Wijziging van de Woningwet Ingediend is een wetsontwerp tot wijziging van de Woningwet. De ervaring heeft naar inde M. v. T. wordt uiteengezet geleerd, dat wijziging van de Woningwet op enkele punten noodzakelijk is. Daarnaast zyn enkele aanvullingen noodig of wenschelyk. --- Uitbreidingsplan. De bestaande regeling biedt in verschillend opzicht moeilijkheden. Ten aanzien vaneen hoofdvraag, hoever een uitbreidingsplan in détailleering moet gaan, bestaat geen eenheid van gevoelen. Volgens het wetsontwerp zal het plan van uitbreiding aangeven de bestemming voor de naaste toekomst van de daarin begrepen gronden. Het zal dus zijn een bestemmingsplan, dat wel kan, maar niet steeds behoeft te geven détailleering van wegen en afmetingen enz. In beginsel zal evenwel, voor zooveel het plan betreft uitbreiding voor de eerstvolgende jaren, de bestemming in onderdeelen aangegeven moeten worden, tenzij de Raad deugdelijke redenen heeft om zich te bepalen tot de bestemming in hoofdzaak. Voorts wordt, wanneer de bestemming van grond niet in onderdeelen is bepaald, aan eigenaar of eigenaren van aangrenzende terreinen ’t recht gegeven, den Raad te verzoeken, over te gaan tot vaststelling vaneen uitbreidingsplan, waarbij de bestemming van hun gronden in onderdeelen wordt geregeld. Weigert de Raad daartoe over te gaan, of maakt hij geen voortgang, dan kunnen belanghebbenden de beslissing van Ged. Staten inroepen. Schadevergoeding. De Woningwet behelst geen voorschrift, waarin een plicht voor de gemeente is neergelegd om schade te vergoeden, ontstaande door rooilijn, bouwverbod of uitbreidingsplan. In afwachting vaneen wijziging der Onteigeningswet wordt nu een voorloopige regeling voorgesteld, dooreen wijziging van art. 92 der Onteigeningswet. Om. is "bepaald, dat, bij de bepaling van de werkelijke waarde van het onteigende, géén rekening wordt gehouden met de bestemming tot eenig doeleinde van openbaar nut van het onteigende, als gevolg van uitbreidingsplannen of bouwverboden. Deze speciale voorziening zal worden teruggenomen, wanneer de reeds in overweging genomen meer algemeene regeling tot stand komt. --- Vindingrijke wreedheid Wat orthodoxe martelaren ondergingen Op de zoo juist beëindigde bijeenkomst van de Bulgaarsch-Orthodoxe bisschoppen te Sofia, onder voorzitterschap van den Metropoliet van Bulgarije, 'den archimanriet Stephanos gehouden, waarbij journalisten, schoolautoriteiten en anderen aanwezig waren, hield de Russisch-Orthodoxe bisschop Seraphim een toespraak, uit naam van de vervolgde Russische Kerk, waarin hij een relaas gaf van den treurigen toestand van de Kerk in zijn land onder het Sovjet-regime. De correspondent van de „Daily Telegraph” seinde er een uittreksel van aan zijn blad, Zaterdag. Bisschop Seraphim las een lange lijst voor van namen van waardigheidsbekleders in cie Russisch Orthodoxe Kerk, die op de gruwelijkste wijze gemarteld zijn geworden door de Bolsjewistische overheid, of tenminste met haar toelating. Ziehier de lijst cMer martelaren. De Metropoliet Benjamin, vermoord doordat hij vastgebonden was op eender paddelwielen vaneen rivierstoomboot. Archimandriet Andronik, die levend verbrand werd. Bisschop Ravelski, werd vastgebonden aan een paal en daarna overgoten met ijskoud water totdat hij inderdaad een standbeeld van ijs geworden was, waarop de beulen zijn lichaam met kogels hebben doorboord. Bisschop Isidor, welken men een paal door het lichaam gestoken heeft en Bisschop Amvony, die aan den staart vaneen paard werd vastgebonden en zoodoende gruwzaam ter dood gesleept. De lijst, waarvan bisschop Seraphim de juistheid waarborgt, gaf eveneens meerdere details van het martelaarschap van vijftien archimandrieten. Honderden van de lagere geestelijkheid, popes en godsdienstleeraars, en duizenden geloovigen werden in die districten (van Wit-Rusland?) gedurende de laatste weken door de Bolsjewisten gemarteld, aldus bisschop Seraphim. De vergaderde bisschoppen hebben een resolutie aangenomen waarbij zij de groote Mogendheden smeeken, een einde aan de Kerkvervolging te maken r --- VOOR DE BELASTINGBETALERS E.A. CH. R. Uit de inzendingen blijkt mij dat de lezers zich interesseeren voor de vraag wat van het inkomen voor de I. B. wèl, en wat niet mag worden afgetrokken. Wij willen voor lieden dit punt eens nader aan de orde stellen. De opbrengst eener bron van inkomen mag vooreerst verminderd worden met de kosten tot verwerving, inning en behoud dier bron, en verder met de op een bedrijf rustende lasten; b.v. de kosten noodig voor de uitoefening van een beroep, kosten van onderhoud eener zaak in het beroep of bedrijf gebezigd, de op het bedrijf of de goederen rustende belastingen e.d. Persoonlijke belastingen, zooals de inkomstenbelasting zelf, mogen niet in aftrek worden gebracht; evenmin de gemeentelijke inkomstenbelasting. De personeele belasting wèl, voorzooverre zij op het bedrijf drukt,zooals by een perceel, dat gedeeltelijk als koffiehuis wordt gebruikt het geval is. Van de onzuivere opbrengst vaneen beroep of 'bedrijf mogen verder worden afgetrokken de afschrijvingen op zaken als bedrijfsmiddel gebruikt (inventaris vaneen café, gereedschappen e.d.) en de afschrijving op vorderingen op klanten, een en ander volgens goed koopmansgebruik. Over dit laatste zullen wij eens ineen afzonderlijk artikel spreken. Een grapjas wilde eens afschrijving toepassen op zijn eigen werkkracht, daarbij uitgaande van de gedachte, dat hij door zijn werk aan abnormale slijtage onderhevig was. Onnoodig te zeggen dat deze gedachtegang meer geestig dan juist was, daar men bezwaarlijk zijn eigen ik als bedrijfsmiddel (veeleer zoude hier sprake kunnen zijn van bedrijfsdoel) kan beschouwen. Van het bruto inkomen mogen verder nog worden afgetrokken premiën van verzekering, tot een bedrag van 5 pet. van het bruto inkomen, doch nimmer meer dan honderd gulden, verder renten van schulden, altijddurende renten en tenslotte lijfrenten en verschuldigde verstrekkingen van levensonderhoud, huisverting en dgl. Bij dit laatste punt moeten wij nog even stilstaan. Kosten van onderhoud en opvoeding van minderjarige kinderen, en andere periodieke uitkeeringen aan dezen gedaan, kunnen nimmer van de aangifte worden afgetrokken. (Bij de aanslagregeling zelf wordt met het aantal minderjarige kinderen rekening gehouden). Of zulke uitkeeringen aan meerderjarige kinderen gedaan, in aftrek worden gebracht, hangt er vanaf, of zij werkelijk verschuldigd zijn, m.a.w. of zij door het kind zoo noodig ook in rechte gevorderd zouden kunnen worden. Wij snijden hier eene burgerrechtelijke kwestie aan, waaromtrent nog al eens misverstand heerscht. Wanneer b.v. een vader aan zijn meerderjarig kind mondeling eene jaarlijksche studietoelage belooft van f 200. waartegenover de zoon zich verbindt binnen redelijken tijd zijne studie te voltooien, dan is deze toelage niet verschuldigd. De zoon zoude slechts eene vordering ter zake tegen zijn vader kunnen instellen indien de toelage bij eene notarieele schenkingsakte ware toegezegd. Alleen dan ook in dat geval zoude de vader de toelage in mindering van zijn inkomen kunnen brengen. Omgekeerd zal dan de zoon deze jaarlijksche toelage bij zijn (eventueel) overige inkomsten moeten aangeven. In verband met de progressie kan dit intusschen voor het gezin eene besparing van belasting opleveren. --- VRAGENBUS. S. te Maastricht. De kwestie van aftrek contributie eener organisatie is niét zoo eenvoudig als het wel eens wordt voorgesteld. De vraag, algemeen gesteld, werd door mij in het algemeen beantwoord. Uit uw schrijven blijkt mij dat daardoor misverstand kan ontstaan, waarom ik hier deze zaak wat nader wil toelichten. Contributie voor eene organisatie in het algemeen kan nimmer worden afgetrokken. Wat de vakorganisatie betreft besliste de H. R. 4 Maart 1924 m.i. zeer te recht, dat deze evenmin kan worden afgetrokken. De administratie staat echter op een eenigszins ruimer standpunt en laat n.l. aftrek van vakorganisatie-contributie toe voorzooverre deze contributie met de eigenlijke taak der organisatie in verband staat, n.l. het vormen van eene z.g.n. weerstandskas Niet b.v. de bijdragen voor de werkeloozekas of ziekenfonds. Dat op sommige inspecties dit onderscheid wel eens niet scherp wordt doorgevoerd, vindt zijne oorzaak in het feit dat, waar het hier gaat om kleine bedragen, het niet de moeite loont deze splitsing te onderzoeken. H. B. Leenhof. Uit uw schrijven blijkt niet wanneer u heeft gereclameerd. Antwoord krijgt u in elk geval, al duurt dit wel eens wat lang. Kunt u mij de aanslagbilletten van de beide laatste jaren niet eens ter beoordeeling zenden? Bezit u misschien ook een eigen huis? --- Het Europeesche Boerencongres We lezen m de „Stand.”: De actie van Communistische zijde onder de boeren, speciaal de kleine boeren, in verband met een te Berlijn te houden Europeesch Boerencongres, gaat nog steeds door. Met name de Communistische dokter ILoeh, die zich verschuilt achter den schuilnaam van L. J. Simons, werkt door om op verschillende plaatsen van ons land de kleine hoeren in plaatselijke afdeelingen te organiseeren. Na de uitvoerige mededeelingen, die wij destijds over deze zaak in ons blad hebben gedaan, hehoeven wij op den aard en het doel dezer „Communistische actie onder valsche vlag” niet nader in te gaan. En er zou na onze laatste mededeelingen geen aanleiding zijn om op deze kwestie terug te komen, ware het niet, dat ons berichten bereiken omtrent groote activileit der lieeren, speciaal ook ‘in Friesland. De heer Simons (alias dr. Koch), die naar ons ter oore kwam, van zijn lastgevers, i.c. de Communistische heeren in Moskou, via hun „kameraden” in Berlijn, „een standje” heeft gehad over de wijze, waarop hij hier te lande de actie gevoerd heeft, is sindsdien actiever dan ooit. En ’t laatst gehouden congres der C. P. H., dat in Amsterdam is gehouden en waai* blijkbaar harde noten zijn gekraakt door de heeren uit Moskou, zal hem vermoedelijk overtuigd hebben, dat ’t anders moest, of dat hij gevaar liep, het lot van vroegere uitgeworpenen te deelen. En zoo reist hij dan onder den naam van L. J. Simons het land af. Sinds onze laatste publicaties over deze zaak hebben ons nog verschillende berichten over deze „Communistische actie onder valsche vlag” bereikt, die ons ervan hebben overtuigd, dat de naam, dien wij voor onze actie hebben gekozen, inderdaad juist is. Men tracht zich wel „neutraal” voor te doen en schroomt niet om door allerlei middelen te doen voorkomen, of deze actie „neutraal” is. Zoo heeft men zelfs in de Duitsche bladen gepubliceerd, dat enkele organisaties en personen, die met name werden genoemd (o.a. de Ned. Boerenbont! en een gewezen Pruisisch minister-president), van wie bekend was, dat zij niets, maar dan ook niets met de Communisten uitslaandc hebben, zich by de actie hadden aangesloten. Doch uit latere publicaties van de betrokkenen, bleek, dat de. communistische heeren eenvoudig de namen dier organisaties of personen maar hadden gebruikt... Verder wordt door den „Persdienst” van het Voorbereidend Comité van het Europeesch Boerencongres allerlei nieuws verspreid, dat den indruk moet wekken, alsof men hier inderdaad met een groote, grootsch opgezette, neutrale beweging te doen heeft. Zoo is o.a. over Nederland het bericht verspreid, dat de actie in Nederland goeden voortgang heeft en dat reeds op een massale vergadering van boeren, die te Zutphen is gehouden, de eerste afgevaardigde naar het Europeesch Boerencongres is aangewezen en wel „de kleine boer” H. J. Lammers. By onderzoek is ons echter gebleken, dat deze massale boeren vergadering bezocht was d00r... 15, zeggen en schrijve vijftien personen. En uit vroegere publicaties weet men reeds, dat deze heer Lammers bestuurslid is der afdeeling Zutphen van de Communistische partij. Doch deze geweldige berichten zijn vermoedelyk bestemd voor de heeren in Moskou, evenals de „Tribiune-berichten” over de duizenden, die op 6 Maart 1.1. „demonstreerden”, terwijl aan die demonstraties enkele honderden deelnamen. Men zij dus nogmaals voor deze actie gewaarschuwd. Zij dient zich aan als „neutraal”, doch bij onderzoek blijkt steeds weer, dat deze zaak door de Communistische elementen gedreven wordt, blijkbaar op hoog bevel van de heeren in Moskou, die vermoedelijk deze actie noodig hebben om.de aandacht van andere dingen af te leiden. --- Het Eucharistisch Congres te Carthago IN HET TEEKEN DER ST. AUGUSTINUS-HERDENKING. De H. Eucharistie, hel Teeken der Een heid, de Band der Liefde. Zoo zal men naar den geest van St. Augustinus te Carthago op het wereldcongres de katholieke leer over het H. Sacrament des Altaars bespreken. Zoo zullen we ook vanuit Nederland optrekken naar dit congres, en zullen we niet alleen het congres, maar ook geheel de bedevaart maken als een herdenking aan St. Augustinus. Daar aan de Noordkust van Afrika leefde Augustinus, de geniale wereldfiguur, die op den dag van vandaag meer dan ooit wordt besproken en wiens leer in dit juneljaar wordt beluisterd niet alleen door ons katholieken, maar ook door zooveel duizenden zoekenden naar levenswaarheid. Maar niet alleen in Afrika zullen we aan dien grooten mensch worden herinnerd, doch onze bedevaart zal gaan door Italië, over Milaan, waar we inden Paasebtijd zullen herinnerd worden aan den Paaschjubel, die er eens zong uit St. Augustinus gemoed, toen hij inde Ambrosiuskerk door het heilig Doopsel zijn opgang vond tot God, toen hij ging willen zooals God wil. Wjj zullen te Pavia neerknielen op het graf van Augustinus, op het graf van den idealist, die eens, vlak voor zijn sterven, toen mensche* lükerwijze bezien al zijn werk aan stukken lag, durfde te zeggen: „is ’t wel iels van zoo’n groote beteekenis, steenen te zien vallen en balken en sterfelijke menschen te zien sterven”. Idealisten sterven, de idealen zullen door d# eeuwige waarheid triomfeeren. Onze geest) onze samenleving naar den geest van St. Augustinus. We maken :n zijn geest den tocht van het Ei.< haristisch wereldcongres, en daarom zullen we ook op den terugweg door Italië Ro me weer aandien om neer te knielen hij det zichtbaren plualsbekleeder ven den Goddeiij ken Herder van eenheid en liefde. Mochten er nog meer personen ijn in Ne< derland, die op deze wijze de reis naar CaP thago willen meemaken, het zal me een ge* noegen zijn alle mogelijke inlichtingen te veP schaffen. Het lykt mij echter gewenscht nogmaals in het algemeen te publiceeren dat de logiesmocilijkheden in Tunis geheel omzeild zijn, doordat de „Lützow” waarmede wijde zeereis maken te Tunis als hotelschip wordt gebruikt en aldus aan de kade blijft liggen, zoodat de passagiers steeds door middel vaneen landingsbrug onmiddellijk den wal kunnen betreden, vanwaar zij een directe tramverbinding met Tunis hebben. Deze vaste ligplaats aan de kade is voor ons schip absoluut verzekerd. P. S. v. NU EXEN O.E.S.A. JtK. Pastorie, Rozen str. 1, Utrecht. --- Advertentie Sproeten komen vroeg in het voorjaar, koop tijdig een pot SprutOl. Bij alle Drogisten. --- Bouwverbod. Het bouwverbod was aanvankelijk een middel, waardoor de gemeenteraad een uitbreidingsplan of een stratenplan kon beschermen. Het heeft door verschillende oorzaken zijn beteekenis verloren. Daarom wordt voorgesteld, het houwverbod, dat al minder wordt toegepast, uit de wet te schrappen. --- Streekplannen. De regeerin-g heeft een commissie in het leven geroepen om haar te adviseeren nopens een regeling met betrekking tot de z. g. streekplannen. Overeenkomstig het advies der commissie is in het wetsontwerp uitgegaan van de gedachte, dat de vaststelling vaneen streekplan niet van boven af aan de gemeenten moet worden opgelegd, maar dat ’t initiatief moet zijn aan de gemeenten in onderlinge samenwerking. Daarom houdt het thans voorgestelde art. 32 a der Woningwet in, dat de Raden van twee of meer gemeenten gemeenschappelijk een plan van uitbreiding kunnen vaststellen, waarbij met belangen van de streek wordt rekening gehouden. In art. 32 b der Woningwet is voorzien in het geval, dat een of meer gemeenten de vaststelling vaneen tram wenschelijk achten en gemeenten, die geacht moeten worden, tot de „streek” te behooren, medewerking weigeren. In dat geval moeten Ged. Staten kunnen ingrijpen. --- De kennis en het verzamelen van postzegels Onze postzegelredacteur stelt zich voor de lezers van dit hlad beschikbaar tot het geven van allé mogelyke gcwenschte inlichtingen, de Philatelie betreffende. Jeugdige verzamelaars, die ten aanzien van hun collectie voorlichtingen wenschen kunnen deze eveneens bekomen. Alle inlichtingen zijn gratis Nieuwe zegels. Ijsland. Dezelfde waarden zijn mede verschenen als dieustzegel opdruk „Pjonustumerki”. Verschenen de luchtpostzegel: 10 aurar, ultramarijn. Deze zegels zijn verkrijgbaar gesteld van Januari tot 15 Februari en alsnog in Juni en Juli a.s. Zij zijn gedrukt in gro-ot formaat. Verschillende kunstenaars leverden de teekeaingen, terwijl Ludwig Heshaimer te Weenen de gravure verzorgde en eveneens het zegelblad voor enkelé waarden schiep. De zegels werden te Weenen gedrukt. Zij stellen het volgende voor: 3 auran, parlementsgebouw te Reikjavik. 5 auran, viking-schip in noodweer. 7 auran, winterkwartier der viking. 10 auran, vikings-uitvaart. 15 auran, vikings-ceremonie bij het loopen van nieuw ontdekt land, 20 auran, gevechts-episode. 25 auran, winnen van hout, 30 auran, meer Thingvalla. 85 auran, nationale kleederdracht, 40 auran, nationale vlag. 60 auran, het eerste „Althing”. (in 030), 1 krona, landkaart. I, 2 krona, gezicht op Hekla. ||? 5 krona, vrouw aan het spinnewiel, IJ 10 krona, offerande aan Thor. Salvador. Evenals Guatemala uitte dit land zijn vreugde over de totstandkoming van de spoorwegverbinding met den buurman door de uitgifte vaneen viertal gele ge nh eids zet els i 1 centavo, grijs en purper. 4 3 centavo, hruin en purper. 5 centavo, groen en purper. ~ x_ 10 centavo, oranje en purper, Zij brengen ons de beeltenissen van den president van Salvador en Guatemala; het opschrift luidt: „Inauguracion Ferrocarril el Salvador Guatemala”. Syrië. Opdruk op luchtpostzegel in koerseerend type: 2 p. op 1 p. 25, olijfgroen Mexico. Ter gelegenheid vaneen „vliegweek” verscheen een tweetal lucht postzegels: 20 centavos, donkergroen. 40 centavos, donkerviolet. Naar Stamp Collecting meldt, zouden van laatstgenoemde waarde slechts 3000 stuks zijn gedrukt. Het zegelbeeld stelt een vliegtuig voor boven de stad Mexico; bovenaan is vermeld „Semana De Aviacion” links het jaartal 1929. Zweedsche curiositeiten. Van de eerste uitgave van Zweden bestaan herdrukken, welke echter zeer moeilijk van de origineele zijn te onderkennen. Er behoort werkelijk een kennersblik toe, noodig om het onderscheid vast te stellen. De nadrukken zijn gedrukt op minder oneffen papier, welke oorzaak is dat deze beter tot hun recht zijn gekomen. De drie skill is groen-geel, de 0 grijslilaen de 24 diep rood. Van de misdruk, de 3 skill geel, is slechts één exemplaar bekend, ter waarde van ƒ 10.000. Het papier van de herdrukken is *witter dan dat van de origineele, hetwelk grijs van tint is. De ongebruikte herdrukken hebben belangrijk minder waarde dan de oorspronkelijks postzegels. De uitgave van 1858 heeft ook herdrukken welke ongeveer 250 frc. per stuk waarde hebben. De muntwaarde wordt op deze zegels reeds in Ore uitgedrukt. De oorspronkelijke hebben landing 14, de nadrukken 13. De 9 Ore is eerst in Maart 1851 uitgegeven. Overigens zijn van deze uitgave diverse nuances bekend. Van de uitgave 1855 bestaan de volgende waarden: 3,4, 6, 8 en 24 skill, resp. groen, blauw, grijs en rood. Van de uitgave 1858 bestaan de waarden: 5,9, 12, 24, 30 en 50 Ore, resp. groen, violet, blauw, geel, roodbruin en karmijn. De uitgave 1802—’66 bestaat uit slechts vier waarden, n.l. 3, 17, en 20 Ore, resp. bruin, grijs, lila, rood. De 17 Ore grijs is zeldzaam en heeft een waarde van ƒ 100. Ook van deze emissie bestaan zeldzame herdrukken. De oorspronkelijke hebben tanding 14, de nadrukken 13. De uitgave 1872—’85 met de cyferteekening is gedrukt op grijs papier en heeft tanding 13 en 14. De meeste waarden hebben meerdere kleurnuancen, welke dikwijls zeer sterk afwijken. De 20 Ore rood is bekend in vuil gele kleur, welke verscheen ineen kleine oplaag, uitgegeven in September 1875. De 6 Ore rood, blauw en blauwgroen en 20 Ore roodbruin; bruin of zelfs zwart zijn chemische verkleuringen, hetzij willekeurig of onwillekeurig tot stand gekomen. Inde waarde van 3 Ore tot 50 Ore komen tengevolge van het gehruik van diverse platen afwijkingen voor, waarbij enkele waarden met grootere (dikkere) cijfers. De 6 Ore grijs is ook bekend op geribt papier. De 1 Riksdaler bruin van deze uitgave verscheen als Neudruck (1885-tandingen) en is zeldzaam. Bovendien bestaat van de 20 Ore een zeldzame afwijking met Tretio inplaats van Tjuigo. Gedurende het afdrukken geraakte de plaat van de 20 Ore-waarde in het ongereede. Men nam toen de cliché van de 30 Ore, verwisselde het middengedeelte, zonder er aan te denken, dat hieronder de waarde in letters stond aangegeven. Deze oplaag lelde 1500 vellen. Van genoemde uitgave bestaan de volgende waarden: 3,4, 5,6, 12, 20, 24, 33 en 50 Ore 2 Riksdaler en 1 Kroon. De uitgaven van 1885 heeft de beeltenis van koning Oskar in eirond. Tanding 13. Waarde 10 Ore kleur rosé en rood. In 1886 verscheen een cijferuitgave van van 1872—’85 met op de achterzijde een Mauw posthoorntje. Het papier is zachter dan van eerstgenoemde emissie en de tanding is 13. De volgende waarden verschenen: 3,4, 5,6, 10, 20, 30 en 50 Ore en 1 Kroon. In 1880 verscheen een nooduitgave van 10 Ore op 12 Ore, en 10 Ore op 24 Ore, resp. blauw en Oranje. De opdruk is aangebracht in blauwe kleur. Een volgende maal te beginnen met de uitgave van 1891—1904. Vanaf deze emissie hebben de postzegels van Zweden een watermerk, n.l. de Kroon. Overigens behoort het verzamelen van de postzegels van dit land tot een van de aangenaamste bezigheden van den philatelist. Een Spaansche drukfout. Op verzoek laten wij hier volgen hoe de foutdruk 2 reales groenblauw is ontstaan. Bij vergissing werd inde drukplaat van de 1 realz egels een 2 reales ingezet en waar de fout spoedig ontdekt werd, is vooral de gebruikte 'foutdruk hoogst zeldzaam. Door chemische middelen is het mogelijk het „violet” der 1 reales in groenblauw te veranderen. Het aankoopen van als echt aangeboden foutdrukken moet met de grootst mogelijke voorzichtigheid plaats hebben, daar vervalschers er steeds op uit zijn. goedgelcovige verzamelaars te bedriegen. Wendt u derhalve steeds tot verkoópers, W&nrop u later eventueel verhaal hebt. Reeds velen ondervonden inde Philatelie, dat z.g. goedkoop dikwijls duurkoop was. --- Rooilijn. „Rooilijn” is een nergens beschreven, overoud rechtsbegrip. De onbestemdheid van het begrip leidt bij herhaling tot moeilijkheden en klachten over onbillijkheden. Het ontwerp brengt nu een definitie van voor- en achtergevelrooilijnen. --- Kassenbouw. De snelle ontwikkeling van den tuinbouw in de laatste jaren heeft ertoe geleid, dat steeds meer kassen voor dat bedrijf worden gebouwd. Verder is herhaaldelijk geblegen, dat uitbreidingsplannen en rooilijnen eeen wettelijk beletsel waren voor het economisch leven. Thans wordt voorgesteld, een nieuw artikel 5 a inde wet te Jasschen, waardoor de belemmering van kassenbouw door uitbreidingsplan of rooilijn wordt opgeheven, tenzij een van beide oogenhlikkelijk actueel is voor den grond, waarop men kassen wil bouwen, waarvoor in het tweede deel van het artikel als criterium is genomen, dat de wegen om het perceel reeds geheel of grootemdeels zijn aangelegd. --- VRACHTAUTO OMGESLAGEN. 10 Arbeiders levensgevaarlijk gewond. Op den straatweg inde nabijheid van Rijssel sloeg een vrachtauto met 45 arbeiders die naar hun werk zouden worden gebracht, tengevolge vaneen defect aan de stuurinrichting en het gelijktijdig weigeren der remmen, om. De aneeste inzittenden werden gewond en ïO hunner kwamen zoo ongelukkig onder den wagen terecht, dat hun verwondingen levensgevaarlijk jsn. --- Een Noor Bisschop v. Noorwegen De nieuw-benoemde bisschop van Noorwegen, Mgr. Offerdahl, is geboren in Aardal by de Sognefjord in 1857. Op twintig-jarigen leeftijd bekeerde hij zich te Bergen tot het katholicisme en hij voelde zich geroepen tot het priesterschap, dat hem in 1891 te Rome werd toegediend door Kardinaal Rarocehi. Daarna was hij korten tyd werkzaam als pastoor te Tromsö. In 1897 werd hij kapelaan inde St. Olavskerk te Oslo en na een kort pastoraat in Arendal, kwam hij als pastoor naar Oslo terug. In 1924 werd hy benoemd tot Provicaris, in 1925 tot Pauselijk Kamerheer met den titel van Monseigneur. Bij het aftreden van Monseigneur Smit werd Mgr. Offerdahl benoemd tot Apostolisch administrator. Zyn bisschopswijding za! hij te Rome ontvangen, vermoedelijk van Z. H. den Paus zelve. De benoeming van Mgr. Offerdabl tot bisschop wordt door cie Noorsche pers in het algemeen zeer toegejuicht, De „Aftenpostin” prijst de persoon van den nieuwen bisschop zeer hoog en getuigt van de groote vreugde der katholieke bevolking, dat ze voor het eerst sinds de Hervorming een landgenoot tot bisschop heeft. In het bisschoppelijk paleis op Akersveicn te Oslo ontving de nieuwbenoemde bisschop een der redacteuren van het Noorsche dagblad „Aftenposten”, aan wien hij een interview had toegestaan. Gelooft gij, vroeg deze dat het katholicisme toekomst heeft in Noorwegen? Het aantal katholieken gaat langzaam vooruit, maarde katholieke ideeën stijgen sterk in achting en krijgen steeds meer invloed. Persoonlijk heb ik groot vertrouwen in het leekenapostolaat der bekeerlingen en der Noorsche Katholieken. Verwacht u niets van de strevingen naar kerkelijke eenheid, waarvoor bisschop Söderblom (de Luthersche bisschop van Stockholm) zoo veel sympathie heeft? Neen, ik verwacht van deze strevingen niet de geringste vrucht. Voor het internationalisme hebben ze eenige beteekenis misschien, maar voor den godsdienst zijn ze zonder gewicht. Het is een bijeenvoegen van verschillende christelijke gemeenten, maarde cement, die zulk een gebouw bijeen kan houden, ontbreekt. Er is maar één weg ter hereeniging der kerken. Dat is de terugkeer tot de kerk der middeleeuwen, en niet alleen wat den uitwendigen vorm betreft, maar geheel. Mag ik u tenslotte vragen, hoe u, van afkomst een Noorsche boerenjongen, er toe kwaamt den katholieken godsdienst te omhelzen?. Ik werd aanvankelijk opgeleidi tot leeraar en kwam als jongen van 20 jaar in Bergen, waar ik kennis maakte met verschillende katholieke geestelijken. Wat mij het meest aangreep in hun leer was huil vast kerk-begrip. Zooiets mist de Noorsche staatsgodsdienst. --- 200.000 Sovjets-Russinnen in dienst van Mars Aan de Moskousche „Izwestya” ontleent de „Tel” een opsomming van het aantal Sovjet-Russinnen, die op een of ander gebied het oorlogshandwerk leeren of daarin reeds „geschoolde krachten” zijn geworden. Hoewel de cijfers reeds aanmerkelijk hoog zijn, wordt tegelijkertijd in het Sovjet-blad op een nog verdere militariseering van de vrouwen aangedrongen, waarbij men al heel wenig van den geest bespeurt, die de ontwapeningsvoorstellen, indertijd door de bolsjewiki te Genève ingediend, heette te bezielen. Natuurlijk wordt daarbij geschermd met het oorlogsgevaar, dat Sovjet-Rusland van de zijde der bourgeois-staten zou bedreigen, doch hoewel iedere bolsjewiek met nog een greintje gezond verstand weet, dat dit ongegronde beweringen zijn, die alleen ten doel hebben een kunstmatige spanning inleven te houden, gaat het aanwerven van vrouvcen voor den dienst van Mars onafgebroken verder. Wat de cijfers betreft, wordt vermeld, dat het aantal leden van de militaire vrouwenclubs, waar het oorlogshandwerk wordt onderwezen, einde 1929 ruim 200.000 bedroeg. Van deze legden zich circa 60.000 op de „hoogere militaire wetenschap” toe. Ruim 55.000 vrouwen zijn lid van de scherpschutters-bonden, terwijl 11.000 deel uitmaken van de afdeelingen voor den chemischen oorlog. Voorts zijn er nog ongeveer 5000 geoefende vrouwelijke cavaleriesoldateu. Genoemd blad becijfert ten slotte nog, dat er minstens een millioen vrouwen zijn, die ineen minder-direct verband, bijv. door het steunen van militaire vereenigingen de militaire organisatie van de Sovjet-Unie bevorderen. --- Daverende Dingen Het was een Hagenaar. En wat erger was het was een zeef daftig Hagenaar. Maarde conducteur was ’n héél gewone Amsterdamsche conducteur Indien deze een Haegsche conducteur op lijn 1 of de vroegere lijn Ae geweest was, dan zou hij het nooit hebben gedaan. Hij zou de ex-Excellentie hebben herkend, en hem alle eer en achting hebben betoond die in Den Haag aan een Excellentie bewezen worden in ieder geval op hun eigen lijn. En nóg zou het niet gebeurd zijn, indien de klok niet klist twaalf uur had geslagen en Amsterdam niet zulke afschuwelijke democratische wagens had bezeten, vaneen soort die op lijn 1 ex Ae, nooit ingang zouden vinden en zeker niet in practijk gebracht worden door Haegsche conducteurs, die weten hoe het „heurt met ’n veurnaem man”, of met alle menschen, die de gewoonte hebben èn twee-en-half” te zeggen; waaraan je hun stand kunt onderkennen. Die democratische Amsterdamsche wagen, aldus de N. Soer. Crt., was er een met ’n ingang in het midden en met „rooken” en „niet rooken”. (Vanwege 'de seurt van tabak). Maar die hebben ook zetels die neergeklapt kunnen worden als het een spitsuur is. En dóérop zat de Excellentie. En toen lijn 2 (in Amsterdam, wel te verstaan) bij het postkantoor al half vol liep, en op Koningsplein een harington scheen, toen wendde de conducteur zich ineens tot de Excellentie („mèt twee-enhalf”, wat vanzelf al een zeer groot voorrecht ineen tram geeft) en zei: „Ik zal even wat ruimte maken, perdon meneer.” En daarbij deed hij een greep naar de plaats, waar Excellentie’s pantalon zich bevondt, in zittende houding. Omdat „Excellentie” in-lijn-Ae en slechts heel gewoon mensch en passagier in Amsterdamlijn 2, het niet begreep, maar zeer ingenomen was met de goede bedoelingen van den conducteur, oan ruimte te maken voor zijn schoenen, die veel gevaar liepen zoo liet hij den conducteur argeloos doen, wat des conducteurs is, die finaal de bank onder hem weglapte, zoodat er werkelijk ineens veel ruimte kwam. maar een niets op de plek, die des Excellenties was geweest. Hij was al eens meer inde tweede kamer gewipt, maar behoorde tot de gelukkigeigepensionn eerden, die meenen dat een ministerzetel geen beroerd baantje is, als de vier jaar maar om zijn Inde leegte die toen onder hem ontstond, ging hij niet meer zitten, maar wel inde leegte die ontstond toen de Amsterdamsche conducteur laconiek op de brüg Keizersgracht en In zijn argeloosheid. Veerde meteen weer op, met een leelyk woord, een diep beleedigd aangezicht en nog dieper beleedigde pantalon en onderrug. „Conducteur, ik zat hier. waer is mijn zitplaetsje?” „Da’s weg,” zei de condusteur laconiek op de brag Keizersgracht en laadde nog acht menschen bij. En uit medelijden nog vijf. Roven op de teenen van de Excellentie. Want het was spitsuur en geen Haagsche tram. „Wet is det veur rnenier van doen?” zei de Excellentie hoog. En stijf geplakt tegen de hiiten. „Meheir is seker niet fan Amsterdam?” vroeg een loodgieter mee warig. „Of het meheir het pautje? Dan sallewe-weir een setel fau-r uws late anrukke” meende een werkman met een wrat op zijn neus. De Excellentie zweeg; in vier talen. Ook Haegsch. Nee, hij was gelukkig niet van Amsterdam, Een Haegsche conducteur had hem dat nooit geleverd, zonder lange correspondentie met de directie. Hij zei alleen maar als een striem van verachting: „Vulgende haelte” en niet eens „conducteur” en ging van Prinsengracht' af liever loopen, dan te zitten of liever staan ineen zoo democratisch voertuig als een Amsterdamsche tram met een gewipten zete1...... ---