Groote brand. Het eenige belangrijke nieuws dat nog overblijft, is de brand die in den avond van den 20n Maart de Chineesche wijk Penajoeng geteisterd heeft. Hij begon om kwart voor achten in de toko van den bekenden Baba Gemoek. Het vuur, aan alle kanten voedsel vindend, greep verslindend om zich heen en in een oogenbiik tijds stonden zes toko’s in brand. De plaatselijke commandant was terstond op het terrein van den brand aanwezig en de spuiten werden vlug en met beleid bediend, maar aan blusschen van de reeds brandende perceelen viel niet meer te denken. Men trachtte dus uitbreiding van den brand te voorkomen, wat echter niet eer gelukte voor een groot blok in een aschhoop veranderd was. Van af de brug naar Gedah tot het pandjeshuis is niets gespaard gebleven. Het aantal verbrande perceelen, waaronder zeer flinke steenen huizen, o. a. dat van den kapitein-Chinees, die een prooi der vlammen werden, zal wel dertig bedragen. Voor een kapitaal aan goederen is verbrand of bedorven. Deze brand gelijkt dus op den beruchten van 1887, toen er ook zoo een plaats had. Gelukkig was het bladstil, anders zou de uitgebreidheid van de ramp nog veel grooter geweest zijn. Om tien ure was het gevaar geweken. „Terwjjl de plaatselijke commandant, vele officieren, onderofficieren en minderen hun ijverige pogingen in ’twerk stelden om de ramp te bezweren, waren daar anderen, Rederijke dronkaards, die van deze gelegenheid gebruik maakten om te rampassen. Vooral dranken werden bq dozijnen flesschen uit de toko’s geroofd. De weinigen, die zich zoo beestachtig aanstelden, hebben een smet geworpen op allen. De plaatselijke commandant heeft een streng onderzoek doen instellenen zware disciplinaire straffen opgelegd. Onder anderen werd een adjudant-onderofficier van het 6e bataljon gestraft met vier dagen cachot. Tevens werd hij overgeplaatst en hem aangezegd, dat hij zich in den vervolge van uitspattingen gelijk bq dezen brand te wachten had, wilde hq niet den eersten den besten keer teruggesteld worden tot soldaat. Zulke voorvallen zijn beschamend voor het leger. Hulde te meer aan de anderen, die zich zoo kranig en zelfopofferend hebben gedragen. Trouw-, Geboorte- en Doodberichten. Gehuwd: J. F. Best met L. W. Schlicheisen, H. P. Ch. Hoetjer met E. E. Plantenga, Padang. Bevallen: W. M. Leeflang—Hallegraeff, z., Bangil. — Smit—Meilink, d., Padang. --- Vergadering van deb Gameenteraad Officieel Gedeelte. van ’s-Gravenbage, op Donderdag den 28n April 1898, des namiddags te drie uren. Aanvulling der agenda voor Donderdag 28 April 1898. 18o. Het voorstel om een strook grond ter breedte van 5 M. van den strandweg afleidende naar en uitkomende op het hooge voetpad ter hoogte van de villa „Mara” te bestemmen tot openbare straat. 19o. Het voorstel tot levering van duinwater tegen verminderd tarief ten behoeve van de in deze Gemeente in 1898 te houden Nationale Tentoonstelling van Vrouwenarbeid. 20o. Het voorstel tot wijziging van het Raadsbesluit van 6 April 11. tot goedkeuring van een stratenplan op de terreinen genaamd .Engelenburg.” 21o. Het voorstel om G. van ’t Riet toe te laten tot afkoop van twee oude recognitiën, gevestigd op perceel Hofsingel no. 4. 22o. Het voorstel tot verhuring van grond achter de Zeevisctamarkt aan L. Kooien. 23o. Het voorstel tot afstand in gebruik van schoollokaliteit aan het Bestuur der Zondagschoolvereeniging „De waarheid zal u vrijmaken”. 24o. Het voorstel tot verhuring aan het Rijk ten dienste van de invoerrechten en accijnsen van Gemeentelokalen en terrein aan het Zieken. 25o. Het voorstel tot verhuring van grond aan het Gevers Deynootplein voor het plaatsen van een kiosk, aan Ch. van Kervel en E. J. van Rees. 26o. Het voorstel tot het vergunnen aan W. C. van der Laan tot het hebben van een Uitgang over Gemeentegrond aan de Delistraat. 27o. Het voorstel tot kostelooze overnevan rechten, op den ondergrond van de stoep voor perceel Korte Groenewegje no. 19. 28o. Het voorstel tot wijziging van de begrooting van de Gemeentegasfabriek voor 1897. NB. Wanneer bij den Raad daartegen geen bezwaren zullen blijken te bestaan, ligt het in het voornemen van den Voorzitter bovenstaande voorstellen, welke een spoedige behandeling vorderen, in de op 28 April 1898 te houden vergadering alsnog aan de orde te stellen. --- Kennisgeving. De BURGEMEESTER van ’s-G r a v e n h a g e, Gezien de missive van den Commissaris der Koningin in de provincie Zuid-Holland, dd. 19 April 1898, A No. 1098 (2e Afd.); _ Brengt ter kennis van den Milicien-Verlofganger der lichting 1893 uit deze Gemeente: GERARDUS GORNF.1.IS HEISEB3, dat hij door het Depai ment van Oorlog, wegens overtreding van art. 134 der Militiewet, op grond van art. 137 dierzelfde wet, voor den tijd van één maand onder de wapenen wordt geroepen, en dat hij zich daartoe op Maandag 9 Mei 1898 bij het Regiment Grenadiers en Jagers, in garnizoen te ’s-Gravenhage, moet vervoegen. VG r a v en ha g e, den 22n April 1898. De Burgemeester voornoemd, P.O.H. GEVAERTS VAN SIMONSHAVEN, (P. 239.) Weth., loco-Burgem. --- Afsluiting van den openbaren weg. De VOLDERSGRACHT zal van Donderdag 28 April 1898, gedurende de uitvoering van werkzaamheden aan de rioleering aldaar, voor het verkeer met rij- en voertuigen AFGESLOTEN zijn. VGravenhage, 26 April 1898. (P. 240.) --- Kennisgeving. Belasting op bedrijfs- en andere Inkomsten. De BURGEMEESTER van ’s-Gra venhage brengt ter kennis van belanghebbenden, dat bij hem ingekomen en aan den ontvanger der Direete belastingen verzonden is kohier No. 8 der Belasting op Bedrijfs- en andere inkomsten, dienst 1897/98, voor de le ifdeeling van ’a-G ravenhage (Scheveningen), op den 22n April 1L door den Directeur der Direete belastingen, enz. in Zuid-Holland invorderbaar verklaard, en dat van heden af de termijn van zes weken ingaat, binnen welken de bezwaarschriften behooren te worden ingediend. ’s-Gravenhage, den 26n April 1898. De Burgemeester voornoemd, P.O.H. GEVAERTS VAN SIMONSHAVEN, (P. 242.) Weth., waarn. Burgem. --- Kennisgeving. Belasting op Bedrijfs» en andere inkomsten. De BURGEMEESTER van ’s-Gravenhage brengt ter kennis van belanghebbenden, dat bij hem ingekomen en aan den Ontvanger der Directe belastingen verzonden zijn de kohieren Nos. 38 en 39 der Belasting op Bedrijfs- en andere inkomsten, dienst 1897/98, voor de le Afdeeling van ’s-Gravenhage, op den 22a April 11. door den Directeur der Directe belastingen enz. in Zuid-Holland invorderbaar verklaard, en dat van heden af de termijn van zes weken ingaat, binnen welken de bezwaarschriften behooren te worden ingediend. ’s-Gravenhage, den 26n April 1898. De Burgemeester voornoemd, P.O.H. GEVAERTS VAN SIMONSHAVEN, (P. 244.) Weth., waarn. Burgem. --- Kennisgeving. Belasting op bedrijfs- en andere inkomsten. De BURGEMEESTER van ’s-Gravenhage brengt ter kennis van belanghebbenden, dat bij hem ingekomen en aan den Ontvanger der Directe belastingen verzonden is kohier No. 13 der Belasting op Bedrijfs- en andere inkomsten, dienst 1896/97, voor de le Afdeeling van ’s-Gravenhage (Scheveningen), op den 22n April 11. door den Directeur der Directe belastingen enz. in Zuid-Holland invorderbaar verklaard, en dat van heden af de termijn van zes weken ingaat, binnen welken de bezwaarschriften behooren te worden ingediend. ’a-G ravenhage, den 26n April 1898. De Burgemeester voornoemd, P. O. H. GEVAERTS VAN SIMONSHAVEN, (P. 243.) Weth., waarn. Burgem. --- Inrichtingen, welke gevaar, schade of hinder kunnen veroorzaken. Ter voldoening aan de bepalingen der Hinderwet, zijn heden ter Gemeente-Secretarie, 3e Afdeeling, met de bijlagen ter inzage gelegd de verzoeken van : lo. M. Th. Wijnekus, om vergunning tot het oprichten van eene Steenhouwer ij, in perceel Glasblazerslaan No. 118, kadaster Sectie K, No. 1288; 3o. C. Batenburg, om vergunning tot het oprichten van eene K u i p e r ij, op een terrein aan de N.O.-zijde van de IJmuidenstraat, kadaster Sectie M, No. 9630 gedeeltelijk; 3o. e. Pronk Czn„ om vergunning tot het oprichten van eene Bokkingrookerij, op een terrein achter perceel Weststraat No. 283, kadaster Sectie M, No. 9113; en zal op Dinsdag den lOn Mei 1898, des voormiddags te 11 uren, ten Raadhuize gelegenheid worden gegeven om tegen het oprichten dier inriohtingen bezwaren in te brengen en deze mondeling en schriftelijk toe te lichten. ’s-Gravenhage, 26 April 1898. (P. 241.) --- Kennisgeving. Kleinhandel In sterken drank. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van’s-G raveuhage, Gelet op artikel 5 der wet van 28 Juni 1881 (Staatsblad No. 97), zooals die is gewijzigd bij de wetten van 23 April 1884 (Staatsblad No. 54), 16 April 1885 (Staatsblad No. 78) en 15 April 1886 (Staatsblad No. 64); Doen te weten, dat bij ben zijn ingekomen verzoekschriften om vergunning tot uitoefening van den kleinhandel in sterken drank van: Wed. G. J. Leugers, geb. Geertje Zijlstra, wonende te ’e-Gravenhage, voor de localiteit aan het Korte Groenewegje, No. 57 aldaar, waarvoor reeds door hen de vergunning was verleend aan A. W. F. Kret; Eduard Schmidt, wonende te ’s-Gravenhage, voor het perceel aan het Bezuidenhont, No. 19 aldaar; Dina van der Meulen, geb. Boonstoppbl, wonende te ’s-Gravenhage, voor de localiteit aan den Noordw a 1, No. 35 aldaar, waarvoor reeds door hen de vergunning was verleend aan wed. Geel, geb. Hazeveld. ’s-Gravenhage, den 26n April 1898. (P. 245.) --- Gevonden Goederen. A. Aanwezig aan het Hoofdcommissariaat van Politi* aan het Alezandersplein 15b en te zien op alle werkdagen tusschen 121/j en 2 uur: Een portemonnaie, waarin een kompasje; twee bruine paarden; een kinderschoentje; een horlogeketting; 3 zakmessen; een sleutel aan een houtje ; een zilveren broche; een roode portemonnaie, inhoudende f 1.03; een portemonnaie, inhondende f0.14; een opschrijfboekje; een koker van een rijtuiglantaarn; een oude portefeuille; een sigarenpijpje in étui. B. Aanwezig en te bevragen bij de volgende ingezetenen: Een zilveren dameshorloge aan de Villa Arcadie, Badhuisweg; een étui met schrijfbehoeften bij Bezemer, Sumatrastraat 251; een paar embrasses bij Verboom, Transvaalstraat 18; een jonge tijgerhond bij Koning, Boekhorststraat 38a; een visitekaartenboekje bij Oosthoek, Zwarteweg 45; een kistje chocolade bij mevr. de Jonge, Scheveningsche weg 10; een wandelstok, Bezuidenhout 82; een witte vrouwenzak, waarin een portemonnaie, inhoudende 25 cents, enz., bij Mosterd, Messstraat 26; een groene portemonnaie, inhoudende een muntbiljet en eenig geld, bij Nuyens, Prins Hendrikstraat 56; een sleutel, Rijswijksche straat 189; een gladharige zwarte hond, Nobelstraat 17; een doos met manchetten bij Zinsmeester, Nieuwe Haven 51; een kleine groene papegaai bij Heijtveldt, Kanaalweg 3. --- Buitenland. Niet-Officieel Gedeelte. ’s-GRAVENHAGE, 26 April"" ALGEMEEJf OVERZICHT. Do nieuwe Boodschap van President Mc Kinley, welke gisteren bij het Congres werd ingediend, met het verzoek om den oorlog „officieel” te verklaren, — zie de telegrammen in het Eerste Blad — moet als een uitvloeisel worden beschouwd van den wensch om eventueele oneenigheid over het tijdstip van het uitbreken van den oorlog te voorkomen. De quaestie, op welken dag en op welk uur de Amerikaansche burgeroorlog in 1861 begon, hield de rechtbanken in de Vereenigde Staten verscheidene jaren bezig, en werd eerst tien jaar later definitief door het Hooggerechtshof der Republiek uitgemaakt. Evenals toen zou men in het onderhavige geval ook wel eens aanleiding kunnen vinden tot langdurige procedures, want onder de diplomaten bestaat inderdaad verschil van meening over het tijdstip van het uitbreken van den oorlog. De meening, dat de oorlogstoestand in het leven werd geroepen, op het oogenbiik, dat generaal Woodford, de Amerikaansche gezant te Madrid, zqn paspoort ontving, wordt door eenigen als onjuist aangemerkt, aangezien er voorbeelden zijn, dat tusschen staten jarenlang de diplomatieke betrekkingen waren verbroken, zonder dat er oorlog was. Dit moge waar zijn, zeggen anderen, maar een feit is het toch, dat de paspoorteering van generaal Woodford werd voorafgegaan door een verklaring van de Spaansche Regeering, waarin deze te kennen gaf, dat de onderteekening van de moties van het Congres door den President zou worden aangemerkt als gelijk te zjjn met een oorlogsverklaring door de Vereenigde Staten. De heer Mc Kinley deelt deze laatste meening. We hebben dus een „officieele” verklaring, dat de „staat van oorlog” bestaat. Tot nog toe bleek dit, behalve uit de blokkade van de westelijke kuststrook van Cuba, uit het buitmaken van eenige stoombooten (zes Spaansche en 1 Amerikaansche), het afsnijden van een telegraafkabel en het schieten uit het fort Morro. Dit alles heeft, blijkens de laatste telegrammen, zelfs nog niet eens plaats gehad: alleen het opbrengen van die zes (eigenlijk zeven) Spaansche schepen en de Amerikaansche stoomboot de Shenandoa moet juist zijn, tegengesproken worden echter de berichten omtrent het schieten uit de forten om Havana op het Amerikaansche eskader en het afsnijden van den telegraafkabel naar Key-West. Wat de gedeeltelijke blokkade van Cuba betreft, deze kan alleen resultaten opleveren, indien het eiland slecht van levensbehoeften mocht zjjn voorzien. Dit is thans het geval, zoo wordt heden aan do World uit Key-West geseind,en daaraan wordt o. a. de mededeeling toegevoegd, dat indien geen maatregelen worden genomen, velen den hongerdood zullen sterven. Wat men hiervan gelooven moet, is moeilijk met zekerheid te zeggen; men moet echter niet uit het oog verliezen, dat het bericht uit Amerikaansche bron is. Zoo zal er ongetwijfeld gedurende dezen oorlog heel wat „als gebeurtenissen” gemeld worden, dat later zal blijken louter „verzinsels” te zijn. Veel belangrijk oorlogsnieuws, dat niet reeds in de telegrammen gemeld werd, vinden wij in de buitenlandsche bladen van gisteren niet; kolommenlange beschouwingen worden er daarentegen gewijd aan wat „vermoedelijk” zal gebeuren, wat het leger der Vereenigde Staten zal doen. De President heeft 125 000 vrijwilligers onder de wapenen laten oproepen. Dit heeft in de Amerikaansche tuighuizen, die tot de militie behooren, groote bedrijvigheid uitgelokt; er melden zich zooveel personen aan, dat de overheid bijna niet bij machte is hun allen een behoorlijke uitrusting te geven. Door den Staat New-York moet 12 000 man geleverd worden; van dit aantal zijn er reeds 8000 onder de wapenen, terwijl de resteerende 4000 in twee of drie dagen op de plaats hunner bestemming zullen zijn. In de andere Staten, die een kleiner contingent moeten leveren, is het enthousiasme niet minder groot. Zoodra deze vrijwilligers naar behooren zullen zijn georganiseerd, gedrild en goed uitgerust, zullen zij vertrekken naar Chickamanga en verschillende andere punten langs de kust, als Tampa, New-Orleans, Mobile, Hampton Roads enz., om van daar naar Cuba te worden getransporteerd. Maar — voor men zoover is, zal er nog wel een maand moeten verloopen. Met de aanwerving van particuliere regimenten gaat het niet bijzonder vlug. Voor het regiment, dat de millionair Channel op eigen kosten wil orgamseeren, hebben zich nog slechts 200 man aangemeld, terwijl de Regeering zich nog niet heeft uitgesproken over het aanbod van den heer Astor, die een batten] aan het leger ten geschenke wil geven. De New- York Herald deelt mede, dat men kolossale verdedigingswerken langs de Atlantische kust en in de havens aan de Golf van Mexico heeft gemaakt. Van alle belangrijke steden, met inbegrip van Boston, Portland, Newport, Charleston, Jacksonville (Florida) en Mobile wordt verzekerd, dat zij in de laatste weken door batterijen en onderzeesche mijnen in zoo’n geduchten staat van tegenweer gebracht zijn, dat een bombardement door een Spaansche vloot bijna een onmogelijkheid is. Uit Havana werd o. m. gemeld, dat Zaterdag-middag om 4 uur nog slechts vijf Amerikaansche oorlogsschepen van ai de heuvels konden worden gezien; de overige schepen — naar het toch heette, bestaat het eskader uit twaalf schepen — zullen waarschijnlijk naar Cienfuegos, aan de Zuidelijke kust van Cuba, zijn vertrokken. Groote opgewondenheid heerschte er onder de bevolking, toen men de Amerikaansche oorlogsschepen zag aankomen: men verwachtte niets anders dan dat de stad spoedig zou worden gebombardeerd. Alle mogelijke toebereidselen werden onmiddellijk gemaakt om zich daartegen te beschutten. Generaal Blanco bracht den geheelen nacht op het fort Morro door, inspecteerde de versterkingen en sprak voortdurend den officieren en manschappen moed in. Uit New-York wordt het volgende eigenaardige tooneel gemeld, waaruit men zien kan hoe opgewonden men ook daar is: Dames en heeren kochten Zondag-morgen in de Fifth Avenue extra-nummers van de verschillende dagbladen, juist, toen het volk uit de kerk kwam. Men was echter zoo nieuwsgierig en zenuwachtig, dat men met het lezen der bladen niet wilde wachten tot men thuis was ; ieder sloeg onmiddellijk zijn blad open en zoo zag men langs de geheele straat een dichte lezende menigte, welke langzaam voorwaarts schoof. De godsdienstige stemming, waarin men even te voren, in de kerken, verkeerde, maakte dus plaats voor een oorlogszuchtigen geest. Wèl een groot contrast! De handel in vlaggen krijgt in de Vereenigde Staten groote afmetingen: Alle huizen van New-York en de andere groote steden hebben vlaggen uitgestoken en zullen aldus versierd worden tot dat de oorlog afgeloopen zal zjjn. Hier en daar ziet men Engelsche vls-ggon naast de Amerikaansche uitgestoken. Maar ook in Spanje heerscht zeer groote geestdrift. Zoo werd er eergisteren te V a1 e n c i a een grootsche beweging gehouden, waaraan door de gansche bevolking werd deelgenomen. Meer dan honderdduizend inwoners van allen rang en stand trokken langs de straten; men zag daaronder ook veel vrouwen. Een groot aantal borden, met oorlogzuchtige opschriften werden in den stoet medegedragen. Onder de eerbiedwaardige relieken, die de betoogers ook met zich voerden, zag men een standaard, die nog uit den tijd van don Jaime den Veroveraar afkomstig is; deze vocht daaronder tegen de Mooren; verder merkte men op de vlag door don Juan van Oostenrijk in den gedenkwaardigen slag bij Lepanto gedragen. Het droge bassin van een monumentale fontein werd gebruikt als offerschaal voor bijdragen tot het oorlogsfonds en hierin werd, naast veel bankpapier en goud- en zilverstukken, door menigen minder bedeelde zijn kopergeld gestort! — Naar beweerdt wordt, zou de Spaansche vloot heden van de Kaap-Verdische eilanden vertrekken, waarheen, weet men niet. In Amerika schijnt men echter te verwachten, dat zij spoedig in een gevecht zal worden betrokken. --- Koloniën. ITfiDERL. «OST-LMIIE. P a d a n g, 31 Maart. ATJFH. „Lamtih is den 17n (Maart) opgeheven. Nu volgt Ketapan-Doea. Ten slotte zullen van de heele geconcentreerde linie maar drie posten overblijven, namelijk Lamdjamoe, Lambaroe en Tjot-Iri, benevens de buitenpost Tjot-Goë. „De brug van 240 meter lengte over de Kroeng Djerir is nog niet gereed gekomen. Nog altijd is men met het laatste juk bezig, doch nog slechts enkele dagen en de werktreinen gaan er overheen. Reeds liggen voorbij Glé-Kambing ruim vier kilometer rails en is de aarden baan gevorderd tot kampong Lepoeng-Baleu, ruim zes kilometer van Indrapoerie. Thans is de onvermoeide opzichter der genie Rademaker bezig met het zoeken van een ander tracé bij de Kroeng Kemiroe, waar men een ingraving van acht meter diepte wil vermijden. Spoedig zal die opzichter naar Gliëeng moeten verkassen, waarheen hij van plan is vrouw en kind ook mee te nemen. „Den 20n (Maart) kreeg iemand te Indrapoeri bezoek van een achttal dames en tien heeren. Dit gezelschapje is gaan pick-nikken op drie kilometer ten Zuiden van Indrapoeri. Nog nooit, zoolang de wereld bestaat, zijn onze dames zoover in Groot-Atjeh doorgedrongen. Hetzelfde gezelschap heeft, alvorens te gaan eten en drinken, in de Kroeng-Djerir gebaad." — Aan den controleur le ki. bq het Binnenlandsch Bestuur op de bezittingen buiten Java en Madoera H. J. van Haastert is wegens langdurigen dienst een jaar verlof naar Europa verleend. — Verleend wegens langdurigen dienst een jaar verlof naar Europa aan den landmeter 3e klasse bq het kadaster J. Calicher, den secretaris der residentie Benkoelen A. E. Immink en den adjunct-landmeter 2e klasse bjj het kadaster H. Th. Kuhr. — De raming van den koffieoogst van de Padangsche Bovenlanden is van 30000 op 27 500 picols gebracht. (Sum. Ct.) --- NE1)EKL.WEST-I5»£E. Paramaribo, 3 April. Tot eereleden van het Surinaamsch Onderwijzers-Genootschap zjjn benoemd de heeren mr. C. J. Heylidy en L. E. de Boer van Scheltinga. Naar wij nader vernemen, is die onderscheiding door beide heeren met groote erkentelijkheid aanvaard. (Onze West) — Uit Coronie schrijft men aan Onze West dat daar de stoomvezelfabriek van de WestIndische Nijverheidsvereeniging Coronie den 26n Maart feestelijk is geopend. Het blad ontving echter een week daarna de tjjding, dat de fabriek wegens een ongeluk aan den machinist, den heer Krever overkomen — dezen werd door een machine de linkerhand als het ware afgerukt — eenigen tijd zou gesloten moeten worden. De heerK. is naar Paramaribo vertrokken ter verpleging in het hospitaal aldaar. --- Staten-Generaal. Tweede Kamer. Vergadering van Dinsdag, 26 April. Hervatting der werkzaamheden. De eindverslagen zijn gereed over verschillende wetsontwerpen, waaronder dat nopens den persoonlijken dienstplicht. De dag der beraadslagingen zal nader worden bepaald. De Voorzitter zegt in een Vrijdag ta 11 uren te houden vergadering te zullen voorstellen Woensdag 4 Mei te behandelen da definitieve Begrooting van Marine. Onderzoek leerpliclit-ontwerp. De Voorzitter deelt mede, dat de centrale afdeeling besloten heeft morgen te doen aanvangen met het onderzoek van verschillende wetsontwerpen, waaronder dat nopens den leerplicht. De heer de Savornin Lohman stelt voor het ontwerp nopens den leerplicht voorloopig van de agenda af te nemen. Hij meent dat de leden zich nog niet genoeg hebben ingewerkt in dit ingrijpend wetsvoorstel. Aangekondigd is een ontwerp tot wijziging der bepalingen omtrent de ouderlijke macht, welke zaak ten nauwste samenhangt met de bevoegdheid der overheid om het ouderlijk gezag ten aanzien van het onderwijs te beperken. Hij meent, dat men dus eerstgenoemd ontwerp moet afwachten. Hierbij komt dat het Ned. Onderwijzersgenootschap aan de onderwijzers een reeks vragen heeft gesteld omtrent de quaestie van den leerplicht. Wacht men nu de antwoorden niet af, dan zouden de adviezen komen als mosterd na den maaltijd. Ook aan de christelijke onderwijzers is advies gevraagd omtrent deze quaestie. Verder is nog niet rondgedeeld het laatste schoolverslag. Om al die redenen stelt hij voor het ontwerp nog niet te onderzoeken. De heer B a h 1 m a nn zegt dat de meerderheid der centrale afdeeling om de volgende redenen besloten heeft het ontwerp aan de orde te stellen: de zaak is reeds van alle zijden bekeken en als de Kamer nu nog niet in staat is tot oordeelen, dan wordt zij dit nooit. Wat het ontwerp nopens de ouderlijke macht betreft, men behoeft er nu niet op te wachten. Iets anders is het om het ontwerp nopens Leerplicht niet in het openbaar te behandelen dan na kennisneming van het ontwerp nopens de ouderlijke macht. Wat de door den heer Lohman aangevoerdo argumenten betreft, hij meent dat de Kamer geen antecedent moet stellen met te rekenen op dergelijke vóor-parlementen. Ziedaar de redenen voor het nu reeds onderzoeken van het Leerplicht-ontwerp. De heer de Savornin Lohman is door dit antwoord niet overtuigd. Men zegt wel: het is een oude zaak, doch dan vergeet men, dat in het ontwerp tal van belangrijke vragen verscholen liggen. Zeker houdt spr. ook niet van vóor-parlementen , maar wel hecht hij veel waarde aan voorlichting van practische mannen. Overigens houdt hq vol, dat men vooraf moet kennen den inhoud van het ontwerp nopens de ouderlijke macht, en dat men moet afwachten het advies der practische mannen, vooral wat betreft de quaestie van het schoolverzuim. Het voorstel van den heer de Savornin Lohman wordt verworpen met 44 tegen 22 stemmen. Voor de heeren: van Alphen, Heemstra, Mutsaers, van Asch v. Wijck (Wijk), Krap, van Dedem, van Limburg Stirum, van de Velde, v. Bylandt (Apeldoorn), Seret, Everts, Merckelbach, Donner, de Savornin Lohman, Mackay, Nolens, Brummelkamp, Michiels vanVerduijnen, van der Kun, Vermeulen, van Kampen en de Voorzitter. Interpellatiën. De heer van G i 1 s e verzoekt verlof den Minister van Buitenlandsche Zaken nadere inlichtingen te vragen omtrent het ontslag van den heer Israels als advocaat aan de Fransche legatie te Parijs, vooral wat betreft den tijd en de wijze van dit ontslag. De heer Troelstra vraagt verlof tot den Minister van Justitie eenige vragen te mogen richten omtrent de zaak der gebroeders Hogerhuis. Beide verloven worden verleend. Hernieuwd debat «ver het «ectie* onderzoek van liet leerplicht, ontwerp. De heer Van Alphen komt terug op de zaak van het sectie-onderzoek van het ontwerp nopens den leerplicht. Hij meent, dat door de straks genomen beslissing nog niet is uitgemaakt, dat dit ontwerp nu wel zal worden onderzocht. Hij zal over de merites der zaak niet meer spreken en vereenigt zich daaromtrent met hetgeen de heer Lobman heeft gezegd. Het geldt hier een nieuwe zaak, die zeer ingrijpt in het maatschappelijk belang. De leden der Kamer zjjn teruggekomen voor een speciale zaak en daarom geeft hij in overweging te bepalen, dat het ontwerp nopens den Leerplicht niet voor Dinsdag in de seetien zal worden onderzocht. De Voorzitter meende dat, na verwerping van het voorstel-Lohman, het besluit der centrale afdeeling in werking zou treden. Hij vraagt of nu iemand het woord vraagt over het voorstel van den heer Van Alphen. De heer Mackay vraagt of Woensdag reeds een ontwerp zal worden behandeld. De Voorzitter zegt dat hij alleen zjjn voornemen heeft aangekondigd om Vrijdag voor te stellen Woensdag de Marinebegrooting te behandelen. De heer Mackay zou het verkeerd achten het ontwerp-leerplicht te onderzoeken tusschen de openbare zittingen in. En daarom stelt hij voor het ontwerp te onderzoeken op een nader te bepalen tijdstip, nl. dadelijk na afdoening der Marinebegrooting. De Voorzitter zegt, dat dit nog al lastig is, omdat hij nu nog geen voorstel omtrent die behandeling kan doen. De heer Mackay geeft, dan in overweging Vrijdag over het onderzoek van het ontwerp te beslissen. De Voorzitter herinnert dat Dinsdag de afdeelingen vernieuwd moeten worden. De heer Savornin Lohman meent dat dit een reden te meer is om het ontwerp niet dadelijk te onderzoeken. Hij is er ook voor Vrijdag over het tijdstip van het onderzoek te beslissen. De heer Lieftinck meent dat na de straks gehouden stemming, besloten is dat het ontwerp op de agenda zal blijven. Een nieuwe stemming komt niet te pas. De Voorzitter zegt, dat zeer goed beslist kan worden omtrent den dag van het sectie-onderzoek. De heer S e r e t geeft in overweging het sectie-onderzoek te bepalen na afdoening der Marine-begrooting. De heer van Alphen trekt zijn voorstel in. Het voorstel der heeren Mackay en Lohman, om Vrijdag te beslissen dat dadelijk na afdoening der Marine-begrooting, het leerplichtontwerp zal worden onderzocht, wordt aangenomen met 45 tegen 22 stemmen. De vergadering wordt hierop gescheiden tot Vrijdag 11 uren. --- De zorg voor het Gezin. Naar het Fransch van Alpbonse i> amict. 8) Raymond zweeg en bedekte Geneviève’a fraaie handen met kussen en tranen. Ook zij sprak niet, want in haar binnenste woedde een vreeselijke strijd. Om haar over te halen scheen het hem eindelijk noodig een leugen uit te spreken: — Ach, zeide hij, eensklaps opstaande, ïndien gij huwt, dan heeft myn vader mij den weg aangewezen om dit leven en al zjjn ellende te verlaten. Maar ik zal niet wachten tot ik zoo oud ben als hq is geworden — Zwjjg, Raymond! Kalm ging hij voort, zeker zijnde van zijn zaak : — Ik dacht daar zoo even aan, toen ik op de brug stond. Mijn vader is mq uit de diepte verschenen, en hij wenkte mij hem te volgen. Dan zou ik gelukkig zijn. Welnu, ik zal het beproeven De laatste woorden herhaalde hij met een glimlach. Het was een zachte bedreiging, die haar met schrik vervulde. De waarheid was, dat hij zoo even in het water een verre gelijkenis had gezien met het beeld van zijn ongelukkigen vader. „Hoe heeft hij den moed gehad zich van het leven te berooven? Ik Zou het niet kunnen... Leven moet ik, boven alles leven!” dat was de inhoud van zijn feorte overdenking geweest, die aan het arme meisje zoo’n grooten schrik had ingeboesemd, daar zij te ernstig was om de bedreigingen in twijfel te trekken, die zoo geheel beantwoordden aan haar persoonlijke vrees. Zij dacht aan die verschrikkelijke wet der erfelijkheid, die het reeds zoo sombere leven nog meer verduistert. „Hij is een zenuwlijder, evenals zijn vader, en misschien eindigt Raymond zqn leven op dezelfde wijs,” had Casta eens in haar geleerdheid gezegd, toen zjj met Geneviève sprak over Raymond en zijn vooruitzichten. Geneviève stelde zich nu voor, dat men misschien op den dag na haar huwelijk den jongeling uit het water zou halen en dat voor een man als Siméon, dien zij niet eens beminde, niet kon beminnen!... En terwijl Raymond nog klaagde en weende, ging zij naar hem toe, legde de hand op zijn mond en zeide: — ’t Is genoeg, wees niet bevreesd en spreek bovenal niet meer over zulke verschrikkelijke dingen. Ik zal nog niet trouwen. Ik weet wel niet, wat mijn vader er van zal zeggen, en hoe Siméon er over zal denken, maar dat is m(j onverschillig. Zie mij eens aan, Raymond, en zeg mij of ge nu tevreden zijt. Zij stond naast hem en sprak hem toe als een moeder, maar men kon het haar aanzien, dat haar kalmte slechts schijnbaar was. Doch hij was gelukkig, hij gevoelde, dat zij hem weder toebehoorde. En in een oogenbiik van vreugde en trots sloot hij haar in de armen en omhelsde haar hartstochtelijk. — Waarlijk, zult ge niet trouwen met een ander ? Nooit ? O, ge zijt zoo goed. Ik houd zoo veel van je. Zeg mq of ge mij ook bemint. — Raymond !.... Voor de eerste maal kusten zq elkander teeder. Terwijl zij daar stonden in het hooge, zachte gras was het beiden of een nieuw, een ongekend gevoel zich van hen meester maakte. Hij scheen niet meer haar „kleine" te zijn en zij voelde zich niet meer zijn „tante." De stilte werd weldra verbroken door het geroep van hun namen. — Het is Casta— zij zoekt ons. Vader zal ongerust over ons zijn geworden, zeide het meisje zacht. Beiden stonden spoedig op met den blos op het gelaat. Doch waarom bloosden zij, indien ze toch niet schuldig waren ? Geneviève bedroog zich. Wel verre van de minste ongerustheid te koesteren, wilde vader Izoard gebruik maken van de afwezigheid van zijn dochter om met den aanstaanden schoonzoon te spreken over de bruidschat, een lastige zaak om die in bijzqn van een jong meisje te behandelen. Staande aan de deur van het ouderwetsche landhuis keek Izoard met zijn strooien hoed op een oor uit naar de omnibus, die zijn toekomstigen schoonzoon zou overbrengen. De omnibus hield stil voor het huis van Mauglas, die naast hem woonden. De zoon en de vader der familie Mauglas ontvingen van den conducteur der omnibus met de grootste voorzichtigheid eenige manden, die zij aan de vrouw des huizes ter hand stelden. — Wat zijn dat toch gulzigaards! En dat gebeurt iederen Zondag! zeide de stenograaf bij zich zelf. De zoon noodigt zijn vrienden uit om bij hem te komen eten en drinken. Daar komt de troep al uit de omnibus. Eenige jonge mannen, waarvan verschillende met een bril of lorgnet op den neus, met hooge hoeden en lange jassen aan, veel gelijkende op dorpsgeneesheeren, allen met een intelligent gelaat, sprongen uit het rijtuig en gingen druk pratende en iaohende bij Mauglas binnen. De laatste, die uitstapte en die zich dadelijk van het gezelschap afscheidde, was de door Izoard verwachte: de heer Siméon. Neef van een gepensioneerd kolonel, die thans lid van de Kamer was, gaf de jonge man altijd hoog op van zijn voorname familie. Hij kleedde zich keurig, verzorgde zijn haren en knevel goed, had een rqke collectie dassen en wandelstokken en wist zich in gezelschap van dames heel aardig voor te doen. Na een korte begroeting leidde Izoard zqn gast in een grooten tuin, dien hij met de familie Mauglas in gebruik had en door een heg van dien zijner buren was gescheiden. Omringd door vruchtboomen en ook door eenige altijd groene gewassen, zoodat in den winter zqn zieke vrouw zich nog in eenig groen zou kunnen verheugen, liep een laan, bestrooid met fijn zand, door de geheele lengte van den tuin. In het midden van die laan stond een ronde bank, waarheen de beide mannen zich begaven om vrij met elkander te kunnen spreken tot de terugkomst van Geneviève. In de verte hoorde men het lachen van de gasten van Mauglas en het luiden der kerkklok van Morangis. — Ik heb u reeds gezegd, mqnwaarde Siméon — begon Izoard — dat mijn dochter een persoonlijk fortuin bezit van vijftig duizend francs, dat haar vermaakt is door haar grootmoeder te Nice. De oude heer kuchte een paar malen als om zqn aanstaanden schoonzoon de gelegenheid te geven om te zeggen: „Boven die geldquaestie ben ik verheven, mijn waarde schoonvader”. Maar Siméon zweeg en Izoard moest dus wel voortgaan: — Toen mijn vrouw ziek werd en wij hier dezen tuin hadden gehuurd, drong zij er bij mij op aan, dat ik ook dit huis zou koopen. Ongelukkig bezat ik slechts vijftien duizend francs en men vroeg er ons vijf en twintig duizend voor. Geneviève vulde het verschil aan, hetgeen u natuurlijk niet zal verwonderen. De jonge man scheen echter integendeel zeer verwonderd. — Eenigen tijd later — ging de stenograaf voort — had Victor Eudeline, wiens beide zoons je wel kent, geld noodig om zijn huis te vergrooten. Het was voor hem eenlevensquaestie, want zijn woning zou veel meer waard worden. Geneviève vroeg mij: Hoeveel heeft hij noodig ? — Tien duizend francs. — Daar zjjn ze, was haar antwoord. Haar moeder en ik maakten tegenwerpingen. Wij zeiden, dat een arm meisje, al is zij mooi, in den tegenwoordigen tijd niet huwen kan, maar zij antwoordde: Siméon zal zeker met mq trouwen, want hij houdt van mij. Ja, zij kent u goed, mijn waarde Daardoor bezit zij dus tienduizend francs minder. Bij Eudeline heeft nooit iemand geweten, dat het geld van Geneviève kwam. Dat wilde zij zoo, omdat zij meende, dat de kinderen minder van haar zouden houden, wanneer zij haar als hun beschermster moesten beschouwen. Het is een idéé van het meisje, maar toch een mooi idéé, niet waar, mijn vriend? Het bleef een langen tijd stil. Alleen de vogeltjes in de booinen zongen hun lied en wiegden zich op de takken. Eindelijk verbrak Siméon het stilzwijgen met de vraag: — Als ik dus goed reken, bezit mej. Geneviève op het oogenbiik niet meer dan dertig duizend francs ? Hij verwachtte echter geen antwoord, want weldra vervolgde hij op denzelfden sissenden toon: — Dat is wel jammer. Onder het uitspreken dezer laatste woorden was het jongemensch opgestaan en liep met kleine stapjes heen en weer, overdenkende hoe hij den moeilijken toestand, waarin hij zich bevond, zou oplossen. Hij had vijftigduizend francs noodig en hij kreeg er maar dertig Hij wilde een aandeel nemen in een groote zaak, de oprichting van een stal voor jachthonden. Er waren vier deelnemers, die ieder vijftigduizend francs inbrachten. Men wachtte nog slechts op zijn aandeel en zelfs had men reeds lang gewacht. Na een poosje ging Siméon voort: — U kunt wel begrijpen, mijnheer Izoard, dat ik al dikwijls gelegenheid heb gehad Mijn oom de kolonel heeft mij zelfs drie malen aanzienlijke bruidschatten in het vooruitzicht gesteld, maar geen ander meisje behaagt mij als Geneviève. Toch moet ik mqn verplichtingen nakomen en mag ik niet aan anderen het voordeel laten, dat mq van de nieuwe onderneming toekomt. Het denkbeeld van den hondenstal is van mij en daarom zou ik zoo gaarne willen, dat uw dochter ook de winsten van de onderneming kreeg. — Nu, ge weet wel, hoe zij is — antwoordde vader Izoard, die nog niet begreep, waar Siméon heen wilde. Het meisje lijkt op haar vader, zij bekommert zich weinig om het geld. Een gelukkig huisgezin is meer waard dan al het geld der wereld. De jonge man hield plotseling met loopen op en terwijl hij met zijn beide handen op zijn stok rustte, verklaarde hq onomwonden, dat het een zijner zwakheden was, dat hij geen gebrek kon lijden en dat het hem ónmogelijk zou zijn om een huishouden te beginnen met minder dan vijftig duizend francs. De oude man antwoordde, bleek geworden: — Maar mijn dochter heeft die niet, mijnheer. Nu kon hij Siméon in al zijn grootheid aanschouwen, want deze zeide: — Dan, mijn waarde heer Izoard, ondanks mijn groot leedwezen, bevind ik mij in de noodzakelijkheid Siméon nam den hoed af, liet de zon op zijn kalen knikker schijnen, en liep de laan op, die naar den uitgang van den tuin leidde. Zijn stap was eerst langzaam, maar werd hoe langer hoe vlugger, tot hij eindelijk bij het hek stond, dat op den grooten weg uitkwam.. — Siméon, riep de oude heer Izoard, blijf je niet eten? Te Morangis bevinden zich niet veel restaurants en hij moest misschien op den trein wachten Hieraan had Siméon niet gedacht. Hij aarzelde met de hand aan het hek. Maar de gedachte tegenover Geneviève te moeten zitten, benam hem den moed. Hq maakte een gebaar met de hand en spoedde zich op weg, alsof hq door een hond werd achtervolgd. < Wordt vervolgd.) ---