Waanzinnige schietpartij te Hoensbroek voor de Rechtbank Vijftien jaar geëischt tegen invaliden mijnwerker Doodslag en poging tot doodslag bewezen geacht De waanzinnige schietpartij, welke te Hoensbroek plaats vond op den vroegen morgen van den zevenden Maart van dit jaar, een schietpartij waartoe het snurken van eèn ouden mande aanleiding was, is Maandagmorgen behandeld voor de rechtbank te Maastricht. De rechtbank was voor deze zaak samengesteld uit Mr. F. Janssen als president, Mr. v. Doornick en Mr. Ruland als rechters en Mr. Dautzenberg als ambtenaar van het O.M. De verdachte, de 48-jarige invalide mijnwerker H. J. Biermans, werd bijgestaan door Mr. Sanders uit Maastricht. Er waren acht getuigen gedagvaard. Eigenaardig is de wijze waarop het drama, dat op dien vroegen Maartschen dag heeft plaats gegrepen, voor de rechtbank werd geconstrueerd, nl. precies van achteren naar voren. De eerste getuige immers was de agent van politie Schelfaut, die op de plaats van het drama eerst arriveerde toen de daad was gepleegd. Zij vonden den verdachte buiten loopen, die, toen hij de politie zag, een beweging naar zijn zak maakte. De agenten overweldigden hem echter en vonden op hem een revolver, geladen met scherpe patronen. Dit wapen had verdachte eerst leeggeschoten, om het daarna weer opnieuw te laden. --- NIET ONTOEREKENBAAR. Dr. Janssen, psychiater van het Vincentiusgesticbt te Venray, had als deskundige een rapport over verdachte samengesteld. Dr. Janssen verklaarde ook voor de rechtbank, dat Biermans zeer prikkelbaar en driftig van aard is, maar dat daarin alleen een lichte verontschuldiging kan worden gevonden voor zijn daad. Over het algemeen immers kan hij niet als niet toerekenbaar worden aangemerkt. President: „Kunnen de feiten, ook nadat hij een paar uur had gerust, nog een aanleiding vormen voor het gebeurde?’ Dr. Janssen: „Dat kan zeker als U bedenkt, dat Biermans gewekt werd door het snurken, juist het gene waar de ruzie steeds om ging.” De' deskundige, dr. Holman, had een lijkschouwing verricht en vastgesteld, dat de kogel, die den kostbaas van Biermans had gedood, hem in de borst was binnengedrongen, door de maag was gegaan en inde rug was blijven steken. Zooals dat bij dergelijke gevallen vaak gebeurd, had het slachtoffer buikvliesontsteking gekregen en was daaraan gestorven, omdat hij door de schotwonde te veel bloed had verloren. De getuige Fr. Duysings, een zoon van het slachtoffer, kwam met zijn verklaringen tot aan het drama zelf. Hij vertelde, hoe de verdachte, die overigens met een kleine onderbreking reeds twintig jaar in dit kosthuis woont, den bewusten avond laat is thuis gekomen, kennelijk onder den invloed van sterken drank. Inde slaapkamer, waar ook een tweede kostganger sliep, kreeg Biermans ruzie overeen onderwerp waarover al vaak twist was geweest. De andere kostganger, een zwager van den ouden Duysings, snurkte namelijk geregeld en hierover had Biermans zich nl eerder erg kwaad gemaakt. Toen vader en zoon Duysings boven het lawaai hoorden, is de oude Duysings naar beneden gegaan om de zaak bii te leggen. Biermans greep hem aan en op het lawaai kwam ook getuige naar beneden, die den lastigen kostganger een paar slagen gaf. Hierna keerde de rust weer in het huis aan de Zandstraat, dat eenige uren later om vijf uur in den morgen het tooneèl zou worden vaneen verschrikkelijk drama. --- SCHOTEN IN DEN VROEGEN MORGEN. Om half zes ongeveer was getuige en zijn vader beneden gekomen om naar het werk te gaan. Verdachte zat toen inde keuken en terwijl getuige zijn schoenen zat vast te maken, ging Biermans naar zijn slaapkamer, om terug te keeren met een revolver, waaruit hij drie schoten loste op getuige. De oude Duysings wilde zijn zoon te hulp komen, waarop verdachte het wapen op dezen_ richtte en hem in de huik trof. Getuige en zijn vader hadden Biermans echter intussohen wel inde slaapkamer terug gedrongen, waar hij ten laatste nog een schot op getuige loste. Deze werd gelukkig slechts licht gewond, ierwjjl zijn vadêr en zeer ernstig aan toe bleek te zijn. Nog dienzelfden dag zon dit slachtoffer overlijden. Wat was er evenwel gebeurd tussehen de twist van ’s avonds en dit gebeuren van ’s morgens. De volgende getuige, C. J. Ruyters, een bejaarde man, zou het met alle bijzonderheden verhalen. Hij had reeds in bed gelegen, toen verdachte dien avond was thuisgekomen. Hij was echter nog wakker geweest. Toen verdachte de slaapkamer binnenkwam, wras liij kwaad geworden, omdat getuige ditmaal niet snurkte. „Nou snurk je niet, nou ik wakker ben!” had hij uitgeroepen en hij imd daaraan eenige bedreigingen toegevoegd. Na de twis* en het handgemeen, welke uiteen en ander gevolgd was, had verdachte zich gekleed op zijn béd gelegd. Tegen den morgen was verdachte wakker geworden, omdat Ruyters weer snurkte. Had hij al eens eerder gedreigd „Je bent waard, dat ik je kapot schiet”, thans stond hij op van zijn bed, haalde uiteen koffer een revolver, dat rij daar reeds jaren lang In bewaarde, laadde het met patronen en loste van van dichtbij, maar in het** donker —een scho-t inde richting van het hoofd van getuige. „Biste nog nit kapot?” had hij toen geroepen en verolgens voor een tweede kere geschoten. Getuige had zich doodstil gehouden, alhoewel hij beide keeren geraakt was. In het duister had hij wel gemerkt, dat Biermans vlak bij hem stond en uit angst, dat er meer kogels zouden volgen, verroerde hij zich niet. De verdachte was evenwel na deze twee schoten naar de keuken gegaan, waar hij een half uur is blijven zitten,totdat vader en zoon Duysings beneden kwamen. lets over het voorspel van deze schrikbarende daden van Biermans vertelt de volgende getuige, Mia Duysings, die 's morgens de vijf schoten heeft gehoord, welke Biermans op haar vader en broer heeft gelost. Verdachte heeft twintig jaar bij de familie Duysings gewoond, beh/udens een korte onderin eking. Biermans was namelijk een joosja in Lutteradc gaan wonen, dichter bij zijn werk, maar hij kon daar niet wennen en was weer teruggekeerd. Verdachte ontkent dit laatste pertinent. Hij is teruggekomen, omdat vader en moeder Duysings hem daar steeds om zeurden. Eindelijk heeft hij toen maar toegegeven. Pres.: „Ja, en daar hebben ze dan ook erg veel plezier van gehad!” Moeder Duysings, een mager figuurtje, staat kleintjes vlak voor de hooge tafel, waarachter de rechters zitten, als zoekt zij wat steun tegen dit plechtstatige meubel. Zij bevestigt in hoofdzaak de verklaringen van haar dochter en deelt op een vraag van den president mede, dat Biermans nog al baasspelerig was. Verre van rustig heeft verdachte deze verklaringen van de verschillende getuigen aangehoord. Verschillende keeren heeft hij op een brutale, grove manier de getuigen onderbroken, om gelijk te krijgen op detailpunten, die met de zaak weinig uitstaande hebben. Bij het ruwe afzijn de opmerkingen, die hij maakt tegen de familieleden Duysings, die hem al langen tijd plaagden en dwarszaten, zoo beweert hij. Pres.: „U geeft tocht toe, dat u geschoten hebt. op Buyters en vader en zoon Duysings?” Verdachte: „Ik heb in het wilde weg gescholen”. Pres.: „Maar alle schoten waren toch maar raak.” Verdachte: „Zij zijn er zelf tegen in geloopen.” Pres.: „Maar is dat snurken nu een reden, om op menschen te gaan schieten?” Verdachte: „Ze hebben mij er allemaal toe gedreven”. Pres.: „Voordat u probeerde drie menschen dood te schieten, had u toch wel eens iets anders kunnen overwegen. Bijvoorbeeld te verhuizen. U was daar toch geen gevangene?” --- REQUISITOIR. De ambtenaar van het O. M., mr. Dautzenberg, sprak in zijn requisitoir zijn deernis uit met de familie Duysens en ging daarna uitvoerig na, wat er dien bewusten nacht geschied was. Uit het feit, dat verdachte eerst nog de revolver is gaan laden en meer dan eens gedreigd heeft, ja zelfs aan Ruyters heeft gevraagd, of hij nog niet „kapot” was, concludeerde de ambtenaar, dat hier wel degelijk opzet in het spel is geweest. Verdachte heeft ook van dichtbij gericht en geschoten. Verdachte is toerekeningsvatbaar en de drank, zoowel als de drift waren na een slaap vaneen paar. uur ’s morgens om vijf uur wel uitgewerkt. Er zijn verbazend weinig verzachtende omstandigheden, aldus spr. en het eenige is eigenlijk, dat er voor dien nooit iets ten nadeele van verdachte is geschied. Spr. achtte een zeer strenge straf hier op zijn plaats en vroeg terzake van doodslag een gevangenisstraf van vijftien jaren. De verdediger, mr. Sanders, achtte de opzet daarentegen geenszins bewezen. Vast staat uit brieven, dat men Biermans gevraagd heeft om weer terug te komen. Vroeger toen hij veel kostgeld betaalde was alles goed, maarde moeilijkheden kwamen, toen dat kostgeld terugging, omdat Biermans invalide en werkloos werd. Verd. is ongetwijfeld psychopaath. Psycho-analytisch was het volkomen verklaarbaar, dat de laatste reactie van ’s avonds de eerste reactie van des morgens was, des temeer .daar hij wakker werd door het snurken, wat juist de oorzaak van de ellende was. Verdachte heeft een minderwaardigheidscomplex en derhalve gezocht naar een krachtig middel om gelijk te krijgen. Nu denkt hij aan de revolver, welke hij nog steeds heeft en schiet daarmee in het donker om Ruyters schrik aan te jagen. Hij gaat inde keuken zitten en wordt daar aangevallen door vader en zoon Duysings en dan gaat hij snel terug naar zijn slaapkamer om zijn revolver te halen. (Moeder Duysings, blijkbaar hevig aangegrepen door de gebeurtenissen, verlaat op dit moment, ondersteund dooreen deurwaarder de rechtszaal). Pleiter achtte ten aanzien van het schieten op vader en zoon Duysings een beroep op noodweer, althans op noodweerexces volkomen gegrond. Ten aanzien van het gebeurde met Ruyters achtte spreker mishandeling bewezen. Opzet om te dooden was er zeker niet. Verdachte heeft ook een abnormaal karakter en was ongetwijfeld niet toerekenbaar, toen hij zijn daad bedreef. Hij voelde zich vijandig behandeld door de heele familie. Bovendien was hij in 1926 ziek geweest en hij heeft t.b.c. aan de rug. Dit kan makkelijk psychische gevolgen hebben gehad, Gevangenisstraf achtte spr. voor verdachte volkomen effectloos en vroeg daarom als straf voor de mishandeling van Ruyters ter beschikking stelling van de regeering voor een bijzondere verpleging. Pres.: „De rechtbank zal uw beroep op noodweer natuurlijk gaarne overwegen, maar ik mag u opmerken, dat verdachte zelf bekend heeft, dat hij inde keuken niet is aangevallen.” Mr. Sanders: „De feiten zijn echter anders.” Pres.: „Waarom heeft verdachte dan niets tegengesproken tijdens het proces omtrent deze dingen?” Mr. Sanders: „Als u wist, hoe men moest trekken, om iets uit hem te krijgen, dan zou u weten, dat hij niets zegt, al zou u het nu nog eens voorlezen. Verdachte krijgt dan het laatste woord, maar hij maakt daarvan geen gebruik. Hij stemt zwijgend toe, dat de revolver, welke hem wordt getoond, zijn wapen is, maar verder zegt hij niets. De uitspraak wordt dan bepaald op Zaterdag 27 Mei a.s. „ --- Bejaarde vrouw te Tegelen overreden Zondagavond is op den Rijksweg T e g e 1 en V en 1 o de 69-jarige weduwe Schonenberg toen zij, na uiteen autobus gestapt te ziin, den weg wilde oversteken, dooreen auto overreden. Zij is eenige uren later in het ziekenhuis te Tegelen overleden. --- De Sergeant-Majoor en zijn hond EEN REN OP LEVEN EN DOOD. Onder de niet onvermakelijke belevenissen, die zich in het leger te velde afspelen, munt zeker uit het verhaal van den sergeant-majoor en zijn hond, die wij gemakshalve maar Mars zullen noemen. Het is overigens een historische gebeurtenis die wij uit den mond vaneen zeer achtbare edelachtbare opteekenden als een levendige reportage vaneen ooggetuige. Het gebeurde „ergens” het beroemde oord, dat geen nader uitsluitsel geeft over de verdediging van het vaderland langs de lange grens van onze mooie provincie. In het gehucht lag een afdeeling grenstroepen, die vol ijver het vaderland bewaakten, terwijl het wapen van de genie was vertegenwoordigd dooreen sergeant-majoor, die in tijd van oorlog voor de ontploffingen zou moeten zorgen, maar die voorloopig zijn goede zorgen nog beperkte tot zijn trouwen vriend „Mars”. En dat was noodig, want door de vele lekkere hapjes die den vriend van het regiment werden toegestopt, had hij in hooge mate de hondenziekte op geloopen. Aantgezien echter geen veearts toit de bewoners van ’t dorp behoorde, leed de hond veel pijn zonder eenig soulaas. Dit verdroot onze s.-tn. zeer en om het arme beest uit zijn lijden te verlossen, besloot hij het pijnloos maar het hondenwalhalla te expediëeren. Het lag voor de hand, dat hij, beboerende tot het wapen der genie, daarvoor een geniale methode uitdacht en aangezien hij zijn heele leven met ontploffingen was omgegaan, verkoos hij de explosie als de zekere en minst pijnlijke weg. Dies begaf hij zich, vergezeld van enkele dappere dorpsnof abelen, naar de beide, waar de ontploffing des honds zou plaats vinden. Terwijl de sergeant-majoor zich met zijn trouwen vriend en een bloedend hart naar een plek midden inde eindelooze vlakte begaf, bleven de autoriteiten op een veilig© afstand buiten schot. Op een geschikte plek aangekomen begon de militair met het inden grond slaan vaneen paal (natuurlijk volgens de daarvoor in het reglement pionieren aangegeven bepalingen) waaraan Mars model bevestigd werd. Vervolgens bond hij een lading trotyl de bekende stukjes „zeep”, die ook om de hoornen dienst doen aan den staart van het beest en vóórzag de lading vaneen lont. Nadat dit gebeurd was, alles met inachtneming van reglementen, voorschriften en dienstorders, ging hij over tot het aansteken van de lont, die weldra gloeide. Met waardige passen van iemand, die volkomen zeker is van zijn zaak, maakte de sergeant-majoor, na een laatste vochtige blik en een eere-saluut aan hem die sterven ginig, rechtsomkeer en begaf zich naar de toeschouwers op den weg. De hond nu voelde zich eenzaam en zwaaide ongedurig met zijn staart, waaraan de lont gevaarlijk knetterde. En hoe verder de s.-m. vorderde op zijn marsch, toe onrustiger de hond werd, want bij heit knetteren had zich een onaangename wairmteuitstraling bemerkbaar gemaakt. De s.-m. marcheerde en de hond rukte in doodsangst aan de paal. Totdat plotseling galmde er een waarschuwingskreet over de stille heide. „Pas op, de hond is los!” schreeuwden de toeschouwers, die maar vast óp de vlucht sloegen. Even keek de sergeantmajoor om, even bleef hij verstijfd van schrik staan, maar dan zette hij een verwoede ren in, een ren om het 1even...... De hond haalde in. In zijn radelooze angst sjouwde de dikke man over de heide en door zijn geest flitste een korte berekening: nog drie minuten en dan de ontploffing De dappere dorps autoriteiten holden, de sergeant-majoor rende, en de hond vloog luid jankend over de heide, dood en verderf achter zich aan slepend Nog vijftig meter en de hond zou den sergeantmajoor hebben bereikt, zou kwispelstaartend tegen hem zijn opgesprongen: de kwispelstaart des doods En toen gebeurde het: een hevige knal, een groote stofwolk en weg bond. Enkele minuten later vornd men een hijgende sergeant-majoor vlak bij de plek waar de hond verdween: hij wischte zich het angstzweet van zijn bleeke kaken en slikte drie keer. voordat hij iets kon zeggen. Van den hond heeft men geen spoor meer gevonden. --- Jubilea bij de Spoorwegen Zaterdag heeft de directie der Nederlandsche Spoorwegen negentien employé’s ontvangen, die deze maand den dag herdenken, waarop zij veertig jaren geleden in dienst der N.S. traden. Prof. Goudriaan heeft ze allen in hartelijke bewoordingen toegesproken. Via hun superieuren zal den jubilarissen een enveloppe met inhoud en een oorkonde worden overhandigd. --- Naturalisaties Op wetsontwerp 414 is de naturalisatie voorgesteld van L. Bourgonjou te Delft; J. Deckers, Venray; N. Defoumij, Grathem; D. en R. Diedorowiez, Zeist; \V. Hermanus, Ommen; R. Kouroos, Voorburg; N. Lathouwers, Heerlen; W. Lindemaan, Heerlen; O. Mengelberg, Den Haag; F. Müller, Hillegersberg; T. Natterer, Bloememdiaal; L. Peterich, Oversohie; H. Priitz, Velp (G.); Jacob Rosenberg, Rotterdam; A. en C. Silinger, Amsterdam; H. Struckmann, Rotterdam; T. Vargu, Alfen a. d. Rijn; R. Viniey, Voorburg; J. v. Wouw, Paramaribo. --- MARKTBERICHTEN Coöp. Veilingvereeniging, Venlo. Aangevoerd 3.126.000 eieren; kippeneieren van 3,20—3.60; kleine eieren van 2.80——3.10; eendeneieren van 2.50—2.70. --- Coöp. Roermondsche Groentenveiling. Roermond, 15 Mei. Rabarber 3.40—4.60; spinazie 3.80—4.80; aardappelen 2.30—2.60; tomaten 39—41; 34—35; savoye kool 12.40—<1 4.70; asperges 32—39; 22—30; bloemkool 22.50—24.10; kaskomkommers 7.80 10; kassla 2.20—2.60; radijs 1.60—2; raapstelen 1.20—1.80. --- R. K. Veilingsvereeniging Maastricht en Omstr. Roode bieten 20—26.70; spinazie 3—5.80; spinazie blad 4—7.20; schelle 8—13.00; uien mid. 6 11; sla l 1.80—3 id. II 1.20—1.60; selderij R 1— 8; peen 19—20.20; rabarber 3.30—6.50; radijs 0.60 —2; raapsteel 1.50—2.10; uien 1,40—2.50. --- Wederom verkeersongeval te Beek MIJNWERKER RIJDT TEGEN AUTOBUS Op het zeer gévaarlijke kruispunt Molenstraat-Raadhuisstraat had Maandagochtend een ernstig verkeersongeval plaats, waarbij de 35-jarige Aarts uit Heer het slachtoffer werd. Deze begaf zich per flets naar de werkverschaffing te S«linnen; op het moment dat hij genoemd kruispunt wilde oversteken, botste hij tegen een juist passeerende mijnhus uit Vaals. Met zijn hoofd kwaan hij in volle vaart tegen de richtingaanwijzer terecht en stortte vervolgens op den trottoirband neer. Kerkgangers ijlden toe op den hevigen slag bij de botsing en riepen geestelijke en geneeskundige hulp in. Kap. Essers diende het slachtoffer, dat hervig bloedde, uit voorzorg de laatste H.H. Sacramenten toe. Later keerde het bewustzijn weer en oordeelde Dr. Stassen overbrenging naar het ziekenhuis te Maastricht noodig. Een tweetal fietsers, die A. vergezelden, konden nog bijtijds de bus, die een matige vaart had, ontwijken. De Rijksverkeerspolitie nam de situatie op. --- Aflossing van Provinciale geldleeningen De Ged. Stat. van Limburg, brengen ter kennis van belanghebbenden: A. dat in hunne vergadering van heden heelt plaats gehad een openbare uitloting van: a. Veertien obligaties, ieder groot ƒ 500,—, van de in 1887, 1890, 1898 en 1901 uitgegeven schuldbrieven, respectievelijk ten bedrage van ƒ285.000,—, ƒ16.000,—, ƒ20.000, en ƒ10.000, rentende 3i%. b. acht obligaties, ieder groot ƒ 15000, van dein 1896 uitgegeven schuldbrieven, ten bedrage van ƒ170.000,—, rentende 3%; c. twintig obligaties, ieder groot ƒ 1000,—, van de in 1935 uitgegeven schuldbrieven, ten bedrage van ƒ500.000,—, rentende 3 5/8%; B. dat te dier gelegenheid zijn uitgeloot van de schuldbrieven, sub a bedoeld de nummers 4, 20, 44, 49, 146, 152, 222, 233, 244, 245, 391, 552, 581, 605; van die sub b bedoeld, de nummers 22, 130, 172, 203, 274, 275 279, 293; van die sub c bedoeld, de nummers 10, 15,22, 57, 74, 152, 154, 160, 168, 189, 211, 297, 317, 334, 337, 364, 455, 470, 471; G. dat de schuldbrieven, sub a en b bedoeld, van 1 Juni 1939 af betaalbaar zijn ten kantore van De Nederlandsche Bank N.V. te Amsterdam en te Maastricht en dat op 1 Augustus d.a.v. ter verzilvering kunnen worden aangeboden de alsdan verschenen coupons der uitgelote obligaties; D. dat de schuldbrieven, sub c bedoeld, van 1 Augustus 1939 af betaalbaar zijn ten kantore van de Heeren Staal en Co. te ’s-Gravenhage en van de Heeren Gebr. Teixeira de Mattos te Amsterdam, alwaar per gelijken datum ter verzilvering kunnen worden aan geboden de alsdan verschenen coupons der uitgelote obligaties. --- SPORT RN SPEL WIELRIJDEN WIELEREVENEMENTEN IN BELGIë Valkenburg zat de Nederlander inde beenenü! Voor zoover Nederlanders Zaterdag hebben deelgenomen aan de wielerfestijnen, welke Zondag in België plaats vonden, hebben zij er niet veel van terecht gebracht. Geen wonder na de ronde van Valkenburg waaraan de meeste renners hadden deelgenomen, waren zij heusch niet in staat tot enorme prestaties tegen „kersversche” tegenstanders. AVielerbaan Charleroi Zoo wist Schulte, die zich no. 2 te Valkenburg plaatste, de voorlaatste plaatste bezetten in een wedstrijd voor onafhankelijken op de wielerbaan te Charleroi, waarvan de uitslag volgens de „Maandagmorgen” luidde: le serie (25 K.M.) 1 Michaux in 25 min. 30 sec.; 2. v. Simaes op 100 M., 3. Schulte op IV2 ronde, 4. Naye op 4 ronden, 5. A. Sérès opgegeven; 2e serie (25 K.M.): 1. Michaux in 25 min. 10 sec., 2. A. Sérès op 190 M., 3. v. Simaeys op 2 ronden, 4. Schulte op 3 ronden, 5. Naye op 4 ronden; 3e serie (20 K.M.): 1. A. Sérès in 20 min. 12 sec., 2. v. Simaeys op 2 ronden 3. Schulte op 3 ronden, 4e Naye ver, 5. Michaux nog verder. Totaaluitslag: 1. Michaux met 7 pnt.; 2. v. Simaeys met 7 pnt., 3. A. Sérès met 8 pnt., 4 Schulte met 10 pnt., 5 Naye met 12 pnt. Luik – Bastenaken – Luik Ook in cours Luik-Bastenaken-Luik speelden de Nederlandsche renners, met uitzondering van Lambrichts, geen groote rol. Zij werden allen vrij spoedig uitgeschakeld. Toen twintig K.M. na den start de Belgen v. Kerkhove, Ritservelde, Beeckman, v. Ovenberberghe, Deltour, Clautier, Vissers. De Walsche en Vermeiren er tussehen uit trokken. Een tweede groep, die den tegenaanval inzette en waarin zich o.a. Lambrichts bevond, had niet het minste succes. Slechts Somers waagde een sprong van het eene peleton naar het andere en hij slaagde er in bij de leiders te komen. Twintig kilometers van de einstreep trokken Ritservelde, van Ovenberghe Beeckman en Vissers uit de hoofdgroep weg, terwijl 10 K.M. verder Ritservelde zijn drie partners inde steek liet en met voorsprong won. De uitslag luidde: 1. Ritservelde, 211 K.M. in 5 uur 39 min. 2 .v. Ovenberghe op 34 sec.; 3. Vissers op 59 sec. 4 Beeckman; 5. Clautier op 3 min. 10 sec. 6. Somers. 7. v. Kerkhoven op 4 min. 21 sec. 8. Dufromont op 7 min. 11 sec. 9. Debacker. 10 Crysolle. 11. Vlaemynck. 12. Disseaux. 13. ex aequo: Vervaeke, Delathauwer, Deraes, Gyselinck, Adam en Christaens. 19. Toonen. 20 T. Jollijn. 21. G. Deloor. 22. R. Maes. 23. Spiesene. --- WATERHOOGTEN Waarneminigspunten : 15 Mei 14 Mei Rijn Keulen 39.46 39.24 Mans Maastricht (Borgharen) 41.45 41.54 „ Belfeld (beneden de sluis) 11.34 11.31 „ Grave (beneden de sluis) 4.64 4.55 „ Lilh (beneden de sluis) 1.15 0.50 --- RECHTSZAKEN RECHTBANK MAASTRICHT HEERLEN. – Overtreding M.- en R.wet. P. T. haid zich te verantwoorden terzake van overtreding der M.- en R.wet. Op 16 Oct. inden middag was verdachte met zijn auto uit de richting Kerlcrade gekomen. Verdachte zegt, dat hij niet dronken is geweest, want hij had maar vijf glazen Pils gedronken. Getuige T. H. verklaart, dat T. met de auto op hem aanreed en hem getroffen heeft. Ook scheen verdachte onder den invloed van drank, want toen hij na de aanrijding op den weg liep, had hij een waggelende houding. Getuige v. \V, verklaart, dat verdachte een onzekere gang had en dat hij als jaartal van geboorte op gaf 1913, ofschoon hij veel ouder is. Het O.M. zegt, dat verdachte door den kantonrechter is veroordeeld tot één maand hechtenis, eenige kleine geldboeten en zes maanden intrekking van de rijbevoegdheid. Spr. vraagt bevestiging van het vonnis. Mr. P. Janssen pleitte in deze zaak een aanmerkelijke vermindering van straf. Uitspraak 29 Mei. --- HEERLEN. – Aanrijding. W. P. had zich te verantwoorden terzake van aanrijding. Verdachte had op 18 Fehruari met zijn auto den wielrijder M. U. aangereden. Omstreeks 12 uur reed U. per fiets inde richting van Heerlen toen hij plotseling een stoot inden rug kreeg en van zijn rijwiel geworpen werd. Hij is eenige weken in het hospitaal verpleegd geweest terzake van kneuzing vaneen lendenwervel. Verdachte erkende de feiten. Het O.M. eischte f 30 boete of 30 dagen hechtenis. Verdachte had met zijn auto achter den fietser moeten blijven, er was geen plaats om toch door te rijden, want aan de andere zijde stond een autobus, zoodat tusschcn die autobus en den fietser geen voldoende plaatsmeer was. Uitspraak 27 Mei. --- HEERLEN. – Aanrijding. C. v. D„ chauffeur te Jutfaas, had op 6 September 1938 een aanrijding gehad. Op 27 Maart werd de zaak behandeld, doch daar verdachte niet verschenen was, moest de zaak worden uitgesteld. Het 0.M., door Mr. Dautzenberg waargenomen, vroeg 14 dagen hechtenis. Uitspraak 27 "Mei. --- Uitspraken van Maandag 15 Mei \V. S. Kerkrade aanrijding 1 maand gev. str. en 4 maanden intrekking rijbewijs; O.L. Brunssum bedrijf uitoefenen door vreemdeling ƒ4O.— boete, subs. 20 d.h.; P. B. Heerlen art. 249 Strafwetboek 4 maanden gev. str. voorwaardelijk en ƒlOO boete, subs 1 m. h.; .T. B. Heerlen hazardspel vrijspraak; J. W. gedetineerd onttrekken van goederen aan beslag, 2 maanden gev. str., met korting voorarrest; W. D. Helden aanrijding ƒ3O boete, subs. 30 d.h.; J. D. Kerkrade oplichting 1 week gev. str. voorwaardelijk. --- Toepen is geen hazardspel DE RECHTBANK TE MAASTRICHT SPREEKT DE TOEPERS VRIJ. Onze toepmiedewerker heeft wel uitvoerig aandacht gewijd aan de vraag, of toepen een hazardspel zou zijn, zulks bij gelegenheid van het dienen vaneen rechtzaak voor de Maastrichtsehe Rechtbank, waarbij de ambtenaar van het O.M. veroordeeling had gevraagd vaneen caféhouder te Heerlen, wegens ’t gelegenheid geven tot hazardspel. Het doet hem en ons genoegen dat de rechter anders over toepen heeft geoordeeld en dit spel niet onder hazardspel rekende. Meer genoegen doet het ons echter nog,, dat de motiveering van drne uitspraak gelijk is aan de motiveering van onzen toepmedewerker in ons blad van 2 Mei j.l. De wet, zoo zegt de Rechtbank, verstaat onder hazardspel elk spel waarbij in het algemeen, dat wil zeggen hoofdzakelijlk, de kans op winst van het toeval afhangt. Al kan nu bij het kaartspel „toepen” evenals bij elk ander kaartspel, de kans 00 winnen vaneen enkel sroel afhangen van het hebben van goede of minder goede kaarten, zoo zal. wanneer men nipf op een enkele partij maar op het gezamenlijk aantal gespeelde partijen let, waarvan de winst pleegt af te hangen, een groot verschil te constateeren zijn in het bereiken van goede resultaten en het behalen van winst. Bij het in handen hebben van gelijke kaarten, tussehen een goed en een minder goed speler, valt dit verschil nog meer op, daar bij het „toepen” nog komt de behendigheid van het juiste oogenblik te kiezen om de tegenpartij tot het verder medespelen uitte dagen. Bovendien, zev't de Rechtbank, staat het niet vast. dat en geoefend speler, zoo hij slechte kaarten in handen heeft, de verliezende partij van ’t geheele spel moet zijn. De speler met de slechte kaarten kan. zoo hij wil, niet medespelen, ofwel een uitdaging vaneen der medespelers, hetzij aanstonds bij het begin of inden loop van het spel niet aannemen, waardoor voor dezen speler de verlieskans aanzienlijk wordt verkleind ten aanzien van het eindresultaat van het spel. Dat slechts iedere speler 4 kaarten in handen krijgt en de rest buiten het spel blijft, legt, volgens de Rechtbank, geen gewicht inde scihaal inde beoordèeling van het spel. Intusschen mogen wij hieraan wel toevoegen, dat wij met de Rechtbank weinig waardeering kunnen hebben voor mannen, die zich zoodanig door het toepen laten meesleuren, dat zy meer verspelen dan tegenover zichzelf en hun gezinnen verantwoord is. !Vit dit inderdaad voorkwam, was de aanleiding tot het proces-verbaal, waaruit deze rechtzaak tenslotte voorkwam. Het is treurig en treurig, dat mannen het geld, dat moet dienen om degenen te verzorgen, die zij op zich hebben genomen te verzorgen, verspelen met toepen, of met welk ander spel ook. En de echte toeper, de man die voor zijn plezier van tijd tot tijd graag een slag töept, zal dan ook niet anders dan minachting hebben voor iemand, die een goede en aangename tijdpasseering aldus misbruikt. Ik geloof zelfs goede en „doorgefourneerde” toepers te kennen, die zouden weigeren met zoo (Ongecorrigeerd.) --- WEERBERICHT Voor het geheele land: Betrokken tot zwaar of half bewolkt, koel weer, enkele regenbuien, matige tot zwakke oostelijke tot noordoostelijke wind. Algemeene vooruitzichten: Koel weer met kans op regenbuien. ---