ONZE WATERWEGEN HET KAN ML DOOR ’T BOSSCHERVELD Een bewijs van Neerland’s goeden wil ten opzichte van België noemde onze Minister van Buitenlandsche Zaken het eenmaal H’ Tien jaren geleden werd vooral in Maastricht een felle actie gevoerd voor kanalisatie der grensscheidende Maas. Al of niet in verhand ermee kwam spoedig van de regeering een toezegging los, die een evenwaardig werk in het vooruitzicht stelde: de aanleg van een lateraal kanaal. Binnen tien jaren/zou het klaar wezen We schrijven nu 1931. De 1000- en 20ö0-tonners brengen het nog niet verder dan Maashracht. Maar we zijn omringd van miUiocnenwerken, in verschillenden staat van afbouw. Het Julianakanaal, dat nog wel enkele jaren vorderen zal, het verbindingskanaal onder St. Pieter, een stuw met sluis hij Limmel, de nieuwe Maasbrug te Maastricht en dan het kanaal Bosscherveld. Kanaal Bosscherveld, een waterstaatswerk, waarover enorm veel te doen is geweest voor het ontstond, doch dat op geen stukken na de publieke belangstelling geniet, die indertijd de ondernemingen hij Limmel genoten, of nu de nieuwe brug. Toch beteekende dit kanaal, in de verhoudingen tusschen Nederland en België, eenmaal iets. Het moest tegemoet komen aan twee groote Belgische grieven en verlangens: de vaart Antwerpen-Luik met enkele verkorten, voorkomen dat, wanneer het Juliana-kanaal gereed was, het verkeer naar Antwerpen zou v/orden afgeleid. Het was in de dagen, dat nog niet tot aanleg van het Albertkanaal besloten was. Van Neder-' landsche zijde hoopte men dat, bij wat voortvarendheid van onze Regeering, deze vooral voor Maastricht zeer schadelijke vaart, achterwege kon blijven. Een flinke actie werd gevoerd om deze zeer gewichtige, doch betrek, kelijk korte en weinig kostbare verbinding tusschen gekanaliseerde Maas en Zuid-Willents vaart tot stand te brengen. Op het moment, dat — wellicht, de meenin gen van deskundigen verschillen hieromtrent —- èen snel doortasten resultaat kon hebben opgeleverd, geschiedde dit niet. Het ontbrak intusschen niet aan toezeggingen. Waterstaat zegde zeer positief het kanaal toe en Finan ciën beloofde aan het doorgaande verkeer belangrijke faciliteiten. Buitenlandsche Zaken toonde zich, gelijk men hierboven, lezen kan, al niet minder welwillend. Deze toezeggingen gedaan tegenover een vertegenwoordiger van het Amsterdamsche Handelsblad, werden nog eens bevestigd bij missive van minister De Geer, d.d. 24 Maart 1928, aan de Kamer van Koophandel te Maastricht. Aan de vlugheid van uitvoering heeft intusschen iets gehaperd. Toen de K. v. K. twee jaar geleden haar bekend rapport ,,Zuid-Limburgsche Problemen” uitgaf, moest daarin nog geconstateerd wor-1en: Ware men toen maar onmiddellijk aan ’t werk getogen. Zonder bezwaar had mén Luik’s droom in 1939, hij de groote expositie een -waterverbinding naar Antwerpen te hebben, die maar vier dagen vorderde inplaats van veertien, kunnen vervullen. Althans voor wat betreft de werken op Nederlandsch gebied. Inplaats daarvan heeft men getreuzeld. Zoo, dat de welgezinde Luikenaars het vertrouwen in deze oplossing weer verlo. ren. Eerst schijnt men gedelibreerd te hebben over schutsluizen voor 600-tons schepen, terwijl men weten kon dat de Belgen 1000 a 1350 ton verlangden. Later wilde men weer 2000 naar het heet. In eli geval het vaststellen der werkzaamheden bij de wet en dus ook het afkondigen der onteigeningswet geschiedden veel te laat. --- Aan het werk. Sinds het verschijnen van genoemd rapport geschiedde wel het een en ander. Oa hield de Belgische kolonel Fontaine te Maastricht zijn bekende voordracht over de Neder! andsch-Belgische waterwegen, waarin hij mededeelde dat het Albertkanaal tóch gekomen ware, ook zonder de bekende strubbelingen tusschen Den Haag en Brussel. Deze zienswijze vindt voeren tegenstanders aan beide zijden der grenspalen. Heeft Fontaine het bij het rechte eind, dan werd niets bedorven, doch alleen tijd verloren. Tijd, vallende ineen crisis-perioie, dus ineen jaar of wat met geringer verkeer. Hoe het ook zij, toen het besluit tot uitvoering eenmaal was genomen, werd ook in flink tempo aangepakt. De aanbesteding der sluis geschiedde half Februari van verleden jaar; drie maanden later gaf Waterstaat den aanleg der Kanaalwerken uit. Wanneer we ons nu ’n wandeling getroosten door het Bossoöervelö zien we wat er ineen goed jaar gebeurde. Twee sluistorens rijzen omhoog boven dien wirwar van uitgegraven en opgehoogde gronden; een brug voor het gewone verkeer spant over den toegang tot een nieuwe haven; de weg naar Smeermaas legde men om, de sluis, kom is gereed, kanaal en afleidingskanaal zijn gegraven. Natuurlijk, er sneuvelde ook weer iets: een groot stuk van den prachtigen hou gen weg, met z’n vierdubbelen rij hoornen, viel ten offer. We betreuren het, doch begrijpen dat het niet anders kan. --- Enkele cijfers. Voor wie graag de dingen in cijfers uitgedrukt ziet, hierbij enkele bijzonderheden. Kanaal Bosscherveld behoort niet tot het complex werken omtrent het Julianakaal, Een afzonderlijke wet schreef uitvoering ervan voor. Het bouwen der sluis vorderde uitgaven ter hoogte van ongeveer f 760.000; de deuren der sluis gaan ƒ 75000 kosten; het mechanisme voor beweging ƒ 70000; do grondwerken een bedrag van f 1050000. Voor dienstwoningen, verlichting, het aanschaffen vaneen tractor, enz., kan men nog ƒ 70000 rekenen. Hierdoor wordt het bedrag van 2 millioen gulden al overschrcrf-m. Wanneer men nu nog de onteigeninge erbij rekent, zal dit kanaal van geringe lengte toch nog bij de twee en een half millioen gekost hebben. De werken die hier in gevorderden staat van uitvoering zijn, hebben een tweeledig dool. Vooreerst verbetering der doorvaart door de z.g. enclave, die werkelijk al te verouderd is. Reeds lang voor den oorlog vohl ;:le,i de sluisjes van voor een eeuw al niet meer, bleken de kromme kanaalvlakken al te eng en onregelmatig. De doorvaart hier werd, vroral in tijden van groote drukte, een ware ellende. Daaraan komt, binnen zeer korten tijd, een einde, Dan dient het afleidingskanaal om in tijden van groote afvoeren het overtollige water te laten wegstroomen. Het afleidingskanaal werkt als overlaat. Eerst wanneer door toevloed of stuwen het water boven 43.80 NAP geraakt, geschiedt het overstorten. Daar het normale stuwpeil 44 M. bedraagt, zal déze overlaat* geregeld werken. Het zeer korte seheepvaartkanaal verkrijgt de normale afmetingen voor vaart met 2000- tons schepen. De hoofdafmetingen der sluis zijn: nuttige lengte 136 M. wijdte schutkolk 16 M. wijdte hoofden 14 M. diepte . 3.60 M. Zulke sluis kan bevatten een 2000-töns-schip met sleepboot, doch ook een heele sleep, bestaande uit vier schepen van 600 ton met sleep boot. Aangezien de sluis te St. Pieter een even groot vermogen heeft, begrijpt men welke enorme verbetering dit gaat beteekenen voor de binnen-seheepvaart. Voor het eerst in ons land zal men hefdeuren zien toepassen. De torens, waarin deze sluisdeuren zijn opgehangen, staan nu reeds als indrukwekkende silhouetten in het landschap. Ir. Egelie noemt in „De Ingenieur” als voordeelen van dit systeem, boven rol. en puntdeuren, dat geen bewegende deelen of belangrijke ijzerconstructies zich blijvend onder water bevinden. Het boog, boven den waterspiegel heffen, brengt vanzelf een aanhoudende inspectie mee. Ook vervallen, door het bezigen van befdeuren, de riolen, die bjj andere systemen van afsluiting noodzakelijk zijn. --- Nieuwe Maasvaart. Sleepbaggen en stoomschop rukken ononderbroken stuk’ cn weg van den hoogen dijk, die kanaal en nieuwe haven van de Zuid-Willems. vaart schelden. Langzaam ontstaat de groote zwaaikom. Nog enkele maanden en het geheel kan in gebruik genomen worden. Dit zal wezen in September. Dan gaat weer eens naar den natuurlijken weg terug, wat eeii eeuw lang gro-otendeels over kunstwegen ging. Van St. Pieter tot Linimel herleeft dank zij de stuw een nieuwe Maasvaart. Bedaagden onder ons hebben die nog gekend van vroeger. Ze zullen wel denken: „I’histoire se repète”. Dan varen de sleepen ineen uur tijd van Belgisch gebied naar Belgisch territoir. Want het schutten zal maar etn half uur meer in beslag nemen, tegen anderhalf uur voorheen en de vijf kilometer varen, die soms een paar dagen vorderden, kunnen in gelijken tijd afgelegd worden. De douaneformaliteiten komen, voor doorvarende schenen, immers te vervallen, heeft de minister van Financiën beloofd. Doorvaart.schepen behoeven slechts een herkenningsteeken te voeren. Door nachtelijke verlichting van het vaarwater en controle per politieboot, kunnen onregelmatigheden voorkomen worden. Dat befeekent bet begin van wat na enkele jaren algemeen wezen zal: vlette vaart over ruime, moderne waterwegen, snel scheepsverkeer tusschen de groote industriegebieden van het Westen. Zeker, de Maastrichtsche winkeliers, die het nu hebben van de varenslui spinnen er geen zijde bjj. Maar wat wil men, men kan de groote mogelijkheden niet belemmeren om kleiner gewin. Toenemende algemcene welvaart zal, naar we hopen dra, degenen die schade lijden, het gemis vergoeden. M. K, --- GELD EN GOED N.V. LEVENSVERZEKERING MIJ. „NIJMEGEN”. Verschenen is het verslag over het boekjaar 1930. Daaraan ontleenen we: In 1930 werdten inde afe als Intertype, alle modellen). Mijn jarenlange praktijk zij u een waarborg zoowel voor productie als machinekennis, terwijl ik mij bovendien ook op dc handzetterij thuis gevoel. Hoewel zelf natuurlijk niet telefonisch aangesloten, heeft de firma X op zich genomen eventueele oproepingen op die wijze terstond door te geven. --- Hoogachtend, Deze werklooze verricht baanbrekend werk, merkt de „N.H.Ct.” hierbij op. We waren wel gewoon aan venters in briefpapier, gehuld in een kostbaar zomercostuum en gestropt in ’n moderne Parijsche das, latest fashion. Dit is iets nieuws! Men kan er over denken zoo men wil, maar het drukwerkje doet in ieder geval prettiger aan dan een brief met hnnepoolen en inktvlekken. De ernst van de werkloosheid treedt echter duidelijk naar voren, als menschen met zulk ’• initiatief geen emplooi kunnen vinden. --- Advertentie I Zomervacanfie De beste voorzorg tegen de gevolgen regendagen: r~ Aspirin-Tabletten. ---