Rivierberichten. Waterüaoogteïi in die Alederl. rivieren en te Keulen. [Medegedeeld door den algemeenen dienst van den Waterstaat.] 14 Mei 1884 (4 dagen vLobith. 11.15 -2.78 17 «7 i (Nymegen. 8.58 2.38 17 Waa!' (St7 Andr. 4.2t 16 S.-Merw. jGorinch. vt a o.. (Arnhem. 8.97 2.06 14 t i D(Vreeswyk 2.39 -4.15 14 en Lek. >Schoonh# (Westerv. 9.48 15 . IJ ssel. (Deventer. 3.39 2.80 15 (Kampen. 0.29 0.86 7 iMaastr. (brug) 43.02 0.82 8 Maastr. (hoofdsi.) 42.32 3 [ Venlo. 10.43 20 | Grave. 6.50 1.65 21 8 St. Andr. 3.4o 13 j Uur v. waterh b. Laagwater. Waarn. betrek. n a. p. u. m. B.-Merw. IGorinch. 5.35 v. 1.12 12 _ . (Schoonh. 5.40 v. 0.74 8 Lek. (Krimpen. 3.45 v. 0.0G 7 O. Maas. Dordrecht 3.55 v. -0.17 6 II. Diep. Moerdijk. 2.05 v. - 0.75 llaringvl. Ilellev. 0.25 v. —0.98 Ztfpe. Bruinisse 10.40 n. —4.68 9 Maasm. H. v.Holl. 0.20 v. —0.68 1 c. Hoogwater. B.-Merw. IGorinkh. 8.35 v. 1.68 14 j T . (Schoonh. 8.30 v. 1.30 14 Lek. (Krimpen. 7.35 v. 1.52 15 O. Maas. Dordrecht 7.35 v. 1.53 14 II. Diep. Moerdijk. 7.00 v. 1.36 Haringvl. Ilellev. 5.15 v. 0.91 Ziipe. Bruinisse 5.50 v. 1.59 Maasm. II. v. Holl. Rijzing Vergeleken Duur ged. bij de vorige d. Duur van denvloed vanden den °P^anten versch. tusschen vloed Meerd , ]\lind. laag- en hoogw. vloed. (in ryZing. Jrijzing. Cent.) (jn Ceiitim.) u. m. B.-Merw. IGorinch. 3.00 88 2 , . (Schoonh. 2 80 5b 0 Lek. (Krimpen. 3.50 126 O. Maas. Dordrecht 3.40 150 * II. Diep. Mocrdük. 4.53 211 llaringvl. Hellev. 4,30 189 16 Ziipe. Bruinisse 6.50 307 1 Maasm. H. v.Holl. 4.13 171 14 (■) n waterhoogte te Keulen is waargenomen ten 7 u. voorm. /••< J)e achter het uur van waarneming van hoog- en laagwater ' ' heteekend namiddag van 13 Mei. v. achter „ ,, „ voormiddag van 14 „ --- Dè Congo-quaestie. Niet-Officieel Gedeelte. dit nbiaater behoort eeu BIJVOEGSEL VGlr&venhage, 14 Mei. i. De jongste gebeurtenissen teNokki, grenzende aan het grondgebied, bij bet Engelsch-Portugeesch tractaat van 26 Februari 11. erkend als Portugeesch territoir, en de interpellatie, onlangs in de Eerste Kamer tot de Regeering gericht, geven ons aanleiding om nogmaals op het Congovraagstuk terug te komen, zonder daarbij af te wijken van het eenmaal door ons ingenomen standpunt, dat nl. van het algemeen Nederlandsch handelsbelang, een standpunt waarop ook de Minister van Buitenlandscke Zaken uitdrukkelijk verklaard heeft deze quaestie te willen bljjven plaatsen. Wanneer aan de eene zijde deze gebeurtenissen volkomen de gevoelens bevestigen, in onze vorige artikelen door ons ontwikkeld omtrent dit vraagstuk, aan den anderen kant logenstraffen zij ook geheel en al de meeste der beweringen van den beer Muller, die aan zijn zeer partijdige interpellatie — geiyk Le Courrier de la Me-use in zijn No. vau 30 April 11. in een zeer lezenswaardig artikel, met welks conclusie wjj ons geheel vereenigen, zeer juist heeft opgemerkt — den schijn van een internationaal karakter heeft willen g8ven, in plaats van zich te bepalen tot het uitsluitend belang van Nederland. Ten einde het gewicht der gebeurtenissen wel te doen beseffen, is het noodig, in korte trekken de geschiedenis der ontwikkeling van den handel op Nokki te schetsen. IV eerste handelaar, die, 7 a 8 jaren geleden, ?' laar vestigde, was een zekere heer Faro, thans uende te Loanda, eea man van veel bekwaamheid en met grooten ijver bezield, die er in slaagde, op Nokki een groot deel van den handel in ivoor en geta pertsja over te brengen, welke vroeger op de Kust werd gedreven (te Maculla, Ambrizette enz ). Hierna vestigde zich ter plaatse het Iransch huis Durnas Béraud. In dien tyd ver^ noegden zich de negers met de heffing ran ee belasting bekend onder den naam van belasting des Konings en een gebruiks-belasting, twee weinig beteekenende belastingen. Later evenwel, bij toeneming van bet aantal handelshuizen en bij de groote ontwikkeling van den handel, achtten de negers het billijk dat bun ook betaald wierd de belasting bekend onder den naam van mafucarinho, zjjnde een belasting op geta pertsja en ivoor, gelijk die door al de andere Afrikaangche volkeren geheven wordt. Tot dat einde zonden zij herbaalde malen gezantschappen naar de blanken om hen uit te uoodigen tot bijwoning van een fundaqao (conferentie) ter regeling van deze zaak. Het eenig antwoord der blanken was steeds een bepaalde weigering, meermalen gepaard met mishandelingen jegens de inlandsche afgezanten. Deze behandeling moede, besloten de negers eindelijk zelf over te gaan tot de heffing van de mafucarinho, waaraan zij de inlandsche kooplieden (chillnas) onderwierpen, die hun producten geruild hadden tegen voorwerpen van Europeeschen oorsprong. Deze kooplieden, niet gewoon aan het betalen van die belasting, welke volgens landsgewoonte alleen door blanken moet worden opgebracht, besloten hierop geen handel meer te Nokki te drijven en brachten hun koopwaren elders. De Europeesehe kooplieden, niet willende erkennen dat het verlaten vaii den handelsweg naar Nokki aan hun eigen schuld was te wijten, besloten hierop de inlandsche bevolking aan te vallen. Verwonderd en verontrust door de nadering van den ooriogzuchtigen troep, riepen de negers hun toe, //dat zij den oorlog niet wilden, maar alleen verlangden de zoo dikwerf verzochte fundaqao". De blanken zetteden evenwel den aanval voort, waarop de negers, gebruik makendo van hun wettig recht van ze.fverdediging, hen in hun factoriën terugwierpen, zich daarna in hun bergen terugtrokken en daar een verdedigende houding aannamen. In die worsteling werd de Franscha koopman Barbier gedood en werden van de negers verscheidenen gekwetst. Niet tevreden met dien door hen-zelven nitgelokten strjjd, riepen de Europeesehe kooplieden de hulp in vau de blanken ta Vivi, te Boema en te Banana. Het Hollandsch huis zond hun 150 gewapende negers en andere huizen zonden al hun beschikbare manschappen, waarop de aanval op de negers werd hernieuwd Een negental bewoonde plaatsen werd verbrand en een groot aantal negers gewond en gedood. In weinige woorden hebben wij bier de oorzaak en de gevolgen geschetst van de ernstige 1 gebeurtenis te Nokki, door de Europeesehe handelaren in het leven geroepen en die, evenals altijd, de Portugeesche autoriteiten geroepen zijn geworden tot oplossing te brengen. De Portugeesche kanonneerbooten Tejo en Vilhena vertrokken onmiddeliijk naar de Zaire en bij hun aankomst te Nokkt kwam de commandant der Fransche kanonneerboot de Sagittaire, die zich reeds vooraf naar die plaats , had begeven, aan boord vnu de Tejo, om zich aan den Portugeeschen commandant voor te stellen en zich onder diens orders te plaatsen, vermits de Portugeesche bevelhebber do hoedanigheid bezat van chef der gewapende macht ! in werkelijker] dienst. De commandant vereenigde | hierop de Europeesehe kooplieden aau boord van zijn schip en na van hen de verklaring te hebben verkregen, waarbij zij zich verbonden zich te zullen gedragen naar alles wat door de drie commandanten der oorlogsschepen zou wor- | den beslist, besloot de Portugeesche commandant, in overleg met den Franseheu bevelhtb- i ber, dat oen gezantschap naar de negervorsten \ zou worden gezonden om hen uit te noo ligen tot bijwoning van een confereniie, ten einde op j vreedzame wijze het geschil te beëindigen. De negers hadden evenwel zulke mishandelingen ondergaan, dat men de tusschenkemst [ van Koniug Canga n’ Pakka van Palla Balla moest inroepen, om hen met de vredelievende bedoelingen der commandanten bekend te maken en hen te bewegen ter conferentie te komen. Deze werd ten slotte gehouden eu de moeielijkbeden werden daarop door den Portugeeschen commandant uit den weg geruimd door het doen aangaan van een overeenkomst, waarbij de Vorsten van Wokien Ango- Angozioh verbonden denbinnenlandscheu handelsweg geheel vrij open te stellen, zonder vau de handels-karavanen eenige belasting te hellen ; zij verbonden zich voorts, de factorijen der blanken te eerbiedigen en den handel tussehen de blanken en de inlanders, van waar ook afkomstig, niet te belemmeren. Daarentegen verbonden de Europeesehe kooplieden zich tot betaling van de custumes da terra (de gebruikelijke belastingen des lands) en van de belasting genaamd mafucarinho, waarvan de weigering van betaling aanleiding tot de gebeurtenissen bad gegeven. Deze overeenkomst is gedagteekend 1 Maart 1884 en onderteekend door elf n< ger-Vorsten, door de vertegenwoordigers van de nieuwe Afrikaansche Handelsvereeniging en van het Fransche huis Durnas Béraud et Cie, en door den Portugeeschen handelaar Rosa, al welke handteekeningen behoorlijk door de commandanten der oorlogsschepen zijn gelegaliseerd. Op deze wijze werd op vreedzame wijze dit ernstig conflict ten einde gebracht. Dank zij den invloed en het prestige van den Portugeeschen naam in die gewesten, konden de Portugeesche autoriteiten er in slagen, deze moeielijkheid te vereffenen op een wijze, waardoor de voortzetting van den handel in die streken mogelijk is geworden. Dit resultaat bevestigt, gelijk wij reeds deden opmerken, de j uistheid onzer beschouwingen omtrent het gewicht der diensten, door de Portugeezen steeds in die gewesten aan den handel en aan de beschaving bewezen, en toonen tevens aan de groote voordeelen, welke uit de Portugeesche souverainiteit over die streken voor de ontwikkeling van den handel kunnen voortvloeien. De jongste gebeurtenissen bewezen tevens de onmogelijkheid van handhaving van het status quo, dat eigenlijk niets anders is als een voortdurende staat van wanorde en regeeringloosheid, waardoor natuurlijk alle waarborgen voor den handel en alle zekerheid voor personen verloren gaan. Opmerkelijk k het nu inderdaad, dat slechts weinig tijd na het voorgevallene de heer Muller, zeggende geen vreemdeling te zjjn in de Afriknansche aangelegenheden, in de Eerste Kamer aan zijn medeleden en aan de Regeering verklaarde, dat hjj geenszins een staat van regeeringloosheid aan de Congo vreesde. Wij voegen hier nog bij, dat ook lord Fitz Maurice, in zijn antwoord op het adres van de Kamer van Koophandel te Manchester, dien staat van anarchie uitdrukkelijk heeft doen uitkomen, verklarende dat het Engelsch-Portugeesch tractaat juist was aangegaan met het doel om veiligheid en rust aan de Congo te verzekeren en tevens om een eind te maken aan de misdadige handelingen, welke daar gepleegd worden en ter verzekering van een geregelden handel, — handelingen welke alleen mogelijk zijn door het ontbreken van een geregeld bestuur, gelijk blijkt uit de aan het Parlement overgelegde stukken. De eerlijkheid gebiedt te erkennen, dat die staat van rereeringloosheid niet enkel het gevolg is van de invallen der inboorlingen, maar ongelukkig ook van de wijze van handelen der Europeesehe haudelaren, onder wie men bij de gebeurtenissen te Nokki het grootst verschil van gevoelen heeft kunnen opmerken. Misbruik makende van het gemis eener wetgeving, dio bun laakbare handelingen straft, wenschen zij volkomen vrijheid aan de Congo, ten einde er ongestraft alle buitensporigheden te kunnen plegen sn om te kunnen weigeren, gelijk zij reeds getracht hebben, aan negers, die bun slaven niet zijn, ie belastingen te betalen, welke deze ten volle recht hebben van hen te vorderen. Wij beseffen volkomen, dat de handel in het algemeen, en de Nederlandsche handel in liet bijzonder, verlangt door geen drukkende rechten tan de oevers vau de groote Afrikaansche rivier 'n zijn bewegingen te worden belemmerd, ofschoon le rechten, die daar zullen worden ingevoerd, volstrekt nift zoo hoog zijn als men beweerd beeft, gelijk blijkt uit de verklaringen van lord Fitz-Maurice aau het Engelsch Parlement en relijk wij ook in ous nummer ran den 22" Maart 1. hebbeu aangetoond. Maar aan den anderen Sant zou het zeker gevaarlijk zijn, en in strijd tevens met aller belang, om de streken, waar laden kunnen plaats hebben als hierboven zijn vermeld, o kgr., ee» nickel charivari, een Bleutel, een zakdoek, een duimstok, een parapluie, reu Gntaisie horloge, een kanarievogel. Inlichtingen worden verstrekt op werkdagen van ’s middags 12 'A—2 uren. ---