Fransch-Italiaansche pressie op de Nederlandsche regeering. Duitschland blijft optimist tegenover de te wachten Amerikaansche oorlogsverklaring. – Amerika rekent met de onwaarschijnlijkheid, dat de oorlog nog drie jaren zon kunnen duren! Onvoegzame aandrang. xxx Inde Telegraaf lezen wij het volgende bericht: --- De zaak Schröder. STAPPEN VAN DE FRANSCHE EN ITALIAANSCHE GEZANTEN. Dinsdag 1.1. hebben de gezanten van Franke rijk en Italië stappen gedaan bij onzen minister van Buiteniandsche Zaken, ten einde diens aandacht te vestigen op de termen, waarin het requisitoir, den 14den Maart door jhr. rnr Van den Brandeier, in verband met de zaak Schröder uitgesproken, vervat was. Tevens wezen de beide gezanten den minister van Buiteniandsche Zaken op het feit, dat inde Nederlandsche pers artikelen verschenen waren, waarin de Entente-mogendheden veel scherper werden aangevallen dan het geval is met de Centrale Mogendheden in het geïncrimineerde artikel van de „Telegraaf." De heer Allizé en de hertog de Cavello hebben ten slotte den minister van Buiteniandsche Zaken gevraagd, welke maatregelen de Nederlandsche regeering dacht te nemen, ten einde den eerbied voor onpartijdigheid en neutraliteit bij de rechtspraak te verzekeren. Dit bericht zal op eiken nationaal-voelenden Nederlander een ergerlijken indruk maken. Welhoe, ons volk heelt zoodanige zorg voer de onafhankelijke en vrije toepassing van liet Recht, dat het in zijne wetgeving bepalingen heeft vastgelegd om het onze eigen regeering, onze Koningin zelfs onmogelijk te maken eenigen invloed uit' te oefenen op de vrije uitspraak van den Nederlandschen rechter, naar eer en geweten. En nu komen er een paar vreemde gezanten en willen pogen datgene te doen wat wij ©nze eigen Ti roon niet toestaan. Of het een zaak geldt van Schröder ©f voor of tegen wien ook, doet er niet toe, het buitenland heeft met de handen van onze Nederlandsche justitie af te blijven. In Frankrijk denkt men over de rechtspraak anders ; daar ziet men er geen heen in, de justitie iet werktuig te maken van de bovendrijvende partij ; menig wereidgeruchtmakend proces heeft dat reeds voldoende aangetoond. Dat de Fransclie gezant den vermeiden stap deed, wondert dus niet. En Italië schijnt neiging naar Fransche toestanden op dit gebied te hebben, te.. oordeelen naar liet feit, dat de ltajiaansche gezant te 's-Gravenhaga zijn collega in dezen steunt. Maar teekenend is het, dat Engeland, ivaar men eerbied heeft voor het justitie-wezen, en de rechtspraak wellicht hooger staat dan in eenig ander Europeeseh land, dat Engeland zijn gezant niet heeft mee laten doen aan den stap van diens aaide ambtgenooten. Dat teekent. Dit schetst ook de verwachting der Britsche diplomatie, dat wie aldus van wal staken, zullen lek varen op de ijzeren onverzettelijkheid der Nederlandsche Kegeering. En aan het Foreign •Office to Londen is men te handig om zich aan ien waarschijnlijk échec bloot te stellen, Nederiand’s rechtsgeleerde en niet-rechtsge-Iserde bevolking wacht van onze regeering een besliste afwijzing van den onvoegzamen stap der beide vreemde gezanten. Aan de Vrijheid van ons Recht mag niet ge raakt worden. --- Duitschland en de V.S. De Senaat te Washington heeft zich, zooals we reeds meldden, voor den oorlog uitgesproken.'De Kamer, hoewel het buiten eiken twijfel staat, dat jse eveneens zal doen,' is nog zoover niet. Dhr. Lodge zeide inden Senaat, dat de V. S. geen groot leger naar Europa kunnen sturen, 2want we hebben thans nog geen leger om te zen®' het zou me echter verheugen, indien wij 10.000 man zouden kunnen uitsturen, opdat ten minsie de vlag der Vereenigde Staten, op het Fransche oorlogsveld ontplooid kan W'orden.” Volgens den Amerikaanschen correspondent der Daily Chron. wordt ei' een plan overwogen oni eenige duizenden officieren en manschappen van het staande leger naar Frankrijk te zenden voor oefening gedurende eenige maanden, waarna ze terug zouden keeren om als instructeurs der Ame•dkaansche recruten te dienen. De vraag of de regeering een volkomen bondgenootschap met de Entente zal aangaan, door de overeenkomst tegen het sluiten van ©en afzonderlijken vrede mede te onderteekenen, zal natuurlijk pas later uitkemaakt .worden. Dat de regeering bij hare plannen rekent op esn driejarigen oorlogsduur, is uitgebracht door Alwin Dodd, lid van den Raad voor de Nationale Verdediging, die zegt, dat het opgemaakte plan op dien tijdsduur is beraamd. * >!< % Een neutraal blad, de Zweedsche „Nija Dagligt Allehanda" denkt daar heel anders over. Vóór Amerika zijn vrij beperkte actie kan ontwikkelen, zegt het, zal de oorlogskans wellicht reeds beslist zijn. „Twee factoren zijn op dit oogenbiik van zeer speciaal belang, de gevolgen van den duikbootoorlog voor Engeland en de vreedzame tendenzen van een groot gedeelte der Russische revolutionnairen Zoover wij zien kunnen, zullen de Ver. Staten met m staat zijn deze factoren te verzwakken * wei echter zou Amerika zich zelf door den stap dien het denkt te doen, aan gevaren van niet te berekenen om vang kunnen blootstellen.” In Europa gelooft trouwens geen enkel militair deskundige, dat.de oorlog nog langer dan een jaar zal kunnen duren. De spionnen;acht en df bedreiging dat alle verdachte Duitschers zullen worden geïnterneerd !~SS? lr? d® v- s- 6011 geweldigen aandrang “ Duitschers «aar de naturaiisaüebu-' uJn de meeste candidaten tot hö bllr?erSchap nadat J iT bevestigend hadden beantwoord . „Zijt ge U bewust dat voor noe ppn r?ioverder is verstreken de staat van ooriog officSf kan zijn uitgebroken tusschen dit land en het land nif lij volk™ de beteeke lo^TTlrtnrr »*ring, die 001, blijft men in Dnit««hi Ce«tralen zal meebrengen, komt difi.il optimistisch. Het best Beriija aan de N oen uit schrijft. ‘ kok&lanaeigier daarover büSs öen fStaat van 100 millioen g rs aldus het mm of meer officlan?,» Kien ben Snoeengêewefdriïl Wij roeds te ririjden^ebgoen dflrtchinf^ldlSTe overmacM, zou zelfs dan geen onverschillig© zaak zijn, indien het «oen ver ±«n?S beteetoende van de tegen ons in hef veTd strddkfaSffw de ta»3ntronz« vloot strijdende df flnancieeie weerstandskracht van onze teS standat-s voor langen tijd te sterken. ° vms Bwev,Dui sch*f>®n, die in hun ha- escilikking stellen van onzie vijandrn en daardoor de uitwerking van onzen duikbootoor log verzwakken. f Üden fout begaan, indien zen indirects deelneming van onzen meuwea vijand rekening hielden. Wij moeten ZZ:T7Zd mJn’ du1 binnen e3n «iet langen „ J .de Amerokaansoho vloot zich met die onzer andere vijanden vereenigt ter bestrijding van onze duikbooten, mi dat er Amerikaansche troepen op het oorlogster Hf in verschijnen. '•P?ch vo°r al'f'S moeten wij rekening houden met de moreele uitwerking, die het meedoen van de Veneeiugde Staten aan den wereldoorlog zal hebben op ónze vijanden. Er is geen twijfel aan of hun vertrouwen op de overwinning, die door onzen auikbootoorlog allerzwaarst was geschokt, zal weer worden versterkt, wanneer een staat, die beschikt over zoo enorme machtsmiddelen als de Ver. Staten, zich als -elfde inde rij hunner bond een ooien schaart. „Een nieuwe hoop zal bij hen ontwaken. Zij zullen tot het laatste overblijfsel van hun kracht aanwenden om deze hoopte verwezenlijken. Met al deze mogelijkheden hebben onze regeering en onze legerleiding gerekend, toen zij besloten met den onbeperkiten duikbootoorlog te beginnen. „Toen Hindenburg aan Bethmann-Hollweg den brief schreef, dien deze inde commissie van den Rijksdag op den 31steii Januari heeft voorgelezen, zag hij reeds datgene vooruit, wat zich nu heeft verwezenlijkt. In vertrouwen op dit woord, op zijn leger en zijn vloot, ziet heit Duitsehie volk met rotsvast vertrouwen op de overwinning ook de toeneming in macht tegemoet, die zijn vijanden van de overzijde van den Oceaan komt toevloeien". De Lokalzeiger is wel wat erg optimistisch. Versterking van de Eng'elsche vloot door de Amerikaan sche heeft zeker niet veel te beduiden, zoolang de Engelsohe vloot toch niets verricht. Versterking van het Geallieerd leger met Amerikaansche troepen ineen aantal van beteakenis zal waarschijnlijk te laat komen. Maar het blad vergeet, dat de financieele steun der V. S. aan hun bondgeinloöten van gxoote beteeikenis voor dezen is, en dat Amerika door het inbeslagnemen van de Duitsche schepen in zijne havens de Duitsche duikbooten voor de keus kan stellen : 600.000 ton laadruimte meer voor de Geallieerden te laten varen of die massa van tiun eigen bezit inden grond te boren. --- Belgischs brieven. (Van onzen correspondent). ANTWERPEN, 1 April 1917. Z. 1). H. Mar. Martinus Ifubertus Hutton. --- Bisschop van Luik. Op Paaschmaandag zal het vijftig jaar geleden zijn, dat de hooggeachte en geëerbiedigde Kerkvoogd van Luik tot priester gewijd werd. De katholieke Limburgers en hunne geloofsgenooten van de provincie Luik (het bisdom Luik omvat beidé provinciën) stellen zich voor, dit gouden jubileum, zoo niet met vollen luister dan toch op waardige wijze te herdenken. Eenigë bijzonderheden over het leven en streven van dezen grooten Vlaming zullen den lezers van de Limburger Koerier zeer zeker welkom zijn. Martinus Hubertus Rutten zag dan 17 December 1841 het levenslicht te Geystingen, een doraje dicht bij M&eseyck. Hij behoort tot een landbouwersgeslacht, dat zich zoowel in Nederlandsch- als in Belgisch Limburg heeft uitgebreid en alom geacht wordt. De jonge Martinus bezocht eerst de lagere school op zijn dorpje en daarna de bijzondere middelbare school te Maaseyok. Toen in 1854 de Kruishearen daar een college heropenden, ging hij er onmiddellijk heen. Weldra werd hij door zijn leermeesters opgemerkt om zijn leergierigheid en zijn schranderen geest. Hier werden de grondslagen gelegd, waarop later een stevig gebouw zou worden opgetrokken, vooral wat de grondige kennis der moedertaal betreft. Om de leergangen van poësie, rhetorica en wijsbegeerte te volgen, begaf Marten zich naar het klein Seminarie te Sint-Truiden en naar het Groot Seminarie te Luik. Te Sint-Truiden onderscheidde hij zich zoo door zijn vaardigheid in het spreken en schrijven van zijn taal, dat hij door zijn makkers tot- voorzitter werd gekozen van bet taalminnend genootschap „Utile Dulci”, dat heden nog bestaat. In 1868 werd bij tot leeraar inde wiskunde benoemd aan het bekende seminarie Sint-Rochus, zoo schilderachtig in het hartje der Ardennen gelegen. Zooals ik reeds zeide, was het op Paaschmaandag 1867, dat hij te Luik tot priester gewijd werd, en wel door Mg.r. de Mercy-Argenteau. Nu onderwees hij ook godsdienstleer en ontwierp zijn gunstig bekenden „Cours d’apologétique ohrétienne”, die tot heden meer dan dertien herdrukken beleefde, en ook in het Italiaansch verscheen, maar niet in het Nederlandsch. In 1873 werd onze knappe priester van learaar tot bestuurder van Sint-Rochus bevorderd ; hij bleef er tot 1877 en wist zijn gesticht tot eien tot dan toe ongekend en bloei te brengen. De toenmalige bissöhop, Mgr. de Montpailier, vereerde hem met de waardigheid van kanunnik en tevens met het dekenschap van Ferrières. Inde Kerstvaeantie 1877 vertrok hij naar Sint-Truiden, als leeraar in het Seminarie. Lang bleef hij er niet; Mgr. Doutreloux, die inmiddels den bisschoppel ijken zetel te Luik had beklommen, benoemde Mgr. Rutten tot vicaris-g-eneraal, een waardigheid die hij bekleedde tot het overlijden van Mgr. Doutreloux in 1901. Inde woelige dagen van den schoolstrijd onderscheidde de rustëlooze vicaris zich door zijn buitengewone bedrijvigheid. De belangen der Kerk vonden in hem een taaien, welsprek -nden voorvechter. Maar ook het maatschappelijk vraagstuk lag hem nauw aan het hart. Hij was het, die den Paters Redemptoristen te Luik het „Werk der Vlamingen” tot stand hielp brengen. Op de congressen der maatschappelijke werken, in 1886, 1887 en 1890 te Luiik gehouden, sprong Monseigneur manmoedig inde bres voor het goed recht der Vlaamsche taal en wist door de vergadering de volgende motie te doert ■ aannemen : „Dat de hoogere standen in fret Vlaamsche gedeelte des lands, hun verantwoordelijkheid, het ware belang des volk3 en ook hun eig n voordeel beseffende, zich door een grondige kennis der moedertaal in staat stellen om op hun medeburgers dien invloed uitte oefenen, welken hun maatschappelijke stand medebrengt, om met woord en daad de katholieke volkswerken te ondersteunen en aldus invloed inde uitbreiding der socialistische leerstelsels afdoende te bevechten”. Verschillende eervolle onderscheidingen vielen den eerbiodwaardigen man ten deel. Achtereenvolgens werd hij benoemd tot ridder, officier en commandeur inde Leopoldsorde. De „Alma Mater” van Leuven had hem reeds in 1888 den titel van Doctor inde godgeleerdheid honoris causa verleend. Den 6 Januari 1902, op zestigjarigen leeftijd, werd hij tot bisschop gewijd door den nog immer diepbetreurden kardinaal, wijlen Z. Em. Goossens. Onverdroten, met onve.-zwakten ijver, werkt hij door, getrouw aan zijn wapenspreuk : „Non recuso laborem" (Ik weiger geen arbeid). In 1904 werd, te Hasselt, het eerste Nedeirlandsch Eucharistisch congres gehouden. Mgr. Hutten 'opende het en wees, in zijne merkwaardige rede, op de noodzakelijkheid van het gebruik der moedertaal voor allen, die zich tot het volk willen richten. Als Nederlandsch dichter en prozaschrijver staat Mgr. Hutten zeer gunstig bekend. Zijn _ eerste dichtproeven verschenen inde „Letteroefeningen’ van liet bovenvermeld genootschap „Utile dulci”, o. a. liet heldengedicht „Judith” (1862). In 1883 verscheen bij Beeters te Leuven „De Nero van ’t Noorden”, een tooneelspel in drie bedrijven, dat den 'strijd voorstelt tusschen Keizer Hendrik IV en [Paus Gregorius VII. Herhaaldeliik öpgevoerd, werd het in 1897 te Nijmegen herdrukt (eenigszins gewijzigd) onder den titel „De’ Kerkvervolger”. Als prozaschrijver liet hij zich kennen-in ,He4 Belfort” (Gent A. SifiPer) en in ~D' Sales'usboicvan Luik”, waarin talrijke, immer diep doordachte bijdragen van zijn hand werden opgenomen. Eenige van deze bijdragen verzamelde hij, op aandring>en van talrijke vrienden en vereerders, onder den titel „De Goddelijke beloften der Kerk inden loop der eeuwen" (1890). In zijn „Synodale aanspraak over de wettigheid der Vlaomsche beweging" in 1910 gehouden, zegt hij : „De Vlaamsche zaak i3 overigens tegelijkertijd nationaal en godsdienstig. Van haar goede of slechte oplossing zullen gro-oten deels vrede en voorspoed van het vaderland afhangen”. Zou Zijn Doorluchtige Hoogwaardigheid de tegenwoordige gebeurtenissen hebben voorzien ? Men zou het haast gelooven. Temeer waar hij verder zegt: „Geen weerstand is meer te bieden aan het trage, volhardende, toenemende opdringen van een volk, dat meer en meer bewustzijn krijgt van zijn recht”. i Trouwens, overal waar hij kon, daar streed hij, 1 met het woord en de pen, voor de opbeuring van het Vlaamsche volk; zijn zielewensch is, de kloof te dempen, welke nog immer gaapt tusschen de hoogerc en de lagere standen, den minderen man geestelijk op te beuren tot den rang, die hem inde samenleving toakomt. Er is geen twijfel : Limburg mag en moet fier wezen tot bakermat te hebben gediend aan een man j als Mgr. Ruiten ; maar tevens zal elk rechtgeaard iVlaming met dankbaarheid en eerbied opzien tot hem, wiens gansche leven een onverpoo -de strijd was voor het goede recht der Vlaamsche taal. Walen en Vlamingen zullen eendrachtig met Pasclien opgaan om te bidden voor hem, wiens leven steeds gebaseerd is gevlast op het enkel woord : gerechtigheid 1 Met kinderlijken eerbied en groot opzien tot Hem, durf ik hem, bij zijn aanstaand gouden jubileum, hoe banaal de woorden ook zijn, uit eerlijke, diepe overtuiging nog een veeljarig bestuur over da Kerkprovinciën Luik en Limburg toewerreheu. Ch. A. B. --- De oorlog begint ook Engeland te drukken. Behalve het verlies aan handelsschepen kojt de oorlog ook aan het Engelsche volk een bare schaarschte inde voeding. Deze is reeds tot dien omvang gestegen, dat de „voedsel-controleur” (eene navolging van den Duitschen „levansmiddelen-dictator”) bevel heeft gegeven, dat het percentage bloem van andere graansoorten, dat met tarwebloem moet worden vermengd, zal worden gebracht van hoogstens 15 tot 25 en vaneen verplicht minimum van vijf tot een van tien. Ook de dienstplicht begint het daaraan niet gewende Engelsche volk te drukken. Er wordt nu reeds door de Londensche bladen gezinspeeld op een te verwachten wetsontwerp tot verhooging van den militairen diensttijd tot 45 jaren. De chef van den generalen staf vraagt nl. 500,000 man nieuwe troepen voor Juli. --- De Russische Revolutie. Te St. Petersburg zijn aangekomen en werden op plechtige wijze door de arbeiders-afgevaardigden ingehaald vijf socß aal-de moor at i scl ie leden der tweede Doema, welke indertijd tot ballmgschap werden veroordeeld, en tien jaar in Siberië doorbrachten. --- BINNENLAND. De broodkaarten. In tegenspraak met het bericht dat de broodkaarten zouden verdwijnen, kan het „Vad.” uit de beste bron mededeelen, dat het bericht onjuist is. De broodkaarten blijven in gebruik. --- Kon. Nat Steuncomité. Volgens de lijst van bijdragen is inde week van 18 tot en met 24 Maart 1917 voor het Kon. Nat. Steuncomité 1914 ingekomen f 4236.255, makende met het totaal der vorige lijsten ad f 4.766.566.185, eem totaal-generaal f 4.770.802.44. Groote boschbrand. Er heeft Dinsdagnacht en Woensdagmiddag te Valkenswaard aan de grens een geweldige boschbrand gewoed. De militairen namen deel aan het blusschingswerk. Men vermoedt kwaadwilligheid van smokkelaars. Diefstal per sleeperswagen. Met weergalóozs brutaliteit is er Dinsdagmorgen te Amst .'dam ingebroken ineen pakhuis inde Wijnstraat. Ontvreemd werden 14 balen S&ntos-koffie, 7 balen zwarte en 12 balen witte peper, ter gezamenlijke waarde van ruim f 5000. Per sleep erswagen werd het ontvreemde weggevoerd, doch op aanwijzing vaneen juffrouw werden de dieven gearresteerd. Het bleken te zijn een familielid van den bestolene en een pakhuisknecht. Misdaad ? Het lijk vaneen man, dat ineen kolk aan den weg te Enter was gevonden is gerechtelijk geschouw. Het is niet buitengesloten, dat hier een misdaad gepleegd is, al vertoonde het lijk ook geen sporen van geweldpleging. Het is moeilijk aan te nemen, dat P. inde kolk is geloopen, daar deze door prikkeldraad was afgesloten. Ook stond er geen meter water in. Een Aprilgrap. Te Sluis is een nieuwe burgemeester benoemd. Zondag kwam bij een hotelhouder, tevens lid van den raad, telefonisch bericht van den nieuwen bugervader, dat hij ’s-avonds aankomen zou. Dadelijk werden de gemeenteraadsleden verwittigd en op ’t vastgestelde uur Stonden allen in gata aan de tram. Maarde burgemeester was er niet. Toen bedacht men, dat het 1 Aprilwas, en een grappenmaker de raadsleden beetgenomen, had. --- Advertentie Do donnés van öltblafl z'Ua Bforêantomstig de op de polis vastgestoldo Oi de gepubliceerde jfcëpallngea gratis verzekerd , .leges onsolukkoa voor m deed of /5000 bij verlies.van twee oogen j /2586 f2560 bij verlies van twee ïedeasfes als twee armen of als * , bij ïeriies van) Iweebesnen of als ,/2s®B bij verlies ?aa) één arm ss één been iCX.'