De Franschen dringen in Lotharingen. Bij't barnen des gevaars. I. – INLEIDING. Ho ‘toestand lansfgs f*’t*asikj*ïjk,s 0©sf§§B*©inSi Mfat ssal Italië doen? TWEEDE SERIE. xxx Het moge niet als ijdeltuiterij beschouwd Worden maar veeleer als eene uiting van erkentelijkheid, wanneer wij hier gewag maken van de ruime belangstelling, die de eerste serie deaer artikelen in breede kringen heeft gewekt. Verschillende Neüerlandsche binden verklaarden openiijik, het daarin voorgestane zuiver- en uitsluitend u&tionale standpunt te deeien ; enkele buitenlandeclxe bladen maakten met blijkbare waardeering van dat standpunt gewag; uit allerlei vaderland-Bchen kring ontvingen wij particulier bewijs van instemming, en als we éer. daarvan met name ver,knelden, nl. eene als zoodanig gemotiveerde abonoements-opgave voor een Nlederlandsch luitenantgeneraal, adjudant i. to. d. van H. M. de Koningin, dan is ’t alleen om te doen uitkomen, dat we ons yp volkomen veilige baan gevoelen, wanneer we de van harte door ons voorgestane zienswijze in deze tweede reeks artikelen verder gaan ontwikkelen. De aanleiding daartoe is niet gezocht; ze dringt Dich op de meest natuurlijke wijze op. Litgaande nl. van den grondslag, waarop wede eêi'ste serie dezer artikelen schreven, zijn we bij-10 rul ere aandacht blijven vrijden aan hetgeen ruchtbaar werd omtrent de politiek-militaire verhoudingen van België tot andere Staten, vóór den oorlog, overtuigd als we zijn, dat daarin, min'der voor ons Land aas wel voor een groot deel van ons volk, een diepgaande les verscholen ligt. „Wie zich aan een ander spiegelt, spiegelt zich tacht”. Die beschouwingen nu hebben een lezer te Maastricht ertoe gebracht ons het volgende schrijven te zenden, dat we te belangrijk vinden om liet onder de r übriek „Ingezonden stukken”, met toevoeging van eene meer of minder korte voetnoot, als afgedaan te beschouwen. D« brief luidt als volgt: Geachte Redactie. Naar aanleiding van uwe artikelen omtrent Belgie s afspraken met Engeland, waardoor België in .zijnen neutral! teitsplicht zou te kort geschoten zijn, wenechte ik een enkele opmerking te maken, en ik verzoek u beleefd deze wel in uw blad op te willen nemen. Wanneer Nederland een (geheime) overeenkomst zou gesloten hebben met België omtrent de door deze Staten te volgen gedragslijn, wanneer het Duitsche leger in beide landen hinïiendrong, zou Nederland dan in zijn neutraliteitsplicht zijn te kort geschoten? Of zou naar uwe meerling Nederland dan ook met Duitschland overeengekomen moeten zijn, hoe tezamen op te treden, wanneer een aanval van Belgische zijde plaats vond? Neen toch, zeker. En toch zou, wilde u consequent blijven, deze vraag door u bevestigend moeten beantwoord worden. In uwe artikelen geeft u nl. te kennen, dat België, hoewel er van overtuigd zijnde geen schending zijner neutraliteit van Engelsche zijde te verwachten te hebben (ten rechte of ten onrechte, dat kunnen we in het midden laten), toch een overeenkomst met Duitschland had moeten sluiten om een dergelijke schending te voorkomen. En dat alleen, omdat België steun zocht bij Engeland (ten minste volgens de m.i. geen volkomen vertrouwen verdienende Duitsche berichten) tegen een Dnitschen aanval, dien het welhaast als zeker kon beschouwen. Hoogachtend, U dw. A. J. KANNGIESSBB. --- II. – DE KWESTIE Laten wé, alvorens nader op bovenstaand schrijden in te gaan, allereerst hulde brengen aan de {ruiterlijkheid van den schrijver, die zijn stuk met .volle naamsondertoekening doet plaatsen en aldus aan velen een frisch voorbeeld geeft. Het tegenbetoog van den geachten inzender is ërieJedig. 'EERSTENS vraagt hij T Zou Nederland, dooreen .Verbond met België tegen Duitscldand, zijne neutraliteit hebben geschonden? TWEBDENS; zou Nederland dan ook met Duitschland een verbond tegen België hebben moe-] ten sluiten? DERDENS zegt hij, dat een overleg van België met Duitschland, tegen een mogelijke neutraliteatsschennis van Engelsche zijde, volkomen overbodig was. Deze puntjes betrekken onwillekeurig zulke belangrijke kwesties in het geding, dat eene ietwat ingaande behandeling, althans van de punten l en 3, ten volle gerechtvaardigd mag geacht worden. Punt 2 is minder gewichtig. Ondersteld zelfs, inden gedachtengang van den inzender, dat er ooit gevaar voor schending van Nederland’s neutraliteit van Belgischen kant ware te duchten geweest eene overigens onaannemelijke onderstelling —, dan zal iedereen het toch wel hieromtrent met ons eens zijn: dat de gebeurtenissen der laatste vier maanden voldoende hebben aangetoond, hoe ons kranig Nederlandsch leger, om zülk een aanslag op onze grenzen te weren, wc’ ’en vreemde hulp zou hebben noodig gehad. --- ONZIJDIG NEDERLAND! ONZE HANDEL. LONDEN, 5 Dec. (Reutsr-, In bot engelsche Staatsblad wordt medegedeeld, dat de uitvoer van blik an vleesch in blikken bussen naar Zweden, Denemarken en NEDERLAND verboden i®, evenals de uitvoar van thee naar al de buifcanlandsche havens 'in Europa en aan de Middellandsohe en Zwarte Zee, .met uitzondering van Frankrijk, Rusland, België, Spanje en Portugal. --- AAN DE ZEEUWSCHE GRENS. KOEWACHT, 5 Dec. (N. R. C.) De katholieke kerk dezer gemeente staat op Belgisch grondgebied. Toen nu heden verschiltende personen, ter kerke wilden, werd hun medegedeeld, dat zij er wel heen mochten gaan, maar niet terug. Daardoor verkeeren alle katholieken in de onmogelijkheid, hun godsdienstplichten te vervullen. Waarom deze strenge maatregelen eensklaps door hot Duitsche bestuur genomen zijn, weet niemand. --- OP FRANSCHEN GROND. DE STAND LANGS DE OOSTGRENS. Vermoedelijk onder den indruk hunner vooruitschrijdende beweging in Lotharingen en den Elzas seinen Engelsche correspondenten vroolijke stemmingsberichten van hot front. „Alle gevaar voor de Oostelijke grens is nu geweken”, juicht de corr. der Daily Chronicle, hoewel hij toegeeft, dat de Duitschers nog altoos bij St. Mihiel aan de Maas staan. En hij voegt erbij, dat Verdun eigenlijk nooit ernstig is belegerd geworden. Hier komt hij wfill wat in tegenspraak met zijn collega van de Daily Mail, die juist denzelfden dag meldt, dat er een kwart mi Mi oen Duitschers om Verdun is opgesteld. Intusschen, alles saamgenomen, valt niet te ontkennen, dat de positie der Franschen aan hunne Oostgrens inde laatste acht dagen merkbaar beter is geworden. Blijkbaar hebben de Duitschers groote troepenmassa’s aan de bezetting van het Rijksland moeten onttrekken, om die tegen de Russen in het vuur te brengen op het Oostelijk gevechtsterrein, waar aanvulling van de geleden zware verliezen hoognoodig was. De Fransche generaals hebben rdit natuurlijk spoedig genoeg gemerkt en met kordate doortastendheid van de dunning der liniën van hun tegenstander geprofiteerd, om voordeelen te behalen. Dat hun dit gelukt is, blijkt o.m. wel hieruit, dat de Fransche regeering deze week uit Bordeaux naar Parijs terugkeert. --- NIEUWE MANSCHAPPEN. Nu reeds is door de Fransche regeering de onmiddallijke keuring der dienstplichtigen van 1916 gelast. De lichting 1915 wordt binnenkort opgeroepen. --- DIEPE HAAT. Een luitenant van de Duitsche landweer deelt aan de Hannov. Kurier mede, dat aan het front de officieren en soldaten elkander onderling niet meer begroeten met Guten Tag en Adieu, maar met Gott strofe England, waarop de wedergroet luidt: Er strafe es. --- IN DUITSCH GEBIED. FRANSCHEN IN DUITSCHLAND. „Tem zuiden van Metz werden Vrijdag aanvallen van de Franschen afgeslagen” Aldus eten ambtelijke mededoeling van het groote Duitache hoofdkwartier. Dat is een veelbeteekenand. bericht 1 Om iemands aanvallen te kunnen, afalaan, moot metn hem ter plaatse tegenover zich hebban. De Frar ’;Ca /jja dus wanen althans Vrijdag *— bszuh 1 Metz. Dit il zeggen, dat ze zich niet aßaan in dien Rtanp nebben, genesteld maar nu ook reeds in Lotharingen zijn binmenged rongen. Metz ligt dicht bij de grens, en zoo heel ver zijn de Franschen dus nog niet binnen, maar zij ■zijn er, en dat is reeds van beteekends. Nu de Russen in Oost-Pruisesn, de Framsche» in den Elzas en Lotharingen staan, is de toestem anders diaa een maand geileden, toen. Berlijn sean de, dat er geen «sokele vreemde soldaat voet op Duitechen bodem had. De Timet roept reeds zegevierend, dat de Duit scherts uitgebreide toebereidselen maken voor een terugtocht uit Lotharingen. Maar.... zóóver is t nu juist niet. BERLIJN, i Dee. (Wolff). Tca* aak© van ïy&t officieel© bericht unit Paznje, dat de Fransehe troepen op 2 dezer Boven- en Beneden-Aspoch inden Elssse zouden nebben veroverd, vernamen wij van bevoegde zijde, dat bij Boven-Aapach fvlceirh; een post werd genomen, die vrijwillig door de Duitache troepen, weed verlaten. Beneden-Aapach is nog steeds in hamden der Duitschers. Zijdelings bevat deze tegenspraak eene erimnTiifiTßg van het feit, dat de Franschen in --- BOMMEN OP EEN STAD. BERLUN. 5 Dec. Vijandelijke vliegtuigen wierpen gisteren bommen. boven Freiburg in Dreiagau (Baden). --- KRIJGSGEVANGEN PRIESTERS. Zoocü» mem. weet, heeft de keizer kort gefextoi een besluit uitgevaardigd, ingevolge hetwelk krijigsgevaaigein gemaakt katholieke pnesiters, die, zooials bekeiüd is, in Frankrijk aiam het inoot medestrijden, ais officioron behandeld zullen worden. Ook onder de naar een voorstad van Kassei gevoerde gevangenen bevonden zich eeraig» Framscfa© priesters, die dezer dagen zijn verwezen naar het offiiciersgevamgemkamp te Mlindetn in' Hannoveir. Vóór zij echter in het genot werden gesteld vam de voorrechten van officieren, die gevangen zijn, moesten zij bewijzen, dat zij inderdaad tot den geestelijken stand behoorden. Zoo werd hun een geregeld theologisch examen door bemiddeling van een tolk af genomen. Eerst toen zij waren gestaagd, werd hun de officiersrang toegekiend. --- VERDWENEN. Een tód vam den Rijksdag ie verdwieneni. Sedert vier maanden, dns sedert het uithoeken van den bortog, ia de jeugdige eociaai-detnocratische afgevaardigde dr. Georges Weill, joumaüst en inden Rijksdag vertegen woord iger viato. het dflistrict Meiz, niet te vinden. Dr. Weall was Eerlij nsen correspondent van, de Parijsche Humanité, het orgaan, van Joam Jaurèe. Hij vertoefd© h-arhaah lelijk te Parijs eta moet aan de zijde van Jaurès hebben gestaanl, toen des© werd vermoord. Sedert is dr. WedH verdwenoenu. De mt Mtajir» autoriteit zoekt hem --- AAN DE NED. GRENS. Mien schrijft vanj Gelders’ Oostgens aan de N. RL : De moeilijkheden voor het passeoren van de grens en de oplettendheid der Duitsche beambten, worden steeds grooter en greoter. Men brengt dit voor een deel in verband met de ontsnapping van Fransche krijgsgevangenen uit het gevangenenkamp te Friedriclisfekl bij Wesel. Van Duitsche zijde wordt beweerd, dat die ontsnapping niet anders mogelijk is dan doordien spionnen in het spel geweest moeten zijn ; vandaar dat man tegen ieder verdenking heeft. De grensbeambten hebben een zwarte lijst, waarop de namen voorkomen van allen, die van anti-Duitseh gezindheid blijken hebben gegeven in gesprekken of door uitlatingen. Deze lijst wordt geraadpleegd, als men den pee van een Nederlander heeft ingezien. --- IN MANNENKLEEREN Naar een Norden-bericht meldt, is in het recruten-depót te Konitz in West-Pruisen onder de pa» aan geworven ree ru ten een meisje ontdekt Deze recruut was 19 jaar oud, heette KJara Bahlo en was uit Insterburg afkomstig, van waaruit zij zich met andere vluchtelingen naar Dantzig had begeven. Zij kon daar geen haar passenden arbeid vinden, het stuitte haar tegen de borst om van de liefdadigheid harer medemenschen te leven en nam daarom een koen besluit. Zij liet ach. het haar afsnijden, schafte zich mannenkleden aan en sloot zich aan bij een troep recruten, die naar Konitz werd gedirigeerd. Daar kreeg zij een uniform, werd bij burgers ingekwartierd en maakte militaire marschen mede zonder dat men het vermoeden koesterde, dat de aardige, zachte recruut een meisje was. Maar het kon haar niet gelukken op den duur de medische inspectie te ontkropen, zoodat zij eindelijk, door den nood gedwongen, er toe overging haar geheim aan den chef van het depot te openbaren. Al haar smeeken om bij den troep te mogen blijven bleek ijdel. Zij werd zoo spoedig mogelijk weer in vrouwenkleed©ren gestoken en naar Dantzig teruggezonden, waar zij op het oogenblik voor verpleegster opleiding ontvangt. --- IN EN OM POLEN. RUSSEN IN OOST-PRUISEN. UIT RUSSISCHE EN FRANSCHE BROS De militaire medewerker der Russische Non» Vremja, de meest geziene deskundige der Rusni sche pers schrijft, dat do aanval dar Russen oj Oost-Pruisen de grootst mogelijke moeiliJkhedM ondervind,t omdat de strategische maatregel® der Duitschers het geheels Russische, in vrede» tijd opgemaakte krijgsplan ondersteboven wier pen, en de minste fout hen (de Russen) in om waar labvrinfh aou doen verdwalen. _ _ Het Parijsche fottmal ontvangt eeme /tepécne w Warschau, luidende dat de Rassen bet oflonoW in Oost-Pnrisen hebban opgegeven. De moeilijkheden lijken In dat ‘land onoverkomelijk, zegt het telegram. De Duitschers hebben van dat land, ’t welk slechts uit meren, moerassen en bosschen hertaal, een ongehoord sterke wintervesting gemaakt. Wat geen water is, is ondermijnd; prikkeldraad, electrische mijn-versperringen en tafilooze nieuwe vondsten van Duitsche ingenieurs hebben bet land als operatie-terrein onmogelijk gemaakt. --- Advertentie ijvuumDmmewrmr—"- ■lÉHmrTrnr D# abonnés van dit blad z$a ©Vérse nkcmaüg d# op de polis Tasigesteld© of de gepubliceerd* bepalingen gTai’jo verzekerd tegen ongeïnkkoa voor /5000 *r /2580 ~."/2500k=k