POST. EN TELEGRAFIE. Rijkstelefoon. ■ 'Met ingang van 1 October word# öen locaal Rijkstelefoonnet gevestigd te Heerlen. De diensturen voor het geven van verbinding, tot het voeren van locale gesprekken zifn gere-Beld als volgt : op werkdagen van 8 voorm.-9 nam.; op Zonen feestdagen van 8 voorna.—9 voorm., van 1 nam.—2 nam. Een openbare spreekcel is gevestigd in het poet tn telegraafkantoor. „n |, || ||-M i ■ ■ -■..i- ■ ——— ■ ■ ■ --- CORRESPONDENTIE. L. te Arnhem. Gelieve ons bedoeld artikel ter ftzage te zenden. --- INGEZONDEN. Buiten verantwoordelijkheid der Redactie. I)e opname van dein deze rubriek yoorkomenM stukken bewijst geenszins de instemmina der Redactie met den inhoud. --- Alg. Ned. Zouavenbond. Amsterdam, 14 Sept. 1910. Oud wapenmakkers en heeren leden van den Alg. Ned. Zouavenbond, wij naderen den datum van 25 Sopt., waarop wij zullen herdenken den bisten verjaardag der oprichting van ens regiment en nocdigen u allen uit, namens ’t Bestuur van den Bond, tot deelneming aan deze feestelijke bijeenkomst om dat heugelijk feit te vieren. Zal het nog nocdig zijnde daartoe °P te wekken? Ik vertrouw van neen, en wil niet twijfelen ot allen zonder uitzondering, die niet door wettige reden werden weerhouden, zullen Jich dien dag naar Den Bosch, de stad der Zoete Lieve Vrouwe begeven, om gezamenlijk, ter eere van ons regiment in kameraadschappelijk samen-7ijn, oude dagen te herdenken. Op een uitnodiging, eenigen tijd geleden aan den generaal gedaan, heeft hij mij geantwoord: Je viendrai. En Vv'ees verzekerd dat hij zal komen, indien zijn oude kwaal hem niet verhindert. Alzoo kameraden, ik wacht u allen op date 25 September te ’s-Hertogenboscb. Luit. AUG. WILS, president. Dordrecht, 14 Sept. 1908, --- Kath. en Christ, vak-organisatie. Heerlen, 14 Sept. 1910. Geachte Redactie. Daar de Limburger Koerier ook in zijn antwoord in bet nummer van 10 September jl., beseffende het door mij geschreven artikel inde Mijnwerker, niet het verband aangeeft, waarin feenoemd artikel geschreven werd, zoo ben ik zoo vrij uwe redactie te verzoeken het onderstaande 1,1 uw blad te willen opnemen. De socialistische Mijnwerker van 27 Augustus "• citeerde een stukje uit Der Arbeiter, het orgaan y,an de katholieke vakafdeelingen in Duitschland 28 van 10 Juli 1910. , Laatst genoemd orgaan schreef nl. het volgende ; ~Den Sozialdemokratischen Kollegen kommt es im G run dé genommen nicht so sehr darauf an, ob einer am Sonntag die Kirche besucht oder nicht, als vielmehr darauf, dass er im praktischen Leben das macht, was si© wollen, d. h- er muss in ihrem Sinne beruflich organisiert sein. Wer hierin ihren Willen tut der kann es sich ruhig leisten, am Sonntag auch noch die Kirche zn besuchen oder gar einem Katholischen Verein an zu gehören”. Dit schrijven van Der Arbeiter meende de sociaistische Mijnwerker tegen ons te kunnen uitspe*£.ü« om te bewijzen, dat de socialistische vakorga;.lsaties niet vijandig staan tegenover den gods-Vlenst, maar dat deze de godsdienstige overtuiging udüner leden eerbiedigen. Een ieder, die echter de socialistische vakorganisaties in practijk kent, weet, dat juist het tegen?fcel waar is, van wat Der Arbeiter, gelijk hier°vcn aangehaald, schrpef. ...Op grond van dit citaat uit Der Arbeiter, dat in {tiörechte tegenspraak is met de waarheid of wer- voeldep wij ons verplicht, door het gahalen vaneen voorbeeld van de onchristelijke tijdwijze van sommige leiders der Katholieke *kafdeelingen, te bewijzen, dat deze absoluut gezaghebbend zijn en het door den socialisticnen Mijnwerker geciteerde, voor ons dus geen Vvaarde had. immers, de ondervinding en de practijk leeren dagelijks, dat het den socialisten niet onverc«illig is, of hunne leden al dan niet godsdienstig zijn, omdat hunne hoofdzaak is, deze te °Jhien tot overtuigde socialisten. , 1 Pat wij daarbij de strijdwijze van vakafdeelingsöv 1 "lakten, was ons goed recht, zelfs onze _hchf. Van organisatievorm werd daarbij met enkel woord gerept. Aan het slot van ons artikel schreven wij dan ook : „Waarlijk, de strijdwijze der Berlijner heeren brengt aardige vruchten voort. Geen wonder, dat ook Elfers zich op het getuigenis van deze hoeren beroept en een zeker familieband tusschen bun beiden heeft ontdekt”.- Dat dit „familieband” te zoeken was inde manier van strijden, en niet inden organisatievorm, of het beginsel der beide organisaties, spreekt toch duidelijk genoeg uit deze laatste woorden. Men mag nu over Duitsche katholieke vakafdeelingen denken hoe men wil, onbetwistbaar staat vast, dat hare strijdwijze over ’t algemeen onkatholiek is, en veel overeenkomst heeft met die der socialisten. Wij vragen derhalve: is het ons verboden eene onkatholieke strijdwijze te laken, wanneer deze van katholieken uitgaat? Waar de Limb. Koerier bij de bekende Kamerverkiezing te Helmond feiten ontdekte, heeft hij hun strijdwijze gelaakt. En wat deden wij meer? Ten slotte nog dit: Daar de Limb. Koerier in zijn antwoord „Kern en vorm” meent, dat mijn antwoord dooreen derde persoon is geschreven, zullen wij er van afzien nog verdere polemiek met hem te voeren en evenmin artikelen brengen over den organisatievorm. Gaarne laten wij het „monopolie” om op een aanva 1 antwoord te kunnen geven, aan den Limburger Koerier over. Hoogachtend, Chr. ZIELEMANS, Naschrift der Redactie. .x xx Gaarne geven wij. den heer Zieiemaifs voor zijn wederwoord plaats. Hij vergunne ons iutusschen een paar korte bemerkingen. Dat de strijdwijze van sommige voorstander4' van kath. vakorganisatie in Duitschland niet altoos door den beugel kan, is mogelijk. Dat die van sommige voorstanders de* christ. vakerganisaite in hetzelfde land wel eens aan hetzelfde euvel mank gaat, zie dhr. Z. maar ’ns in het bij der Arbeiter behoorende Korrespondenzblatt van 11 dezer, 2e blz. « Bet werk van Windolph ; Das Christentum der Christlichen Gewerkschaften toont inmiddels, dat de kath. vak-organisatoren ook zéér degelijk polemiseeren en argumenteeren kunnen. Dat we het „verband” maar verzwegen, waarin dhr. Z. zijn artikel schreef, mag werkelijk geen daad van onvriendelijkheid worden geacht Dit „verband” toch was van zeer eigenaardige soort: De Arbeiter nl. schreef iets, wat de soc. Mijnwerker juist en de Christ. Mijnwerker onjuist vindt. (O. i. hebben ze beiden gelijk en ongelijk : wat de Arb. schreef is waar aangaande de revisionisten, onjuist nopens de marxisten). En om de vermeende onjuistheid van het door ’t Duitsche blad zakelijk beweerde tegenover de socialisten te betoogen, gaat het chr. vakorgaan afgeven op den debatteertrant van.... katholieke crganisatiemannen! De redelijke klemkracbt van zulk betoog ontgaat ons volkomen. Ten slotte: waar dhr. Z. in ’t eene artikel kreupeltaal schrijft als : „Eender afdeelingszwermer schreeuwde nog, hij onderschreef” enz., en elders behoorlijk Nederlandsch boven zijn naam priikt, boude hij ons ten goede, dat we daarbij niet aan éene pen denken. Venlo, 13 Sept. 1910. Mijnheer, de Redacteur. Zeer zult u liet publiek van Venlo en ons verplichten met plaatsing van navolgend schrijven. In de gemeenteraadsvergadering van den 2en Februari 11. vroeg de heer W. Wolters aan den Voorzitter, naar aanleiding van bet geschrevene in de N. V. Courant, „de kern der zaak niet rakende”, hetgeen betrekking had op het door hem uitgèbracht rechtskundig advies in zake levering van electrischen stroom door de Peel Centrale aan de gemeente, of er een reportage-dienst bestond tusschen B. en W„ en de directie van de Nieuwe Venlasche Courant, waarop de Voorzitter antwoordde, dat hem van het bestaan van zulk een reportage-dienst niets bekend was. Thans zouden wij aan den Voorzitter de vraag wenschen gesteld te zien of er van gemeentewege eene censuur is ingesteld op de verslagen der verhandelingen van den gemeenteraad in de Nieuwe Venlosche Courant, aangezien opmerkingen van eenige Raadsleden eenvoudig werden doodgezwegen. Waarom wordt er geen melding gemaakt van het gezegde van den heer Van Kan, die beweert, dat van gemeentewege de bestrating ten behoeve der vernieuwde tramlijn naar Steijl? Waarom wordt er zoo goed als geen gewag gemaakt van de opmerkingen der heeren Berger en Rassaerts. die hun afkeuring uitspraken over den slechten aanleg van reeds genoemden tram, ten gevolge waarvan door den al te grooten afstand van rails en contrarails groot ongerief, om niet te zeggen gevaar ontstaat voor voetgangers, fietsers en rijtuigen? iWij waren als toenoorders ter vergadering getuigen. dat de heer Ilassaerts eene reeks van aanmerkingen maakte op den onoordeelkundigen aanleg van de tramlijn, en het voorstel deed om den afstand van rails en contrarails te bepalen op So millimeter en slechts als grootste verheuging m de bochten 20 millimeter toe te staan. , het waar is> dat volgens de regels der techniek afwijkingen zijn te constateeren, waarom moet dan tot ongerief, om niet te spreken van pa. bheke onveiligheid, een toestand worden stilgevSnt?en bestendigd* die algemeena afkeuring Waarom ging de Voorzitter er niet toe over de zaak m rondvraag te brengen en maakte hij er .2 wertSwii“” do Com,n‘“!6 Dit alles geeft te denken 1 Wij stellen evenwel vertrouwen ln de Commis-openbare Werken, die zeer zeker zal adviseeren ongewenschte toestanden te verbeteren d*Ur,wk- zeggend®-. Mijnheer de Redacteur voor plaatsing verblijven wij uwe getrouwe lezers EENIGE BEZOEKERS DER VER GA Tl F ’ RINGEN VAN DEN GEMEENTERAAD. --- Het geschil aan de „Tiglia”. ~ , „ Maastricht, 14 Sept. 1910. M, de Redacteur, W^>^daIerdmariLhedon el,dsrs’ V€mam & eerst 'vuensüag, dat door den heer Isphording in uw nummer van 9 Sept. het ingezoiiden sfuk donr Waf’ betKeen reeds inde Courant S he°;ttd«[ge^k^da beantwoord is. AangeS rant " Uwe Het uitgebreid antwoord van den heer Tsnh-m ding, dat wederom meerdere beweringen bevit duidelijk inzien dal langfdi Tsft K‘ïï“ jmet! CoUla“‘ Om wille der waarheid het volgende : b)aar de Wei Ed. Heer van Jasten Batenburg, burgemeester, thans ongesteld i<= komt het omi begrijpelijk voor, dat zijn Edelachtbare ih ken alles zal herinneren, wat gesproken is d.d. 1 Februari 1909. Toch zijnde aanwezig geweest zijnde arbeiders bereid, .nder eede de afgelegde verklaring te bevestigen. Ook delen verklaren, dat inde algemeene vergadering, welke dien avond 1 Febr. 1909, gehouden werd, bet bestuur dezelfde verklaring heeft afgelegd, op weike verklaring alsdan door de arbeiders van Jiglia het arbeidscontract geteekepd werd. Bij zulke pertinente verklaring hebben wij geen reden om te twijfelen. 2e. Dein het jaar 1909 onbeantwoorde brieven moesten de aanleiding zijn om de onderhandelingen omtrent de wijzigingen te openen. De heer Isphording begreep zulks zeer goed, en daarom beeft hij het tot onderhandelingen niet laten komen. Hij wilde deze niet. Wat de bespreking d.d. 11 Juni betreft, toen zijn de verschillende punten waarover moeilijkheden bestonden, ter aeg’e opgesomd. Daarenboven heeft mijn medegezel duidelijk gesproken omtrent wijzigingen te brengen in bepaalde artikelen, die hij opnoemde, en daar mijn medegezel bestuurslid is der plaatselijke afdeeling, heeft hij uit naam der georganiseerde arbeiders gesproken, daar de leden reeds vooraf in verschillende vergaderingen deze punten besproken hadden, welke hun hij monde van het bestuur door den heer burgemeester waren toegezegd. Dat deze samenkomst den heer Isphording niet aangenaam is geweest, bleek uit het schrijven, dd. 25 Juni, waarin vermeld stond wij verwachten u zonder begeleiding. 30. Aangaande liet accoord kleiput is op te merken, dat de toestand wel ©enigszins anders is dan de heer Isphording hem gelieft voor te stellen. Nu de derde persoon in het accoord was opgenomen, hetgeen vroeger niet het geval was, moes ten daardoor de looinen van de anderen dalen. Dat de heer Isphording maar kwam tot een loon van f 0.3311S is goed te verklaren. Vroeger was een van de drie werklieden een daglooner. En zijn juist niet inde eerste helft van dit jaar meerdere arbeiders hieraan werkzaam weggegaan, omdat zij te weinig verdienden? Waar dus de weinige verdiensten van deze erbij werd geteld, moest dit leiden tot eene valsche conclusie. Wanneer men nog weet, dat het werk aan den kleiput het zwaarste werk is wat verricht wordt, dat de betrokken arbeiders, flinke oppassende werklieden zijn, die helaas op een zwaren last zitten, dan bevreemdt het ons ten zeerste, dat eene directie als deze van de Tiglia, deze arbeiders zoo weinig is tegemoet gekomen. Aangaande het uurloon zij op te merken, dat 3it laag staat. Waar nu op de Tiglia meer uurloonén voorkomen dam op andere fabrieken ‘n Tegelen, is het niet te verwonderen, dat de arbeiders streven naar eenige verhooging. Trouwens is het geen onredelijk streven, daar de edel adhtb. heer van Basten Batenburg eenmaal zelf erkend heeft, dat enkele arbeiders voor een bciah ger loon in aanmerking mochten komen. De bewering van het aangehaalde gezegde omtrent de loonbriefjes, kan door de iedoa van den fabrieksraad bevestigd worden. Aangaande de boete was op 1 l'&br. 1909 dooi? den heer burgemeester uitdrukkelijk gezegd : aivoreus tot boeteheffing zal wordea overgegaan* voor eene overtreding, zal eerst ten minste eené waarschuwing vooraf gaan. Of is het dan heer Isphording onbekend, dat juist de vereenigde arbeiders beboet werden, en de on vereenigde niet? Dat wij een beroep doen op een scheidsgerecht is nog ai duidelijk. De directie van de Tigiia wil een katholiek patroon zijn, en de arbeiders difil den dienst onderbroken hebben, zijn georganiseerd ineen katholieken hond, niet staande op het standpunt van klassenstrijd, maar erkennend het recht van den patroon en huldigend de meoning, dat patroon en arbeiders elkander niet als vijandige machten hebben te beschouwen'. Tusschen beide partijen bestaat oneen igheid i welnu, de beste weg om de oneenigheid op te lossen is oen uitspraak door onpartijdige personen* Worden wij in het ongelijk gesteld, dan willen wij dit ruiterlijk erkennen. Wij kunnen toch niet gelooven, dat de directie van Tiglia bang is om hare handelwijze aan het oordeel van personen te onderwerpen, die beide partijen zullen hooreru De heer Isphording zal toch ook weten, dat da uitspraak vaneen scheidsgerecht de beste weg ia om een ontstaan geschil op te lossen. Wie zijn inden regel tegen een scheidsgerecht? Patroons, die zich bewust zijn dat hunne handelingen niet altijd correct zijn geweest. De dienstonderbreking is opgezegd met inachtneming vaneen loontijd (8 dagen) hetgeen volgens de meeste uitspraken van rechtscolleges vereischt wordt. Dus hier kan geen sprake zijn van' niet inachtmemen van den opzeggingstermijn* daar de wet het aldus verstaan wil hebben. De heer Isphörding weet maar al te wel dat hel' juist zijne persoonlijke houding i« die tot deza staking gevoerd heeft. Eerst komen zonder begeleiding, dan eene toezegging, dan weer terugtrekken, later weer van houding veranderen, twee arbeiders weigeren in den fabrieksraad, later nog een derde, zijn wiï opdringen, zijn alle handelingen, die moesten teweeg brengen, welke alle te zaraea moesten voeren tot onderbreking van het arbeidscontract cm betere voorwaarden te verkrijgen.. U mijnheer den Redacteur dank zeggend voot de verleende plaatsruimte. Namens "den Vakbond „God en ons Recht'* J. H. DE WIT, Secretaris, --- FEUILLETON. DE KONING VAN HET VOETLICHT. 47. Vava fronste ongeduldig haar wenkbrauwen. ..Stel je nu niet zoo dwaas aan,’ riep zij, „Laat |dij eens bedenken, Jan wat er gedaan moet worden. Het spel is nog niet verloren, en al was het dat ook, waartoe dient het dan zich als een dol'atnan aan te stellen of als een clown in een jWé-cbantant? Verbeold je, een man, die vaaen ! Hij zon de galerij doen brullen van lachen i” Haar bedekt ; rn bracht Jan Steiger tot zichen hij be'.'.o z.jn voorhoofd af te drogen, en liet hij iel log in een zwaren leuningstoel r®ervaJlen en sloeg Vava gade, terwijl hij zich j*>et verwondering afvroeg, wat het eigenaardige wezen — allereerst zou zeggen, i 2ij speelde peinzend met haar lang turkooizen Opeens keek zij op, en de blik in haar “dg'en meldde Jan Steiger, dat Vava Loraine niet "doen voor hem, maar dat zij ook voor zichzelve treed ; dat zij evenals hij', geenszins wilde, dat hedla Denc© met George Cnoswell zou trouwen Sini a^,us voor rt-ltijd voor de operette verloren Jan, ik heb het gevonden. Kom, kom !’ Qiva knikte ongcd'iii4ig miet haar vingertjes. 'Ij ° behoeven nog niet te wanhopen. Ge behoeft ct zoo'n onbehoorlijke drukte te maken. We SheiLa Deuce spoedig uit Holland Park hebben. Stel de opvoering van je nieuwe eet paar dagen uit. Het zal enkel de /jouwsgierigheid naar de voorstelling nog doen Ademen en den goeden uitslag nog verhoogen.” ■HVVat zou dat baten?" vroeg hij: meesmuilend.. „Zij: zal niet verschijnen. Zij gaat met CreswielT trouwen. Die duivalsche wijsneus die schijnheilige treurspeler 1” „Zij zal niet met George Creswoll trouwen.” Vava stond langzaam op en trok de plooien van haar hlauw zijden japon over haar kloppend hart „Luister, gij. groote, dikke dwaas 1” ging zij langzaam sprekende voort en zij gaf zich geen moeite haar woorden af te wegen. „Er is iemand in Engeland aangekomen, die ons helpen kan, die deze bespottelijke, krankzinnige verloving tusschen Sheila en George kan afbreken. Er is niet de minste aanleiding ons bezorgd te maken. Het spel is in onze eigen handen, dat zeg ik je, en wij, beheersohen den toestand in zijn geheel.” „Wat bedoelt ge?” stamelde hij.. De aderen op zijn voorhoofd zwollen op. Hij kon van opgewondenheid ter nauwemood spreken. „Ik bedoel dit,” kreet Vava triomf.antelijk. „Panxla Dence, de vrouw, met wie George CresweH jaren geleden verloofd was de vrouw, die hem op den vooravond van bun huwelijk afwees, om met Shane Dence te trouwen, en om wie hij al die jaren ongehuwd bleef die vrouw is plotseling naar Engeland teruggekeerd, en als ik iets van mijn eigen kunne weet, dan zal zij er wel voor zorgen dat er oneenigheid tusschen George en, Sheila ontstaat. Zij is een ziekelijke, gebroken wezen de tering staat op haar heele gelaat uitgedrukt en ik geloof vast, dat haar dagen geteld zijn, maar in weerwil van dat alles zal zij niet toelaten, dat Sheila met George trouwt: zij is te jaioersch. Kom, Jan, het hoofd omhoog ! Wij zullen aan mevrouw Dence telephoneeren. Wij zullen haar te hulp roepen, en ik wil met je wedden om al wat ge wilt, dat binnen vier en twintig uren deze ongerijmde verloving tusschen Creswell en het bakvischje zal afgebroken zijn. Me dunkt, dat we die zaak veilig aan Paula Dence kunnen ovexlaten. Ik stel mij .voor, 'dat zij precies zal weten, wat zij tot onze lieve kleine actrice zeggen moet; dat zij een zeer bruikbaar werktuig in onze handen zal zijnu ” XXV. „Wees dapper, mijn lieveling ; bedenkt, dat ik j je thuis heb gebracht.” George Creswell legde j een teedenen nadruk op het woord tehuis, terwijl j hij zijn hand uitstrekte om Sheila uit de auto te; helpen, die voor heit huls in Hofland Park was , blijven stilstaan. De gebeurtenissen waren elkaar zoo snel opge- j volgxl, dat Sheila schier een gevoel kreeg, alsof j zij ineen droom verkeerde. Ineen kort uurtje waren alle omstandigheden haars levens veranderd. Zij had zich met haar lot verzoend, ofschoon ’t vooruitzicht van hetgeen haar te wachten stond ! niet vaneen vage en onaantastbare vrees ont- j biooit was. Zij zou actrice worden en zich achter . het voetlicht moeten opdirken, om zich voor de geheele wereld te laten zien. Haar naam was– geheel Landen bekend gemaakt. Daar waren groote, in ’t oogiaopende aanplakborden, met schreeuwende kleuren beschilderd», waarop zij; was voopgesteLd Sheila Dence, de nieruwe ster ineen eenvoudige grijze japon ineen houding . van gemaakten eenvoud een eenvoud, die door! den opgedrongen indruk welke behendig aan de1 neergeslagen blauwe oogen was meegedeeld, weersproken werd. SQueha had dde aanplakborden reeds herhaaldelijk gezien en zij was er gewoon aan gerworden. Maar toen de autowagen langzamer had moeten rijden, waar zij een muurvlakte had opgemerkt, die met een dier voorstellingen van haarzelve „versierd” was, toen voelde zij haar hart hopsen en een heeten blos naar haar wangen stijken. George Cresiwell had die aanplakborden ■, ongetwijfeld ook gezien dat kon bijna niet anders, al was het maar geweest op zijn rit vaa Holland Park naar Kensington dien namiddag maar als het eens dooreen gelukkig toéval niet zoo geweest was ! Inde geringe hoop, dat ze tot nestor aan zijn oogen ontsnapt mochten zijn* begon Shieila over alles en nog wait te praten, over het eerste het beste wat in haar hoofd kwam waarbij zij zijn aandacht op zichzelve vestigde, | uit vrees dat hij dein ’t oogloopenide portretten, : die zich zoo brutaal aan den aanhlik van het publiek vertoonden, zou opmerken en. er bijgevolg | onder lijden. j Of hij ze zag of niet, kon Sheila niet ontdekken* : De verstopping in het verkeer werd opgeheven en de auto snorde weer voort, zonder dat verder eenig ongeval zich op hun weg voordeed. Creswell had haar de oogen geopend voor da val, waarin zij bijna verstrikt was. Zij was werkelijk geen tooneelspeelster zij had niet veel ' talent, waarmee zij zich aan het oog van he» ; publiek kon aanbevelen. Zij had haar schoonheid* en het was haar schoonheid, die zij in rekening had moeten brengen. Zoo groot was haar natuurlijke onschuld, dat zij de zaak nooit in dit licht beschouwd had, totdat George Creswell haar had toegesproken met de openhartigheid, die de toestand vorderde. Zelfs niet de repetities, die zij* 1 door den nood gedwongen had bijgewoond wanneer het groote tooneel van den Komeet-Schouwburg geheel gevuld was geweest met mannen en vrouwen, die tot een geheel andere wereld dan de hare scheen te behooren en wier. taal en manieren haar zoo vreemd waren zelfs niet deze repetities hadden er toe bijgedragen haar oogen te openen voor het karakter van het tooneelstuk en- voor het doel van den menschlievenden Jan Steiger, toen hij haar een voorname rol er in gaf. Haar had ~De Jongeling en de Mo< demaaks'ter” een stuk van onschuldige grappen* makerij toegeschenen niets meer- '' --- Advertentie R EtLA ME-9>CES 4 25 «■" "«* De opname van stukken onder deze rubriek duidt geenszins aan. dal de redactie met derzelvet in» houd zou instemmen. *mhu)}W}77ï7ïi/YA r öanct CCVVNWi»' '‘./.7////7s/, hef eenïge middel tegen Astïjma cn alle Borsten Lon&aandoenh)4enr Prijs per flacon van 230 gram f I.—, van 550 gram f 2. en van 1000 gram f 3.50 Verkrijgbaar bij de bekende verkoopers en de meeste Drogisten en Apothekers Centraal-Depöt: J LI. AKKER, ROTTERDAM, < SchweizerZijde vrij van rechton in huis! | Verlangt U stalen van ooxe nouveau- j | t«6 in zwart, wit of gekleurd: Eolienne, Caehemire, Shantung,Dnehesso j [ Crepe de Cbine, Cötele, Messaline, Mousse-5 line 120 cM. breed, van af 65 ets. per Meter, J S voor japons, blouses enz., zoo ook gebor- j | duurde blouses en mhes ii» batist wol j [ linnen en zijde. Wij verkoopea siecnts gegarandeerd eofwe j [ sijdeetoffen direct aan particulieren. franco j vracht en rechten thuis. j Schweizer & Co., Luzern H 34, (Zwitserland) j | Zijdestoffen-Export. — Koninkl. Hofl» I ---