Werktijd continu-arbeiders De metenimg van den A.N.M.B. Door den A.N.M.B. is aan de Contact-Commissie v.h. Mijnbedrijf het volgende schrijven gericht: Het inde Contact-CommissievergacTering van 27 Juni j.l. gedane voorstel, om de werktijd der continuarbeiders tot 51 uur te beperken en het daaruit ontstane loonverlies door de arbeiders zelf geheel te doen dragen, vond geen instemming bij ons hoofdbestuur. Het hoofdbestuur is nog steeds van meening, dat invoering vaneen 48-uren-week voor de continu-arbeiders mogelijk en billijk is en de daaraan verbonden kosten door de werkgevers gedragen kunnen worden. Voorheen ingevoerde werktijdverkorting zoowel voor onder als bovengrondsche arbeiders geschiedde steeds zonder loonderving voor de betrokken arbeiders. Alleen voor de continuarbeiders is bij de verkorting van de werktijd van 56 tot 531 uur het loonverlies niet gecompenseerd. Het zou onbillijk zijnde continuarbeiders thans weer ineen nadeelige uitzonderingspositie te plaatsen door opnieuw de werktijd op kosten der betrokken arbeiders te verkorten. Temeer dringen wij hierop aan, omdat de uitkomsten van het mijnbedrijf nog steeds zoodanig zijn, dat de uit werktijdverkorting te verwachten lasten door het bedrijf te dragen zijn. Wij meenen dan ook te moeten blijven aandringen op werktijdverkorting zonder loonderving. --- De Duitsche kolenmarkt Gunstige berichten omtrent den afzet. Men schrijft uit Essen aan de „N.R.Crt.”: Volgens een bericht, afkomstig uit kringen van het Rijnsch-Westfaalsche kolensyndicaat, kan de afzet van kolen, den tijd van het jaar in aanmerking genomen, nog steeds als gunstig worden beschouwd. Van bepaalde soorten nemen weliswaar de opgeslagen hoeveelheden eenigszin., toe, maar dat is voor een gedeelte het gevolg van het gebrek aan wagons. Voor het overige is deze toeneming van de voorraden geenszins ongewenscht te achten met het oog op de inde eerstvolgende maanden te verwachten verlevendiging van de kolenmarkten, als een gevolg van de aankoopen ter voorziening inde behoeften voor den winter. Voor huisbrand was de laatste maanden de vraag naar kolen voor centrale verwarming nog altijd levendig. De afgezette hoeveelheden zijn ongeveer even groot als een iaar geleden. De afzet van nootjes-kolen is, zooals gemeenlijk in dezen tijd van het jaar, zwak. De afzet van stookmateriaal voor de Duitsche nijverheid blijft onveranderd hoog, in overeenstemming met de groote bezetting van de desbetreffende bedrijven. Wat den uilvoer van brandstoffen van allerlei soort aangaat, is er den laatsten tijd niet veel veranderd; in elk geval was er vaneen verdere vermindering geen sprake. Daarentegen zijnde prijzen meer en meer afgebrokkeld, daar inzonderheid de Engelsche mijnen op de verschillende markten tot het doen van prijsconcessies bereid bleken. De productie van cokes van de Roermijnen vindt, voor wat de verschillende soorten aangaat, vlot afzet. Men neemt aan, dat zulks ook inden loop van deze maand het geval zal blijven. Waarschijnlijk zal er vooreerst nog wel eenige vermeerdering intreden, daar hij den landbouw binnen afzienbaren tijd de dorschperiode intreedt en ook de export tegen ’t najaar en zelfs reeds inden nazomer, groote afmetingen begint aan te nemen. --- Advertentie LiV*kracH --- GEMENGD NIEUWS EEN HOND ALS VISCHAAS. Hoe een bewoner uit Giethoorn gemakkelijk een snoek ving. Te Giethoorn, -waar veel verkeer nog te water geschiedt met punters, voer een ingezetene met zijn boot door de Dwarsgracht, terwijl zijn hond op de achterplecht lustig zat te kwispelstaarten. Het puntje van den staart sleepte door het water. Eensklaps begon het dier te janken. Het stelde pogingen in het werk om van zijn plaats te komen, maar dat lukte niet, want er was iets dat het hardnekkig vasthield. Toen de Giethoorner zich op de hoogte stelde van de toedracht, bleek, dat de geheimzinnige machten, die hier aan het werk waren, werden ontwikkeld door een forschen snoek, die den hondenstaart blijkbaar voor een hengel had aangezien, althans het puntje ervan voor een levend stukje aas, waarin het dier zich had vastgebeten. De baas greep onmiddellijk in, en toen de hond van zijn belager bevrijdwas, had hij een flinken snoek gevangen, op een niet alledaagsche, ongetwijfeld origineele manier. --- EEN ONTROUW COURANTENVERKOOPER. Een krantenverkooper te Parijs had een eigenaardige manier bedacht om reclame te maken voor het orgaan van zijn partij, het Petit Journal van La Rocque: in bladen van tegengestelde richting legde hij prospectussen, die den lezer aanspoorden het te koopen en tot die partij toe te treden. De man, die gelijk allen, bijna 15 centiem van dên verkoopprijs (50 centiem) per exemplaar verdient, wordt door L’Oeuvre om 100,000 frank schadevergoeding aangesproken. Het is duidelijk, dat deze actie tegen degenen gericht is die hem die strooibiljetten ter hand stelden. --- TE KORT AAN BOBBY’S TE LONDEN. Er is een groot tekort aan politieagenten te Londen. Dit komt vooral, doordat vele candidaten niet voldoen aan de lichamelijke eischen die voor het ambt van politieman te Londen worden gesteld. Eén Londensch agent moet minstens 1 meter 75 c.m. zijn. Alleen bij uitzondering worden iets minder lange candidaten aangenomen, doch die moeten dan physiek wel bijzonder fit zijn. Londen heeft ongeveer 20.000 politieagenten noodig, die surveilleeren op een gebied van ongeveer 2000 vierk. KAL In het begin van dit jaar bestond het corps, met inbegrip van de vrouwelijke politie en de rechercheurs, uit 18.982 personen. Thans bedraagt het tekort 600, en wanneer men niet de salarissen verhoogt en het dienstverband aantrekkelijker maakt, is het te voorzien, dat het onrustbarende afmetingen zal aannemen. Een Londensche bobby verdient van ongeveer 28 tot ongeveer 40 gulden per week in lang dienstverband en van 28 tot 38 gulden per week als hij op korten termijn, b.v. voor tien jaar, is aangenomen. Het is niet aan te nemen, dat men de keuringsvoorwaarden minder streng zal maken, zoodat waarschijnlijk de dienstvoorwaarden binnenkori verbeterd zullen worden. --- VOORSCHRIFTEN VOOR ITALIAANSCHE ARTISTEN. Omtrent de fascistische voorschriften voor Italiaansche artisten wordt aan de „Times” nog het volgende uit Rome gemeld: Het is moeilijk een einde te maken aan gewoontes. Jarenlang is het Italiaansche volk steeds weer voorgehouden, dat Italianen elkander moeten begroeten met het fascistische saluut, en elkaar niet de hand moeten drukken. Het heeft echter niet veel geholpen. De minister voor propaganda heeft thans een decreet uitgevaardigd, dat personen op het tooneel of op de film elkander niet meerde hand mogen drukken, maar met het fascistische saluut moeten groeten. Terstond werd de opmerking gemaakt, dat dit een merkwaardig schouwspel zou opleveren bij tooneelstukken die in het buitenland spelen of inden verleden tijd, of waarin personen van niet-Italiaansche nationaliteit optreden. Het decreet van den minister is daarom officieel gewijzigd en zal nu alleen van toepassing zijn op „Italiaansche scheppingen, spelende in het rascistische tijdperk.” --- DE ITALIAANSCHE REGEERING IS WARS VAN NAMEN-QVERDAAD. De Italiaansche regeering heeft onlangs den ambtenaren van den burgerlijken stand order gegeven, ongewone en belachelijke voornamen die ouders dikwijls hun pasgeboren kinderen willen geven, niet meer in te schrijven. Zoodoende wil men den zuigeling ervoor behoeden dat hij zijn leven lang een zonderlingen of onuitsprekelijken naam moet dragen, die de spotlust van zijn omgeving opwekt. Het kwam herhaalde malen voor, dat eerzuchtige ouders hun kinderen „Agamemnon”, „Titian” of „Boccaccio” noemden, namen, die in verbinding met een zeer alledaagschen naam, zooals Ricci of Renzi, hoogst belachelijk aandoen. Verder zal elk kind voortaan slechts drie namen mogen hebben. Daarmee wil men eeh einde maken aan het misbruik, dat vooral in Italië hoogtij vierde. Want er waren menschen, die hun spruiten tien en twaalf voornamen gaven, die allen moesten worden ingeschreven. --- DE RING VAN POLYCRATES. Op z’n Amerikaansch. Of deze geschiedenis waar gebeurd is of een uitvinding van Amerikaansche magazins is, weten wij niet, maar in ieder geval levert ze aardige stof voor een film. In Miami, het rozenrijke badparadijs van Florida, bevond of bevindt zich nog een zekere Miss Viola S., een millioenenrijke dochter van de fifth Avenue. Men kan zich Viola al naar de kracht van de eigen verbeelding, blond, grillig, schattig, verwend voorstellen, in rijke toiletten en met schitterende sieraden, bediend door buigend personeel. In het gevolg van deze dame was ook een aardige, een beetje minder rijke, maar toch nog zeer vermogende jongeman dien Viola zooals zij den journalisten verzekerde, boven alles beminde. Deze jongeman echter had hoogst zonderlinge ouderwetsche ideeën over huwelijksgeluk en deed zijn bruid het ongehoorde voorstel, om na de bruiloft enkele weken of maanden met hem op een klein landgoed te leven, ver van de drukte en het gewoel der wereld. Viola echter was geen viooltje, dat in het verborgene wilde bloeien. Zij wees het voorstel van haar verloofde woedend van de hand, en tijdens een zeiltocht kwam het tot een hevige scène, waarbij de jazende Viola haar verlovingsring platina met zes brillanten van haar vinger rukte en inde blauwe golven van de bocht van Miami slingerde. Maarde verloofde was ook niet van gisteren. Hij maakte een elegante buiging, sprong met een *sierlijken zwaai in het water, zwom aan land en verdween voor altijd, zoogenaamd op reis naar de tropen. Viola was erg boos en zweeg. Tot op zekeren dag een hotelchef haar op een zilveren schotel den ietwat vuilen ring overhandigde, dien de kok in de maag vaneen visch had gevonden, die voor de lunch bestemd was. De zeer verraste schoone zag hierin een vingerwijzing van boven en laat nu per radio en telegraaf den verdwenen bruidegom uitnoodigen om terug te keeren en zich met haar te verzoenen. Of deze echter inden modernen ring van Polycrates eveneens een geluksring ziet en terugkomt is nog niet bekend. --- DWAZE WEDDENSCHAPPEN. Tegen het einde van het jaar 1936 kwam in Kopenhagen een zekere meneer Peter Andersen, binnengewandeld, die in 1927 naar aanleiding van ’n weddenschap een pantoffelreis rond de wereld was begonnen. Negen jaren lang was de „pantoffelheld” onderweg en om te bewijzen, dat hij de voorwaarden van de weddenschap had vervuld, toonde hij de overblijfselen van 136 paar pantoffels. Weddenschappen zooals deze zijn – ondanks hun dwaasheid in het algemeen toch van onschuldigen aard, in tegenstelling met vele andere onzinnige weddenschappen, die dikwijls aanleiding geven tot wandaden, die tragische gevolgen meebrengen. En gelijk de speelzucht reeds vele slachtoffers eischte en nog eischt, zoo heeft ook ’t daaraan verwante wedden reeds aan menig menschenleven een ontijdig einde gemaakt. In November 1936 wedde de landbouwer Georg Romanszki uit Feldebrö in Hongarije, dat hij zeven liter druivenmost achter elkaar kon drinken. Een half uur na het uitvoeren van de weddenschap stierf hij onder de vreeselijkste pijnen. Het ging met hem zooals met dien Weenschen tramconducteur, die enkele jaren geleden naar aanleiding vaneen weddenschap een glas met een halven liter rhum in én teug leegdrong, toen bewusteloos ineenzakte en spoedig daarna aan een hersenbloeding overleed. In Popolin in het Tatragebergte beklommen twee jongens tengevolge vaneen weddenschap des nachts den kerktoren. Ze durfden toen echter niet meer naar beneden en bleven dus boven. Den volgenden morgen vond men de twee waaghalzen doodgevroren. In Mei 1924 ging de grondbezitter Bela Marffy uit Kaposvar (Hongarije) een weddenschap aan, dat hij zich zou ophangen natuurlijk slechts bij wijze van proef, om daarna zijn clubgenooten zijn ervaringen als opgehangene te kunnen mededeelen. Hij ging naar huis en hing zich op voor de oogen van den huisknecht, aan wien hij de opdracht had gegeven, hem na een poosje weer te bevrijden. Toen hij zijn knecht een wenk gaf, om een eind te maken aan het spel, liet deze verleid’ door de gunstige gelegenheid tot rooven zijn meester hangen en maakte zich met de portefeuille van het slachtoffer dezer dwaze weddenschap, uit de voeten. Te Keszthely, aan het Plattenmeer, sloten drie jongens een weddenschap, dat zij rond middernacht een ijsbad in het meer zouden nemen. Vergezeld van vele toeschouwers begaven zij zich naar het meer om de weddenschap uitte voeren. Zij sloegen eèn groot gat in het ijsdek en namen een bad. Op dezen wedstrijd in het zwemmen zou dan een wedstrijd in het drinken volgen. Maar zoover kwam het niet meer. Een van de drie jongens zakte plotseling dooreen beroerte getroffen ineen, de tweede verloor zijn stem en de derde het bewustzijn, om enkele dagen later aan een kwaadaardige longontsteking te overlijden. Een van de onzinnigste weddenschappen, die ooit werden aangegaan en uitgevoerd, is wel die van den jongen Amerikaan Hastings geweest. Het gebeurde in Juli van het jaar 1860. Hastings vertoefde in Londen en logeerde bij lord Robert Cecil. Men kwam eens te praten over de hardheid van bepaalde straffen en vooral van de jarenlange celstraf, die met al haar kwellingen zooveel schade toebrengt aan de psyche van den gevangene. De meeningen liepen uiteen en toen lord Cecil tenslotte zeide, dat hij om 10.000 pond wilde wedden, dat geen mensch ter wereld tien jaren celstraf vrijwillig zou willen doorbrengen, verklaarde Walter Hastings de weddenschap aan te nemen. Lord Cecil betreurde het ten zeerste dat hij zoo’n verschrikkelijke weddenschap had uitgelokt en deed den jongen Amerikaan ook herhaalde malen het voorstel, hem als winnaar van de 10.000 pond te beschouwen wanneer hij van de rampzalige weddenschap wilde afzien. Maar Hastings bleef hardnekkig volhouden. Op 18 Juli 1860 liet hij zich ineen afgelegen, als kerkercel ingericht vertrek van Cecil’s paleis opsluiten. Tien jaar later, op 18 Juni 1870, verliet Hastings'de cel, waarin hij zich vrijwillig had opgesloten; doch nu als een lichamelijk en psychisch gebroken man, die zichzelf dooreen onzinnige weddenschap volkomen ten gronde had gericht. Hij stierf kort daarop, nadat hij eerst zijn geheele vermogen aan een stichting voor ontslagen gevangenen, de nu nog bestaande „Walter Hastings-liga, had vermaakt... --- EEN FILM OVER DE TITANIC-RAMP. De Selznick-International Film-maatschappjj te Hollywood gaat een film maken van de Titanicramp, waarin de tragedie van den ondergang van dit schip, dat op 14 April 1912 zonk, waarbij 1635 menschen om het leven kwamen, zoo getrouw mogelijk zal worden weergegeven. Men is thans bezig, bij overlevenden gegevens te verzamelen. --- EERSTE KAMER Verhooging van het crediet voor de werkverruiming Het wetsontwerp goedgekeurd. Veel nieuwe gezichtpunten heeft de voortgezette behandeling van ’t wetsontwerp tot verhooging van het crediet voor de werkverruiming niet opgeleverd. Een opmerking van senator IN ’T VELD (S. D.), burgemeester van Zaandam, dat het werkfonds bij de financiering van gemeentelijke plannen voor verruiming van werkgelegenheid niet voldoende stimuleerend optreedt, terwijl het zelfs voorkomt, dat gemeenten bij het doorzetten van noodzakelijk geachte plannen daarbij haar financieele onafhankelijkheid moeten inboeten, beantwoordde minister ROMME met te constateeren, dat het werkfonds de beschikbare gelden tegen een zeer laag percentage verstrekt, terwijl in uiterst noodzakelijke gevallen zelfs bedragen a fonds perdu kunnen worden gegeven. Volstrekt afwijzend verklaarde de minister zich tegen de thans opineuw naar vorengebrach • te gedachte vaneen arbeidsdienst als middel tot oplossing van het werkloosheidsvraagstuk, welke gedachte o.m. was ondersteund door den Christelijk Historischen afgevaardigde Pollema. De minister grondde zijn verzet niet alleen op de zeer hooge bedragen, welke aan de instelling vaneen arbeidsdienst verbonden zouden zijn, doch tevens op het feit, dat de aflossing van honderden millioenen guldens voor kazerneering en bewapening zouden moeten worden gelegd op de schouders van ons nageslacht, zonder dat dit daarvoor in de toekomst eenige tegenprestatie ontvangt. Primair moet als middel inden strijd tegen het' euvel der werkloosheid blijven het streven naar een verdere uitbreiding van ons bedrijfsleven, een betere ontplooiing van onzen export en ten behoeve van onze industrie een grootere af zet van haar producten op de binnenlandsche markt. Daarnaast komt als aanvulling een beperkte openwerken-politiek. Zijn betoog ten dezen aanzien samenvattend, gaf de minister de verzekering, dat de regeering een zoo groot mogelijke actie ontplooit om te kunnen komen tot een zoo groot mogelijke vermindering van de werkloosheid, doch men mag hierbij niet uit het oog verliezen, dat de daarvoor beschikbare gelden zekere grenzen stellen aan dat streven. Nadat de heer VON BONNINGHAUSEN (N. S. B.) nog had opgemerkt, dat een algeheele oplossing van het werkloosheidsvraagstuk alleen is te verwachten van het nationaal-socialisme en voorts, dat de vermindering van het aantal werkloozen in ons land voor het grootste gedeelte te danken is aan het feit, dat duizenden arbeid over de grens hebben gevonden, werd het wetsontwerp zonder stemming aangenomen. Bij het wetsontwerp tot goedkeuring vaneen nieuw tariefverdrag met Denemarken gaf de heer VON BONNINGHAUSÊN als zijn oordeel te kennen, dat als gevolg daarvan de invoer van Deensch vleesch met millioenen is toegenomen tot schade van onzen veeteelt, waarop minister STEENBERGHE riposteerde, dat de hoogere invoer voor het grootste gedeelte bestemd was voor doorvoer, terwijl tegenover den hoogeren invoer een gelijkwaardig bedrag staat aan uitvoer naar Denemarken van bloembollen en , andere producten. Ook bij het laatste wetsontwerp, dat tot contingenteering van metaaldraadgloeilampen, voerde de heer VON BONNINGHAUSEN het woord waarbij hij wees op de hooge prijzen, welke in ons land betaald moeten worden voor de lampen. Nadat minister STEENBERGHE had medegedeeld, dat een vergelijking van onze prijzen met die in het buitenland zonder meer niet opgaat, maar dat men bij een beschouwing dier prijzen in het Oog moet houden een meest reëelen en economischen kostprijs, welke inde huidige omstandigheden verantwoord is, waarmede de regeering bij den contingenteeringsmaatregel dan ook rekening heeft gehouden, kon ook dit wetsontwerp de goedkeuring van den senaat wegdragen, waarna de vergadering gesloten werd. --- Bedrijfsvergunningswet De minister van Economische Zaken maakt ingevolge het bepaalde bij artikel 6 van de bedrijf s ver gunningenwet 1938, bekend, dat bij hém is ingediend een verzoek aan de Koningin tot het nemen vaneen algemeenen maatregel van bestuur, als bedoeld in artikel 3 dier wet, ten aanzien van liet vestigen en uitbreiden van bedrijven, waarin door walsen en/of persen en/of trekken van aluminium en aluminiuin-legeeringen platen, bladen, strippen, profielen, staven, buizen of draad worden vervaardigd. --- De terugkeer uit Indië van de delegatie van de R. K. Staatspartij Een onderhoud met mr. Teulings. In zijn woning aan de Oranje Nassaulaan te ’s-Bosch wilde mr. Fr. Teulings, lid der Tweede Kamer en secretaris der R. K. Staatspartij, Donderdagmorgen teruggekeerd vaneen studiereis naar Ned. Oost-Indië, wel enkele oogenblikken vrij maken voor een kort onderhoud, om ons een algemeenen indruk van zijn bezoek aan ae Oost te geven. Mr. Teulings betoonde zich uitermate voldaan over de geslaagde, hoogst interessante reis, die hem met ons prachtige Insulinde, met land en volk door persoonlijke ervaring in kennis had gebracht en die hem en zijn eisgénoot, het lid der Tweele Kamer den heer Max v. Poll, voldoenig had verschaft. Het resultaat van dit bezoek zal zeker niet alleen van groot nut blijken voor de beide bezoekers persoonlijk, maar niet minder voor het werk der R. K. Staatspartij op het terrein der koloniale politiek en, naar hij hoopte, ook door verheldering van inzicht en door het gelegde contact voor een beter begrip en een hartelijken verstandhouding tusschen Nederland en Oost-Indië in het algemeen. Het is wel een zeer inspannende, vermoeiende reis geweest, aldus mr. Teulings. Het programma, dat in opdracht der partij door de delegatie moest worden afgewerkt en dat niet alleen een bezoek aan tal van instellingen meebracht, maar ook een dagelijks uitwisselen van gedachten, met zeer veel persoonlijkheden op elk gebied, vorderde van beide leden der delegatie het uiterste, temeer, waar het bezoek zich niet tot Java alleen bepaalde. Er is een trip gemaakt naar Flores en de laatste dagen van hun verblijf in Indië zijn besteed aan een bezoek aan Deli. Zoo zijn respectabele afstanden afgelegd en de zakelijke werkzaamheden vorderden vaak, dat het „touristisch”-gedeelte van het programma of bekort werd, of geheel opgeofferd, maar met dat al overweegt toch de voldoening over het vele belangwekkende, dat het bezoek aan de Oost van nabij heeft leeren kennen, Dat de tocht geslaagd mag heeten in ieder opzicht is, naar mr. Teulings met nadruk verklaarde, voor een niet gering deel te danken aan de buitengewone voorkomendheid, waarmede de delegatie in Indië door allerlei instanties, ook inheemsche, is ontvangen. Hij vertrouwde, dat het bezoek der delegatie van de R. K. Staatspartij dat in menig opzicht zou helpen bevorderen. Zeer tevreden betoonde mr. Teulings zich over het nauwe contact, dat met de katholieke partij in Indië, de I. K. P. en de inheemsche P. P. K. I. is verkregen. Dit contact zal ook inde toekomst er toe kunnen bijdragen, dat Indië’s redelijke wenschen hier te lande gemakkelijker gehoor zullen vinden en omgekeerd in Indië een juister begrip van de omstandigheden in het moederland zal kunnen worden gevormd. Een en ander zou zonder twijfel in de toekomst bij de betrokken organisaties de volle aandacht hebben. Tenslotte verklaarde mr. Teulings met groots belangstelling kennis te hebben genomen van het werk der R. K. Missie in Indië. Dit werk gold in hoofdzaak de tocht naar Flores, waar bijna de helft der inlandsche bevolking tot het katholicisme is overgegaan. Een allerprettigsten indruk bewaren zoowel de heer van Poll als mr. Teulings van de uitbundige feestelijke wijze waarop de bevolking hen bier had ontvangen. Maar ook elders op Java en inde Bataldanden is met groote voldoening van het vorderende missiewerk kennis genomen. Voor de zelfopofferenden arbeid onzer missionarissen en hun inheemsche medewerkers heeft mr. Teulings een diep respect. De zakelijke uitkomsten van de reis der delegatie zal worden neergelegd ineen rapport aan het bestuur der R. K. Staatspartij. Daarop wilde mr. Teulings niet vooruit loopen. Wel kon hij vaststellen, dat de gegeven opdracht in alle richtingen is kunnen worden vervuld en hij meent dan ook dat uit het rapport te zijner tijd zal #bljjken, welk gelukkig' initiatief het bestuur der R. K. Staatspartij nam toen het tot het uitzenden der delegatie besloot. Mr. Teulings. --- Mgr. Sptoll, Bisschop van Rottenburg Een vogelvrij verklaarde Duitsche Bisschop een officieel bisschoppelijk DOCUMENT. In het Württembergsche bisdom Rottenburg hebben zich inde tweede helft van Juli erger nis tafereelen af gespeeld. De bisschop Dr. Johann Baptista Sproll, die hier siivds 1927 het hestuur van- het bisdom in handen heeft, is op schandelijke wijze lastig gevallen- Van verschillende zijden zijn hierover reeds mededieelinigen inde pers verschenen. In verschillende Duitsche bisdommen is op den laatst en Zondag van Juli een officiieele uiteenzetting van kerkelijke zijde over de gebeurtenissen in Rottenburg voorgelezen, waaraan wij het volgende ontleenien. Volgens aanwijzingen van den H. Stoel is de bisschop van het diocees Rottenburg, Dr. Johann Baptista Sproll, op Vrijdag 15 Juli naar zijn bisschoppelijke residentie in Rottenburg teruggekeerd. Hij deelde zijn terugkeer mede aan den Rijksstadhouder van 'Württemberg. Inden avond van 16 Juli kwam het tot woeste tafereelen voor en inde bisschoppelijke woning, en gedeeltelijk ook inde ambtsgebouwen van het bisschoppelijk Ordinariaat. Tegen 19.45 verzamelden zich meer dan 100 menschen, meest jongere personen, voor de steenen trap van het paleis op het Hindenburgplein. De meesten waren geen inwoners van Rottenburg. Meer dan een uur lang werden dooreen spreekkoor beleedigingen geuit, waarvan de teksten te lezen waren op meegebrachte nlakaten. Er werd om. geroepen: „Bisschop Sproll volksverrader!” „Weg met dén volksverrader!” „Wij willen een Duitsche bisschop!” Hoe langer de spreekkoren duurden, des te opgewondener werd de menigte. Nadat herhaalde malen een stormloop op de ingangen van het bisschoppelijk paleis had plaats gehad, drong de menigte tegen 21 uur door het kanselarijgebouw inde bisschoppelijke woning en de menschen verspreidden zich over de eerste en tweede verdieping. Toen de deuren gesloten waren, werden zij met geweld opengerukt. De bisschop bevond zich inde huiskapel, die op da tweede verdieping gelegen is en waar het Allerheiligste bewaard wordt. Onder luid geroep drong een troepje menschen de kapel binnen, maar toen zij den bisschop geknield voor het altaar zagen, zwegen zij en keerden zij' onder afkeurend gemompel terug De kapel werd gesloten. Kort daarop naderde een tweede groep de kapel, waarvan de gesloten deur werd gerameid, die naar binnen viel. Toen zij den biddenden Bisschop zagen, trokken ook zij zich terug. Door vijf personen begeleid verscheen tenslotte de leider van de „Flammenzeichen” uit Stuttgart. Hij naderde den Bisschop en gaf hem den raad om weg te gaan. De Bisschop antwoordde: „Ik ondier hand el niet met U, zeker niet inde kapel. Ik sterf liever hier, dan van hier weg te gaan.” Intusschen hadden andere indringers de ambtelijke en particluliere vertrekken van den Bisschop gevonden. De kasten werden kapot geslagen, bedden door elkaar gehaald, deuren beschadigd. Een hunner nam een wit Misgewaad uiteen kast, sleepte het door meerdere kamers en liet het tenslotte weer op een tafel liggen. Ook inde overige gedeelten van het paleis werden deuren vernield en vensters ingeworpen. Nadat de demonstranten ongeveer een uur in het paleis hadden huisgehouden, verlieten zij de woning op aanraden van de leiders. Men hoorde o.m. roepen: „Gaat er nu uit, de politie "zal den Bisschop gevangen nemen.” Buiten riep een spreker: „De Bisschop heeft verklaard niet te zullen wijken. Wij zullen zoolang terugkomen, tot de Bisschop Rottenburg verlaat.” Na het zingen van het D- utschland en het Horst Wessel lied trokken de demonstranten af. Tegen 22 uur had een beambte van de Gestapo uit Stuttgart teiephoniscb om een onderhoud verzocht met den Generaal-Vicaris. Nadat dit was toegestaan, sprak hij den wensch uit tien Bisschop zelf te spreken. Hjj zeide tot den Bisschop: „Ik heb opdracht gekregen U dringend aan te raden, onder deze omstandigheden Rottenburg te verlaten; de demonstraties zullen herhaald worden.” De Bisschop antwoordde: „Ik heb strikte aanwijzing van den H. Stoel om naar mijn bisschopszetel terug te keeren. Ik ben Bisschop van Rottenburg blijf in Rottenburg, laat komen, wat wil.” De bf(ambte van de Gestapo bleef erop aandringen, dat de Bisschop de stad verlaten zou, maar Mgr. Sproll bleef bij zijn eerste verklaring, en voegde er aan toe: „Ik blijf in Rottenburg, ook al zou mij dat helt leven kosten.” Na dit onderhoud bezichtigde de beambte nog de schade, die aan het paleis was toegebracht, en verliet de bisschoppelijke woning kort voor middernacht. Op 18 Juli volgde weer een demonstratie. Het aantal demonstranten was nu veel grooter, ongeveer 1500 tot 2000. Opnieuw was de groote meerderheid van buiten de stad afkomstig. Van het begin tot het einde maakte de demonstratie de indruk een goed georganiseerde manifesstatie te zijn. Zij begon prëcies 21 uur en sloot kort na 22 uur. In spreekkoren werd de Bisschop volksverrader, zwarte zigeuner, enz. genoemd. Tenslotte hield een van de demonstranten een toespraak, waarin hij zeide: Het Nationaal-Socialisme vervolgt het geloof of de Kerk niet, maar het wil alleen verhinderen, dat deze instellingen tot politieke doeleinden misbruikt worden, en het geeft aan de volksgenooten de vurig verlangde vrijheid terug, wanneer zij zich van de dwang der Kerk bevriiden, De redenaar wees erop. dat Duitschland een rechtsstaat is en hii spoorde de demonstranten aan, om de discipline te bewaren. Hij liet een stronhe van het strijdlied zingen en dreigde: „Wii zullen terugkomen tot Mgr. Snroll wijkt.” riep de menigte: „Zonder bisschop gaan wij niet!” Ditmaal drongen de demonstranten de bisschoppelijke woning niet binnen, maar tijdens de demonstratie en kort daarop werden meerdere vensters met steenen ingegooid. Vier groote steenen lagen inde werkkamer van den Bisschop en de kamer zelf lag vol glasscherven. --- MIJNWEZEN Het werksysteem in onze Mijnen Een nieuwe wijze van accoordzetting bij de Staatsmijnen. De R.K.M.B. heeft aan de directie van de Staatsmijnen het volgend schrijven gericht: Naar ons wordt medegedeeld, worden er bij de Staatsmijnen proeven genomen met een nieuwe wijze van accoordzetting voor de ondergrondsche arbeiders) in dezen zin, dat de accoorden worden gesteld niet meer voor de geheele bezetting van een pijler, maar voor ineen pijler gevormde afzonderlijke groepen. We juichen elke poging om tot een bevredigende accoordzetting te geraken, van harte toe, zoodat U zult begrijpen, dat we zeer belangstellend zijn naar de resultaten van vorenbedoelde proef. We zouden het dan ook op prijs stellen, wannéér U ons t.z.t. daarover zoudt willen inlichten. --- OPENLUCHTTHEATER VALKENBURG HEDEN te half negen: „Driekoningenavond”, blijspel door Shakespearc”, met muziek. MORGEN (ZATERDAG) te half negen: „De Roof der Sabijnsche Maagden”, blijspel. ZONDAG 7 Aug. te half vijf: „De Arme onder de Trap”, groot tooneelspel door H. Ghéon, met muziek; te half negen: „Driekoningenavond”, blijspel met muziek. ---