Bij het graf van een onzelfzuchtige!.... ’n Zoete sappige Meidag! Lachend lenteleven bot en barstt en breekt naar buiten de vruchtboomen de bloemenstruiken de sneeuwbloesems in gouden zon onder klare strakke blauwe lucht En terwijl het nieuwe leven danst en dartelt en juicht en jubelt zoek ik een plekje op het stille kerkhof te HEERLEN waar de doffe stilte valt van den Dood en de zang van de lentevogels zoo weemoedig klinkt ’n Mooi Kerkhof heeft Heerlen! Wat ’n schat van levende bloemen op de keurig onderhouden graven met d’r tallooze kruisen en portretten en lieve opschriften Wat een schitterenden achtergrond dat prachtige. nAambosch” tegen de heuvelglooiing met de hoornen waaronder men de herten ziet springen! Het Kerkhof heeft als buur... het hoofdbureau van politie en de groote gebouwen van het R. K. Ziekenhuis!! En midden op het mooie Kerkhof het groote breede monument van de 18 gestorven Belgen die hier geïnterneerd waren! 15 stierven in 1918; éen in ’l5 en éen in ’l7! Geboortedatum .en sterfdag zijn vermeld en hoven in het monument „het opschrift, eerst in het Fransch: Aux Soldats Beiges internés décedés a Heerlen! dan in het Vlaamsch: Aan de Belgische geïnterneerde soldaten te Heerlen! W ’n Mooi Kerkhof dat aan Duitschland doet denken met zijn vele Duitsche opschriften en... de liefde en eerbied van het volk voor zijn „Friedhof”. Want midden inde week midden op den dag vind ik hier altijd biddende en bloemen brer.génde menschen! Hoe geheel anders als boven-den-Moerdijk!... En ik boven-Moerdijker zocht hier vanuit Utrecht naar een graf dat pas gesloten was. »c man die bloemen en gras op het kerkhof verzorgde bracht me bij de groeve van Stins, den pas overleden leider van den Christelijken Mijnwerkersbond den vroegeren trouwen Centruum-lezer uit Enschedé’s jaren! De bloemen vracht was al verdord behalve de leelijke ijzeren de papieren bloemen waren heel slap geregend! Stins rust in het graf van zijn op 3 Januari 1924 gestorven vrouw A. B. W. Nietschee, wier portret is aangebrachtt op het kruis! Ik had het graf van den harden werker, den on zelfzuchtige gevonden!... En ik bad voor zijn zielerust opdat zij spoedig* zou zijn in het land van de Eeuwige Lente waar God-zelf de bloesems tooverde van nimmer eindigend Geluk! Ik bad voor en tot hem! Omdat ik ofschoon geen mijnwerker zijnde nóch handarbeider, hem tóch dankbaar ben voor het vele, zeer vele onbaatzuchtige, belanglooze werk gedaan voor katholiek Zuid-Limburg en daarom ook voor heel Katholiek Nederland! Want ik begrijp, als boven-Moerdijker, wat een landelijk belang het is, dat Zuid-Limburg voor Katholiek Nederland behouden bleef! Arbeidersleiders als Stins zijn zoo noodig in onze dagen! Die vechten voor rechten maar ook wijzen op plicht! Die offers kunnen eischen omdat ze zelf uit offergeest handelden! En daarom was ik blij dat ik zijn groeve gevonden had en ik bidden en danken mocht aan zijn graf. * * * Ik verliet het kerkhof en zag op de Akerstraat een Franciscanerpater in zijn bruine pij voorbijsnorren op ’n motorfiets!... Zijn witte koord waaide wild mee. Dat ziet men in Utrecht niet'! En ik dacht weer aan de verdorde bloemen in een stralenden Meidag! * * * Verdorde bloemen ineen stralenden Meidag!... Ook mogen de katholieken bij de graven van een Nol e ns een Stins en zooveel anderen hun dankbaarheid langer toonen dan de levensduur der meegebrachte bloemen!... De dankbare bi d de n d e herdenking van die voormannen zoo noodig in onze dagen blijve frisch en levendig als de bloemen in Mei!... Utrecht. Cyrillus Méthc ” – --- Vreeselijke gruwelen in Liberia HET LAND ONDER VOLKENBONDSPROTECTIE? Te Genève is de bijzondere commissie van den Volkenbond bijeengekomen, teneinde ’t rapport te behandelen van de deskundien, die door Groot Brittannië, de Ver. Staten en Frankrijk naar Liberia zijn gezonden teneinde een onderzoek in te stellen naar de toestanden aldaar. De vertegenwoordiger van de negerrepubliek gaf inde ziitting der commissie toe, dat er verschrikkelijke wreedheden hadden plaats gevonden. Deze barbaarschheden waren begaan door de grenstroepen van Liberia, die 44 dorpen in brand hadden gestoken; 81 mannen, 49 vrouwen en 19 kinderen zijn vermoord, terwijl bij het in brand steken der dorpen nog tal van andere personen levend werden verbrand. In hun rapport deelen de deskundigen nog mede, dat ruim 12000 menschen de wildernis in gevlucht zijn, waar zij zonder behoorlijke voed selvoorziening en zonder onderdak blijven, aangezien zij de autoriteiten vreezen. Naar verluidt wordt verwacht dat de Volkenbondsraad in verband met dit rapport voorstellen zal indienen, strekkende tot het benoemen vaneen specialen commissaris met toestemming der Ver. Staten, die het bestuur in Liberia zou overnemen en de republiek onder protectie zou plaatsen van den Volkenbond. --- Aanslag op Apostolisch Vicaris DOOR EEN WAANZINNIGE. Zijn Hoogwaardige Exc. Mgr. Igino Nuti, de apostolische vicaris van Egypte, is bijna het slachtoffer geworden van éen moordaanslag in zijn bisschoppelijk paleis te Alexandrië. Een waanzinnige stak hem tot twee mdal toe in zijn schouder en trachtte daarop het paleis te ontvluchten, maar werd tegengehouden door den vicaris-generaal en den huisknecht van den bissehop Met veel moeite gelukte het tenslotte hem te arresteeren. De bissehop werd naar hét Europeesch ziekenhuis overgebracht en is thans geheel buiten gevaar. De gearresteerd, die blijkbaar krankzinnig is verklaarde bij zijn verhoor aan de politie- Ik bende Messias. Ik heb een bezoek afgelegd bij den bissehop om hem van mijn goddelijke zending op de hoogte te stellen, maar hij wilde me niet gelooven. Hierom werd ik woedend en heb ik hem gestraft! --- De ladder waste kort Uit Carnbridge wordt gemeld: Den vorige nacht hebben studenten twee geopende parapluies vastgemaakt op twee torenijes van King’s College Chapel op 160 voet boven den grond. De langste glazenwasschersladder bleek ontoereikend om de parapluies van hun even onnoodige als de aandacht trekkende plaatste verwijderen. Ten slotte bleken twee geoefende scherpschutters onder de studenten bereid hun vaardigheid practisch te nutte te maken en de parapluies naar beneden te schieten. Inderdaad gelukte het na slechts enkele schoten een van de twee neep te halen. De andere werd echter wel door tal van schoten getroffen, met het gevolg dat hij kantelde. Het gelukte echter niet hem zijn hooge plaatste doen verlaten. Het wachten is nu maar op een stevig weertje, dat wel zoo goed zal willen zijn den parapluie meer aardsche regionen te doen opzoeken. --- Een snelheid van 745 K.M. bereikt Uit Rome wordt gemeld: Naar verluidt heeft luitenant Nery, van de Italiaansche luchtmacht, tijdens een proefvlucht boven het Gardameer, waar de Italiaansche school voor snelvliegen gevestigd is, een utirsnelheid bereikt van ongeveer 745 K.M. Dit resultaat is ongeveer 10 pet. hooger dan het tot dusverre gemaakte record, dat in Engelsehe handen is. De poging zal dezer dagen herhaald worden onder officieele controle. --- Nota van de Mantsjoerijsche regeering Aan de Volkenbandscommissie. De minister van Buitenlandsche Zaken van Mantsjoerjje heeft een nota gericht tot den Volkenbondscommissie waarin hij protesteert tegen de werkzaamheden van de commissie zooals deze tot nu toe hebben plaats gehad. Inde nota wordt verklaard dat de Volkenbondscommissie de regeering van Mantsjoerfje in het geheel niet erkent. Mocht de houding van de Volkenbondscommissie inde kwestie van de verdere medewerking van Wellington Kwo niet worden geweigerd, dan ziet de regeering van Mansjoerije zich genoodzaakt overeenkomstige maatregelen te treffen. De nota is ter kennisgeving overhandigd aan de Japansche regeering. --- „ZOO IS HET LEVEN” Als je op den dag van DE Groote Match tegen de Banaan-straat ontdekt, dat je voetbalbroekje inde wasch is --- De Zuid-Limburgsche Boerderij In streken met gemengde bedrijven, zooals we die in Zuid-Limburg kennen, wordt er zeer veel werk gemaakt van den verbouw van voederbieten. En zelfs op die boerderijen, waar men door den aanleg van meer grasland den kant op gaat van het veebedrijf, wordt de teelt van de voederbiet eerder uitgebreid dan ingekrompen. Men kan de biet immers ook inde winterrantsoenen van ons rundvee niet meer missen. Hoewel men het nog lang niet eens is omtrent de te voeren dagelijksche hoeveelheid bieten, weet men dit toch zeker, dat een zeker kwantum voederbieten bij hooi en krachtvoer een zeer gunstigen Invloed heeft op de melkgift. Geen wonder dus ook, dat het aantal rassen, die als zeer goed worden aangediend, groot is en dat daarom de keuze voor den boer niet gemalckelijk wordt, ’t Gaat niet alleen om het gehalte aan droge stof, ook niet enkel om de geoogste massa per H. A., maar meer om die beide factoren samen, waardoor de hoeveelheid droge slof per H.A. bepaald wordt. De bekende Rassenlijst maakt bij de voederbieten een indeeling naar het gehalte aan droge stof en komt zoo tot drie groepen. Groep 16 bestaat uit rassen met hoog drogestofgehalte, dat in gunstige gevallen wel eens 16 pet. wordt. Groep 12 zijnde bieten met laag drogestofgehalte en meer massa-opbrengst. Tusschen deze twee groepen staat groep 14, zoowel wat gehalte als massaopbrengst betreft . Er wordt echter opgemerkt, dat de beste vertegenwoordigers uit de drie groepen elkaar wat totaalopbrengst aan droge stof per H. A. betreft, niet veel toegeven. De rassen meLjboog drogestofgehalte wortelen inden regel mep, zijn daardoor moeilijk te rooien en hebben bovendien de onhebbelijkheid veel schieters Te vormen. Die met het laagste drogestofgehalte wortelen meestal ondiep (denk aan de vroeger veel verbouwde Eckendorfer) en hebben weinig schieten. ’t Is niet te doen om hier de rassen een voor een te bespreken, we doen dus een greep uit die, welke zeer goed voldeden. In groep 16 maakt de zeer bekende Eureka een zeer goed figuur. De kweeker A. van den Huve te Goes beweert thans van dezen een schietvrijen stam te kunnen leveren. De Eureka heeft •het echte Groentezaagtype en vormt lang stevig blad. Aan hooge opbrengst paart ze een groote duurzaamheid. Ook de Ovana-voederbiet van Duitsche afkomst, behoort tot groep 16 en wordt in deze streken druk verbouwd. Ze is wat korter dan de Eurèka en heeft bijzonder mooi loof. Inde middelste groep 14 hoort o.a. thuis de zeer bekende Teutonia, eveneens van Duitsche ori-gine. Deze biet heeft meerde elips-vormigen Bcrresvorm en is vrij laat rijp. Ze rooit echter niet lastig en schijnt daarom en mede door haar hooge opbrengst plaatselijk inden smaak te vallen. Uit groep 12, waarvan de rassen meerendeels ’t Barrestype, een enkele het Eckendorfer type vertoont, nomen we o.a. de Agrolis, een selectie uit de vroegere zeer bekende Barres van Sludstrup. Verlegen om goede productieve bietengewassen behoeven we dus geenszins te zijn. Er worden ons inde Rassenlijst heel wat serieuze kweekers genoemd, die het origineele zaad inden handel brengen. Wat de bemesting van onze bieten betreft, valt de hoofdaandacht cp de kali- en de stikstofbemesting. Dat de bieten ontzettend veel kali aan den grond onttrekken, blijkt wel hieruit, dat een oogst van 86.090 K.G. met loof ongeveer 370 K.G. zuivere kali aan den bodem onttrekt. Daarvoor is. minstens per H. A. noodig 1800 K.G. 20 pet kalizout. Gelukkig kunnen we zeggen, dat ten minste in normale tijden de kalibemesting ruim genoeg genomen wordt. Inden laatste tijd hoort men echter, dat het kaliverbruik vermindert, modat de kalizouten reltief nog te hoog in prijs zijn gebleven. Bij den drukken verbouw van bieten, aardappels en tarwe zullen we echter niet lang straffeloos weinig kali kunnen geven. Onze bieten moeten vooral inden eersten jeugdgroei kunnen beschikken over veel snel opneembare stikstof, ’t Is zeker niet overbodig, hier eens te wijzen op de fout, die bij den goedkoopen prijs van zwavelvuren ammoniak wordt gemaakt, door deze meststof maar overal toe te dienen, waar we eigenlijk met salpeter dienden te komen. Dit zagen we dit voorjaar herhaaldelijk bij de wintergranen, die snelle hulp noodig hadden en dit constateeren we nu zelfs ook weer bij den bietenverbouw. Wanneer de jeugdgroei bij bieten te traag is, komt er niet veel van terecht. En mocht ook dit jaar de bietenvlieg het gewas weer belagen, dan is dat gebrek aan senl opneembare stikstof zeker noodlottig. Chilli'.salpeter of kalksalpeter mogen dus bij dn hielenverbouw niet ontbreken en we doen goed reeds dadelijk na den zaai salpeter te strooien om de jonge ontkiemende plantjes dadelijk vooruit te helpen. Als onmisbaar voedergewas verdient de biet zeker een zeer intensieve cultuur. Bovendien levert deze teelt ons zeer geschikt tarweland, dat we inden tegenwoordige omstandigheden goed kunnen gebruiken. --- AGENDA VERKOOPINGEN Deurw. VAN SINTFIET te Limmel 24 Mei 2 uur ten huize van dhr. W. Walraven, Breedeweg 11, huismeubelen, glas, aardewerk, tuingereedschappen, sigaren, aardappelen, enz. Notaris QUAEDVLIEG te Maastricht 30 Mei 10 uur ten koffiehuize „Victoria Taverne” Wijk, huizen met stal, bergplaats en tuinen gelegen Bleekerij, 4 huizen met stallen en tuinen gel. Lanakerweg. Notaris BAUDIUN te Maastricht 31 Mei 10 uur inde Victoria Tavern, W. Brugstraat 26 div. perc. bouwland. Notaris HABETS te Mheer 25 Mei 2 uur ten koffiehuize van dhr. M. Frijns, huis met stelling en tuin. Notaris DANCO te Meerssen 25 Mei 2 uur ten caféhuize „Rustoord” Steenstraat, huis met stal, erf en tuin gelegen Klinkenberg te Rothem. Notaris QUAEDVLIEG te Valkenburg 23 Mei 3 uur ten koffihuize van dhr. J. Bastin, boomgaard, bouwland en hakhout. Notaris HUYNEN te Vaals 27 Mei 2 uur in het „hotel de Hollandte”, huis, schuur, stallen, tuin, weiland. Notaris MOSTART te Vaals 3 Juni 3 uur in „hotel de Holande”, huis, schuur, stallen, tuin, weiland, boomgaard, huis en erf. Notaris BEGHE.LIN te Nieuwenhagen 23 Mei 4 u. ten caféhuize van dhr. Sporken, Heereweg, huis, stalling, erf ,tuin en bouwland, gelegen Heereweg 62. Notaris BEGHEIJN te Nuth 24 Mei 4 uur ten caféhuize van dhr. Aug. Rooien, Rijksweg, boomgaard en bouwland. otaris Wijnands te Heerlerheiös 25 Mei 2 uur ten caféhuize van dhr. J. Augustus-Leers. Bakstraat, huis met schuur, stal, erf , tuin en bouwland. Notaris WIJNANDS te Heerlen, 31 Mei 3 uur in „Hotel du Nord”, Obligaties. Notaris NIJST te Kerkrade 2 Juni 1 uur ten huize Hof Nulland 105, werkpaard, hoornvee, varkens, landbouwwerktuigen, landbouwmachines, schuurgereedschappen, huismeubelen, brandhout. Notaris DOLMANS te Voerendaal 24 Mei 3 uur1 ten café huize van dhr. Lindelauf te Winthagen, bouwland en hakhout, Notaris BEGHEIJN te Waubach 25 Mei 4 uur ten caféhuize van dhr. Dreessen, Kantstraat, huis met erf, tuin en weiland gelegen Kantstraat. 12. Notaris IMKAMP te Beek 24 Mei 2 uur in het Parkhotel: renteniershuis met tuin en boomgaard. Notaris MELOTTE te Elsloo 24 Mei 2 uur ten caféhuize van dhr. Th. Devoi, Groote Meers, op verzoek van dhr. J. Geurts, Lutterade, bouw- en weiland, daarna op verzoek van familie Lemmens, bouwland. Notaris MELOTTE te Geleen 27 Mei 2 uur ten caféhuize van dhr. A. Luyten, Eindstraat, huizen met tuinen, boomgaard en bouwland. Notaris IMKAMP te Stein 25 Mei 2 uur ten koffiehuize van dhr. P. Driessen a. d. Kruisstraat: hahkout, bouwland, weiland en boomgaard. Notaris LIENAERTS te Oirsbeek 27 Mei 2 uur ten sterfhuize van meen. A. C. H. Fleischeuer, Oppeven, huismeubelen en inventaris, daarna ten koffiehuize van dhr. Jos. Philippen Oppeven, 3 huizen met stallen, schuur, tuin, boomgaard en bouwlanden. Notaris LIENAERTS te Schinnen 24 Mei 2 uur ter plaatse te Nagelbeek op verzoek der erven van wijlen dhr. Th. Petri, huismeubelen en inventaris, daarna ten koffiehuize van dhr. Jack Nijssen, Nagelbeek, boerderij met bouw- en hooiland, hakhout. --- lERLAND EN DE EED VAN TROUW. Het wetsontwerp tot afschaffing van de eed van trouw werd Donderdag door den lerschen Landdag bij de stemming aangenomen met 77 tegen 69 stemmen. De Labourpartij stemde gesloten voor de regeering. De Valera legde er in zijn slotrede den nadruk op dat de inwerkingtreding van de wet geenszins een scheiding beteekent van lerland van het Britsche wereldrijk. --- Charles Beltjens als litterator Wij ontvingen een uitgebreid en gedegen artikel over Charles Beltjens, van Dr. H. Stein, rector van het St. Bonifacius-lyceum te Utrecht en docent aan de R.K. Universiteit te Nijmegen, dat wij gaarne een plaatsje geven. Gharles Beltjens is eender merkwaardigste letterkundige figuren, die de negentiende eeuw aan Limburg gegeven heeft. Voor alles een romantieker, is heel zijn dichtkunst doordrongen van lyrische motieven, geuit in strophen, waarin men bewondering speurt en nabootsing van de groote romantici Victor Hugo, Lamartine en niet het minst Alfred de Musset, met wien hij zich misschien het meest verwant voelde. Dichter en musicus geeft hij ook aan de muziek een groote plaats in zijn ziel. Hij bezingt de negen symphonieën van Beethoven, die orkanen van klankenexpressie, die zoo magisch grijpen in zijn dichterlijk gemoed. Hij zingt die mysterieuze macht der muziek, die men voelen kan, ook zonder kenner te zijn, die visioenen bij U oproept van jubelende vreugde en van jammerend leed, hij ontleedt het dartele Scherzo en ’t klagend Adiago. Muziek, ze roept voor hem op visioenen van gruwelijken haat, van smachtende hoop en van stralende blijdschap: ze doet voor zijn verbeelding beulen opstaan, helden en verraders, allen bezield door dienzelfden olympischen adem der onvergankelijkheid. De klank der muziek geeft aangrijpender indruk, machtiger visie dan de schilder ons kan malen op het doek, of de beeldhouwer ons kan uithouwen in het edelste marmer. Het grijpt Beltjens inde ziel als hij bedenkt, hoe Beethoven, die schepper van schoonheid, dan op later leven, door doofheid geslagen, zijn eigen scheppingen niet meer hooren kan, hoe hij al de symphonieën, die hij in machtig koor hoort zingen in zijn brein, niet meer kan aanhooren, al die weelde van klanken, die hij slechts voor een ander ontketenen kan, daar hij zelf, de schepper, de meester van die losgeslagen orkanen, de weelde van het genieten niet meer vermag te smaken. Alleen het gedicht A. Beethoven zou voldoende zijn om Beltjens tot een groot, een diepvoelend dichter te stempelen. Het verraadt zijn overgevoelige ziel, zijn rijkdom van beeld en zijn fijnbesnaard gevoel, zijn meesterschap over de taal van Victor Hugo. Beltjens is een en al romantiek, hij bezit de kleurrijke beeldspraak van Hugo, de breede dichterstropke van Lamartine, de fijngevoeligheid, de amorreuse sentimentaliteit van de Musset. Of kan men het mooie Nox niet plaatsen naast de Nuits van de Musset, niet slechts om dè vereenkomst van het thema, maar niet minder om de heerlijk zangerige coupletten, die hem worden ingegeven door die grootlyrucih motieven van jeugd, liefde zonneschijn en bloemen. Lees die schitterende beschrijving van de ondergaande zon, die daar inde purperen wolken wegkwijnt ais een stervende Cesar in zijn koningsmantel. leder moment ziet hij de natuur weer vaneen anderen kant; hij wijst ons de olmen die met wanhopig uitgestoken armen langs den slootkant staan, meewarig als een lijkstoet; hij doet ons aanvoelen de mysterieuse trilling die er vaart door de lucht bij de nadering van de lente; hij doet ons de beklemming voelen vaneen drukkenden zomerdag, als de koperen lucht tegen den avond doet dénken aan een ketel vol gloeiende asphalt en vloeibaar goud, tot eindelijk de stille avond valt, zooals ook inde ziel, na de heete zonnebrand der passie, de. avond van het leven valt, en men nog slechts verlangt te sterven. Zoo gaat des dichters stemming geleidelijk over in een van intense melancolie: wat blijft er over van de eeuwige wisseling van ’s menschen levenslot'? ’t Is alles vanitas vanitatum, reeds bij de wie® begint immers de opgang naar het graf. Steeds zoekt men verder naar de onbekende kust van het beloofde land, maar die kust bereiken zal men nooit. Zoo wordt men voor zicih zelf een raadsel: On ignore d’oü Pon vient, sans savoir oü I’on va. Hélas! Voila la vie! Doet deze gedachte weer niet sterk aan Hugo denken, met zijn somber romantische ontboezemingen over I’homme de Ia nuit, en la force qui va? Beltjens heeft dezelfde bittere levenservaring meegemaakt, die aan de Musset zijn schoonste Verzen ontlokte, ook hij heeft een ongelukkige jeugdliefde gekend, ook hem heeft die ervaring met dezelfde zwaarmoedigheid vervuld als de zanger van de Nuits. Zoolang er een, naar hij meende, beantwoorde liefde woonde in zijn hart, zag hij in het leven en inde natuur louter zonneweelde, paste hij de natuur aan aan al zijn stemmingen, maar na de ontgoocheling ver wenschte hij al wat hij te voren bezongen had en blijft er nog slechte een „mnralre nature” over d:e lacht om zijn leed. Hij kent geen levensvreugde meer, want hij hoort het gegrom van den vulkaan onder zijn voeten Het eenige wat hem met de Musset overblijft, is een grcote mate van Weltschmerz: Et leur unique ami, leur hóte inévitable, Leur ornbre, leur Sosie, éternel compagnon Qui s’attache a leurs pas, qui s’assied a leur table Et ooucihe dans leur lit, c’est tol, fatal Guignon! Sindsdine is het hem of iedere bloem verwelkt onder zijn aanraking, of ieder glas breekt in zijn hand. Hij voelt zich als de schietschijf van het noodlot. Zal ik, zoo verzucht hij, dan nooit meerde gulden droomen terugvinden van mijn jeugd? Toen zijn liefde een illusie bleek, riep hij met lamartiniaansche weemoed uit: O tilleuls, verte allee a mes pas famiilliers Oü mon coeur a connu tant de félicité. Wat was de ontgoocheling bitter en hard! Gelaten neemt hij den staf weer op maarde ongrijpbare Protheus der herinnnering bleef knagen aan zijn hart. Sinds dien verwenscht hij de natuur, hij keert /zich tegen God, dien „Dien sourd muet, cbez qui vainiement nous frappons” en betreurt het oogenblik waarop hij werd geboren. In deze sombere stemming eindigt het eerste gedicht van Nox. In het tweede poeern komt de dichter weer tot bezinning: Reviens de ton erreur première Et courbe tes genoux devant la Vérité. Du poignard dans ton coeur n’enfonce point la lame. Pleure et résigne-toi, car tu I’as mérité. Sla moedig den weg weer in, die voert naar het stralend einddoel. God zelf zal uw leidsman zijn, want hij kent uw leed en iedere zucht, die geslaakt, lost eender schakels van uw keten op. In Les Chimères bezingt Beltjens opnieuw hetzelfde thema. Wat waren ze mooi, de lachende hersenschimmen van zijn jeugd, vreugde, schoonheid, blijde hoop, vrijheid, liefde, poëzie, ze dwarrelen als dartele vlinders om hem heen, maar op een noodlottigen dag was plotseling alle hoop, alle liefde om hem heen verdwenen en wat bleef er over van al zijn mooie droomen? ce qu’après I’orgie II reste au buveur La coupe vidée, et la lie au fond. Hef de sluiers niet op, die hangen over de herinnering, want er achter ligt de zwarte nacht. Vergeefs tracht hij zijn leed te vergeten, en hij vult zijn beker met andere dranken, maarde oude geur bleef er achter. Toch klinkt aan het slot van zijn Chimères een toon van kalme berusting: Sachons pardonner I’épine a la rosé, Le dard a I’nbeille, en songeant au mi el! Het gedicht Inferno :s een poeem van machtige visie en danteske plasticiteit. De dichter schildert ons een droom, waarin hij, op het voetspoor van Dante, op zijn beurt de hellepoort overschrijdt. Hij trof er de verdoemden aan inde houding, waarin de groote Florentijn ze in zijn marmeren verzen gebeiteld heeft. In zijn droom was het als nam een vreemdeling hem bij de hand: Une aurore d’amour luisait dans sa prunelle. De stralen van diens oogen daalden als een weldoende dauw op de verdoemden neer. Hij was gekomen om te redden, en op zijn doortocht lieten de beulen hun prooien los en bogen vol eerbied beide knieën. Toen kwam de dichter met zijn gids bij de schuldigste van allen, Judas, die zijn Meester verkocht had met een kus. Judas sloeg de ooigen op en slaakte een kreet: hij had den goddelijken gids herkend: Rafobii, Rabbi, c’est toi! je reconnais te face! Entends-xnoi sangloter! C’est noi qui t’ai vendu! O Rabbi, parle-moi! que veux-tu que je fasse? En dan spreekt hij zijn smartvol peccavi, inde schreiende wroeging om zijn daad. Que Satan me reprenne entre ses dents de fer! Maar Gij,Meester, schenk mij eerst één woord slechts van vergeving! Un seul, o Dieu d’amour et de miséricorde! Toen nam Jesus het touw, waarmede Judas zich eens had verhangen, en reikte het den ongelukkige toe, die hierlangs op kon klimmen uit den gruwbaren afgrond, zoodat hij plotseling van den diepen nacht overging in het hemelsch licht. Et Jésus et Judas, se tenant embrassés Eperdus de bonheur, montaient vers les étoiles. In Le Condor captif schreit Beltjens opnieuw al zijn weemoed en zijn weltschmerz uit ineen thema, dat met eere een plaats kan vinden naast het bekende sonnet Le Condor van Leconte de Lisle. Hij toont ons hier den condor, gevangen in een kooi, terwijl een banale troep nieuwsgierigen bet droevig schouwspel aanziet en vol wreedheid erom lacht. Vergeefs heeft de gier zijn kop en zijn vleugels te pletter gestooten tegen de tralies van zijn kooi, en nu ligt hij daar neer, als een gebroken worstelaar, als een gevallen engel, met trillende vleugels. Hij was geboren inde ongenaakbare spelonken van den cordilleras, onder ’t stralend zuiderkruis, hij had die woeste pampa’s verkend, en zijn worstgelescht aan de bronnen van den Niagara, om na zijn koningsmaal te gaan slapen, hoog boven de onweerswolken, gewiegd door den noorderstorm. Nu ligt hij daar neer, kwijnend, smachtend naar vrijheid; het heimwee naar zijn geboorteland en de herinnering zullen hem diooden. En die gedachte voert den dichter zelf weer terug naar zijn eigen herinneringen, w.ant Beltjens zou geen volbloed romantieker zijn, als niet [eikens Ia note personelle weer om den hoek kwam gluren. Het Intermezzo lyrique dat onze dichter van Henri Heine vertaalde, heeft zijn aantrekkelijkheid waarschijnlijk voornamelijk hieraan te danken, dat het behandelde thema overeenkwam met ijn eigen levenservaring en zijn eigen gebroken hart. Zelfs Le Blé, dat lachende visioen van twee jonge meisjes die vroolijk huppelend door het korenveld wandelen, eindigt met het oude,, melancolieke refrein: C’esi toi que je revois, ma jeunesse divine, Mon beau rêve d’amour sans tristesse el sans pleurs. Het is niet doenlijk in ’t kort bestek vaneen enkel artikel de wereld van poëtische gedachten samen te vatten, die inde gedichten van den grooten Sittardernaar Charles Beltjens ligt besloten. Als men hem classeeren wil, komen op de eerste plaats als zijns gelijken in aanmerking de groote Fransche romantieken: Hugo om zijn „Joie du mot”, zijn rijkdom van figuren en beelden en anthithesen, Lamartine om zijn meewarige, zangerige lyriek, die doet denken aan de Métitations, die Musset, om zijn emotie tegenover ieder verschijnsel van de natuur en om zijn klaagzang over persooonlijk leed, doch de vergelijking kan zich niet louter tot de romantici bepalen, daar Beltjens daarnaast een groote verwantschap toont met de beste Parnassiens. Ik noemde reeds Leconte de Lisle, dien grootmeester der dichterschool van 1850, al heeft Beltjens dan ook niet het sombere pessimisme van den dichter dier Poèmes Tragiquqs, al is zijn stem niet zoo machtig en vindt men in zijn vers niet dezelfde klassieke schoonheid, dezelfde „immobilité marmoréenne”, die de gebeeldhouwde sonnetten van Lecomte de Lisle kenmerkt. Eerder doet Beltjens denken aan den melancolieken Suily Prudthomme, den dich-Epaves, een dichter waarmede Beltjens meer dan één punt van overeenkomst vertoont. Ook Prudhomme heeft een ongelukkige liefde gekend, waarvan men den weerklank vindt in Stances et Poèmes en in Les Epaves. ook hij kende die drukkende eenzaamheid die hij zoo meesterlijk symboliseert in Les Solitudes, ook hij zocht zijn troost inde natuur, zooals Beltjens behoudens enkele momenten van feilen opstand, zijn leed in slaap liet wiegen door de troost, die de natuur hem bood. Sachons pardonner I’épine a la rosé, had Beltjens gelaten verzucht, weergevend de gedachte van Sully Prudhomme: Pour un seul jour die bonheur, suivi de deuil, il faut airtter la vie. Moest ik nog een naam toevoegen aan de lijst der dichters, waarmede Beltjens poëzie zich verwant voelt, ik zou, om zoo menig vers, om zooveel mooie gedachten over God, natuur en dood, aan Baudelaire gaan denken, doch een Baudelaire, minder ziekelijk, minder opstandig en minder ver dorven dan de dichter der Fleurs du Mal. Dr. H. STEIN. ---