De weg naar den wereldvrede Toen de Fransche minister Tan Buitenlandsciic Zaken, Briand, inde vergadering van den Volkenbond te Genève deze week wederom ’n groote redevoering hield om te betoogen dat de tijd voor ontwapening allerminst nog was aangebroken, omdat men rekening houden moet met al die woorden van haat en dood, welke in deze dagen vooral zoo sterk de aandacht hadden getrokken, teen stond de Duitsche minister van Buitenlandsche Zaken onmiddellijk daarna op om te pleiten voor ontwapening. Dat was geen persoonlijk verschil van inzicht alleen, dat was duidelijk genoeg een aanwijzing van de stelling, die beide landen innemen, ook thans nog na den wereldoorlog, tegenover elkander. En het werd, al ware het niet duidelijk genoeg waarop Briand gezinspeeld had, door ieder van beide redenaars nadrukkelijk verzekerd, dat hij sprak namens heel zijn volk. Had Briand gereageerd op de stemming, die de nationaal-socialistische groei in Duitsohland onder Briand’s landgenooten heeft verscherpt? Zeker, de Fransche pers had de heethoofdige revanche-kreten der door eigen succes hevig opgewonden Hitlerianen voor tragischen ernst opgenomen en „te wapen” geroepen ter verdediging. Maar dat Briand, de vriend van wijlen Stresemann, de nuchtere en toch zoo idealistische Briand, zóó sterk door die roes beïnvloed zou zijn als hij Dinsdag te Genève openbaarde, zullen zeker weinige niet-Franschen hebben verwacht. Toch heeft het nationalistisch gestook in Frankrijk blijkbaar sterk op hem gewerkt. Ondanks het zoo sympathieke woord, dat hij niet lang nog geleden sprak: ondanks alles en allen te zullen bijven werken voor wat ook Stresemann’s ideaal steeds is geweest, den vrede van Europa; te blijven wer ken, zoolang Frankrijk de leiding der buitenlandsche politiek aan hem bleef toe vertrouwen. Want, dit eene is wel duidelijk, dat ïriand’s houding in het defensievraagst.uk niet alleen door internat, verhoudingen werd beïnvloed; dat ook de nationalistische Hetze in eigen land invloed op hem deed gelden en dat in zijn jongste redevoering te Genève een Briand sprak, in wien de twijfelachtige Fransche publicaties over Duitschlands bewapening en de bekende uitslagen der Duitsche verkiezingen een zekeren angst deden ontstaan. Gouverner c’est prévoir. Zeker, we zullen ’t gaarne doen gelden, ook voor de jongste pijnlijk aandoende, al te duidelijk nationalistisch gekleurde, uitlatingen, over mogelijk gevaar voor Frankrijk van Duitsche zijde door Briand wiens politiek van eerlijke verzoening en eerlijke erkenning ook van de goede bedoelingen vaneen eenmaligen landsvijand ons zoo sympathiek waren en nog zijn. Curtius deed goed onmiddellijk na Briand’s uiteenzetting de kwestie zuiver te stellen. Frankrijk, had Briand gezegd, heeft de ontwapeningskwestie tot dusverre van den practischen kant bezien en behandeld. Alsof dat standpunt ook niet door de staatslieden van andere landen werd gedeeld. In het verband van de rede van Briand was dat „praetisch” synoniem met „Fransch nationalistisch” en dus te eng. In Europa, zoo redeneerde Briand verder, heerscht ’n zoodanige onrust, dat „verdere”!?) ontwapening niet mag geschieden. De weg, dien Briand aanwees, was dus deze: door arbitrage tot de veiligheid en daarna tot ontwapening. ’t Is zuiver weer de toepassing van de oude machtspreuk: si vis pacem para bellum, wilt gij den vrede, bereid U dan ten oorlog. Waartoe de practische toepassing van dien stelregel Europa gebracht heeft en de practijk immers is Frankrijk’s en Briand’s richtsnoer, zoo zeide de laatste te Genève heeft 1914 1918 en de treurige jars-n die daarna gevolgd zijn, bewezen. Was ooit een land sterker ten oorlog voorbereid als juist het land, welks heerscher de schoonklinkende leuze, hierboven aangehaald, in zijn groctdoende waanwijsheid huldigde en toepaste? En hoe is het gegaan en met zijn land en met hem zelf? Hoe vooral en dat is van veel meer en grooter beteekenis met den vrede in Europa? De vraag alleen is thans, vijftien, twintig jaren later, reeds bittere irenië. De Duitscher Curtius redeneerde scherper en juister en bleek de les der droeve historie te hebben begrepen. Duitschland wil vrede, wil alle droevige herinneringen aan den ontzetténden oorlog vergeten en doen verdwijnen; het wil juist de tegenovergestelde richting in: door ontwapening, geleidelijk en algemeen, naar arbitrage en vandaar naar den Vrede. Curtius verklaarde evenals Briand dat voor hem had gedaan, dat hij sprak namens zijn volk. Wij kennen de vox populi in Duitschland eenigszins van nabij en we weten dat Curtius geen oratorische frase bezigde, toen hij dit zeide. Alleen zóó zouden we zijn verklaring willen wijzigen, dat hij sprak namens de groote meerderheid van zijn land, waartegenover de chauvinistische minderheid, den Hemel zij dank, wel rumoerig en lastig is voor het eigen volk, maar alleen niet gevaarlijk voor den vrede in Europa. Dat gevaar schuilt meer naar het Oosten, waar het om ontwapening schreeuwende Sovjet-Rusland de Bolsjewisten wapent tot de tanden, niet om den vrede te bewaren, maar alleen om den wereldoorlog te ontketenen, ter wille alleen van zijn leven- en welvaart vernietigend ideaal. Wat ons in Briand’s redevoering pijnlijk trof was de engheid,'van zijn standpunt, zijn vrees voor den „nabuur”. Sympathieker was de Britsche premier, toen hij, op denzelfden dag dat Briand te Genève zijn en Frankrijk’s standpunt uiteenzette, in de imperiale conferentie inde Locarno-zaal te Londen tot de leidende staatslieden uit alle deelen van het imperiale Britsche wereldrijk zeide, dat de conferentie do betrekkingen met de buitenlandsche mogendheden moest bespreken en overleggen hoe door gezamenlijken invloed het werk der ontwapening kon worden bevorderd. Om door het scheppen vaneen orgaan te geraken tot vreedzame bijlegging van geschillen tusschen de volkeren. Dat waren woorden, o zeker, meer niet. Maarde woorden waren toch de uiting eener mentaliteit, welke in haar algemeenheid gericht ts op een wereldvrede en niet alleen op een overeenkomst met „vriend en nabuur”! De mentaliteit van MacDcnald en Curtius is in haar veel wijdere strekking, die Europa en do geheele beschaafde wereld omvat, van veel grooter beteekenis dan een vredesrichting die alleen den „vriend en nabuur” wil benaderen, terwijl toch het dreigende gevaar voor den vrede elders schuilt. --- WERELDKRONIEK Na de verkiezingen in Duitschland hebben de verantwoordelijke Duitsche staatslieden raenschen als Hitler c.s. en de communisten hebben geen verantwoordelijkheid voortdurend herhaald dat de koers van Stresemann toch voortgezet zou worden. De pers der middenpartijen kende geen grooter zorg, dan, vóór zij nog de reactie van den nieuwen toestand op het‘binnenland naging, te verzekeren, dat, welke regeering ook aan het bewind zou komen, inde buitenlandsclie politiek geen wijziging zou mogen of kunnen gebracht worden En ook de voorzichtige formuleering van de inleiding tot het jongste saneeringsprogram van Brüning, waarover wij spraken in onze kroniek van gisteren, is een poging om het vertrouwen van het buitenland in Duitschland, zoowel politiek als economisch, in nieuwe hechte banen te leiden. Hoe noodig is dit herstel van het geschokte vertrouwen. Men kan dit wederom uit ’t verloop der gebeurtenissen in Frankrijk concludeeren. Het lag als het ware voor de hand, dat, zoodra Poincaré van zijn ziekte hersteld zou zijn, deze staatsman weer een rol inde Fransche nationale en internationale politiek zou gaan spelen. Zijn door ons reeds aangchaalde sarcastische uitval op „de internationale hymne voor den vrede”# welke wel zeer idealistisch is, „doch de veiligheid van Frank, rijk slechts zeer onvoldoende waarborgt”, is klaarblijkelijk ’n aanval op Briands pacifistische politiek. Nog meer aanwijzingen zijn er, dat het z.g, Poincaré-isme in Frankrijk sterker wordt. Want de Parijsche correspondent van de „Times” meldt, dat de overwinning van het na-* tionalisme in Duitschland een soortgelijke beweging in Frankrijk tengevolge zal hebben. Volgens geruchten, v/elke inde omgeving van Tardieu in omloop zijn, zou ook deze willen breken met het z.g. Briandisme. Dergelijke strubbelingen inde binnehlandsche Fransche politiek, zullen de toenadering van de landen onderling toenadering, die toch zoo noodig is belemmeren omdat ’n element van vertrouwen gaat ontbreken en wantrouwen daarvoor inde plaats komt. En dat is zeer te betreuren I --- POLEN HEVIGE ONTPLOFFING TE LEMBERG. Weer een bomaanslag? Het gebouw van de Oekrainsche coöperatieveorganisatie (Centrosojus) te Lemberg is door een hevige ontploffing verwoest, waarbij groote voorraden goederen verloren zijn gegaan. Volgens sommige berichten zou de ontploffing moedwillig door het leggen van bommen veroorzaakt zijn, volgens andere berichten zouden zich in het gebouw ook ontplofbare stoffen hebben bevonden en zou de ontploffing door zelfontbranding veroorzaakt zijn. De conciërge verklaart, dat hij liet gebouw des avonds op den gewonen tijd heeft gesloten en sedert niemand meer is binnengekomen, daarentegen willen enkele getuigen twee verdachte gestalten hebben gezien. De ontploffing was zoo hevig, dat de conciërge en de leden van zijn gezin uit hun bedden werden geslingerd en van de belendende huizen ruim 300 ruiten vernield zijn. Ineen aan den overkant gelegen café werden verscheidene bezoekers door glasscherven gewond. --- TURKIJE HET PROGRAMMA DER NIEUWE REGEERING In hoofdzaak hetzelfde. De liberale leider behoudt zich critiek voor. Motie van vertrouwen. Ismet pasja ontwikkelde voor het parlement het programma van de nieuwe regeering, hetwelk in groote lijnen gelijk is aan dat van de vorige regeering. De premier onderstreepte in het bijzonder de bedoeling om de vriendschappelijke betrekkingen met alle mogendheden te handhaven en te versterken en om de arbeidswetgeving te herzien ten bate van de arbeidersklasse. Sprekende over de Ottomaanscbe schulden verklaarde hij. dat de regeering vastbesloten is om tot een redelijke en billijke oplossing te komen. Nadat Fethy bey het woord had gevoerd en gewezen had op lacunes in het program en oppositie van de liberalen had aangekondigr werd een motie van vertrouwen aangenomen. De liberalen stemden tegen. --- JAPAN DE MINISTER VAN MARINE AFGETREDEN Ala gevolg van de controverse over het vlootverdrag. Officieel wordt uit Tokio medegedeeld, dat admiraal Takarabe, minister van marine, zijn ontslag heeft ingediend. Admiraal baron Kijokazeo Abo is tot zijn opvolger benoemd. Abo was raadsman van de Japansche vlootdelegatie te Londen; hij is lid van den hoogen krijgsraad . Het ontslag van Takarabe is het gevolg van de langdurige controverse over het Londensche vlootverdrag. Takarabe had van te voren verklaard dat hij zou aftredetn zoodra het verdrag was geratificeerd . --- CHINA HET BANDITISME. Twee vrouwelijke missionarissen, waarschijnlijk gedood. De Ghurch Missionary Society te Londen heeft bericht ontvangen, dat twee Engelsche vrouwelijke zendelingen, die al sinds Juni in handen waren van Ghineesche bandieten, waarschijnlijk vermoord zijn. De beide vrouwen waren in die provincie Foekiën door bandieten geroofd die voor haar vrijlating een aanzienlijk losgeld eischten. Martin, de Britsche consul in Foetsjou slaagde er in voeling te krijgen met de roovers en alle andere ontvoerde zendelingen uit het district vrij te krijgen .Mej. Edith Netteton en mej. Jane Harrison de geroofde vrouwe-Jijke missionarissen kon hij niet bevrijden. Men neemt aan dat zij vermoord zijn. Ook aan het departement van buitenlandsche zaken, te Londen gelooft men dat. --- Onbewaakte overwegen Wat heeft het onderzoek naar de oorzaak der vele ongevallen uitgewezen? VRIJWEL ALTOOS: VERREGAANDE ONOPLETTENDHEID. Het aantal ongevallen op onbewaakte spooroverwegen is den laatsten tijd weer onrustbarend stijgend; in vrijwel ieder nummer der courant komt het bericht van zulk een ongeval voor. Naar aanleiding hiervan heeft bet „Utr. Dgbl.” zich gewend tot den hoofdingenieur der spoorwegen, den heer Maas Geesteranus, chef van den dienst van Weg en Werken, met de vraag, tot welke conclusies het onderzoek naar de oorzaken van al deze ongelukken op overwegen den laatsten tijd heeft geleid. De heer Maas Geesteranus vestigde er de aandacht op, dat iedere aanrijding op een onbewaakten spooroverweg, minitieus wordt onderzocht dooreen speciale commissie; in die commissie zijnde spoorwegen vertegenwoordigd door ingenieurs of inspecteurs van de diensten vervoer, tractie, weg en werken en zoo noodig seinwezen, terwijl het onderzoek bovendien wordt bijgewoond dooreen lid van het Rijks-toezicht op de Spoorwegdiensten. Van al deze enquêtes worden omstandige rapporten opgemaakt, die ter kennis van ’t Rijkstoezichl worden gebracht. Nu is bij vrijwel ieder ongeluk op de onbewaakte overwegen de oorzaak te wijten aan onbegrijpelijke onoplettendheid van de bestuurders der aangereden voertuigen. Men moet de bijzondere ongevallen natuurlijk uitschakelen, zooals eenige weken geleden te Arnhem en nu weer pas te Ouderkerk aan den IJssel, waarbij het zich heeft voorgedaan dat autombielen midden op den overweg plotseling bleven steken door defect. Maar wanneer men dia speciale gevallen buiten beschouwing laat, zijn alle andere overwegongelukken uitsluitend toe te schrijven aan de onbedachtzaamheid der bestuurders. Een onbedachtzaamheid, die volgens den heer Maas Geesteranus nog te onbegrijpelijker is, waar iedere onbewaakte overweg lang te voren zóó danig is aangeduid, met kruisborden en felgesehilderde hekken aan weerszijden van den rijweg, dat niemand kan beweren, die aanduidingen niet te hebben waargenomen. --- Men dient vóór de spoorbaan even te stoppen. Bestuurders van voertuigen zijn verplicht de overwegen te naderen met een vaart die niet meer dan 26 K.M. bedraagt; wanneer die snelheid inderdaad gereden wordt, is iedere bestuurder ook in staat nog zijn wagen nog te remmen wanneer hij op het laatste oogenblik gevaar ontdekt vaneen naderenden trein. Maar ’t onderzoek van alle overweg-incidenten wijst uit, dat men de overwegen tegemoet rijdt met een vaart die de 20 K.M. ver te boven gaat, terwijl de bestuurders zich niet de moeite nemen vóór het overschrijden van de spoorrails even te stoppen, om links en rechts even de baan af te kijken. Een voetganger die een gewone stadsstraat oversteekt, vergewist zich even of hij veilig dien overtocht kan ondernemen maar een autobestuurder, die een niet-bewaakten overweg verlangt te asseeren, neemt maar zelden de hier veel méér geboden maatregel om vóór dit passeeren een seconde stil te staan en uitte kijken. Men heeft nu en dan de schuld willen werpen op de aanwezigheid vaneen baanwachters woning, die het vrije uitzicht op den spoorweg zou belemmeren. De gezichtsbelemmering is gebleken slechts te bestaan, wanneer men den overweg schier tot aan de spoorrails was genaderd, maar vóór die nadering en zelfs lang vooruit en dus ook binnen de felgeschilderde waarschuwingshekken, werd geconstateerd dat het uilzichl op de spoorbaan links en rechts volkomen vrij Was en men dus ook daar, bij eenige oplettendheid, den trein zonder eenige moeite had kunnen zien naderen. Het onderzoek wijst in al deze gevallen uit, dat men die oplettendheid evenwel niet betracht heeft en maar is doorgereden. De baanwachterswomng speelt in die gevallen dan ook geen rol. Wanneer men terdege en serieus voor evenulecl op de spoorbaan naderend gevaar gewaarschuwd is, door middel van kruisboren en hekken' en men rijdt ondanks die attentieteekens nog roekeloos den overweg tegemoet, waarbij men liet zelfs nog overbodig acht om vóór de spoorbaan even stil te houden voor eigen en anderer veiligheid, dan moet men hij het lezen van de ongevalsberichten toch wèl overwegen, dat hier door de bestuurders van \oertuigen buitengewoon onverantwoordelijk werd gehandeld, door zóó weinig ernst te tconen bij een zoo groot bestaand gevaar. --- Op twintig overwegen „flikkerlichten” aangebracht. De Spoorwegen zélf doen inmiddels alles wat de veiligheid bij onbewaakte overwegen kan verhoogen. Behalve de bekende kruisborden en hekken, zijn den laatsten tijd, bij wijze van proei, cp twintig overwegen zoogenaamde flikkerlichten aangebracht, die dag èn nacht om de seconde een liel-geel waarschuwingssignaal vertoonen, om de aandacht van het passeerend publiek te trekken, is men de hekken en kruisborden niet opmerkt en zelfs niet tot voorzichtigheid wordt gemaand door deze flikkerlichten daarboven, dan zijn waarlijk alle middelen uitgeput om het verkeer op het gevaar attent te maken. Men staat er nog bevreemdend tegenover, dat na de velé ongevallen door eigen schuld van de laatste weken, daarin geen sterker aansporing heeft gelegen, om op een onbewaakten overweg niets inde hoop op goed geluk te wagen maar daarentegen de uiterste behoedzaamheid in achtte nemen. Met twee seconden opoffering aan lijd kan men zich veilig stellen: die twee seconden tijdsverlies zijn toch wel weer in te halen. --- OUD-PRESIDENT IRIGOYEN. Verzoek om voorbrenging voor den rechter. Uit Buenos Aires wordt gemeld, dat oudpresident Irigoyen, die aan boord vaneen oorlogsschip wordt vastgehouden, door bemiddeling van ee nrechtskundiig raadsman het verzoek heeft ingediend om hem voor den rechter te brengen, daar het motief van zijn arrestatie onwettig is. --- DINGEN OM OVER TE DENKEN In eeu vorige beschouwing hadden wij het over onbaatzuchtige menschen, die belangeloos werken, niet het minst voor de economisch zwakkeren. , Tot deze behoort ook de Lazaïist Pale; Golsen die morgen zijn zilveren k’eoster-jubïleum viert. Wij gaan geen levensbeschouwing geven, geen daden opsommen, wij kunnen het artikel van Pater Jacobs ook een van die onbaatzuchtigen in het tweede blad mei verbeteren. Alleen maar eenige indrukken ter verwerking. Pater Colsen is dan wat men noemt vrijgemaakt voor de mijnstreek. Wij brengen zijn oversten hulde en dank, maar bedenken wjj wel de dag van morgen leent er zich zoo mooi voor dat het een groot offer is geweest voor hem zelf, waar hij praetisch los kwam te staan van de gemeenschappelijke deelneming aan het kloosterleven zijner congregatie. In dezen tijd van egoïsme komt het onbaatzuchtige en belanglooze wel naar voren in ’t werk van dezen en dergelijke weldoeners der menschbeid. Pater Colsen is een sjouwer inden besten zin van het woord. Op hoevele vergaderingen en over welke onderwerpen zou hij wel het woord gevoerd hebben? Maar misschien is hij nog wel het meest in zijn element op die kleinere bijeenkomsten, bestuurs-conferenties, praatavonden en als gezellenvader van man tegenover man. En tusschen al die bedrijven door houdt hij niet alleen de vraagstukken van den dag bij, maar maakt er een grondige studie van. Hij neemt geen blad voor zijn mond, maar noemt het kind bij zijn naam en zegt wat hij heeft te zeggen op den man af, als hij meent dat het noodig is. Hij kan zich wel eens vergissen, maar dat doen wij allemaal. Wat wij in dezen werker altijd bewonderd hebben is zijn afkeer van het negatieve inde strijdwijze ten opzichte Van tegenstanders. Moge bet Pater Colsen gegeven zijn nog vele jaren zijn mooi en onbaatzuchtig en belangeloos werk voort te zetten. --- Nederl. Katholiekendag TE AMSTERDAM. De vijfde Nederlandsche Katholiekendag zal gehouden worden te Amsterdam inde Pinksterweek van 1931. De duur is bepaald op twee dagen, nl. Dinsdag en Woensdag, 26 en 27 Mei. Als algemeen onderwerp -wordt in behandeling genomen „Het Gezinsleven”. Men rekene er dus nu reeds op, dat men deze dagen vrij houdt. --- De K. R. O. zendt de Opera „der Freischütz” uit A.s. Dinsdagavond 14 Oclober heeft de opvoering van de opera „Der Freischütz” van Carl Maria von Weber uit het „Stadttheat-er” te Aken plaats. Muzikale leiding: Paula Pella. Koorleiding: Peter Hammers. Spelleiding: Heinrich K. Strohm. Wie deze uitvoering wenscht te beluisteren stemt af op: Huizen 1875 M. Tekstboekjes zijn verkrijgbaar bij de firma Holdert en Co., Keizersgracht te Amsterdam. --- Duitschland en Nederland Uit Düsseldorf wordt aan het „Hdbl.” geschreven: Het plan van de Nederlandsche regeering, om het consulaat te Düsseldorf te promoveeren tot consulaat-generaal, heeft verscheidene steden in dit industriecentrum, waar de Nederlandsche belangen door consulaten worden waargenomen, wakker gemaakt voor het idee om het consulaat-generaal ineen andere stad dan Düsseldorf te vestigen. De strijd der Duitsche steden om de hoofdkantoren der groote industrie- en landbouwcentra neemt voortdurend in omvang toe. Naar wij uit goedingelichte bron vernemen, zal de Nederlandsche regeering vasthouden aan haar oorspronkelijk plan, om het consulaat te Düsseldorf om te zetten in een consulaat-generaal. Bij deze beslissing is ongetwijfeld van grooten invloed geweest, dat te Düsseldorf gevestigd zijnde hoofdkantoren van de groote handels- en industrie-concerns als bijv. van de Vereinigte Stahlwerke, die, zooals bekend, met Nederland zeer nauwe betrekkingen onderhouden. Het Nederlandsche consulaat-generaal zal dan voor Düsseldorf de vierde vertegenwoordiging van dezelfde grootte beteekenen, daar Zweden, Griekenland en Tsjecho-Slowakije daar reeds door consulatengeneraal zijn vertegenwoordigd. Het Italiaansche consulaat-generaal is verleden jaar naar Keulen oyerge.plaaigi. --- Advertentie DE ABONNÉ’S VAN DE LIMBURGER ZIJN VOLGENS POLIS VOORWAARDEN TEGEN ONGEVALLEN VERZEKERD VOOR DE VOLGENDE BEDRAGEN : fqnnn Js*! levens- f ARA bij overlijden (in bef Slfjfl bij verlies van fAA bij verlies fAA bij verlies van f f|A bij verlies van f Aft bij verlies van f ff* bij verlies van |f I) bij verlies van | P bij verlies van /Bilßll ■ lanB«®ng®- T niïll- roep bij ondergrondsch T •gllli meen hand, T hil m van f niS 2 leden van f ■Bll 3 leden vaneen f /|l een lid fln _ een lid van f lil _ 2 leden vaneen T*l. ’n lid van eiken ■v*»l schiktneid I vlfW ■ mijnongeval f300.-) I UtiSJi voet of oog 8 UUi een duim I UUt ’n wijsvinger i llUi anderen vinger I falla vaneen duim 8 lw> een wijsvinger I Evi anderen vinger lUi anderen vinger Deze verzekering is geldig voor hen, die tenminste een week als abonnè op dit blad zijn ingeschreven Polis behoelt NIET verstrekt te worden – ledere aangifte MOET binnen DRIEMAAL 24 UUR na het ongeval geschieden --- Advertentie RÖTTERDAMSCHE BANKVEREENIGING KAPITAAL ƒ50.000.000 • RESERVE f20.000.000 KANTOOR SITTARD PAARDESTRAAT No. 10 TELEFOONNUMMERS 46 en 116 (BUITEN KANTOORUREN 40) DEPOSITO’S EFFECTEN HANDELSCREDIETEN COUPONS ACCREDITIEVEN INCASSI ADMINISTRATIE VAN VERMOGENS DOCUMENTAIRE CREDIETEN SAFE-DEPOSIT DIVERSE PANDBRIEVEN en OBLIGATIES UIT VOORRAAD LEVERBAAR 150 KANTOREN IN NEDERLAND ---