WERELDKRONIEK Het internationaal bureau van den Arbeid, waarin Dr. Nolens z.g. en wijlen dhr. Albert Thomas zoo’n prominente plaats bekleedden, breekt zich reeds eenige jaren het hoofd over het probleem der werkverruiming. Allerlei voorstellen zijn gedaan en verschillende ideeën geopperd om in dit tijdsgewricht van huiveringwekkende werkloosheid door middel van groote internationale werken nieuwe arbeidsmogelijkheden te verkrijgen. Afgezien van politieke opvattingen en tegenstellingen zijn ’t vooral reeds de geldmiddelen der betrokken staten, die de toepassing van gelanceerde ideeën, de verwezenlijking van plannen beletten. Heb je geld, dan kun je huizen bouwen, heb je ’t niet, dan kun je steenen sjouwen. Heb je geld, dan doe je wonderen, heb je ’t niet, dan is het mis. Zoo ook in deze aangelegenheid. De laatste dagen der vorige week, zocht men in bet Arbeidsbureau de oplossing in deze richting: de invoering eener 40-urige werkweek in de industrie. Het Bureau, bovenbedoeld, heeft om deze zaak nader onder de oogen te zien besloten, over deze kwestie een voorbereidende technische conferentie bijeen te roepen, in Jan. a.s. Ge kijkt misschien op: in Jan. a.s. De kwestie is toch zoo urgent. Kan zij niet eerder behandeld worden? Waarom moet dat drie maanden wachten? Wat moeten we er op antwoorden dan dat U ■volkomen gelijk hebt? De molens die in Genève aan het draaien zijn, malen zoo langzaam, dat ’t wereldpubliek, dat in politiek, chauvinisme e.d. niet doorgefourneerd is, hoe langer, hoe sceptischer wordt, om niet te zeggen, wantrouwend. Al is „the man in the Street” niet direct de aangewezen persoon om groote politieke of sociale vraagstukken te overzien, zijn spontaan, simplistisch oordeel over personen en zaken, is vaak, hoe onbarmhartig en nuchter z’n uitspraak ook wezen moge, rechtvaardig. Welnu, het oordeel van het wereldpubliek over de werking der molens van den Volkenbond, Volkenbondsraad, ontwapeningsconferentie, Arbeidsbureau, e.a. die alle in Genève massa’s rapporten produceeren en met elkaar duizenden employé’s in dienst hebben (hetgeen schatten gelds kost) is lang niet malsch. Daarvan kunnen de hooge oomes, die in het internationale, politieke, economische en financieele wereldbestuur een rol spelen, verzekerd zijn. Laten we niet afdwalen. Zooals gezegd, heeft het Arbeidsbureau besloten in Jan. a.s. een technische arbeidsconferentie te houden. Dit voorloopig besluit is aangenomen met 16 tegen 6 stemmen. Tegen stemden 5 leden van de groep van werkgevers en de Engelsche regeerings-afgevaardigde. Dit verzet van de zijde van het Britsch gouvernement is al dadelijk een aanwijzing, dat er heel wat zal komen kijken om het denkbeeld in een daad omgezet te krijgen. Want als slechts één groote industrieele mogendheid als Engeland vaneen verkorting van den arbeidstijd inde nijverheid niets wil weten, maakt de onderlinge concurrentie de invoering ervan door de andere staten practisch onmogelijk. --- Nieuwe Duitsche maatregelen tegen Nederlandschen invoer De Duitsche minister von Braun heeft vanmorgen ineen rede tot den Beierschen landbouwraad, nieuwe maatregelen van contingenteering aangekondigd. „Tot bescherming van inheemsche producten” zullen o.a. inde eerste plaats getroffen worden: verschillende soorten kool, tomaten, afgesneden bloemen, tafeldruiven, de voornaamste fruitsoorten, enz. Met verbazing zal men bij ons vernemen, schrijft de N. R. Crt. 0.m., dat wederom de invoer van een reeds van Nederlandsche voortbrengselen uit Duitschland zal worden beperkt, ten gunste van een Duitsche productie die in werkelijkheid niet, of slechts in geringen omvang bestaat. Deze producten konden tot nog toe zelfs met geen deviezenregeling uit Duitschland worden gehouden, omdat Duitschland in zijn op het oogenblik overigens zeer geslonken behoefte aan de meeste diezer dingen, met geen mogelijkheid kon voorzien. Meer willen wij er op dit oogenblik, onmiööellijk na'ontvangst van het bericht, niet van zeggen. Men schijnt te Berlijn volmaakt vertrouwen te hebben inde onuitputtelijkheid van ons geduld. Intusschen rekenen wij erop, schrijft het blad, dat in Duitschland zelf vele belanghebbenden nog v/el wat te zeggen zullen hébben tegen dit brutale staaltje van behandeling van Nederlandsche, maar tegelijk waarschijnlijk toch ook van Duitsche belangen niet tot in het oneindige als voeder kan aanbieden aan oe naar autarkie hongerende nationaal-socialisten of als lokaas aan door dwaze leuzen verblinde kiezers. --- Gandhi staakt zijn hongerstaking Uit Bombay wordt gemeld: Nadat medegedeeld was dat de Britsche regeering toestemt inde overeenkomst tusschen dc Hindoes en de Paria’s heeft Gandhi Maandagmiddag om 1 uur (Greenwich Zomertijd) zijn hongerstaking beëindigd. De hongerstaking van den Mahatma heeft zes dagen en vijf uren geduurd. Toen hem het telegram werd overhandigd, waarin de Britsche regeering mededeelde het verdrag tusschen de Hindoes en' de Paria’s goed te keuren, bevonden zich behalve mrs. Gandhi en zijn zoon eenige aanhangers, o.m. de dichter Sir Rabindranatih Tagore aan zijn veldbed. Gandhi luisterde zwijgend toe, toen de verklaring werd voorgelezen. Hierna sprak hij gedurende drie kwartier geen woord. Toen glimlachte hij en fluisterde nauwelijks hoorbaar: „Mijn gelofte is vervuld. Satyragraha (het lijdelijk verzet) heeft overwonnen”. Gandhi verzocht alle aanwezigen te bidden en heilige liederen te zingen, o.m. eenige op muziek gezette gedichten van Tagore. Tot Dinsdagmorgen zal Gandhi slechts citroensap, havergort en geitenmelk gebruiken. Zijn vrouw heeft hem een glas citroensap gegeven, dat Gandhi slechts langzaam gebruikte. Het schijnt meer dan tijd te zijn geweest dat Gandhi zijn hongerstaking beëindigde. Hij was reeds tien pond afgevallen. De vijf doctoren die hem Maandagmorgen hebben onderzocht verklaarden dat levensgevaar bestond. Al zijn vetreserves zijn opgeteerd en hij leeft nog slechts van de substantie zijner spieren. Hij zal slechts zeer langzaam aan weer gevoed mogen worden. Nauwlettendheid is in dit opzicht geboden. De mededeeling dat de overeenkomst door de Britsche regeering is goedgekeurd werd inde Indische Wetgevende Commissie en den staatsraad met grooten bijval en enthousiasme begroet. --- Bevrediging der Britsche regeering over kiesrechtovereenkomst. Uit Londen wordt gemeld: Ineen officieele mededeeling betreffende de goedkeuring van de overeenkomst inzake het stemrecht der onderdrukte klassen verklaart de Britsche regeering met groote bevrediging te hebben kennis genomen van het bereikte accoord. Wat de hongerstaking van Gandhi betreft, dit heeft de Britsche regeering aanleiding gegeven het verdrag met groote urgentie te onderzoeken. De minister voor Indië, Sir Samuel Hoarey en Baldwin hebben van Zondag tot Maandag de aangelegenheid bestudeerd en in voortdurend telefonisch contact gestaan met den premier. Eerst Maandagmorgen vroeg is de beslissing genomen. --- De kabinetschef van Mussolini bij von Neurath Uit Genève wordt gemeld: De kabinetschef van Mussolini, ambassadeur baron Aloisi, heeft Zondagmorgen een bezoek gebracht aan den Duitschen minister van buitenlandsche zaken. Het vrij langdurig onderhoud heeft een uitgesproken vertrouwelijk en vriendschappelijk karakter gedragen. De overeenstemming tusschen de Duitsche en Italiaansche regeering bestaat nopens de principieele houding ter Ontwapeningsconferentie, is bij dit onderhoud opnieuw naar voren gekomen. Van Italiaansche zijde wordt er op gewezen dat de Italiaansche delegatie instructie heeft ontvangen het Duitsche standpunt inzake de gelijkgerechtigheid vergaand te ondersteunen voor ’t geval het in openbare zitting zal worden behandeld. De Italiaansche regeering wordt gekarakteriseerd door de opvatting dat de Ontwapeningsconferentie thans tot een beslissende verlaging der bewapeningen, in het bijzonder dte van de groote mogendheden moei leiden. Voor het geval de conferentie zonder resultaat zou blijven zou men geen staat het recht kunnen bestrijden voor haar nationale veiligheid zorg te dragen en de hiervoor noodzakelijke maatregelen te treffen. De Duitsche eischen inzake gelijkgereohtigheid wordt aan Italiaansche zijde zoowel juridisch als moreel juist genoemd. De besprekingen tusschen Simon en Boncour hebben volgens mededeelingen uit Fransche bron slechts een zuiver informatorisch karakter gedragen, Von Neurath zou voorloopig het voornemen hebben midden dezer week te vertrekken. Van Frankrijk verwacht men thans de eerstvolgende stap tot voortzetting der onderhandelingen inzake de kwestie der gelijkgerechtigdheid. --- Bezorgdheid omtrent het lot van drie Japansche Oceaanvliegers Uit Tokio wordt gemeld: Te Tokio heerscht groote bezorgdheid omtrent ’t lot van drie Japansehe vliegers die Zaterdagmorgen met een Juhker-vliegtuig waren gestart voor een vlucht over den Stillen Oceaan. Einddoel was San Francisco. Het vliegstation te Tokio heeft voor het laatst Zaterdagmorgen om elf uur, vijf en een half uur na het vertrek der piloten met dezen in verbinding gestaan. De vliegers waren toen boven een der Noord-Japansche eilanden bevonden. Alle verdere pogingen draadlooze verbinding met de vliegers tot stand te brengen, zijn mislukt. Volgens verdere berichten woedt in het gebied dat de vliegers moeten doorkruisen, zware stormen. --- Vreeselijk ongeluk te Laren Duitsche autobus tegen een tram gereden Een doode. Zeven zwaar en 14 licht gewonden. Maandagmiddag omstreeks drie uur is op het kruispunt Hilversumsche weg en het kruispunt rijksweg te Laren een Duitsche autobus met 35 passagiers in botsing gekomen met een tramwagen van de Gooische tram, welke uit de richting Amsterdam naderde. De wagenbestuurder had signalen gegeven doch de Duitsche chauffeur had de tram niet zien aankomen, daar hij ter plaatse niet bekend is. Door de botsing geraakte de tram uit de rails waardoor het voorbalcon geheel werd ingedrukt. De wagenbestuurder kreeg bijna geen letsel, terwijl ook niemand van de trainpassagiers werd gewond. Van de 36 inzittenden van de autobus waren velen er echter zeer velen ernstig aan toe. Vast staat, dat een Duitsche dame is gedood. Van de overige passagiers zijn er 7 zwaar en 14 licht gewond. Allen zijn naar het ziekenhuis te Laren vervoerd, terwijl de ziekenhuizen uit Bussum en Hilversum materiaal en verplegers hebben gezonden. Er speelden zich op den weg waarop de gewonden voorloopig werden neergelegd hartverscheurende tooneelen af. Te vier uur was nog geen enkele naam van de slachtoffers bekend. Ter plaatse van het ongeval was een groote politiemacht aanwezig. --- Nadere bijzonderheden. Nader vernemen wij omtrent het ernstig ongeval dat Maandagmiddag om drie uur op het kruispunt Ryksweg-Hilversumscheweg plaats vond, ’t volgende: De autobus, welke een Duitsch gezelschap van 33 personen uit ’s Gravenhage naar Duitschland terugvoerde, kwam gelijktijdig met de motortram welke te kwart voor drie uit Hilversum vertrekt, bij het kruispunt aan. Het ongeval werd veroorzaakt, doordat de chauffeur op het laatste moment voor de tram den Hilversumschen weg wilde oversteken. Het uitzicht werd hem namelijk belemmerd dooreen passagier, die rechts van hem op de treeplank stond. De bestuurder van den tram heeft signalen gegeven en verkeerde dan ook inde meening, dat de chauffeur tijdig zou stoppen om de tram te laten passeeren. De autobus werd in het midden aangereden, met het gevolg, dat deze werd opgelicht en met een vervaarlijke smak op den Hilversumschenweg werd geslingerd. De autobus een vrachtauto, welke met zeilen was gesloten en omgebouwd tot een touringcar werd totaal vernield, terwijl de inzittenden eruit werden geslagen. Enkelen hunner kwamen enkele meters buiten de auto op de straatsteenen terecht. Het voorbalcon van de tram werd eveneens ingedrukt en de ruiten werden geheel versplinterd. De passagiers van de tram bleven echter ongedeerd. Er ontstond onder de inzittende een ontzettende verwarring. Er werd gegild en om hulp geroepen. Toen assistentie ter plaatse was, bleek, dat een ongeveer 50-jarige dame om het leven was gekomen. Zij was tusschen de verbrijzelde schotten bekneld geraakt en hiermede ongeveer zes meter hoog de lucht ingeslingerd. Enkele oogenblikken, nadat zij op de straatwas neergesmakt, is zij overleden. Er zijn elf zwaar en twaalf lichtgewonden. Nadat deze ter plaatse waren verbonden, werden zij overgebracht naar het St. Jansziekenhuis te Laren, waar een zestal doctoren uit Laren, Blaricum, Bussum en Hilversum, geneeskundige hulp verleenden. Bij zes hunner moest dokter Nicolai operatief ingrijpen. Onjuist is het eerste bericht, als zou eender zwaar gewonden op weg naar het ziekenhuis, zijn overleden. De toestand van deze gewonde is echter zeer ernstig. De meeste gevallen zijn beenbreuken, schedelfracturen en verwondingen in het gelaat. Een 4- jarig kind werd door glasscherven inde oogen gewond. Een enorme menschenmenigte was spoedig op de plaats van den ramp samengekomen. Rijksen gemeentepolitie zorgden voor de afzetting van den weg en de regeling van het verkeer. De tram, welke met het voorste gedeelte gedeeltelijk uit de rails was geraakt, stagneerde geruimen tijd den dienst. De verongelukte autobus is afkomstig uit Bottrop. Deze onderhoudt tweemaal per week een dienst op Amsterdam en Den Haag en vervoert inden regel Duitsche dienstmeisjes en vacantiegangers. De identiteit van de gedoode dame kon tot dusver niet worden vastgesteld. De toestand van de zwaar gewonden is over het algemeen zeer ernstig. Om vijf uur kwam het parket uit Amsterdam ter plaatse, bestaande uit Mr. Versteegh, Officier van Justitie en Mr. Verdam, rechtercommissaris. Omtrent het autobusongeluk vernemen wij nog, dat de verongelukte bus werd bestuurd door Michael Eisenhut uit Oberhausen, die er tevens eigenaar van is. Hij maakte Maandag z’n 5e reis met den wagen. De bestuurder kreeg in het geheel geen letsel, en was daarmede de eenige, die geen enkele wonde opliep. Het was Maandagavond onmogelijk de identiteit van de gedoode dame en de overige slachtoffers vast te stellen, aangezien de papieren en andere goederen tusschen de resten van de auto zijn zoek geraakt. Als deskundige werd Maandagmiddag nog ’n onderzoek ingesteld door inspecteur Schotting van het Bureau Verkeerswezen te Amsterdam. --- Misdadige aanslagen op visschersbooten Uit Parijs wordt gemeld: Een misdadige aanslag, welke gemakkelijk onoverzienbare gevolgen had kunnen hebben, werd' inden nacht op Zondag inde haven in Marseille gepleegd. Onbekenden openden dé kranen van twee petroleumtanks, die ieder ongeveer 3000 ton aardolie inhielden. De petroleum stroomde ten deele in zee uit, waar zij groote oppervlakten met een dichte laag bedekte. De omgeving der tanks biedt gewoonlijk aan honderden visschersbooten ligplaats. Dan worden daar des nachts de vischnetten uitgespreid. Een brandende sigaar of een lucifer, welke toch allicht dooreen visscher in zee kunnen zijn geworpen zou onafzienbare schade hebben kunnen aanrichten. --- Ernstige vechtpartij te Zuilichem Uit Zalt-Bommel meldt men: Inden nacht van Zaterdag op Zondag heeft zich op den dijk te Zuilichem een drama afgespeeld. Toen de gemeente-veldwachter Kalkman uit Zuilichem aldaar omstreeks half twee surveilleerde, omdat in het naburige dorp Brakel kermis was, kwam hij vier personen tegen, die per fiets van de kermis terugkeerden. Zij schenen wel een potje bier gedronken te hebben. Een kwartier daarna terugkeerend, zag hij iemend tegen den dijk opkruipen. Bij onderzoek bleek hem, dat het een van de vier personen was, die hij tevoren tegemoet was gekomen; deze bloedde aan het hoofd. Een klein eindje verder lag de 19-jarige A. van Heusden, arbeider te Zuilichem, die stervend bleek te zijn. Het schijnt, dat een oude veete tusschen de 4 personen is uitgevochten. Daar de veldwachter het viertal was tegengekomen, was het niet moeilijk de beide anderen te vinden. Direct zijn zij gearresteerd. Toen bleek, dat de 28-jarige G. J. Cchr., arbeider te Zuilichem, met Van Heusden had gevochten; laatstgenoemde werd met een mes een slagader inde lies doorgesneden. Hij is doodgebloed. Dadelijk is de dokter gewaarschuwd, benevens de burgemeester, de heer F. van Hoogstraten, die te Zaltbommel woont, en de heer M. C. Uitenbroek, majoor der rijksveldwacht te Zaltbommel, die terstond per auto naar Zuilichem reed. Het parket te Tiel is Zondagochtend te Zuilichem geweest. De dader is ’s nachts in het politiebureau te Zaltbommel opgesloten. Het lijk van den verslagene is Zondag naar Zaltbommel gebracht, waar dr. Hulst uit Leiden de sectie heeft verricht. De dader is Zondagmiddag naar de gevan,genis te Tiel overgebracht. --- Opium gevonden Uit Amsterdam wordt gemeld: Aan boord van het s.s. „Serooskerk” van de Holland Azië Lijn, thans liggende inde Coenhaven, is door douaneambtenaren 1 K.G. opium gevonden. Deze verboden waar behoorde aan een Chinees die in verzekerde bewaring is gesteld. --- Schietpartij te Rotterdam Een werkwillige, die hinderlijk werd gevolgd, schiet op een van zijn aanvallers. Zondagavond meerde aan de Nassaukade te Rotterdam de Rijnsleepboot Fata Morgana. De stuurman van deze boot, de 26-jarige J. T., begaf zich aan wal, om naar huis te gaan. Reeds meermalen hadden stakers, betrokken bij het Rijnscheepvaartconflict, hem lastig gevallen. Nauwelijks had hij voet aan wal, of drie mannen kwamen naar hem toe. Zij trachtten hem over te halen, het werk neer te leggen, maar T. antwoordde, dat hij daar niet aan dacht, omdat, als hij het schip verliet, dadelijk een ander bereid zou worden gevonden, de leege plaats in te nemen. Aangezien de mannen oogenschijnlijk niets kwaads inden zin hadden, vroeg T. niet, zooals anders, politiegeleide, hoewel op dat oogen blik een agent inde buurt was. Al pratende ging men via de Nassau-straat naar de Roentgenstraat. Daar bleef een van de drie posters achter. Een van de beide anderen gaf toen T. onverhoeds ’n slag inden nek. T. haalde daarop een revolver voor den dag en loste een schot inde lucht, in de hoop, zijn aanvallers hiermee op de vlucht te kunnen jagen. In plaats daarvan liepen de beide mannen op hem toe, hun jassen voor zich houdend. T. riep toen: Blijf staan, of ik schiet. De mannen kwamen echter toch dichterbij en een hunner trachtte zijn jas T. over het hoofd te gooien. T. heeft daarop een paar schoten inde richting van zijn aanvallers gericht. Op het geluid van de schoten snelde een agent van politie toe, die zich tusschen de mannen öpstelde en T. sommeerde, naar huis te gaan, aan welk bevel T. onmiddellijk gehoorzaamde. Op de Nassauhavenbrag heeft hij zijn revolver in dit water gegooid De agent heeft de beide mannen naar het politiebureau aan de Nassau-kade meegenomen. Daar bleken het de 31-jarige stoker G. V. en de 26-jarige stoker S. V. te zijn. Bodien bleek, dat G. V. 2 schotwonden inden rechterbovenarm had. Hij is naar het ziekenhuis aan den Coolsingel gebracht, waar uiteen van de wonden een kogel is gehaald. Na te zijn verbonden, is hii weer naar het politiebureau gebracht; waar hij, evenals S. V., is opgesloten. De rivierpolitie is naar de revolver gaan dreggen. --- DINGEN OM OVER TE DENKEN DENKT AAN DE CRISISSLACHTOFFERS! |}s Er valt nood te lenigen! Geven degenen, die de gevolgen van de crisis nog niet ondervonden hebben, er zich wel voldoende rekenschap van? Ook al woont men ineen gebied, waar nu direct geen nood te lenigen valt? Men kan echter ook wel denken, dat het niet noodig is of zoo inde sleur zitten dat men het vergeet of erger, alles went immers, ook een crisis. Overste van Nijnatten noemt in het pittige orgaan van de Limburgsche Burgerwacht dit „wennen aan de crisis” een groot gevaar. Een gevaar in vele opzichten! Ten eerste voor ons zelven, omdat de mooiste menschelijke deugd de naastenliefde dreigt aangetast te worden. Ons sociaal verantwoordelijkheidsgevoel stompt af. Wij dreigen weer opnieuw bezeten te worden door het egoïsme; de gemeenschapsplicht, die ons soberheid en het brengen van offers ten bate van de malaisestakkers oplegde, wordt verdoezeld, daarna weggedrongen uit ’t hart, dat thans weer geheel door het materialistische „Ik” wordt opgeeischt. En we geven hieraan toe door de vervloekte sleur. De bioscopen en café’s, de balplaatsen en toeristenoorden zitten propvol menschen, die niet eens meer praten over de crisis. Het is alsof er geen crisis meer is, nu deze botweg wordt doodgezwegen. En toch! De winter staat weer voor de deur. De crisisnood zal misschien heviger dan ooit worden. Een groot gevaar is een gemeenschapsgevaar. Het crisisslachtoffer, dat door den evenmensch moreel en financieel geholpen en gesteund werd, en vol hope op betere tijden rustig zijn armzalig bestaan verder sleet, zal, als de sociale liefde verflauwt en verslapt, bij zijn botsen tegen de ongevoeligheid der meer bevoorrechte massa de berusting laten varen en de gevaarlijke ontevredenheid zal hem geleidelijk maar zeker geheel inpalmen. Ja er zijn van die Crisiscomité’s, ook in onze naaste omgeving, die bitter klagen over de belangstelling niet het minst van hen, die nog maar weinig of niets van de gevolgen van de crisis ondervonden hebben. Er zijn Vincentiusvereenigingen, ook In onze naaste omgeving, die gehoopt en vertrouwd hadden, dat de collecte aan de huizen eenige honderden guldens meer opgebracht hadden. Wij kennen er een met een zeer groot arbeidsveld, welke in deze hoop danig is teleurgesteld, de opbrengst was maar eventjes vijfhonderd gulden minder dan het vorig jaar. Men denkt soms inde Mijnstreek, dat het zoo erg niet noodig is. Het Burg. Armbestuur en de Weldadigheidsvereenigingen zouden daarop een ander antwoord kunnen geven. Neen wij zullen de moeilijkheden niet oplossen met de menschen te verwijzen naar B. A. en de vereenigingen. Het pauperisme en andere is-men worden ’t best bestreden door loonend werk. Maar wanneer dit er niet is of gemaakt wordt, dan is het Christenplicht te helpen. Het is gemakkelijk van overvloed te geven, al zijn het niet altijd degenen, wien het goed gaat, die veel geven. Maar een ieder geve, die veel heeft veel, die weinig heeft weinig. Laten wij ons om verschillende redenen toch rekenschap geven van de nood onder de menschen en wanneer het ineen of ander gebied niet direct noodig is, in zooveel andere gebieden is het dubbel en dwars noodig. Hoeveel gezinnen worden er ook inde mijnstreek op het oogenblik niet bezocht? En dan nog de stille armen, de menschen van de vergulde armoede, wier adres alleen bekend is aan bepaalde personen. Geeft wanneer er gevraagd wordt, maar geeft ook uit eigen beweging, de adressen zijn zoo ge. makkelijk te vinden. --- Bouw van een Brug te Moerdijk Post aangevraagd op wegenfondsbegrooting. Op de begrooting van het Wegenfonds is een post uitgetrokken om een aanvang te maken met den bouw vaneen brug te Moerdijk, als eerste van de reeks overbruggingen welke inde verbinding van Rotterdam met het Zuiden van ons land moeten worden gemaakt. Inde memorie van toelichting deelt de minister van Waterstaat mede, dat het inde bedoeling ligt, de werkzaamheden zoodtanig te verdeelen, dat alle bruggen in deze reeks ongeveer tegen hetzelfde tijdstip gereed zijn. Aar.gezien de burg te Moerdijk het meeste werk vordert, zal daarmede het eerst begonnen v/orden. De bouw van de brug te Zaltbommel zal vermoedelijk in 1933 worden voltooid; die van de bruggen te Nijmegen, Arnhem en Vianen zal in dat jaar krachtig worden voortgezet. --- Advertentie DE ABONNÉ’S VAN DE LIMBURGER ZIJN VOLGENS POLIS VOORWAARDEN TEGEN ONGEVALLEN VERZEKERD VOOR DE VOLGENDE BEDRAGEN: fOfinn j °'Y?.rl|f