Middenstands congres. Nu ook in Limburg de belangstelling voor het Middenstandscongres, in het begin der volgende maand te Amsterdam te houden, is ontwaakt, zullen onze lezers ongetwijfeld prijs stellen op een goed en duidelijk overzicht van hetgeen er ten Congresse verhandeld wordt. Wij hebben ons daarom tot onzen correspondent te Amsterdam gewend met het verzoek, ons blad tijdens de congresdagen te willen vertegenwoordigen. Echter achten wij ’t raadzaam reeds vooraf enkele artikelen te wijden aan de te behandelen rapporten, conclusiën enz., opdat onze lezers de verslagen des te beter kunnen volgen. * * * De belangstelling in het congres voor den handeldrijvenden middenstand houdt niet alleen aan, maar neemt toe naarmate de dagen van 3 en 4 September ons dichter nabij komen. Waren er eene week o-eleden nog geen 700 inschrijvers, thans is het getal van duizend reeds overschreden. Verreweg de meeste inschrijvingen kwamen uit de provincies boven den Moerdijk, ofschoon ook Noord-Brabant een tamelijk aantal opleverde en er uit Limburg (naar het ijverige comité tot organisatie ons meedeelde) nog verscheiden verwacht worden. De Belgische Regeering heeft reeds haar vertegenwoordigers, waaronder een oud-minister, benoemd, en onder de hooge bescherming van onze eigen Regeering is het welslagen van het Congres Vrijwel gewaarborgd. Natuurlijk zullen tot dat welslagen niet weinig bijdragen de bekwaamheid der verschillende sprekers, die zich voor de inleiding en voorbereiding der debatten hebben beschikbaar gesteld. Zij vooral zullen moeten zorgen, dat onder de vele denkbeelden, welke ten Congresse worden uitgesproken, een behoorlijke schifting plaats hebbe, het. overtollige of onbruikbare door den frisschen wind der discussie als kaf büiten de schuur geworpen en een communis opinio gevormd worde. Want alles in alles genomen, is dit eerste Middenstandscongres in Nederland te beschouwen als een algemeene terreinverkenning, waarop de sprekers als tirailleurs werkzaam zijn. Als zoodanig is het eveneens door ’t organisatiecomité opgevat. Dit comité heeft dan ook voor een even groote verscheidenheid van sprekers als van onderwerpen gezorgd. En met het goede doorzicht en den bekwamen spoed, waarmee wij het aan de gansche regeling van het Congres hebben bezig gezien, heeft het zich gehaast, de rapporten indruk uitte geven en den deelnemers toe te zenden. Zoodoende worden de congresleden dus m de gelegenheid gesteld, goed beslagen inde afdeelingsvergaderingen te komen en naar vermogen mede te werken, ten einde de debatten vrucht te doen dragen. Om degenen, die door den aard der omstandigheden waaronder zij leven, bezwaarlijk in oersoon aan het Middenstands-congres kunnen deelnemen, toch van alles wat met dit congres in verband staat op de hoogte te houden, zullen wij een beknopt maar duidelijk résumé geven van de rapporten, die nu in twee bundels verschenen zijn. Eender belangrijkste rapporten van het eerste bundeltje is dat van mr. P. J. M. Aalberse, den jongen Leidschen advokaat, behandelende de ..oneerlijke concurrentie en hare bestrijding volgens het Nederlandsche recht." Zoo iemand, dan is mr. Aalberse bevoegd om over dit onderwerp mee te praten ; dat bewees hij door zijn knap proefschrift over de oneerlijke concurrentie, zijn stof opjagende lezing inden R. K. Gildebond en zijn verschillende artikelen in het door hem met zooveel ijver geredigeerde Kath. Soc. Weekblad. Mr. Aalberse maakt een scherp onderscheid tusschen lakenswaardige en oneerlijke concurrentie in den handel, terwijl hij aantoont, dat alleen de laatste grond oplevert voor strafrechterlijke bepalingen. Ineen reeks van voorbeelden toont hij aan, dat de thans geldige wet reeds zeer vele artikelen aan de hand doet om de oneerlijke concurrentie te bestrijden, artikelen die sleéhts eenige uitbreiding en aanviflfTng behoeven om den eerlijken handelaar volkomen te helpen. Boven alles echter is noodig snel en goedkoop recht en wel in dubbele rechtspleging : strafrechterlijke bepalingen te-en degenen, die door hun kwade practijken een geheele groep van personen benadeelen, en voorschriften van het burgerlijk recht tegen de oneerlijke concurrentie, welke slechts tot schade van één persoon of firma strekt. Na uitvoerige toelichting concludeert mr. Aalberse in dezen zin. Bij het betoog van den Leidschen rechtsgeleerde sluit zich volkomen aan dat van den Amsterdamschen mr. Z. v.d. Bergh. Deze pleit voor de afschaffing der zoogenaamde „tusschenvonnissen”. waarvan ieder, die wel eens met den kantonrechter in aanraking kwam zal weten te spreken. Ook zou gelijk hij klaar aantoont afschaffing der omslachtige schriftelijke behandeling met haar aanhang van overbodige formaliteiten, de han delsrechtspleging zeer baten. Niet al te ingewikkelde zaken zouden volgens mr. v.d. Bergh in vier zittingen kunnen afgehandeld worden, waarvan de eerste den termijn voor het antwoord, de tweede de wijze van behandeling, de derde de eind-behandeling zou kunnen bepalen, waarna op de vierde het vonnis zou worden uitgesproken. Inderdaad een ideaaltj© van rechtspleging voor kooplieden, die thans herhaaldeliik gedwongen worden van procedure af te zien en maar onrecht te lijden, omdat een omslachtige behandeling van zaken hun te vee! tijd, geld en.... ergernis kost. Ineen volgend artikel over de andere rapporten. --- Politiek Nieuws. Nederland. Uit de Staatscourant. Bij Kon. besluit van 26 Aug. 1902 zijn in hun rang overgeplaatst bij het regiment grenadiers en jagers de 1 ©-luitenants R. B. A. N. De Quay, van het 6e en E. Schütt van het 4e regiment infanterie ; * is met 1 Sept. 1902 benoemd tot onder-directeur der tefcgraphiie G. Van ’t Ende, thans commies der telegraphie van dele klasse ; is de Oost-Indische ambtenaar met verlof R. Van Rees, laatstelijk ingenieur der 3e klasse bij1 den waterstaat en ’s lands burgerlijke openbare Werken in Ned.. Indië, op zijn verzoek eervol uit den Indischen dienst ontslagen. --- Krijgsgevangen. Zooals bekend hebben de Rotterdamse!)© Llöyd en de Stoomvaartmaatschappij „Nederland” aangeboden de Nederlandsche krijgsgevangenen van Ceylon naar Nederland terug te brengen zonder betaling van kostien. Thans heeft de minister van buitenland sche zaken getracht dezelfde welwillendheid te doen uitstrekken tot alle Nederlandsche krijgsgevangenen in andere plaatsen van Engelsch-Indië, zooals bv. Madras. Men verwacht, dat ook deze poging een gunstig gevolg zal hebben. --- Nieuw-Guinea. In Australische bladen leest men De stukken van de gefedereerde staten, rakende de strooptochten van volkstammen in Nieuw-Guinea en de toekomstige betrekkingen tusschen de Hollandsche en Britsche koloniën hebben den eersten minister van het gemeenebest bereikt. Eender stukken van de Nederlandsche regeering spreekt van het dwaze gerucht, vroeger reeds door ons vermeld, dat een tweehonderdvijftigtal gestraften naar Hollandsch Nieuw-Guinea zijn gezonden om een strafkolonie te vormen te Merauke. Waarschijnlijk, zoo luidt het inde mededeeling der Nederlandsche regeering, is het onjuiste bericht een gevolg der afzending vaneen zeker aantal gestraften met den noodigen staf en materialen om te Merauke een post op te richten om het land der Tugere’s onder controle te houden. De stam der Tugere’s heeft een van zijn gewone strooptochten gemaakt op Britsch gebied en doodde een aantal menschen onder wie Britsche onderdanen ; de post te Merauke nu zal, zooveel mogelijk, den stam in het oog houden. De eerste minister van Australië spreekt nu de hoop uit dat het mogelijk zal blijken voor het Australische en het Nederlandsche gouvernement samen te werken om aam de strooptochten der Tugere’s een einde te maken. --- President Kruger. i Vanuit Dresden deelt mem mede, dat president j Kruger zoo juist te- Loschwitz, voor zich en zijn gevolg, twee villa’s gehuurd heeft, die hij inde lente zal komen bewonen na zijn terugkeer uit Mentone. Zijne memoires zijn zoo juist uitgegeven bij den uitgever Lehmamn te Münchem. --- Duitschland. De katholiekendag te Mannheim. In deze dagen wordt te Mannheim de groote Duitsche Katholiekendag gehouden, waarbij de toeloop zoo reusachtig groot is, dat de grootste zaal in geheel Duitschland, die er nu voor gebruikt wordt, nog te klein blijkt en velen helaas moesten terugkeeren. De eerste openbare bijeenkomst was een grootsche betooging voor ’t Katholicisme in Duitschland, waarbij de openingsrede gehouden werd door Dr. Candauns, hoofdredacteur van de Kölnische Volkszeitung. De groote Katholieken, den laatsten tijd aan Duitschland ontvallen, herdacht hij daarbij met weemoed. Tevens sprak hij een woord van protest uit tegen de ingrijpende maatregelen op ’t gebied van godsdienstig onderwijs door het gouvernement in Polen genomen. Daarna sprak Mgr. Nörber een kort maar krachtig woord van aansporing om terug te keeren tot Jesus Christus, wiens leer moet doordringen in alle openbare inrichtingen: maatschappij, staat en school. Vervolgens bracht de secretaris zijn verslag uit, waaruit o. a. bleek dat ’t ledental dit jaar met 24.000 vermeerderd is zoodat nu een totaal van 209.000 bereikt is. Nadat nog eenige heeren aan ’t woord geweest waren sloot men dezen eersten dag met een driewerf „hoch” op Paus, Keizer en Groot-Hertog. Inde tweede vergadering werd eerstens het telegram van den Keizer voorgelezen, waarna Mgr. Ehrler, bisschop van Spiers, sprak over de wonderbare wijze, waarop inde laatste eeuw, de Katholiek ke Kerk door de Voorzienigheid is bestuurd. Nu werd ’t antwoord op een aan Z. H. gericht telegram voorgelezen. Het luidde als volgt: De Heilige Vader heeft ffiet groote vreugde kennis genomen van de huldiging en de wenschen der algemeene vergadering van Duitschlands Katholieken. Met het uitspreken van dank daarvoor verbindt Z. H. in groote vreugde het verleenen van den Apostolischen zegen aan allen, die deze vergadering bijwonen. Tegelijkertijd spreekt Z. H. de hoop uit, het volgend jaar u en den overigen Katholieken van Duitschland, die in Rome tegenwoordig zullen zijn, Zijn zegen te kunnen schenken. Een geestdriftig applaus volgde op ’t voorlezen van deze woorden van Z. H. den grijzen Kerkvorst. De Cardauns wederom ’t woord voerend dankte het Centrum in hartelijke bewoordingen voor ’t verdedigen der Katholieke belangen, die zeker bij deze partij ook voor immer aan goede handen zijn toevertrouwd. Wijders werden twee moties aangenomen’. Inde eerste wordt de wenseh uitgesproken, da'1 welbespraakte mannen van alle standen zich beschikbaar zullen stellen voor Katholieke vereenigingen. Inde tweede wordt aangespoord tot het lidmaat schap der „Antiduelliga” en de verwachting uitge sproken, dat aan het duel en vooral aan den zede lijken dwang tot het duel een einde zal gesteld worden. Daarna spraken nog professor Braig over „Het Katholiek geloof er het wetenschappelijk onderzoek” ; dr. Gassert over „De waai'de en de beteekenis der Katholieke orden inden tegenwoordigen tijd", en de heer Feigenwinter over „De Katholiek en den modernen strijd om ’t leven”. Ook de tweede vergadering was hiermee afgeloopen. --- Aankomst van koning Victor Emanuel. Koning Victor Emanuel is gistermiddag te 5 u. 7 m. vanuit Maagdenburg te Potsdam aangekomen. Op ’t perron werd hij ontvangen door keizer Wilhelm. den erfprins, prins Leopold en andere op ’t oogenblik Berlijn vertoevende prinsen, met hooge personen uit de politieke en diplomatieke wereld Zoodra keizer Wilhelm zijnen gast zag, bracht hij met de hand ’t militair saluut. Nauwelijks uitgestapt, omarmden de vorsten elkaar en stelde de keizer vervolgens Victor Emanuei aan zijn gevolg voor. De eerewaclit ging men daarna langs en in rijtuigen gestapt ging ’t naar ’t paleis, geestdriftig toegejuicht door de tallooze menigte. De aanwezige Italianen riepen Viva el Re, overstemd door de donderende hochs der Duitschers. In ’t nieuwe paleis stelde de keizer terstond zijn gast aan de keizerin voor, waarna men zich terugtrok tot ’t zich gereed maken voor ’t groote galadiner dat gisteravond plaats had. --- Nieuwe garnizoenen in Polen. De minister van oorlog van Duitschland houdt er zich druk mee bezig om nieuwe garnizoenen in Polen en Oostelijk Pruisen te plaatsen. Dit natuurlijk alleen hierom, dat men de bewoners daar beter in bedwang zal kunnen houden, die toch al zoo buitengewoon Pruisisch gezind niet zijn. Men zal zich herinneren dat ’t gouvernement sedert ’t groot© debat over de ongevallen te Wieschen, aangekondigd had, dat ’t tot deze maatregelen zou overgaan, waarvan de kosten op ’t budget van 1904 komen. De Polen zullen er onder moeten, daar schijnt niets aan te helpen. --- Frankrijk Nog meer naweeën. Steeds meer naweeën, steeds meer gevolgen van de Bretonsche troebelen, ook voor hen, die er zelfs vo-or een gering deel in betrokken waren. Een onderzoek is nu ingesteld tegen den heer Dieulevent, aangeklaagd van ’t rondzenden vaneen schrijven door ’t land, om de boeren te verzoeken hunnè gelden uit de spaarkassen op te eischen. Ook worden onderzoeken ingesteld tegen een zekeren Boisanget, grondeigenaar te Folgoët en Falanne, burgemeester van Lesneven, die gewelddadigheden tegen de gendarmerie gepleegd hebben. De ondsr-prefect van Brest heeft onder die be~ drijven een beleedigenden brief ontvangen voor den president van den departementalen raad. Een scherp onderzoek is ook in dezen ingesteld. --- Aanslagen op kraitmagazjjLen. De Fransche kruitmagazijnen schijnen maar niet met rust gelaten te kunnen worden dezer dagen. ’t Is ook weer hoofdzakelijk in Bretangne dat deze gevallen voorkomen. Maandagnacht is wederom een schot gelost op een schildwacht, bij het kruitmagazijn van Mardonet te Brest. De soldaat heeft een kogel langs zijn ooren hooren fluiten. Er werd alarm gemaakt, maarde patrouilles, die onmiddeïlijk den omtrek afjoegen, vonden geen spoor van den dader. In het begin van de vorige week reeds was op een schildwacht geschoten, maarde militaire overheid had de zaak geheim gehouden. Een onderzoek heeft plaats, doch zal wel even weinig succes hebben als ’t onderzoek der jongste daden van wanordelijkheden, bij de troebelen bij de scholensluitingen. --- Engeland. Kitcehener’s vertrek: Lord Kitchener heeft plaats besproken op het stoomschip „Egypt”, dat den 7 November van Londen naar Engelsch-lndië vertrekt. Hij zal na zijn aankomst onmiddeïlijk naar Delhi gaan, om er de krijgsbewegingen te leiden. --- De vervolging van den gekken Mullah. Bij de vervolging van den gekken Mullah hebben de Engelschen nog al op wat moeielijkheden te stuiten. De Journal dé Djibouti brengt er weer eens wat nieuws over. De mahdi van Somaliland, de mullah, is met zijn volgelingen op een afstand van zes dagen loopens verwijderd van de colonne van kolonel Swayne, welke gebrek aan voedsel heeft. Om de noodige levensmiddelen te verkrijgen was zij zelfs verplichtde stammen, die zij beschermen zou, te beplunderen. Hetgeen er ook al niet zeer to'e leiden zal om met ’t volk op goeden voet te komen. De mullah heeft zoo goed als al het vee inden omtrek meegenomen. De toestand der Engelschen is op het oogenblik dus vrij slecht en onzeker. Buiten Engeland gaat ’t oorlogvoerenden Engelschen niet al te best af, zou men zoo zeggen. --- Zwitserland. Dè Boerengeneraals te Znrich. Ten genoeg® vaneen uitnoodiging door ’t comité j lat fondsen voor de Boeren verzameld heeft zullen de commandanten Botha, de Wet en de la Rey te 'urich komen om er beslissing te nemen wat. mei ie 150.000 frs. zal gedaan worden door ’t comité ier Zwitsers verzameld. De datum van hunne komst is nog niet vastge* deld. ’t Comité, zal alsdan alle mogelijke maatregelen oemen om hen feestelijk te ontvangen. --- Oostenrijk. Ook bezoek. Ook Oostenrijk zal bezoek krijgen vaneen vorstelijk persoon. ’t Werd tijd, men zou haast gaan denken dat Weenen vermeden werd door de gekroonde hoofden van Europa in hunne hedendaagsche reiswoede In hofkringen wordt althans gefluisterd dat keizer Nicolaas van Rusland op zijn reis naar Rome, ook keizer Frans Jozef met een bezoek zal vereeren. --- Rostand Kalme oplossing. Zooals wij verwachtten, is ’t geval van Russische doordrijverij weer met een sisser afgeloopen. Omtrent het conflict toch tusschen den commandant van het Duitslhe oorlogsschip „Loreley" en dant van het Duitsche oorlogsschip „Loreley” en lijn officieel ’t volgende hierover ontvangen i De beide onderofficieren zijn gevangen genomen omlat zij handelden tegen een plaatselijk voorschrift, waarbij het militairen verboden is zich op te houden ineen voor het publiek bestemde gelegenheid. De Duitsehers kenden echter het bestaan niet van dit voorschrift, omdat de commandant van de Loreley hiervan niet in kennis gesteld was door de Russische militaire autoriteiten. De beide onderofficieren zijn in vrijheid gesteld en de commandant van Nicolajew heeft zijn spijt uitgedrükt over dit voorval. Kon ’t vreedzamer afloopen? --- Weee en minister ter dood veroordeeld. 't Revolutionaire Russische comité, dat den minister Sipiaguine heeft doen ter dood brengen op den 15e April j.l. heeft nu een dergelijke doodsveroordeeling aan zijn opvolger doen toekomen, als ’t indertijd aan hem zond. Voor ’t leven van zijn opvolger als minister van binnenlandsche zaken den heer Plehwe zijn uitgebreide voorzorgsmaatregelen genomen, doch men kent de geheime wijze van wrerken der nihilisten, om niet min of meer angstig te zijn, wanneer men zulk een veroordeeling thuis krijgt. --- Afrika. Botha en de annexatie bij Natal. 't Gerucht heeft in Engeland de ronde gedaan, dat commandant Botha zijn bezittingen in Afrika zou verkoopen, aangezien deze in’t district Vrijheid lagen, en dit bij Natal geannexeerd wordt. Op ’t oogenblik dat Botha Zuid-Afrika verla