Ja, vijf millioen. Ineen vorig artikel becijferden wij, dat de matigste verhooging der onderwijzerstraktementen aan ’s Rijks kas zou te staan komen op 4,825,000 gulden, d.i. circa 200,000 gulden meer dan de bedrijfsbelasting ter beschikking van onzen minister van financiën stelt. Onze goede vriend van Roermond, de Nieuwe Koerier, becijfert daartegenin, dat de verhooging slechts een uitfave zou vorderen van 1,883,925 gd., waaruit dan volgt, at wij ons het bagatel van drie en een half millioen verrekend hadden. Laten wij daar eens overpraten. Ü9 becijfering van de Nieuwe Koerier kunnen wij niet controleeren, omdat zij een vasten grondslag mist. Dat blad vergeet immers ons te zeggen, of volgens zijn meening alleen de gemeenten die verhooging moeten betalen, of alleen de Rijkskas, of beide een gedeelte ervoor moeten opdekken, en hoe groot dat gedeelte is. Weet men dat niet, dan kan men ónmogelijk narekenen of de becijfering van de Nieuwe Koerier juist is. Wij hebben ons derhalve ook niet de minste moeite gegeven om de cijfers van ’t blad der Roerstad te controleeren, vermits het vergeefsche moeite zou wezen. Met een blik echter op zijn lijst cijfers meenden wij al dadelijk een grove fout te ontdekken. In die lijst vinden wij aangegeven hoeveel de verhooging bedragen zou voor onderwijzers en hoofden, die nu reeds een traktement boven het minimum hebben. En dat maakt dan de som van f 1,058,925. Doch onze konfrater vergeet er een opgave bij te voegen van die onderwijzers, die nog steeds op ’t minimum van 400, 600 en 700 gd. staan, en voor wie dus de verhooging, door onzen Limb. Katb. O. Bond voorgesteld, 400 gd. zal bedragen. Dat is een leeljjke schrap door uw rekening, geachte kollega. Hoe is ’t mogelijk, dat gij zoo’n flater kunt begaan ? En hoe is het verder mogelijk, dat een mensch, die maar wat idee van cijfers heeft, niet op den eersten blik inziet, dat de berekening van 1,383,925. gd, als totale uitgave voor de traktementsverhooging der onderwijzers puur bespottelijk is. Als gij maar eens eventjes hadt nagerekend, hoeveel de gevraagde verhooging alleen aan Rijkssubsidie vordert, dan zoude gij bevonden hebben, dat zulks een som vertegenwoordigt, die uwe totale uitgave ver over■chrijdt. Mag ik u dat eens in ronde cijfers voorrekenen? De gewenschte verhooging bedraagt voor ieder onderwijzer, volgens u, 400 gld. Van 400 gld. geeft het Rijk een subsidie van f 150 in een school beneden de 90, en van f. 200 ineen school boven de 90 kinderen. Neem nu de helft scholen van 90, en de andere helft van meer dan 90 leerlingen. Dar. is het gemiddeld subsidie f 175 voor de verhooging van ieder onderwijzer. Wijl het nu evenwel wezen kan, dat de scholen beneden de 90 kinderen talrjjker zijn dan de andere, en wijl van den anderen kant de 1900 onderwijzers, die nog geen twaalf jaar dienst hebben, slechts trapsgewijze de verhooging van f 400 zullen erlangen, willen wij eens heel loyaal het Rykssubsidie op f 120 schatten. Hst getal openbare.onderwijzers is volgens uw eigen opgave 12,723. Ea vermits de bijzondere onderwijzers ook op dat subsidie recht hebben, moeten zij ook in rekening gebracht worden. Het getal dier onderwijzers bedroeg in 'B7, volgens de Jaarcijfers, 3976. Nu neem ik aan, dat zij in 10 jaren slechts met 300 vermeerderd zijn. Dan krijg ik 12,723 + 4276 = circa 17,000 onderwijzers. 17,000 X 120 = 2,040,000, Voeg daar nu eens bij, wat de gemeenten meer zullen moeten bloeden, en oordeel dan zeif eens, of uwe becijfering van totale uitgave van f 1,383,925 geen karikatuur van rekenkunde is. De onze daarentegen staat op vasten bodem. y pipggp uit van t standpunt, dat de moeste gemeentekassen geen cent meer voor ’t onderwijs kunnen misser!, en dat mitsdien de verhooging der onderw ijzerstrak tementen uitsluitend ten laste der Rijkskas moest komen. Dat hebben wij herhaaldelijk uitdrukkelijk geschreven, koilega, en toch doet gij in uw becijfering alsof gij er nooit van gehoord haüt. Komt die handelwijze voort uit de oppervlakkigheid, waarmede gij het schrijven uwer wederpartij leest, ofwel is het boos opzet, om uw lezers te misleiden? Daar oordeelen wij niet over, ofschoon wij het laatste niet gelooven. Intusschen zult gij ons het beleefd verzoek ten goede houden, voortaan onze artikelen wat aandachtiger te lezen, ten einde u en ons noodeloos geschrijf te besparen. Ziehier dan onze becijfering volgens uwe statistische gegevens: Er zijn in ons land hoofden van scholen : 3044 Er zijn in ons land onderwijzers 9679 12,723 Inde laatste 12 jaren is het getal onderwijzers in ons land vermeerderd met circa 1900. Die 1900 zijn dus onder de twaalf dienstjaren. Daarbij moeten gevoegd worden ongeveer 2000, die ln de 12 verloopen jaren de plaats hebben ingenomen van gestorven onderwijzers. Deze berekening berust op de statistieken der sterfte in ons land. Dan kriigon wij in ronde cijfers 4000 onderwijzers, die niet de volle verhooging van 400 gd. genieten. Voor hen bedraagt die verhooging gemiddeld f 212'/i s’ jaars, ineen rond cijfer f 210, Trekken wij nu die 4000 af van de 12,723 dan vinden wij 8723 onderwijzers met 400 gd. en 4000 met 810 gd. verhooging. 8723X400=3,489,200 4000X210= 840,000 4,329,200 En wijl volgens u aan de biizondere scholen tot dusverie van de 100 gd. schooluitgaven er 10 aan subpidie’s voor ’t bijzonder onderwijs worden gegeven moet bij de 4,329,200 opgeteld worden, f 432,920, en dan krijgen wijde som van f 4,762,120. En dan is onze bewering waar, dat de verhooging der onderwijzerssalarissen,jzooals onze Limb. Kath. 0.8. ze wenscht, als ze uit de Rijkskas moet bestreden worden, gelijk wij dat verlangen, meer zal bedragen dan de opbrengst der bedrijfsbelasting, waarover onze geldminister beschikken kan. Die opbrengst bedraagt immers volgens de begrooting voor ’9B : 4,620,000 gd. Zoodat de voorgestelde verhooging ten laste van de Staatskas ruim een ton meer zou kosten dan het bedrag der bedrijfsbelasting. Wilde het Rijk derhalve de uitgave voor de hoogere bezoldiging der onderwijzers uit de bedrijfsbelasting | betalen, dan zou die belasting meer dan verdubbeld | moeten worden. Quod demonstrandum erat. Th. --- Politiek Nieuws. Nederland. De Koninginnefeesten in Den Haag. Kinderhulde. Zaterdagmorgen is een hulde door de schooljeugd aan de Koningin gebracht inden tuin van ’t paleis. 1450 kinderen, knapen en meisjes, brachten haar ochtendgroet. Enkele uitverkorenen waren toegelaten, ook het kranige keurvendel van de Haagsche Hoogere Burger scholieren; voorts de ouders der medezingende kinderen. Onder aanvoering der schoofden marcheerden de kinderen het plein op, de meisjes meestal wit met oranjebloesem. Te half elf kondigde trompetgeschal de komst der Koningin aan. Terstond werd het Wilhelmus gezongen onder leiding van het schoolhoofd, den heer Vander Laan, waarna mej. Cath. Van Rennes de Oranje-Nassau-cantate dirigeerde, woorden van den heer Van Dokkum. De zang klonk lieflijk en schoon en waar de jongens alleen het. woord kregen krachtig en flink. Met groote eenheid klonk aangrijpend vooral de slotstrophe. Het koor werd begeleid door de muziek der grenadiers. De Koninginnen hadden onder de marquise op het bordes plaats genomen. De Koningin was in licht blauw, Hare Moeder in parelgrijs toilet. Zij waren zichtbaar diep getroffen. Achtereenvolgens werden de schrijvers der cantate, de heer Van Dokkum, de heer Vander Laan en mej. Van Rennes ontboden en weid hun dank gebracht door de Koninginnen voor hun uiterst welgeslaagd streven. Vooral met de componiste onderhielden de Vorstinnen zich vrij lang onder het hoezee-geroep van de kinderen. Na afloop der plechtigheid dankten de Koninginnen van het bordes af. Alle kinderen defileerden in militaire houding voor de Vorstinnen, de meisjes legden in het voorbijgaan bloemen aan den voet van bet bordes, de jongens zwaaiden de petten, roepende: hoezee! Ook het keurvendel der Haagsche Hoogere Burgerscholieren defileerde en onder luide toejuichingen van alle aanwezigen traden de Koninginnen hot paleis weer binnen. --- Het Bloemencorso Zaterdagmiddag had het bloemencorso plaats. Het was zeer schoon. De stoet had een lengte van 1500 meter en besloeg de geheele laan van het Nieuw Oost einde en een groot gedeelte van het Bezuidenhout, Zoo opgesteld geleek hij een veelkleurig serpentine. De oranjekleur domineerde schitterend. Er waren o. a. de Piorawagen van den bond met zes opgetuigde vossen, waarin „Flora" door haar kinderen gehuldigd wordt, geflankeerd door vrouwenfiguren, voorstellende „de Nederlandsche bloem." De consulsgroep van Zuidholland en de wagen van den A. N. W. B. trokken zeer de aandacht, het bloemenschip niet minder. Een typische groep was gewijd aan Ozaar Peter de Groote en aan diens bezoek aan den molen „de Grootvorst" in 1716, een prettig tafereeltje van oude tijden met oud Hollandsche figuren. De Zaanlandsche vereeniging „Wilhelmina" heeft eer van haar werk. Ontelbaar waren overigens de enkele figuren en gioepen. Vooral de kindergroepen waren bekooilijk. De hoofdfiguur was hulde aan Hare Majesteit, een reusachtig bloembed, gedekt dooreen kroningskroon, gevlochten uit oranjekleurige Afrikaanders. Alle overige bloemen crème en lila-kleurige violieren. Op de wanden de wapens der provinciën, voor en achter op den wagen twee maagden, gekleed in wit met oranjesjerp. De wagen werd getrokken door acht appelschimmels. Na den terugkeer van den stoet op het sportterrein werd bekend gemaakt wie prijzen hadden behaald. Onder de prijswïnners komt in twee afdeelingen voor de Noordster van Gennep. Zij kreeg een zilveren en een bronzen medaille. --- Bezoek aan Scheveningen. Na het corso bezochten de Koninginnen het smaakvol en prachtig getooide Scheveningen en omtrek. De ontvangst was daar luisterrijk en er heerschte ongekende geestdrift. De feestcommissie begroette Hare Majesteiten, aan wie bouquetten werden aangeboden. Langs den weg waren Scheveningscbe meisjes in kleederdracht van voor 40 jaar en oude zeelieden in hun Zondagplunje geschaard. De Vorstinnen brachten een bezoek aan het Kurbaus, waar een volksconcert werd gegeven. De zaal was als ineen bloemenhof herschapen. --- De Gala-Kunstavond. De gala-kunstavond, Harer Majesteit de Koningin Zaterdagavond aangeboden door het hoofd-comité voor de inhuldigingsfeesten te ’s-Gravenhage, is schitterend geweest. Merkwaardig, dat herkennen van zoovele voorname mannen en vrouwen in die zaai. Dr. liep in zijne zwarte soutane, met ridderorden besterd, door de kleurige rijen, begroet en gecomplimenteerd van alle kanten. Op de galerij vun de journalisten trok vooral prinses Bonaparte de aandacht, door haar excentriek en van edelsteenen fonkelend toilet, een ordelint om de schouders. Deze dame woont ais reporter van de Revue Internationale te Parijs onze feesten bij. Maarde voornaamste aandacht was toch aldoor voor j de heerlijke jeugdige, fiere verschijning van de Konin- j gio ; allen waren épris van haar elegante manieren ; ' van dat fijne blanke kopje, van dac vrijelijk vroolijk j reden6eren en dat belangstellend rondzien, overal heen.« --- De groote Schoolfeesten, Van 36 openbare en bijzondere scholen, die ’s Gravenhage telt, waren gisteren in ’t Malieveld 15000 kinderen V6reenigd tot een feest. Het groote veld was uitnemend doelmatig ingericht. Elke school had haar vlaggen en wimpels. Tusschen twee tribunes was de koninklijke tribune, waar HH. Majesteiten des namiddags werden verwacht. Elk kind kreejg een zak met versnaperingen. Bij vertrek kregen zy een kroningsbeker met een stuk chocolade, waarop de inhuldigingskoets met de Koningin is afgebeeld. --- Sluiting der Zitting van de Staten-Generaal. Bij Koninklijk Besluit van 5 September is bepaald: De tegenwoordige zitting van de Staten-Generaal zal worden gesloten op Zaterdag 17 September, des namiddags te drie uren. De minister van blnnenlandsche zaken wordt gemachtigd zich op het in art. 1 vermelde tijdstip te begeven naar de vergadering der Staten-Generaal, ten einde in eene vereenigde vergadering der beide Kamers de zitting in naam van H. M. de Koningin te sluiten. --- Voorzitter der Eerste Kamer. Bij Koninklijk Besluit van 5 dezer is tot voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, gedurende de zitting, die zal aanvangen op den derden Dinsdag In deze maand, benoemd mr. A. van Naamen van Eemnes, lid van die Kamer. --- frankrijk. De Dreyfus-Zaak. De meerderheid der bladen blijft van oordeel, dat de j regeering de verantwoordelijkheid voor het verdere be-, loop der Dreyfus-zaak alleen op zich moet nemen, zonder de Kamers bijeen te roepen. Het schijnt bevestigd, dat Esterhazy op de vlucht is. De Siècle publiceert het bekende verhaal van de Corriere di Napoli, volgens hetwelk de Itaiiaansche ambassadeur te Parijs, graaf Tornielli, de door Henry begane valscbheid indertijd aan Hanotaux heeft be- j kend gemaakt, die daarop beloofd zou hebben, dat de! generale staf er geen gebruik van zou maken. De Siècle voegt eraan toe, dat dit verhaal strikt overeenkomstig de waarheid is; wij verklaren stellig, schrijft het blad, dat Hanotaux het niet zal tegenspreken. | Generaal Zurlinden heeft Zaterdag het Dreyfus-dossier aan den minister van justitie ter, ,hand gesteld. I De minister van oorlog heeftzich tegen de herziening van het proces van 1894 verklaard. De ministerraad, zou gister een beslissing nemen. --- Oostenrijk. Keizerin Elisabeth vermoord. Elizabeth van Beieren, keizerin van Oostenrijk, I koningin van Hongarije, is, gelijk een telegram ons Zondagochtend meldde, in Genève vermoord. Zoo tragisch als baar laatste levensjaren waren, zoo droevig ; is baar einde. Nergens lang vertoevende, da eenzaam! hei-1 zoekende, slechts zelden meer zich vertoonende 'aan het hof en nog zeldzamer in het openbaar, met jeen reddeloos geschokt zenuwgestel, somber en een’ zelvig, vreezonde voor de menigte, meteen onbepaalden ; angst voor koningsmoorders, heeft zij geleefd sinds de dood haar op gruwelijke wijs haar eenigen zoon ontroofde. De sporen vaneen groote schoonheid waren nog altijd zichtbaar op haar weemoedig gelaat, met de diepe donkere oogen, maarde vroolijke uitdrukking de glimlach was verdwenen. En nu heeft een dolksteek aan haar jarenlang lijden een einde gemaakt. Vóór alles bevangt ons weer medelijden met den armen ouden Keizer, die nadat zooveel slagen hem hebben getroffen, al3 mensch en als vorst, in het jaar dat zijn jubeljaar moest zijn, bij de vele treurige verschijnselen, die zich inden politioken toestand van zijn landen openbaren, na ook nog dit huiselijk leed te torsen krijgt. En dan vragen we: waarom deze moord ? Het antwoord zal misschien eenvoudig moeten luiden : omdat de dader een anarchist was, die een gekroond hoofd wilde treffen, het eerste het beste. Misschien zal het gerechtelijk verhoor van den moordenaar nog iets be- kend maken omtrent de redenen, die hem tot zijn afzichtelijke en nuttelooze daad hebben bewogen, die zijn dolk hebben gericht op een ongelukkige vrouw, wier leven niemand ten last was en toch waarschijnlijk niet lang meer zou hebben geduurd, want eenige weken geleden hadden zich by de Keizerin verschijnselen geopenbaard, die toonden dat zij sterk achteruitging. He Keizerin hield zich nooit lang aan de haar voorgeschreven leefwijze en was zelf de grootste vijandin van haar eigen gezondheid. Vior-en-veertig jaar was zij gehuwd geweest: den 24en April 1854 werd te Weenen het huwelijk tusschen den jongen Keizer van Oostenrijk en de zeventienjarige Beiersche hertogin, dochter van hertog Maximiliaan Jozef en prinses Louis*, ingezegend, een huwelijk uit liefde. In 1856 werd hnn oudste dochter Gisela geboren, in ISSB hun zoon Rudolf, en in 1868 hun jongste dochter Maria Valeria. Tegelijk met haar gemaal werd de Keizerin den Ben Juni gekroond tot koningin van Hongarije, en zij was in dat land büzonder geliefd, omdat zij zelf veel van Hongarije hield en ook wat Hongaarsch sprak. In 1879 vierden de Keizer en de Keizerin onder luisterrijke feesten hun zilveren bruiloft. Het groote keerpunt in Elizabeth’s leven was de tragische dood van haar zoon Rudolf op slot Mayerling. Dien slag is zij nooit te boven gekomen. Inde bosschen om haar eigen heerlijke villa op Korfoe gaf zij zich eorst ongestoord over aan haar herinneringen aan dien zoon, maar later gir.g zij liever naar de Riviera of de bergen in. He laatste maal, dat zij zich bij een feestelijkheid vertoonde, was toen de Hongaren hun duizendjarig feest vierden, in 1896. Meestal verving haar nicht Maria Jozefa haar ten hove. He Keizerin zwierf rond, rusteloos zoekende naar een rust, die ze niet kon vinden. i Bat juist deze vrouw dooreen moordenaarshand moest sterven, is een van de onbegrijpelijkste en een van de weemoedigste feiten inde geschiedenis. Omtrent de wijze waarop de moord is geschied wordt uit Genève geseind: Be moord is gepleegd bij j het Brunswijk-monument tusscnen het hotel Beau ; Rivage en de aanlegplaats van de stoombooten. He j moordenaar, die gevolgd werd dooreen grijsaard, snelde ;op de Keizerin toe en bracht haar een krachtigen i steek toe inde hartstreek. He Keizerin stond met de * hulp van ee« van haar gevolg en een paar omstanders op. Zij kon de aanlegplaats nog bereiken en stapte in een boot-. Weldra verloor H. M. het bewustzijn ; zij werd naar haar hotel overgebracht en gaf om drie uur den geest. De moordenaar bediende zich van een driekantig scherp geslepen wapen. Nadat hij den stoot had toegebraoht, nam hij de vlucht, doch werd weldra gegrepen door twee koetsiers. De man ging gewillig mede en zong zelfs. Aan het politiebureau verklaarde hg anarchist te zijn en broodeloos. Hij zeide niet den ■ werklieden maar den rijken een kwaad hart toe te dragen. De kerel; werd naar het paleis van justitie overgebracht, waar hij tot den rechter van instructie en een lid van de Bondsregeering zeide geen Fransch : te verstaan. Hij weigerde te antwoorden, maar gaf ten slotte eenige inlichtingen. Hij verklaarde dat hij ■ te Genève was gekomen om een hooggeplaatst persoon te vermoorden. Hij kon zijn plan niet volvoeren, maar had bij toeval gehoord dat de Keizerin zou voorbij komen. Uit Bern wordt gemeld : De moordenaar heet Luchini, hij is afkomstig uit Parma,maar geboren te Parijs. Bij zijn ondervraging verklaarde hij, dat hij sedert Mei te Lausanne werkte en naar Genève was gekomen in de verwachting er den prins van Orleans te zullen i vinden. Deze was echter reeds vertrokken. De antwoorden van den moordenaar waren weerzinwekkend cynisch. Hij verklaarde anarchist te zijn sedert zijn 13e levensjaar. „Als alle anarchisten hun plicht deden zooals ik, zou de bourgeois-maatschappij weldra verdwenen zijn0, zeide hij. „Ik weet wel dat deze moord op zichzelf tot niets dient, maar i ik heb dien ai leen gepleegd om een voorbeeld te . stellen.0 Omtrent den moordenaar geeft de Ind. Beige da volgende inlichtingen: Lucchini werd door den questuur van Boulogna 11 vervolgd wegens opruiing tot oproer. Hij is betrokken • geweest in de onlusten te Milaan en uit Italië verbannen. j Twee maanden geleden ongeveer, werd naar aanleii ding van het oproer te Milaan in een kelder van een i brouwerij te Zürich een vergadering van anarchisten ■ gehouden. Lucchini was daar tegenwoordig. Zeven ’ der aanwezigen, waaronder ook hij, werden aange• wezen om een der groote vorsten van Europa, met ■ name koning Umberto, te vermoorden. ’ j Een agent van den Franschen veiligheidsdienst moet ! deze vergadering hebben bijgewoond en den Franschen : minister van buitenlandsche zaken gewaarschuwd. Deze .waarschuwde de Italiaansclie regeoring en liet tovens president Faure scherp bewaken. Acht dagen geleden werd er te Zürich opnieuw een vergadering gehouden door dezelfde anarchisten. Het zevental dat zijn taak niet had kunnen volbrengen, werd voor lafaards en voor aan de politie verkochten , uitgemaakt. Toen riep Lucchini uit: „Welnu dan zal ; ik laten zien dat ik geen lafaard ben. Ik zal een slag • doen, welken komt er niet op aan.0 ; Hij ging daarop aan het zoeken naar een slachtoffer. Het toeval bracht hem te Genève in de nabijheid van i de keizerin van Oostenrijk en om zjjn moed tetoonen, – vermoordde hij de weerlooze vrouw. Met toestemming des Keizers is het lijk geschouwd Daarbij is gebleken dat een inwendige bloeding had i plaats gegrepen. Het hart en de long zijn doorboord • door de wonde die 8 lj2 cM. diep is. Het lijk is na de i schouwing gebalsemd. He Bondsregeering had officieel kennis gekregen van de aanstaande komst der Keizerin en had ook de regeeringen der kantons verwittigd, maar hat plan der Keizerin om naar Genève te gaan. werd geheel geïgnoreerd door de Bondsregeering, die niet tnsschenbeide behoefde to komen, daar de Keizerin incognito reisdo. Te Weenen heeft het bericht van de verschrikkelijke gebeurtenis een zwaren schrik veroorzaakt. He geheele bevolking is smartelijk getroffen en ten zeerste verontwaardigd. He straten en de openbare pleinen waren gisteren met duizenden menschen gevuld ; in enkele straten was het verkeer ónmogelijk. Alle dagbladen gaven bulletins uit. De schouwburgvoorstelliugon werden afgezegd. Er heerschte diepe rouw. De Keizer zal te Weenen blijven. Het stoffelijk overschot zal waarschijnlijk Woensdag worden overgebracht. He Regeering zal in overleg met de andere Mogendheden Zwitserland uitnoodigen, betere voorzorgen te nemen bij bet verleenen van ansylrecht aan Italiaansche revolutionairen. Het Neue Wiener Tagblatt van gisteren bevat het verhaal der personen, die getuigen waren van den moord op de Keizerin van Oostenrijk, voornamelijk dat vaneen der twee koetsiers, die den moordenaar gegrepen hebben. Uit het verhaal blyktdateen wapen, dat gevonden is, niet het wapen was, waarmede de moord werd gepleegd, hetgeen overigens ook duidelijk gebleken moet zijn uit den aard van de wonde. Het werkelijke moordtuig is, volgens dezen ooggetuige, zoodra de moordenaar het weggeworpen had, opgeraapt dooreen onbekend gebleven medeplichtige, die er ijlings mede wegliep. Het moet een vergiftigd wapen geweest zyn. Dat verhaal schijnt het gerucht te bevestigen, dat de moord op de Keizerin op een bijeenkomst van anarchisten te Zurich beraamd is, waarbij Lucchini met do uitvoering belast werd, terwijl andere anarchisten zouden toezien op de uitvoering. De correspondent van de Times te Genève meldt een treffend voorval. Donderdag werden der Keizerin hoofdstukken voorgelezen uiteen roman van den Amerikaanschen schrijver Marion Crawford, Corleona, dat op Sicilië speelt en overeen vendetta handelt. Met het kiezen van dat verhaal zou men getracht hebben, de Koizerin terug te brengen van haar voornemeD om naar Sicilië te gaan, eu dat doel werd volkomen bereikt. --- Rusland. De Vloot. De Keizer heeft den 6eu een eigenhandig schrijven, gericht aan admiraal grootvorst Alexis, om hem te bedanken voor den voortreffelijken toestand van de vloot van de Zwarte Zee. De Keizer zegt daarin, dat hij de sterke vloot, die thans te Sebastopol bijeen is, beschouwt als een geacht onderpand voor de verdere vreedzame ontwikkeling en den geheelen vrede van Rusland, en uit de hoop, dat de marine aityd de roemrijke overleveringen van haar voorgangers, de helden van Sinope en Sebastopol. zal handhaven. ---