Internationale Bidweek. Aan de Eerw. Geestelijkheid en aan de Geloovigen van ons Bisdom. Bij dezen bevelen Wij aan onze Gees telijkheid en Geloovigen dringend aati de Internationale Bidweek, die van 18 tot 25 Januari a.s. gehouden wordt voor de eenheid der Kerk, voor de Katholieke Missies en voor de bekeering der niet-Katholieken. De drie laatste Pausen hebben deze Bidweek aanbevolen, en Paus Benedictus XV verrijkte ze met een vollen aflaat. Terwijl de Hoogwaardige Bisschoppen van Nederland hunne hooge goedkeuring hechten aan de propaganda dezer Bidweek, bevelen zij aan de Geloovigen als bijzondere intentie nog aan de bekeering der andersdenkenden in Nederland. De gebeden voor deze Novene zijn de volgende: Ant'iphoon (Joa. 17, 21): Opdat allen één zijn, gelijk Gij Vader, in Mij in Ik in U, dat ook zij in Ons één zijn, ten einde de wereld geloove, dat Gij Mij gezonden hebt“. V. Ik zeg U: Gij zijt Petrus, R. En op deze steenrots zal ik Mijne Kerk bouwen. Laat ons bidden. Heer Jezus Christus, die tot Uwe Apostelen gezegd hebt: den vrede laat ik u, mijn vrede geef ik u; sla niet acht op mijne zonden, maar op het geloof van uwe Kerk, en verleen haar genadig volgens uw wil vrede en eendracht. Die leeft en heerscht Godin alle eeuwen der eeuwen. Amen. De Bisschop van Roermond, t L. J. A. H. SCHRIJNEN. Roermond. 20 Decemebr 1927. De formulieren der Noveen-gebeden zijn verkrijgbaar bij het Secretariaat der Internationale Bidweek, Tongerschestraat 53, Maastricht. --- De vruchten van het Bolschewisme 7 MILLIOEN VERSCHOPPELINGEN. Ineen vervolgartikel, gewijd aan de „verwaarloosde11 kinderen van sovjet-Rusland, beschrijft Henry de Korab in de „Matin" het volgende tooneeltje: Tegen het vallen van den morgen ontdekken de eerste voorbijgangers in de wijk van het Groote Theater te Moskou een groep slapende arme kleinen rondom een nog halfwarmen stookpot, waarop den vorigen dag asfalt is gekookt. De Moscovitische voorbijganger, schoon zelf in, de misère zittend, schoon zelf bevangen door de vrees, zich inde oogen der onzichtbare tschektsten te compromitteeren, ontdekt nog een glimpje van medelijden in zijn eigen hart. Hij wekt één der kleinen, schudt een anderen bij den schouder en zegt: „Tjongens, 't is koud! .... Waar kom je vandaan? Hoe heet je?“ Negen van de tien keer geeft het aangesproken kind, eerst zwijgzaam en vijandig gestemd, tenslotte dooreen vaag gebaar te kennen, dat hij komt „van gimds“ ; hij weet het niet meer. Hij is zijn familienaam vergeten. „En je vader, je moeder, waar zijn die?“ blijft de medelijdende voorbijganger verder vragen. En negen van de tien keer vraagt het kleine, stinkende, havelooze en uitgehongerde schooiertje met oprechte verbazing: „Vader ... Moeder? ... Maar je weet toch wel, kameraad, dat zooiets op ’t oogenblik niet meer bestaat?" Ziedaar, alsdus de schrijver, de verklaring van alles, de eenige uitlegging voor „onze meest bloedende wonde", gelijk de sovjettistische bladen en sprekers het uitdrukken. De oorzaken van het kwaad besprekend, zegt Henry Korab: Ik heb juist een klein dossier onder de oogen van uitknipsels uit bolschewistische bladen, van uittreksels uit officieele rapporten. Men zoekt daarin naar de oorzaken van de ramp, waardoor 7 milioen kinderen op de straten en op de wegen „geworpen zijn. Voor de „Troud" is het de hongersnood van 1921, die als de oorzaak moet worden aangemerkt; voor de „Krasnaia. Gazeta" is het een gevolg van den oorlog; voor de .dzvestia" is het de interventie van Denikine en voor de „Prawda“ is het het buitenlandsch kapitalisme. Alle verzuimen zij de ware, de diepere, de wezenlijke oorzaak aan te geven, die eenvoudig is: het bolscbewisme! De verwaarlooziag der jeugd in Rusland is een onvermijdelijke consequentie van de „theorieI*, zooals men daarginds zegt, die een primitief volk beroofd heeft van zijn godsdienst, die den familiegeest en de meest elementaire noties van moraal en plichtsbetrachting heeft vernietigd. Inde beschaafde landen voert men, wanneer men echtscheiding „aangaat", over liet algemeen een gereehtelijken strijd om de zorg over de kinderen te verkrijgen. In het communistische land, waar men tietimalen vaker dan overal elders van echtgenoot of echtgenoote verandert, gaat het erom, wie niet den last vaneen hinderlijk kroost op zich zal nemen. En leert men van den anderen kant niet aan de kinderen op school wanneer er bij uitzondering één bestaat op het dorp of op de publieke straat, dat de ouders slechts degenen zijn, die je te eten geven, slechts tusschenpersonen, zonder reëele rechten op hun nakomelingschap? Op 14-jarigen leeftijd is een kind gerechtigd zich naar een daartoe aangewezen bureau te begeven, en te verklaren: „Mijn ouders hangen me de keel uit; ik moet niks meer van hen hebben!" Wanneer het kind geen 14 jaar. oud is, wordt het, na de eerste reprimande een „verwaarloosde". Het heeft z’n eigen leventje. Een rechtvaardigde terugslag is het. dat de commissarissen en chefs zelf de wreede gevolgen ondervinden van hun ontbindende „theorie". Men heeft mij verscheidene gevallen aangehaald van „rijke jongetjes", van bekende communisten, van „dames-kameraden" met zijden kousen, die op een goeden morgen het luxueus appartement van de Sadowaia verlaten liebbben om zich te voegen bij de haveloozen van de straat. Men vindt ze overal, gehuld ineen zak, of een oude militaire jas, nadat ze hun kleine elegante Engelsche overjas hun gouden horloge en hun Ame'rikaansche schoenen ten bate van hun „communiteit" verkocht hebben. Over het algemeen is het dan reeds te laat om nog iets tedoen, want het kind is niet alleen bedekt met ongedierte, maar het heeft ook vreeselijke ziekten opgeloopen en ook de gewoonte van het drinken van alcohol geleerd, welk vocht het uit de winkelkasten gestolen heeft. Nu het zoo ver gekomen is, is de sovjet-regecring opgeschrikt. Haar eersle maatregelen waren louter schijnmaqtregelen a la Potiomkine, die daarin bestonden, dat men de'kinderen uit het centrum der steden verjoeg en ze op verderen afstand hield. Dit heeft echter niets gegeven. „Men is herhaaldelijk overgegaan tot de zuivering der straten van Moskou" heeft mevrouw Kaliniue, de vrouw van den president der republikeinsche sovjet-unie, met bitterheid geconstateerd, „maarde kleine vagebonden, zijn atiid daar, als een ware nachtmerrie, bijna op eiken straathoek. En nieuwe benden blijven toestroomen". (Pravv da 20 Mei 1927). Vóór de feesten van het 10-jarig bestaan der sovjets, in November van het afgeloopen jaar, hebben de autoriteiten een nieuwe zuiverings-poging gedaan teneinde geen slechten indruk te geven aan de talrijke vreemde gedelegeerden Speciale afdeelingen van „zuiveraars" zijn gevormd, afzettingen zijn toegèpast op de stations en op de wegen. Zoodra het December was, zijnde kinderen in massa’s teruggekeerd. De sovjet-pers, zich het gevaar bewust, voert thans een levendige campagne om de noodzakelijke gelden bijeen te brengen voor de oprichting van nieuwe toevluchtshuizen, daar die, welke bestaan, absoluut onvoldoende zijn Maar is dit een oplossing? De directeuren der tehuizen erkennen zelf, dat het hun bijna onmogelijk is, de .arme kleine ronddwalende beestmcnschjes, die men hun zendt, onder hun hoede te houden. Overal elders is „een wit bedje" de droom vaneen verlaten dreumes, evenals van den filantroop, die hem wil helpen. In communistisch Rusland is de ongelukkige vagebond vergeten, wat een bed is. Een bad schijnt hem een plagerij toe en hij protesteert heftig, in naam van zijn rechten als jonge proletariër, tegen elke poging om hem te laten werken. En meestal vlucht hij na weinige dagen, zoodra hij een open deur of een open venster ziet, weg, omdat men weigert hem alcohol te geven, waaraan hij verslaafd is geraakt. De bolschewiki hebben deze jeugd voor goed vergiftigd. Zij hebben van deze 7 millioen kinderen ongeneesüjkefn gemaakt, bedorven van- lichaam en bedorven van geest. De Chiueezen, die, op het einde der vorige eeuw, hun pasgeboren kinderen door de varkens lieten opeten, waren misschien minder onmenschelijk, besluit de journalist. --- Buitenland. AZIë 48 Uur schrikbewind. Aan een schrijven, dat een familie te Rotterdam vaneen bloedverwant in China ontving, ontleent de „Msb." het volgende: Het is mijn gewoonte niet over politieke en andere gebeurtenissen in China te schrijven maar ik moet voor dezen keer een uitzondering maken, nu er in Canton tooneelen hebben plaats gehad, welke erger zijl*) geweest dan de bloedigde revolutie ooit te voren. Gisteren zat een Chinees, die juist Canton ontvlucht was en daar in dienst was vaneen gouvernements-ambtenaar aan onze bedienden, van wie hij familie is, te vertellen wat voor verschrikkelijks hij in Canton had gezien. Hij zeide liever van honger in Hongkong om te komen, dan ooit weer naar Canton terug te gaan, zoolang de toestand er zoo gevaarlijk is, dat het gebeurde zich kan herhalen, en daarvoor wordt op het moment erg gevreesd. Wat hij vertelde en wat ik van andere Chineezen hoorde, zoomede wat inde couranten staat komt op het volgende neer: „Er waren weinig troepen inde stad, omdat men juist bezig was, troepen van een andere provincie, welke in Canton den baas spelen weg te jagen. Daarvan maakten communisten, geholpen door hur. Russische leermeesters gebruik om Canton-city in bezit te nemen. De Ruksen hadden gezorgd voor allerlei wapens, en gebleken is, dat zij een groot d£el der.jougcui van gegoede families (zoowel jonge mannen als meisjes) volkomen vergiftigd hadden met hun communistische theorieën. Goed gekleede. meisjes met kort geknipt haar dwongen winkeliers hun geld en goederen af te geven en waar men weigerde, werd de boel in brand gestoken. Zeventienhonderd huizen zijn op die manier in asch gelegd. Vele winkeliers werdén door diezelfde meisjes onthoofd en de hoofden werden als afschrikwekkend voorbeeld door de straten gedragen. Twee maal 24 uur heeft dit schrikbewind aangehouden; voorraden uitwinkels werden op straat gesmeten om onder de koe%s te worden verdeeld. De leuze was, geen rijken, geen armen; iedereen gelijk en allemaal werken voor hetzelfde loon. Het eerste wat men deed de gevangenis openen en de ho – derden losgelaten misdadigers deden natuurlijk braaf mee aan het moorden, brandstichten en rooven. legenover Canton-cify .ligt Honan, op de manier als Fijenoord tegenover Rotterdam en daar is al sinds ja ren een , gouverneur, die als ex-rooverhoofdman alle knepen kent, om tegen gespuis op te treden en orde en tucht te handhaven. In zijn district waren geen rooden, omdat hij zeer op zijn qui vive was en’ alle bewoners van ziju district kende Die gouverneur heeft, dank zij de hulp vaneen werkliedenvereeniging, welke ook tegen de Bolschies zijn, kans gezien de Rooden te verdrijven, maar hier ging het ook met een typisch Chineesche list. De anti-roode werklieden werden van wapenen voorzien en deden zich voor als Rooden met rooede in signes en vlaggen. De anderen dachten, dat zij waren overgeloopen en lieten hen de stad binnen. Daar drongen zij het hoofdbureau van politie binnen, heschen de witte vlag, wat voor meergenoemden gouverneur het teeken was om met zijn soldaten den aanval te beginnen, zoodat de Rooden tusschen twee vuren zaten. Honderden koelies, die mee deden aan het rooven zijn daar bij gedood en er hangen hier bij de Chineesche fotografen foto’s met den eenen handwagen na den anderen, opgestapeld niet lijken, onbedekt en in allerlei houdingen. Communistische jongelui en meisjes van den gegoeden stand werden zonder pardon doodgeschoten en gingen I scheldend tegen de soldaten en zonder een spoor van angst den dood in. Er is in Canton groote rouw, waar I vele families haar kinderen dood van I de soldaten in ontvangst namen om I deze zelf te begraven. Vele Russische I propagandisten, waaronder vrouwen I zijn eveneens gefusileerd, onder wie er I waren, waarop de bevolking haar gram I kan botvieren, aangezien zij eerst in I processie door de stad werden gepa- I radeerd. i Het kwaad zit dieper, dan men aan- I vankèlijk had kunnen aannemen en het I is de vraag, of met het fusileeren van I aanhangers en deporteeren van Russen I het met liet communisme m China ge- I daan is. En wat zullen de Russen doen I als zij hooren van de vele landgenoo- I ten, die in Canton werden doodgescho- I ten? Een oorlog met'China? Want in I de andere plaatsen is men bezig, alle I Russische propagandisten het land uit I te zetten.. In Hongkong is het nu rustig. Hon- I derden Chiueezen,.die met hun buit van I Canton hierheen gevlucht waren, wör-r I den door de politie aangehouden en de- I genen onder hen, die door de Canton- I neesche politie herkend worden als I misdadigers, zullen zeer waarschijnlijk I gedeporteerd worden, om daarna te I Canton te worden gefusileerd. Coni- I munisten schijnen de keus te krijgen I te worden gezonden naar plaatsen van I hun keuze, dus te worden behandeld als I politieke vluchtelingen. --- ITALIë. De strijd tegen de Maffia. De strijd tegen de Maffia op Sicilië wordt op last van Mussolini met alle kracht voortgezet. Bij een nieuwe razzia heeft de politie weer ruim ,300 personen gearresteerd, die van moord poging tot moord, roof erii dergelijke misdrijven verdacht worden. --- DUITSCHLAND. Mijnenzoeker gezonken. 'Fe Hamburg is een mijnenzoeker, die ter reparatie opgenomen was inde werf te Wilhelmshafen, plotseling binnen den tijd van tien minuten gezonken, tengevolge' van. een: tijdens de vorst öntstaiie schade onder water. --- TSJECHO-SLOWAKIë. Liever een crematorium dan 620 woningen. De gemeenteraad van Brünn (Bóheitien) had, met uitzondering van' de christelijke Tsjechen, eenparig het besluit genomen tot het oprichten van een crematorium voor den prijs van 372 millioen kronen. Ook de sociaaldemocraten stemden voor het crematorium, ofschoon zij steeds met Idem gewezen hadden op het tekort aan woningen. De sitaat was bovendien bereid een bouwcrediet van 15 millioen te geven. Met het bedrag, dat ter beschikking kon gesteld worden, ruim 18 millioen, hadden 620 nieuwe wonigen kunnen worden gebouwd voor families, die thans in afgedankte wagens, keten en barakken, tegen de koude en de vochtigheid een onderkomen zoeken. Maarde gemeenteraad der stad oordeelde, dat een crematorium noodzakelijker was dan nieuwe woningen. --- RUSLAND. De strijd tegen de oppositie. Uit Moskou wordt gemeld, dat de controle-commissie te Petersburg bericht heeft gezonden dat Van 16 Dec. tot 10 Januari in het geheel 411 leden van de oppositie uit de partij verwijderd zijn. Te Chabarows, Tomsk en Omsk ziju de voornaamste leiders van dé oppositie uit hun ambt ontzet. Onder hen bevond zich ook een vriend van Trotzki, die diens denkbeeelden onder1 de bevolking moest propageeren. De „Volkswille", „het rijksorgaan der Duitsche communisten van links", publiceert een rechtstreeksch bericht uit Moskou, volgens hetwelk het verbanningsbevel tegen de oppositie-leiders voor de gansche oppositie geldt en met geweld door de staatspolitie wordt doorgevoerd. Terwijl Sinowieff en zijn aanhangers naar hun respectieve ballingsoorden op eigen gelegenheid mochten reizen, werden ale anderen onder politie-geleide gedeporteerd. Het bericht, dat Trotzki geweigerd heeft, het bevel, in ballingschap te gaan, op te volgen, wordt door het blad bevestigd.’ --- ZWITSERLAND. Slede-ongeluk. Bij de familie is bericht ontvangen, dat de heer D. Tutein Nolthenius, werkzaam bij de Calvé-fabrieken te Delft, bij het bobsleden in Zwitserland zoo ernstig kwam te vallen, dat een zijner beenen op verschillende plaatsen ernstig gekneusd werd. Ten gevolge hiervan zal de heer Nolthensius dit been moeten missen. --- DUITSCHLAND. Door een vrachtauto uit bed geslingerd Te Coblenz is een vrachtauto in snelle vaart legen een huls gereden en heeft een deel van den voorgevel ingedrukt. De schok was zoo hevig, dat de te bed liggende bewoonster en eigenares van het huis uit haar bed geslingerd werd, zonder dat ze echter werd gewond. --- ENGELAND. Een kwaadaardige zwaan. Toen Lord Derwent dezer dagen op het landgoed Hackness Hall een wandeling maakte, zag hij daar bij een groot meer een zwaan een schaap aanvaller. > Het schaap liep achteruit en kwam In hel water terecht. Toen sprong de zwa n op den rug van het beest en drukte zoolang diens kop onder water tot hetgeen weerstand meer bood. Lord Derwent kon niet gauw genoeg ter plaatse zijn om het schaap te redden. Met een boot bereikte hij het dier en bevond, dat het door verdrinking was gestorven. --- Advertentie sads --- Advertentie s^0vct ---