DE OORLOG. Twee tegenstanders. . §Alhoewel ze nog geen tegenstanders zijn op het slagveld hopen we, dat dit ook niet gebeure; er is reeds genoeg oorlogsellende inde wereld! Staan Bulgarije en Griekenland toch reeds diplo. toatisch tegenover elkaar. En met het oog op de aiet te ontkennen mogelijkheid, dat het tot een bloediger treffen tusselien hen komt dan aan.de groene tafels der Kabinetten, laten we hier een Schets volgen der samenstelling van beider strijdkrachten. --- Het Bulgaarsche leger. . Majoor Morath geeft in het Berliner Tageblatt bijzonderheden over het Bulgaarsche leger, ontleend aan het studie-materiaal van den Duitschen Seneralen staf na den Balkan-oorlog van 1912,13, bewerkt-in een tijd, dat men bij dezen staf dus niet vermoeden kon, dat Bulgarije zich eens wellicht zou aansluiten bij decentrale mogendheden. De sterkte van het Bulgaarsche leger op dit oogenblik komt het meest overeen met die van voor den eersten Balkan-oorlog. De korte poos van rust na den tweeden oorlog heeft het Bulgaarsche ministerie van oorlog gebruikt om het leger te brengen op zijn vroegere sterkte, het zelfs nog krachtiger '-té maken.' In 1912 heeft het land, dat slechts 4,2 millioen inwoners telde, bijna CZAAR FËRDINAND 400,000 man onder de wapens gebracht. In het rapport van den Duitschen generalen staf wordt dit leger zeer geprezen. Het is gehard, stelt weinig eischen en is gewend aan de onaangename invloeien van het slechte weer. De Bulgaarsche infanterist kan uitnemend rnarcheeren. De Bulgaarsche officier wordt gekenschetst als „ijverig inden lienst, eergierig, nuchter en niet verwend.” Zij Varen steeds bezield van lust tot aanvallen, werden gedreven dooreen gloeiende vadetlandsliet- : De vredesterkte bedroeg voor den eersten Balkanoorlog ongeveer 55,000 man. Er moesten du. kit elk actief legercorps vele nieuwe formaties g – hum cl worden. Zoo ontstond uit. elk ïnlante ■ ,fegiment van twee bataljons een mfanteue-brig ie van acht bataljons. De Bulgaarsche oorlogshataljons tellen dus bij een. sterkte van ongeveer buizend man van één tot tvvcc vijfde..tiCtieve Roeten. De rest, 600 tot 800 man, worden, genomen ihit de reserves. Het reservoir, waaruit deze k acnt jóor het leger geput werd, was breed.en diep. öreed, omdat de weerphcht zich uitstiekt vam 20 tot 46 iaar en iedere weerbare man tot *0 jaar tomiddelliik mee in het veld trok. Diep, omdat de huikbaarheid van de Bulgaarsche m Ulo lichtingen buitengewoon hoog staat Ook thans tuilen de nieuwe formaties uit het aciieve legei op leze wijze tot stand komen. En daar nieuwe lebieden bij het land gevoegd werden, zal het veld-6ger wel een sterkte bereiken vaneen halt mu, Kort na den vrede is de voorbereiding \an de roepen begonnen voor den oorlog, die tot net aq koest leiden de ontnomen provincie Maoedome te'Ug te winnen. Enkele dezer voorbereidende maatdelen somt majoor Moraht op. De bataljons der kfanterie hebben versterking gekregen dooi het opstellen vaneen nieuwe .compagnw. De ca\aie*le is thans verdeeld in vier brigades waai van de laven in vredestijd staan te Sofia, Sliwen, Roerstrek en Dede Agatsch. Voor een nieuw, derde iekonte-depot is gezorgd. Drie nieuwe houtwitser- is een batterij gevoegd. . De bewapening van het leger was reeds m den-Wan-oorlog modern, is echter m de aatste_ ja-Nn veel nog verbeterd;, de infanterie heet het lannlicher repeteer geweer model 88 es &»• 'eeft een kaliber van 8 millimeter. De cavalerie ‘eeft sabel en rabijn. De veldartillene heeft ka lonnen van Krupp en Schneider. Bet kaliber van let veldgeschut is daarom niet gelijk. \ ermoede-Üjk zijnde oude Krupp-kanonnen nu echter dooi We uwe vervangen, 23 bergbatterijen werden m de balkanoorlogen gebruikt. De ammunitie speelt een Itoote rol. Bulgarije heeft tijd genoeg gehad om 4cli hiervan te voorzien. --- Het Grieksche leger. De bevolking van Griekenland, zoo lezen we in de N. Ck, de na de oorlogen van 1912 en 1913 verkregen gebieden inbegrepen, telt ongev. 4,400,000 zielen, dus ongeveer zooveel als Bulgarije. Alle gezonde mannelijke personen zijn dienstplichtig van hun 21ste tot hun 57ste jaar. De totale sterkte van het Grieksche legsr bef. droeg gedurende den Bal kanoorlog 210.000 man. * Op het oogenblik zou dit aantal 350,000 man bedragen, dein het buiten- ‘ÖNING CONSTANTIJN land gevestigde reservisinbegrepen. Een nieuwe wet, die thans in voorbereiding is, ?Oog't de totale sterkte van de strijdmacht, op |0.000 man te brengen, waarvan 400,000 tot de ac®Ve troepen zullen behooren. .Vóór den Balkanoorlog had Griekenland slechts Sr divisies. Op het oogenblik heeft het er reeds , '< verdeeld over zes legercorpsen, welk aantal in *val van oorlog nog door vorming van talrijke |Serve-divieies zal vergroot worden. ledere divi-5 bestaat uit 11 tot 12 bataljons en 24 kanonnen. 9* Grieksche infanterie is gewapend roet Mannner-Schönauer geweren, de veldartillerie is ,°fdzakelijk van Schneider-Canet 75 mM.-kanon‘h voorzien. --- Russische toestanden. §§ Het Russische volk heeft, wat begrijpelijk is, thans een grooten haat tegen de Düitschers. iVlaajr ook de regeering mag nu juist ook niet zoo graag van Duitschland hooren. Het is streng verboden, zoo schrijft de uit Rusland teruggekeerde correspondent der N. R.' C., ook niaar één woord Duitsch te spreken of over ‘de Düitschers of Duitschland te spreken, en als ge soms Duitschgezind zijt moet ge al heel slim zijn wilt ge aan langdurige gevangenschap of verbanning ontsnappen. Ik zelf heb om enkele onvoorzichtige woorden in het grootste gevaar verkeerd, en alleen mijn invloedrijke kennissen in regeeringskringen hebben me weten te redden. Anders had ik het u misschien ook niet kunnen navertellen. Het beste is, om in het geheel niet over den oorlog te spreken. Want ik heb het bijgewoond, dat iemand van de geheime politie om een of ander schijnbaar zakelijke reden op bezoek kwam en •een gesprek uitlokte over den oorlog. Eén onvoorzichtig woord en de niets vermoedende bezochte had enkele uren later ©enige gendarmen bij zich, die een lastgeving tot arrestatie toonden ! Én zoo gaan er velen. Je kunt je ieder oogenblik, dat je in Rusland vertoeft, voorbereid houden op onplezierige verrassingen. ~Oyer de vraag, hoe men met de nagelaten betrekkingen van de gevallen militairen handelt, hoeft niet lang te worden uitgeweid, want dat is allerdroevigst. Niets, letterlijk niets wordt er voor de ongelukkigeh gedaan. De meeste vrouwen en kinderen zijn zonder verdienste, en noch dè staat, noch het volk zelf zijn philantropisch aangelegd, zoodat het aantal dakloozen, vooral de laatste maanden van den oorlog, legio is. Bij massa’s trekken ze voort langs de wegen, en. als ge zouat vragen waarheen ze gaan, dan zouden ze u geen antwoord kunnen geven, want ze weten het zelf niet. Voor heel velen is het dubbel ongelukkig, omdat ze nooit wat hooren van den man, die aan ’t front is.. Ze weten niet of hij neg leeft, of gestorven is, of gewond. En altijd maar door blijft die onzekerheid. U kunt ü niet voorstellen de tooneelen, wanneer vrouwen en kinderen hun echtgenooten en vaders in hospitalen terugvinden ! Ik heb dat meermalen bijgewoond. Ze zijn niet te beschrijven. Werkelijk, er valt veel te klagen over de droevige toestanden. De soldaten zijn ontevreden over soldij, die ze nooit ontvangen, kleeding’en voedsel, en ze weten, dat hun naastbestaanden van honger moeten omkomen meest, omdat niemand zich over hen bekommert. En dan de tegenslagen, militair ©u economisch ! Het, wordt tijd, dat er kentering komt, en dat de Russische regeering vrijheid krijgt om de zoo hoog noodige verbeteringen voor het volk ten uitvoer te brengen. Maar het is altijd belooven en niets doen. Toch geloof ik, dat deze oorlog der regeering een ernstige les zal geven voor de toekomst”. Benoemde journalist is niet de ©enige Nederlander, die de Russische toestanden minder gunstig beoordeelt. Op de vergadering van onderwijzers in het district Tiel dezer dagen te Geldermalsen gehouden,. deelde de heer F. C. A. Pantekoek, oudpredikant der Hollandsche gemeente te St. Peteraburg, ©en en ander mede over Russische toestanden, zooals hij die dooreen tienjarig, verblijf in St. Petersburg had leeren kennen. Uiteen daarvan in het Hbl. verschenen verslag ontleenen we het volgende : Op de bureaux legers beambten, die thee drinken, sigaretten rooken, kaartspelen, maar niet werken, De presentielijst wordt soms een dag vooruit geteekend met medeweten van de hoogere ambtenaren, die daarvan ook weten te proflteeren. Ambtenaar te zijn, is de liefste wensch van den Rus. Die betrekking geeft salaris, rust:> fooien en na verloop van ©enige jaren zeker een ridderorde, waarmede men in Rusland tegen grove betaling – bijzonder gul is. Gij komt het passenbureau binnen. Een wachter, die steeds Ni najo (ik weet niet) zegt, zoolang ge. uw beurs dicht, houdt ; die u voor 20 a 30 kopeken een eindje verder wijst ; een ambtenaar, die u na een g-rootere fooi, een eindje verder helpt; met den rang van den ambtenaar stijgt de fooi. Eindelijk zijt gij bij het loket, waar de ambtenaar u zeer vriendelijk verzoekt over twee dagen terug te komen en zich dan verontschuldigt met de vraag : „Waarom komt u nu zoo laat, nu ik het zoo druk heb?” maar die u eindelijk na een flinke fooi helpt. Uw pas kost vijf Rb. Aan fooien is men het dubbele kwijt. Een Israëliet kan eerst na drie weken, nadat zijn heele doen en laten is onderzocht, een pas krijgen. Een middel om er. eerder van in het Bezit te komen, is, zich inden omtrek van St. Peters burg voor 100 Roebel orthodox te laten doopen. Alexander 111 ontdekte, dat een had zijner vrouw 10D Rb. kostte, omdat.,... Katharina II zich de weelde veroorloofde, zich in champagne te Laden. ineen der keizerlijke tuinen stond in het jaar 1904 nog een schildwacht, omdat Katharina II bij een ontluikend viooltje daar eens een soldaat had neergezet, om te zorgen, dat het niet vertrapt werd. In _ Rusland komen de haten van reisbelasting en die op de schouwburgen ten bate van het Roode Kruis. Bij het begin van den oorlog met Japan meende men, dat dit beschikte over millioenen. Er waren er nog geen twee in kas. Alleswas verdwenen inde zakken vaneen echtpaar van vorstelijken bloede, dat als beschermers van het Rooéde Kruis optrad. De soldaten hadden geen schoenen, Maarde Russen, die weten te geven, brachten ineen oogwenk millioenen bijeen. In 1909 was de prachtige kerk gereed, die gebouwd was op de plaats, waar Alexander I gedood werd en die f 14.000.000 heeft gekost. Ze kon niet ingewijd worden, daar de bouwer de sleutels niet wilde afgeven, zoolang hij niet betaald was. Al die millioenen waren grootendeels verdwenen in diezelfde zakken. Do Russische Generale Staf kwam na: den Japanschen oorlog terug met een waggon preciosa uit dat land. Hoe is dat mogelijk? vragen wij ons af. Inde laatste jaren bedroeg het aantal analphabeten onder de recruten nog 85%‘. Een volksschool bestaat niet. Do priester (bedeeld wordt de schismatieke priester of pope. -- Red. L, K.) die met. idealen bezield is, legt zich aanvankelijk er wel op toe kinderen het lezen en schrijven te leeren. Maarde omgeving demorali- { seert hem. Den goede nniet te na gesproken, is dej pope een drinker of erger ; een overspeler, een I dobbelaar, die dronken zijn dienst vervult. Een dezer voorgangers, die beschikt overeen heerlijke basstem, heeft te St. Petersburg een inkomen van oÖ.OOi) a 40.000 Rb. per jaar. --- IN EN OM POLEN. IS ER IN RUSLAND VERRAAD GEPLEEGD? De berichtgever van de N. R. Ct., die juist uit Rusland terugkeerde, waar hij langen tijd woonde en inden la&tsten tijd veel gereisd heeft, schrijft: „De bladen hebben gemeld, dat Rusland een nieu,w leger yan acht millioen man gaat vormen. Dat zou nog best gaan. Acht millioen man zijn nog wel hij elkaar te krijgen, maar ze hebben er niets aan, ómdat ze geen officieren en geen munitie hebben. En wat doet je dan al met zooveel manschappen? Waarlijk, zoolang er in deze beide gebreken niet is voorzien, zal een nieuw offensief voor de Russen niet mogelijk zijn. „Dat is dus een groot nadeel. „Dat weet me nin Rusland ook wel. En. men erkent ook wel de Duitsehe macht als de sterkst© ter wereld, maar daarom ook was het volk zoo woedend toen het hoorde van het verraad aan de Masoerische meren en begon het de legerleiding te wantrouwen. Door het krachtdadig optreden der regeering is echter weer veel ten goede veranderd. „De Russische legermacht hij de Masoerische meren stond onder hevel van Mja Sojedof, die ook inden Japanischen oorlog bevelhebber is geweest van troepenafdeelingen. Geheel vertrouwd werd hij al niet, en toen men hem en zijn staf dan ook na twee groot© nederlagen, waarbij door de Duitschers ongeveer-90.600 en 45.000 man gevangen gemaakt werden, in hechtenis genomen had, bleek uit dein beslag genomen papieren, dat hij in verbinding stond met de Düitschers. Hij en zijn staf werden voor den krijgsraad gebracht en uit het onderzoek bleek, dat ook inden Russisch-Japanschen oorlog Sojedof ernstige onbegrijpelijke nederlagen geleden had. Allen wérden ter dood veroordeeld, welk vonnis door ophanging voltrokken werd. Aanvankelijk poogde de regeering dit geheim te houden, maar gewonden van de troepen, die onder het bevel van Sojedof waren geweest, brachten alles uit, De dwaaste geruchten liepen toen over ©en verraad van den grooten staf erf om die geruchten te logenstraffen, liet de regeering aan alle stations en openbare gebouwen aanplakken een uiteenzetting van de juiste toedracht van de zaak. Het. was gelukkig, dat zoo bijtijds alles bemerkt werd, anders had het erger kunnen loopen door het gepleegde verraad. Men kan zich niet voorstellen met hoe groot© nauwlettendheid thans acht gegeven wordt op de bevelhebbers, die het ongeluk hebben een Duitsch-klinkenden naam te dragen. Velen zijn reeds geschorst en zelfs ter dood vmoordeeld. Die ongelukkige Rennenkampf bi.D'. toen ik uit Rusland vertrok, in Moskou gevangen, in afwachting van ,zijn doodvonnis. Het f heusch niet alles om in Russischen krijgsdienst bevelhebber te zijn, vooral niet als de zaak niet voor den wind gaat ! PnnWhSiIf^reriaad werd ook gepleegd door 'de Jinno-f hi J w ’ waarvan velen den vijand op de acj»ten door middel van ondergrondsch siw idfmn te e/° snlljnen' Toen men eenmaal ernkrachfitl Wthh, VVa.rschau bemerkt had, werden echt-Russische maatregelen genomen. nm vl mOÖS 611 Polen verlaten, zoowel mannen, vrouwen als kinderen, en werden ver het «ussische binnenland ingedreven. De Polen had Jan ooitje v °°rlog °°k niet al te en mter an £°r te voren tverden allen nagegaan Geen J en° OmnimiPnn'l°P at?at met elkander staan l laien. werden zij dan uit elkaar Polen zfln°naKIieiSt- erd' IHonderden Jod«‘ «r, handelinï m , T S,lbene. verbannen. Toch is de begeval is Vaneen^11 ni6t kras als andere het fpraU geweest P°gr°m 18 b,JV' ln d *eheel Wen --- OP franschen grond. DE NED. AMBULANCE. , 1 ülierens 'de Haan, de leider van de Neder QiioÜ coll,e?Pondent van de Tel. te woord ge-Parijs °Ver Z'Jn reis naar Havre en ziin verblijf°te 16isYYan Rotterdam naar Havre, met de bloemen voorziene en zelfs met bloemen vei sierde Batavier 111, eer en dank crno die, alles bekostigend zoo feeidvo^.meri-heeft g.ezorgd! ~ onzs «e-reis was Itrï 1 ,e?lg..€n ls ons opalle mogelijke wiivan oi»kkel,jktDoor de Fransche regeering rfteiri n verwitlSd> Reten de Engelsche autouteiten te Downs de Batavier zonder formaliteiten passeeren En de Fransche loods, die ons tegemoei Kwam, had zoodanige instructies ontvangen dat wij zonder eenig oponthoud de voor ons ge’ i-es ei veerde ligplaats inde zeer geëncombreerde naven van Havre konden innemen. Dit was Doncleidagavond, Wij’ sliepen aan boord. Den volgenüen morgen, om 7 uur al, werden wij allerhartelijkst verwelkomd door de autoriteiten, die ons van boord haalden en ons onder dak brachten in het prachtige, tofT hulp-hospitaal ingerichte Hotel Franscati, waar voor ons allen keurige kamers waren ingericht en wij gedurende de 48 uur van ons verblijf alles gratis! de meest-onbekrompen gastvrijheid bebben genoten. Men liet ons autotochtjes maken door en rondom de stad, hospitalen, musea en andere bezienswaardige inrichtingen bezoeken. De autoriteiten boden ons een déjeuner aan en de staf onzer ambulance werd bovendien te dineeren gevraagd door den heer Browne, den met een charmante Franeaise gehuwden consul van Nederland te Havre, die, overigens, alles gedaan heeft, wat hij kon, om ons van dienst te zijn. Zooals u ziet: vriendelijkheid en gastvrijheid all round. Intusschen had eender officieren zich belast met de uitlading van ons hospitaal-materiaal en de weer-inlading daarvan in 10 tot dit doel gerequireerde wagons, dit laatste ik meen deze requisitie, in zóó korten tijd was een ware tour de force bij de, inde tegenwoordige omstandigheden zeer verklaarbare schaarschfe aan disponibele goe de ren wagens- de1/desu,yeerond: te Havre zijn wij vorstelijk, behair ! „i::ierda®morSen deden de autoriteiten ons uitff1® de tot aan het station, waar een gereserveerde wagon voor ons gereed stond.... .....Ik ben nu bezig met het zoeken naar een ‘reschikt gebouw voor onze ambulance. Er was e'en oogenbhk sprake van, ons in het Petit-Palais, in de Ohamps-Eiysees, te huisvesten. Dit zou prachig geweest zijn Maarde kosten, die het doelmatig inrichten tot hospitaal van dit permanente tentoonstellingsgebouw noodzakelijkerwijze zon hebben veroorzaakt, zouden zóó hoog zijn geloopen dat wij hiervan hebben afgezien. Ook zou het overbrengen naar andere musea van dein het Petit-Palais bewaarde kunst-collecties, niet zonder moei lijkheden zijn gegaan.' Vanmiddag is ineen commissie van den Parijschen gemeenteraad over onze installatie gesproken, en, 0.a., van het museum Galliera als ons eventueel onderdak. Geen twijfel of de stedelijke autoriteiten zullen ons helpen zooveel zij kunnen. In afwachting van onze definitieve installatie, zijn wij hier, in het Grand-Hotel, de gasten der Fransche regeering, die zich, óp de meest gracieuse wijze, beijvert om ons ter wille te zijn en mij al een paar maal heeft laten vragen of alles wel naar onzen zin is en wij niets anders te verlangen hebben --- IN DUITSCH GEBIED. INLIJVINGSPLANNEN? Volgens Bulletin no 21 van I’Aliance frangaise is een viertal maanden geleden door de navolgende verpenigingen een vertrouwelijk schrijven aan den Rijkskanselier gezonden: .De Vereeniging van Landbouwers. De Vereeniging van Duitsche boeren. De Groep bestuurders der Christelijke Vereent gingen van Duitsche boeren, nu de Groep van Westphaalsche Boeren, Het Centraalverbond van Duitsche Industrieelen, De Vereeniging van Industrieelen,. De Bond der Middelklassen van ’t Keizerrijk Dit schrijven behelst een verzoek tot annexatie van uitgebreide streken in België, Frankrijk en Rusland. Ten aanzien van België zegt het: „Gegeven de noodzakelijkheid, onze macht ter zee te verzekeren, gegeven onze toekomstige milk taire en economische toestand ten opzichte van Engeland en de nauwe betrekkingen, die het Belgisch grondgebied, economisch van 'zooveel gewicht, met ons voornaamste, industrïeele gebie.l vereenigen, moet België uiteen oogpunt van nulitaire en 'douanepolitiek, zoowel als uiteen oogpunt van het geld-, bank- en poshvezen, aan ae wetten van het Duitsche keizerrijk worden onderworpen. Zijn spoorwegen, kanalen en waterwegen moeten aan ons transport- en verkeersysteem worden verbonden. Behalve de vorming van twee gescheiden provincies, de ééne Waalsch, de andere Ylaamsch, en den overgang'in Duitsche handen der ondernemingen en eigen lommen, die van groot economisch belang zijn voor de overheer-- sching van het land, zou verder het land geregeerd en geadministreerd moeten worden op zulk een wijze, dat zijn bewoners in ’t minst op de politieke ontwikkeling van het Duitsche rijk k'D ”Bo'gen^kunnen zich troosten met de gedachte, dat het ten slotte toch niet de Duitsche boeien, middenstanders en industrieelen zijn, die de \ie desvoorwaarden en de grenzen bepa.en. --- UIT DE PERS. TWEEëRLEI OORDEEL. § Inde Tijd van 22 dezer stond het volgende m gezonden stuk : Geachte Redactie. Met verwondering heb ik gezien, dat ge, m uw nummer van U. Maandag onder den titel ~T ooi; de smokkelaars”, ’n stukje overnaamt uit „de Lim burger Koerier”. , Zooals dit stukje door de redactie van den „Limburger Koerier’ in elkaar is geflanst, moet t op vele lezers den indruk maken, dat dö afgevaardigde voor Sittard, de heer J. Becaers, ut smokkelaars in bescherming wil nemen. Niets minder is waar ! leder weldenkende, die ook maar ietwat op da hoogte is van de allertreurigste toestanden, welke) we in onze Zuid-Limburgsche grensdorpen hebber* gekregen, door ’t heilloos „uitzettingssysteem , juicht hier de bemoeiingen van den heer Beckers om die jammerlijke toestanden te doen ophouden, van harte toe. Alléén de „Limburger Koerier" maakt ze ver. dacht. Waarom? Omdat de redactie van dat blad niet de minste notie heeft van toestanden in Limburg, jaar n* jaar uit al bezig is de Limburgers op allerlei wijzen te grieven en, als ze maar even kan, geen gelegenheid laat voorbijgaan, om den afgevaardigde voor Sittard onaangenaam te zijn. ’k Meen, dat „De Tijd” te hoog staat, om aan 't- domme, kleine gedoe dier redactie mee te doen en verzoek u daarom vriendelijk, int vervolg geen notitie te willen nemen vair 'n „Limburger Koerier”, als die weer ’ns blijken mocht geven van totaal gemis aan zakenkennis en tactvol optreden. NLaat de „Limburger Koerier” zich verblijden in den bijval en de hulp van ’n „.Telegraaf!” Dat kan geen kwaad. Integendeel, den Limburgers, die de rédacti* van ’t Maastrichtsch dagblad nog au sérieux nemen, gaan dan te gauwer de oogen open en ze zullen weten, wat ze te doen hebben. 30S. CREMF.RS, rector. Raath-Bingelrade, 21 Sent. M5. Inde Tijd van 27 dezer antwoordde een ander lezer daarop als volgt : Geachte Redactie. Het zij mij geoorloofd, naar aanleiding van het geschrevene, door rector Jos. Cremers, in uw) blad van 32 dezer, eenige opmerkingen te maken.; Het zal toch wel zeker toegestaan worden, er een] andere meening over den smokkelhandel en de', uitgewezenen op na te houden, dan onze geachte, afgevaardigde, zonder daardoor blijk te geven heb districtsbelang niet te beseffen? Welke gevaren de smokkelhandel meebrengt voor de grensbewoners, is reeds genoegzaam aaita getoond inde in liet district .verschijnende couranten. Kn ’t was juist daarom, dat menigeen zich afvroeg „waarheen?" bij die ontzaglijke uitbreiding van den smokkelhandel. Geen, tegenmaatregelen hielpen, totdat het militair gezag met krachtige hand ingreep. De zaak is nü zóó, dat hoofdzakelijk dóór die krasse maatregelen de smokkelhandel engros .zoowat heeft ópgehouden en daarmede eene bron van ellende voor de grensbewoner.?. Bestaat er geen groot gevaar, dat de goede toestand, die er nu is, zal moeten plaats maken voor den verkeerden, immoreelen, wanneer onze afgevaardigde zijn voorstel aangenomen zag ? Ik vrees voor nog erger 1 Dat de straf onevenredig is aan het gepleegde kwaad, mag nog wel eens nader bewezen worden. Dat er lieden zijn, die een grooter kwaad bedrijven én daarvoor minder of in ’t geheel niet gestraft worden, kan niet als afdoend bewijs aangevoerd worden. Haddè rector Cremers zijne zienswijze en die van onzen afgevaardigde hierin verdedigd, dat ware zijn goed recht, maar die hartesontboezemingen tegen den „Limburger Koerier" meen ik, dat minder op haar plaats zijn. Vooral deze zinsnede: „Omdat de redactie (V. d, '„Llmb. K.) vair dat blad niet de minste notie beeft van toestanden in Limburg, jaar in jaar uit al bezig is de Limburgers op allerlei wijzen te grieven en, ais ze', maar even kan, geen gelegenheid laat voorbijgaan, om den afgevaardigde voor Sittard onaangenaam te zijn”, had de rector beter gedaan inde pen te houden. Waaruit is het tot heden 'gebleken , dat 'de «Lirab. Koerier" geen notie heeft van Limhurgsehe toestanden ? Omdat hij niet juist daarover denkt als gij ? Kom, rector, bewijs dat nu eens zonder dikke woorden. En hoe komt gij er aan om to schrijven', dat hij jaar in jaar uit al bezig is de, Limburgers te grieven? Meent gij nu heusch, dat daarmede de zaak afgedaan is en uw naam alleen reeds alle bewijs in zich sluit? Ik meen, dat do „Lirnb. Koerier” integendeel iteêds voor onze hoogste Limhurgsehe belangen op de bres staat, dat hij onophoudelijk en krachtig liet Kath. vereenigingsleven steunt, dat hij steeds in 'de weer is, om bestaande misstanden, waardoor juist het vele goede wat er inde Limburgers zit niet tot zijn recht kan komen, te verbeteren c-h dat hij steeds ijvert voor een krachtig Kath. Sociaal leven. Intuen gij dan ook in gebreke mocht blijven «ezo ernstige beschuldigingen tegen ons provinciaal katholiek hoofdorgaaa met deugdelijke' bewijzen, te staven, zal ik, en velen met mij;, genoodzaakt zijn om daaruit de voor u minet vleiendb conclusio te trekken. Sitiard, 24 Sept. 15. ' VI Dl. ---