Goed klagen. II (Slot). * In ons artikel van verleden Zaterdag bespraken wij drie der vijf vereischten, waaraan een goede klacht naar onze meening moet voldoen; en we toonden met voorbeelden aan, hoe het herhaaldelijk aan onjuistheid, vaagheid en wijdloopigheid te wijten valt, dat overigens gegronde klachten bun doel geheel of gedeeltelijk missen. Thans rest ons nog de twee laatste hoedanigheden te behandelen, die een klacht o. i. dient te bezitten: zij behoort zakelijk te zijn en gericht te worden aan een goed adres. Het woordje zakelijk wordt ten onzent in verschillende beteekenissen gebruikt. „Zakelijk” heet iemand, die bij de bespreking vaneen of ander vraagstuk onmiddellijk juist en precies ter zake komt. Het was deze „zakelijkheid”, die ons voor den geest stond bij het schrijven van ons vorig artikel, en die wij zoo dicht mogelijk poogden te benaderen bij het slaken van onze „voorbeeldige” spoorwegklacht. Maar „zakelijk” beteekent ook het tegenovergestelde van „‘persoonlijk": en deze beteekenis hebben wij thans op het oog. Een klacht kan persoonlijk zijn In tweeërlei opzicht, ten eerste in haar uitgesproken strekking en ten tweede in haar min of meer verholen beweegreden of bedoeling. In het laatste geval poogt zij gewoonlijk den schijn van zakelijkheid aan te nemen, en is te misleidender naar mate zij in dat opzet beter slaagt. Van beide soorten „persoonlijkheid” levert ons dc befaamde Papendreehtscbe strafzaak overvloedige voorbeelden. Het onderzoek in deze zaak geldt naar men weet een groot aantal gevallen van beweerde mishandeling door de Rijkspolitie. Alle klachten dienaangaande zijn üitteraard persoonlijk naar hun strekking. Maarde vraag is, of en in hoeverre zij ook persoonlijk zijn inde tweede, slechte beteekenis, m. a. w. "of en in hoeverre de klagers werden geleid door persoonlijk wraakgevoel bij de indiening van hun klachten, welker geloofwaardigheid door deze laatste omstandigheid immers goeddeels wordt boheerscht. Men ziet het: de beantwoording dezer vraag houdt tevens de oplossing in vaneen zielkundig raadsel. En daarom liggen er op dit gebied voor iederen plichtgetrouwen rechter, maar ook voor iedere gewetensvolle redactie een aantal van de gevaarlijkste voetangels en klemmen. Gaat een klacht rechtstreeks in tegen een bepaald persoon, dan is de moeielijkheid niet groot: men weigert ze zonder meer, of stelt althans de voorwaarde, dat de schrijver ze met vollen naam onderteekene. Maar veel neteliger wordt het geval, wanneer een persoonlijke nijd- of wraakoefening met een waas van zakelijkheid woTdt om'nangen. Vooral wanneer de schrijver handig genoeg is om een zaak van openbaar belang tot voorwerp van zijn klacht te kiezen, blijkt het soms schier ondoenlijk achter de voorgewende beweegreden het eigenlijk motief na te speuren. Immers m* vergete het niet): bijna iedere klacht heeft óók haar persoonlijke zijde, omdat haast voor iederen misstand hetzij een enkeling, hetzij een groep personen de zedelijke verantwoordelijkheid draagt. Toch laat, ondanks alle listen, het duiveltje van den haat zich gewoonlijk bij nauwgezette opsporing wel ontdekken. Hier of daar ineen tusschen- of slotzin steekt het bijna altijd zichtbaar zijn horentjes op achter het masker eener belangelooze behartiging van het. algemeen welzijn. Dat bij zulk een ontdekking de uiterste voorzichtigheid plicht wordt, behoeft geen nader betoog. Want even zeker als zakeiijke klachten haast altijd aan een goed adres zijn bij een dagbladredactie, even stellig zijn het persoonlijke bijna nooit. En hiermee komen wij aan het laatste .vereischte eener goede klacht. Dit vereischte vordert geeneriei breedvoerige omschrijving, want wij gaven het reeds te verstaan : ivoor juiste, preciese, beknopte en zakelijke klachten is er althans stellig één goed adres : het reidactie-bureau van den Limburger Koerier. Daarmee wordt allerminst beweerd, dat zij die krachtens hun ambt zijn aangewezen om de klachten van het publiek in ontvangst te nemen, in hun verplichting tot nauwgezet onderzoek en gereede tegemoetkoming zouden te kort schieten. Integendeel, wij zijn overtuigd, dat hun nauwgezetheid en bereidwilligheid over het algemeen niets te wenschen overlaten. Maar dat neemt niet weg dat de druk der openbare meening vaak wonderen werkt, waar het ambtelijk onderzoek en initiatief om de een of andere reden in gebreke bleven. – Trouwens, veilig kan men het eene doeiy en het andere niet laten. Men kan in ’t particulier zijn grieven kenbaar maken aan de bevoegde macht en in het openbaar zijn klacht slaken inde perskolommen. Zoodoende heeft men dubbele kans op welslagen. Persoonlijke grieven intnsschen luchte men alleen in besloten kring, en indien zij ondergeschikten gelden bij voorkeur aan den onmiddellijken superieur van den betrokkene. Alleen wanneer persoonlijke klachten aangaande gevallen waarbij het openhaar belang nauw betrokken blijkt door grof verzuim of boos opzet zouden worden verwaarloosd, alleen dan kan een voorzichtige publiciteit somtijds geboden zijn. Maar juist dan bewere men vooral niet meer dan men wettelijk en overtuigend bewijzen kan, en vermijde zooveel mogelijk een aanraking met den strafrechter, die nog nooit iemand eenig voordeel gebracht heeft, zooals de Papendrechtsche strafzaak weer ten overvloede bewees, zelfs al zou ze ten slotte met een vrijspraak of ontslag van rechtsvervolging worden beëindigd. Nog een paar woorden ten slotte. Om goed te klagen is het volstrekt niet noödig „de se mettre en frais de style", zooals deFranschman het noemt. Integendeel menige klacht is geheel of gedeeltelijk mislukt dooreen goed bedoeld streven naar bloemrijken stijl en fraaie zinswending van de zijde des klagers Voorzeker stijlbloempjes versieren de taal, maat alleen op voorwaarde dat zij vanzelf opbloeien in den geest van den schrijver. Een- klopjacht op stijlbloempjes is niet alleen een valsche beeldspraak, het is ook een feitelijke onmogelijkheid. Daarom richte men bij het opstellen vaneen zakelijke klacht zijn aandacht uitsluitend op juistheid precisie en beknoptheid; en heeft men dit doel eenmaal bereikt, dan zal men wellicht niet zonder eenige verbazing bemerken, dat men van, zelf den besten vorm heeft gevonden voor zijn grieven en haar zoodoende de hoogste kans heeft gegeven, niet alleen op een welkome bejegening van de zijde der redactie en der openbare meening maar ook op een gelukkige bereiking van einddoel : e'ën spoedig en algeheel herstel. --- BUITENLAND. DUITSCHLAND. Gemeente-politiek. Verschillende Duitsche steden hebben inde laatste jaren hunne financiën door de invoering van een gemeentelijke belasting op de waardevermeerdering trachten te verbeteren. Nu komt ook Berlijn aan de beurt. Donderdag heeft de gemeenteraad besloten, het daartoe strekkende voorstel naar een commissie te verzenden. Het staat op het oogenblik niet bijster gunstig met de middelen van de hoofdstad. Voor de verhooging van de bezoldigingen van ambtenaren ien onderwijzers, waarvoor aanvankelijk een bedrag van 3 millioen mark was geraamd, is 4g millioen noodig gebleken. --- Lourdes en de Rechtbank. De Lothringer Volhsstinune publiceerde eenigen tijd geleden een scherp artikel tegen een opstel van den Beierschen dokter Aigner, opgenomen in het orgaan der Modernisten „Das 20e Jahrhundert”, in welk opstel tegen de echtheid van te Lourdes voorkomende genezingen werd te velde getrokken. De Volksstimme betoogde, dat de genoemde dokter Aigner bij het schrijven van zijn artikel niet waste werk gegaan met wetenschappelijke juistheid en zich schuldig had gemaakt aan een reeks lichtvaardige beweringen ; hij had citaten verminkt en dokters-attesten onvolledig weergegeven; het was niet waar aldus toonde het blad aan dat de genezingen te Lourdes zich uitsluitend bepaalden tot het gebied der zenuwaandoeningen, doch uit tal van geneeskundige verklaringen was gebleken, dat ook lijders aan organische ziekten daar genezing hadden gevonden. Jammer genoeg had de schrijver van ’t artikel inde Volkstimme, verontwaardigd over de strijdwijze van Dr. Aigner, zich ertoe laten verleiden uitdrukkingen te gebruiken als „onridderlijke manieren”, „huichelachtig optreden” en „onbetamelijkheid” en aldus den tegenstander gelegenheid gegeven tegen de Lothringer 'Volksstimme een vervolging in te stellen wegens beleediging. Dit proces heeft thans te Münehen plaats gehad en de partijen hadden haar standpunt ter zake der genezingen van Lourdes te verdedigen door een omvangrijk bewijsmateriaal. De rechtbank veroordeelde den redacteur der Volksstimme, den heer Jodokus Tiege, tot 300 Mark boete en betaling der proces-kosten. Inde motiveering van het vonnis werd gezegd, dat de rechtbank het niet haar taak achtte te onderzoeken of de beweringen van Dr. Aigner betreffende de wonderen te Lourdes juist waren of niet. Immers, om dit te kunnen doen, had men de patiënten inde zaal moeten brengen en te samen' met de geneesheeren heel het geneeskundig materiaal moeten onderzoeken. Alleen dient te worden vastgesteld of ’t oordeel van dr. Aigner van het algemeen oordeel der geneeskundige wereld zóó ver afweek, dat daardoor de scherpe uitdrukkingen van het artikel inde Volksstimme gerechtvaardigd waren. En de rechtbank kwam tot de conclusie, dat dit niet het geval was, daar de geneeskundige wereld zich wat de quaestie der bedoelde genezingen betreft, in twee deelen splitste en tegenover onbevooroordeelde, door de Volksstimme aangehaalde getuigen, die de echtheid der genezingen te Lourdes verdedigden, ook de verklaringen van onbevooroordeelde vakmannen waren aangehaald door dr. Aigner, zoodat deze niet kon worden beschuldigd van lichtvaardigheid. Van verminking van documenten kon evenmin gesproken worden. De uitdrukkingen in het artikel waren van buitensporigen aard en moesten, ook al hield men rekening met de destijds te Metz heerschende verontwaardiging over de aanvallen op Lourdes, als in hooge mate beleedigend en dus strafbaar worden beschouwd. Zooals men ziet matigde de rechtbank zich wijselijk geen oordeel aan over het karakter der genezingen te Lourdes, doch stelde zij den heer Tiege enkel en alleen in het ongelijk wegens de wijze waarop hij Aigner had aangevallen. (Tijd). --- In het Roergebied. Op het gerucht, dat de nieuwe arbeidsbeurs van de mijneigenaars in het Uocir-gebied niet met 1 Januari, maar reeds met 1 December in werking zou treden, zijnde besturen van de vier vakvercenigingen: het i(soelaal-domio)crat):sehe) verbond van mijnwerkers in Duitschland, de vakvereeniging van christelijke mijnwerkers, de Poolsclie vakvoreonigung en de Hirsch-Duncker-vakvereeoigiug te Essen bijeengekomen, om overleg te houden. In die vergadering is besloten, een oproeping tot de mijnweikers to richten, om hen tegen overijlde handelingen te waarschuwen. Indiem het bericht zich bewaarheid!, dat de arbeidsbeurs reeds met 1 December in werking zal treden. zoo verklaren de vier besturen dan bewijst dit, dat de mijn-heeren van zins zijn, de verbittering onder de arbeiders dooreen overrompeling nog aan te wakkeren; met welk doel, kan niet twijfelachtig zijn. Wij vermanen onze kamera den, om zich door geen overrompolingsmanoeuvre tot een wilde beweging te laten verleiden, trialleen ieder, die eigenmachtig handelt, nadrukkelijk aan de moeilijke omstandigheden en aan den plicht, om zich aan de tucht van de vakyereoniging.te onderwerpen, te herinneren. Is juist, wat ons is medegedeeld, dan is rle speculatie van de stokebranden onder de mijneigenaren op een staking ineen voor de arbeiders ongunstigen tijd zonder meer bewezen. Zooveel temeer is het onze plicht en de plicht van alle tot een vakviereenigiug buhoorende mijnwerkers, om dc niet georganiseerde en heethoofdige werklui, met klem te waar s-huwen voor stappen, die juist vootr de vijanden van de arbeiders gcwenscht kunnen zijn. De besturen verwachten, dat de kameraden alleen in overleg met hun gekozen lies turen zullen handelen. Slaat alleen acht zoo eindigt ’t stuk op de besluiten van de vakverenigingen, indien gij tien mijneigenaren geen dienst wilt bewijzen. Intnsschen hebben de mijn-directiies doen weten, dat er geen sprake van is, de nieuwe arbeidsbeurs' voor 1 Januari in 'e voeren. Graf schenners. Bij Great Falls, inden Staat Montana, is dezer dagen een misdaad gepleegd vaneen inderdaad allesovertreKende weerzinwekkendheid. Een jong kindje van zeer gefortuneerde ouders stierf. Het lijkje werd bijgezet in het familiegraf. Boeven hebben het daaruit gestolen, maar hebben doen weten, dat zij bereid zijn het gestolene terug te geven, mits er goed voor betaald worde. icven in pijen. 1 u het klooster van de Barmhartige Broeders te Trier hebben inbrekers getracht binnen te dringen Zij waren gekleed m de pijen van die broeders. Hun poging mislukte en de politie zette hen na. Een commissaris schoot op den belhamel. Deze werd gewond en met twee anderen gevat. --- TELEGRAMMEN. GEESTELIJK GEWAAD. PARIJS, 29 Nov. Inde Kamer stede de socialist Dejeante voor, dat de regeering bij decreet bet dragen vaneen kerkelijk gewaad buiten de kerkelijke ceremoniën zou verbieden. Minister Briand antwoordde, dat voor zoodanig besluit in geene enkele, wet gr-ond te vinden was, een dergelijke maatregel ware plaagziek en nutteloos. en do minister wil zich daarmee niet ophouden. De motie Dejeante werd verworpen.. --- DE RIJKSDAG. BERLIJN, 30 Nov. Heden zal de Rijksdag door den keizerin persoon geopend worden met eene troonrede, waarin noch ton aanzien der binnenlandsche noch der buitenlandsche politiek eenige verrassende modedeeling voorkomt. --- INGEZONDEN. Buiten verantwoordelijkheid der Bedaciie De opnam,e van dein deze rubriek voorkomend» stukken bewijst . komt inzender met de mededeeling. Mat een veekoopman te Scharn-lleer wekelijks slacht, zelfs tot 9 stuks koeien per week. Hierop willen wij mededeelen, dat bedoelde koopman slacht, niet om winst te behalen of wegens goedkoopte van bet vee, doch alléén uit Wrok en haat tegen de Maastrichtsche rundslagers, die van hem om eenige minder faire handelingen, gedurende zekeren tijd geen vee en geen vleesch willen koopen. Bedoelde koopman ha.d op Vrijdag 3 September jl. aan een slager op de markt alhier eene koe verkocht, welke koe aan de Belgische grenzen in quarantaine 'geweest was en teruggezonden naar Nederland, als door de Belgische veeartsen verdacht van tuberculose. Als herkenningstekken worden aan dergelijke koeien gaatjes inde ooren gebrand. Bij bedoeld stuk vee was dit teeken totaal onzichtbaar gemaaktdoor de gaatjes vol te stoppen met was en deze met haren te beplakken. Onze koopman beroemde er zich naaerhand tegen meerdere slagers op. dat hij dien slager zoo rnöoi gefopt had en drukte er herhaaldelijk zijnen spijt over uit, dat de koe slechts ge. deeltelijk en niet heeiemaal is afgekeurd geworden in het slachthuis alhier. Met zoo’n man wilden de slagers en zeer terecht, voorloopig niet3 meer te doen hebben. Om deze redenen en geene andere wordt door hem thans geslacht en vlcesch geanoncoerd aan 60 cent per kilo met been. „Geen vegetariër” beweert dat dit de helft is van den prijs inde stad. ï'oo’n onware bewering vetrraaat of grove onkunde met het behandelde onderwerp of spruit slechts voort uit blinden haat tegen de slagers. Het is toch algemeen bekend, dat bij de slagers in de' stad soepvleesch te verkrijgen ils van in het slachthuis gekeurd vee vanaf 35 tot 70 cent per kilo met been. Het kan trouwens geen le qualiteit vleesch zijn, dat te Scharn verkocht wordt, daar do prijzen van het eerste quatlte-it .vee tegenwoordig varieeren van 55 tot 70 cent’ per kilogram. leder slager zal aan dien prijs zeer gaarne zulke qualiteit vee koopen en laten wegen in het slachthuis, onder toedicht van hel slachthuisbestuur of zelfs wel van „Geen Vegetariër” wanneer deze laatste zich durft bekend maken. Verder beweert hij nog, dat de inwoners van Maastricht geen vleesch buiten de stad kunnen koopen, omdat de politie nauwlettend toezicht houdt op den invoer, hiertoe aangezocht door den Slagershond. Hieruit blijkt alweer de onkunde of onoprechtheid van den inzender. Weet hij dan niiet, dat de invoer bij Stadsverordening geregeld is en meet de politie niet voor handhaving zorg dragen, zonder aansporing van wien dan ook ? „Geen Vegetariër” wenscht o. a. ook oprichting eener coöperatieve Rundslagerij. Nog niet lang geleden is eeno dergelijke inrichting moeten opgeheven worden, ofschoon geëxploiteerd dooreen zeer machtig lichaam. Wanneer de iundsiagerij zoo’n „goudmijntje” is als -onze tegenstander beweert, dan had zoo iets waarlijk niet kunnen en behoeven te gebeuren. Ook deze slagerij werd opgericht omdat men meende, dat de slago s het vleesch te duur verkochten. De waarheid is, dat menig slager inde laatste 7a 8 jaren door de hooge siachthuiskosten, duurte van vee en in verhouding daarmede te lage vlecschpriizen een zwaren j strijd om het bestaan te voeren had. Reeds menig slager heeft'hierdoor zijne zaak moeten opheffen, zooals wc- ze met namen zouden kunnen noemen. Dat er misschien een enkele het beter ging, is eene uitzondering, die den regel bevestigt. Ten slott» Wiillen wij, ter voorlichting van het' publiek er nog even op wijzen, dat de kosten voor een slager hier ter stede enorm hooger zijn dan buiten : siachthuisrechten, telefoon, rijwielen, pecsonccl ter bezorging van. bestellingen, varvoerkosten van vleesch. ijskasten, etc. zijn allemaal inde stad vereisehten, die een gelegenhaidsslager op een dorp ontgaan ,en besparen kan. Bovendien wordt bij den laatste alles aan huis afgeba.ald en contant betaald, terwijl de slagers inde stad vaak een te groot ere die t moeten geven. Ben dan nog da vraag : ,Is het niet zlndelijker en smakelijker zijn vieeseh te betrekken uiteen net ingerichten slagers winkel, dan d'il te doen uiteen herberg, schuur, keuken of stal, vaak vlak naast de mestvaalt? Wij vertrouwen dan ook, dat het publiek de slagers zal steunen in hun rechtvaardigen strijd en bijvoorkeur, mede in zijn eigenbelang, zijn stadgonooten boven den vreemdeling zal voortrekken. U, mijnheer de Redacteur, dankend voor d® verleende misschien iets te groote plaatsruimte, teekenen wij, Hoogachtend, Hel Bestuur 'der Maastrichtsche Bund slag er sv ere enig ing. P.S. Wij hopen dat, waar wij met open vizier strijden „Geen Vegetariër" dit voorbeeld zal volgen, door ons met zijn naam en beroep bekend te maken. Waarschijnlijk is er clan nog menig slager die zijn „goudmijntje” in ruil wil geven voor het bedrijf en de inkomsten v-a.n den inzender. --- BINNENLAND. Kon. besluiten. Bij Kon. besluit is, met 1 December, aan den directeur van het post- en telegraafkantoor te Helmond, D. H. W. Laeijendecker, op zijn verzoek eervol ontslag verleend. Genoesk, dienst- Bij Kon. ïfesluét is aan den officier van gezondheid le ld. op nonacttvitcit F.H. Quix, van de landmacht, op zijn verzoek eervol ontslag verleend en benoemd tot resorvooffxier van gezondheid le kl. bij de landmacht. Ingcnieurs-cx. Aan de Polytechnische Hoogeschocl te Aken verwierf gisteren dhr. Eugène Dirix, uit Maastricht., mot onderscheiding het Staatsdiploma van ingenieur inde electrotechniek. Paardenkennis, I-IGENSRROEK. In tegenwoordigheid van dhr. Th. Opfergelt, burgemeester van Wijnandsrade, als bestuurslid van den Kring Heerlen van den Limburgschen Landbouwbond, var', dhr. Timmermans, veeconsulent te Sittard en Voncken, landbouwonderwijzer te Hoensbroek, als leden der Commissie van Toezicht, open de Zaterdagavond dhr. Jos. Boshouwers, burgemeester den cursus in paardenkennis, te geven door dhr. J. Urlings, irijksveearts te Heerlen. De eerste les, handelend over Garmaansch en Romeinsch recht bij koopvernietigende gebreken, werd gegeven voor ruim een twlintigtal deelnemers in café Janssen te Overbrock. VALKENBURG. Den i3 December a.s. zal wederom te Venlo een Retraite gegeven worden vo >r de parochieën van Valkenburg en omstreken. Wij nvijfelen er met aan of zeer velen zullen aan de roepstem der Eerw. Geestelijkheid gehoor geven en deze zoo zegenrijke oefeningen te Venlo gaan bij wonen* --- Advertentie DISTRICT GULPEN. Bij dc stemming voor een lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, in het hoofdkiesdistrict Gulpen, on Donderdag 2 December a.s. zij aanbevolen de candidaat der Centrale Kath. Kiesvereeniging. ,Ihr. W. CH- RIIYS DE BEERMROIffi. ---