Officieel Gedeelte. Bekendmaking. Dc BURGEMEESTER van ’s-G ravenhage, gezien de Artikelen 239, 244 cn 245 der Algemeene Politieverordening , heeft vastgesteld de volgende politie-maatregrlen, in acht te nemen ter gelegenheid van de Illuminatie in het Haagsche Bosch, ter eere van den verjaardag van Hare Majesteit de Koningin, in den avond van 2 Augustus aanstaande. Art. 1. De Koningsbrug en de Groote LSan zullen enkel 'bereden worden in de richting naar de Societeitste*.t„ Art. 2. De eerste dwarsweg in het Bosch mag met' ingereden worden van het Bezuidenhout noch van den Leidschen straatweg. Art. 8. De weg tusschen de Boschwachterswonmg en het Groot-Paveljoen zal enkel bereden worden in de richting naar het Paveljoen, en de nieuwe rijweg voorbij het Groot-Paveljoen enkel in de richting naar den Leidschen straatweg. Art. 4. De tweede dwarsweg, voor de Laan van NieuwOosteinde, mag niet ingereden worden van het Bezuidenhout, noch van den Leidschen straatweg, doch alleen van den kant van de Sociteitstent. Art. 5. In het Bosch mag niet anders dan stapvoets gereden worden en met rijtuigen mag niet worden gekeerd. Art. 6. De brug voor den Korten Nieuwen Uitleg mag enkel bereden worden in de richting naar de stad. Art. 7. Deze maatregelen zullen aanvangen te werken des avonds ten 7 uur. Overigens zullen de bevelen der politie, gegeven vn het belang van orde en veiligheid, terstond worden opgevolgd. NB. De Wandelaars worden uitgenoodigd RECHTS te gaan. ’s-G r a v e nh a_g e, 28 Juli 1837. De Burgemeester voornoemd, (P. 336.) PATIJN. --- Gemeente ’sGravenhage. 1I0OGËR OMERW1J» Aan het GYMNASIUM wordt gevraagd een Leeraar in de Hoogduitsche Taal, op eene jaarwedde van f1650. Zij, die voor deze betrekking in aanmerking wenschen te komen, worden uitgenoodigd, zich daartoe vóór 31 Angustns e. k. hij gezegeld verzoekschrift te wenden tot Burgemeester en Wethouders, met overlegging van de bewijzen hunner benoembaarheid. Daarbij wordt geëisebt een getuigschrift van goed zedelijk gedrag, afgegeven door bet Hoofd van het Bestuur der Gemeente of Gemeenten, waar men gedurende de laatste twee jaren beeft gewoond. ’s-G r a v e n h a g e , 29 Juli 1887. Burgemeester en Wethouders van ’s-Gravenhage, PATIJN. De Secretaris, (P. 338.) E- EVERS. NB. De Rector zal eerst na 20 Augustus bezoeken van Sollicitanten kunnen afwachten. --- Afsluiting van den Openbaren Weg. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ’s-Gravenhage malcen bekend, dat, ten behoeve van het rioleeren der Van D ij c k s t r a a t, die straat van den ln Angustns e. k. tot nadere aankondiging voor het verkeer met rij- en voertuigen zal zijn AFGESLOTEN. ’s-Gravenhage, 29 Juli 1887. De Burgemeester, PATIJN. De Secretaris, (P. 337.) E. EVERS. --- BURGEMEESTER en WETHOUDERS van venhage zullen op Vrijdag 5 A u g u s t u s fraai, des namiddags ten één ure, ten Raadhuize in het openhaar AANBESTEDEN: „het AANLEGGEN en RIOLEEREN „van eenige straten op het „terrein gelegen tusschen „den weg aan de Gemeente„gasfabriek en deBeeklaan „t e ’s-G ravenhag e.” Aanwijzing Woensdag 3 Augustus 1887, des morgens te 10 uren. De Voorwaarden zijn tegen betaling van f0.15 verkrijgbaar ter Gemeentesecretarie 3e afd., alwaar de inschrijvingsbiljetten uiterlijk twee uren vóór de aanbesteding moeten bezorgd zijn. (P. 334.) ____________________ --- Aan kot Moofdcomnalssarlaat Van Politie z.ijn ais gevonaen aaugegevcu; Een Berlijnsch zilveren armband; een kinderkruiwagen; een portemonnaie, waarin fl.01; een cricketstok; een rood koralen armbandje; een rood zijden dasje; een koralen armband met gouden sluiting en een gouden medaillon, waarin baar; een dimesparapluie ; een spion; een hondenbalsbond, waaraan een penning No. 2705 ; een bril met étui; een defecte granaten broebe. Inlichtingen worden verstrekt op werkdagen van *s middags 12Vs—2 uren. --- Persbesch omringen, Miet-Officieel Gedeelte. ’i-GraveiihBge, 39 Juli. Ons Noorden zegt naar aanleiding van net ardeelingsverslag der Eerste Kamer over het wetsvoorstel Schaepman: »Het geheele verslag is doorregen met de leidende gedachte dat het voorstel dr. Schaepman, in de Tweede Kamer gewijzigd aangenomen, te dicht de mogelijkheid eener verzoening nabij komt om op den steun der Eerste Kamer te mogen rekenen. Want het staat vast dat juist die pogingen, welke hij de liberale partij, althans bij de behoudsmannen, de sterkste tegenkanting ondervinden, ook de neutrale staatsschool te diep in het hart grijpen. Hadden toch de heeren Gleichman, Yan Houten en nog vijf anderen den prijzenswaardigen moed gehad het juiste middel om alle verdeeldheid, zoo lang staatsonderwijs onontbeerlijk is, aan te toonen, te verdedigen, des te vaster wortelt de overtuiging dat het nolumus der liberale meerderheid de plaats van het non possumus onzer partij heeft ingenomen. //Vanwaar anders het denkbeeld om den Staat het recht toe te kennen zich met een zeer groot gedeelte der opvoeding onzer kinderen bezig te houden? Yanwaar dc vrees dat het nieuw aangenomen voorstel het volksonderwijs zal schaden ? //Het verstokt doctrinairisme verschuilt zich onder den mantel der liefde tot besehaving. Hoe jammerlijk gluurt door alle naden de hebzucht, het eigenbelang gn partij-voordeel !” Voor //gewetensdwang” zegt de Eerste Kamer te vreezen, wanneer, tengevolge der aanneming van het gewijzigd art. 194, //met behulp der openbare kas propaganda kan worden gemaakt voor elke aan den godsdienst vijandige en onkerkelijke richting.’ Toen de heer Elout zich, in datzelfde nu voor den godsdienst zoo bezorgde Staatslichaam, tegenover den Minister van Justitie, ter verdediging van de doodstraf, op het goddelijk gezag der Schrift beriep, — zoo doet De Standaard opmerken — was er niemand om den heer VanRoijcn tegen te spreken, toen deze zeide, dat de Bijbel niets meer dan een oud boek was.” De Eerste Kamer twijfelt voorts aan de kracht der liberale school zoolang zij niet op Staatskosten wordt onderhouden. Zoolang de liberalen het geld er voor uit de schatkist kunnen nemen, zal, volgens haar, hunne school een heilzame prikkel zijn voor de bijzondere. Maar wanneer dat niet meer zal kunnen geschieden; wanneer de liberalen, even als wjj, het geld voor hunne scholen moeten nemen uit hunne eigen zakken, zullen zij ophouden voor ons een prikkel te wezen. — Er zijn argumenten, die onder den schijn van tegenspraak, de beste bewijzen zijn voor het goed recht van hen, tegen wie zij worden gebezigd. Het is mot zulke argumenten dat men het gewijzigd art. 194 tot dusver bestreed. -*■ De Amst. schrijft: ’tGaat zeker goed in Indië, zal men in Den Haag meenen. Regeering en Kamers kunnen dus gerust hun hart ophalen aan onderwijsgekibbel, want ernstige zaken roepen hen niet! Java en de Buitenbezittingen zijn zeker niet van dat belang voor ons land, als al of niet godsdienstig onderwijs. Die kinderen, voor welker onderwijs in deze of gene religieuse richting zooveel zorg gedragen wordt, hebben misschien geen koloniën noodig om later, door arbeid, vruchten van hun onderwijs te plukken. Onze handel en onze scheepvaart en onze nijverheid gaan immers zoo uitstekend, dat zij de koloniën ontberen kunnen. En die koloniën zullen zeker dien handel en die scheepvaart en die nijverheid niet steunen ? Eigenlijk moest een schaterlach volgen op die bewering, als het hoogst ernstige der zaak dat niet verbood. Wat is onze handel, wat onze scheepvaart, wat onze nijverheid zonder Oost-Indië? Neen, hij die dat ontkent, is een vreemdeling in zijn eigen land. Juist eenzijdiger en meer afhankelijk dan in eenig ander land van Europa zijn handel en scheepvaart en nijverheid van Nederland van die eigenlijk nog eenige en laatst overgeblevene onzer koloniën. En nu ook de toestand daar hachlijk wordt, en wij een Minister hebben, die regeeren alleen te vertalen weet door belasting kef en, en wiens fiscaal bestuur de gemoederen in Indië opzet tegen Nederland, wordt ’t hoog en hoog tijd dat aan het herhaald verzoek van Indië gehoor gegeven worde en de herhaaldelijk van den Koning verzochte enquête ingesteld. Wil men zich echter in Den Haag blijven diets maken, dat ’t in Indië uitstekend gaat, althans dat de moeielijke tijden voorbij zijn en weer bevredigende winsten voor de kapitalen verkregen worden, dan wil het blad door niet te loochenen cijfers voldingend bewijzen, dat millioenen hij millioenen in de enkele laatste jaren in Indië en Nederland verloren zijn, juist door die dan zoogenaamd bezworen Indische crisis. He totale achteruitgang in waarden wordt, in een daarop volgende tabel, berekend op f29 411 200. Zal de herhaaldelijk verlangde enquête naar Indie’s toestand eindelijk gehouden worden, opdat de oogen in Nederland opengaan voor het dreigende van den toestand, en de middelen tot herstel genomen worden, die niet bestaan moeten in nieuwe belastingen? De wet op het middelbaar onderwijs heeft niet aan alle verwachtingen voldaan; meer bepaald voor ie landbouwende klassen en voor de ambachtsklassen heeft het middelbaar onderwijs niet de gewenschte vruchten gedragen. Voor een deel, zegt de N. R. Ct., is de oorzaak daarvan te zoeken bij de bevolking zelve, omdat niet velen na hunne studie in andere vakken of beroepen dan die des vaders hun fortuin hebben beproefd. Maar voor het grootste deel ligt de schuld in de wet zelve. Er zijn, naast de inrichtingen voor theoretisch onderwijs, op bevel der wet in ’t leven geroepen, enkele ambachtsscholen verrezen; maar de behoefte aan practisch onderwijs in de landbouwvakken is onbevredigd gebleven. En zelfs wat de theoretische vorming betreft, zien de landbouwerszonen zich slecht bedeeld. De Staatscommissie voor den Landbouw heeft eenigen tijd geleden een advies uitgebracht over de regeling van het landbouwkundig onderwijs. Op het groote nut der vakscholen, dikwijls reeds aangetoond, en op de meermalen gebleken behoefte aan deze inrichtingen hier te lande werd gewezen. Ook onze landbouwers beginnen langzamerhand die behoefte te beseffen. De Staatscommissie is van oordeel dat met steun voor een op te richten boschbouwschool kan worden begonnen. Niet enkel zuivelscholen worden gewenseht, maar vakscholen van verschillenden aard en strekking, overeenkomstig de uiteenloopende behoeften; geen kostbare inrichtingen op groote schaal, waarvan uit den aard der zaak het getal zeer beperkt zou moeten zijn, maar eenvoudige inrichtingen, over het geheele land verspreid en waarvan zooveel mogelijk onze geheele landbouwende bevolking partij kan trekken. De Staat behoort hier, naar ’t oordeel der commissie, het particulier initiatief op te wekken door toezegging van geldelijken steun tot hoogstens de helft der kosten en toezicht. Op die wijze ware de proef te nemen, op den voet van de subsidieering van de tuinbouwschool Linmeus. Uitbreiding van dat beginsel tot andere vakscholen zou hier kunnen roisiaan. Yoor het ambachtsondcrwijs zou de Y. R. Ct., hoofdzakelijk de denkbeelden dienaangaande van de Maatschappij tot bevordering der Bouwkunst tot onderwerp barer beschouwingen nakende, hetzelfde stelsel wenschen gevolgd te zien: iverlaten van het initiatief aan particulieren of aan rereenigingen, met toezegging van geldelijken steun uit de openbare kassen, ware ook hier aannemelijker. Daarmede zou tevens te gemoet gekomen kunnen worden aan de wenschen van hen, die aan de oprichting van afzonderlijke «^-scholen voor amhachts- of industrieel onderwijs de voorkeur geven. Niet overal is er behoefte aan volledige ambachtsscholen, en daarentegen heeft zich hier en daar de behoefte aan eigenlijke vakscholen sterk doen gevoelen, terwijl de ervaring tevens leert dat voor de oprichting van laatstgenoemde scholen meer van het particulier initiatief te verkrijgen is, vooral nu zich in de laatste jaren eene sterke neiging heeft geopenbaard voor de oprichting van vak-vereenigingen. Vooral mag hierbij niet worden over ’t hoofd gezien, van welk een grooten invloed, in Erankrijk vooral, de oprichting van vakscholen is geweest op de ontwikkeling der kunstnijverheid. * Voor het herstel van het octrooi-systeem tot opbeuring van onze nijverheid ijvert de (eons.) Rotterd. Ct. ’t Liefst zag zij een nieuw octrooistelsel ontwerpen door een commissie, uit onze eerste industrieelen samen te stellen. Geen theoretici, maar practici moesten daarin zitting hebben. De nieuwe Minister Bastert schijnt bij uitnemendheid de man, om over het resultaat van den arbeid van zulk een commissie, op degelijke gronden, een oordeel te kunnen vellen. Yan hem, die door ’t leven voor ’t leven gevormd werd, zou toch mogen worden verwacht dat bij het nieuw te formuleeren octrooisysteem niet zou beoordeelen van de katheder-hoogte, maar van het standpunt der ervaring en der behoefte. Bij eene nieuwe octrooiwet zou tegen haar misbruik ernstig moeten worden gewaakt. Elke aanvrage zou moeten worden onderzocht door eene vaste commissie, waarin slechts aan oud-industrieelen, die dus voor geen persoonlijk belang meer op industrieel gebied hebben te strijden, zitting zou mogen worden gegeven. Verbeteringen, aangebracht ten opzichte van inventiën, in het buitenland gedaan, zouden niet mogen worden geoctrooieerd, als het stelsel der vinding onveranderd bleef. Alleen aan nieuwe gedachten zou een tijdelijk privilege mogen worden toegekend. Daarenboven zou de Staat uit het verleenen der octrooien geen geldelijk voordeel mogen genieten. Geen hooger recht zou mogen worden geheven dan voldoende kon worden geacht om schadeloosstelling, den leden der vaste commissie te verstrekken, te kunnen betalen. Voorts zou voor het geval een on- of minvermogende werkman een deugdelijke inventie deed, aan hem kwijtschelding van het octrooigeld moeten worden verleend. Bij de heeren Brinkman en Vermeulen, te Am" sterdam, is een werk verschenen over De Nederlandsche Bank, haar verleden en haar toekomst, door C. V. Gerritsen. Na eene inleiding, waarin er op gewezen wordt hoe het stelsel van bevoorrechting met onzehedendaagsche begrippen strijdt, wordt ia het eerste hoofdstuk, getiteld: Het weien en de bestemming eener circulatiebank, eene verklaring gegeven van de behoefte aan eene dergelijke instelling, terwijl verder wordt uiteengezet op welke wijze zij werkt en welke voordeelen zij, zoowel voor het publiek als voor de aandeelhouders, oplevert. In het tweede hoofdstuk worden de lotgevallen der Nederlandsohe Bank sedert 1864, het tijdstip waarop het vigeerend octrooi in werking trad, uitvoerig medegedeeld; daaraan wordt vastgeknoopt eene critische beschouwing over de wijze waarop het geld- en credietwezen hier te lande door het Bankbestuur werd geleid. Een twintigtal bijlagen bevatten o. m. vergelijkende staten van den credietprijs in Nederland en in het buitenland; den omvang der Bankoperatiën en het bedrag der disconto’s en beleeningen; de onderpanden der effectenbeleening; het aandeel der agentschappen in de operatiën; den omvang van den metaalhandel en der bewaarnemingen; de jaarlijksche winsten en de wijze, waarop deze worden verdeeld; het getal der aandeelhouders, verdeeld naar het aantal stemmen dat zij kunnen uitbrengen, en de mutatiën in het Bestuur. Deze bijlagen geven voorts den schrijver aanleiding tot eene bevattelijke uiteenzetting van den werkkring der Nederlandsohe Bank gedurende U.C jaicu. j-uv-x Het derde hoofdstuk eindelijk bevat eene eritiek op het ingediende wetsontwerp. De vele leemten van het ontwerp worden aangetoond, de voorgestelde wijze van winstverdeeling wordt met het algemeen belang in strijd bevonden, zóó dat eene ongewijzigde aanneming, naar des schrijvers meening, ondenkbaar mag worden geacht. Voor het geval dat andere gunstiger voorwaarden van het Bankbestuur niet mochten te bedingen zijn, stelt de schrijver eene regeling voor, waarbij de voordeelen, verbonden aan de uitgifte van al het benoodigde papieren geld hier te lande, geheel in de Staatskas vloeien, zonder dat de eisch van een zelfstandig bankbestuur, onafhankelijk van de Uitvoerende Macht, behoeft te worden prijsgegeven. Aan het werk is toegevoegd een aanhangsel, getiteld : De Bankkwestie oan 1863, waarin de schrijver een chronologisch overzicht geeft van den destijds gevoerden strijd en in de eerste plaats het licht doet vallen op twistpunten, die ook nu zonder twijfel weder ter sprake zullen komen. --- Engeland, Buitenland, * Londen, 22 Juli. {Pari. corresp.) Het aanhoudend toenemen in omvang en luister van Engelands hoofdstad trekt voortdurend de aandacht der beschaafde wereld. Telkens verrijzen nieuwe wijken, die steden en dorpen in zich opnemen, zich ook hunnerzijds, met een nieuw leven bezield, verder uitbreidende. Vervolgens, op het gebied der verfraaing, het verbreeden van straten en het oprichten van grootsche gebouwen, waarmede men zich insgelijks, in de laatste jaren vooral, heeft beziggehouden. De reiziger van buiten, die zich naar een der Londensche centraal-stationa begeeft, kan zich een zeker denkbeeld vormen van de wonderlijke uitgebreidheid der wereldstad. Overal bemerkt hij dan torens, eene oneindige aaneenschakeling van daken, en in de oostelijke wijken pakhuizen en ontelbare fornuisschoorsteenen. De onafgebroken steenmassa’s wekken verbazing bij hem op en toch kan hl] nog maar een deel van het kolossaal geheel overzien. Om een werkelijk schoon gezicht over Londen te hebben, waarbij do hoofdstad onder de gunstigste omstandigheden aanschouwd wordt, moet men liefst in den vroegen ochtend een hoogen toren, zooals bv. dien van de St. Pauls-cathedraal, bestijgen. Men dient wel in het oog te houden, dat alleen zeer vroeg, namelijk vóór vijf uur op een’ helderen zomer-ochtend, volkomen van het tooneel kan genoten worden. Op een later uur, wanneer do vuren in de woningen zijn aangestoken, hult de uit duizende schoorsteenen opstijgende kolendamp het panorama voor een groot deel in een nevel; hot uitzicht is dan nooit uitgebreid. Bij eene gunstige luchtsgesteldheid uit dien toren rondziende, merkt men dadelijk de groote menigte van alom verspreide hoornen op, waardoor sommige deelen der stad op verre bosschen gelijken. Dit komt door de vele parken en squares, openbare en particuliere tuinen, waar op dezen tijd van het jaar een weelderig plantsoen in blad wordt aangetroffen. Het aldus verkregen gezicht over eene wereldstad van achthonderd duizend huizen is hoogst indrukwekkend. Door de heldere lucht kan men talrijke schepen op de Theems onderscheiden, terwijl men den stroom tot op een aanmerkelijken afstand volgen kan. Niet onbelangrijk is het eens na te gaan, hoe Londen zich gedurende deze eeuw gaandeweg heeft uitgebreid; in 1818 eene uitgestrektheid van zes Engelsche vierkante mijlen hebbende, besloeg de hoofdstad in 1834 eene oppervlakte van zestien Engelsche vierkante mijlen. Tusschen 1834 en 1884 brachten verschillende oorzaken, waaronder de uitvindingen op verschillend gebied en de toenemende materieele welvaart, het hunne er toe bij, dat Londen zich eindelijk tot op de, bijna fahelachtige afmeting, van ongeveer honderd twintig Engelsche vierkante • O _ * i. . 1 — J. ~ IliJLJltu uiiom/ivtv/, Volgens de jongste statistieken, die van 1881, bedraagt het aantal zielen binnen de districten en onder beheer van de Londensche ambtenaren van den burgerlijken stand 3 816 483. De gezamenlijke politie-afdeelingen, die zich verder uitstrekken tellen echter 4 776 661. De bevolking neemt nog steeds aanmerkelijk toe. Voor het verfraaien der hoofdstad is in de laatste jaren veel gedaan. Er bestaan echter tal van gehouwen en straten, waarvan de bouwtrant blijken van wansmaak oplevert; deze dateeren hoofdzakelijk van de laatste helft der achttiende en het begin dezer eeuw. Eveneens dient in aanmerking genomen te worden, dat tal van fraaie gebouwen der oudheid door het vuur van 1666 verwoest zijn. De moderne architectuur te Londen verschilt zeer van die, welke een zestigtal jaren geleden werd gevolgd. Hoewel thans de vorm van vele gebouwen als te ineengedrongen wordt beschouwd, munt de stijl toch boven dien van het begin der eeuw zoodanig uit, dat eene vergelijking niet mogelijk is. De grootste moeielijkheid voor do voorstanders van het verfraaien van Londen is het gemis van een centraal hoofd, een Minister van Openbare Werken, die voor de regelmatigheid der bouworde zou waken en tevens het recht tot onteigening zou bezitten. Onder het tegenwoordig bestuur der Board of Works treft men maar al te vaak grootsche gebouwen vlak naast ellendige woningen aan. Dinsdag-nacht is eene poging gewaagd, om het politie-gebouw te Llanerchymedd (Ierland) in de lucht te doen springen. Al de vensters aan de voorzijde van het gebouw werden vernield. Gelukkig was de beambte met zijn gezin iets vroeger naar bed gegaan. Voor het buis vond men een ketel, waar een lont aan bevestigd was. Waarschijnlijk wilde men de gevangenen bevrijden. --- Frankrijk, De monarchale Nouvelliste du Nord constateert dat de heer Eerry bevrediging predikt en dat de dag groot mag heeten, waarop de man, die langen tijd als de incarnatie van partijgeest te hoek stond, verplicht geweest is zijn glas omhoog te heffen om op de gezondheid van al de Eranschen te drinken. Dat is de toast van Canossa, zegt het blad. — Terwijl een gewoon menschenkind bij de heerschende warmte de voorkeur geeft aan een badstoel aan het strand om rustig uit te blazen, zijn de Eransche excellenties voortdurend in beweging en doorkruisen het land, de koffers vol politiek in den vorm van redevoeringen en toespraken. Was het verleden week de Minister Spuller, die te Rouaan hij de onthulling van een standbeeld de gelegenheid aangreep, eenige Regeeringsideeën uit te pakken, op zijn beurt heeft zijn collega, de Minister van Openbare Werken, de heer Heredia, op een feestmaal te Havre de Republiek als een kostbaar goed aangeprezen. De Minister deelde den vergaderden onder een glas veuve cliquot mede, dat het streven der Regeering daarheen gericht is, op elk gebied, politiek, staathuishoudkundig en maatschappelijk, de door de Eransche democratie verlangde verstandhouding te verwezenlijken, omdat zij dc worsteling en den strijd moede is en haar hoogste voldoening zoekt in de verwezenlijking der voordeelen waarnaar zoo lang gestreefd is. Door deze staatkunde wil de Regeering alle dubbelzinnigheden, welke men tegen haar opwerpt, doen verdwijnen en deze politiek is wezenlijk vaderlandslievend en republikeinsch. De Minister van Marine dronk daarna op do koopvaardijvloot. De Minister sloot hij de marine het dappere en schoone landleger aan, waarin do Regeering vertrouwen stelt, omdat het voortgesproten is uit de ingewanden zelven des lands en het bij elke gelegenheid het vaderland en de wettigheid zou verdedigen. De divisie-generaal Du Guiny, dezen toast op het leger beantwoordende, zeide, dat het leger zich tot zijn taak bepaalde, dat is tot werken, zonder zich met de binnenlandsche beroeringen bezig te houden. Het leger is kalm en men kan verzekerd zijn, dat het onder alle omstandigheden zijn plicht zal vervullen; het land en de Regeering kunnen op het leger staat maken. — In antwoord op een nota van Le Radiaal om de 94 generaals te noemen, die aan generaal Boulanger het voorstel van een Staatsgreep gedaan hebben, verklaart de heer Laur in La France dat hij de namen openbaar zal maken, zoodra hij van den heer De Cassagnae herstel van eer verkregen zal hebben, of wanneer hem dit herstel definitief geweigerd wordt. — De Amerikaansche kolonie te Parijs is voornemens aan de stad Parijs een standbeeld van Washington of een symbolische groep, Washington en Lafayette voorstellende, aan te bieden. Op 30 April 1889, den dag waarop Washington voor 100 jaren den eed als eerste President der Vereenigde Staten afiegde, zou dit geschenk aangeboden worden. --- Duitschland, De persstrijd tegen de Russische waarden is in j Duitschland eenigszins bedaard. Volgens een telegram, opgenomen in de KreuzZeitung, zouden de onderhandelingen over een nieuwe leening, welke tusschen de Russische Regeering en het Huis-Rothschild wordt gevoerd, een gunstig verloop nemen. — Prof. Virchow heeft te Berlijn een hoogst belangrijke rede gehouden over het ziekteverschijnsel, ’twelk zich hij den Duitschen Kroonprins in de keel voordeed. De voordracht was zeer uitvoerig en zal, gelijk uit een overzicht, in een der bladen opgenomen, duidelijk blijkt, de optimistische opvatting omtrent de keelaandoening van den Kroonprins nog versterken. — De Beiersche Landdag zal tegen 25 September worden bijeengeroepen. De opening zal met groote plechtigheid door den Prins-Regent in de Troonzaal met een Troonrede plaats hebben. — Bij de vaststelling van het eindresultaat der stemming voor den Rijksdag te Straatsburg is gebleken , dat onder de ongeldige stemmen zich 85 bevonden, uitgebracht op generaal Boulanger; de stembiljetten waren van de driekleur voorzien. — Dezer dagen werd gemeld, dat te Hamburg een nieuwe Stoomvaartmaatschappij was opgericht; dat gerucht blijkt nu onwaar te zijn. — De Eransche ambassadeur, de heer Herbette, zal morgen van Berlijn naar Frankrijk vertrekken. De meeste diplomaten hebben de hoofdstad reeds verlaten. — Te Berlijn is het bericht ontvangen, dat het Regentschap van Bulgarije nog zes weken wil wachten, om dan Prins Ferdinand van Coburg den Bulgaarsehen Troon weder aan te bieden, zonder daarbij eenig acht te slaan op de inzichten der groote lviogencmeaen. — De dag der samenkomst van graaf Kalnoky met prins Von Bismarck is nog niet bepaald. Dat zij met elkaar dezen zomer een ontmoeting zullen hebben, wanneer en waar dan ook, dat is alleen zeker. Trouwens de beide Staatslieden hebben reeds lang geleden afgesproken, elkander telken jare te zien. — De Duitsche koloniale politiek in Oost-Afrika heeft met vele moeielijkheden te kampen. Zoo werden nu weder bezwaren ontmoet hij de benoeming van den vertegenwoordiger der Witu-Maatschappij tot consul te Lamu. Reeds was hij op reis naar Zanzibar, toen zich bedenkingen tegen zijn optreden deden gelden zoowel bij het Departement van Buitenlandsche Zaken te Berlijn als bij Saïd Bargasch, den Sultan van Zanzibar. Het bleek toch, dat de heer Toeppen heeft deelgenomen aan expeditien, welke de Sultan beschouwde als tegen hem gericht. In de eerste plaats ging hij in den herfst van 1884 de expeditie van Jühkle en Peters achterna, toen die de eerste Oost-Afrikaansche nederzetting trachtten te vestigen; hij volgde hen met een karavaan, die levensmiddelen aan hen bracht. De Sultan zag in die onderneming een aanval op deonschendbaarheid van zijn grondgebied. Later behoorde Toeppen tot eene expeditie, die beoogde om het elpenbeen direct uit hot binnenland te verkrijgen, een streven, waartegen de Sultan gekant is, wijl hij-zelf een groote handelaar in elpenbeen is. Die expeditie had Toeppen ondernomen op uitnoodiging van Hamburger kooplieden; zij mislukte geheel. Hoewel nu Toeppen in beide gevallen voor de Duitsche belangen was opgekomen, zoo was hij toch, in de oogen zelfs van het Departement van Buitenlandsche Zaken, dat hem benoemd had, niet langer zulk een neutraal persoon als welke met vrucht de betrekking van consul kon waarnemen. De vrees ontstond daarbij, dat de Sultan hem niet als consul zou willen erkennen. Hierbij kwam nog, dat Toeppen strijdt voor het handelsmonopolie der Hamburger kooplieden en dat hij-zelf erkent een tegenstander te wezen van de Duitsche koloniale politiek in haar geheel. In het conflict, dat in Augustus 1855 tusschen Duïtschland en den Sultan rees, en dat aanleiding gaf tot de bekende vlootdemonstratie, koos Toeppen openlijk voor Saïd Bargasch partij. Eindelijk — en dit deed zeker aan ’t Departement van Buitenlandsche Zaken, met betrekking tot Toeppen, de deur dicht — heeft Toeppen er tegenover de Duitsche officieren, die te Zanzibar vertoefden, geen geheim van gemaakt, dat hij zeer beslist de sociaaldemocratische beginselen is toegedaan. --- Rusland, Het Journal de St. Pttersbourg meent net ongegrond te kunnen verklaren, dat de ukaze van 15 Maart voor den grondeigendom van vreemdelingen het voorspel zou wezen van aanvallen jop Duitsche belangen door de Russische administratie. De feiten bewijzen volkomen het tegendeel. Is bv. de conversie van de pandbrieven voor grondcrediet zulk een aanval? De ijver van de Duitsche markt voor de conversie bewijst het tegendeel. De Directie van den Kursk-Charkoff- en van den Azoff- en LozoffSebastopol-spoorweg hadden hij hun obligatien 5 pCt. willen aftrekken, maar de Staat heeft het dadelijk belet. Het blad wijst er verder op, dat voor verscheiden buitenlandsche leeningen de betaling in goud, in plaats van in zilver, waartoe men zich verbonden had, voortduurt, hoewel het verschil zeer belangrijk is. (Zie de telegr.) --- Bulgarje, Do Polit. Corresp. meldt uit Uonstantmopel, dat de Porte zal vermijden, door een beslissend votum de scheuring in het Europeesch concert nog uit te breiden en derhalve de verkiezing van den Prins van Coburg niet eerder bekrachtigen vóórdat Rusland en Erankrijk hunne bezwaren zullen hebben teruggenomen. De Porte heeft door tusschenkomst van Schakir-pacha te St. Petersburg op nieuw beproefd bepaalde voorstellen tot oplossing van de Troon-quaestie te ontvangen en. hare gezanten te Londen, Rome, Berlijn en Weenen aangewezen, de Regeeringen half-officieel uit te noodigen tot vereenigde bemoeiingen bij de bovengenoemde Staten voor de bekrachtiging der keuze van den Prins van Coburg, hoewel de Porte zelve aan het succes dier pogingen twijfelt, omdat het bekend is dat geen Mogendheid bereid wordt gevonden haar votum omtrent de Vorstenkeuze te doen influenceeren door andere Mogendheden. Gisteren was de veertiendaagsche bedenktijd voor Prins Eerdinand afgeloopen. Hij hoopt nog altijd, zegt men, door persoonlijken invloed den Czaar te bewegen tot een goedkeuring, die zich tot dusver laat wachten. De onderstelling is ook niet uitgesloten, dat Prins Eerdinand ondanks Rusland te Sofia zou verschijnen en dat een zelfstandig optreden van de andere Mogendheden zou kunnen plaats hebben, wanneer Rusland bij zijn onverzoenlijke politiek mocht blijven volharden. De samenkomst der Keizers van Duitschland en Oostenrijk beschouwt de Standard als zeer bevorderlijk voor de oplossing van het Bulgaarsche vraagstuk. Want zou Rusland er zich tegen verzetten, dat de Bulgaren hunne onafhankelijkheid trachten te bewaren en door een zelfgekozen Vorst willen geregeerd worden, dan zou het met Oostenrijk in conflict geraken. Duitschland nu kan nooit toestaan, dat zijn vriend en bondgenoot Oostenrijk wordt aangevallen. Dat is voor de Bulgaren dus eene geruststelling. De gunstige gevoelens van Engeland en Italië kennen zij eveneens. Maar hulp behoeven zij uit Gastein niet te wachten. De politiek der Midden-Europeesche Mogendheden is steeds het behoud van den vrede. --- Gastronomische Brieven Naar aanleiding der Am s t e r d amsche Tentoonstelling van Voedingsmiddelen.) VI. Be vruchten. ’t Was, meen ik, de dichter van //het Vogelnestje”, die in een vers van meer dan twee honderd regels lang den lof der aalbes zong. De muze der fijuproeverij behoede mij Spandaw’s langdradigheid op het kleed te trappen, door u van elk onzer vruchten in dezen brief twee honderd regels proza te geven. Echter waarschuw ik u, dat ik onder het woord vruchten ook de //groenten” zal bespreken, zelfs waar de laatste in gedroogden toestand, dus eigenlijk zoo heel groen niet meer zijn. Dat is echter geen bezwaar voor het gebruik. Ik herinner mij eens een maaltijd medegenoten te hebben, welke van de soep tot de gember — van het ei tot den appel, zouden de Romeinen gezegd hebben — uit gerechten bestond, wier ouderdom slechts door dien des wijns werd overtroffen. Het spijt mij, het menu niet bewaard te hebben, maar ik kan u zeggen, dat alles den geur en saprjjkheid van een verseken pluk en een jongen slacht had. Onze kokp, die hunne zegeningen hebben uit te strekken over de Nederlandsohe bezittingen, hebben het reeds vroeger ver gebracht in het bewaren van levensmiddelen. Trouwens, gij zelf weet hoeveel werk onze grootmoeders en overgrootmoeders maakten van het //inleggen” liarer groenten voor de winterprovisie. Op deze tentoonstelling zijn geconserveerde groenten en vruchten zeer talrijk, zoowel van buitenals van binnenlandsche fabrieken, vertegenwoordigd. Ik wensoh ze u niet allen op te sommen, doch noem u bijvoorbeeld de Haarlemsche Maatschappij tot verduurzaming van levensmiddelen, welke vruchten en groenten in blik conserveert. De heeren Grelinger en Jansen en Jonker en Co. verduurzamen groenten in flesschen, terwijl de heeren Meyerstein en Hohn te Amsterdam gedroogde groenten en vruehtea | tentoonstellen. S Zeer belangwekkend schijnt mij de verzameling verduurzaamde levensmiddelen toe, door de heeren Middelburg en Ter Marsch te Hengelo tentoongesteld. Zij omvat de grootste verscheidenheid en in de keukens dezer fabriek weet men een zeer samengesteld menu te bereiden. De heer J. Prins te Noordwijk geeft, van eigen teelt, groenten welke hij op steenen ovens droogt; eene handelwijze, welke uit vele oogpunten de voorkeur verdient hoven het drogen der groenten doorstoomverwarming. Tot dusverre kwamen de jams, een lekkernij vooral voor kinderen, hoofdzakelijk uit Engeland, en de heeren Thomas W. Beach en Son te Londen zijn daar om de echt Engelsche jams te doen vertegenwoordigen. Sedert eenige jaren maakt men ze evenwel in Nederland even goed. Daar is bv. de heer Corn. Sipkes te Haarlem, die reeds geruimen tijd de concurrentie tegen Engeland met zijne vruchtenmoessoorten met veel goed gevolg volhoudt, wat ook het geval is met de vruchtengeleien, door de heeren Bruynis & C°. te Tiel in den handel gebracht. De firma John Gay te Amsterdam heeft groenten, augurkjes en pickles ingezonden en het voordeel van haar fabrikaat is, dat zij het niet kleurt, gelijk met vele dergelijke artikelen, welke uit het buitenland komen, het geval is. De augurkjes zijn misschien wat minder mooi groen van kleur, maar hebben tevens de negatieve verdienste, dat zij geen koperhoudende bestanddeelen bevatten. Ten slotte verwijs ik u nog naar de vruchten op brandewijn of cognac, door de heeren Heuff en Co. te Avezaath bij Tiel ingezonden, en naar de confituren van den heer P. Danonville te Parijs, agent de heer Kooperberg te Amsterdam, welke beide artikelen zich reeds door het gezicht aanbevelen. Wij komen nu op de Dranken. Zoo iets, dan is deze afdeeling onzer tentoonstelling onvolledig. Zij is namelijk gesloten voor inzendingen van wijn, cognac e. a , wat de Hoofdcommissie verklaart door te zeggen, dat deze voedingstentoonstelling hoofdzakelijk is georganiseerd met het oog op de //nooden des volks”, ’tgeen niet belet, dat de Commissie dit doel nu en dan uit het oog schijnt verloren te hebben. Groep IV omvat dan ook alléén bieren, wateren en vruchten- aajjpcu. Het bier is ontegenzeggelijk de oudste Nederlandsche drank en Tacitus wijst in zijn boekje over de //Germanen” reeds op het gebruik, dat onze voorvaders er van maakten. Wij hadden dan ook reeds in de middeneeuwen den naam van nimmer verzadigde bierdrinkers. Gravin Ada van Holland was er een liefhebster van en dat neemt me een weinig tegen de jonge ongelukkige Vorstin in. Ik keur, en dat zal u misschien wat ver gezocht lijken, (neen, Red.) het gebruik van bier door jonge meisjes of vrouwen af uit een aesthetisch oogpunt. Bier wordt gewoonlijk bij groote hoeveelheden tegelijk gedronken, bier is buitendien een zware drank. Wanneer ik nu een jonge, lieve vrouw een groot glas bier naar den mond zie brengen, is al mijne illusie weg. Men kan niet zeggen, dat. zij met haar kersroode lippen van het bierglas nipt, want dan zou het nooit leeg komen. Neen, zij neemt een slok, zij ledigt allengs den geheelen gargantuabeker, en dan komt het mij voor, dat deze schoone een maag moet hebben, in strijd met hare tengere vormen, in strijd met het aethetische harer persoonlijkheid. Ik voor mij bied steeds met grooten schroom een glas bier aan Mijne jonge vriendinnen. Ik weet er onbeleefd door te zijn. Maar om op ons bier terug te komen. Gij weet dat de Dordtsche, de Delftsche, de Goudsche, de Haarlemsche bierbouwerijen al vroeg beroemd waren. Vooral de laatsten, welke een zeer voortreffelijke biersoort brouwden, zoo voortreffelijk, dat de stoere Eriezen haar, met het Leidsche laken en de palingen, als een te groot weelde-artikel beschouwden, welks gebruik de aartsvaderlijke zeden in den grond zou boren. Dy Leydsche tape, Dy Harlemmer tape, Dy Schiene yel, Brinae Frieslan imne wiel. zong het deuntje. Ons bier is ook thans nog ter goeder naam en faam bekend. De brouwerijen //De Haan en Sleutels” te Amsterdam, //De Kroon” te Batavia, de Amersfoortsche Beierschbierbrouwerij, de Heinekensbierbrouwerij te Amsterdam, allen houden den roem van ons //vloeibaar brood” op. Noemde ik zooeven het bier den oudsten drank, dan vergat ik het water. Inderdaad zal dit nog wel oudere rechten hebben. Ik bedoel daarmede nu niet de minerale wateren, welke, om enkelen te noemen, de heeren Millaars en Co. en Augustinus fabriceeren, maar het gewone bron- of rivierwater. Ongelukkig moet men dit heden ten dage veelal zuiveren. De tijd is voorbij, dat men met Hooft’s IVarenar zou vragen: //heeft niemant een snuyfjen graftwaters voor me ?” want noch te Amsterdam, noch in het Koninklijk ’s-Gravenhage, geloof ik, is het grachtwater bijster aanlokkelijk om te drinken. Evenwel, de filters komen ons in dit opzicht te hulp en doen goeden dienst. Daar zijn de bekende //Maignen-filter” door den heer Jacs. Wolterbeek en de // Ghamberland-filter” door de heeren Crans & Co. te ’s-Gravenhage ingezonden, welke ik beide heb zien werken en die ik nauwelijks genoeg zou kunnen prijzen. Neemt men aan, dat de bekende Parijsche hoogleeraar Brouardel in één liter water zoo ongeveer 25 000 typbus bacillen vond, dan ligt het voor de hand, dat dergelijke filters soms der gezondheid belangrijke diensten kunnen bewijzen. De //Chamberland-filter” schijnt vooral zeer aanbevelenswaardig en wordt in de wetenschappelijke wereld zeer gewaardeerd. Nadat het door den Chamberland-filter gezuiverd is, zou de oude Warenar ook thans nog het Amsterd amsche //graftwater” kunnen drinken; dat zou geen gering voordeel zijn. Ik voor mij echter zou aan ons duinwater nog de voorkeur geven, al vinden wij daarin zoo nu en dan een levend bloedzuigertje. Wat niet aangenaam ia. DE 13e GAST AAN TAFEL. --- Boekwerken ter aankondiging ontvangen, C. V. G e r r i t s e n. De Nederlandsche BanK, haar verleden en haar toekomst. — Amsterdam, Brinkman en Van der Meuten. Electro-technische bibliotheek. De electriciteit iu hot maatschappelijk leven. —- Leiddraad tot zelfonderricht, met 1000 illustratiën. —— Proefaflevering. Amsterdam, C. L. Brinkman. Mevr. A. L. G. Bosboo m—T o n s s a i n t. Romantische werken. De Hertog van Alba, enz. ’s-Gravenhage, Oh Ewings. Mr. C. E. V a n M a a n e n. Aanteekeningen van het verhandelde over de Grondwet van 1815. Dordrecht, Blussé en Van Braam. --- Binnenland. Bij dit nummer wordt verzonden vei 29 aer Offieieele Handelingen van den Gemeenteraad. (Zitting van jl. Dinsdag 26 Juli). ---