TARIEFSWIJZIGING BIJ KONINKLIJK BESLUIT Het Wetsontwerp zonder hoofdelijke stemming aangenomen Geen koerswijziging in onze handelspolitiek s{->h De eerste en voornaamste conclusie, ’ die uit de discussies inde Tweede Kamer naar aanleiding van boven staand wetsontwerp te trekken valt, geldt de koerswijziging in onze handelspolitiek. Wie met ons gemeend mocht hebben, dat de Regeering de nieuw-verkregen bevoegdheid actief in dienst zou willen stellen van de bescherming onzer nationale nijverheid, zal zich door de afwijzende houding van minister Oud hevig teleurgesteld hebben gevoeld. Hetzij uit eigen overtuiging, hetzij om den weerstand van velen zijner geestverwanten tegen het ontwerp te breken, betoogde de minister met nadruk, dat „bij handhaving van het volkomen fiscale karakter van onze tariefspolitiek”, zich niettemin abnormale omstandigheden, „uitzonderingsgevallen” kunnen voordoen, die uitsluitend betrekking hebben op de punten, welke thans in art. 2 van het wetsontwerp met name zijn genoemd. Daarom mag men z.i. de thans verleende bevoegdheid om het tarief van invoerrechten te wijzigen bij Kon. Besluit niet anders beschouwen dan „als een uitzonderingsbevoegdheid, waarvan alleen spaarzaam en in zeer bijzondere gevallen gebruik zal moeten worden gemaakt”. Bovendien wenscht de Regeering, zoo beweerde minister Oud, het nieuwe wapen, waarover zij thans inden economischen strijd beschikt, niet te gebruiken, om een politiek van differentiatie inde tarieven tusschen het eene land en het andere door te voeren. Wanneer de Regeering dus bij Kon. Besluit b.v. het invoerecht op naai-machines verhoogt, dan zal deze verhooging evenzeer gelden voor Amerika en Engeland, als voor België en Duitschland. Als strijdmiddel tegen één onwilligeu buurman, die b.v. onze landbouwprodukten zou boycotten, zal de nieuwe regeeringsbevoegdheid niet worden gebezigd. , Maar wél zal zij worden aangewend, „wanneer een bedrijf, dat in Nederland normaal levensvatbaar is, door maatregelen van het buitenland met ondergang wordt bedreigd. „Bovendien (zoo vervolgde de minister) houdt het wetsontwerp rekening met de omstandigheid, dat men te maken heeft met een nieuw bedrijf, dat normaliter hier in Nederland volkomen rendabel is, maar dat men reeds in zijn opkomst inden grond tracht te boren door kunstmatige maatregelen uit het buitenland, door dumpingmaatregelen, maatregelen van buitenlandsche Regeeringen of van buitenlandsche kartels, die in het leven roepen abnormale omstandigheden en toestanden en die daardoor beletten den groei vaneen bedrijf, dat normaal volkomen rendabel zou kunnen worden genoemd, Nu meent de Regeering, dat. wanneer die omstandigheid zich voordoet, het dan ook mogelijk zal moeten zijn om tegenover die maatregelen van het buitenland onzerzijds een anderen maatregel te nemen.” Zooals men ziet, nadert de Regeering met deze tneening schoorvoetend het standpunt van Dr. Kortenhorst c.s. Want wanneer de invoerrechten worden verhoogd, niet om meer baten inde schatkist te brengen, maar om een of meer bestaande of nieuwe inheemsche bedrijven te verdedigen tegen kunstmatige dumping of oneerlijke concurrentie uit het buitenland, dan verliest het tarief vanzelf zijn fiscaal karakter en wordt, zij het bij wijze van uitzondering, beschermend van aard. Maar terecht betoogde Dr. Kortenhorst, dat deze negatieve bescherming, uitsluitend gericht op het behoud van met ondergang bedreigde takken van nijverheid, niet voldoende en niet practisch is. Het komt mij voor, dat de gekozen redactie veel te veel den nadruk legt op het afweren van datgene, wat het buitenland ons aandoet, en dat zij veel fe weinig den. nadruk legt op het opbouwende werk, dat wijdoor onze economische maatregelen hebben te verrichten. De tijd is voorbij, dat wij kunnen zeggen: wij moeten nu maar voorloopig de moeilijkheden, die het buitenland ons oplegt, van ons afweren. Wij zijn het stadium ingetreden, dat wjj. ons moeten aanpassen aan de nieuwe structuur van het bedrijfsleven. Het wil mij voorkomen, en ik sta in dit opzicht niet meer alleen, dat de Regeering niet kan volstaan met het vervullen van een zuiver defensieve taak, maar dat de Regeering een nieuwe taak heeft van opbouw van het bedrijfsleven, van aanpassing aan de gewijzigde structuur, van het nemen eenerzijds van het verlies, (dat blijvend zal blijken te zijn) van exportmarkten, die hel buitenland ons heeft afgenomen, maar aan den anderen kant het daarvoor inde plaats stellen van nieuwe bronnen van bestaan voor onze werklooze bevolking, om ; Idus inde toekomst op normale wijze de menschen aan werk te helpen. II (Slot). Hoe deze uitbreiding van de normale werkgelegenheid ook in Nederland te bereiken is en in het verlfden reeds werd bereikt, toonde de spreker aan met een treffend voorbeeld. Met weet, dat door de tariefsherziening van minister Colijn een invoerrecht van vijftien percent op automobielen werd gesteld, terwijl voor onderdeelen en grondstoffen vrijdom van rechten werd verleend. En men weet ook, dat Ford van de gelegenheid, die hem door deze regeling werd geboden, zeer spoedig gebruik heeft gemaakt, om hier te lande een automobielfabriek te stichten. Dit feit memoreerde Dr. Kortenhorst, waarna hij letterlijk vervolgde: Het is niet zoo lang geleden, dat de Fordfabriek een jubileum vierde. Die gelegenheid heb ik benut om de directie nog eens in herinnering te brengen, dat in Amsterdam een bedrijf was gesticht zuiver en alleen door protectie. Wij hebben daardoor ook niet duurdere automobielen gekregen, neen, wij hebben juist goedkoopere automobielen gekregen, en die goedkoopere automobielen zouden wij nooit gekregen hebben zonder die 15 pCt. invoen-echt. Wanneer een groot internationaal concern voor de vraag staat, waar het voordeeligst kan worden geproduceerd, dan zal men wel degelijk rekening houden met de vraag hoe de onderdeelen belast zijn en hoe het eindfabrikaat belast is. Wij behoeven dus ook niet te wanhopen. Wanneer de Regeering, natuurlijk op een verstandige manier, en niet maar lukraak, in vrijheid zal kunnen manipuleeren met onze invoerrechten, zullen wij wel degelijk langzamehand industrieën naar ons toe kunnen halen, die wij nu niet meer hebben. Dit klemt temeer, omdat de thans aangenomen tekst van art. 2 de bescherming van nieuw te vestigen industrieën feitelijk uitsluit, al schijnt de minister een tegenovergestelde meening te zijn toegedaan. „Nieuw te stichten bedrijven kan men niet te gronde richten, want die zijn er nog niet! Nieuwe takken van nijverheid kunnen dus nooit op deze wijze door de Regeering geholpen worden, wanneer de enge redactie van art. 2 gehandhaafd blijft”, zoo zeide Dr. Kortenhorst, en al sprak de minister hem tegen, het valt toch niet te ontkennen, dat de tekst der wet, zooals hij thans is vastgesteld, nauwelijks ruimte laat voor een tariefsverhooging met het doel de oprichting van nieuwe bedrijven te vergemakkelijken. En dit doet ons vooral daarom leed, wijl juist in Limburg het initiatief is genomen tot oprichting eener industriebank, met het hoofdmotief om dc uitbreiding der nijverheid te bevorderen, mede door het vestigen van nieuwe bedrijven. Maar deze bedrijven zullen inden regel alleen dan levensvatbaar blijken, wanneer zij juist bij hun opkomst en ontwikkeling worden beschermd legen stellig te verwachten pogingen uit het buitenland om ze reeds bij haar ontstaan dood te drukken. In dit opzicht zou de nieuwe wet voortreffelijke diensten hebben kunnen bewijzen, wanneer in art. 2 de strekking tot uiting was gekomen „om de werkgelegenheid in Nederlandsche bedrijven te behouden en te verruimen”, zooals bij amendement was voorgesteld. Maar zooals we reeds in ons eerste artikel zagen tot deze koerswijziging in onze handelspolitiek was noch de Regeering, noch de Kamer te bewegen. Het krachtigste argument, dat de tegenstanders aan voerden en dat wellicht ook bij de Katholieke tegenstemmers den doorslag heeft gegeven, putten zij uit het zoogenaamd „incidenteele” karakter van de voorgestelde wetswijziging. Het ging naar hun meening niet aan, om van een eng-beperkt wetsontwerp met tijdelijke uitzonderingsbevoegdheid gebruik te maken, ten einde een radicale frontverandering in zake handelspolitiek teweeg te brengen. Maar het ongeluk wil, dat het buitengewoon lastig is, de economische vraagstukken in hun geheel behandeld te krijgen in en door ons Parlement. Het gaat altijd bij stukjes en beetjes. En als wij wachten moeten tot de Regeering zelve komt met afgeronde voorstellen tot een algeheele beschermende tariefswijziging, dan vreezen wij, dat het industrieele kalf verdronken zal zijn, alvorens de welhaast bodemlooze put van dén vrijhandel gedempt is. „Sero sapiunt Phryges!” Wij zijn niet ten onrechte beducht, dat onze boven-Moerdijksche staathuishoudkundigen even traag zullen blijken in het behartigen van de lessen der economische praktijk als de hardlecrsche Phrygiërs, die hun dwaling eerst erkenden, toen de vijand hun benarde veste reeds geheel in zijn macht had. --- Het aftreden van Minister Verschuur Dinsdagavond vergaderde de Eerste Kamer. De GRIFFIER leest voor het Kon. besluit waarbij aan Mr. T. J. Verschuur eervol ontslag wordt verleend als Minister van Economische De VOORZITTER, mr. W. L. baron de Vos van Steenwijk houdt de volgende rede: Het daareven voorgelezen Koninklijk besluit mag niet zonder meer door de Kamer voor kennisgeving worden aangenomen. Ik gevoel mij haar tolk, wanneer ik diep leedwezen uitspreek over de reden, welke den heer Verschuur noopte inde kracht zijns levens een arbeidsveld te verlaten, waarop hij in zeldzaam moeilijke omstandigheden immers ineen tijd, rijk aan economische conflicten, met groote toewijding en ongcmeene inspanning gedurende 41 jaar is werkzaam geweest. Moge, nu de afgetreden bewindsman van zware zorgen is ontheven, allengs volkomen herstel van gezondheid intreden, en hij na niet lang iijds verloop wederom zijne talenten den lande kunnen wijden. De MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN a.i., de heer COLIJN spreekt namens het Kabinet woorden van dank uit voor de waardeerende rede van den Voorzitter. Beter dan iemand anders begrijpt de regeering dit verlies; zij zal er slechts met moeite in slagen, iemand te vinden hem als opvolger waardig. De regeering sluit zich aan bij de wenschen van den Voorzitter inzake een spoedig herstel van den heer Verschuur. De heer J. F. L. Otten (V.D.) benoemd tot lid der Kamer inde vacature-Westerdijk, legt in handen van den voorzitter de voorgeschreven eeden af en neemt zitting. Verschillende wetsontwerpen worden goedgekeurd. --- De muiterij aan boord van „De Zeven Provinciën” Indrukken van de laatste zitting. Aneta meldt uit Soerabaja: De laatste morgen van het door den president zeer rustig en zeer zakelijk geleide rechtsgeding leverde spannende momenten op. Er had een woordenduel plaats tusschen den fiscaal cn den raadsman Van ’t Hof, die elkander de poverheid hunner argumenten verweten. De mondelinge verklaringen der beklaagden getuigden van de gevoelens van diepe emotie, waarmede zij werden afgelegd, terwijl het beklaagden was aan te zien, dat zij hunne ontroering met moeite beheersehten. --- Duitsche Jeugd Uniformverbod voor Katholieke jeugdorganisaties. Anti-katholieke beschuldigingen. Uit München: Het hoofd der politie te München heeft in het belang van de handhaving van de openbare rust, orde en veiligheid het dragèn van unifonrkleeding of uniformen lijkende kleedingstukken alsmede van insignes waaruit het lidmaatschap vaneen Katholieke jeugd- of gezellenorganisatie blijkt, verboden. Overtredingen worden gestraft met maximaal 6 weken hechtenis of 150 mark boete. Het verbod treedt onmiddellyk in werking. Onder levendige deelneming door de bevolking werden op plechtige wijze op den Paradcplatz te Darmstadt de gekleurde mutsen der studenten van hoogere onderwijsinrichtingen verbrand. De mutsen waren levorei:, op de punten van sabels, gestoken, door de straten gedragen. De strafleider van den „Jungbann”, Richter, ■wees ineen toespraak op de beteekenis van deze „socialistische daad”, die een einde maakte aan den kastengeest en het obscure standenvcrschil vaneen overwonnen tijd. Onder het gemeenschappelijk zingen van het lied „Unsre Fahne-flattert uns voran” verteerden de vlammen de met benzine begoten mutsen. Met een défilé der Hitler-jeugd eindigde de vreemdsoortige „plechtigheid”. Gothard Ammerlahn, de leider der Oostenrijksche afdeeeling van de Hitlerjeugd, heeft een waarschuwing laten hooren, waarin hij zijn aanhangers aanmaant om op hun hoede te zijn tegen provocatie door politieke tegenstanders”. „Een kleine kliek van vermomde, maar actieve centrumpolitici”, zoo verklaarde hij, „probeert juist thans het overgebleven deel der Katholieke jeugd, dat nog niet bij de Hitler-jeugd is ingelijfd, voor sinistere politieke doeleinden te gebruiken. Zij pogen door monsterachtige daden van provocatie de Hitler-jeugd te verlokken, om onvoorzichtigheden te begaan en hopen op deze wijze martelaars te maken, wier namen zij willen bekend maken door middel van hun over de heele vereld verspreide laster-machinerie”. --- De Kon. Ned. Jaarbeurs Uit Utrecht. De raad van Beheer der Kon. Ned. Jaarbeurs 'eelt ons mede dat in afwijking van de oornronkelijk vastgestelden datum de a.s. najaarsb'eurs zai worden gehouden van 11 tot en met 20 September 1934. --- Het dreigement van Japan Chineesche protestnota. Uit Shanghai. Half officieel wordt medegedeeld, dat de Chineesche regeering Dinsdag bij het Japansche gezantschap een nota heeft laten overhandigen. De Chineesche regeering behandelt hierin haar standpunt nopens de Japansche verklaring van 17 April jl. en legt er den nadruk op, dat de Chineesche regeering over den inhoud ervan niet van gedachten wil wisselen, aangezien onder deze omstandigheden een overeenstemming tusschen China en Japan geheel onmogelijk is. De Chineesche nota is in het bijzonder gericht tegen de politiek der Japansche regeering, welke hierop neerkomt, dat Japan een zg. politiecontrole wil uitoefenen over de Chineesche republiek. --- Gemeenschappelijke Amerikaansche Engelsche stap te Tokio? Uit Washington. In ambtelijke kringen wordt niet officieel toegegeven, dat de regeering der Ver. Staten bij het ministerie van Buitenlandsche Zaken te Londen onderhandelingen heeft aangevangen overeen gemeensclr.opelijke houding tegenover de verklaringen van ambassadeur Saito tegenover de Washington Star. Engelands obformaties te Tokio aldus wordt gezegd, is geheel gehouden naar den geest van Washington. De onderhandelingen tusschen Washington en Londen over de kwestie van het verre Oosten duren voort. Al naar gelang van het antwoord van Japan zal misschien door de beide landen openlijk stelling worden genomen. Intusschen streeft ambassadeur Saito ernaar de opwinding welke zjjn uiteenzettingen te Washington hebben teweeg gebracht te kalmeeren. Hij verklaarde dat Japan noch een protectoriaat in China overweegt noch een schending van het 9-mogendhedenverdrag. Japan eischt evenwel, -dat China zijnerzijds het principe der open deur niet schendt. Klaarblijkelijk bedoelt de ambassadeur hiermede de boycot! van Japansche producten in China. Ambassadeur Saito is sedert het bekend maken van het Japansche manifest niet in het staatsdepartement geweest. Dit departement stelt zich op he standpunt, dat het officieel niets van de aangelegenheid weet. --- Het verzet in Kepoeh Soerabaja, 24 April (Aneta). Omtrent het verzet in Pasoeroean wordt nader gemeld: Gisteravond zijnde assistent-resident en de regent naar Pasoeroean vertrokken voor het instellen vaneen onderzoek. Nog 10 personen werden gearresteerd. Op een groot aantal slagwapens werd beslag gelegd. Vandaag zal een sterke politiemacht naar Kepoeh vertrekken, voor verdere arrestaties en huiszoeking op groote schaal. De bevolking van Kepoeh staat bekend als lastig en roerig. Zij heeft steeds geschillen met andere desa’s. Kepoeh is berucht door de vele houtdiefstallen. --- De jacht op Dillinger Uit New-York. Volgens berichten uit Wercer (Wisconsin) zijn daar eenige vliegtuigen aangekomen met ambtenaren der crimineele bondspolitie. Zij zullen de politie en de gendarmerie versterken, welke de bende van Dillinger achtervolgt. De ambtenaren hebben bevel gekregen direct te schieten zoodra zij Dillinger of een van diens bendeleden zien. De schuilplaats van Dillinger is geheel onbekend. Men vreest dat de boeven probeeren Detroit of Chicago te bereiken. De bor.dsregeering zal streng optreden tegen personen die Dillinger op eenige wijze behulpzaam mochten zijn. Inde grootere steden worden de bankinstellingen extra bewaakt. Men neemt aan, dat Dillinger zal probeeren uitte wijken naar Canada. De verkeerspolitie volgt met van radio-installaties voorziene pantserauto’s de verdachte wagens. --- Het filmcongres te Rome Conflict tusschen Duitsche vertegen. woordigers. ... Men schrijft uit Rome aan de „Msb.” d.d. 22 dezer: Aan het filmcongres, dat op het oogenblik alhier gehouden wordt, wordt ook deelgenomen door het bestuur van het internationale Katholieke filmgenootschap, waarin dr. Erich Muckermann, een neef van de twee bekende Jesuieten, de Duitsche Katholieken vertegenwoordigt. Dit schijnt echter den officieelen Duitschen vertegenwoordiger op het filmcongres allesbehalve naar den zin te zijn. Immers, naar wij vernemen heeft de nationaai-socialistische gedelegeerde aan dr. Muckermann gevraagd, wat hij eigenlijk op dit congres te doen had en hoe hij het heeft durven wagen hier Duitschland te komen vertegenwoordigen! Uit de Vaticaansche stad: De H. Vader heeft de leiders van het internationale Katholieke filmgenootschap, die aan act filmcongres te Rome deelnemen, in audiëntie ontvangen. Zijne Heiligheid ontving eveneens den secretarie- eneraal van den volkenbond, Avenol. --- Trotzky terug naar Turkije ? Uit Parijs: De minister van binnenlandsche zaken. Sarraut, deelde heden mede, dat Trotzky in onderhandeling is met de Turksche regeering om toestemming te verkrijgen voor een verblijf in Turkije. --- TH. VIANEN † Inde „Limburger Koerier” wijdt de hoofdredacteur de heer Jac. van Term, het volgende zeer waardeerende artikel aan de nagedachtenis van den heer Vianen. In Theodoor Vianen verliest Limburg een begaafd journalist. Als een tijd- en vakgenoot eene herinnering aan hem wijden mag, dan is ’t er eene van hooge waardeering. Meer dan dertig jaar geleden maakte hij deel uit van de redactie van ons blad, en reeds toen onderscheidde de oud-leeraar inde klassieke letteren zich door de fijne beschaving van zijne pen. Want dit is altijd de karakteristiek van Vianen’s journalistieke werk geweest: dat zijn toon en zijn stijl steeds vaneen hooge cultuur getuigden. En toen hij ons blad verlaten had en een „Nieuwen Limburger Koerier” oprichtte, deed zich het wondere feit voor, dat, alhoewel beide bladen concurrenten waren geworden, de latere hoofdredactie van den „Limburger Koerier” nergens inde katholieke pers zóóveel'gelijkheid van opvattingen en beoordeeling van verschillende politieke vraagstukken aantrof als juist bij dezen mededinger, die tevens alzoo in wijderen zin een medestander was. Vianen was een organisator. Was aanvankelijk de „Limburger Koerier” het eenige dagblad in ons gewest de overige waren anderdaagsche bladen —, Vianen heeft eerst den „Nieuwen Limb. Koerier” tot een „Limburgsch Dagblad” helpen uitbouwen, heeft daarna de „Nieuwe Venlosche Courant” mede tot een dagblad gemaakt en is tenslotte terug gekomen, zij ’t in commissoriale hoedanigheid, aan het „Limb. Dagblad”, waaraan hij de tegenwoordige voortreffelijke hoofdredactioneele leiding verzekerd heeft. Het typeerde den fijnen, beschaafden stijl van Vianen volkomen, dat, toen hij aan de „Nieuwe Venlosche Courant” werkzaam was, jarenlang artikelen heeft geschreven, waarvan taliooze lezers meenden, dat ze nog altoos aan de pen van haren vroegeren medewerker dr. Nolens te danken waren. ’t Is reeds in Venlo geweest, dat een zenuwziekte, door overspanning ontstaan, hem getroffen heeft. Wel heeft hij nog een tijdlang geprobeerd vanuit Valkenburg, waar hij een rustig buitenleven gezocht had, z(jne courant in Noord-Limburg de onmisbare hoofdredactioneele leiding te geven, maar tenslotte moest hij ook van dezen arbeid afzien. Hetgeen hem niet belette zijn oude liefde voor de journalistiek trouw tê blijven door het deskundig vervullen der taak van gedelegeerd commissaris aan zijne Heerlensche stichting. Vianen heeft tot het laatste toe zijn krachtigen geest meester doen blijven van zijne steeds inzinkende lichamelijke levenskracht. Hij was een man, ook onder zijne ambtsbroeders zoodanig gezien, dat hem tijdens ’t langjarig bestaan der Limb. Journalistenclub eerst het secretariaat, daarna ’t vice-presidentschap werd toevertrouwd. Hij is een dergenen geweest, die het krachtigst rector Vander Marck’s welgeslaagd streven gesteund hebben, om inde gewestelijke journalistiek den ,bon ton” ingang te doen vinden, die een kwart-eeuw geleden onder sommige opzichten nogal eens te wenschen overliet. Met Theodoor C. Vianen is een man heengegaan, aan wien de Limburgsche journalistiek groote verplichtingen heeft. God moge zijne ziel inden hemel loonen voor datgenen. wat hij in Zijnen dienst ineen arbeidzaam leven gewrocht heeft. „De Zuid-Limburger” schreef over wijlen den heer Vianen als volgt: De katholieke journalistiek in Limburg heeft een van haar trouwste en meest scherpzinnige beoefenaars verloren. Want trouw en scherpzinnig was Theodorus C. Vianen, die inden leeftijd van 62 jaren te Valkenburg is overleden. Reeds vóór het intreden van onze eeuw was hij naar Zuid-Limbur.g gekomen, om zijn gaven van verstand en hart mee te deelen aan het katholieke volk. dat een stijgende belangstelling aan den dag legde voor de eigen, voor de beginselvaste pers. Door waardevolle beschouwingen, die van veel invloed zijn geweest op het geestelijke en materieele leven inde Mijnstreek, heeft de heer Vianen de gemeenschap gediend. En op het juiste moment begreep hij. dat een katholieke krant, wilde ze blijvenden invloed oefenen, op kominercieel hechten grond moest rusteu. De moeilijkheden is hij nimmer uit den weg gegaan. Als direkieur-hoofdredakteur van de Nieuwe Venlosche Courant bewees hij een figuur te zijn. een leider, die het verstond de katholieke gewestelijke pers op te voeren tot een in velerlei onzicht sterk staand dagbladbedrijf. Maar aan zijn verminderde gezondheid bemerkte hij den last van het samengaan van beide verantwoordelijke funkties. Deze mensch heeft geen rust gekend in zijn leven. Hij zocht het werk en keerde teen in Venlo de krant „op pooten” stond terug naar de Mijnstreek, omdat hij nu hier méér noodig was. Niemand is tenslotte onmisbaar. Maarden heer Vianen in het bijzonder dankt het Limburgsch Dagblad te Heerlen toch wel zijn vlucht. En hem moeten wel dankbaar zijn allen, die in het apologetisch blad .Overal” een sleeds ter beschikking staand wapen hebben bij de verdediging van het geloof. Als een geesielijk testament voor iederen katholieken journalist vinden we in het herdenkingsartikel, dat de eigen krant aan haar betreurden gedelegeerd-commissaris wijdde, deze treffende woorden van wijlen den lieer Vianen inde her‘nvoring teruggeroepen: „Houd vast aan het H. Geloof, blijf trouw aan de Katholieke partij, ook in strijd en moeilijkheid, volg de leiding der geestelijke Overheid, oefen gepaste kritiek waar het noodig is en neem daarbji geen blad voor den mond. maar vergeet nooit, dat het de plicht is van den gewetensvollen journalist om hel Roomsche vaandel trouw te blijven, mn naar mee te helpen hij den opbouw der Katholieke en bovena! om dc -eoh'en der Moederkerk te verdedigen inden '-""hetëken s'ri.id onzer dagen.” De ziel van dezen oprechten strijder voor de ' iiholieke zaak in Limburg, vinde haar belooning inde eeuwige Godsaanschouwing. --- Advertentie DE ABONNÉ’S VAN DE LIMBURQER ZIJN VOLDENS POLIS-VOORWAARDEN TUSSCHEN 18 EN 65 JAAR TEGEN ONGEVALLEN VERZEKERD VOOR DE VOLGENDE BEDRAGEN fnnnn b'i levens- f Afln bij overlijden (in bef ftltfl bij verlies var fAA bij verlies fAA bij verlies van fA fl bij verlies van f f|A bij verlies van MP bij verlies van Mfl bij verlies van |P bij verlies van /111 _ langeonge- t h|||| B roep bij ondergrondsch f 4|||| , een hand, t nll _ van f nll _ 2 leden van t 411 _ 3 leden vaneen T /II _ een lid f I*l een lid van t lil _ 2 leden vaneen f*l. ’n lid van eiken LIIUUi schiktheid I UUUi mijnongeval f300.-) I IfllUi voet of oog I UUi een duim I UIL ’n wijsvinger I UUi anderen vinger I LUi vaneen duim | |(|i een wijsvinger I lUi” anderen vinger lUi anderen vinger Deze verzekering is geldig voor hen. die gedurende minstens één week betalend abonné zijn Polis behoeft NIET verstrekt te worden ledere aangifte MOET binnen DRIEMAAL 24 UUR na het ongeval geschieden ---