In Memoriam Z. Exc. Minister E. R. H. REGOUT. De felle dood, verbeten op ons, menscben, slaat zijn onweerbaar staal meedoogenloos in ’t levensveld van deugdzaam en van boos, noch ouderdom ontziend noch jon kbeidsweiischen Hij luistert naar geen dart Ie levensgangen, bekreunt zich niet om onverdroten vlijt. Gelukkig wie, wanneer hij nadersc'hrijdt, niet voor zijn scherpe zicht behoeft te hangen. Zoo hij, wiens sterfuur niemand nog verwachtte, die in des levens bloei nu henenging bij vollen dag uit d' openbaren lering, waar, stut des raads, hij Neêrlands heil betrachtte. Want hem heeft Neörland groeten dank to [brengen Wie, die zoo stout als hij de kwaal bestreed, de kankerkwaal, die in liet leven vreet en met haar brand de welvaart blijft verzengen , Er moge rouw zijn om zijn vroeg verscheiden bij wie hem misse' als broeder en gemaal, door 't smartedonker glinstert toen een straal van troost: hij ging als God-gebenedijdo: Veel droeve pijn is hem bespaard gebleven. Daarvoor had God Zijn dienaar toch te lief, die onvervaard omhoog in Neerland hief de blanke vaan van zedelijkheidsstreven. In 't hooge Hof moog hem alreê 't verblijden ier zaal’ge vreugd als zon zijn opgegaan ■oor wat in ’s Heeren dienst tiij neeft gedaan tot leniging van zooveel menschenlijden. Xenlo. Drs. H. KNIPPENBERG. --- UIT ONS PARLEMENT. Tweede Kamer. ROUWBETOON. Tegenwoordig zijn alle munsters, .behalve de Minister van Watertaal. . lngekutnen is net neiicht van het overlijden van den munster van Justitie, Mr K. lt. H. Kegout Bij de voorlezing van den brief door uen commies-gi-uiiei vernenen allen zich van hun zetels. De VOORZITTER zegt, dat de Kamer nog onder den indruk is van de treurige plechtigheid de begrafenis van den minister van Justitie. iNog enkele weken geleden was hij als krachtig man ui ons midden. Zijn leven was kort, doch hij had groote gaven van hould en hart, die hij nuttig heelt nesteed. Werken was zijn lust en met volle toewijding gaf hij zich aan zijn taak. Als ambtenaar van het O. Ai. heeft hij uitgebionken; 111 ltHJó hier binnengetreden, had hij den roep vaneen zeer bekwaam jurist, van groote welsprekendheid in korten tijd werd hij gerekend tot eender eersten inde Kamer. Ais minister kon hij zijn talenten nog breeder ontplooien in dienst van Koningin en Vaderland. llij had een eerlijk en nobel karakter, waardoor hij zich vele vrienden verwierf, vooral in deze Kamer. Groot was de belangstelling tijdens zijn ziekte, belangstelling die ook den minister gold, doch vooral den nobelen, trouwen vriend. Wanneer het mogeiijk is de smart der familie te lenigen, dan hoopt spr., dat die zal geschieden door de deelneming dezer Kamer, die de nagedachtenis van den ontslapene in hooge eere zal houden. De MINISTER VAN BINNENLANDSCHE ZAKEN zegt, dat de regeering inde hoogste mate deze woorden waardeert. De slag werd verwacht en toen hij viel, was hij niettemin groot. De overledene was een bekwaam jurist en een uitstekend staatsman. Hij was voor ons ook een trouw hartelijk vriend, op wien men rekenen kon. Man van christelijke overtuiging was hij steeds blijmoedig en opgewekt. Nooit schroomde hij de verantwoordelijkheid ie dragen voor zijn daden. Zijn trouwen blik, zijn mooi karakter zal door ons nooit worden vergeten. Moge God de familie troosten waar menschelijke troost niet kan baten. De brief, houdende het bericht van overlijden, zal worden beantwoord met een brief van deelneming. --- BUITENLAND. DE BALKAN-OORLOG. DE VREDESONDERHANDELINGEN. Hl schijnt, dat de Porte gaat to©geven. Een telegram uit Crmstantinopel aan de bij Havas aangesloten bladen meldt, dat het antwoord op de collectieve nota der mogendheden (lees : ingevolge do bedreiging der Balkan-staten) bevredigend zal zijn. Dit wil zegge n, dat aizoo tot den afstand van Adrianopel besloten is. Europa toont zich nu weer toeschietelijk jegens Turkije ; de Engelsche Bank zal aan de Oltomaansche een voorschot geven om de Turksche regeering in staat te stellen, van ru af aan weer" de salarissen harer ambtenaren uitte betalen. --- FRANKRIJK. HET NIEUWE MINISTERIE. . Het nieuwe kabinet is gevormd. Briand, de oudsociaiist, minister onder Poincaré, die aan ibeim zijne verkiezing tot president dar Repulbliek te danken heeft, neemt als premier de portefeuille van binneniandsche zaken tot zidh. Verscheidene ministers uit liet oude kabinet, doch niet Pams, maken deel uit van het nieuwe. Met buiten]andsche zaken is volgens de Croix dhr. Jonnard belast. BRIAND. --- AZIE. MONGOLIë EN TIBET. Het verdrag tusschen Mongolië en Tibet behelst volgens een Reuter bericht aan het Hbl de volgende hoofpunten De Dalai Lama keurt de uitroeping goed van den Hoetoechtoe tot heerscher over Mongolië, terwijl deze zijnerzijds zijn goedkeuring hecht aan de een zelfstandig Tibet en de proclamatie Dalai Lama tot vorst van Tibet. Beide landen verplichten zich wederzijds de verbreiding van het Boedhisme te steunen, elkaar voor altijd met hulp nabij te zijn en eikaars onderdanen bescherming te verleenen, Mongolië en Tibet openen hun grenzen voor den wederzijdschen handel, waarbij ’t den inwoners wordt veroorloofd industrieele en credietinstellingen te openen. Vulkaan. De vulkaan Colona in Mexico heeft Maandag een felle uitbarsting vertoond. Duizenden menschen vluchtten uit de omstreken. Er wordt gevreesd, dat er verscheidene dooden zullen gevallen zijn. Smokkelarij. New-Yorksche douane-agenten, een schilderij taxeerend dat uit Amsterdam verzonden was en voor een aanzienlijke waarde aangegeven, bemerkten dat de lijst losliet, en er steentjes uitvielen. Bij nader onderzoek bleek, dat inde lijst voor 50.000 gld. diamanten waren verborgen. De geadresseerde, een juwelier, werd aangehouden, en men vond in zijn huis nog voor 150.000 gld. diamanten, waar geen invoerrecht vor betaald was. Fallières on jacht. De president der Frianddh» {Republiek. Ar,mand FalliLières, Rambouillet op jacht geweest, zeer waarschijnlijk voor de laatste maal ten minste in hoedanigheid van meester des huizes. In het vervolg zal hij a:ch tevreden moeten stellen met de rol van invité, hetgeen wel zeer bescheiden, maar ongetwijfeld veel aangenamer rol is. Een bekend politicus heeft volgens de Tel. over deze presidentiele jachten deaer dagen het geheim medegedeeld. „liet 'aantal stuks geschoten wild aldus die zegsman hangt volstrekt niet af van de bekwaamheid der schutters, maar alleen van ton kwaliteit. Alles is van te voren reeds vastgestedd. \ls de president ’t corps diplomatigue uitnooligt, worden er altijd 500 fazanten geschoten. Zijnde .generaals te gast dan .zijn het er s’echts hX), het hof van casatie moet zich met 350 tevreden stellen, terwijl! het bureau van Kamer en Senaat nooit meer dan 300 fazanten schiet. De andere gasten komen nooit hovesn het getal 200 of zij vervallen inde konijnen. Bescherming van bevers. In Duitschland wordt de bever tin de laatste jaren hoe larger hoe zeldzamer, zelfs zóó, dat er nieuwe wetsartikelen verschenen zijn, om het uitsterven der soort te voorkomen. Het meest worden deze dieren nog aan getroffen inde omgeving van Bcrsau, bij Rosslau en bij de vertakkingen der Elbe. Nu zijn er tot vreugde van velen weer nieuwe sporen gevonden in het kleine, aan de Nuthe gelegen dorpje Nutha, waar door de afgeschilferde stammen der populieren ontdekt werd, dat er een beven aan den gang was. Zelfs vond men voor eenigie dagen een beverheft. Men weet nog niet, of het één of meerdere bevers zijn; de streeik is volgens de Gld. in ieder geval zeer gunstig en 0r wordt natuurlijk al het mogelijlke gedaan, om de dieren niet in hun arbeid te storen. Een wederzien. Beiden waren bloedeigen zusters. Sedert zij het ouderlijk huis, dat ineen I.iimburgisoh dorp stond, hadden verlaten, nu reeds na 23 jaren geleden hadden ze elkaar niet wedergezien. Toch hadden landen en zeeën hen niet gescheiden want de eene woonde te H. en de andere te 8., slechts een paar uren van el- | "kander verwijderd. Geen slagboom van twist of j vee te had ooit tussuh'en heide bestaan. Een toeval brengt hen een dezer dagen *e zamen. Zij bekijken elkaar eerst als wildvreemden. Eindelijk volgt een praatje, tot eene der beide zusters een licht opgaat en na over on weer vragen valt de sluier: ae herkennen elkaar. Alzoo geschiedde dn dien jare 1913, merkt de ~N. V. C.” op, --- BINNENLAND. Uitvaart Min. R. Regout. Ter aanvulling van hetgeen we gisteren nog be' richtten omtrent de uitvaart van min. Regout wordt nog gemeld; Toen de rouwstoet voor den ingang van den doodenakker was aangekomen, schaarden de aanwezigen zich ineen lange rij aan weerszijden van den weg, waarlangs de kist naar de kapel werd gedragen. M.gr. Wittert van Hoogland, geassisteerd door de kapelaans Hermans en De Vlieger, verrichtte hier de goddienstdge plechtigheid, waarna dezelfde geestelijken onder de arkaden de beaarding verrichtten. Na afloop hiervan drukte de broeder van den ontslapen minister L. W. H, Regout, den vertegenwoordigers van H 11. M. M, de Koningin en de Koningin-Moeder en van den Prins de hand, hun ieder afzonderlijk met enkele woorden verzoekende aan H. H. M. M, enZKH den eerbiedigen dank van de familie over te brengen. De begrafenisplechtigheid was hiermee ten einde en de aanwzigen verlieten het kerkhof. Hedenochtend zial de lijkkist, zooals men weet, naar het familiegraf bij Maastricht worden overgebracht. --- Jhr. dr. S. de Ranitz † Een kleine stoet van vrienden en belangstellenden heeft Dinsdag op Oud Eik en Duin in Den Haag het stoffelijk overschot van jhr dr S.de Ranitz, rustend geneesheer-directeur van het Emma Kinderziekenhuis te Amsterdam grafwaarts gebracht. . . Als vertegenwoordigers van de genoemde inrichtingen volgden inden stoet de president de heer Van Hasselt uit Haarlem; de tegenwoordige directeur dr. J. C. Schippers en de directrice mej H, van Lennep, terwijl o.a. nog eenige pleegzusters zich op het Kerkhof bij den stoet aansloten. De heer van Hasselt sprak bij de groeve een woord van persoonlijke dankbaarheid jegens jhr dr. de Ranitz voor de aangename, troostvolle en bemoedigende bejegening, die hij zoo vaak in moeielijke dagen van hem had ondervonden; en voorts een woord van erkentelijkheid namens liet bestuur van het kinderziekenhuis voor hetgeen de heer De Ranitz voor die inrichting, heeft gedaan. Spr. schetste inzonderheid hoe jhr. De Ranitz als het ware zijn geheele leven had gewijd aan het belang van de verpleging van arme zieke kinderen en hoeveel hij tot verbetering van die verpleging heeft bijgedragen. Een zoon van den overledene sprak een woord van dank. R■ C'> --- Nederland en Portugal. Volgens een te Zurich verschijnend blad is er bij de Zwitsersche bondsregeering mets bekend vaneen aanvrage der Portugeesche en Nederlandsche regeeringen aan der President om als scheids rechter te fungeeren in zake het Timor-conilict. --- Van Cauwelacrt te Amsterdam. *Pirof dr Frans van Gauw el aart, van de kafch. universitoit te Leuven, hield voor den taatjh. kunstkring De Violier te Amsterdam eene rede, in bijzijn o. a. van prof. De Groot O. P. en dr. Ariëns. Aan het verslag, dat die Maasb. ervan Keeift — zonder instemming, hetgeen verklaarbaar is ais men bet verslag gelezen heeft — ontleenen we het volgende erover. ... Spr. critiseerde o. a. het gebrek aan durf bij vele katholieken. , Voor Holland klaagde Sohaepman reeds over gebrek aan lust 'bij de Katholieken voor de koloniale ondernemingen. In België vindt ge hetzelfde verschijnsel. Gevolg hiervan is, dat onze missionarissen in hun beschavingswerk worden gestunt door de mannen, die voor hun ondernemingen m de beschaving der wilde volkeren, een hinderlijken last alen. Wij zijn te veel hiuispoffers ; wij moeten durf hebben en de zee op gaan . Nog een opmerkelijk punt: „In België zijn 3/4 der kinderen op Roomsdhe scholen en toch moet er bij verkiezingen voor de volksvertegenwoordiging voortdurend een nieuwe worsteling plaats hebben om de meerderheid te behouden. Dat baart bekommernis. Men vraagt: zijn de Katholieke overtuiging en zedelijkheidsbegrippen wél diep genoeg geworteld in de harten? Wij Katholieken, meerit spr., beleven niet voldoende rechtstreeks de aanvoeling van onze zedelijke beginselen”. En dan, over het gezag: In onzen godsdienst heeft niets waarde aan wat uit eigen vrijen wil is verricht. Gehoorzaamheid wen,acht spr. niet als gedweeheid, maar als verlichte z elf on de r werp in g, als gedrilde kracht. Doch men is vaak bevreesd, dat zoodoende het gezag in hiet gedrang komt. Dat laat spr. niet zeggen. De bestemmingskiracht van het gezag is niet om de dadentoradht van de mensdhen te verminderen, maor om ze vruchtbaarder te maken. Gezag is een richtsnoer en geen drijfveer; het moet vertrouwen sreiven en veiiligheid. Bii sommige om| standigheden .voelen we ons bevreesd; we waoh>w • 6611 rnars°hbeivel en voelen ons beangst iVy lijden aan een geaagsohsessie. *WOTdt de noodzakelijkheid van gezag* ©rsterking gevedeld. Maar ’t mag niet dat som. mi'gen hun onwetendheid komen aandLragcn onder een gezagsmantal; dat men hen, die nen wilien voor een goed© zaak en daaraan hun ta nre7tlJde^ial3 kwa^oJl^ens behandelt 't ls t «a In Duitschland zou op vereenigingsgebied niet zudke treurige scheiding zijn Znï neet telkens van één zijde een andere richting was verdacht gemaakt en verketterd. ZulkTmen séhen weten niet dat zij, door ns ge- heiif *6Gr*°p. eigen verantwoonde!ijklijke uit onze £PV^ vanFlmn°afr-HepM inquisitoran op de folterbank dén gelegd ltlJd snuffeleilde bedrijvigheid te wor-Uihfinn WnJ°vf^n’ dat’ terwt)l' de missionarissen 3'?",0"1 herdenen voor het geloof te winnen onze katholieke schatten hier niet veploren gaan n aiéJ irP'rCiWOrden die met een weinigje liefde waren te behouden geweest. --- Soc. Dem. Raadsleden ter receptie. n *£l\»e a'deeling Leiden der S. D. A P is naar H