Een zeer bijzonder Eeuwfeest DE PRIMEUR VAN GULPEN De eerste Missie in Nederland na de Fransche Revolutie Het Missiekruis dat te Gulpen werd ongericht bij gelegenheid van de eerste H. Missie in ons land, in 1833-’34 te Gulpen, door de Eerw. Paters Redemptoristen gegeven. Toen in 1815 de geweldige macht van keizer Napoleon voor goed gebroken, toen het overmachtige Frankrijk overwonnen was en ophield een keizerrijk te zijn, voegden de groote Europeesche mogendheden op het inde historie zoo bekende en belangrijke congres van Weenen, de beide gewesten Noord- en Zuid-Nederland te samen om in het Noorden een machtiger staat te vormen tegen ’t expansieve, woelige Frankrijk. Doch hoe goed ook bedoeld, toch bleef deze vereeniging niet bestaan. Alle pogingen om den band hecht en steviger te maken, faalden. Spoedig reeds rezen er conflicten, De belangen, de taal en volksaard liepen dermate uiteen, dat die geschillen steeds grooter en dreigender vormen aannamen en toen in 1830 te Brussel de opstand begon, sloeg deze weldra over naar Antwerpen, huik en andere plaatsen in het Zuiden, waarmee de Belgische revolutie geboren was. Ook voor ons Limburg bleven de gevolgen dier revolutie niet uit. Tot 1839, toen er eindelijk een definitieve scheiding tussohen Noord en Zuid tot stand kwam, waren sommige dorpen en steden hier in deze streken, een tijd lang fei-lel ijk onder Belgisch beheer, zoo ook Gulpen. Eén lichtzijde was er: nu kon de katholieke godsdienst vrijer worden uitgeoefend, en de bewoners, die vroeger zoo vaak in het geheim in schuren of particuliere woningen, later in hun simultaan-kerk hun godsdienstplichten moesten vervullen, waren ondanks de strenge onderdrukking hun geloof trouw gebleven. Men kan zich dan ook hun overgroote vreugde voorstellen. toen zij weer openlijk en ongehinderd hun God mochten eeren en al heel spoedig de rijke vruchten mochten plukken van de eerste Missie na de langdurige verdrukking. Nu die „paapsche stoutigheden” niet meer belet konden worden, is van Gulpen uit ’n begin gemaakt met die onafzienbare rij van Missiën, die aan de heerlijke katholieke zaak van Nederland zoo’n enorme groote diensten hebben beween. Het is moeilijk zich een denkbeeld te vormen van de groote belangstelling en het vurige enthousiasme, waarmee deze eerste Missie gevolgd werd; nog moeilijker echter zich in te denken, wat deze eerst Missie voor onze voorouders beteekende. Thans mogen wij echter met een dankbaar hart gedenken --- een zeer bijzonder Eeuwfeest. Honder jaar geleden zagen wij hier ontstaan die zegenrijke Missiën, wier heerlijke louterende gevolgen zich als één groote heil-lawine over ons dierbaar vaderland uitstortten. Honderd jaren geleden werd te Gulpen de eerste groote Missie gesloten, welke door Gods Voorzienigheid tevens de aanleiding zou worden tot de vestiging der Redemporisten te Wittem, alwaar toen het vroegere Capucijnenklooster sedert de Fransche revolutie verlaten was. Honderd jaar geleden werd door den toenmaligen Deken van Gulpen, den H.E. Deken A. L. van der Velpen, het initiatief tot het houden dezer Missie genomen. Het was op den 19en Dec. van het jaar 1833, dat tegen 5 uur ’s avonds te Gulpen arriveerden de Eerw. Paters von Held en Ludwig uit het klooster van Luik, van de Wijenberg en Kanna Müller uit het klooster van St. Truiden. Den volgenden dag begaven zü zich naar de kerkte Wittem, vanwaar de geestelijkheid, voorafgegaan door het kruis, de Paters tegemoet ging. De Eerw. Pater von Held nam hel kruis over van den eersten Deken van Gulpen, Deken van der Velpen (overleden 14 Sept. 1871). Onder ’n grooten toeloop van geloovigen, die Wittcms kerk geheel vulden, werd aldaar de eerste oefening gehouden, welke besloten werd met den zegen met het Allerheiligste. In zoo grooten getale stroomde het geloovige volk toe (zelfs vanuit Aken en Keulen toog men naar Wittem) dat er voor .de kerkdeur ’n tweede kansel moest worden ongericht, voor de duizenden, die inde propvolle kerk geen plaats meer vonden. Dagelijks werden er drie predikaties gehouden en eiken dag was de toeloop van biechtelingen zóó groot, dat men uren voor de biechtstoel moest wachten, ofschoon er 20 biechtvaders aanwezig waren. Velen overnachtten inde kerk om spoediger een beurt te krijgen. Men kon dan ook in die omstandigheden de Missie ónmogelijk sluiten. Nog vijf dagen verbleven twee paters te Gulpen en twee te Wittem, om tot het toestroomende volk te prediken. Den Oen Januari 1834 had alhier op plechtige wijze de sluiting der Missie plaats, met als waardig slot het --- planten van het Missie-kruis, op' dên Gulpener berg, welk kruis inde processie gedragen werd door de jonkheid van Gulpen. Na afloop der kruisplantimg keerde men wederom in processie terug naar de kerk, alwaar tot dankzegging een plechtig Te Deuni gezongen werd. Als bijzonderheid vermelden wij nog, dat eerst veel later langs den weg, die naar het kruis op den Gulpener berg leidt, een kruisweg in 14 staties is aangelegd, welke echter langzamerhand verdwenen is. Ouden van dagen kunnen zich deze nog herinneren en weten ook nog te verhalen, dat dhr. Frans Pinckers z.g. het kruis op den berg trouw onderhield, er bloemen plantte en er een ijzeren hek omheen liet plaatsen. Thans, na een eeuw, waarin veel stormen en vlagen ook over dat Missiekruis zijn heengegaan, blikt de Christus aan het Kruis nog steeds neer op zjjn trouwe, goede Gulpen. Moge het Hem steeds trouw blijven. Te Gulpen is in Dec. 1833 en Januari 1934 de eerste Missie gehouden; te Gulpen werden toen die vele oefeningen gegeven „die het katholieke leven in ons vaderland wonderbaar veranderd hebben en die voor heel Nederland een onafwijsbare reden zijn om op dit jubelfeest te juichen en den Heer onzen God dank te brengen”. Die gelukkige dag uit 1834 met zijn prachtvolle herinneringen, moge met recht in het middelpunt der belangstelling gezet worden. Dit jubelfeest mag niet onopgemerkt voorbij gaan en het is te hopen dat aan de Zonen van Alfonsus, wien zeker het leeuwenaandeel in die .groote beweging toekomt, naar aanleiding van dit eeuwfeest-jaar de gelegenheid zal gegeven worden om ook te Gulpen en elders datgene voort te zetten, wat zij een eeuw geleden zoo zegenrijk begonnen. Dat die gelegenheid geboden zal worden betwijfelen wij geenszins. Dan zullen ook wij, Gulpenaren van heden, toonen, dat wij fier zijn op ons Geloof en trouw aan onzen Christus-Koning. Mogen dan tevens de schoone plannen, die de tegenwoordige jonkheid van Gulpen koestert, tot aller tevredenheid verwezenlijkt worden. Gulpen, 9 Januari 1934. --- Uitvindingen op de Koninkl. Nederlandsche Jaarbeurs Aan de van 13 tot en met 22 Maart 1934 te houden voorjaarsbeurs te Utrecht zal voor de eerste maal een speciale afdeeling voor uitvindingen worden verbonden. Deze afdeeling is het resultaat van de samenwerking tusschen den Bond van Octrooi- en Merkenhouders te ’s Gravenhage en de Kon. Nederlandsche Jaarbeurs te Utrecht. Het is de bedoeling om op deze wijze de uitvinders in contact te brengen met het groote aantal fabrikanten, dat regelmatig de jaarbeurs te Utrecht bezoekt, teneinde op deze wijze de uitvinders in staat te stellen hun uitvindersrechten, hetzij geheel, hetzij gedeeltelijk te koop aan te bieden, zonder dat hiermede belangrijke onkosten zijn gemoeid. De beslissing omtrent de toelating van uitvindingen is in handen gelegd vaneen Commissie, die door den Bond van Octrooi- en Merkenhouders in overleg met de Kor. Nederlandsche Jaarbeurs als volgt is samengesteld: Ir. C. M. R. Davidson, J. Keijser, Dr. J. C. van Leeuwen, E. A. Sleeswijk, Mr. J. P. G. van Velzen. Deze commissie, waarvan het secretariaat gevestigd is Alexanderplein 26 te ’s Gravenhage, zal de ingekomen aanvragen beoordcclen en de indeeling der expositie regelen. --- Radioconcert te Maastricht Dinsdag, 16 Januari a.s. zal, gelijk reeds gemeld, in het feestgebouw door de Kon. Zangvereeniging „Mastreechter Staar” in samenwerking , met ’t Muziekcorps van de Mijn „Willem Sophia” I te Spekholzerheidc een vocaal en instrumentaal [ concert worden gegeven, waarvan de uitzending plaats heeft door de K.R.O. Wij hebben het program gezien en geven onze luisteraars de verzekering, dat op dezen Limburgschen avond beslist iets aparts zal worden geboden. De „Mas-Ircechter Staar” die als mannenkoor een Europeesche vermaardheid geniet, heeft op muzikaal gebied in het korps van de Mijn Willem Sophia een waardige evenknie gevonden. De opbrengst van dit concert komt ten bate van het Grisls-Comité. Wij veroorloven ons, om hieraan de ietwat prozaïsche beschouwing te mogen vastknoopen, dat wat ons Mijnkorps betreft de enthousiaste luistervinken wijd en zijd even enthousiaste afnemers mogen worden van de producten van het Limburgsche mijnbedrijf, opdat ook daar de crisis spoedig tot het verleden'moge behooren. --- Engelsche steenkooluitvoer Een van de belangrijkste bepalingen inde handelsverdragen, die Engeland het vorige jaar met Denemarken, Noorwegen en Zweden sloot, is wel die welke betrekking heeft op Engelands uitvoer van steenkolen naar deze landen. Zooals men zich zal herinneren, hebben de Scandinavische landen zich verplicht een vast, vrij hoog percentage van hun steenkoleninvoer voortaan uit Engeland te betrekken, terwijl de Engclsche regeering het recht heeft het handelsverdrag op te zeggen, wanneer hieraan niet wordt voldaan. Bij een in Noorwegen ingesteld onderzoek is gebleken, dat de importeurs van steenkolen nauwelijks een derde van hun totalen invoer uit Engeland betrokken, terwijl het handelsverdrag 70 pet. van fyet totaal voorschrijft. De regeering heeft nu maatregelen genomen om de importeurs aan de bepaling van het verdrag te houden en, afgescheiden nog van het feit, dat men voor de tweede periode van zes maanden den steenkoleninvoer uit andere landen dan Engeland vrijwel zou moeten stopzetten, om de 70 pet. te kunnen halen, verwacht men, dat Noorwegen niet in staat zal zijnde bepaling van het verdrag na te komen om de vrij opmerkelijke reden, dat de Britsche exporteurs niet bij machte zijn aan de aanvragen uit Noorwegen te voldoen. Verschillende fabrieken, die hun stookinstallaties gewijzigd hadden voor het gebruik van Engelsche kolen, hebben zich genoodzaakt gezien weer tot Poolsche kolen over te gaan, omdat de Britsche exporteurs hen inden steek lieten. Ook in Denemarken, dat bij het handelsverdrag verplicht is 80 procent van zijn verbruik van de Britsche mijnen te betrekken, ondervindt men groote moeilijkheden, al is men er tot nu toe nog steeds in geslaagd de door het handelsverdrag opgelegde verplichtingen na te komen. Eender grootste importeurs heeft ineen interview verklaard, dat het meer dan eens geheel onmogelijk was Britsche kolen te krijgen, wanneer men die noodig had. Voor een afroep-contract, dat ongeveer een vierde deel van den geheelen Deenschen koleninvoer uitmaakt, zijn tengevolge van het geringe aanbod de prijzen f.o.b. Engelsche haven met circa 50 pet. gestegen sedert het handelsverdrag stot stand kwam. --- Clandistiene margarinefabriek ontdekt Een trog en een groote schop de installatie. Reeds geruimen tijd bestond er bij de ambtenaren, belast met het toezicht op de naleving van de Crisis-Zuivelwet, het vermoeden, dat inde omgeving van Alphen aan den Rijn op clandestiene wijze een margarine-fabriek werd geëxploiteerd. Bij verschillende bakkers en andere winkeliers in Zuid-Holland werd n.l. margarine ontdekt, welke niet voorzien was van het vereischte crisisstempel. Men vatte verdenking op tegen een zekeren B. S., die inde Prins Hendrikstraat te Alphen aan den Rijn met zijn beide zoons een handeltje dreef in pluimvee, oliën en vetten. Eenige malen achtereen werd bij S. zoowel doem- ambtenaren van de crisis-zuivelwet als door rijks- en gemeentepolitie een huiszoeking gedaan, doch tot dusverre steeds zonder resultaat. Woensdagochtend ontdekten de ambtenaren bij een winkelier echter wederom een hoeveelheid ongestempelde margarine, welke van S. afkomstig bleek te zijn en onmiddellijk werd daarop in samenwerking met de gemeentepolitie ten huize van S. nogmaals een onderzoek ingesteld. S. was zelf niet aanwezig, doch ineen ouden koestal achter zijn woning ontdekte men een volledige installatie voor het vervaardigen van margarine, alsmede een groote hoeveelheid vet in vaten van 50 K.G., kleursel en kisten margarine, gedeeltelijk voor verzending gereed. De installatie was al zeer primitief en voldeed niet aan de minste eischen van hygiëne, want ineen groote trog werden de vetten en het kleursel eenvoudig met een groote schop vermengd. Een en ander is in beslag genomen en met en vrachtauto naar het kantongerecht vervoerd waar het ter griffie is gedeponeerd. Tegen S. is proces-verbaal opgemaakt. --- WAT ANDEREN ZEGGEN Onze Zedelijkheidswetgeving In „Mannenadel en Vrouweneer” wijst Mr. Daan van Deurne op de onvoldoendheid der straffen ten aanzien van zedelijkheidsdelicten in ons land. Allereerst geeft hij aan, wat de wet bepaalt. Art. 240 Wetb. van Strafrechten zegt in het eerste lid: Hij die eenig geschrift waarvan hij den inhoud kent, of eenig hem bekende afbeelding of voorwerp, aanstootelijk voor de eerbaarheid, hetzij verspreidt, hetzij ter verspreiding vervaardigt, invoert, uitvoert of in voorraad heeft, hetzij openlijk ten toon stelt, aanbiedt, aanslaat of als verkrijgbaar aankondigt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van ten hoogste drieduizend gulden. --- En het derde lid van genoemd art. zegt Indien de schuldige van het plegen van het misdrijf een beroep of eene gewoonte maakt, kan gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van ten hoogste vijfduizend gulden worden opgelegd. Dat klinkt als een klok, zoo. Zulke gevangenisstraffen en zulke flinke boeten zullen de vuilschrijvers wel weerhouden van hun vies gedoe. Jawel, men zie de practijk! Zij gaan haast ongestoord hun gang, vullen telkens de brievenbussen met vuiligheid nog dezer dagen weer in Den Haag en worden zij al eens gesnapt, dan volgt een vrijsprekend vonnis of een veroordeeling tot eenige guldens boete, die hen niet afschrikt om hun smerig bedrijf voort te zetten. Zoo wordt het voorbeeld aangehaald van den uitgever vaneen pornografisch blad, die vervolgd werd wegens de publicatie vaneen aanstootelijke „anecdote”. --- En hoe liep dat voor de Rechtbank af „Nu ja, zei de rechtbank, het geschrift is aanstootelijk voor de eerbaarheid en derhalve moet de man gestraft worden. Hoeveel maanden gevangenisstraf? Schrik niet, lezer, de kerel kreeg l5 gulden boete. Treurig! Zoo’n boete is reclame voor de vuilschrijvers. Terecht keurden prof. mr. J. M. van Beminden en mr. A. J. M. van Moorsel in sterke bewoordingen zulk een vonnis af in het Weekbl. v.h. Recht, 12656 en 12660. Laatstgenoemde overdreef niet, toen hij zijn hart aldus luchtte: „Een rijwieldief krijgt allicht enkele maanden gevangenisstraf, doch iemand, die speculeert op de laagste hartstochten.van het publiek, die zijn kost verdient met het opdissehen van grove viezigheden aan anderen, die het moreel van het publiek naar omlaag haalt en het volk bederft en aldus groote zedelijke schade aanricht voor de maatschappij, zoo iemand krijgt vaak niet meer straf dan een chauffeur, die de maximumsnelheid overschreden heeft”. Ten slotte meent de schrijver., dat tegenover vuilschrijvers met gestrengheid, zelfs met hardheid moet worden opgetreden. Ik zou zeggen: De karwats voor dat gepeupel, maarde Hooge Raad is nóg makker, want ineen allersoberst arrest verklaarde hij, in afwijking van zijn advokaat-generaal Wijnveldt, dat de „bewijsmiddelen geen enkel feit opleveren, waaruit zou volgen. dat voormeld exemplaar datgene inhield, wat inde bewezen verklaarde telastelegging vermeld staat”. Hij vernietigde dus het vonnis van de rechtbank en het arrest van het Hof om de zaak krachtens art. 106 Rechterlijke Organisatie te verwijzen. Er zat in vonnis en arrest nog meer, waarvan men versteld zal staan. Het bedoelde blad bevatte immers ook een aantal advertenties, die volgens de dagvaarding in strijd waren met art. 250 bis Wetb. v. Strafrecht. Dit art. luidt: Hij die van ’t opzettelijk teweegbrengen of bevorderen van ontucht door anderen met derden een beroep of eene gewoonte maakt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van ten hoogste duizend gulden. Onder het nvom van „manicure”, van gem. kamers te huur e.d. werd daarin voor ieder, die de wereld kent, duidelijk een overtreding van genoemd artikel beoogd. „Toch zagen nóch Haagsehe rechtbank nóch Hooge Raad iets strafwaardigs inde geplaatste advertenties en kwamen dus met vrijspraak. De rechtbank immers oordeelde, dat de aanstotelijkheid niet bewezen is „ten aanzien van dein de telastelegging omschreven advertenties”, terwijl de Hooge Raad er zelfs geen woord over sprak. Prof. mr. vi i Béinmelen, hoogleeraar in het strafrecht te Leiden én redacteur van ’t Weekblad van het Recht, meende daarentegen, dat juist die advertenties het meest aanstootelijk voor de eerbaarheid zijn, en acht het „hoogst onwenschelijk, dat aan deze gelegenheid tot adverteeren van immoraliteit geen einde kan worden gemaakt”. ■Wat moet er dus gebeuren? De Hooge Raad heeft al meermalen beslist, dat een veroordeelend vonnis de redenen moet aangeven, waarom een voorstelling enz. aanstootelijk voor de eerbaarheid is. Het is derhalve niet voldoende, dat het vonnis bepaalde afbeeldingen enz. slechts in strijd acht met art. 240 Wetb. v. Strafr. Gaat deze opvatting niet veel te ver? Is een afbeelding volgens aller meening, beslist kwetsend voor het normale kuischheidsgevoel, dan is het volkomen overbodig, dat dit in het vonnis nader uiteengezet wordt. Het spreekt van zelf. Zoo meent ook de advokaat-genernal Wijnveldt. Blijft de Hooge Raad ook inde toekomst op zijn onbegrijpelijk standpunt staan, dan valt er legen al die vuile advertenties, waarin vruchtafdrijvers, publieke vrouwen en dergelijke rommel gevraagd worden of zich zelf aanbieden, langs rechtelijken weg weinig te beginnen. De wetgever moet dus ingrijpen en de artikelen tegen de zedeloozen, die het volk bederven, scherper omschrijven. Wij vragen derhalve maatregelen van den wetgever, wat wij met des temeer vertrouwen doen, omdat zeer vele Kamerleden, vele geestelijken van verschillende kerkgezindlen, geneesheeren, juristen en maatschappelijke werkers van allerlei richting er diep van overtuigd zijn, dat de zedenontaarding krachtig bestreden moet worden en de Overheid dezen strijd mee moet voeren met Kerk en vereenigingen. Er moet een flinke minimumstraf tegen de volksbedervers worden opgenomen inde Wet, opdat vuilschrijvers niet meer met een boete van 15 gulden naar huis gestuurd worden”. Er bestaat een geheim advies van de Commissie van Advies voor het „Rijksbureau betreffende de bestrijding van den handel in vrouwen en kinderen en van den handel in ontuchtige uitgaven”. Mocht dit advies, om te beginnen, openbaar gemaakt en als leidraad aan de rechtelijke macht gegeven worden! Wellicht zullen dan die schunnige advertenties volgens de rechterlijke macht aanstootelijk voor de eerbaarheid worden. Komt dan vervolgens onze geheele zedelijkheidswetgeving op de helling, dan hopen wij vurig, schrijft ,De Res.bode”, dat er ook gehoor wordt gegeven aan ons verzoek, gedaan in ons blad, in De Maasbode en in tal van bladen, ook in Mannenadel, om de Nieuw Multhusiaansche winkels, bureaux e.d. onmogelijk te maken. --- Gebonden Economie In het Kerstnummer van de Groene „Amsterdammer” (vrijz.dem.) publiceert prof. Dr. J. A. Veraart een artikel over „Het nieuwe arbeidsrecht”. --- Het volgende is aan dat artikel ontleend „Dit alles voert heen naar het kernprobleem in de doelmatigheidsleer: een ordening van het geheele nationale bedrijfsleven, ten bate van de redelijke voorziening van allen. Wat ook een aantal onder ons blijft hopen: noch naar „vrijheid”, noch naar individualisme keeren wij terug. Integendeel, de weg wijst duidelijk naar verder gaande vergemeenschappelijking, zij het ook met behoud van krachten, die elders, in leer en practijk, te veel werden verwaarloosd, ja, zelfs vernietigd. Het landbouwbedrijf dat reeds zoozeer op het gebied van vergemeenschappelijking was voorgeschreden, ondanks de economisten, die tegenover Marx zegevierend op het landbouwbedrijf wezen! is nu reeds zóó ver gekomen, dat het feitelijk nog maar één economisch geheel uitmaakt. (Ten overvloede worde er op gewezen, dat wat reeds geschiedde, nog maar een bescheiden begin is ineen geheel complex van maatregelen voor een goed geordend landbouwbedrijf). Tal van andere bedrijven: het mijnbedrijf, het bouwbedrijf, het vervoerbedrijf, allerlei industrieën. schreeuwen om een straffe, afgesloten ordening. Ook Roosevelt maakte met zijn „codes” nog maar een begin, hoeveel bergen van werk er ook in Amerika in het laatste jaar zijn verzet. --- Schiphol in 1933 De roemrijke terugkomst van de „Pelikaan”, stormachtig toegejuicht door duizenden enthousiasten, op den voorlaatsten dag van 1933, vormde een schitterende afsluiting vaneen in alk opzichten voorspoedig jaar voor de Amsterdamsche luchthaven. In weerwil van alk remmende factoren, voortvloeiende uit den ongunstigen nationakn en internationalen economischen toestand nam het luchtverkeer in het afgeloopen jaar toch in belangrijke mate toe. --- Passagiersvervoer. Het passagiesvervoer op de luchtlijnen vertoonde in het afgeloopen jaar een nog sterkere stijging dan reeds in 1932 het geval was; het steeg van 14.020 in 1931 tot 18,240 in 1932 en tot 30.640 in 1933. Van 1931 op 1932 een stijging dus van ruim 31 pCt. en van 1932 op 1933 van ruim 66 pCt. In 1931, 1932 en 1933 waren onder bovengenoemde cijfers resp. 3780, 5525 en 8743 transito-passagiers begrepen. --- Goederenvervoer. Daalde het goederenverkeer in 1932 vergeleken met 1931 met 263.0Ö0 K.G., in 1933 herstelde deze hoeveelheid zich, niettegenstaande uitbreiding der contingenteerings- en andere belemmerende handelsbepalingen en gaf dit jaar in vergelijking met 1931 zelfs nog een stijging te zien van ruim 5 pCt.; tegenover 1932 steeg dit vervoercijfer met bijna 33 pCt., n.l. van 1.007.000 K.G. tot 1.337.000 K.G. in 1933. Het postvervoer begrepen onder bovenstaande goederencijfers vertoonde gedurende genoemde jaren een regelmatige toeneming. Was dit in 1931: 121.400 K.G. in 1932 bedroeg het 128.600 K.G., terwijl in 1933: 130.400 K.G. werd bereikt. In 1932 kwam circa een vijfde en in 1933 een vierde gedeelte van dit totale postvervoer op rekening van de Indië-lijn. --- Luchtdiensten. Alle luchtlijnen met het buitenland werden evenals vorige jaren onderhouden door de K.L.M. in samenwerking met een zestal buitenlandsche maatschappijen t.w. de „Deutsche Lu ft Hansa”, de „Air France”, de Zweedsche „Aerotransport”, de Tsjechische Luchtverkeersmaatschappij, de „Swissair” en de „Sabena”, Het aantal luchtdiensten breidde zich wederom uit; inden zomer was de Amsterdamsche luchthaveh met 21 geregelde dageljjksche diensten verbonden. Onder deze Europeesche verbindingen zijnde door de K.L.M. onderhouden Groningen, twee op Drente en een op Vlissingen, begrepen. Voor het eerst werden dit jaar de sneldiensten uit Londen en Parijs via Amsterdam naar Scandinavië en terug ook inden winter des Zondags onderhouden; de diensten loopen dus sedert dien dagelijks het geheele jaar door. Deze door de K.L.M. met de A.B.Aerostransport als de „Scandinavian Air Express” gezamenlijk geexpjoiteerde uitstekende en belangrijke luchtverbinding. heeft door deze verbetering voop het reizend publiek nog in beteekenis gewonnen. Ktatpultwatervliegtuigen van de s.s. „Europa" en „Bremen” wierpen eenige malen post boven Schiphol uit. --- Indiëvluchtcn, Deze vluchten hadde nliet geheele jaar door een geregeld verloop. Het op 4 Mei van Amsterdam vertrokken Indievliegtuig gaf voor het eerst aansluiting op den Londendienst. Dit vliegtuig ging eveneens voor het eerst via Singapore. De dienstregeling gedurende de maanden Mei t.m. Augustus is wederom versneld. De uitreis duurde in die maanden 9 en de thuisreis slechts 8 dagen, niettegenstanade te Batavia op aansluiting uit Sarabaya werd gewacht. De door de „Pelikaan” volbrachte buitengewoon snelle Kerst- en Nieuwjaars vlucht in ruim twee maal vier dagen zal weliswaar voorloopig niet de duur zijn van de vluchten volgens de regelmatige dienstregeling, doch deze prestatie geeft toch duidelijk aan wat, na verbetering der grondorganisatie op de verschillende langs de Indië-route liggende luchthavens en na invoering van vliegen bij nacht, inde toekomst bereikt kan worden. --- Nederlandsche vereeniging armenzorg en weldadigheid Prijsvraag. Op de door de Nederlandsche Vereeniging voor Armenzorg en Weldadigheid uitgeschreven prijsvraag betreffende wetteliike regeling der ondersteuning van valide werkloozen, zijn ingekomen 12 antwoorden. Deze zijn door het bestuur in handen gesteld vaneen jury bestaande uit de heeren mr. dr. J. Donners, W. Drees en prof. mr. C. W. de Vries. Aangezien de beoordeeling een omvangrijk onderzoek vordert, zal de uitslag voorshands nog niet kunnen worden tegeiroetgezien. T.z.l. zal deze zoowel in het Tijdschrift voor Armenwezen, Maatschappelijke Hulp en Kinderbescherming als inde pers worden bekend gemaakt. --- Advertentie HIJNHAItipB tabletten £ TEGEN |h VERSTOPPING^ ---