Kard. Van Rossum in Limburg. Z. Em. te Meerssen. De toespraak, door uen iwammaal ia de kerk te Meeraaeu iaj zijn bezoek op Zaterdag il. gehouden, iuiude ais volgt: Eminentie antwoordt aierop ongeveer a.s volgt met giasdeidere stem tot ia de 'Uiterste boeken dar groote kerk goed verstaanbaar, in onberispelijk Nederlandsen: Dierbare tietoovigeu! Zeer gaarne voldoe ik aan uen wenscb van Uwen Herder, u allen den Pauselrjken zegen te geven. Alvorens echter daartoe over te gaan wenseft ik U allen eerst van harte dank te zeggen voor de grootsene en bartelijke ontvangst mij hier bereid en ten deel gevallen. Toen ik eenige iaren geieden nog rector was in het naburige Wittean en aldaar bestuurder was der H. Familie, was ’t steeds ons grootste genoegen inde plechtige octaafdagen hier in dezen grootsehen majestueuzen Tempel het H. Sacrament te komen vereeren. Meermalen heeft mij toen die groote, voorbeeldige godsvrucht tot het Allerheiligste Sacrament getroffen. U, Meerssen, noem ik gelukkig met dezen kostbaren schat, tracht deze al de dagen Uws levens te bewaren en uwe kinderen reeds in hun prilste jeugd op deze overgroot© kostbaarheid te wijzen en in te prenten en vooral als ook ons dierbaar Limburg bedreigd wordt door andere elementen Kaïh. Meerssen■ Nogeens. Vereer ’t allerheiligste Sacrament ais ’t hoogste goed blijf steeds daaraan' getrouw, toont u dit allen waardig en blijf steeds ook trouw aan den Plaatsvervanger van Christus Z. H. den Paus, bid veel, zeer veel voor hem, be-: mint hem, dan zal Gods onmisbare zegen over U nederdalen, dan zult gij steeds blijven, goede oprechte katholieken. Gaarne schenk ik U, dierbare parochianen en tegenwoordigen, den zegen, niet den zegen van mij maar van onzen H. Vader, die mij daartoe gemachtigd heeft, en ik smeek den Goeden God, dat Hij zijn milden zegen laat neerdalen over Uwe pa rochie, over U en over Uw Geestelijk en wereldlijk gezag”. I Nadat de Pauselijke zegen gegeven was, werd Schaepman’s lied „Aan U, o Koning der Eeuwen’1; aangeheven en alle aanwezigen zingen het mach, age lied in luiden jubel mede. Daarna werd het kerkgebouw verlaten.... De opgestelde schoolkinderen zingen uit volle borst het „Lang zal hij leven” en terwijl Z. Eminentie met gevolg den auto instapt, barst een donderend „leve Kardinaal van Rossurn’’ uit de menschenmassa los en de heuvelen weerkaatsen dien jubel kreet terug door Meerssens landouwen.. Na nog een harmoniemimmer vertrekt Z. hm. naar de villa Kruisdonk. verton Dit kunnen wij zeggen: Ofschoon zéér korten tijd van voorbereiding was de ontvangst yan Z. Em den Kardinaal hier in het oprecht katholiek Meerssen grootsch, imposant en een indrukwekkend schouwspel. Deze dag, deze momenten zullen gegrift blijven inde harten aller geloovigem. --- Z. Em. op „Kruisdonk”. £j, XUU» hezoek van Z. Em. den kardinaal Van Ros-H Kruisdonk" gold als tegenbeaan Z. L*c.”S Minister van Waterstaat, 111 Aardden een meer intiem fcarakter had werd behalve door Z. Eminenüe en de familie van den minister, nog deelgenomen ; oud-Bisschop van Suriname, *rz' “ taris en den Gentilhomme van Z. E^r door den Z. Ew. Rector der Redemptoristen burg- --- Kard. Van Rossum te Maastricht. Zondag O Augustus. w«t weer scheen de leesten te gaan bederven. MSïSSrSwsS S? wsdns, ■saïï klapperden niet in den Irisscben wind, S rolden zich op als slakken, kropen en plooiden zich troosteloos om de stokken. Doch tegen eli uur klaarde het TO« op: tó grauwe vlerk scheurde, lichtplekken braken, door ais vriéndelijke boden van zonnig weer. En toen de Kardinaal op Maastrichtsctoen oodem had voet gezet, was het droog. En het weer is den gebeden dag droog gebleven. zon heeft haar gouden stralen gegoten o«ver de duizenden vreamdeüngen, die Maastricht hebbel vbezüciu, heelt de tochten van Z. Em. door. de stad gehuld in glanzend licht.... . , , , . En de aloude Sint Servatius stad heelt Z. Eia. een schitterende ontvangst bereid. De huldiging van Katholiek Maastricht van den Nederlandsctien Prins der Kerk is er eene geweest, het Katholieke Maastricht, der stad van de heilige bisschoppen, den pioniers van onzen godsdienst, en der stad van 0. L. V. Sterre der Zee volkomen waardig. Maastricht deed de vlaggen wapperen ; nagenoeg huis aan buis, vun de hoogste torenspitsen, van het stadhuis en andere openbare gebouwen, woeden de PausaHjke en vaderlaadsche kleunen ; de torenklokken zongen hun vreuigde-galmcn, de muziek speelde feestfanfares, de- bevolking jubelde luide naar blijdschap.... --- De aankomst. Circa half twaalf arriveerden de Kardinaal en Mgr. Meen wissen per auto nut Witten ; ineen volgauto hadden .plaats genomen de secretaris van den Kardinaal pater dr. Drehmanns, de gentilhomme en dhr, Emest Holiinan Sr., secretaris van het hoofdcomité. Aan den Wilhelminaaingel, bij de Akerstraat stonden Z. Ern. af te wachten het hoofdoomité, de eerewacht, hiet Stedeüjk Orkest en duizenden belangstellend co. Toen Z. Em. het baldakijn genaderd was, waaronder hii plaats nam, ontblootte de menigte eerbiedig het hoofd. Het Stedeüjk Orkest speelde het Volkslied. Mgr. dr. Menten, deken der stad, en eere-voorzitter van het hoof de om i té, begroette den hoogten gaar, m vor ornaat, versierd met de Nederlandse ho en Oostenrijksche onderscheidingen, inde volgende bewoordingen : Eminentie, Een diepe ontroering grijpt ons allen in het hart. Om U welkom te heeten inde stad van St. Servaas, zijn wij U tegemoet geëiild en verdringen zihh die duizenden in vrome geestdrift rondom den Hoog verheven Doorluohtigen Bezoeker dier veste. In aller oogen, in aller harten vlamt een welkomstgroet, van alle lippen klinkt een machtig welkom U tegen. Uw tocht, Eminentie, door de Nederlandsöhe gouwen was een o n,v erge lij kei ij fce triumphtoeht. Een onheschrijvelijke jubel begeleidde overal Uw schreden. Ln de lage landen aan de zee, van het hooge noorden tot heit warme zuiden. Maar het was meer, Eminentie, dan vreugde en gejuich om de komst van den Nederlandschen Prins der Kerk ; het was een machtige geloofsbelijdenis, die 1 ais een donder langs de oevers rolde met' de branding der zee, langs de vruchtbare boorden . van Maas en Rijn. In eiken kreet, in het gewapper van elke vlag, inde feestakkoorden der begeesterende muziek en de hooge koralen van den Kerkzang hoorden we boven alles uit, het groote, het heilige, het alles omvattende, het allesbeheerschende woord „Credo”. Wij gelooven. En zoo staan wij bier, Eminentie, voor U, en dat Credo trilt in onze harten, trilt op onze lippen. Wij heeften U, welkom in deze eeuwenheugende stad, die de weldaad des geloofs ontving inde eerste christentijden, met eene fiere ridderlijke geloofsbelijdenis, Prins der Kerk ! Wij gelooven in ééne heilige- apostolieke-Roomsch-katholieke kerk. Wij zien inden H. Vader, zoo roemrijk regeerend, zoo vaderlijk gezeteld in het blanke kleed der Pausen op den stoel van Petrus, ’s Heeren plaatsvervanger, God’s stedehouder op aarde, den onfeilbaren leeraar wiens woord wij knielend ontvangen als ’t woord Gods. Wij begroeten in U, Eminentie, den hoogen gezant van den Vader der Ghristenheid, die tot ons komt de handen met zegeningen onuitputbaar tot overvloeiends gevuld ; en wanneer onze welkomstgroet mag heeten : wij gelooven ! wij gelooven! laat Uw zegen, Eminentie, dan het antwoord zijn. Zoo roepen wij U, in deze groote stonde üit aller harte toe : Prins der Kerk wees welkom in Maastricht, het oude trouwe vrome Maastricht, en moge deze ontvangst de niet onwaardige kroon zetten op de grootsche hulde, welke Nederland U bracht. Vervolgens nam Z. Em. ineen rijtuig, met vier paarden bespannen, plaats, met aan zijn linkerzijde Mgr. dr. Menten. De ©erewacht onder commando van dhr. P. Hustinx, opende den stoet; het rijtuig van den Kardinaal werd geëscorteerd door oud-Pauselijke Zouaven. Ineen 7-tal volg. rijtuigen had het hoofdoomité plaats genomen. Langzaam reed de stoet door de straten der stad naar de Sint Servaaskerk. Hoe dichter het oen; trum der stad werd genaderd, hoe dichter het | volk zich ordelijk op de trottoirs had opgesteld. Merkwaardig : onze Maastrichtsche temperai mentvolle bevolking sloeg vol diepen eerbied den stoet gade ; de eminente verschijning van z. Em. j scheen de bevolking diep te hebben getroffen, j Geen luidruchtig hoerageroep, geen geiawaai met hoeden of petten, doch een eerbiedig, godsvruchtig ontblootem van het hoofd, neerknielend voor den zegen. Voortdurend hief Z. Em. de roodgehandsehoende hand op, minzaam en vriéndelijk buigend en lachend.... .... Op ’t Vrijthof wachtte de maagdengroep Z. Em. op. De fijne stemmen klonken hèl boven bet zware doffe klokkangebrom. De oude Sint Servatius, de grijze reus, zong met z’n diepe basstem Z. Em. het welkom toe. Veie liederen heeft hij reeds gebeierd over de dakenzee der stad, welkomstliederen en treurgezangen, doch voor eer Kardinaal had hij weOlicht nog nimmer de eer. Statig schreed de maagdenstoet vóór het rijtuig des Kardinaals, doórzingend het welkomstlied, wuivend met de palmen, de hooge tonen van het Alleluja de lucht insturemd.... Zoo naderde de stoet den ingang der kerk, waar de priesterschaar, de bloem der kerk, in rodhette stond opgestemd. Z. Em. nam plaats onder den hemel, en schreed den eeuwenouden tempel in. Langzaam verdween hij door den langen gang, belegd met een prachtigen looper, dooreen haag van palmen ; daartusschen geplaatst op piéde-stals acht bisseboppen-reliekenihouders. In het portaal vóór de kerk stonden de busten van Monulphus en Gonduiphus. --- In de Sint Servaaskerk. De kerkwas spaarzaam en sober versierd met banderollen, om het streng architectonisch karaa ter niet te schaden. Op het altaar vóór het priesterkoor stond de reliek van den H. Servatóue.... Alle koningen en keizers, die ooit Maastricht hebben bezocht, hebben een bezoek gebracht aan hei graf van Sint Servaas. En ook de Nederïandsohe Kerkvorst heeft gebeden op Sint Servatius’ graf voor het aloude, katholieke Maastricht.... Wat een machtige overweldigende indruk maak te het priesterkoor, met zijne electrische lampei inde lijnen yan den Romaanscben koepel: de aanblik trof.... Bij de intrede van het kerkgebouw door den Kardinaal zong het zangkoor van Sint Mathias het Tu es Petrus van den directeur, Frans Holle – wijn.... Machtig klonken de akkoorden, gesteund door het orgel. Zegenend schreed Z. Em. door de menlgte, die tot inde uiterste hoeken den tempel Gods vulde, nadat den Kardinaal sprengkwast met wijwater, wierookvat en wlerookacheepje wat aangeboden. De opgang naar het hoogaltaar was indrukwek kend, zielverheffend. Z. Em. knielde op den bidstoel, omgeven door de talrijke priesterschaar, den Commissaris der Koningin, de leden van hei hoofdcomilé, van de regelingseommissie van den . optocht en van tal van autoriteiten, als leden van de Kamer, Gedeputeerde en Prov. Staten, van der. Gemeenteraad, voorzitters van bonden, alg yan den d iocesanen hond van K. S. A. enz. Nadat liet zangkoor op zeer te loven wijae eer Benedictus (gemengd koor) van Patesrtrina had gezongen, besteeg de Z. E. heer Wouters, pastoor van Sint Servaas, het prachtig verlichte hooMaltaar, begaf zich naar de Epistekijd© en zich wendende tot den Kardinaal-d.iak.en, zong hij de gebruikelijke gebeden en de priesterschaar antwoordde. Vervolgens zong het zangkoor eene Amtiphone, ter eere van den patroon der kerk, den H. Servatius ; bij het einde van deze Antiphome besteeg Z. Em. het altaar, kuste het en ging naar de Epistelzijde om. de oratie van den H. -Servatius te zingen. Toen kwam een niet minder indrukwekkend moment. Z. Ism. schreed naar den vóórkant van bet hoogaltaar, omgeven door de hooge geestelijkheid... Mgr. dr. Menten sprak een welkomstgroet : v. Eminentie, Hadden wijde eer TJ straks een even zoo eerbiedig als diep-gevoeJd wel kom toe te roepen, thans staan wij voor U het hart .gevuld met niet minder diapgevoelden dank. In naam der zoo talrijke schare herders en i priesters wier levenden Opperpriester Christus gewijd is, inden dienst dor zielen,; in naam van allen rhert hooggazag omkleed ; In naam der geloovigen allen, die in vromen eerbieo het gebed op de lippen U Eminentie, hier aanschouwen ; en in naam der gansohe stad Maastricht, der igeheele ,vrome bevolking bieden wij U hulde en dank. Dank voor Uwe komst binnen onze muren. Dank voor de Zegeningen, welke Uw» gezalfde handen ontstroomden. Dank voor de machtige medewerking ons verleend bij het Maria-congres. Dank voor de kostbare ster, welke de H. Vader door U, Maastricht liet toekomen en die schittert aan de gouden kroon van de Sterre der Zee. Dank voor de heerlijke .getuigenis, welke Gij in naam des H. Vaders als een kostbaar geschenk braant aan onzen on/verigietelijken. Bis schop. Geheel Limburg dankt U, Eminentie. Het is een roemrijk grafschrift te beitelen in het marmer voor het nageslacht. O ! konden wij in dit ©ogenblik de machtige stemme verbeffen, en als met een wonderstaf in de bevende rechter hand, onze Heiligen, de Heiligen van Maastricht, oproepen ter huldiging en ter dankzegging. Hoe gaarne zouden wij het levengevend woord van den groeten Ziener der Schrift, spreken tv, het kostbare gebeente der heilige Beschermers van Maastricht, rustend op zoovele altaren, als onze dierbaarste schatten bewaard in gouden schrijnen en roepen: „Staat op ! Staat op ! gij heiligen, van Maastricht! ging er niet een schok door uw vroom gebeente, toen Hij de muren binnen schr eed t waarin Gij gewoond, gebeden, geleden, gestreden hebt voor God en Godslkerk”. Komt dan om Hem met ons Uwen dank te bieden. Is het niet als traden zij daar aan in lange rijen de. bisschoppen van Maastricht den grooten Sarvatius aan ’t hoofd met den wonderstaf inde hand. Zijt gij het Monulphus en Gonduiphus? Een? verliet Ge uwe grafstede om ter Bisschopswijding te snellen inde naburige keizerstad. Komt dan ook nu, Kom mede, de groote martelaar Lambertus, met den bloedrooden palmtak inde hand. Komt allen en strekt Uwe handen vereenigd als ten Gulden schild over Hem, die bij zijn tocht door het land van den grooten Willebrord, Uw zetelstad bezocht. Roept ’s Heeren kostbaarste zegeningen over Hem af, en helpt ons, ons zoo te kwijten van den plicht der dankbaarheid. Hoor, Eminentie ! Zij bidden met ons : 0, God der Heerscharen, God Vader, God Zoon, God Heilige Geest, zegen dezen Uwen vromen Dienaar, U zoo dierbaar, Dien Gij zoo hoog hebt verheven in Uwe H. Kerk. Dien Gij Vader met Uwe kracht, Gij Zoon met Uwe liefde, Gij Heilige Geest met Uw licht, met Uw vuur hebt vervuld. Laat Hem zijn nog tal van jaren den groeten dienaar, den grooten dienaar van den grooten Opperherd-i-Uwer Kerk, den steun en de troost van Uw S ’ houder op aarde, dein roem van zijn Vaderlo"! de kroon der zonen van den Heiligen Alphon u-- 1 Beer© Jesns ! God der liefde, die daar zetelt in het tabernakel, verhoor deze ons aller bede ; gezegd hebt Gij immers : Wat gij. den Vader Ln mijnen naam zult vragen,, zal U gegeven worden. Dat.vragen wij. Deze bede leggen wij neer op hot heilig altaar. Moge zij verhoord worden ! Onder ademlooze stilte nam Kardinaal van Rossum het woord Dierbare Maastrichtenaren, Alvorens u den Zegen van den Opperherder der Kerk onzen beminden Paus Pius X te schenken, zooals mij bij monde van uwen hoogeerwaarden deken gevraagd werd, ter bevestiging van uw geloof wil ik een enkel woord tot u spreken. Plotseling verhinderd door den dood van den dierbaren bisschep om de betuigingen van de dankbare gevoelens te brengen, hebt ge toch deze gelegenheid nog willen hebben openlijk te getuigen van uwe liefde voor de Kerk, voor den Paus, voor den Stoel van Petrus. De stad van Sint Servatius heeft willen toornen, dat zij nog is de stad vaneen Monulphus en Gondulphus en zoovele andere bisschoppen die hier het H. Geloof hebben geplant, dat zij nog is de stad die het aloude geloof bewaart en op prijs stelt. De stad van Maria, de stad der Sterre der Ze© heeft als één man willen opstaan om te begroeten dengeen, dien zij beschouwden als een verte gemwoordiger van deugen», die de plaatsbekleeder is van den Godclel ijken Zoon op aarde. De hulde van gansch Nederland die eigenlijk gebracht is in mijn persoon aan Jezus’ plaatsbekleeder op aarde en welke hulde overal is geweest een zoo overheerlijke warme, innige, geestdriftige betuiging yan geloof, zal een innige troost zijn voor Z. H. En ik weet, dat ik geheel overeenkomstig zijn verlangen spreek, als ik u in zijn naam toespreek met een bede, een waarschuwing, en een ze gein ensch. Allereerst een bede : nl. om in uw gebed den Opperherder der H. Kerkte gedenken. De Paus wordt voortdurend door zijne vijanden belaagd, bestookt, bestreden. Alles wordt gedaan om het heilig geloof te verminderen en te vernietigen. De hel doet wat ze kan om door de moderne strevingen en de zoogenaamde moderne wetenschap hert geloof te vernietigen. Zeker : de Kerk van Christus is op een steenrots gebouwd ; dat weten wij, maarde strijd is fel en hevig ; daarom is hert noodzakelijk, dat allen bidden voor de Kerk van Rome, hielden volgens zijn verlangen, en bidden voor ben, die met den H. Vader de Kerk besturen.. Ten tweede : eene waarschuwing ; bewaar uw apostolisch geloof, dat door zoovele gevaren bedreigd wordt, diep in hert hart. Alleen inden waren godsdienstzin is het ware geluk te vinden voor tijd en eeuwigheid. Zonder geloof geen grondslag voor echte, ware tevredenheid des harten, voor waar geluk. Zorgt dat de sitad van den H. Servatius beware den grootsten aller schatten welke voorzeker de godsdienst is. Zij heeft weerstand geboden aan de stormen der 16e eeuw, o moige zij ook weerstand bieden aan de stroomen van dezen modernen tijd. Bewaar het geloof als hert beginsel van uw leven en streven. Ten slotte een zegewensch. In naam van den Heiligen Vader ga ik u zijnen zegen geven. Ik bid God, da.t die zegen neerdale in volle mate over uwe stad, neerda.le over uwe geestelijkheid en burgerij, over uw hoogsrtverdlenstel ijken deken, pastoors, seculiere en reguliere geestelijken, broeders en zusters ; dart hij neerdale over den gouverneur, de leden van de Prov. Sta ten, den burgemeester en d© raadsleden, over allien hier tegenwoordig of afwezig, over ouden van dagen en kinderen, over zieken en hulpbehoevenden, opdat God hen allen zagene voor tijd en eeuwigheid. Moge dj© zegen zijn een sterkte inden strijd des levens een sterkte op uw sterfbed en een teelten naar een gelukkige eeuwigheid. Daarna schonk Z. Em. den geiloovdgen don Pauselijken Zegen met vollen aflaat. De stoot trok in dezelfde volgorde naar den uit gang der kerk, waar den Kardinaal den wijwaterkwast aangegeven werd, terwijl het zangkoor he; feestlied aanhief : Wo sich Petrus Dom erhebet. De Sint Servaaskerk werd verlaten aan het zul derportaal. Z. Em. met den doken der stad, be nevens het gevolg reden in twee rijtuigen vanaf het zuidenportaal onder geleide van de eerewaah, langs een omweg, en toegejuicht door eene groote menigte volks, naar net gouvernementsgebouw, waar Z. Em. zijne opwachting ging maken bij dien Commissaris der Koningin. Klokke een uur wierd aan het gouvernements gebouw vertrokken en reed de stoet langs Papen straat, Vrijthof, Heten straat en Gr. Gracht naar de pastorie van Sant Mathias. --- Lunch bij mgr. dr. Menten. Z. Era. en gevolg gingen door de kerk vaS, Sint Mathias naar de pastorie. Vóór den hoofde ingang der kerk stonden groen en iaurianboomen* boven den ingang der kerkwas een baktakijrf, aa»gebrachit, waaronder het wapen van den Kardinaal. Inden middengang der kerk stond eea allee van palmen. Inde pastorie bood Mgr. dr. Meuten den Kardinaal en gevolg een intiem ontbijt aan. ,> Aan tafel hadden zich o. a. nog vereenigd Z* D. H. Mgr. Meeu wissen, het gevolg van dea» Kardinaal, de pastoors der stad. De gastheer sprak tijdens het noenmaal den Kardinaal als volgt toe.- Eminentie, Mag ik beginnen U mijn persoonlijken dank aan te bieden, dat Ge U gewaardigd hebt onder mijn nederig dak te willen komen aanzitten in deze stonde. Ik acht het een groote eer in dit oogenblik tot Li het woord te mogen richten. Meermalen hadden wij het geluk aan den geleerden. hooggewaardeerd en Pater Van Rossom, als aan een vriend de gastvrijheid te mogen aanbieden. De laatste maal. staai mij nog levendag voor den geest, en nu is ’t alsof ik bij dien laatstei» stap over mijn drempel U „ad moeten toe roepen „Quo vadis" waar gaat Gij heen? en Gij gingt om van trede tot trede hooger te stijgen in geleerdneid, in heiligheid en deugd en verdiensten, bij allerzijds steeds klimmende vereering en bewondering. En al ging het den Thabor op der verheerlijking \an eer en roem, oen Kruisberg echter was het niet minder om op de gepurperde kruin het kruis te helpen dragen van den grooten plaatsvervanger van den Goddelijken Gekruiste. Om den zware-n last te helpen dragon, dien Hij op zijne schouderen torscht, ais een ander Simon van Cyrene ; en zijn aangezicht als te reinigen door uwe toewijding van den hoon en van den spot waardoor Zijne vijanden het. ontheiligen, als eens Veroitnca met den H. Doek. Eminentie ! wees lang de Simeon van Cynene. Breng lang met troostende hand het heilige doek van Veronica hem aan. Wees zijn steum Uja troost, zijn vreugd, zijn geJok. * Aan Paus en Kardinaal M I 1 --- Op de Markt. Inmiddels, was de Gruote Markt volgeloopen met belangstellenden. Vóór het stadhuis hadden zk h m ster--vorm opgesteld de schoolkinderen, getooid met Pauselijke en nationale kleuren, met vlaggen inde haud. 't Was een overneerlijk giezietu. D-e zoiLfjostralen dansten uver cte kleureoi» zee, en de km,leren schalden hun hoogste vreugdehed. ï?oms werden ze al ongeduldig, en daa golme een hoera, over de kinderhoofden. Daar naden d.e Kardinaal ; de stadhuis klokken» slaan hall drie. De kinderen worden als geelectriseerd ; zij zijn niet meer te houden. „Hoera, hoera, leve d,e Kardinaal!’’ tailooze malen herhaald in eindeloozen jubel. Z. Em. getroffen; zegenend strekte hij ae handen uit, minzaam groetend, wuifend en iaonend.... Hoor, daar klinkt het Limburg mijn vaderland.... en het Welkomstlied.... ... Het stadhuis was prachtig versierd ; vóór den ingang een baldakijn, geilankeerd door groen. Aan den trap van het stadhuis bood een zoontje van het Kamerlid Ruys Z. Em. een bouquet aai» terwij! z. Em. vóór hij de vestibule betrad S *£ bur|eme^teïV'anP<:n’ ljMgemeester, Z. Eminentie. Een voor het gemeentebestuur van Maastricht hoogst aangenaam en vereerend oogenhik is aangebroken, nu wij Uwe Eminentie hier op het stadhuis mogen begroeten.P Wij heeten Uwe Eminentie, hier van harte welkom m sant Servatius oude bisschopsstad; waar gij vroeger als gewoon kloosterling meermalen 'den kansel bestegen hebt en waar gij thans, opgeklommen tot den hoogsten rang, tot de hoogste waardigheid die een priester naast den plaatsbekleder van Christus bereiken kan, ons inde gelegenheid stelt U de hulde te brengen, die wij U verschuldigd zijn. Oprechten dank brengen wij Uwe Em. voor Uwe aanwezigheid op deze plaats. Na den langen zege- en zegentocht die achter ij ligt, gevoeldei ook Maastricht, dat het niet achter mocht blijven bij allen, die zich opmaakten om U te eenen, als eender grootste tonen van Nederland, als eender prinsen der kerk. Ook wij wenschan uiting te geven aan de gevoelens van eerbied, die ons bezielen èn jegens uw persoon èn jegens- uwe waardigheid. Jegens uw persoon, omdat wij als Nederlanders ons verblijden in het heugelijke feit, dat na tal van eeuwen wederom een onzer landgenooten zich zonzeel door geest en wetenschap, door karakter en vroomheid onderscheidde dat hij waardig geacht werd verheven te worden, tot helper van het hoogst gezag in Christus kerke. , Jegens uwe waardigheid, omdat wij- als vertegenwoordigers van de hoofdplaats vaneen der kath. provinciën van ons land de tolk willen zijn van het meerendeel der bevolking onzer stad, dat in U naast den roemrijken Nederlander ook en voorat eert den bijzonderen afgezant van het zichtbaar hoofd der Kath. Kerk van onzen geeerbiedigden Pau® Pi-us X. De laatste dagen van Uw verblijf in het land, waar Uwe wieg eene stond, zijn aangehroken en waar ons inwoner» /van Maastricht de eer te beurt valt U als het ware den afscheidsgroet te brengen,, daar geven wij Uwe Eminentie de verzekering, dat het in zielental kleine Nederlandscbe volk niet achterstaat bij het grootste volk der wereld, waar het geldt eer én hulde te brengen aan zijne groote mannen. Van Haren Koninklijken troon is onze geliefde vorstin Wilhelmina vóórgegaan U daarvan het bewijs te leveren en ook d-e eenvoudigste harer onderdanen hebben haar voorbeeld gevolgd. Mannen en vrouwen van eiken rang en stand van welke overtuiging dan ook hebben Uwd i Eminentie als den eersten N-ederl. Kardinaal se* I dert meer dan 4 eeuwen gehuldigd. Bij al die eerbewijzen verzoeken wij Uwe Enu nentie ook de onze te aanvaard èn en zij het on* veroorloofd den wensch uitte spreken, dat Neerlands Kardinaal in lengte van jaren moge blijven Neeriands roem en glorie in Christus kerk. De jeugd op de Markt uiae# maar jubelen. Diep ontroerd sprak Z. Em. lret volgende : Edelachtbare heer en, .De grootsche hulde, die uw dierbare stad Maastricht mij op zoo geestdriftige wijze gebracht heeft en de eer waarmede u mij op dit oogenblik in dit raadhuis ontvangt, hebben diepen indruk op mij gemaakt. Zij bewijzen, dat de stad Maastricht der historie getrouw bleef en de aloude tradities handhaafde. Op de Huldigingen, die ik in heel Nederland mocht ontvangen, wijl het in mij zag een -vertegenwoordiger van Z. H. Paus Pius X, dien het in mij wild» begroeten en eeren, zette uwe stad de kroon, zooals zij dais kan. De laatste indrukken die ik in Neerland mocht ontvangen, zijn waarlijk niet de minste. Terwijl ik u, heer burgemeester en heeren raad3 leden en heel de burgerij dank breng, bid ik God, das Hij H voorlichte en helpe in alles wat u tot 't welzijn van de dierbare stad Maastricht ontwerpt, beraadslaagt en ten uitvoer brengt. En ik bid God, dat heel de burgerij onder de voortdurende hoede van haar schutspatroon Sint Servatius' en Gods Lieve Moeder de Sterre der. Zee u geleide tot waar geluk van tijd en eeuwigheid. Vóór Z. Em. het stadhuis verliet, onder de tonen van liet 3enedictus van Van Helden door het Stedelijk Orkest, zette Z. Em. zijn naam in het gulden hoek en toekende hij ©ene oorkonde, dooreen Eerw. Broeder op meesterlijke wijze uitgevoerd. Het vertrek vaji het Stadhuis. Het vertrek van Z. Em. van het stadhuis is een moment geweest, zóó indrukwekkend, zóó grootsch dat het een nimmer te vergeten indruk niet alleen bij Z. Em. doch ook bij de school- en weeskinderen en de toeschouwers zal achterlaten. Daar verschijnt onder luide spontane toejuichingen en vlaggengezwaai Z. Em. op de balustrade vóór het raadhuis. Een orkaan van jubel bleekt los, de menschen, op de daken wuiven mede. De muziek ziet het welkomstlied in, en onder de flinke directie van dhr. Soons, klinkt Z. Em. uit de duizenden kindermonden het welkom toe. En dan hei défilé der kinderen en weezen vóór Z. Em. ; met wat oen kranigen pas marcheerden de meisjes en knapen op de maat der marschmuaiek van de Kon. Harmonie voor den Kardinaal, wat boute kleurenschakeering, wat heerlijk gezicht. Dat was toch wel een van de mooiste momenten, die de dag opgeieverd heeft: de hulde der schooi kinderen aan den kardinaal. AI die kleinen, velen in gesierde kleed ij uitgedost, witte bruidjes met Pausgeel en kardinaalsrood, gymnastjes in het geel-wit, een groepje in zouavenuniformpjes met een goud-gegalonneerd seirgeantje voor het front, dat alles straalsgewijs voor het stadhuis opgeste'd, met. het hart der levende ster voor het bordes, ovai-wapperd door vaandels en Pausvlaggen, die wuifden inde beweeglijke handjes, ais de keeltjes in fcooge kinderstemmen hoera’s deden trillen, een groepje in tunica en ialmatiek met palmen, andere met bloembogen, en dat alles omraamd dooreen dikke mensehenlijst langs de randen van het wijde Marktplein, bestraald dooreen lachend zonnetje, ’t was een Pakkend tooneel, dat den kardinaal blijkens het vochtig worden van de goedig-stralende oogen diep aangreep. En alvorens Z. Em. naar die Bosöhstraat reed, schonk hij den kinderen en duizenden toeschouwers den Pan&eiijkem Zegen. Onder luid gejuich verliet Z. Em. om 3 uur de Markt, om geëscorteerd door die ©erewacht, zich te begeven naar het klooster der Duitsohe Zusters, Welks ingang prachtig veirsierd was, en waar Z. Eminent és ---