden. Ook het denkbeeld van een onzijdige strook tusschen de Grieksche en Turksche legers is door Engeland opgegeven. Het concentreeren van de Grieksche troepen aan de grenzen is afgefoopen, hetgeen ook zoo goed als het geval is met de Turksche troepen; tot nu toe werden 76 bataljons getransporteerd en er behoeven nu nog slechts 5 bataljons redifs te volgen. Turksche bladen beweren, dat de sterkte van de troepen by Elassona op 180 Ö00 man zal gebracht worden. Veertig bataljons, eerst kortelings gemobiliseerd, zijn verdeeld langs de Servische grenzen Aan de voltooiing van de bewapening Hq** o n ollnn nn mof l-vo riVi-f der jjapaanelien-iorten wordt met kraefit gewerkt. Heden zou een eskader, bestaande uit drie nieuwe pantserschepen en vier torpedobooten, Konstautinopeï verlaten. In het vilajet A d a n a neemt de opgewondenheid nog altijd toe. Bekir-pacha, gouverneur van Sinope, is benoemd tot gouverneur van Tokat. De mutessarif van Tokat is gearresteerd en de bevelhebber der troepen te Tokat is ontsèagen. De enquête-commissie, uit zeven leden bestaande, is naar Tokat vertrokken. --- Tweede Kamer. Staten-Generaal. Kieswet. Krachtens art. 127 in verband met art 162 der -ieswet zal na 15 Mei 1897 g >en verkieüiite w kunnen plaats hoMwn met toepassing van de wipte »«u'stemming aer * van 1850. Intusschen kent de nieuwe kieswet niet de tegenwoordige districten Groningen, Bergum, Wolvega, Utrecht, Amsterdam, Rotterdam en ’s-Gravenhage, zoodat de leden, welke in die districten zijn gekozen en eerst den derden Dinsdag van September 1897 aftreden, voor hun overblijvenden tijd van zitting niet overeenkomstig de nieuwe kieswet kunnen worden vervangen. Om daarin nu te voorzien is een wetsontwerp ingediend, strekkende om te bepalen in welk district in die gevallen eventueel de aanvullmgsverkiezing zal geschieden. . Dit ontwerp bevat de vereischte regeling lie, wat aangaat de districten Groningen, Utrecht, Amsterdam, Rotterdam en ’s Gravenlage, in beginsel overeenstemt met die van irt. 5 der kieswet van 1852. Door de zorg nl. van den Minister van Sinnenlandsche Zaken zal een staat worden ipgemaakt waarop achter elk der kiesdistricten, die in de plaats treden van de hoofddesdisbeicten Groningen, Utrecht, Amsterdam, lotterdam en ’s-Gravenhage, bij loting de ïaam wordt geplaatst van een der leden der fweede Kamer, die in het betrokken hoofduesdisferiet zijn gekozen. Bij tu*»chentijdsche verkiezing na 15 Mei .897, zal de verkiezing geschieden in het nesdistrict waarbij de naam van het lid op ledoelden staat is geplaatst. Wanneer dit geval zich voordoet 'voor üergum of Wolvega, dan geschiedt de vernezdng ia bet kiesdistrict Tietjerksteradeel ►f WeststellingwerI --- EEN ANDER BEDOELD. door DOROTHEA GERARD. (Mevr. Longard de Longgarde) 44) tt RPrak gemakkelijk en langzaam. Het had er veel van als las hij een vonnis op van de halfbevroren vensterramen, waarop zijn blik onafgewend gevestigd bleef. Tom hij zweeg ontving hij geen antwoord, en ^ „nu hoofd snel om draaide, nut- ^6m me^ 6011 verwijtenden terwijl op haar open gelaat de verbazing lag uitgedrukt. Aanstonds keek hij een anderen kant uit en de handen krampachtig te zamen drukkende, ging hij met spreken voort. Hij had voorzien, dat het g3an ^ou. Hij moest zich die boete opleggen, omdat hij gedurende het heele carnaval te gelukkig was geweest. v ”VJwerT.in aIle opzichten waardig" herhaalde hij.. „Met hem zoudt ge ongetwijfeld gelukkig zijn — gelukkiger dan — met een ander. Gjj hebt hem alecöte beter te leeren kennen om —” u Hij hield stil, want Antdeina was plotseling opgerezen. 5 ,Is dat alles wat ge mg te zeggen hebt ?" vroeg zij met een stem, waaraan te bespeuren was hoe moeiiijk het haar viel haar opgewondenheid te bedwingen. Haar wangen gloeiden, toom en trots fonkelden uit baar oogen. Zonder zijn antwoord af te wachten keerde zij zich om en begaf zich naar de deur. Maar op den dorpel bleef zij aarzelend stilstaan, even naar hem omkijkend met een blik, die | reeds veel verschilde van dien, welken zij een 1 oogènblik te voren op hem geworpen had, een zachten, een vragenden, een verontschuldigenden blik schier. Daarna keerde zij zich om en ging heen. Radiord sprong van zijn stoel op — tot op dat oogènblik was hij onbeweeglijk blijven zitten. Hij begreep, dat woorden verder over[- bodig waren, dat hij haar slechts had te volgen. ! Met den arm naar haar uitgestrekt deed hij een stap vooruit. Maar op hetzelfde oogènblik \ b?eef hij stilstaan, vast en angstig voor zich uit starende, als iemand, die plotseling door een hevigen schrik getroffen wordt, zooals Macbeth aan ’t avondmaal gestaard moet hebben naar den geest van Bangus. „Neen, ik heb niet’t recht gelukkig te zijn,” zeide hij, terwijl zijne armen hem langs ’t lijf nederzonken. „Ik mag niet gelukkig zijn, tenzij hij het mij toestaat.” Weder ging hij zitten en greep, zonder te weten wat hij deed, den stoel met beide handen vast —• misschien omdat het hem duizelde misschien ook om zeker te zijn, dat hij niet weder zou opstaan om haar te volgen. Alleen door dó uiterste krachtsinspanning kon hij zichzelven meester blijven. . Op Aschwoensdag was Radford reeds vroeg F^gen op weg naar Berenów. Nu oegat hjj zich regelrecht naar de plebanya. Zijn hoofd was slechts van éen gedachte vervuld, namelijk: dat de bestaande toestand niet langer houdbaar was, dat er verandering moest komen, hoe dan ook. Dichtbij het dorp zag hij Antonina, die in haar slede op weg was naar huis. Naar het scheen was zij ook naar de plebanya geweest, maar het kwam niet bij hem op zich af te vragen, wat zij daar zoo vroeg reeds was wezen doen. Zij zat zoo weggedoken in haar bont, dat hij slechts een stukje van haar voorhoofd kon zien en geheel in onzekerheid verkeerde of zij hem had opgemerkt. De sneeuw was den heelen ochtend in dichte vlokken gevallen en had de scherpe hoeken van het zoo wel bekende huis afgerond. Stil als een kerkhof lag het erf daar voor hem ; al wat daar berispelijk mocht zijn was tijdelijk aan het oog onttrokken door een dikke laag van het zuiverste wit. Half met sneeuw bedekt slingerde een open schuurdeur op een hengsel heen en weder. De zijde dicht tegen den muur aangedrukt, kwam een zwervende hond hongerig om een hoek heen sluipen, snuffelende naar aas. De slede uitstappende, stond Radford in twijfel waarheen hij zich zou begeven om Stephan te zoeken, naar het woonhuis of naar de school ? Hij wilde Stephan spreken, zonder verder oponthoud. Juist had hij zich voorgenomen zich naar de school te begeven, toen hij, aan ’t andere eind van het erf, iemand onder de esscheboomen zag staan. Zelfs in de sneeuwbui herkende hij aanstonds zijn vriend. De gelegenheid was beter dan hij had durven hopea Het erf overstekende hield hij de oogen op de gestalte gevestigd, als vreesde hij, dat zü in de sneeuwvlokken wegsmelten en hem nog ontsnappen zou. Dat denkbeeld hield hem zoo bezig, dat hij er zich geen oogènblik over verwonderde Stephan daarbuiten te vinden, ja, zelfs dat hij, dichterbij komende niet eens bemerkte, dat zijn vriend blootshoofds was. Dien ochtend scheen niets in staat zijne verwondering gaande te maken. Stephan stond met zijn rug naar hem toegekeerd; onbeweeglijk bleef hij in het esscheboschje staan, alsof hij de nederdwarrelende sneeuwvlokken stond gade te slaan. Radford was over de versch gevallen sneeuw reeds dichtbij gekomen, zonder dat Stephan hem gehoord had. „Stephan”, zeide hij met bewogen stem, zijn vriend de hand op den schouder leggende, „ik ben hier gekomen om u alles te vertellen. Beslis zelf. Alles is u reeds bekend. Heb ik recht om gelukkig te zijn, of niet? Gij kunt mijn vonnis uitspreken”. En verward, met onsamenhangende woorden vertelde hij hem wat er den vorigen avond gebeurd was. : Toen hij Radfords hand op zijn schouder voelde, rilde Stephan, maar hij keerde het hoofd nog niet dadelijk naar hem om. . „Hoort ge me, Stephan?” vroeg Radford, zijn vrijmoedigheid verliezende toen hij, na reeds eenigen _ tijd daar vertoefd te hebben, hem nog niet in ’t gelaat had kunnen zien. Plotseling keerde Stephan zich om, en toen hij nu zijn blik ontmoette, trok Radford de hand terug, onwillekeurig een stap achteruit doende. „Ja, ik hoor je,” zeide Stephan, terwijl zijn zwarte oogen flikkerden van woede, zijn stem stokte en zijn bleeke lippen trilden van toom. „Ik hoor je en ik heb meer van je gehoord en gezien dan ik met mogelijkheid verdragen kan. Durft gy ook heden nog hier komen, gij, die van den beginne af reeds mijn ongeluk geweest zijt? Zonder u zou alles goed gegaan zijn. Waarom moest gij mij in den weg komen? Was de wereld niet groot genoeg voor u en voor mij? Hebt geniet alles wat ge verlangt, zonder dat ge mij van het mijne behoeft te berooven? „Alles hebt ge mij ontnomen — alles! Eerst ontnam je mij mijn carrière om die te breken, alsof ’t een stuk speelgoed was, — mijn carrière, en al mijn hoop en levensvreugd. En nu wilt ge mij ook mijne liefde nog ontnemen — het eenige, dat mij nog overbleef. „Gij hebt mij haar reeds ontnomen. Ais gij niet hier gekomen waart, zou zij mij bemind hebben. Zij heeft mij dat nu haast zelf te kennen gegeven. Waarom liet ja ons niet met rust? Gij alleen hebt alles bedorven. Wij kunnen niet langer in elkanders nabijheid leven. Maak u weg en laat mij met rust.” Driftig en heesch zei hij dat schier in éen adem. De fonkelende oogen hield hij met een ontembaren toom op Radfords gelaat gevestigd. Zoowel die oogen als de zenuwachtige bewegingen der lippen getuigden van zulk een ingewortelden haat, zulk een overmaat van nu reeds twee jaar lang verkropte bitterheid, dat Radford den blik moest nederslaan voor dien van Milnovics. Zoo overvallen te worden, door zulk een uitbarsting van woede, zou alleen reeds genoeg geweest om hem het zwijgen op te leggen, maar bij alles wat hem werd toegevoegd was er niets, waarop hij een woord kon antwoorden. Alles wat Stephan zeide- was waar, volkomen waar. Niemand kon natuurlijk meer overtuigd zijn dan hij van de onrechtvaardigheid van het lot, dat Stephan in dezen toestand gebracht had. Alles moest hy beamen. Gezondheid, vooruitzichten, fortuin, nu zelfs ook haar liefde, alles mocht hij het zijne noemen, terwijl Stephan niets bezat. Stephan had gelijk; in alle opzichten was hij zijn ongeluk geweest. Maar was dit inderdaad zijn schuld alleen ? „Stephan,” poogde hij te zeggen, „als ik u maar eens kon zeggen —” „Laat mij met rust!” zeide Stephan, met bleeke lippen. „De maat is vol. Ga — maak u weg!” Zijne stem klonk als toen hij nog het bevel over zijn troep voerde; zijn linkerhand hield hij gebiedend uitgestrekt. En zonder een woord te spreken keerde Radford zich om en gehoorzaamde met nedergebogen hoofd, alleen omdat hij gevoelde, zooals hij altijd gevoeld had, dat de wil van dien andere sterker was dan de zijne. Bij de huisdeur stond vader Floryan hem op te wachten. ...Wilt gij haar nog zien ?” zeide hij, door zijn tranen heen Radford nog vriéndelijk toelachende. „Wij hebben gedaan wat wij konden. Bij de papieren rozen heeft Agniecka nog vijf sneeuwklokjes gevoegd, de eenige, die zij in den tuin vinden kon. Kalm heeft zij het hoofd nedergeiegd, zonder smart. De Pani zal het u missohien reeds gezegd hebben. Een half uur geleden is zij hier geweest, zoo vriendelijk, zoo innemend! Lang beeft zij nog met Stephan gesproken. Ge gaat nu zeker even met my mee, niet waar ?*’ „Ja, ik ga mee,” zeide Radford, nu eerst begrijpende, dat hij werd uitgenoodigd naar Jusia te gaan zien, die, overeenkomstig de verwachtingen van den geneesheer, dienzelfden nacht gestorven was. (Wordt vervolgd.) ---