Z. H. Paus Pius X. De datum der kroning. Gisteren deelde te Tijd roede dat zij een paoticuïtor telegram uit Rome ontvangen had. waarin geweld werd "dat. dé krordpg yan den nieuwen Paus 'ion plaats hebben op Diimlag 8 Dteémber a.s. Nu voegt ’t zelfde blad er aan toe dat volgens een Ander bericht de kroning van Pius X waarschijnlijk Zondag a.s. zal geschieden, opdat de te Rome 'aanwezige kardinalen deze plechtigheid zouden kunnen bijwonen. Wij deelden dit gisteren ook reeds ineen deel Onzer oplage mede. Pit bericht, het laatste u.l. wordt nu bevestigd door de Patriotc, die oofc dezelfde reden – opgeeft waarom zoo vlug alles zal plaats hebben. Verder voegt dit blad er hij dat de ceremonie ‘rai plaats hebben inde Basiliek van Sint Pie tor .waarbij allé deuren gesloten zullen zijn. Om een al te groeten toeloop te voorkomen, zelfs voor de uitgestrekte Basiliek, heeft men besloten 'do entree alleen toe ie laten op vertoon vaneen epectale kaart. --- De uitgebrachte stemmen- De Croix deelt in haar blad van gisteren mede, öat de stemmen door de verschillende kardinalen verkregen gedurende het Conclave, als volgt worden medegedeeld door de bladen, die verklaren hun informaties op ’t Vaticaan zelf te hebben inpe wonnen. Men ziet dat de Croix zich hier ook nog op een onverantwoordelijk standpunt stelt, daar nog steeds de sfeer van Verdichtselen inde geheele Italiaansehe pers, bij uitstek do I’omeirische. zeer sterk werkt. lutosschcn geven we hier wat de Croix dan meldt 1 Augustus. Bij de stemming des ochtends . Rampoila 24, Gotti 14, Salto 5, Vannutelli 4, Orcglia, Capecelatro en di Pietro ieder 2, Agliardi, Ferrata, Rirhehny, Portonova, Casselta, Segna, ieder 1. Bij de stemming dès avonds : Rampolla 29, Gotti lg, Vannutelli en Segna ieder 1, Sarto 10, Richelmy 3, Capecelatro 2. 2 Augustus. Bij de ochtendstemming: Rampolla 29, Sario 21, Gotti 9, Oreglia, di Pietro,. Capecelatro 1. Des avonds: Rampolla 30, Sarto 24, Gotti 3, Or.c-glia en di Pietro ieder 2, Capecelatro 1. 3 Augustus. Bij de ochtendstemming: Sarto 27, Rampolla 24, Gotti G, Oreglia, Capecelatro, di Pietro» Frisco, ieder 1, een blanco. x, Des avonds : Sario 35, Rampolla 16, Gotti 7, Oreglia 2, Gapecelnlro 1, een blanco. ' 4 Augustus. Bij de ochtendstemming : Sarto >0 gekozen, Rampolla 10, Gotti 2. --- De benoeming van een Staatssecretaris. Na de weergegeven woorden van kardinaal Vanuuieill (’t was een Romeinsch blad dat de Patriote, waar wij dit uit overnamen, citeerde) klinkt ’t vreemd dat wij in verschillende bladen reeds niet minder dan 5 staatssecretarissen zien genoemd. Dit pleit alweer sterk voor fantaiseeren. Ia de eerste plaats de Patriote zelf bevat nog ’t volgend telegram: De Paus heeft aan kardinaal Satolli aangeboden jstaatssecretaris te worden, welke Eminentie evon,we; voor de booge eer bedankte. Mgr. Cavagniz, aan vvien 't daarna gevraagd werd, beeft een bedenktijd aangevraagd. Aldus seinde Havas. ~ En elders noemt dezelfde Patriote kardinaal Btcssau als zeker candidaat. Het Itbl. v. A. heeft zich laten telegrafeuren dat kardinaal oud nuntius te Brussel en Parijs gekozen is. En bij ’t ter hand nemen van de Kölnische 7.eitung zien wij dat de Romeinsche correspondent van de Berlijnsclio Germania aan zijn.blad meldt dat Mgr. Merry del Val benoemd is als opvolger van Rampolla. Men ziet- hier goed te doen door vooralsnog geen der berichten te gelooven, daar ze wel wat heel sterk uitéenloopend zijn. --- Een Te Deum. Gjsteren morgen te 10 ure werd inde Sixtijnsche kapel liet groote Te Deum gezongen voor de benoeming van Pius X, in tegenwoordigheid van heel het TI, College en geheel het pontificale hof. De kapel bleef sinds do benoeming van den Paus onveranderd. Al dé baldakijnen der kardinalen zijn afgelaten behalve d étroónhèmel, die nummer 8 draagt 'én die’ vah kardinaal rSaTbó/was. De Paus, op oenen troon voor liét altaar zittende, met don mijter op het hoofd, ontving nu de derde vereerittg der' kardinalen. De zangers der Pontificale kapel voerden het Te Deum van Palestrina meesterlijk uit. De plechtigheid afgelopen zijnde, legde Pius X zijne pontificale ldeedij af en begaf zich te voet (hetgeen sedert vele jaren niet meer gebeurd was) naar de koninklijke zaal én de hertogelijke zaal, \tie vol prelaten eh hóoge personnages waren. Daarna begaf de nieuwe Paris zich langs de lift naar zijne nieuwe appartementen, vroeger door kardinaal Rampolla betrokken. Gisteren werden de vertrekken van Paus Leo XIII geopend in tegenwoordigheid der graven Pecci, van den protonotaris en van getuigen, waarna inventaris zal gemaakt worden van alles, wat den afgestorven Paus toebehoorde. --- Ontvangst van het diplomatieke korps- Gisteren ochtend is het diplomatieke korps in groot uniform door Pius X in officieels audiëntie ontvangen in het vertrek, dat kardinaal Rampolla bewoonde. De leden van het korps wachtten inde groene zaal. De ontvangst had plaats ia de voode zaal, die voor liet Werkkabinet van Rampolla gelegen is. Achter inde zaal, op de plaats waar het portret van Leo XIII zich bevond, had men een troon opgericht. Z. 11. Pius X kwam met zijn'gevolg en nam op den troon plaats. Dé kamermeester leidde alsdan het diplomatieke korps binnen. De gezant van Portugal, Martin d’Antas, hield in het Fransch eehe redevoering, waarin hij Z. H. gelnkwenschen van het korps aanbood. Z. 11. Pius X antwoordde met heldere stem in liet lUUiaansch, Zijn rede, die zich vooral door goedhartigheid kenmerkte, was langer dan die van liet hoofd der gezanten. – Hij bedankte Antas voor de wënsetien in naam van het korps uitgedrukt en die niet zijn persoon betreffen, mara den beogen post, die bij als Hoofd. der Kerk inneemt. Hij uitte daarop de beste wenschen voor de hoofden der Staten en voor de volkeren. Hij voegde er bij, dat de Iverk de natuurlijke steun der vorsten, der gouvernementen en wetten is, en dat Zij tot welzijn van allen gaarne den vrede bevestigd zag. Daarop gaf Z. 11. den zegen aan al de leden van het diplomatieke korps en stelde de kamermeester ze allen volgens rang voor. Zij kusten allen den voet van Z. H. en tóen zij zich terugtrokken gaf Pius X hen den zegen. De indruk, die het diplomatieke korps meenam van deze audiëntie, was zeer aangenaam, daar Pius X zich buitengewoon goedhartig toonde. --- Zeer vele telegrammen. Van aile kanten komen zeer vele telegrammen te St. Pieter aan bij Mgr. Bressau die voorloopig als secretaris aangesteld is, doch het weldra definitief worden zal aldus schrijft de „Patriote". Zijne Heiligheid heeft gisteren voor den beeldhouwer Rosa geposeerd, die belast is met het vervaardigen der buste. Zijn eerste brief heeft; hij tot den directeur van het katholieke weekblad van Bergame gericht. 1 Het feit maakt des temeer indruk wijl Pius X zich steeds meer als een groot beschermer der katholieke pers lieeft laten gelden. Woensdagna; middag heeft Zijne Heiligheid in het Vatikaan gewandeld de ontvangst van het diplomatieke korps was op Donderdag verzet wijl Hij eerst wat van de vermoeienissen wilde uitrusten. --- Het Oostenrijksch Veto. Een zeer lastige kwestie dat Oostenrij ksch Veto en alhoewel bijna alle bladen er over schrijven, fed wijs er uit wordt men niet, en zoo ooit, dan hier voorbehoud wel ’t allerbest op zijn plaats: Het agentschap is In deze kwestie wel ’t meest in de wèer geweest en seinde links en rechts als volgt-Inde faopge .kerkelijke gezagskringen vertelt men, dat de bissChop van ltrakau, toen hii hét veto van Oostenrijk aan liet Conclave moest mëdedéelen, hij fijn moéd voelde verzwakken op ’t oogenblik dier ver kjaring. Hij richtte zich alsdan tot den secretaris van het conclave om hom te vragen zelf de verklaring te geven. Mgr. Mcrry del Val antwoordde, dat hem zulks niet toekwam. Wijl uwe Eminentie belast is met de .opdracht, behoort zij ze ook te vervullen, voegde Mgr. Slerry er aan toe. Kardinaal Puzina moest dus wél handelen, en dcelfle het veto mee, dat niet éénig gemor wérd ontvangen. Het Heilig College trad onmiddellijk in deliberatie en beslikte; dat er geen rekening mee zou gehouden worden. Kardinaal Rampolla gaf daarna de volgende verklaringen, waarvan de hooge kerkelijke kringen de authenticiteit waarborgen • „Ik moet vooreerst de heeren Eminenties bedanken die mij met hunne stemmen hebben vereerd, en verklaar vervolgens dat tót geen enkele I prijs ik den last van 't pontificaat zal aanneihèn ; ! waartoe lk mij voor God onbekwaam oordeel. Aön de kerk ineen ik daarom verschuldigd te , zijn boogelijk te moeien protestèeren tegen de on[ rechtvaardige indringerij, waarvan wij zooeven I zij i getuige geweest. Jlet Heilig College heeft bovendien recht gedaan c-ver dat vergrijp op zijn onafhankelijkheid. Wat mij betreft, dit veto van Oostenrijk zal de rcem van mijne carrière blijven. Uit dëzelfde bronnen volgt, dat van de manoeuvi es van de Duitsclie en Oostenrijksche gouvernementen on van de stemmingen die werden opgetcelund Kardinaal Gotti dien zij hadden geoordeeld expres te moeten geheim houden de candlepat was, ofschoon zij hun waren candidaat kardinaal Vannutelli voorivtbmehten. , Men vertelt een treffende bijzonderheid, die bewijst de genegenheid van den nieuwen Paus voor kardinaal Rampolla ; bij de eerste gelioorzaamhoidbetuiging, na de proclamatie der stemmingen, terwijl kardinaal.Rampolla op zijn beurt zich aanbood om den nieuw gekozene de hand te kussen, trok Pius X hem tegen zijne borst, on terwijl bij item zeer nauw omarmd hield gedurende, eénlge minuten, barstte bij in sifikkingen los. Kardinaal Rampolla, zeer ontroerd, begon te weenen. Tot zoover Ïlavas, wlen wij aansprakelijk laten voor dit geheel verbaal. N»et ondienstig lijkt 't ons om in deze Oosteniljksche kwestie ook een paar Oostenrij ksche bladen te citeeren. Welnu, zoowel de iN'cue Presse als de Wiener AID (nmeine Zeitung en het Extrablatt verklaren unaniem dat volgens ingewonnen berichten te Weenen inde best ingelichte kringen, de medodeeling dat Oostenrijk zijn veto op ’t Conclave had willen uitoefenen. absoluut onwaar is. Bovendien zegt een telegraifi uit Rome aan de tfeuc Preste dat 't mogelijk is dat kardinaal Gruscha nadruk heeft willen leggen op 't verkiezen vaneen Paus, die niet den naarn had een bepaalde politiek voor te staan. Hoe 't ook zij en wat men ook schrijft, vooral hier is voorzichtigheid ’t wachtwoord. --- Wat Kardina'al Vineent Vannutelli zegt. Waarom, zijt gij droevig, zeide hij tot een romehisch correspondent. Ik zing van ganscher harte en mijn broeder mc-t mij liet ~Te Deum." Tl» keuze van Pias X is voor niemand eene nederlaag; zij draagt het duidelijke merk van inspiratie van den H. Geest. Ik hen vaM Overtuigd, dat in geen enkele andere pauselijke keuze, de kiezers meer volledig vreemd zijn gebleven aan menschelijke berekeningen. Indien kariiaaal Rampolla was g-kozen of kar-, dinaal Gotti, (wee caudidaturen, die klaarblijkelijk een politiek uitzicht hadden, zouden er aan de eene rijde overwinnaars, aan de andere overwonnenen rijn geweest, en de keus van 't lleiiig College zou alzoo den schijn hebben gekregen vaneen triomf van eene partij. Pe opperste Pontifex moet de paus van allen rijn. In geen enkel tijdvak heeft de behoefte aan deza katholiciteit, indien wij ons aldus mogen uitdrukken, van het Pontificaat dieper doen gevoelen, en zoodanig is, we mogen er niet aan twijfelen, ook de beschouwing geweest die het conclave heeft doen besluiten èene candidatuur aan te nemen, loa van elk politiek doel,. Wees bovendien verzekerd, dat de nieuwe Paus, geleid door wijsheid en liefde, het schip van Petrus met vaste hand.zal sturen. Over Frankrijk zegt de kardinaal, dat het niet# van den Paus, welken ook, heeft te vreezet»; Piüs X lont wel niet veel- van zijne taal en hoeft uw land niet bezocht. Maar hij kent de geschiedenis van de zeef edele natie der Franschen, weel welke dijnsten zij in ’t verleden aan de kerk heeft bewezen, eh .toe noodzakelijk zij is en zal blijven aan de christelijke beschaving. Frankrijk -neemt in het hart van Pius X de plaats In, die het in 't hart van Leo XIII had; maar ‘t hart van den Paus moet groot genoeg zijn om alle naties der wereld te omvatten. Hij is de algemeene vader der geloovigen, en hi] is ook de goede herder, die de verdwaalde schapen opzoekt. Echter zal het moeilijk zijn, jegens alle volkeren aan zijn geestelijke macht onderworpen, eene volstrekte onzijdigheid te bewaren. En, om te beginnen, zal Pius X niet beletten, dat men aan de keus van den nieuwen Staatssecretaris eene politijka beteekènls hechte. Deze benoeming neemt dan ook den 11. Vader geheel in, en daarom zal hij lang r.s denken alvorens in deze te beslissen. Ik denk niet, dat de nieuwe Staatssecretaris vóór de kroning van den nieuwen Paus worde benoemd --- Het wapen des Pausen. Pius X heeft als Paus het volgende wapen aan» genomen: Een veld van keel (rood) met eene acht-puntig# zilveren ster, omringd door twee palmtakken. * * * Golijk reeds gezegd, is de nieuwe Paus een warm voorstander van de strengere richting inde kerkmuziek, met name van het Grcgoi iaanscli. Als patriarch van Venetië is hij in dien zin ijverig werkzaam geweest. Vóór de beroemde Perosi kapelmeester der Sixtijnsclie kapel was, had kardinaal Sario, die in hem een talent zag om de tot wereldsche muziek geneigde Italianen geleidelijk tot betere richting te brengen, den jongen maestro tot kapelmeester der St Marcus benoemd. Perosi nam zijnen intrek in bet pale's van den patriarcli. die liet levendigste belang in hem stelde en zijn# studiën aanmoedigde. In 1895 richtte Mgr. S'irto een uitvoerig herderlijk schrijven over den waren kerkzang aan zijne dioccsanen, in lietwe'k hij alle lichte, triviale, theatrale of profane muziek hetzij de compositie of de uitvoering haar dat karakter verleende, beslist verbood. Alleen de Gregoriaansche muziek, als zijnde de echt liturgische, en de meerstemmige iu den Palestrina-stijl werden loegelaten. Tegen de opwerping, dat het volk liever de werrldsclie muziek hoort, voerde kardinaal Sarto aan, dat „het volk ernstiger en godvruchtiger ts, dan men gewoonlijk denkt.” Pe kardinaal stelde een streng reglement op voor de uitvoering van kerkmuziek en benoemde eena commissie om over Je handhaving daarvan toezicht te houden. Op liet. koor werden trommen, cymbalen, trombones, klokjes en „alle andere lichte of geraasmakende instrumenten’', orkesten, enz. verboden. Vrouwen werden van de koren geweerd; als men hooge stemmen noodig had, móest men daacto* jongenskoren vormen. Het is; ie voorzien, dat Pius X als Paus onder, dit opzicht niet anders zal handelen, dan hij als patriarch gedaan heeft, en dat hij streng de hand zal houden aan de kerkeJijke voorschriften op het stuk van liturgische muziek. Een buitenlandsch blad begroet den nieuwen Paus nu reeds als „den hervormer der kerkmuziek.” --- FEUILLETON. JUFFROUW MONTE-CRISTO OF DE VERBORGEN MILLIOENEN. Groote sensatie,-roman. 0. Hij verliet Frankrijk, doch niet zonder hoop, er CfciïS terug te keeren. En al3 om een gedachtenis 'te bewaren aan het verwijderde vaderland, noemde hij zijne boerderij op de oevers van den Sterkstroom de .jClievillottes”, zooals het goed zijner ouders in Normandië gelieeten had. Josselin had niet zonder succes gewerkt. Het ,Wftï nu vijf jaar geleden, dat de eerste grenspaal was geplant en reeds was zijne hoeve eender schoonste van Transvaal Én nu zat hij daar. in gepeinzen verzonken, één voor één al de hoofdstukken nagaande van zijn verleden. Eindelijk richtte bij het hoofd op, terwijl een trek van voldoening zich op zijn gelaat vertoonde. „Den hemel zij dank!’’ zeide hij. „Ik kan aan mijne dochter een naam zonder vlek nalaten.’ Op dat oogenblik keek hij toevallig naar den diamant- van den ouden Kaffer. Werktuigelijk nam bij hem inde hand. „Neen,” hervatte hij. „Ik heb bet. recht niet, Zimbo te vragen, wat er waar is van al hetgeen de legende hem toeschrijft. Maar indien bij toeval de oude man er het eerst tegen mij over begon, indien ’’ Hij aarzelde en ging toen na een korte poos voort op vastberaden toon : „Wel, ja! Als zulks gebeurde, zou 11c mij herinueren, dat ik eene dochter heb in dat ik verplicht baa vpor haar toekomst te zorgen.” IV. DB MARKIM DB B1.Ai8013. Allengs was de woede van den rooden kolossus ocuigszins tot bedaren gekomen en Jim verwaardigde zich thans te luisteren tiaar hetgeen zijn sluwere broeder hem voorhield. ,,Om u de waarheid te zeggen, Jim,” zoo begon Joe Biackbearn, ,,ge hebt ongelijk gehad, dien ouden neger zoo toe te takelen." Jim spröng van zijn stoel op. „Wat, zoudt ge dien schoelje willen verdedigen? Wilt ge mij verwijten, een les te hebben gegeven aan dien woudlooper, dien paardendief?” „Vooreerst, broer, is Zirnbo geen dief. Hij is het niet, die Forward heeft gestolen. Daar ben ik zoo zeker van als van het feit, dat ge die flesch whisky binnen tien minuten zult goledigd hebben. Maar kem, ik zal er niet meer over praten.” „Dat zou ook niet veel helpen. Ik neem me voor bij de eerste de beste gelegenheid nog eens weer te beginnen.” „Ik herhaal het u, ge zoudt ongelijk hebben. Zirnbo is geen neger gelijk de anderen. Ik heb al lang nagedacht over hetgeen de Kaffers zeggen, betreffende zijn geheimzinnige manier van doen." „Alweer die geschiedenis van den schat 1” „Wel zeker! Een geschiedenis, welke misschien op het laatst nog waarheid zal blijken te zijn.” „Mogelijk." „Wie zegt ons, dat Zirnbo, de laatste afstammeling van een vernietigden stam, niet inderdaad het geheim bezit van een mijn, rijker dan de onze en waarvan hij het bestaan verborgen houdt?" Jim Biackbearn zag den ander half verbaasd, half ongelóbvig aan, „Hoe meer ik er over nadenk, hoe waarschijnr lijker zoo iets me voorkomt," vervolgde Joe bedaard. „Goudlagen zijn or in dit land in overvloed aanwezig. De Kaffers hebben die reeds vóór ons ontdekt en hunne bekendheid met den bodem geeft hun veel voor op ons, die op het toeval moeten vertrouwen om iets van belang te vinden. En zoo kan het zeer goed zijn, dat Zimbo, dien gij als een domuien neger beschouwt, ons allebei te slim af is en ” „Ge spreekt in raadselen, broer Jóe. Ik moet u bekennen,— dat ik er niets van begrijp," sprak de reus, terwijl zijn ruw gezicht een domme uitdrukking vertoonde. „Kijk, broer! Hebt ge er nóóit op gelet, hoezeer onze buurman, Josselin, den ouden Kaöer onder zijne bescherming neemt ? Hij heeft tafel en bed altijd voor hem beschikbaar. Komt u dat niet verdacht voor? De Franscliman is doortrapter dan wij. Hij is er op uit het vertrouwden van den neger ta winnen en het zal ham gelukken, zoo wij er gc-en stokje voor steken." „Te drommel! Ge spreekt als een boek, Toe. Morgen ga ik....." „Ge houdt u stil en doet niets zonder mijn bevelen. Eerst moet ik juister narichten hebben en die zal ik me wel verschaffen dooreen knecht van de boerderij om te koopen." Jon scheen overtuigd te zijn, dat zijn.broer Joe gelijk had. Op dat oogenblik trad de neger Swani hef vertrek binnen. „Meester Jim, er ïs een man, die u wil spreken.’ „Een man? Zeg hem, dat hij heen gaat, van waar hij gekomen is." ~'t Is een blanke." „Laat hij naar de maan loopen. Zijt ge doof. Doe, wat ik u zeg en sta me daar niet aan te kijken als een opgezette krokodil." „Maar, maar, hij wil zich niet laten afschepen. Hij komt van hsel ver weg, zegt hij, van Melbourne." „Van Melbourne 1" zei Joe, wiens gezicht een uitdrukking van verbazing had aangenomen. „Heeft hij zijn naam genoemd?" „Het is een Franscliman. Hij heet Gaston dfl Biaisois." Jim en Joe keken elkander aan met oogen, waarin de onrust stond te lezen. „Wat zullen we doen?" vroeg Joe. Jim had den tijd Diet, te antwoorden. Hij bemerkte inde deuropening de gestalte van een jongmensch, wiens versleten en hier en daar gescheurde kleeren door liun snit verrieden, dat ze vroeger elegant en naar de mode waren ge weest. Zijn gelaat duidde een zekere voornaamheid aau, hoewrel er een trek van sluwheid en onverschilligheid op lag, die het terugstootend maakte. „Gegroet, Jim en Joe Blnckbearn,’’ riep hij op luclitigen toon en met een glimlach, dien hij tracht te innemend te maken, maar die desniettegenstaande aan de anderen spotachtig voorkwam, „Oh, laat ik u niet storen, bid ik u. Het zou ma spijten, als zulks het geval mocht zijn." „Gij hier!" stamelde Joe. „Waar komt ge vandaan?1 „Waar ge zelf vandaan gekomen zijt, beste vrienden. Van de galeien " Die woorden klonken scherp en snijdend en een onheilspellend stilzwijgen volgde er op, dat eenig» minuten aanhield. Joe was de eerste, die ztch eenigszins herstelde. Hij keek in net rond en bemerkende, dat Swani de kamer was uitgegaan, zei hij met zijn schrale stem en zoo zacht, dat het bulten niet kon gehoord worden : „Als ik me niet vergis, hadt ge nog minsten# vijftien jaar op uw rekening." ---