WERELDKRONIEK DE KLEINE ENTENTE BEGINT TE SCHIPPEREN. – RUSLAND TREEDT „VAN GANSCHER HARTE” TOT DEN VOLKENBOND TOE. De Kleine Entente-landen (Tsjecho Slowakije, Roemenië, Joego-Slavië), jarenlang reeds de dikste vrienden om niet te zeggen slaven van Frankrijk, begonnen den laatsten tijd zich ook meer te roeren en naar meer zelfstandigheid te streven. Joego-Slavië en Roemenië voelden zich daarbij wat meer naar Duitschland getrokken; Tsjecho Slowakije liebaugelde met Italië en via Italië met Oostenrijk. De drie landen schijnen nu echter te hebben ingezien dat ’t beter voor hen is, één lijn te blijven trekken en dat men beter met allen vriendschappelijke betrekkingen kan onderhouden. De permanente raad van de Kleine Entente heeft in dit verband eind vorige week, onder voorzitterschap van Titulescu, beraadslaagd over de verschillende vraagstukken, die op het oogenblik in en buiten de Volkenbondsvergadering te Genève worden behandeld. Het belangrijkste uit het na afloop uitgegeven communiqué is de uitgesproken voldoening over de toenadering tusschen Frankrijk en Italië, welke zooals het communiqué zegt, tot een in alle opzichten wenschelijke toenadering tusschen Italië en de Kleine Entente zal kunnen leiden. Dit is vooral van belang omdat ook Joego-Slavië de verklaring mede heeft onderteekend. Zooals te verwachten was, kondigt de Kleine Entente verder aan, dat zij vóór toetreding van Sovjet-Rusland zal stemmen. Voorts spreekt zij zich uit ten gunste vaneen zoo spoedig mogelijke verwezenlijking van het Oost Locarno Pact. Wat midden-Europa betreft, spreekt de Kleine Entente zich nogmaals uit voor handhaving van de volledige onafhankelijkheid van de Donaustaten en de economische toenadering en samenwerking door alle belanghebbende landen in het Donaugebied. Hieruit mag men afleiden, dat de Kleine Entente bereid is samen te werken tot verwezenlijking van het plan voor de verbetering van de economische betrekkingen tusschen Oostenrijk en de omliggende staten. Wat de politieke zijde van de Oostenrijksche aangelegenheid betreft, heeft de Kleine Entente verklaard, dat in geval van noodzaak de Volkenbond te beschouwen is als de beste waarborg voor de handhaving van den vrede en van de orde, die bij dit verdrag in het leven is geroepen. Tenslotte verklaart de Kleine Entente, dat haar houding ten opzichte van het minderhedenverdrag ongewijzigd is gebleven, d.w.z., dat de Kleine Entente nog steeds voorstandster is van de algemeenmaking van de minderhedenverplichting. Dat het tegen iedere uitbreiding dier verplichting, ten nadeele van de staten die tot dusverre eraan onderworpen zijn, gekant is, doch dat zij tevens in tegenstelling met Polen bereid is, de bestaande verplichtingen te blijven eerbiedigen, ook al komt geen algemeenmaking van het minderhedenrecht tot stand. De Kleine Entente toont zich in alles dus heel gewillig. Polen denkt er anders over, met name met betrekking tot de minderheden, in welke kwestie ’t op zijn standpunt blijft staan. Polen is wel gedraaid ten opzichte van Rusland, dat thans zeker een permanente Raadszetel zal krijgen en deze week nog inden Volkenbond zal worden opgenomen. Litwinoff heeft de door 33 staten onderteekende invitatie tot toetreding „van ganscher harte” aanvaard. Op die invitatie stond o.a. vermeld: „De onderteekenaars, overwegende dat het in het belang van de handhaving van den vrede en in het interesse van den Volkenbond is, dat de Sovjet-Unie tot den Bond toetreedt, noodigen de regeering der Sovjet-Unie uit, tot den Volkenbond toe te treden.” Wie lacht daar? --- BUITENLAND DE „GEBRUIKEN” BIJ DE WAPENINDUSTRIE. WASHINGTON, 15 Sept. Bij de verdere verhooren voor de Senaatscommissie tot onderzoek naar de wapenindustrie is aan het licht gekomen dooreen rapport aan den Parijschen agent, dat de Amerikaansche firma Dupont et Nemours, aan bijna alle Duitsche politieke organisaties hare bewapeningen uit Amerika hebben betrokken, dat haar revolvers en machinegeweren leverden. Dat de wapens door overscheping op lichters inde Schelde via Nederland naar Duitschland zijn gevoerd. --- DE GEZONDHEIDSTOESTAND VAN ROCKEFELLER. Lakewood, 15 Septmber. John D, Rockefeller sr. bevindt zich thans, volgens de verklaring van den lijfarts, in beteren gezondheidstoestand dan den laatsten tijd. De arts legde deze verklaring af in tegnespraak van de geruchten, volgens welke de gezondheidstoestand van Rockefeller hem niet veroorloven zou zijn jaarlijksch winterbezoek aan Florida te brengen. --- GRENSINCIDENT. Uit Weenen. Donderdag heeft men naar eerst thans bekend wordt, den commandant van de Oostenrijksche grenswacht te Eckersattel met zeven schotwonden dood gevonden. De desbetreffende officieele verklaring vermeldt, dat hij vermist was sedert hij 7 Sept. j.l. op patrouille was gegaan en dat een Duitsch automatisch pistool bij het lijk is gevonden. De officieele „Wiener Zeitung” verwacht in dit verband mogelijke nieuwe grensincidenten. Het blad wijst erop, dat de houding van de Nationaal-socialistische partij jegens Oostenrijk inden laatsten tijd buitengewoon moeilijk te volgen is. Het blad spreekt over de onzekerheid omtrent de werkelijke positie van het Oostenrijksche legioen in Duitschland en over het verblijf en de bedrijvigheid van de leiders der anti-Oostenrijksche campagne, vooral Habicht en Frauenfeld. --- BINNENLAND DE SLUITING VAN DE ZITTING DER STATEN-GENERAAL. Zaterdagmiddag te 2.45 uur is de vereenigde vergadering van de beide Kamers der Staten-Generaal door den voorzitter W. L. baron de Vos van Steenwijk, president van de Eerste Kamer, geopend. De voorzitter doet door den griffier van de Eerste Kamer voorlezen een Koninklijk besluit van 10 September, waarbij de minister van binnenlandsche zaken wordt gemachtigd, vandaag ten 3 uur des namiddags zich te begeven naar de vergadering van de Staten-Generaal, teneinde ineen vereenigde vergadering van de beide Kamers de zitting in naam van de Koningin te sluiten. De voorzitter benoemt een commissie, die den minister in het gebouw zal ontvangen en uitgeleide doen. Deze commissie van in- en uitgeleide bestaat uit de Eerste Kamerleden v.d. Hoeven en Smeenge en uit de Tweede Kamerleden Schouten, mevr. Bakker—Nort, Goseling en Wendelaar. Kort daarna treedt de minister, voorafgegaan door de leden der commissie, de vergaderzaal binnen. De heer De Wilde, minister van binnenlandsche zaken, plaatst zich achter de ministerstafel en houdt de volgende sluitingsrede: Het heeft H.M. de Koningin behaagd, mij op te dragen de zitting van de Staten-Generaal in Haren naam te sluiten. Verschillende wetten zijn in gemeen overleg met de Staten-Generaal tot stand gekomen. Uit den aard der zaak treden daarbij de regelingen op economisch en financieel gebied in verband met de ernstige tijdsomstandigheden, gevolg van de wereld-crisis, op den voorgrond’. De Koningin heeft mij opgedragen U Haren dank te betuigen voor Uwen ijver en Uwe toewijding aan ’s Lands belang. In naam der Koningin en daartoe door Haar gemachtigd verklaar ik deze zitting van de Staten-Generaal te zijn gesloten. Hierop verlaat de minister weder de zaal, door bovengenoemde commissie uitgeleide gedaan. Nadat de commissie inde zaal is teruggekeerd, sluit de voorzitter de vergadering. --- DE HUISEIGENAREN IN DE CRISIS. Enquête naar de exploitatierekeningen. Het algemeen dagelijksch bestuur van den Ned. Bond van Huis- en Grondeigenaren en bouwondernemers richt zich in het bondsorgaan tot de leden om medewerking voor een te houden enquête. De aanhef luidt als volgt: Uit den aard der zaak zal het U niet ontgaan zijn, dat zoowel in woord als in geschrift herhaaldelijk nog wordt beweerd, dat de huiseigenaren, in vergelijking met andere bevolkingsgroepen, een zeer bevoorrechte positie innemen en dientengevolge zonder bezwaar de bestaande belastingen op het gebouwd onroerend goed zouden kunnen worden verhoogd en nieuwe opgelegd, terwijl het bovendien voor de eigenaren nog zeer wel mogelijk zou zijn mede te werken tot verdere huurverlaging. Het is Ü bekend, dat het bondsbestuur en zijn afdeelingsbesturen daarentegen, op grond van ten dienste staande gegevens, bij de daartoe bevoegde instanties meermalen o.a. op verlaging van belastingen hebben aangedrongen, daar de toestand door allerlei omstandigheden voor vrijwel alle eigenaren onhoudbaar is geworden. De aangekondigde overheidsmaatregelen doen echter terecht vreezen, dat de moeilijkheden voor de eigenaren nog zullen toenemen. Het algemeen dagelijksch bestuur oordeelt het daarom noodig, teneinde overeen zoo groot mogelijk aantal gegevens betrekking hebbende op de exploitatierekeningen, te kunnen beschikken, een onderzoek bü al de leden in te stellen. Het verzoekt daarom een vragenlijst in te vullen, waarin mededeelir.g moet worden gedaan van het bedrag dier bruto-huuropbrengst, de straatbelasting, waterleiding, eventueele andere belastingen, de onderhoudskosten en het percentage der hypotheken. Het bestuur hoopt daardoor de beschikking te krijgen over uitvoerig feitenmateriaal, hetwelk het op de eerste plaats kan benutten voor zichzelf bij het beramen van maatregelen tot verzachting of opheffing der moeilijkheden, voor zooveel mogelijk, van de aangesloten leden en vervolgens kan gebruiken ter nadere inlichting van andere bij de particuliere woning-exploitatie belang hebbende groepen, o.a. de hypotheekhouders, en van plaatselijke en landelijke overheidspersonen en -colleges. --- FEDERATION INTERNATIONALE DES TRANSPORTS COMMERCIAUX PAR AUTOMOBILES. De 8.8.N.. Bond van Bedrijfsautohouders in Nederland, deelt mede, dat bovengenoemde organisatie, het Internationaal Verbond van Vereenigingen van Bedrijfsautohouders, op 18 en 19 dezer haar vergadering te Innsbruck houdt. Er worden afgevaardigden verwacht uit België, Frankrijk, Hongarije, Italië, Nederland, Oostenrijk, Tsjecho Slowakije en Zwitserland. Mogelijk zullen ook Engeland en Spanje vertegenwoordigd zijn. In aansluiting op deze vergadering zal een proeftocht inde Alpen worden gemaakt door motorrijtuigen, gedreven door andere dan de gewone brandstoffen. (Ersatzbrennstoffen.) --- EMMA-POSTZEGEL. Ten bate van de tuberculose-bestrijding Gedurende October en November zal op de postkantoren een bijzondere postzegel verkrijgbaar worden gesteld met een frankeerwaarde van 6 cent en een bijslag van 2 cènt. De nettoopibrengst boven de frankeerwaarde komt ten goede aan de Nederlandscihe Centrale Vereeniging tot bestrijding van de tubrculose. Aan het zegel, dat de beeltenis van wijlen de Koningin-Moeder draagt, ligt ten grondslag een fotografisch portret, gemaakt door dhr. F. Ziegler, hoffotograaf; het is voor de gravure bewerkt door dhr. W. J. Rozendaal en in staal gegraveerd door dhr. H. Seegers te Haarlem. Het zegel sluit zich in vorm en afmetingen aan bij de beide crisiszegels. --- CRISISINVOERWET 1931. De minister van economische zaken, gezien het Koninklijk besluit van 30 Januari tot regeling van den invoer van brood en deeg, heeft, met intrekking vaneen vorige beschikking, met ingang van 17 September aangewezen den heer H. M. Abraham, directeur van de Nederlandsché Meelcentrale en, bij diens ontstentenis, den heer H. S. Sievers, plaatsvervangend directeur van genoemde Centrale, om krachtens artikel 5, eerste lid, van bovengenoemd besluit te beslissen op die in art. 3, eerste lid, van dat besluit bedoelde aanvrage en dein het eerste lid van art. 2 bedoelde vergunningen te onderteekenen en af te geven, alsmede om vanwege hem dein art. 10 bedoelde bijzondere vergunningen te onderteekenen en deze uit te reiken. (St.ct.) --- Bij het jubileum van Edo Bergsma EEN VRAAGGESPREK. Ter gelegenheid van het aanstaande gouden feest van den voorzitter van den A.N.W.8., Edo Bergsma, heeft een van de redacteuren van „De Kampioen” het officieele orgaan, den jubilaris geinterviewd. Wij ontleenen aan dit Vraaggesprek eenige interessante gegevens over het werk van den A.N. W.B. „Wat of er, als ik nu aan al die vijftig jaar terugdenk, het eerst in mijn gedachten k0mt....?” De grijze bondsvoorzitter, die eigenlijk het liefst gehad had, dat er van zijn jubileum heelemaal geen notitie was genomen en het thans practisch voor den eersten keer in zijn leven meemaakt, dat de andere A. N. W. 8.-leden pertinent met hem van meening verschillen, staart naar buiten, waar de wind de gouden lindebladen samenveegt. „Het eerste waar ik dan aan denk, dat is de noodklókvergadering voor betere wegen, van 26 Januari 1925 in „Diligentia” in Den Haag. Een vergadering, die wel iets leek op die van dit jaar tegen het Verkeersfondswetsontwerp, maar toch meer van den bond-alleen uitging. Als een tweede punt van groot belang, herinner ik me de vergadering voor het behoud van bosschen en landgoederen, op 14 September 1926 in het Koloniaal Instituut in Amsterdam, een bijeenkomst, belegd in gemeenschap met de Vereeniging tot Behoud van Natuurmonumenten, doch door ons zeer krachtig voorbereid, welke in ons land grooten indruk heeft gemaakt. „Wanneer werd de Bond werkelijk een landelijke organisatie?”, vraag ik, terwijl de man, die het toerisme in Nederland tot leven gewekt heeft glimlacht bij die mooie herinneringen. „Het eerste merkten we dat op wegengebied”, antwoordt hij. „Toen de wegencommissie een poos gewerkt had en steeds meer gemeente- en polderbesturen adviezen kwamen vragen. Die bekendheid greep steeds meer om zich heen en daarbij kwam, dat wij in dien tijd in Deventer, onder leiding vaneen Delftschen professor, trekproeven lieten nemen, waarbij wij aantoonden welken ontzaglijken invloed het wegdek uitoefent op de voertuigen en hun voortbeweging en hoe afhankelijk de trekkracht is van den toestand van de wegen. Dat heeft ook tal van autoriteiten de oogen geopend voor de waarde vaneen goed wegennet. Wel speelde paarden-tractie in die jaren nog een zeer voorname rol, maar in elk geval werd het bij die proeven bewezen, dat eenzelfde massa op een goeden weg veel minder trekkracht noodig heeft dan op een slechten. En als derde punt zou ik de groote successen, die wij op internationaal gebied behaalden, willen noemen”, vervolgt de gouden voorzitter trotsch. „Van Nederland is aanvankelijk de gedachte uitgegaan om een internationale organisatie van Toeristenbonden te stichten; met België belegden wij het eerste vaneen reeks congressen, welke ten doel hadden, de regeeringen aan te sporen tot verschillende maatregelen, o.a. tot verbetering van de grensovergangen. Nog tal van andere wetenswaardigheden werden ter sprake gebracht, over de geschiedenis en de ontwikkeling van den Bond, over de plaats van de jeugd en over de toekomst. En zonder twijfel kan Edo Bergsma, die in zijn vijftigjarige ambtsperiode zooveel voor de A.N. W.B. gedaan heeft, die den Bond heeft zien ontstaan uiteen heel klein groepje velocipedisten en zien groeien tot een machtige organisatie op toeristisch gebied, met trotsch en vreugde terugzien op zijn Bond en wat hij tot stand bracht. Moge hij nog lang voor de A.N.W.B. behouden blijven! --- De K.L.M. en de Melbourne-Race Zooals reeds in het kort medegedeeld zal de K.L.M. met een Douglas-toestel deelnemen aan de Melbourne-race naar Australië. De volgende bijzonderheden kunnen wij daarover thans melden: Aanvankelijk lag het inde bedoeling om zoowel met de Douglas DC 2 als met de F 36 naar Australië te vliegen. Inde F 36 zouden dan passagiers worden vervoerd en dit vliegtuig zou in de handicap-race meedoen; inde Douglas zou speciaal post worden vervoerd en dit vliegtuig zou aan de snelheids- en handicap-race deelnemen. De K.L.M. had ook nog met andere toestellen ingeschreven om in ieder geval zeker te zijn van haar deelname inde race. Een F 18 vliegtuig zooals de „Pelikaan” zou ongetwijfeld ook op deze Melbourne-race een goed figuur hebben geslagen; doordat echter de F 36 en de drie F 22 vliegtuigen niet op tijd zijn geleverd en mede omdat een F 18 vliegtuig moet worden gereed gemaakt voor de Kerstpost-vlucht naar West-Indië, beschikt de K.L.M. aldus deelde directeur Plesman ineen gehouden persconferentie mede niet over voldoende materiaal om behalve met de Douglas nog met een Fokker-vliegtuig te kunnen deelnemen. De directie betreurt dit ten zeerste, daar de Fokker-vliegtuigen tusschen Amsterdam en Batavia inde laatste drie jaren zulk een regelmatigen dienst hebben mogelijk gemaakt. Met slechts zes vliegtuigen wordt de dienst Amsterdam-Batavia onderhouden en er is waarschijnlijk nergens ter wereld een voorbeeld vaneen dergelijke prestatie van personeel en materiaal. Ware de F 36 op tijd gereed gekomen, dan zou dit vliegtuig ongetwijfeld vol met passagiers in Australië ’n verbluffenden indruk hebben gemaakt. De K.L. M. moet nu helaas haar deelname beperken tot de Douglas DC 2. Het ligt niet inde bedoeling van de K.L.M. oun in deze onderneming alles er op te zetten, om een prijs te behalen. Tot deelneming is meer uit commercieele overwegingen en met het oog op de Verdere ontwikkeling van de K.L.M. besloten. Australië moet worden beschouwd als het achterland van Ned.-Indië en als zoodanig als een gebied, dat veel verkeer kan opleveren voor de Amsterdam-Batavia route. Indien de toestemming door de Australische en de Britsclie regeering reeds thans ware verleend, dan zou de K.L.M. in samenwerking met de K.N.I. L.M. haar Amsterdam-Batavia-dienst hebben doorgetrokken naar Australië. Hoewel van de Australische regeering nooit een weigering is gekomen, is ook de toestemming tot heden niet verleend. De Macßobertson-race geeft dan ook aan dct K.L.M. een schitterende gelegenheid om Australië nog meer dan tot nu toe met de diensten van de K.L.M. te laten kennismaken. Na afloop van de Pelikaan-vluoht verscheen in Austra lië een zeer aardig werkje over de K.L.M. in ’t algemeen en de Pelikaan-vlucht in het bijzonder, welk werkje het aantal vrienden van de K. L.M. in Australië deed vermeerderen. Ook is de regelmatigheid van de Amsterdam-Bataviadienst daar behoorlijk bekend. Het lag aanvankelijk inde bedoeling om het Douglas-vliegtuig speciaal voor de race in te richten, n.l. door het inbouwen van extra-tanks en door het verwijderen van alle zaken, welke voor een dergelijk vliegtuig zouden kunnen worden gemist. Men was n.l. van meening dat de F 36 met ’n stevige bemanning en een aantal passagiers voldoende zou demonstreeren welke mogelijkheden de K.L.M. biedt.. Nu echter de F 36 voor dit doel niet gereed is, heeft de K.L.M. besloten de Douglas niet van extra-tanks te voorzien, doch dit vliegtuig gewoon als passagiers-toestel uitte rusten. Er zijn dan ook drie passagiers die de vlucht zullen meemaken. Eén van deze passagiers, een Hollander, komt voor de vlucht zelfs uit Brazilië over. Het doel is dus een versnelde vlucht te maken naar Australië. De kans om op deze manier een prijs te behalen is uitermate gering. De heer Plesman verwacht dat het vliegtuig in Melbourne zal aankomen, vóór of op 29 October. Het zal Melbourne dan weer verlaten op 7 November en wordt in Indië terugverwacht b.v. op 9 November om vandaar op 11 November te vertrekken. De beide rustdagen op Java zijn bedoeld om het personeel van de K.N.I.L.M. en de Ned.-Indische luchtvaartautoriteiten met de Douglas nader kennis te doen maken. Het vliegtuig wordt in Holland terugverwacht vóór of op Zaterdag 17 November. Mag een en ander slagen dan is het de bedoeling dat dit vliegtuig daarna naar Parijs wordt gezonden, waar van 15—30 November een groote internationale luehtvaart-tentoonstelling wordt gehouden. De Post-autoriteiten in Nederland en Ned.- Indië hebben er in toegestemd dat belangstellenden inde gelegenheid worden gesteld met het Douglas-vliegtuig post mede te geven voor Ned.- Indië en Australië. Jammer genoeg heeft het verzoek van den Directeur-Generaal der Posterijen aan de Australische Post-autoriteiten om ook mail op den terugweg te mogen vervoeren, geen gevolg geVid. Tusschen de verschillende instanties wordt nog overleg gepleegd over de wijze waarop de verzending van brieven naar Australië en Ned.- Indië, die in deze landen zelf geen relaties hebben, weder in het bezit van de door hen verzonden post zullen worden gesteld. Over deze regeling zullen zoo spoedig mogelijk gegevens wor den verstrekt. De belangstelling voor deze postverzending beperkt zich niet alleen tot Nederland; ook uit Amerika, Canada en andere landen heeft de K. L.M. reeds aanvragen om inlichtingen ontvangen. Het luchtrecht voor de brieven voor deze gelegenheid bedraagt één gulden per tien gram, boven het gewone verschuldigde porto. Bij frankeering zal ten minste vaneen van de bekende driehoek-luchtpostzegels gebruik moeten worden gemaakt. De posterijen zullen de brieven vaneen speciaal stempel voorzien, terwijl uiteraard de post na aankomst in Australië speciaal zal worden gewaarmerkt. De K.L.M. hoopt dat het Nëderlandsche publiek deze onderveming krachtig zal steunen door veel brieven mede te geven, want dit is nog steeds de beste wijze om de ontwikkeling van de luchtvaart krachtig te bevorderen. --- WAT ANDEREN ZEGGEN Ridders en Pummels Er zijn ridders in ’n boezeroen en zonder eenigen twijfel zijn er pummels inde hoogste society. De mate waarin ’n man, onverschillig uit welk maatschappelijk milieu, ’n gentleman is, wordt bepaald door zijn houding jegens de vrouw, in eigen levensbeschouwing zoowel als in uiterlijke gedragingen, en van den intiemsten omgang tot het vluchtigste passanten-gesprek. Goede of slechte manieren zullen veel nauwer samenhangen met eigen innerlijke fijngevoeligheid of ruwheid dan met het overgeleverd gebruik vaneen bepaalde klasse. De mensch, wien geleerd werd, anderen te ontzien en te eeren in zijn gedachten zoowel als in zijn handelwijze, zal als door inspiratie de juiste dingen zeggen en 'doen op het juiste oogenblik; hij zal die uiterlijke kenmerken van een fijn en nobel gemoedsleven, die wij beschaafde manieren noemen, en die toch eenmaal door de besten en wijsten onder de menschen spontaan zijn uitgevonden, alvorens door de waardeering der anderen erkend gebruik te worden, opnieuw voor zichzelf ontdekken, of hem nu de technische finesses ooit werden bijgebracht of niet. Terwijl deze laatste, hoe zorgvuldig ook ingeprent, bij hem, wiens levenshouding door zijn opvoeders werd verwaarloosd, toch slechts een keurig masker blijven: door de sleuven en spleten gluurt verraderlijk het tekort aan innerlijke beschaving. Het aankweeken van waren, innerlijken ridderzin inde opvoeding omvat méér dan de instructies van „netjes je petje afnemen” en: „zusje éérst laten kiezen” – maar het is dan ook gewoonlijk beslissend voor de toekomst van den jongen, moreel zoowel als materieel. Zooals zin voor beeldende kunst niet wordt ontwikkeld door theoretische voordrachten, maar door schilderijen zien, zoo wordt de goed smaak voor menschelijke verhoudingen niet gevormd door maniertjes-leeren, maar door voortdurend contact met het smaak-veredelende en wering van het smaak-bedervende. De verhouding vader-moeder kan het levend, vormend voorbeeld zijn, dat alle woorden-lesjes vrijwel overbodig maakt. De vader heeft dag aan dag te laten zien, wat een ridderlijk man voor iemand is, hoè hij handelt, wat hij met zorg vermijdt. De moeder heeft zoo mogelijk een nog ruimer en vruchtbaarder aandeel inde opvoeding tot ridderzin. Door herhaaldeliik een beroep te doen op het gevoel van ridderlijkheid bij haar jongens en vooral door te zorgen, dit nimmer af te stompen door verkeerde bezorgdheid en misplaatste zelfopoffering, kan zij hun de gelegenheid bieden tot voortdurende praktijk van wat hun vaders voorbeeld hun als normaal en behoorlijk deed kennen, Bij de moeder moet de eerbied voor de vrouw beginnen. Zij is de eerste, die een belangrijke rol speelt in het leven van den opgroeienden jongen. Op haar moet hij zich als ’t ware oefenen in ridderzin en toewijding, en de verhouding waarin hij tot haar staat, zal vaak beslissend zijn voor het peil van zijn later gemoedsleven. De moeder mag dus in haar zelfverloochening nooit zoo ver gaan, dat zij haar waardigheid in de oogen van haar jongen verkleint. Wie zich in overmaat van moederlijk altruïsme al te zeer wegcijfert en bij alle huisgenooten achterstelt, verstikt moedwillig alle kiemen van ridderzin bij haar opgroeiende zoons, en dat is wat we maar al te vaak zien gebeuren waar de echte moeder-uit-instinct haar offerweelde en dienende liefde uitleeft. Altijd en overal stelt zoo’n moeder zich op de laatste plaats. Bij de maaltijden zoekt ze al spiedend het minst aanlokkelijke voor zichzelf uit; alles waar de anderen weinig prijs op stellen, is haar buit, dien ze ijverzuchtig bewaakt en voor zich opeischt. Als het budget uitwijst, dat ergens, waar dan ook, bezuinigd dient te worden, dan is moeders persoon het aangewezen offerlam. De lasten des levens worden niet, zooals rechtvaardig zou zijn, over heel het gezin gelijkelijk verdeeld, maarde moeder zelf neemt zé in hun geheel op haar schouders om te voorkomen, dat de anderen ze voelen. En kon al die zelfverzaking nu voor de kinderen maar verborgen blijven, dan zouden de paedagogische gevaren minder groot zijn. Doch ze blijft hun niet verborgen. Integendeel, ze merken een _en ander heel goed, maar zijn er van jongsaf zóó aan gewend, dat ze het natuurlijk vinden en geheel zooals het behoort. Ze zouden zich misschien zelfs verongelijkt voelen als het plotseling anders ging. Voor de jongens is het uit opvoedkundig oogpunt fataal, dat alles te moeten aanzien en ondergaan, door hun moeder gediend te worden inplaats van zelf in haar dienst te worden gesteld. De moeder, die vreest, hun een voorbeeld van egoïsme te geven, wanneer zij voor zichzelf eereplaats en voorrang opeischt, bereikt juist wat ze het minst beoogde: pas wanneer zij zichzelf alles onthoudt om hunnentwil, voedt ze hen, zonder het te willen, tot egoïsten op. Zij doet hun waarlijks niets te kórt, wanneer zij van hen niet alleen gehoorzaamheid eischt, maar ook verder alles wat bij haar waardigheid past. Zij moet van haar jongen vergen, opoffering, moeite, die ze hem in haar hart misschien liever zou besparen niet schromen, hem zelf te leeren hoe hij haar te eeren en te huldigen heeft, al is zij schijnbaar de belanghebbende persoon. Zóó bewijst zij hem pas de echte moederliefde, verstandiger en voor zijn toekomst vruchtbaarder dan de kortzichtige vergoding, die zich uit in dwaas uit den weg ruimen van de kleine moeilijkheden. De vrouw, die zichzelf voor niets telt en de man die zulks met instemming aanziet zij zijn gepraedestineerd tot ouders van den pummel. Is de verkeerde weg eenmaal ngeslagen, dan leidt die gewoonlijk vlot en snel naar het doel. Hoe zou het aanschijn van ons dierbaar vaderland vernieuwen, binnen den leeftijd eener generatie, wanneer méér ouders uit alle sociale lagen zich rekenschap gaven van dat beslissend oogenblik waarin de tweesprong, nog onbetreden, opdoemt. (Uit „Cuze Kinderen”, tijdschrift voor R.K. puders en Opvoeders.) --- De goudschatten der Sovjet-republiek De Sovjet-Unie neemt de tweede plaats onder de goudproducenten in. Naar aanleiding van de toenemende moeilijkheden wat betreft de deviezen, tengevolge van de passieve handelsbalans heeft de Sovjet-iUnie inde laatste jaren alle pogingen in het werk gesteld om de goudproductie te verhoogen. En dat is haar, naar in buitenlandsche kringen van deskundigen beweerd wordt, ook in wijden omvang gelukt. Volgens Russische gegevens kon de goudproductie van het land in 1933 met niet minder dan 42.4 procent verhoogd worden. Hoe groot de goudproductie in werkelijkheid was, wordt weliswaar niet gezegd, maar er wordt bijzonder gereleveerd, dat Rusland in het jaar 1933 de tweede plaats innam onder de goudproduceerende landen en zoowel de productie der Vereenigde Staten als ook die van Canada, die in de laatste jaren ongeveer 78.900 resp. 84.000 K.G. geproduceerd hebben overvleugeld heeft. Men schat de goudproductie der Sovjet Unie voor het jaar 1933 op 85000 K.G. tot 89000 K.G. Ook dit jaar hebben de Russen hun pogingen ijverig voortgezet en zouden in het eerste kwartaal 1934 een productie-vermeerdering van 67.3 pCt. tegenover dezelfde tijdsperiode van het vorige jaar bereikt hebben. Deze geweldige vermeerdering der goudproductie is inde eerste plaats toe te schrijven aan het feit, dat in het voorjaar van 1933 een uitgebreide reorganisatie der mijndirecties plaats had, verder is onder leiding van den bekenden expert Sererowski een speciaal bestuur voor de platinaen goudmijnen opgericht en vervolgens een staatsinstituut met het zoeken naar nieuwe goudaders en geologische onderzoekingen belast. En inderdaad werden nieuwe rijke goudaders ontdekt. De voornaamste Russische goudvelden liggen zooals men weet in het Lena-gebied en het Aldan-district in Jakoeisk. Deze beide gebieden leveren samen circa 60 pet. van de goudproductie der Sovjet-Unie. Opmerking verdient dat de Aldan-velden die in 1923 ontdekt werden zich nu ontwikkeld hebben en de Russische regeering stelt hooge verwachtingen van de exploitatie dezer goudvelden. Inden loop van 10 jaar is het aantal inwoners in dit gebied van 200 tot meer dan 30.000 toegenomen. Ook in het Oeralgebied heeft de goudindustrie een hooge vlucht genomen. Hier zijnde nieuwe velden ontdekt die intensief bewerkt worden, daar de hooge goudprijs het bedrijf zeer loonend maakt. Tengevolge hiervan is de goudexploitatie hier ook in grooten omvaHg gemechaniseerd kunnen worden. Terwijl in 1913 het nieuwe goud slechts tot 20 pet. langs mechanischen weg gewonnen werd, was dit in 1932 reeds 53 pet. en in 1933 circa 70 pet. der totale exploitatie. In het jaar 1928 had de Sovjet-Unie nog geen enkele fabriek die het goud ineen afgesloten proces vervaardigde, thans bezit zij reeds 6 dergelijke inrichtingen. Ongeveer 400.000 menschen vinden momenteel arbeid inde Russische goudindustrie. Alleen de transportmogelijkheden van en naar de goudvelden zijn nog tamelijk gebrekkig, maar ook in dit opzicht is reeds verbetering zichtbaar. --- Advertentie Denkt u eraan, dat stilstaande auto’s tegenwoordig weder verlicht moeten zijn? ---