FEUILLETON. MEISJES mi van BERTA RUCK. (Nadruk verbodenh . 25 Uniform schijnt altijd de juiste dracht op de juiste plaatste zijn, terwijl gewone kleeren, willen. ze dat effect bereiken, al héél smaakvol en elegant moeten zijn. Maar slechts één vrouw op de twintig is daarvan te overtuigen ! Elisabeth en ik waren echter wat in onzen schik, toen de leidster order gaf, dat er op het concert tóch uniform gedragen moest worden. Het concert begon vroeg, om weer vroeg te kunnen eindigen. We zouden ónmogelijk tijd hebben kunnen vinden om na 'ons werk en ons souper nog eens een heele verkleedpartij te gaan houden vooral de meisjes van de houtvesterij niet, die nu twee mijlen van het kamp inde bosschen werkten. En het zou niet aardig zijn, wanneer zij in uniform verschenen en de andere meisjes niet'. We moesten er allemaal hetzelfde uitzien, vond juffrouw Easton, en ons dan maar zoo netjes mogelijk maken door vlug een schoonen, gestreken kiel aan te schieten en onze laarzen een extra beurt te geven. Natuurlijk ging er een algemeen geweeklaag op, maar tenslotte kon toch niemand haar ongelijk geven. Vic hield den moed er in. „Nou, wat geeft dat nou, lui, de jongens loopen toch zeker ook in d’r eeuwige blauwe hospitaal-kloffies.... laten we hea dan ook maar gezelschap houden.... Ik zal anders wel afsteken bij die fijne vriendin van ’t Bleekgezicht, zeg.... Die heeft heusch geen gesmockte kiel aan, daar kun je amen op zeggen. Einders, wat keek ze me vuil aan, daar bij Lloyd inde winkel. Ze vindt me natuurlijk geen dame.... lang niet! Maar ik gaf nou toch ’n mooi dubbeltje, als ik precies wist, wat ze eigenlijk in d’r schild voert! Zou ze een goed oogje hebben op de kaptein, Bleekgezicht? Dan zal ze vanavond wel erg d’r best d0en....” Ik zei een beetje bitter: „Och, als zij bij iemand inden smaak wil vallen hoeft ze heusch niet zoo bijzonder haar best te doen.” „Zoo, is ze van die boffers,” zei Vic, welgemoed haar schoenen poetsen. „Nou, maar ik zal d’r vanavond eens fijn inde gaten houden, en ’ns kijken wat ze....” „Voortmaken, meisjes !” drong Juffrouw Easton inde open deur. „Het concert begint om kwart voor zeven. Het is hoog tijd om op stap te gaan!” Ik had nooit gedacht, dat er zoo’n *allcrgchoegelijkste stemming zou kunnen heerschen in een hospitaal. De enorme dubbele salon van het mooie oude buitenhuis, die zeker heel wat diners en ouderwetsche bals had meegemaakt aardig stijf en saai, naar ik veronderstelde was nu ineen geïmproviseerde concertzaal herschapen. En saai zou de fuif, die er ditmaal gegeven werd, we! allerminst worden ! De gewonde jongens zwermden rond als blauwe bijen, heetten de bezoekers welkom, en wezen hun de voor hen bestemde plaatsen inde lange rijen stoelen, waarmee de céne helft van de groote zaal dicht bezet was. „Daar zijn ze! Het Landleger rechts!” riep een vroolijke stem, toen we naar binnen dromden inde twintig meisjes in uniform. Het was Peggy’s sergeant, die ons aldus begroette. Zijn haar glansde nog ééns zoo spiegelend als de parketvloer; hij droeg de grootste roos, die ik nog ooit van mijn leven gezien had, in zijn knoopsgat en een émaille klaverblad- vanvier versierde als dasspeld zijn roode das. „Ik heb order gekregen, deze plaatsen voor de jonge dames te reserveeren. De beste natuurlijk!” zei hij stralend. „Stalles dezen kant alsublieft. Peggy, ga jij op ’t hoekje zitten, dan kun je er tusschen de nummers vlug uit wippen.” „Ik sta verbaasd over je,” zei ze streng, terwijl we genoegelijk op onze plaatsen gingen zitten en de vroolijke, woelige zaal rondkeken. Op den achtergrond was een podium opgeslagen, met opzij de piano. Er was een gordijn gemaakt, dat er uitzag, alsof alle overtollige spreien uit het heele huis met paktouw aan elkaar genaaid waren. Vóór dat gordijn stond (zooals ik dadelijk bij ons binnenkomen had gezien) onze gastheer, kapitein Holiday. Zijn avondcostume deed hem grooter schijnen en hij was nu weer héél iemand anders dan de knappe militair in zijn straf khakipak of de sportieve grondbezitter in zijn oude tweedjasje. Hij leek me opeens weer een volkomen vreemde. Het gaf me een gevoel van verkilling. Hij stond te praten met een van de soldaten, een roodharigen jongen, die er uitzag als een geboren acteur. Ik hoorde kapitein Holiday zeggen: ,Prachtig. Ik zal den kolonel zeggen, dat hij zich door jou moet laten opdoffen, ’t Is trouwens pas voor na de pauze.” „Juist, kapitein,” zei de roodharige. Kapitein Holiday keek zoekend door de zaal rond en kreeg ons gezelschap in het oog. Ik hoorde, hoe hij even: „Ah!” zei. Hij glimlachte cn knikte tegen me. Dit monterde me een beetje op na die kille gewaarwording van daarstraks. Hij deed een stap naar voren ik wist zeker, dat hij naar me toe wilde komen Maar op dat oogenblik riep een heldere, coquette stem: „Dick!” En daar kwamen, dooreen deur vlak bij het tooneel, Muriel en haar moeder binnen. Mevrouw Elvey, het soort van moeder, dat eigenlijk voor niets anders geschikt is dan om een passenden achtergrond voor mooie dochters te vormen, zag er weltevreden en waardig uit in haar zwarte japon van zware zij, met het diamanten garnituur. En Muriel zelf o, wat was ze beeldig! Ze' droeg een onvervalscht Parijsch jurkje van witte zij, geborduurd met toefjes héliotrope, een meisjesachtig, naïef modelletje, dat ze met de noodige zonnige kinderlijkheid wist te dragen. Zoo’n visioen had Careg nog nooit aanschouwd! Geen wonder, dat de jongens allemaal hun oogen uit hun hoofd keken! Geen wonder, dat de Landmeisjes, in haar frissche, maar grove kielen, zich voorover bogen en haar verrukt bestudeerden, met zuchtjes van bewonderende afgunst, zooals ze geslaakt zouden hebben bij ’t bekijken van de modellen ineen chic modeblad! Geen wonder, dat ze op den voet gevolgd werd dooreen slanke gedaante in smoking kolonel Fielding. (Hij dus ook al!) Geen wonder ook, dat haar neef, kapitein Holiday, onmiddellijk aan haar zijde was, en zijn donker hoofd in levendig gesprek naar haar gouden krullen overboog. – Hoe vreemd het nu ook mag klinken, dat gezicht bedierf de heele eerste helft van het concert voor me. In ’t begin wist ik niet, waarom. Ik hield me zelf vóór, dat de herinnering aan wat ze me een paar maanden geleden had aangedaan, me nü nog jaloerscli op haar maakte. Ik stelde me voor, hoe dat goudhlopde hoofdje van Muriel er moest hebben uitgezien naast een ander donker hoofd dat van Harrv! Ik kón mijn gedachten daar maar niet van afleiden. Ik zat naar Muriel te kijken, zooals ze daar het middelpunt van aller blikken aan de piano haar nummers ten beste gaf, en ik besefte, wat ze voor Harry moest beteekend hebben. Geen gedachte had hij meer voor mij overgehad sedert dien avond, waarop ik hem aan haar voorstelde. En nu was de geschiedenis zich aan ’t herhalen. Nu was ’t kapitein Holiday, die geen blik meer over had voor iemand anders. Het deed me pijn. O, niet in verband met kapitein Holiday natuurlijk, verzekerde ik mezelf haastig. Maar in verband met den ander. Ik had gemeend, dat ik daar overheen begon te komen. Maar wat kan die jalouzie nog lang en vreemd nawerken. Ik zat daar zwaarmoedig te piekeren tusschen mijn collega’s die blijkbaar het grootste pleizier hadden. Ik lachte met de anderen mee, als het noodig was, ik keek met de anderen naar het tooneel, en applaudisseerde toen het gordijn viel bij Muriel’s muziek voor het einde van het eerste deel. Toen riep kapitein Holiday, die nog steeds bij de piano stond naast Muriel: „Er zal nu een pauze volgen van vijftien minuten! Oorlogstijd-ververschingen zijn te vinden inde eetkamer.” Met geschuifel van stoelen en druk geroezemoes verdween het gehoor dus uit de 'concertzaal’ en stroomde de breede gang in. Ik volgde de anderen. Maar mijn triestige stemming had me uit mijn nieuw en zonnig leven op het land teruggevoerd naar de troostelooze dagen in Londen, vlak nadat Harry vertrokken was. Ik ging op een stoel bij de deur zitten en keek toe. leder Landmeisje had een of twee gewonde soldaten gevonden, cfie hun best deden, haar aangenaam bezig te houden. Vic, met Elisabeth onder haar vleugels, was het middelpunt van een groepje blauw. Toen werd me een groot glas limonade gebracht door den vriendeljjken jongen met het roode haar, dien ik met kapitein Holiday had zien praten. Hij had een eigenaardige stem, schor en toch piepend-hoog. Hij vertelde me, dat hij door de longen was geschoten. „Met mijn beroep is ’t nou na den oorlog voor me gedaan,” zei hij opgewekt. „Mijn mooie zangstem is naar de maan.” Hij verteide me, dat hij bij het tooneel was geweest vanaf zijn tiende jaar, dat liij in 1914 dienst had genomen. Hier kwam sergeant Syd op ons toe met zijn arm door dien van Peggy, en mengde zich in het gesprek. We praatten een poosje door over de ervaringen van den gewezen tooneelspeler inde loopgraven. --- Advertentie ‚. . w.v . . .r – :- .»r-zc-a'—:\î->"—:' »““M\’ ' ??:: “ Ó : @‘äáwìvwfimxï‘ijgwfiïëw? ’““,Î3ËÊÊËË _ ::.. ';:.-.- .-:;‚;:;x;' -._:;:«:_ '-:-::aë:;:-.;:;:-:;>.QÊÎ;:;:; _'—'‚Q;:;:_<;z;:-:à:.;.;.3::.::;5-:5;:;:53>1;3;:;:5 -;:;:;:;:;:-z‚‚‚_;.îzî:_. 4-5:1:1:î5..«*>.2:1:1-5 '.1: .-. :‚_ -: ' w:- ‘-.- '-‘:-:-:=:»’x – “:'-".'." -:‘-> '-:-.'-:°._-:-: an.-.v.”‚':-.'.wu—:»:-:-:-:+:-:f‚“"-3:24»: "':-'. .; ’ff-? Í-:='Ë‘ äfî=àäïïv. ‘ìËïìê.Ê—$fâïì ' '*ëáà“f')’e"fió» $<-n:”’î’ .<‚. '95»: ':-':5:-.: .. ‘r" "v:-='Ix ->‚>:î:ï'î "'=:' -_—:-5 ”+Z:ï$'î":f ;:;:;:-: ‘-::î$:îzl v:;3- ' f— ' . .v.-.u . .» .°.-...».+«.-- ._ v;ó.- -' '.‘-': '< -- (" ;.-.;.;.;‚ ia:-‘b' '—:_:-' 'î:-':::î: '—:«:-: .’;:=::3‚' "I}: ‚:: ÈáË ‚‘:.îá' =:*‘3À": \;:;:$ _, ‘:;:;:: ‚..-.v5.-‚._:;:5:3 'í ìq+_.;:; :-:-.-. .-:-:2:5:'.- ' : -:;.<5 :::. -.-) :::1; ' :-:-:-._ '_ _:;:; :fv2';: & ' «5%»;ÉË9 3:73 :::a:s:a:s:.t s'ê :-v 35: :5:5:3: Î. %. a—:::;:s:5:a. 5-:=::-„:5£ :s::f.; '?:£:Ïá -\ – – – – :.3. r.;.;. -..;.;.» ;;:55 ‚;:;.;.;:; ...-.….»a:;:;:;; ;:.\ 53;_:Ëf; ;. .;:;:; ;:;:;:;:‚ -‘_-:.: _ ‚_.;:;:-;-';t;z; :;:«:-’ -. :;._ :":v';.-:- ':"'33' -:-"-'"ï- ‚.z':î:ï:ï:'cï:«. _‚f;;:;:;?; ->_:;:;:;:;>_$_rï;z;z; î°îî'.".: ËË521:53 355155 :: -!- .a:4-:-:—:;:-:-:-:<:y. f:-:':—:->z- .;.;.;.;.;.;.;.-:;.-.;. ;:-.-:- .:.-.;.;.;.‚ ____;>;‚;‚t : _.;.;.; -_;;.- v.; ».;:5' -:î:î:'îr-z;;-;-'-:_:_:r'.‘fíiiíîíïÈîíëîíïfïïïï*ffiïîìî:::a>-.-o$:f-'Ê:Éiîîf-‘ËIÊZËZ:.;-:::;:;:;:;:;:j:f:itgá:äzïì:âîzí:-:íz’.'—:$:=3=:::î:îzf:î:=:?Ëîffilz'îÈ-'Ë=Ë=EîE:ì:3:355251335:5;1:1:1:55:5:î:î:-'È r.’ -;3;?_-,gê<ê:êka;..:a$$$-&:ìriê:ésäáâ:z:zzàfzäìêfqîszfzgzzî-„=5â:3:1<5:335:3:5:5>153x25:55-533{;*—:â::5::x::fäfâaëá:i:ìzîzszzá35:3:5:2:5:5:3á:3:î;fz3:i:‚ë>:ss:fis_::::ï;i:s:z:5:ë:í:gs:a: 35ÏfE.;._.‚.E:E:EZË;‚th:;3î;î;I-_ì;î;:fzfzìi:EÎâfîïîflïáê:âäêîziîí:ï:ï:ïiï:ï:ï::::zîzï:î:îzïzth—P>:<(::::"îzîïî:::.-:_:»:-:-:-'t»:-L—:»:»:»:q-za.z.w.-.—.-.-.-.-.u-a. . „..…. . . . . . .. LOOPEN Gsen man of vrouw met verstand, die zijn kans wil missen ! De zeer uitzonder» lijke, de eenfge kans, om door niet meer dan één, één gulden te wagen, straks wellicht de gelukkige bezitter vaneen auto of een heel landhuis te zijn ! Voor één gulden : EEN .ANUHUIS m EEN AUTO Loten verkrijgb. bij de v. d. blad. Indien franco toezend. wordt verlangd, stort dan f. 1.— per lot op Gironr. 267130 v. h. Nat. Comilé Vatie. Wereldtent, 1936, N.Z. Voorburgwal 276, A'dam. 50.000 LOTEN, PRIJS PER LOT F. 1 loterij van het Nationaal Comité voor Nederland • voor de Vaticaansche Wereldtentoonstelling 1936 ven de Katholieke Pers. Goedgekeurd bij besluit van den Minister van Justitie d.a'. / 4 Sept. '35 No. 876. £ FtREKKINGI [ 31 ] |JANUARiJ ‘fifECTIPICATIEr 'Qp een, deel der' loten, is dezer Loterij door dén Minister gedateerd 4 Sept. '36. Dit moet natuurlijk zijn 4 Sept.’ '35. KOOPT DEN BUNDEL GELEGENHEIDSVERZEN „IK FELICITEER U” door JOS. RITZEN. Onderhoudend, geestig, gedeeltelijk ook humoristisch van inhoud – VERKRIJGBAAR Bi}: Het Boekhuis, Limbrichterstraat en Bureau „De Limburger”, Rijksweg (Zuid) PRIJS f 1.- PRIJS I L --- Advertentie VRAAGT I BIJ UWEN BOEKHANDELAAR W NAAR DE VOLGENDE LOEKEN: K | SELIJKSTRiMTECHNIEK I Hj door Ir. GH.M. DE GROOT E.i. Directeur der Middelbare Technische |p Prijs in prachtband f4.SO I fISSELSÏIiIïHEK js!. I M Oeel len I!, in ÉÉN PRACHTBAND dienen Van denzelfden schrijver. *Bv®n® Vj?r m „.. ._BA zelfstudie I‘ --- Advertentie Te koop goedgekeurde TREKHOND (reu) hoogte G 9 c.M., oud 18 maanden. Adres: Houtstraat 137 Grevenbicht. BEKW. BOEKHOUDER b. z. a. voor bijwerken, controleeren of inrichten van boeken, liefst avonduren, v. g. g. v. Br. onder no. H-l bur. dezer. Fbaby-uitïet Van ouds bekend adres voor gemaakt Kindergoed voor de luiermand Muller Hermans, Voorstad 13 SITTARD Huis Qosnrads St. Anna Gelegenheid tot opname v. Ouden van dagen (mannen). Ook aparte kamers beschikbaar. Inlichtingen verstrekt de Rector van het Gesticht IIIAI) mmÊÊmmk kGffih eOENCti teN UI TG LUWIN GEER VOCTSTAPPEtf Bij alle drogisten. GOLFPLATEN in prijs verlaagd, lang 1,53 M. p. st. 68 et. lang 1,83 M. p. st. 81 ct. lang 2,14 M. p. st. 94 ct. lang 2,44 M. p. st. 1,08 lang 2,75 M. p. st. 1,22 lang 3,05 M. p. st. 1,35 Bij eenige afname franco door de geheele mijnstreek. B. KLEIKAMP, YToorstad 2 Sittard, Telf. 242. GELDEN BESCHIK B. voor div. doeleinden. Uitsl. boven ƒ 500.—. Billijk en discreet. Br. Weteringkade 42, Den Haag. --- Advertentie BEKENDMAKING Het Hoofd van het Gemeentebestuur van GREVENBICHT, brengt bij deze ter kennis van de ingezetenen dezer gemeente dat van 5 t. m. 28 Januari 1936 ter secretarie dezer gemeente ter inzage zfjn neergelegd de stukken als bedoeld in art. 84 der Onteigeningswet (art. 34 Woningwet) betreffende de onteigening van huis, schuur, stal, erf en tuin, toebehoorende aan HENDRIK BEEK alhier, kadastraal bekend gemeente Grevenbicht sectie B 2571, benoodigd voor het verbreeden vaneen weg aldaar. GREVENBICHT, 4 Januari 1936. Het Hoofd van het Gemeentebestuur vnd., M. J. A. B. M. KOTEN. Oude Couranten te koop 1 K.G. voor 6 ct. 10 K.G. voor 50 ct. 25 K.G. voor i I. AF TE HALEN Bl} ADMINISTRATIE N.V. COURANT „DE LIMBURGER” RIJKSWEG-ZUID No. 2 SITTARD Elke z@nt iswor hen HELP MEE! Zij zullen het moeilijk hebben den Eg! wt komenden winter. Het Crisis Comité Ijß stelt iederen cent voor hen beschik-33 baai. Stelt U het daartoe in staat BjK door Uw bijdrage. jp;*'•. . , •> ‘' ''' . ' --- Advertentie De klanten schrijven ons Natuurlijk ! blijven wij onze kwaliteit t handhaven BLAUWMERK Zeer goede Cacao per ons-pak .... 10 per V2 ponds-bus . . 25 GROENMERK Zeer fijne Cacao per ons-bus .... 16- per '/z ponds-tromme!. 40 per ponds-trommel . . 80 ORANJEMERK De allerbeste Cacao per ons-bus .... 20 per V2 ponds-trommel. 50 per ponds-trommel . .100 Bij de Gruyter's Cacao smaken De Gruyter's Amandelkransjes heerliik i b amrlitfit ü a n --- Advertentie MEUBELS EN WINKELGOEDEREH DEURWAARDER A. MOMMERS TE HEERLEN zal op Vrijdag 17 Januari 1936, ’s nam. om 2 uur, aan de Oranje Nassaustr. 33 te Heerlen PUBLIEK a CONTANT VERKOOPEN: WINKEL- en KANTOORGOEDBREN, als : v. Berkel weegschaal, v. Berkel electr. koffiemolen, Nationaal kasregister, kruideniersinventaris met glazen toonbanken, compl. sigarenzaak, café-buffet, toonbank, kaartsysteem kas ten, bureau, pers, kaartsysteembureau, schrijfmachine, bureau enz. MEUBELS, als : Lits-jumeaux slaapkamer, 2 pers. slaapkamer, waschkast, hangkast, 3d. matras, 2 pers. ledikant, complete huiskamer, fornuis, haard, kachel, crapaudstel. Dressoir* canapé, radio, groot buffet, naaimachine, piano, DIVERSE OLIEVERFSCHILDERIJEN, Losse crapauds, karpetten, mangel. Porcelein, glas- en aardewerk en wat verder ten verkoop zal 'worden' aangeboden. Kijkdag Donderdag 17 Jan. a.s. van 4—B uur. Publieke vetkoop ven een Automobiel De Ontvanger der Invoerrechten en Accijnzen ie MAASTRICHT, zal op Vrijdag 17 Januari 1936 des voormiddags 11 uur precies in het belastinggebouw, Kapoenstraat 2, publiek verkoopen : Eeh in goeden staat verkeerende PERSONENAUTOMOBIEL merk MARMON (8 eylinders). Te bezichtigen een uur voor den verkoop. --- Advertentie het afgekapte SNDEIHOUT liggende op de perceelen om- en bij de Steenen Sluis. Adres: NOTARIS JOS. VAN WESSEM, TE SITTARD. Publieke verkoop van BEUKEN NOTARIS LEINARTS TE SUSTEREN zal op Donderdag 16 Januari 1936, namiddags half twee uur, op verzoek van den lieer Johan Adriaans te Dieteren Susteren, publiek verkoopen : 41 mooie lange BEUKEN van 1 Meter omtrek, te wassen staande aan de Koekamp te Dieteren Susteren. Vergadering hij no. 1 aldaar. OPENBARE VERKOOPING TE NIEUWSTADT. NOTARIS L. P. H. M. VAN BAAR TE URMONI) zal op Donderdag 16 Januari 1936 des nam. om 4 uur ten koffiehuize van dhr. Frans Cleven te Nieuwstadt op verzoek van zjjn principaal krachtens art. 1223 B. W. in het openbaar verkoopen: GEMEENTE NIEUWSTADT: HUIS Smet aanhorigheden, erf en tuin gelegen aan de Kremerstraat No. 162, kad. Sectie D No. 933, groot 3 aren, 5 centiaren. Toebelioorend aan dhr. Math. Hub. Booncn te Nieuwstadt. ---