De Crisis. De lieer Kolkman is tweemaal bij Hare Majesteit geweest en eergisteren werd de heer Heemskerk er geroepen. Wachter, wat is er van den nacht? ïs er een ministerie der rechterzijde op komst. Men zegt het. , , ’t Gerucht is er; vanwaar het kwam weet metnand, want het is gekomen als de influenza-bacil, melker heerschappij we op een goeden dag hebben Snoeten erkennen hier, ginds en o veral, zonder dat ave haar eerste veroveringen ook maar hadden bemerkt. Intusschen rijst de vraag, of het gerucht, dat er een ministerie der rechterzijde naderende is, gegrond kan worden genoemd. Wie weet, wat H. M. met de adviseurs heeft besproken? Immers niemand. En dat er meer leden yan de rechter- dan van de linkerzijde naar het paleis zijn geroepen, kan ook best verklaard worden door den tegenstand der rechterzijde om deel Üe nemen aan een Zaken-kabinet. Stel, dat H. M. bij den aanvang der crisis den ,yaad heeft ontvangen, om te doen formeeren een Zaken-kabinet. •Dan zal daarbij wel verklaard zijn, wat later in de bladen is gepubliceerd, dat van de leden der rechterzijde er geene in zoo’n Zaken-kabinet zou willen zitten. Maar wie wil nu de formatie van zulk een Kabinet op zich nemen, als hij geen steun kan landen bij de helft der bestaande partijen? Is het nu zoo onmogelijk, dat H. M. de heeren Kolkman en Heemskerk opnieuw heeft ontboden om hen alsnog over de besluiten hunner partijen nader te hooren, misschien ook om hen tot andere gedachten te brengen ? Het komt ons voor, dat sommige bladen de moeilijkheden der crisis onnoodig (hebben verzwaard. Wel schijnt het waar, dat geen der Kamerleden van de rechterziide ineen Zaken-kabinet zitting iwil nemen. Dat is heel verklaarbaar. Hoe is er nu een Zaken-kabinet te denken met leden erin. die aan den politieken strijd een werkzaam aandeel hebben genomen? Zulk een Kabinet zou nog zoo neutraal kunnen handelen, het zou nimmer worden vertrouwd. Een Zaken-kabinet dient te bestaan uit mannen ronder politiek verleden, en dat is dan ook de re, den, dunkt ons, waarom de Kamerleden van rechts bij voorbaat voor elke portefeuille hebben bedankt. Maar wat schreven nu sommige bladen? Dat er geen hervorragendc leden der rechterzijde in het Kabinet zitting zouden willen nemen. In dat bericht staat geen kwaads, indien bedoeld is met liervorragende dezulken, die inde politiek -een rol hebben gespeeld. Maar dat woord is uitgelegd op een heel andere tnanier. En zco leek ’t ten slotte, of de eerste de beste brikkenbakker nog te goed zou zijn voor een Zaken-kabinet. ’t Werd zóó uitgelegd, dat bericht van die herrorragende kamerleden, alsof de heeren zich te goed achten om ineen Zaken-kabinet zitting ie nemen. Maar dat schijnt ons, als gezegd, een verkeerde uitleg. Een betere verklaring ligt voor de hand : hervorragend inden politieleen strijd, en dat zün alle Kamer'eden, is per se een beletsel om zitting te nemen ineen Zaken-kabinet. Maar overigens worden er van leden eener d.usiidanige Regeering even hooge kwaliteiten geëischt, Üan van welk partij ministerie ook. Alsof het niet een even groet© kunst, ware, een schip door de klippen te sturen, als inde open *ee. Nu de vraag of een Ministerie der Rechterzijde gewenscht is. Of het geëischt wordt door de omstandigheden. Wij meenen volstrektelijk van neen. Gelijk wij ineen vorig artikel over de crisis hebben uiteengezet, is het Ministerie heengegaan, net wijl een nai-ur piogrampunten was verworpen, doch omdat het de onmogelijkheid om te regeeren, heeft ingezien. Een programpunt is niet verworpen. Want de vermindering van het blijvend gedeelte heeft niet op het regeeringsprogram gestaan, zoo els dit ge cnreve, ie. .«. * 1<: van ld 5, Hoe luidden daar de voornemens in zake de landsverdediging ? Men leze : 10. „Bepalingen zullen worden ontworpen bei treffende vooroefening der jeugd, ten-einde de mogelijkheid te openen om op den duur door eene ,verkorting van den diensttijd onder de wapenen, te geraken tot verhooging van het militie-continr gent, geleidelijk voerende tot weerbaarheid van 'het geheele volk. 20. „Eene regeling wordt voorbereid om het daar 'heen ’te leiden dat steeds overeen jong krachtig «kader kan worden beschikt. 30. „De vraag is in overweging op welke wijze eene voorziening ware te treffen, waardoor zonder verzwaring der lasten de Stelling van Amsterdam zou worden voltooid binnen den kortsten tijd, waarin ziulks in verband met technische eifcchen kan plaats hebben. Van vermindering van blijvend gedeelte is dus geen sprake geweest. Het Ministerie is dus uitgestapt uit eigen vrijen twil, niet wijl het daartoe gedwongen was door de Staten-Generaal. Wat volgt daaruit? Dat de kabinetsformatie van den heer Goeman Borgesius totaliter is mislukt. Daarmee is echter niet aan de rechterzijde de plicht opgelegd om het gestrande regeeringsschip «veer vlot te brengen. Die ’t op ’t drcoge bracht, moet ’t er ook maar «veer zien af te halen, F.n wie brac’ op ’t drogeK De linkerzijde De linkerzijde, die in gesloten gelederen, Oudegeest, de bestrijder der spoorwegmaatschappijen, naast Jhr, Roëll, eender spoorwegkoningen, is ópgetrokken tegen de rechterzijde, Zij waren ineen roes, die heeren der linkerzijde, gedurende de verkiezingskampagne van 1905. Begrepen niet, dat uit elkaar zou barsten, wat in die roes samenliep. En toen dan de rechterzijde overwonnen was en het socialistisch-liberale monsterverbond inde meerderheid der ct-s.,rieten had gewonnen, moest dit verbond ook zorgen voor een ministerie. Alras scheadaen zich echter de socalisten af. Dus viel de meerderheid aan den linkerkant. Is dat onze schuld ? Waarachtig niet. Hette ei*. u.\.id dergenen, die dat monstervershond inde vv-.e h'gscampagne hebben tot stand gebracht, en die niet hebben ingezien, dat daarmee niet te regeeren zou zijn. Dragen zij nu zelf maarde straf voor dien uitslag Zij hebben een regeering omvergestooten, zonder in staat te zijn, daarvoor een andere inde plaats te brengen. Dat is hun eigen fout. Maar als dat monsterverbond uR eigen kracht niet leven kan, moeten dam wij, door de formatie vaneen kabinet der rechterzijde, het kunstmatig weer ter leven brengem ? Opdat het bij de Statenverkiezing van 1907 goed fugeere? Wij zien de noodzakelijkheid daarvan niet in. --- Mr. L. Regout en het Evenredig Mijnrecht 'Slot). Met het oog op de belangrijkheid der materie zij hier mede nog een plaats geruimd voor het antwoord van den Minister van Financiën en de repliek van Mr. L. Regout. De Minister zeide n.l. : ~Ik heb met de meeste belangstelling de rede aangehoord van den geachten afgevaardigde den heer Regout, en ook voor een groot gedeelte met instemming, want er is eon punt, dat, naar liet mij met bescheidenheid voorkomt, door den geachte® afgevaardigde is voor uij gezien en wel dit, dat ik inde Memorie van Antwoord op het Voorloopig Verslag omtrent het hoofdstuk VUB, thans aan de orde, niet. alleen heb herinnerd aan het feit, dat in hot wetsontwerp tot heffing een er inkomstenbelasting is voorgesteld het bestaand© mijnrecht te doen vervallen, maar dat ik ook heb medegedeeld, dat de Minister van Landbouw, Nijverheid on Handel een nieuwe Mijnwet voorbereidt en dat daarbij te gelijker tijd wordt overwogen de heffing vaneen mijnrecht, d. w. z. d© invoering vaneen gewijzigd© heffing. Wanneer nu, gelijk de geachte afgevaardigde zich uitdrukte, de tegenwoordige heffing miserabel is, dan ligt daarin een voldoend© reden om met het bestaande stelsel te breken, gelijk ook is voorgesteld. Nu wil ik gaarne overwegen of, met behoud van de wettelijk© bepalingen, alleen dooreen wijziging van het decreet van 1811 tot een betere heffing is te komen. De voornaamste reden waarom is voorgesteld met, het bestaande stelsel te breken is hierin gelegen, dat er een inkomstenbelasting wordt voorgesteld, waarbij de naamlooze vennootschappen zullen getroffen worden. Indien er particulieren moch ten zijn die mijnen exploiteeren, dan zullen ook die particulieren voor de winsten daarmede behaald worden getroffen. Naast een dergelijke belastingheffing past geen heffing als het tegenwoordige mijnrecht, waarbij een belasting wordt geheven welker bedrag niet jaarlijks door den Minister van Financiën, maar inde Middelenwet wordt vastspesteld en die is een heffing naar de netto opbrengst. Van deze heffing heb ik de moeilijkheden reeds ondervonden. Dat daarin verandering moet komen stem ik den geachten afgevaardigde volgaarne toe. Ik kan hem wel zeggen, dat daaromtrent reeds in overleg is getreden met den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel. Ongetwijfeld zal er v/orden gelet op de adviezen die daaromtrent door den Mijnraad zijn uitgebracht. Het is mij toch bekend, dat onder andere ten aanzien van dit punt door den Mijnraad verschillende denkbeelden aan de hand zijn gedaan; ongetwijfeld heeft daarop ook de heer Regout zijn invloed uitgeoefend. Summa summarum is door mij voorgesteid met de bestaande heffing te breken, omdat de wijze van heffing niet past in het stelsel van inkomstenbelasting, lk wil daarmede echter volstrekt niet zeggen, dat het niet billijk, niet rechtvaardig zou zijn een eenigszins hervormd mijnrecht te behouden of een ander mijnrecht in te voeren, zij het ook dat dit recht op een geheel andere wijze dan thans zou moeten worden geheven en aan de heffing een andere grondslag zou moeten worden gegeven. De tegenwoordige basis levert moeilijkheden op, omdat, zooals ik den geachten afgevaardigde moet toestemmen, het zoo moeilijk is te bepalen wat de netto opbrengst is, maar ook omdat men, wat de wetgeving betreft, tot geheel andere toestanden gekomen is, zoodat ik, om te kunnen geraken tot vaststelling van hetgeen 1e produit net is, heb moeten besluiten om bet Keizerlijk decreet, waarop de geachte afgevaardigde doelde, bij Koninklijk besluit ie doen wijzigen. Het was toch eenvoudig onmogelijk gebleken om te komen tot de schatting ™nhet bedrag waarnaar zou roooton worden betaald. Overigens zou de schatkist op dit o ogenblik ik geef den geachten afgevaardigde evenwel toe, dat wij in dat opzicht tot geheel andere cijfers kunnen komen ©en zeer onbeduidend verlies lijden door de afschaffing van het bestaande mijnrecht. want de geheele. opbrengst van dat recht is thans nog geen f 30000 per jaar. Ik eindig dus met mij bereid te- verklaren met de belangrijke wenken, die de geachte afgevaardigd© heeft gegeven, rekening te houden hij het reeds hangend© overleg met den Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel. Onmiddellijk repliceerde Mr. L. Regout als volgt: „Ik had niet gedacht, dat het atnwoord van den Minister mij nog zou nopen tot een enkel woord van repliek. Er is echter één punt dat ik niet onbeantwoord mag laten, nl. dat de Minister het door hem gedane voorstel tot afschaffing van het mijnrecht wil verdedigen door er zich op te beroepen, dat hij reeds inde Memorie van Antwoord heeft gezegd, dat, waanneer het mijnrecht op zijn voorstel zal zijn afgeschaft, zijn ambtgenoot voor Landbouw, Nijverheid en Handel weer kan overwegen of hij een nieuw mijnrecht wil invoeren. Mijnheer de Voorzitter, eerlijk gezegd, dat gaat mijn verstand te boven. Vooreerst toch past m.i. in dezen gedachtengang absoluut niet in het stelsel van den Minister, die blijkens de door mij uit zijn Memorie van Toelichting voorgelezen woorden de afschaffing van het mijnrecht heeft verdedigd op gronden van billijkheid, nam. wegens de opheffing vaneen thans bestaand privilege van de mijnen. Of de Minister het thans met mij eens is, dat dit privilege in werkelijkheid niet bestaat, doet hier niets ter zake, want toen de Minister zijn voorstel mt afschaffing heeft gedaan, meende hij een privilege aan de mijnen te ontnemen. Maar al laat ik dit nu geheel ter zijde, dan nog vraag ik mij af : zou het inderdaad niet een zonderlinge vertooning zijn, wanneer eerst de Minister van Financiën de Mijnwet van 1810 herziet, door er uitte lichten de artikelen die betrekking hebben op het mijnrecht, terwijl dan wellicht een jaar later zijn ambgenoot voor Landbouw, Nijverheid en Handel, ook op zijn beurt de Mijmvet van 1810 gaat herzien en er wederom een nieuw mijnrecht in brengt? Neen, Mijnheer de Voorzitter, wanneer het nu d© bedoeling van den Minister is, dat het tegenwoordig mijnrecht dooreen ander zal worden vervangen, dan ligt het toch voor de hand, dat dit moet geschieden bij een en dezelfde herziening van de Mijnwet van 1810. Hieromtrent kan mijns inziens geen twijfel bestaan. Ik hoop dan ook, dat de Minister alsnog zijn voorstel tot afschaffing van het mijnrecht zal terugnemen, zonder dat de Tweede Kamer, bij wijze van amendement, hierbij zal behoeven in te grijpen, en dat Zijn Excellentie verder rekening zal willen houden met d© wenschen straks door mij geuit, omtrent een hoogst noodige wijziging van het stelsel der heffing. * * * Ten slotte nog een paar --- Persbeoordeelingen over de rede van onzen bekwamen Eerste Kamerafgevaardig.de. • Het Handelsblad schreef: „Een weer voortreffelijk betoogje van den heer Regout over het proportioneele Mijnrecht”. En na dan de quintessenoe van ’s heeren Regouts en ’s Ministers woorden te hebben weergegeven luidt het im hetzelfde blad : „Heel gelukkig was Minister de Meester in deze schermutseling niet”. De Nieuwe Courant liet zich als volgt uit: „Een bijzonder knap en doorwerkt betoog, waartegenover de Minister, die eerst de mijnrechten als compensatie voor de inkomstenbelasting wil laten vervallen, opdat later, ineen nieuwe Mijnwet, zijn ambtgenoot van Landbouw, ze opnieuw zal invoeren, niet bijzonder sterk stond”. De Telegraaf eindelijk schreef: „Bij de begrooting van Financiën heeft de heer Regout, vrijwel de- beste spreker uit onzen Senaat, in ’n naar vorm en inhoud sierlijke rede aangedrongen op ingrijpende wijziging inde heffing van ’t evenredig mijnrecht en zich met kracht verklaard tegen de opheffing van dat recht, waartoe de Minister komen wil". --- BUITENLAND. DUITSCHLAND. HET CENTRUM IN ZIJN NIEUWE VERHOUDING. Het was het Centrum bekend dat onder den directen invloed van den Rijkskanselier de conservatieven zich met de nationaal liberalen zouden verstaan om het Centrum het presidiaat van den Rijksdag uit handen te slaan. Hoewel het Centrum als sterkste partij' er volkomen recht op had ; allereerst volgens de traditie. Toch candidaerde het Centrum een harer leden, en besloot op dezen te stemmen voor president en zich voor de beide vice-presidiaten van stemming te onthouden. Von Bülow en zijn Kabinetschef von Loebell bleven inmiddels de snaren warm houden en zoowel nationaal-liberalen als conservatieven voor elkaa. goed gezind maken. Echter gelukte ’t pas den dag van de opening van den Rijksdag inderdaad een belofte van elkaar te zullen steunen dezen beiden partijen te ontfutselen. Twee dagen te voren deed von Bülow inde Amerikaansche pers een interview opnemen dat hij zou hebben toegestaan aan een vertegenwoordiger van de Associated Press, en waarin von Bülow het Centrum o. a. zou genoemd hebben een even antinationale als arrogante partij. En hij droeg er wel zorg voor dat deze qualificatieg niet uit de Duitsche pers verwijderd bleven, zoodat alle antikatholieke partijen toch goed zouden weten, dat hij den openlijken strijd aanbond met het Centrum. Een en ander moest dienst doen om inde ziel van den iaatsten radicaal alle parlementaire scrupule weg te nemen.: alles wat de Rijksdag aan protestanten telde, vata af de uiterste rechtsche zetel tot de uiterste linksche, zou zich aansluiten bij ’t parool door von Buliw gegeven.: „uitsluiting van bet Centrum van het Rijksdagbureau”. Zóó zijnde presidentieele zetels dan bezet deer een conservatief, een nati on aal-liberaal en een radicaal, wier partijen respectievelijk 59, 56 en 28 leden inden Rijksdag lellen, terwijl het Centrum er met 110 koppen zit en terwijl de andere oppositie partijen, de socialisten en de Polen, er met 43 en 20 personen vertegenwoordigd zijn. Deze geheele oppositie heeft bij de presidentskeuze geheel op den Centrumscandidaat gestemd en verder zich geheel onthouden door blanco te stemmen. Het Centrum heeft zich zelf over den uitslag slechts te feliciteeren. Het bezH nu de authentieke bewijzen dat, sedert 2 jaar, von Bulow naar een voorwendsel heeft gezocht om met het Centrum te breken ter wille van een kalmeering der Evangelische Ligue. Het Centrum weet nu waaraan het zich te houden heeft en het zal er gebruik van maken als de heheersch&r der nieuwe toestanden. Wanneer von Bulow wellicht mocht denken *t te hebbeu gewonnen, zal hem blijken zich allertreurigst vergist te hebben. --- DE nieuwe Rijksdagpresident. Graaf Udo zu Stolberg-Weraigerode, zooals wij meldden, tl ms tot president van den Rijksdag verkozen, is opper-president in gewonen dienst, generaal-majoor k la suite, eigenaar van de landgoederen te Keeppelhof bij Sandeshut in Silezië en Dönhofstadt hij Rastenburg in Oost-Pruisen. Hij werd geboren op 4 Maart 1840 te Berlijn, studeerde te Halle en maakte als officier in actieven dienst de veldtochten van 1866 en 1870 mede. Bij Königgratz werd hij zwaar gewond. Gedurende een reeks van jaren was hij landraad van zijn district Landeshut in Silezië ; van 1891 tot 1895 was hij opperpresident der provincie Oo&t-Pruisen en curator der universiteit van Königsberg, welke hem ook tot dpctor juris honris causa benoemde. Hij was lid van den Rijksdag van 1577 tot 1881, van 1884 tot 1894 en laatstelijk sedert 18%. Sedert 1872 is hij ook lid van het Pruisische Hoerenhuis voor zijn-leven. --- FRANKRIJK. Het wordt hoe langer hoe erger. Te Parijs heeft zich gevormd een „bond tegen de biecht", welke zich ten doel stelt vrouwen en meisjes tegen te houden van het belijden harer zonden voor den priester. Mevr. de wed. Zola, beeft het eere-voorzitterschap aanvaard. Zola dus: Inderdaad een „naam” die bij het treurig geheel past. --- AZIË. Duur oorlogvoeren. De begrooting van Japan over het dienstjaar 1907—1908 bereikt het cijfer van 794 millioen 811.053 gulden. Het geheele daardoor ontstane nadeelig overschot, grootendeels het gevolg van de lioogere uitgaven voor Oorlog en Marine, zal dan gestegen zijn tot 241.800.000 gulden. Bagatel! Maar daar weten ze ook anders dan bij ons te praten overeen „blijvend gedeelte”. , --- TELEGRAMMEN, DE ZEERAMP AAN DEN HOEK vAN HOLLAND. Verhaal van den overlevenden kapitein. HOEK VAN HOI,LAND, 22 Febr. Parkeson, de geredde lersche kapitein,die in Amsterdam een schip swam afhalen, en daartoe (naar Holland overstak, aoet de volgende mededeeiing Hat was een verschrikkelijke nacht. Gedurende mijne heele carrière, heb ik zulk een ontzettend weder op zee niet meegemaakt. Daarom dan ook heb ik mi] iniet ter ruste begeven, doch benden geheelen nacht gekleed, op of bij het bovendek gebleven. Reeds waren wij dicht bij den Hoek van Holland, en de passagiers, die, evenals ik niet naar bed waren gegaan, begonnen reeds te herademen. Toen weeraionk eensklaps een vreeselijk gekraak en de catastrophe had plaats. Een tweede schok en het schip brak in tweeën. Ik wierp mij onmiddellijk op de hrug, orn, daar ik zelf zeeman ben, zooveel mogelijk hulp te verleenen Op het zelfde oogenbhk evenwel, dat ik mijn voet op dea trap zette, zag ik den kapitein van de herlin en den loods door de golven meesleuren en oamiddellijk ia de diepte verdwijnen. Wat er verder met mij gebeurd is, weet ik niet juist, ik moet toen mijn bewustzijn verloren hebben. Toen ik weer tot mij zelven kwam lag ik in zee, te midden van brokken wrakhout. Onmiddellijk greep ik eender grootste stukken, en wist mij met behulp daarvan boven water te houden tot dé reddingsboot mij oppikte. Meer dan een uur moet ik in het ijskoude water gelegen hebben nu oens hier. dan weer daar heen gebeukt, door dé woedende golven. Vanuit zee zag ik ongeveer 100 personen tot aan de borst in het water staan op het steeds meer wegzakkende bovendek. Ik hoorde overal om mij heen de vreeseijkste wanhoopskreten, en minstens 20 keer bonsde ik in het water tegen ronddrijvende lijken aan. --- Groote artisten omgekomen. Men vreest, dat Mejuffrouw Schaene, sopraan, die de rollen van Elisabeth inde Tannhaüser en Elsa, inde Lohengrmvertolkte, evenals Mijnheer en Mevrouw Runsk, die beiden deel uitmaakten van het koor, mede omgekomen zijn. --- Groote verliezen aan diamanten. Een belangrijke hoeveelheid diamanten ter waar ie van verscheidene duizenden ponden welke aan boord van de Berlin waren, met nestemming naar Holland, zijn, zoo goed als zeker, hopeloos verloren. Huis ingesiort door den storm. Vijf dooden. FORLEC, 22 Febr. Tengevolge van den hevigen stormwind is eene boerenwoning totaal ineengeslagen. De eigenaar werd slechts licht gewond. Zijne vrouw evenwel en zijne vier zoons zijn geheel .verpletterd. ---