I Steenkolenmijnen. Door de twee in exploitatie zijnde steenkolenmijnen werden in dit jaar uitgedoiven 150.398,20 ton van 1000 K.G. steenkolen, zijnde 253,10 ton meer dan in het vorige jaar. Het debiet bedroeg 147,225,40 ton, zijnde 1312 ton meer dan in het vorig jaar. De gemiddelde verkoopprijs per ton was f 4,54s, tegen f 4,259 in 1897, f4,052 in 1896 en f4,061 in 1895. De fabrieksprijs ol kostende prijs bedroeg per ton f 2,695, tegen f 2.539 in 1897, 1 2,53® in 1896 en f 2,47* in 1895. De winst door de twee mijnen verkregen bedroeg f 256,471,9ö5 of f 1,74 per ton verkochte steenkool tegen f 1,66* in 1897, f 1,48' in 1896 en f 1,56' in 1895. Het personeel bedroeg 489 personen, tegen 483 in 1897, 465 in 1896 en 424 in 1895. Van deze 489 personen werkten 360 mannen onder den grond en 127 mannen en 2 vrouwen aan den dag. Het gemiddelde loon der arbeiders per jaar bedroeg f 503,02, tegen f 483,66 in 1897, f 484,33 in 1896 en f 461,62 in 1895. De gezondheidstoestand der mijnbevolking was goed. --- Domaniale Steenkolenmijnen te Kerkrade. De uitdelving had plaats op den ontginningszetel van 200 meter onder den mond der Willemschacbt in het gedeelte van het ontginningsveld, ten westen der verschuiving A. Aldaar werden ontgonnen uit de steenkolenlagen te zamen 106,418,20 ton steenkool. De geheele uitdelving werd voor 31 pCt. door galerij bouw en voor 69 pCt. door pilaar bouw gewonnen. Per uur en per man werden 183 M‘ versche lucht door de mijn gedreven, tegen 182 MJ. in 1897, 188 M3. in 1896 en 161 M3. in 1895. De uitdelving bedroeg 106,418,20 ton ; 2,463.10 ton meer dan in 1897. Verkocht werden 104,800 ton ; 3850 ton meer dan in 1897, als: in het buitenland 36,426,90 ton steenkool, in Pruisen 67,075,50 ton steenkool, in Belgis 1,338,00 ton steenkool. Verkoopwaarde der verkochte steenkool, zijnde opbrengst na aftrek van de kosten van vervoer per spoorweg en van de kosten aan den verkoop ter plaatse verbonden f 436,208,08; de gemiddelde verkoopprijs bedroeg per ton f 4,16 tegen f 4,0S8 in 1897, f 3,95* in 1896 en f 4,107 in 1895. De gemiddelde verkoopprijs per ton voor de steenkolen aan de mijn afgezet, bedroeg f 6,11, tegen f 4,00 per t.on aan de stations verkregen. Het personeel bestond uit: 1 directeur ; 1 bedrijfsvoerder ; 7 ambtenaren; 76 werklieden aan den dag; 224 mijnwerkers; tezamen 329 personen, waaronder 2 vrouwen ten dienste der kantoren, tegen 326 in 1897 317 in 1896 en 275 in 3895. Door dit personeel van 329 personen -werd in het onderhoud voorzien van 180 vrouwen, 224 jongens ea 210 meisjes. Het gemiddelde loon der mijnwerkers per werkdag van 9 uren inde mijn en van 10'/i voor de arbeiders aan den dag bedroeg f 1,78, tegen f 1,69 in 1897, f 1,60= aan 1896 en f 1,58® in 1893. De gemiddelde jaarlijksche verdienste bij 293 werkdagen in het jaar bedroeg per werkman f 521,62, tegen f 487,05 in 1897, i 481,72 in 1896 en f 472,62= in 1895. Per mijnwerker werd geleverd 436 ton steenkool per werkman aan den dag 1252 ton of wel gemiddeld door een arbeider van beide klassen tezamen, 323 ton steenkool in dit jaar tegen 451,98, 1082,86 en 318,88 ton steenkolen in 1895. De fabrieks- of kostende prijs bedroeg per ton aan werkloon f 1,61*, aan materialen en andere kosten f 0,84’, in liet geheel f2,459, tegen 2,27® in 1897, f2,46' in 1896 en f 2,436 in 1895. De zuivere winst door de vruchtgebruikers genoten bedraagt f 173,150,96’, zijnde f 1,65 per ton verkochte steenkool en dat bij verrekening van f 5285,01= als bijdragen aan het ondersteuningsfonds der arbeiders. In het vorige jaar bedroeg de genoten winst f 172 296,31=, zijnde f 1,70® winst per ton verkochte steenkool. Het fonds ter ondersteuning van de arbeiders in dienst bij de domaniale steenkolenmijnen had op 31 Dec. 1898 aan inkomsten f 168 100,63= en aan uitgaven f 15 942,44=. Blijft aan kapitaal op 31 December 1898 na 43jarig bestaan f 152 158,19. De bezitting der hulpkas der arbeiders op 31 December 1898 was f 6 324,73. --- Steenkolenmijn Neuprick-Blijerhelde te kerkrade. De uitdelving bad plaats op de ontginningszetels van 210 en 270 meter onder den mond der Cathai inascbacht. Er werden gewonnen uit de steenkolenlagea tezamen 43 980,00 ton steenkool. De Catharinaschacht werd tot op 270 meter onder den beganen grond uitgediept en ter uitdelving gereed maakt. De steenkool werd gewom.en in ealerijbouw voor 44 pCt. en in pilaarbouw voor 56 pCt. De uitdelving bedroeg 43 980 ton steenkool, 2210 ton minder dan in 1897. Verkoopswaarde der verkochte steenkool, zijnde de opbrengst na aftrek der kosten van vervoer per spoorweg, f 208 980,19. Gemiddelde verkoopsprijs per ton f 4,93, tegen f 4,43 in 1897, f 4,23 in 1896 en f 4,00 in 1895. Van de steenkool aan de mijn verkocht, bedroeg de gemiddelde verkoopsprijs per ton f 3,23, tegen f 5,12 per ton aan de stations afgezet. Het personeel bestond uit (beheer en administratie werden uit het centraalbureau van Kohlscheid (Pruissen) gevoerd): 1 ontvanger; 6 opzichters; 30 arbeiders aan den dag; 123 mijnwerkers. Tezamen 160 personen, tegen 157 in 1897, 148 in 1896 en 149 in 1895. Door dit personeel van 160 peisonen werd in het onderhoud voorzien van 78 vrouwen, 107 jongens en 93 meisjes. Het gemiddelde loon der werklieden bedroeg f 1,67 per werkdag van 9 uren voor de mijnwerkers, en 11 uren voor de arbeiders aan den dag, tegen f 1,67 in 1897, f 1,62 in 1896 en f 1,58* in 1895. De gemiddelde jaarlijksche verdienste bij 293 werkdagen in het jaar bedroeg per werkman f 484,42, tegen f 480,26 in 1897, f 486,87 in 1896 en f 450,62 in 1895. Per mijnwerker werd in dit jaar geleverd 379 ton, per werkman aan den dag 999 ton of wel gemiddeld dooreen arbeider van beide klassen tezamen 275 ton «teenkool, tegen 405, 1283 en 294 ton steenkool in 1897. De fabrieksprijs bedroeg per ton aan werkloon f 1,76*, aan materialen en andere kosten f 1,16®, tezamen f 2,93. tegen f 2,80 in 1897, f 2,61» in 1896 en f 2,52» in 1895. De zuivere winst door de ontginners genoten bedraagt fB3 320,94, zijnde t 1,96® per ton verkochte steenkool, na f 6 654,73 te hebben verrekend als bijdrage voor geneeskundige behandeling, uitsluitend voor het personeel en tot ondersteuning van zieken, verwonden of invaliden. In het vorige jaar bedroeg de winst f 70 613,20 of f 1,572 winst per ton verkochte steenkool. 1 De ventilatie was goed; gemiddeld werd per man en per uur 130 MB, versche lucht aangevoerd. --- Mijnconcessiën Willem en Sophia te Kerkrade. In het mjjnveld Willem werd dein het jaar 1896 op eeno diepte van 280 meier gestaakte boringen, 4 Juli 1898 weder ter hand genomen, daar de bezitters wilden weten, of onder de vierde ontginbare steenkolenlaag, welke ter diepte van 272,80 meter aanwezig is, nog meerdere steenkolenlagen zich bevinden. 23 September bereikte men de einddiepte van 348,16 meter zonder verdere steenkolenlagen te hebben aangetroffen. De tot ’t bewerkstelligen dezer boring te Montignysur-Sambre opgerichte maatschappij, werd 26 September ontbonden en inde plaats daarvan 12 October 1898 opgericht eene naamlooze vennootschap, genaamd: „Société anonyme des charbonnages Willem-Sophia8, gevestigd te Brussel, welke aldus eigenares werd van de mjjnvelden Willem en Sophia en waarvan de overschrijving ten hypotheekkantore te Maastricht werd aangevraagd. Met den aanleg van schachten inde mijnvelden Willem, Sophia, Laura en Vereeniging is men nog niet begonnen. --- Mijnconcessie Carl. Maatschappij tot Exploitatie van Limburgsche Steenkolenmijnen. Door de Maatschappij tot Exploitatie van Limburgsche Steenkolenmijnen te Heerlen, aan welke de concessie Carl in het jaar 1894 was overgedragen, werd, met den aanleg van schachten een aanvang gemaakt. Aan het maken der eerste schacht ging ’t uitgraven eener ruimte tot aan den waterspiegel vooraf. Nadat deze ruimte tot pl. m. 15 meter diepte inden vorm vaneen achthoek, waarvan de ingeschreven middellijn 5 meter bedroeg, met damplanken was bekleed, kon de eerste ijzeren schacbtmantel, als geleidingschacht dienende, worden geplaatst. Deze schachtmantel, een diameter van 3,90 meter bezittende, vervaardigd van 15 milimeter dik plaatijzer en voorzien van versterkingsbanden van dezelfde dikte, werd tot op 36,40 meter diepte omlaag gedrukt, terwijl de ruimte tusschen haar en de houten hulpschacht met zand en leem werd gevuld. Nadat eene boorinrichting van dezelfde constructie als ten tijde bij het maken van schachten te Heerlen gebruikt werd, boven het midden der schachtopening was opgesteld, kon het roteerende boren bjj verhoogden waterstand beschreven methode beginnen. Aan het eind van het jaar werd met het boortoestel van 3,850 meter middellijn eene diepte van pl. m. 56 meter bereikt; eene dikke kiezellaag, welker dikte men voorat door eene boring inde onmiddelijke nabijheid der schacht bepaalde en een inde schacht gevallen onderdeel van het boorwerktuig, veroorzaakten slechts eenige moeielijkheden. Op zekere diepte in het steenkolenterrein, waarvan men het begin pl, in. 134 meter door bovengenoemde boring constateerde, komende, zal men de geheele schachtrnimte met eer. ijzeren schachtmantel van 3,500 meter inwendige middellijn vanaf den beganen grond bekleeden. Zoodra de schaclitruimte klaar en drooggepompt ia, zullen da eerste binnenste ringen van den schachtmantel tot aan den waterspiegel worden verwijderd en do ruimte tusschen die ijzeren hoofdschacht en de geleiJingsschacht met cement worden gedicht. Met de tweede schacht, op 40 meter afstand van no. 1 gelegen, werd eveneens een begin gemaakt. Éene ruimte tot aan den op 15 motor diepte zich! bevindenden waterspiegel, in 'Jenzelfden omvang als bij de eerste schacht met damplanken bekleed, was het resultaat tot ultimo December 1898, terwijl een j houten boortoren en de tot het boren benoodigda! werktuigen waren opgesteld. j Het boorpersoneel bestond, na eene langzame ver- j meerdering, aan het einde van het jaar uit 1 boormeester, welke de verantwoordelijke leiding bezat, 2 teekenaars en 43 arbeiders, terwijl een technisch directeur als aannemer van het werk, de opperste lei-! ding had. De werklieden waren verzekerd bij het fonds Maat-; schappij tot Exploitatie van Limburgsche Steenkolenmijnen te Heerlen. --- Mijnconcessie Oranje-Nassau. Het plaatsen der ijzeren bekleeding inde ruimte der eerste schacht, waarmede men aan het einde van het vorig jaar zie Staatscourant 1898, no. 87 tot 68 meter diepte was gevorderd, veroorzaakte tal van moeilijkheden. Niet alleen ontstond bij het inzetten der bekleeding eene vertraging ten gevolge van ondichtheid der scbachtringen, doch doordat de ijzeren mantel telkens tegen de wanden der andere schachtbekleeding en tegen de mergelrots klemde, kon men den ijzeren koker, door schroeven en dommekrachten vastgehouden, moeilijk door eigen gewicht laten zinken en waagde men het door drukking en belasting hem naar beneden te brengen. Ook dit ging moeilijk, niettegenstaande men sterk perste, en op den ijzeren bodem, welke in het onderste gedeelte der bekleeding was vastgemaakt, eene 20 meter dikke zandlaag storte; de scheve toestand waarin de schachtruimte zich bevindt, bracht het zijne hiertoe bij. Zoodoende kon men den schachtmantol van 2,60 meter buiten-middellijn, slechts op 103 meter diepte laten zakken, niettegenstaande de steenkolenrots over een middellijn van 2,70 meter tot op 109 meter was uitgeboord. Op deze diepte van 103 meter bevond zich de schacht einde Februari 1898. Nadat men da balast van pl. m. 100 M3. van den bodem der bekleeding had verwijderd, werd op den bodem der schacht de ijzeren bodem had zich intusschen door de belasting losgewerkt, een laag cement aangebracht ter dikte van 6,70 meter, ten einde de waterdichte afsluiting, waarnaar reeds zoolang met verlangen werd uitgezien, tot stand te brengen. lutusschen vulde men ook de ruimte tusschen de hoofdbekieeding en die, welke de boven de mergel gelegen randgronden afsloot, met cement en liet een en ander gedurende de maanden April en Möi stilstaan, ten einde de mortel gelegenheid te geven hard te worden. Tegen het einde der maand Mei begon men het water uit de schachtruimte te verwijderen en werden van de hoofdbekieeding de eerste ijzeren ringen, eene serie van pl. m, 58 meter, door uitslaan der klinknagels, afgenomen hiermede wa3 men begin Juli gereed en de naden, die veel water doorlieten, verdicht. Alsnu konden steenhouwers aan het werk gezet worden en werd door hen de cementlaag 5 meter doorgebakt. Dit werk geschiedde zeer langzaam, met de noodige voorzichtigheid en voorzorgsmaatregelen, daar aan den voet der ijzeren schaehtbekleeding een waterdoorbraak te vreezen was. Tot 101,20 meter gekomen, werd de arbeid gestaakt, daar men door middel vaneen Ijzeren verdichtingsring van 6 meter hoogte en 2,35 meter binnenmiddelly'n, welke tot eene diepte van 107 meter zou nedergeperst worden, de verdere afsluiting wilde bewerkstelligen. Deze ring werd geplaatst, doch het was gevaarlijk en ook niet mogelijk met de hand de schacht verder uitte diepen. Daarom besloot men de cement en de zich daaronder bevindende traslaag op de oude wijze uitte boren en werd tot dat doel de scbachtruimte weder geheel onder water gezet en met het boren volgens de bekende methode opnieuw begonnen. Einde 1898 was men met het doorboren en oppompen der vroeger ingegoten cemenc-massa zoo ver gevorderd, dat de oude diepte van 103 meter, tot welke diepte de schacht was bekleed, bereikt werd. Sedert einde Februari 1898 is men dus niets vooruitgegaan. Anders vlotten de werkzaamheden aan de tweede schacht. Moest men aan het einde van het jaar 1897 het werk inde schacht ten gevolge van den watertoevloed van 375 liter per minuut bij het niet aanwezig 1 zijn van de noodige uitpompingsmiddelen staken, zoodra deze echter aanwezig wareo, kon einde Maart 1898, nadat in dier. tnsschentijd de scbatruimte betimmerd was, het werk op den bodem der schacht optiieuw begonnen worden. De kolen, in het laatst van October van het jaar 1897 aldaar op 110 meter diepte aaugetroffen, bleken zich buiten verwachting ter dikte van 0,98 meter geheel zuiver voor te doen. Bij het uithouwen van het gesteente, voornamelijk uit schiefer, afgewisseld door enkele zandsteenbanken bestaande, werd op 132 meter diepte eene steenkolenlaag van 44 centimer dikte aangetroffen en op 137 meter diepte een begin gemaakt met het aanleggen van twee steengangen 2,20 bij 2 meter, ineen waarvan men eene stoompomp plaatste. Vanaf de diepte van 142 meter, 25 Juli bereikt, werd de schacht tot aan den onderkant van den bovenliggenden muur bemetseld. Het verdere uitdiepen ging nu vlotter. Op eene diepte van 162 meter doorsneed men eene kolenlaag van 78 centimeter dikte en op eene diepte van 170 meter eene vierde van 3,60 meter, bevattende 1,60 meter zuivere steenkool. Bjj 176 meter diepte werd het uitdiepen der schacht voorloopig gestaakt, het vrijstaand gedeelte bemetseld, de bestaande steengangen voortgedreven en op eone diepte van 168 meter twee nieuwe steengangen 2,20 bij 2 meter aangezot. Met den noordelijken steengang bereikte men op pl. m. 50 meter van de schacht de derde kolenlaag van 0,78 meter dikte; met den zuidelijken op pl. m. 40 meter van de schacht de vierde steenkolenlaag van 1,60 meter dikte, beide kolenlagen in denzelfden toestand, zooals ze met de schacht waren doorsneden, hellende 9 graden naar het noorden. In het zuidelijke bouwveld werden nu de oogsteüjko en westelijk galerijen gedreven en met de verdere voorbereidende wet kzaamlieden inde kolenlagen begonnen, zoodat aan het, einde van het jaar 1898 de kolenlaag No. 111 over eene lengte van dertig meter en do kolenlaag No. IV 170 meter was uitgewerkt; een en ander overeen breedte van 1,8 meter. j Aanvoer van versche lucht geschiedde door zinken kokers van 400 millimeter middellijn, door welke de j door pompen verbruikte stoom eveneens zijn uitweg: vond. De onderbouw voor het aansluitingsspoor aan de spoorlijn Sittard-Herzogenrath kwam tot stand. Plet personeel aan het einde van het jaar aan de schachten werkzaam, bestond uit: 1 bedrijfsvoerder; 1 boekhouder; 1 klerk; 4 opzichters ; 67 arbeiders aan den dag, terwijl 49 arbeiders onder den grond werkzaam waren. Door dit personeel van 113 man werd in het onderhoud voorzien van 48 vrouwen, 70 jongens en 75 meisjes. Het loon der werklieden aan den dag, exclusief ambtenaren, bedroeg gemiddeld f 1,69 per werkdag van 10 uren; dat der arbeiders onder den grond f 2,06 per werkdag van 6 uren. De beambten en werklieden waren tegen ziekte en ongevallen verzekerd bij het fonds der maatschappij. Dat fonds had op 31 December 1898 aan inkomsten f 2 099,08 en aan uitgaven 1 555,70. Blijft aan kapitaal op 31 December 1898 . . . . f 543.38. Ingevolge de ministrieele beschikking van 4 October 1876, no. 54, afdeeling 12, werd door den ingenieur der mijnen eene verordening vastgesteld, regelende het nederlaten en opvoeren van personen door de schachten. | De plans en registers van dein exploitatie zijnde steenkolenmijnen, volgens het Koninklijk besluit van j 28 Juni 1877 no. 6 (Staatsblad no. 155) opgemaakt,! zijn alie in orde ; de bijgewerkte kopieën daarvan wor-. den vóór einde Maart 1899 bij het gewestelijk bestuur, ingeleverd. --- III Groeven. A. Boor onderaardsche galerijen ontgonnen. Uitdelving van mergelsteen, kalk, of zoogenaamd Maastrichtsche steen had plaats inde navolgende groeven : 1. Sibbergroef, gelegen in Je gemeente Oud-Valkenburg; 2. Geulemergroef, gelegen inde gemeente Berg en Terblüt; van deze groeven zijnde bestuurders van genoemde gemeente ontginners; 3. Valkenburgergroet, inde gemeenten Berg en Terblijt, en Oud-Valkenburg, waarvan de gemeente Valkenburg ontgintster is; 4. groef „de Heide" inde gemeente Houtbem; 5. Roothergroef inde gemeente Margraten ; 6. St. Pieterberggroef no. 2, inde gemeente St. Pieter ; de drie laatstgenoemde groeven worden door particulieren ontgonnen. In deze overdekte groeven werkten gemiddeld 4® man en werd door hen ontgonnen 2000 M’. bouwstoen ter waarde van f 4000. Inde overige verlaten groeven werd niet gewerkt. De plans der in ontginning zijnde groeven zün in orde; de bijgewerkte kopieën daarvan worden vóór einde Maart 1899 bjj het gewestelijk bestuur ingébracht. B. Aan den dag ontgonnen (d ciél ouvert). Drie der vier kalksteengroeven inde gemeente Vosrendaal, twee gelegen te Benzenrade inde gemeente Heorlen en een in gemeente Simpeiveld, zoomede do Vijlengroef inde gemeente Vaals en de thans aan den dag ontgonnen, overigens overdekte groef „deSchaark,* inde gemeente St. Pieter waren in exploitatie. Aan deze open groeven werken circa 16 man. Ongelukken of verwondingen van beteekenis vielen inde groeven niet voor. --- Het Mijnwezen in Limburg. De Staatscourant van 29 April 1899 No 100 bevat het verslag van den ingenieur der mijnen over 1898. Wu ontleenen hieraan het volgende : --- Grondboringen. A. Boringen vaar steenkolen. Grondboring no. 52. Gemeente Spaubeek welke einde December 1897 eene diepte van 237,30 meter bereikte, werd op 440,29 meter diepte 23 Februari daaropvolgend, niet zonder gevolg gestaakt. Grondboring no. 53. Gemeente Heerlen werd met gunstigon uitslag bekroond en 30 April 1898 op 385,15 meter diepte gestaakt en daarna verdicht. Grondboring no. 54. Gemeente Schinnen nabij het gehucht Puth werd na bekomen resultaat 1 September 1898 op eene diepte van 445 meter gestaakt en het boorgat aan het einde van die maand verdicht en verlaten. Grondboring no. 65. Gemeente Wynandsrade aan het einde van het jaar 1897 binnen de gemeente Wijnandsrade begonnen, is nog steeds in gang. Einde December 1898 was met vele moeieljjkheden eene diepte van pi. m. 369 meter bereikt. Grondboring no. 56. Gemeente Amstenrade, had plaats op een perceel sectie A no. 318 nabij het kasteel van Amstenrade, volgens het styfboorsysteem met waterspoeling en leemvermenging. 25 April 1898 begonnen, werd de boring 30 Juni 1898 op eene diepte van 329,30 meter onder den mond van het boorgat gestaakt, met klei dichtgeworpen en verlaten. Grondboring no. 57. Gemeente Merkelbeek, had plaats op een perceel der gemeente kadastraal bekend onder sectie B no. 889 en geschiedde volgens de Deensche methode met waterspoeling gedeeltelijk met den beitel, gedeeltelijk met de diamantenkroon. 25 April 1898 begonnen, werd de boring 2 November 1898 op eene diepte van 470,50 meter, na bekomen resultaat, gestaakt. Grondboring no. 58. Gemeente Brunssum, in Mei 1899 begonnen, bereikte ultimo December met vele moeilijkheden eene diepte van 203,26 meter en bevindt zich nog in voortzetting. Het systeem is hetzelfde, hetwelk ten tijde bij boring no. 39 te Spekholzerheide gebruikt werd. Grondboring no. 59. Gemeente Nuth, bij het gehucht Vaesrade op een perceel sectie B no. 594 der gemeente Nut, 25 Mei 1898 begonnen, bereikte, alhoewel ze volgens het oude systeen met de belander en het vry, valwerktuig, zonder waterspoeling bewerkstelligd werd, j 11 November eene van 359,50 meter, op welke diepte men, na bekomen resultaat, het boren staakte. Grondboring no. 60. Gemeente Merkelbeek, nabij het gehucht Douvergenhout, 2 Juli 1898 volgens het stijfboorsysteem met waterspoeling en ieemvermenging begonnen, moest ten gevolge van bet breken der boorstangen 15 November op eene diepte van pl. m. 300 meter gestaakt worden, zonder het steenkolenterrein te bereiken. Grondboring no. 61. Gemeente Schinnen, geschiedde volgens de Deensche methode met waterspoeling, in de jongere formatie met den beitel in het steenkolenterrein mot de diamantkroon en wel nabij de pachthoeve Terborg, op een perceel kadastraal bekend onder sectie A no. 1152. 8 Augustus 1898 begonnen, bereikte ze in het laatst van December 1898, zonder resultaat, eene diepte van 401 meter, om kort daarna gestaakt te worden. Grondboring no. 62 Gemeente Munstergeleen, op per■ ceel sectie B no. 542 der gemeente Munstergeleen, volkens de waterspoelmethode, 18 October 1898 begonnen meest evenals de indertijd in dezelfde gemeente i bewerkstelligde boring no. 51 ten gevolge eener met : kracht omhoogspuitende waterbron, 5 November 1898 op eene diepte van 115.50 meter in eene zandlaag gestaakt worden, zonder het steenkolenterrein te bereiken. Na verdichting op 6 en 7 November kon het boorgat 15 November verlaten worden. Grondboring no. 63. Gemeante Oirsbeek. Op 24 November 1898 werd binnen de gemeente Oirsbeek, naby het gehucht Doenrade, op perceel sectie A no. 1364 met boring no. 63 volgens de waterspoelmethode, een aanvang gemaakt. Den 13 December IS9B had men eene diepte van 207,90 meter bereikt. Ten gevolge van het breken der boorstangen, bedroeg de diepte op 31 December 1898 nog 207,90 meter. Grondboring no. 64. Gemeente Munstergeleen. Deze binnen de gemeente Munstergeleen bewerkstelligde derde boring had plaats nabij het gehucht Windraek op perceel sectie B. no. 1259. 1 December 1898 volgens de watorspoelmethode begonnen, bereikte men 31 December 1898 eene diepte van 274 meter, op welke diepte men het boorgat van bekleedingsbuizen voorzag. De boring wordt nog steeds voortgezet. Grondboring no. 65. Gemeente Merkelbeek 27 December 1898 nabij het gehucht Douvergenhout, begonnen, geschiedde volgens de stjjfDOormethode met waterspoeling, op een kadastraal bekend sectie A. no. 2010. 31 December 1898 was een diepte van 95 meter bereikt. De boring wordt nog steeds voortgezet. B. Boringen naar Bruinkolen Nadat de bruinkolenboring no. 1 op perceel sectie B. no. 2431 der gemeente Heerlen, nabij de hoeve Carisborg, een gunstig resultaat had opgeleverd, werd eeu verder onderzoek naar bruinkolen by gebrek aan dergelijke boorwerktuigen gedurende geruimen tyd gestaakt. Intusschen vondon binnen do gemeenten Eygelshoven, Übach over Worms en Kerkrade voor rekening van anderen 16 boringen plaats, waarvan acht met goeden uitslag werden bekroond. Binnen de gemeente Heerlen, naby het gehucht Heerlerheide, hadden daarna met geheel nieuwe boorwerktuigen verschillende boringen naar bruinkool plaats, waarvan 20 met goeden uitslag werden bekroond. Het uitvoerig verslag de steenkolenboringen zoowel als dat dor bruiakolenboringen word, voor zoover het onderzoek naar bovengenoemde mineralen ter plaatse was afgeloopen, ten tijde aan Gedeputeerde Staten der provincie Limburg medegedeeld. ---