WERELDKRONIEK Moeten we niet veranderen in onze meening omtrent den generaal-rykskanselier? Ge zoudt zoo zeggen, dat Von Schleicher de kunst verstaat, althans beter dan Von Papen, by het volk interesse te wekken voor de inderdaad moeilyke„taak der regeering. Lees zijn rede, Slaat hij niet veel menschkundiger toon aan dan zijn voorganger? Ook verheft hij zich niet hemel hoog boven den gewonen sterveling. Hij zit niet ineen ivoren toren van zelfgenoegzaamheid, doch begeeft en beweegt zich met zijn gedachten inde wereld van het denken en streven der arbeiders, der middenstanders, kortom, der menschen, die werk, vrede, rust en orde willen. Von Schleicher verzoekt zijn volksgenooten in hem niet den generaal te zien, doch een zaakwaarnemer, die hen door den winter heen wil helpen. Heel verstandig voegde hij hierbij, dat men slecht zit op de punten van bajonetten! Voor grondwetsherziening en andere fraaie dingen had hij geen tijd, zei Von Schleicher; de menschen verlangen thans geen theorie, doch feiitelijke hulp. O, zoo! Deze uiting is, ook indien zoo niet bedoeld, tóch een Seitenhieb naar Von Papen, die immers tijdens zijn befaamd bewind elke gelegenheid te baat nam om de oogenblikkelijke noodzakelijkheid van onverwijlde grondwetsherziening te betoogen. Von Schleicher zei nog belangrijke dingen omtrent kolonisatie in Oost-Pruisen, Pommeren, Mecklenburg; omtrent den trek naar groote steden, waardoor zeer velen het contact met den geboortegrond verloren hebben; omtrent de regeeringsplannen ter bestrijding der werkloosheid. Hij zei dat alles, zeker, flink, doch niet in een irriteerende formuleering; eerder zouden we haast zeggen, op overredende, verzoenende manier. Op het eind zijner rede richtte hij zich, welbewust van de eerlijkheid zijner overtuiging, tot het buitenland. Wie, vooral in het, wat men noemt, neutrale buitenland zal niet instemmen met zijn beroep op in aanspraak op bewapening? (We veronderstellen dat bewapening hier beteekent een voor allen gelijkelijk opgaande ontwapening). Nu we het vandaag toch over Duitschland hebben, kunnen we wel even doorgaan met de bespreking van dit land, dat in het tegenwoordige tijdsgewricht zooveel stof tot spreken geeft. Is boven de eenheid der Duitschers tegenover het buitenland inzake de rechtsgelijkheid wat betreft de bewapening even ter sprake gekomen, in het binnenland is de tweedracht grooter dan ooit. Nu gelooven we niet, dat in een modernen staat, wegens de vele levensbeschouwingen en de daaruitvoortvloeiende politieke en sociale inzichten, vaste eenheid ooit van langen duur zal zijn. Dit neemt echter niet weg, dat toch wel ’n soort opportuniteitseendracht te bereiken zou zijn en dat de haat, die thans in de Duitsche politiek tusschen de aanhangers van richtingen aan den dag treedt, funest is voor den omgang tusschen leden derzelfde volksgemeenschap. We hebben van . die oneenigheid, die anlmoseert, dien haat zelfs herhaaldelijk in onze berichten en Kronieken melding gemaakt. ’n Treffend staaltje- daarvan kunnen we U vandaag weer voorzetten. Ziehier: Het jongste nummer van Die Schwarze Front, het orgaan van Otto Strasser, den broeder van Gregor, bevat uitvoeriger bijzonderheden over het conflict tusschen dezen laatste en Adolf Hitler. Voormannen begonnen om redenen van persoonlijken aard, tegen Strasser te intrigeeren. Leiders van deze campagne waren dr. Goebbels, en Goering „wiens ijdelheid” (aldus Die Schwarze Front) in een tot nu toe onbeslisten concurrentiestrijd met zijn onbekwaamheid vecht en die sedert maanden werkte aan de ondermijning van Strasser. Deze pogingen vielen in den smaak bij Hitler, die zich van Strasser wilde ontdoen. Deze had daarop met hem een onderhoud. Hij maakte daarvan gebruik, om af te rekenen met de politiek en de persoonlijkheid van Hitler, waardoor Gregor Strasser voor de eerste maal het ware karakter leerde kennen van Hitler, wiens Habsburgsche leugenachtigheid slechts door zijn groteske onwetendheid wordt overtroffen en deze beide eigenschappen worden nog in de schaduw gesteld door zijn meer dan ziekelijke grootheidswaanzin”. Excusez du pcu! --- Shaw vertrekt Uit Londen wordt gemeld: Bernard Shaw is Donderdag met den Continental Express vertrokken voor de eerste étappe van zijn wereldreis. Harold Lloyd bevond zich onder degenen, die hem uitgeleide deden. De groote dramaturg zal op deze reis tal van landen bezoeken, maar lerland niet. Toen hem gevraagd werd, waarom hij dit zeer bijzondere land niet bezocht, antwoordde hij: „Ik kan alleen maar zeggen, dat lerland aan Amerika behoorde te worden gegeven inplaats van schuldbetalingen.” Bij het vertrek was ook een elegant gekleede jonge dame aanwezig, die Shaw verzocht zijn handteekening te willen plaatsen in haar autogrammenboek. Shaw richtte zich zelf in zijn volle lengte op, sloeg de armen over elkander, keek streng op haar neer en antwoordde: Over vier maanden kom ik terug. Ik zal dan de wereld rond gereisd zijn, maar in al dien tijd zal ik geen enkele handteekening voor autogram geven. --- Bier en wijn in Amerika Besluiten finantieele commissie Huis van Afgevaardigden. De finantieele Commissie van het Huis van Afgevaardigden heeft een wetsvoorstel goedgekeurd hetwelk machtigt tot het febriceeren en verkoopen van bier bevattende 3.2 % alcohol, alsmede een wetsvoorstel machtigende tot ’t faibriceeren en verkoopen van wijn. --- Het levenswerk van Kardinaal van Rossum De wereldmissie der Kath. Kerk staat diep getroffen bjj ’t graf van haar grooten aanvoerder. Te Wittem, tusschen Aken en Maastricht, in den grafkelder onder de kloosterkerk zijner medebroeders, wacht het stoffelijk overschot den dag der eeuwige opstanding af. In de 14 jaren, dat Kardinaal van Rossum aan ’t hoofd der Propaganda stond, heeft ’t katholieke Missiewerk een vlucht genomen, geheel eenig in de geschiedenis. Toen hij in 1918 zijn ambt aanvaardde, was het Missiewerk door den wereldoorlog geschokt. Honderden Missionarissen waren verdreven, anderen gevallen op het slagveld; geheele Missies stonden verweesd. Maar met echt Hollandsche taaie doorzettingskracht ging de nieuwe Missieleider aan het werk, het groote werk van herstel en hij herschiep in die 14 jaar het Missiewezen tot een wonderbouw, dien thans de geheele wereld in diepe bewondering aanschouwt. Toen telde de Kerk 295 zelfstandige Missiegebieden. Thans 446. Toen 11.000 Priester-missionarissen. Thans 15.000. Toen 3.000 Missiebroeders. Thans 5.400. Toen 17.000 Missiezusters. Thans 30.000. Toen 11 millioen Missiechristenen. Thans 16 millioen. Toen 1.250.000 Katechumenen. Thans twee millioen. Toen 26.000 scholen. Thans 55.000. Toen 1.000.000 leerlingen. Thans 2.500.000. De trouwe schaar der katechisten en onderwijzers steeg met 70.000. Want de Kerk beschouwt ’t als haar taak, niet enkel aan de pasbekeerden het Geloof te preeken, maar ze ook geestesontwikkeling te verschaffen. Het vurige gebed, dat 15 millioen Missiechristenen en met hen alle kinderen der Kerk aan het graf van den grooten Doode storten, is de dubbele bede, tot den Koning der Wereldmissie gericht: dat Hij Zijn gestorven Veldheer het_ verdiende loon des hemels geve voor de 14 jaren van trouwen Missiedienst; en dat Hij beware, wat Zfjn Veldheer heeft tot stand gebracht, en voleinde, wat deze heeft begonnen. (Naar Die kath. Missionen.) Bissch. Missiecomité. --- Uitvoering Crisis-Varkens wet 1932 Aanvrage huislachting voor 1933. Met betrekking tot de aanvragen voor vrijstelling van heffing bij huislachting voor het kalenderjaar 1933 vestigen wijde aandacht van belanghebbenden er op, dat deze aanvragen in Januari voor het geheele jaar ineens moeten geschieden, dus voor 1,2 of 3 varkens. Voorloopig gelieven echter alleen zij aan te vragen, die in Januari het eerste varken willen slachten.. De aanvragen moeten evenals voorheen, bij de plaatselijke zaakvoerders geschieden. In het kort herhalen wij onóerstaand nog eens aan welke eischen men moet voldoen om voor vrijstelling van heffing in aanmerking te komen. le. Lid zijn van de Gewestelijke Varkenscentrale en de varkens hebben laten merken. 2e. Hoofd zijn vaneen gezin, waarvan het belastbaar inkomen in het belastingjaar, voorafgegaan aan dat, waarin de aanvrage wordt gedaan niet meer dan f 2500 bedraagt indien men één varken vrij van heffing wenscht te slachten; niet meer dan f 2000 indien men twee varkens vrij van heffing wenscht te slachten. In dit geval moet het gezin minstens uit 5 personen bestaan. Indien men drie varkens vrij van heffing wenscht te slachten, dan mag het inkomen niet meer tiran f 2000 bedragen en het gezin minstens uit negen personen bestaan. Wat het inkomen betreft, maken wij belanghebbenden erop attent, dat hiermede bedoeld wordt het inkomen van het geheele gezin tezamen. (Meiden en knechts uitgezonderd.) Van het zuiver inkomen, dat op het belastingbiljet staat, mag echter de kinderaftrek worden afgetrokken. lemand, die dus op het belastingbiljet een zuiver inkomen van b.v. f 3000 heeft staan, kan toch een of meer vrije huisslachtingen krijgen, indien hij veel minderjarige kinderen heeft, die niets verdienen. In dergelijke gevallen doen de aanvragers het best met de aanvrage hun belastingbiljetten der Rijksinkomstenbelasting op te zenden naar Roermond. Bij de landbouwers zal in vele gevallen den aanslag veel te hoog zijn, mede in verband met het feit, dat de aanslag betrekking heeft op een voorafgaande kalenderjaar. Het is daarom best mogelijk dat landbouwers een aanslag boven f 2000 of f 2500 hebben en momenteel toch in financieele moeilijkheden kunnen _ verkeeren. Hetzelfde geldt voor arbeiders, die misschien een te hooge aanslag hebben om voor vrijstelling in aanmerking te komen, terwijl zij misschien reeds maanden werkloos zijn. Dergelijke menschen kunnen zich tot den Burgemeester wenden. Geeft deze een verklaring waaruit blijkt, dat het inkomen van dergelijke personen op het oogenblik in werkelijkheid veel lager is dan de aanslag die zou moeten worden overgelegd, dan kan door ons een acte van vrijstelling in overweging worden genomen. Menschen die er bezwaar tegen hebben, de zaakvoerders der belastingbiljetten te laten zien kunnen deze rechtstreeks met de aanvrage aan ons opzenden. Wü wijzen belanghebbenden echter uitdrukkelijk erop, dat zij strafbaar zijn, indien zij onjuiste opgaven verstrekken. 3e. Het varken of de varkens, die men wenscht te slachten minstens 4 maanden op eigen bedrijf zelf gemest hebben. 4e. Men moet gewoon zijn varkens voor gezinsgebruik te mesten. Met betrekking tot deze bepalingen maken wij belanghebbenden uitdrukkelijk erop attent, dat iemand die niet altijd voor eigen gebruik gemest en geslacht heeft, geen vrijstelling van heffing kan krijgen. GEWESTELIJKE VARKENSCENTRALE LIMBURG. --- Huisslachting 1932 Wij herinneren belanghebbenden er aan,, dat ook voor het jaar 1932 in bijzondere gevallen, meer dan één vrije huisslachting kan worden verleend. Hiervoor gelden de volgende bepalingen: le. Lid zijn van de Gewestelijke Varkenscentrale en de varkens hebben laten merken. 2e. Het inkomen van het geheele gezin (meiden en knechts uitgezonderd) moet na kinderaftrek minder dan f 2000 bedragen. (Belastingbiljetten overleggen). 3e. Het gezin moet minstens uit vijf personen bestaan. 4e. Men moet gewoon zijn voor eigen gebruik te slachten en het te slachten varken minstens 4 maanden zelf gemest hebben. Men zij verder gewaarschuwd tegen den aankoop van ongemerkte varkens. Deze kan men slechts a f 5 per stuk gemerkt krijgen. Gewestelijke Varkenscentrale Limburg. --- Candidaatstelling voor Tweede Kamerverkiezing 1933 R. K. Kiezersbond voor Limburg. Het bestuur van den R. K. Kiezersbond voor Limburg heeft het volgende schrijven gericht aan de Besturen der plaatselijke R. K. Kiesverenigingen: De voorbereiding voor de samenstelling der candidatenlysten voor dein 1933 te houden verkiezing van leden van de Tweede Kamer der Staten Generaal is thans ineen zoodanig stadium gekomen, dat aan de plaatselyke R. K. Kiesvereenigingen, overeenkomstig het voorschrift van art. 10 van het „Kiesreglement 1932” de gelegenheid wordt opengesteld om candidaten voor deze verkiezing aan te wijzen. In verband hiermede deelen wij U mede, dat door den Verkiezingsraad het aantal der inden Rijkskieskring Maastricht (de provincie Limburg) te verwachten zetels is vastgesteld op VIJF. Vervolgens zy'n door dien Verkiezingsraad, krachtens art. 8 van het Kiesreglement, voor onzen Rijkskieskring twee „omschreven” zetels vastgesteld, en wel voor wat betreft: le. de algemeen maatschappelijke positie der werknemers; en 2e. Land- en Tuinbouw: leiding en exploitatie van het bedrijf. Van de te verwachten zetels blijven derhalve nog drie „niet-omschreven” zetels over. Voor deze twee „omschreven” en drie „nietomschreven” zetels moeten thans candidaten worden aangewezen. De plaatselijke Kiesvereenigingen moeten nu tot het doen der daartoe strekkende aanwijzingen vergaderen inde tweede helft van December 1932 of de eerste helft van Januari 1933. Op deze vergaderingen stelt de voorzitter de aanwezige leden inde gelegenheid candidaten te noemen en aan te bevelen, onder positieve aanduiding voor welken der beide hiervoren vermelde omschrijvingen, als door den Verkiezingsraad voor onzen kieskring aangewezen, de candidaat gesteld wordt, dan wel onder aanduiding, dat de candidaat wordt gesteld voor een nietomschreven zetel. Wanneer ten minste één tiende der aanwezige leden en indien er minder dan 100 aanwezig zijn, ten minste 10 aanwezige leden, een genoemden candidaat ondersteunen, is deze aangewezen. Ook door het plaatselijk bestuur als zoodanig kunnen candidaten worden aangewezen. Dit ontslaat dat bestuur intusschen niet van de verplichting, tot het houden eener ledenvergadering als vorenbedoeld. Voor het doen van deze aanwijzingen kan gebruik gemaakt worden van het daartoe ingerichte, in duplo hierbjjgaande formulier No. 50. De aanwijzingen moeten na afloop der vergadering, en in ieder geval uiterlijk 15 Januari 1933, in enkelvoud, aan ons Bondsbestuur, onder de mede hiernevens gevoegde enveloppe worden ingezonden. Het tweede exemplaar van voormeld formulier is voor uw archief bestemd. Wij verzoeken U met aandrang er voor te zorgen, dat dein te dienen aanwijzingen geheel volledig en zoo nauwkeurig mogelijk worden ingevuld. Intusschen kunnen de leden der bij onzen Bond aangesloten plaatselijke Kiesvereenigingen, ook buiten de vergaderingen, als waarvan hierboven sprake, eveneens aanwijzingen van candidaten doen. Deze aanwijzingen moeten bevatten opgave van naam, voornamen, beroep en woonplaats der aangewezenen, met positieve aanduiding voor welke der beide hiervoren vermelde omschrijvingen de candidaat gesteld wordt, dan wel met de aanduiding, dat de candidaat wordt gesteld voor een niet-omschreven zetel. Deze aanwijzingen moeten onderteekend zijn door ten minste 25 leden van plaatselijke Kiesvereenigingen, indien zij één candidaat betreffen en door ten minste 50 leden, indien zij een aantal (ten hoogste vijf) candidaten betreffen. Aan elke aanwijzing wordt eene opgave gehecht welke in alfabetische volgorde de namen der onderteekenaars bevat, met vermelding van voorletters, woonplaats en plaatselijke Kiesvereeniging, waarvan zij lid zijn. Een lid eener plaatselijke Kiesvereeniging mag niet meer dan één aanwijzing of groep van aanwijzingen onderteekenen. Onder de handteekeningen mag niet voorkomen die vaneen candidaat, voor wien de aanwijzing geldt. Wij noodigen U uit ter kennis van de leden Uwer plaatselijke Kiesvereeniging te brengen, dat ten behoeve van de indiening van zoodanige aanwijzingen formulieren No. 51 kosteloos beschikbaar worden gesteld, welke zoowel door de plaatselijke besturen als door de leden rechtstreeks kunnen worden aangevraagd bij het Bondssecretariaat (adres G. Geelen, Pastoor Habetsstraat 51, Maastricht). Ook deze aanwijzingen moeten uiterliik 15 Januari 1933 bij het Bondssecretariaat zijn ingediend. --- Vernieuwing Fransch-Belgische militaire overeenkomst EEN ANTWOORD OP DE VRAGEN VAN DEN HEER MOLLER, Op de vragen van den heer Moller in verband met inde Belgische pers gedane mededeelingen omtrent vernieuwing der Fransch-Belgische militaire overeenkomst van 7 September 1920 heeft minister Beelaerts van Blokland o. m. geantwoord: Inde documenten, die door de Belgische en de Fransche regeering aan het secretariaat van den volkenbond zijn medegedeeld en op 4 Nov. 1920 zijn geregistreerd, wordt, gelijk blijkt uit den Recueil des Traités, geen tijdsduur voor de bedoelde overeenkomst bepaald. Of inden niet gepubliceerden tekst van het militaire akkoord een tijdsduur is vastgesteld, is den ondergeteekende niet bekend. Een leemte, waarop de Nederlandsche Regeering aanmerking zou hebben te maken, vertoont haar inziens de bedoelde mededeeling niet. De opvatting, dat de leden van den Bond niet verplicht zijn en tot het doen registreeren van den volledige tekst van overeenkomsten, houdende finantieele transacties of strekkende tot het verleenen van militairen bijstand in geval van aanval, kan steun vinden inde beraadslagingen, die inde Volkenbondsvergadering van 1921 hebben plaats gehad. Verwezen moge worden naar hetgeen ter zake is opgemerkt in het in Januari 1922 aan de beide Kamers der Staten-Generaal overgelegd Verslag v.d. Tweede Zitting van de Vergadering van den Volkenbond. Op grond van het bovenstaande is de ondergeteekende niet bereid tot stappen bij den Volkenbond om mededeeling van den volledigen tekst van de overeenkomst zelf te vorderen. Met dit diplomatieke antwoord zijn wij geen steek verder. Zou dhr. Moller elders zijn vragen niet eens willen herhalen? Limburg in Nederland heeft er groot belang bij en misschien ook wel de rest van Neder) 1 en Europa. --- Jan Gregoire’s kunst De fresco-schildering herleeft. De kunstschilder, de Limburger en oud-Maastrichtenaar, Jan Grégoire heeft een nieuwe opdracht, door de gemeente Amsterdam aan dezen kunstschilder gegeven, thans voleind en wel een interessante muurschildering inde eetzaal van de 2e openluchtschool in het Oosterpark. Om tweeëerlei reden is deze schildering merkwaardig, schrijft DE TIJD. Eerstens om de techniek. Jan Grégoire gelooft in het al-fresco-schilderen ook voor dezen onzen tyd in goed geventileerde en verwarmde kerken en lokalen. De kunst van de fresco-schildering heette verloren gegaan. Docb geruimen tijd geieden is in het Vaticaan een handleiding voor het fresco-schilderen teruggevonden vaneen leerling van Giotto. Dit boekje is bestudeerd en met wisselend succes heeft men in ’t buitenland de frescoschildering weer toegepast. In Parijs is er een school voor. Jan Grégoire heeft in particuliere opdrachten reeds verrassend resultaat met deze schilderwijze gehad en hij heeft haar nu toegepast inde kindereetzaal hier om de kinderen te vermaken met de sproke van Sneeuwwitje en om in deze omgeving een vroolijk accent te brengen, een kunstzinnige verblijding. In ’t midden vaneen aantal grauwe medaillons, die ons de lotgevallen van Sneeuwwitje voor oogen stellen, verhaalt in ’t midden een rijkdom van helle, lichte kleuren van de sprokeprinses op de zeven heuvelen te midden der dwergen die haar hun feesttafel aanrechlen. We zijn daarmede alreeds bij de weede reden waarom deze muurschildering zoo merkwaardig is: ze is een kunstzinnige, kinderlijke verblijding voor oud en jong. Ze geeft aan de eetzaal ineens een accent van kleurige vroolykheid. De schildering zelf is in het midden der zaal als een groote medaillon-schildering aangebracht. De zonnige en toch bezonken natuur van den schilder heeft zich hier kleurrijk geuit ineen kindersproke die ook groote menschen nog boeit. En schalks heeft hij aan de dwergen gelijkenissen gegeven die we hoewel ze verre af zijn van gewone portretten kunnen thuis brengen bij een Jan Toorop, een professor Luns en andere ook bij Jan Grégoire zelf. Inde techniek van de fresco voor onzen tijd gelooft Grégoire: mogen de jaren hem gelijk geven opdat dit blijde kunstwerk vele geslachten verheuge. --- De moord in Den Haag Een verdachte aangehouden. Een derb elangrjjkste getuigen in verband met den moord op een vrouw inde Naaldwijksche straat, gepleegd inden nacht van Maandag op Dinsdag, was, zooals gemeld, een kellner, die eenige huizen van de woning van de vermoordde woont. Naar wij vernemen is de politie er nu toe over gegaan dezen kellner als verdacht van den moord op de vrouw te arresteeren en in het hoofdbureau van politie in verzekerde bewaring te stellen. Het was deze kellner, die aan de politie een sighalement verstrekte omtrent dengeen, die de schoten op de vrouw zou hebben gelost, en die kalm na zijn daad de straat ingewandeld zou zijn, terwijl de kellner er juist inging. --- De aangehoudene geeft een signalement, dat op hemzelf slaat. Omtrent de motieven, die de politie ertoe geleid hebben den kellner als den vermoedelyken dader te gaan beschuowen, vernemen wij nog het volgende: Het signalement dat de man opgaf, klopte volkomen met zijn eigen signalement. De vrouw van den kellner, die ook gehoord is, en die naar zij zegt, toevallig uit het raam lag (het was midden inden nacht en zeer donker) gaf precies hetzelfde signalement op. De kellner verklaarde, dat hij thuis kwam uit een café op den Parallelweg en de Naaldwijkschestraat inliep. Hij hoorde toen juist de deur van het perceel, waarin het drama zich afspeelde, dichtslaan en kwam een man tegen, van wien hij het signalement opgaf. Deze man was uit het bedoelde perceel gekomen. Revolverschoten had hij niet gehoord. Dit kan ónmogelijk kloppen, omdat vaststaat dat de schoten gelost zijn nadat de deur reeds dicht was. De kellner moet dus de schoten gehoord hebben. Thans is gebleken, dat de thans aangehoudene ’s avonds om 8 uur een bezoek aan de vrouw, die gedood is, gebracht heeft. Dit heeft hij echter bii zijn aanvankelijk verhoor verzwegen, terwijl het toch een belangrijk punt is. Dat hij de vrouw inderdaad heeft bezocht, heeft de man reeds bekend. Verdacht is ten slotte nog dat de kellner, thuiskomende en van de juffrouw, die boven woonde, hoorende. dat er een moord gepleegd was, terwijl hii zulke belangrijke gegevens wist, rustig naar bed is gegaan en zich niet onmiddellijk met de ter plaatse komende politie heeft verstaan. De revolver, waarmede het misdrijf is gepleegd. is nog niet gevonden. Wel heeft men voor de deur van het bewuste perceel een halve guldenstuk gevonden. De aangehoudene ontkent hardnekkig iets met den moord uitstaande te hebben. --- De gebeurtenissen te Beauraing De „verschijning” deze week tweemaal gezien. De Brusselsche correspondent van „De Maasbode” meldt: Inden loop dezer week hebben de vijf schoolkinderen van Beauring de „verschijning”, waarin zij O. L. Vrouw meenen te herkennen weer tweemaal gezien. ’ Op verzoek van de ouders der kinderen worden tijdens het „vizioen” geen lichamelijke proeven meer genomen. Wel werden zij na afloop elk afzonderlijk weer ondervraagd en hun antwoorden kwamen weer op opvallende wijze met elkaar overeen. --- Ontstemming in Amerika De weigering te betalen van verschillende staten-delbiteuren heeft in politieke kringen krachtige ontstemming gewekt. De democratische senator Mac Keiler van Tennessee kondigt een wetsvoorstel aan, waarbij de kosten vaneen visum voor zakenlieden en juristen, die naar Frankrijk willen gaan, gesteld zullen worden op 5090 dollar. De republikeinsche senator Johnson uit Californië wil een voorstel indienen waarbij de handel in effecten van de regeeringen, die zich niet in staat tot betalingen hebben verklaard, verboden wordt. Overtredingen hiervan zouden moeten worden bestraft met boeten van 10.000 dollar of 5 jaar gevangenisstraf. --- Trichtsche Tournooien SOP. Wanneer gij, brave en rustige burgers der stad u nog rondwenteltin uw warme sponden, u nog eens op een ander oor legt terwijl op den Balkan de comihadjis woeden en in Moskou Tsjeka en Gepoe spoken wanneer gij gedweeë belastingbetalers slaapdronken even de oogen opent en in alle hoeken het nachtduister nog hangen ziet En u geen rekenschap ervan geeft, dat ergens een Zesdaagsche gereden wordt en donkere sterrennevels dit zonnestelsel bedreigen! Dan hoort ge vroege stappen inde vroege straat. Mijnwerkers tijgen naar hun werk, spoor – lui trekken naar het emplacement, maar ook tientallen begeven zich naar de „Mergestraot”, de Mariastraat, waar ze „e werm kurnpke sop” krijgen kunnen. Onder den schaduw der St. Jozefskerk, door velen nog wel „Awwe Stiene” (Augustijnen} genoemd, bevindt zich de St. Vincentius-soepkókerij. Deze heeft, in haar tegenwoordigen vorm,- deze week een jubileum begaan, een lustrum gevierd. We kunnen ons overigens herinneren, dat daar langer geleden gedistribueerd werd in wintertijd. Zulk lokaal beteekent iets eigenaardigs in ons volksleven. We kenden vroeger inde stad Momus-sop en Vincentius-sop. Ze was verkrijgbaar gratis of tegen betaling van enkele centen voor onze arme menschen. ’s Morgens vroeg plachten ze zich al voor het lokaal der uitdeeling op te stellen; men wilde vlug er bij zijn, want, zoo hoorde men wel eens beweren, wie het eerst aan den ketel kwamen maakten de beste kansen een flinke brok vleesch mee te krijgen. Wanneer men zulke speculaties hoorde, dacht men onwillekeurig aan zekere groote stadsellende, aan Londensche of Parysche vleeschketels waar dakloozen en andere allerarmsten voor een koperen geldstukje eenmaal visschen mochten. Inden ketel lagen groote en kleine brokjes vleesch Van dakhazen en blafkonynen. Wie geluk had, haalde een flink boutje op; de pechvogels moesten het met een mager plakje stellen. Er is een donker Maastricht gelijk een donker Amsterdam en een donker Berlijn bestaat. De proporties onzer donkerte zijn natuurlijk veel bescheidener en bovendien ons donker Maastricht onderscheidt zich niet door misdadigheid maar wel door armoede. Het pauperisme is hier erger dan velen vermoeden. De meesten onzer stadgenooten kennen dit niet, dan van hooren zeggen. Onze Dames de la Charité, onze heeren van St. Vincentius weten natuurlijk meer ervan. Zij kunnen verhalen van wat er geleden wordt in onze kleine straatjes, in zekere nog altijd bestaande woonkazernes, ook wel bouwen” genoemd, inde „Boscay” en andere oorden van schamelheid. Uit deze omgevingen trekt men wel naar „Vincentius” om soep, maar niet uit die buurten alleen, ook heele, nette, kleine burgertjes laten wel eens een kommetje halen. De soepeters vormen een êigenaardig milieu, ze vertegenwoordigen het echte volksleven, in zijn gelatenheid, zijn humor en zijn intimiteit. De „onderhavige soepketel in triplo” jubileerde. Dat feit verdient wel onze aandacht. De liefdadige vereeniging die deze gaarkeuken beheert, dient meer te worden gesteund. Ach, we weten het wel, van alle kanten doet men een aanslag op onze beurs. We gaan een carré vormen, tegen deurwaarders, belastinginspecteurs, zelatricen, advertentiecolporteurs, lotenverkoopsters, globetrotters, wisselloopers, agenten van verzekeringen, volksschilders, gediplomeerde werkloozen... Maai de propagandisten van „Vincentiussöpke” laten we door! Het is een zoo sympathiek werk, verheven boven alle politiek, ’t Doet zooveel goed, zonder aanzien des persoons. Ouden helpt het en jongen. Onze door ondervoeding belaagde volkskinderen verstrekt de jubileerende ketel wat warms. En die zoo laat inden nacht al hun dagtaak moeten beginnen, kunnen er ’n moment de kilte van den wintermorgen verdrijven. lets warms dringt naar hun maag en wellicht ook naar hun gemoed. Steunt dit liefdewerk dus eens extra. CID. --- Stroom verkoop-Maatschappij De nieuwe N.V. Opgericht is volgens Stcrt. no. 242 de N.V. Provinciale Limburgsche Electriciteits-Maatschappij (Stroomverkoop Maatschappij) te Maastricht. De vennootschap heeft ten doel ten algemeenen nutte electrische energie te leveren inde geheele provincie Limburg en met toestemming van het bevoegd gezag ook daarbuiten en alles wat daarmede inden ruimsten zin verband houdt. Het kapitaal der vennootschap bedraagt 5 millioen gulden, verdeeld in 500 aandeelen op naam van f 10.000. Slechts publiekrechtelijke lichamen kunnen houders van aandeelen zijn. Bij de oprichting wordt in het kapitaal deelgenomen door de provincie Limburg voor 499 aandeelen en door de gemeente Geleen voor 1 aandeel. Tot directeur wordt benoemd prof. dr. ir. H. C. J. H. Gelissen te Maastricht. De directie der Staatsmijnen in Limburg heeft het recht een commissaris aan te wijzen. Ged. Staten van Limburg kiezen uit hun midden zooveel commissarissen als volgens art. 50 c W. v. K. alsdan nog geoorloofd is. De algemeene vergadering van aandeelhouders benoemt de overige commissarissen, met dien verstande, dat zij daaronder een of twee burgemeesters van Limburgsche gemeenten en een of twee vertegenwoordigers der Limburgsche groot- en kleinindustrie zal benoemen. Voor de eerste maal worden benoemd tot commissarissen de heeren: mr. E. O. J. M. baron van Hövell tot Westerflier, te Maastricht, voorzitter; H. J. L. Merckelbach, te Wittem, plaatsvervangend voorzitter; prof. dr. C. Feldman, te Delft; prof. F. K. Th. van Iterson, te Heerlen; J. H. Maenen, te Heerlen. ---