„De Stem van onze Lezers” RECHTSTAAT AF? Geachte Redactie. Eén mijner cliënten in Ommelanderwijk (bij Veendam) bezat tijdens de bezetting een luxe wagen, welke hij voor de moffen wist te verbergen. Na de bevrijding heeft hij de wagen geheel belangeloos en vrijwillig ter beschikking gesteld van de B.S- Na 5—6 maanden moest hij de wagen weer voor eigen zaken gebruiken en stelde pogingen in ’t werk, de auto terug te krijgen. Géén succes. Op de gebruikelijke wijze werd hij van de ene naar de andere instantie verwezen. Wie beschrijft zijn verbazing toen hij enige tijd later een inwoner van Veendam in zijn wagen zag rijden! Nieuwe informaties werden ingewonnen, waarbij bleek dat de Veendammer de wagen geheel gratis had toegewezen gekregen van de Rijksverkeersinspectie te Groningen. Op zekere dag zag hij zijn wagen onbeheerd staan, sprong in zijn eigendom, toeterde vrolijk en tufte naar huis. Gevolgen hiervan: een proces en f 25. boete én de auto weer naar de Veendammer. Toen meende mijn cliënt dat de maat vol was. Hij schreef naar den Minister en één keer naar H.M. de Koningin. Echter, tot op heden zonder succes en de Veendammer mag blijven rijden. Eén ding staat voor mij, als buitenstaander, vast. Als zoiets in Nederland mogelijk is, dan is dit land Rechtstaat af. Met dank voor de plaatsruimte, H. VOGELSANG, Kraneweg 97, Gron. --- DE BOER EN DE EIERPRIJS. In Uw blad van 20 Maart las ik Uw naschrift, volgende op „De boeren en de eierprijzen”, ingez. door den heer J. G. M. Hcrbcrs* Hierin schreef U dat de prijzen van de eieren met 400 pet. zijn gestegen, vergeleken bij voor de oorlog. Dit is volkomen waar en niemand zou hier wat op tegen hebben, mits, ook de prijzen van andere producten gelijktijdig naar beneden zouden gaan. „ _ Doch wat ziet men nu gebeuren? De prijzen van de akkerbouwproducten, die bekend zijn gemaakt voor 1947 liggen allen beneden het peil van 1946 en dat, terwijl de prijzen der meeste industrieproducten even hoog blijven. Het is wel een eigenaardig verschijnsel dat, wanneer er bezuinigd moet worden de Overheid het eerst aan de landbouwprijzen denkt, terwijl de industrie, grote aannemers en dergelijke schijnbaar winsten mogen maken, waar het eind van zoek is. Verschillende landbouwers zullen het dit jaar zwaar te verduren krijgen, vanwege de lager vastgestelde prijzen en daarenboven nog de schade die is aangericht door de abnormale winter die achter ons ligt. Wie draagt hiervan de schade? Enkel en alleen de boer. U schreef terecht, dat een arbeider, onderwijzer of ambtenaar geen 20 cent voor een ei kan betalen en konden de landbouwprijzen niet naar beneden dan ook geen loonstop. Doch dan was de ellende niet te overzien. Nou heeft U hier m.i. vergeten om te schrijven dat deze mensen ook niet de prijzen kunnen betalen, die ze moeten geven voor hun kleding, huishoudelijke artikelen etc. Ook onder de boeren kan men zo af en toe horen: „laten we staken of de boel zwart verkopen, want over enige jarenzijn we toch weer de dupe”. Doch deze consequentie mag men niet toegedaan zijn, nu niet en nooit. Wanneer de overheid zorgt dat werkelijk alle prijzen gelijktijdig naar beneden gaan, zal er heel wat minder ontevredenheid heersen. JOH. BONEKAMP, Hoogeveen. NOG EENS DE EIERPRIJZEN. Geachte Red. Met verwondering heb ik kennis genomen van Uw antwoord op mijn artikel „De boeren en de eierprijzen”. U beweert dat de lonen van de arbeiders 30 tot 50 pet. zijn gestegen. De waarheid is, dat de lonen van de landarbeiders met 300 pet. zijn gestegen. U beweert, dat de arbeiders, onderwijzers en ambtenaren geen eieren voor hun eventuele zieke kinderen kunnen kopen, wat ik zeer betwijfel, omdat deze mensen wel hun sn )epbonnen kunnen benutten. Maar /at weegt bij U dan het zwaarst, dat deze mensen zich desnoods vaak een ei moeten ontzeggen, of dat er gehele gezinnen door worden gedupeerd, die van de winst van zo’n ei moeten leven? Ook door deze mensen wordt een ei slechts bij uitzondering gebruikt. U moet niet vergeten, dat deze mensen geheel alleen voor hun bestaan moeten zorgen, en geen kinderbijslag of verzekering hebben. Volgens U moet ieder gezin eieren kunnen kopen en als het niet kan worden betaald moet de boer maar minder ontvangen ongeacht of het lonend voor hem is. Wanneer wij boeren iets niet kunnen bekostigen, blijft het achterwege en brengen we een offer. Vandaar ook dat de kermisexploitanten liever naar een arbeidersstreek gaan, dan naar een boerenstreek. Ik had van U vtrwacht dat U het ook eens zou opnemen vcpr de kleine boeren in het bijzonder en ook voor de gehele boerenstand in het algemeen. Volgens mijn bescheiden mening huldigt U de stelling, dat wanneer de stad goedkoop kan leven van ons boeren, dat dan de welvaart zal terug keren, die wij boeren aan den lijve ondervonden hebben, en hopen dat ze nooit terug keert. J. G. M. HERBERS, Nw. Schoonebeek. leder voelt zijn eigen leed het beste en denkt daarom ook, dat hij er het ergste aan toe is. Heeft inzender het adres van de Middenstand aan de Regering gelezen en waarin geconstateerd wordt dat deze stand het meest stiefmoederlijk door de Regering wordt behandeld? Weet de heer H. welke betrekkelijk kleine winstmarges aan de winkelstand toegedacht worden om het leven goedkoper te maken? Wij pleiten niet voor een bepaalde stand en wij sluiten in onze belangstelling geen enkele stand uit- Wij trachten alleen naar eerlijke overtuiging de algemene belangen te behartigen en trachten de rechten van elke groep te verdedigen. Bevoegde organen hebben op grond van kostprijsberekeningen de nieuwe prijzen voor eieren vastgesteld, alsmede de richtprijzen voor de landbouw. Deze betrokkenen menen nu echter niet, dat alleen bij hen bezuinigd vordt, iedere groep wordt nu en dan onder het mes genomen. RED. O. N. --- EN OPNIEUW: DE PRIJS VAN EIEREN. Mijnheer de Redacteur, Met „ergernis” heb ik Uw artikel over „Eieren worden goedkoper” gelezen. Ben ik goed ingelicht M. de R., dan kan ieder persoon nog geen 2 stuks per week krijgen. Me dunkt die paar eieren rechtvaardigen niet een juichkreet. Voor een pluimveehouder met plm. 100 dieren, betekent dit immers een inkomsten-vermindering van plm. 13 gulden per week. En weet U, dat de kleine boer pluimveehouder, die uit z’n bedrijfje z’n bestaan zoekt, geen kinderbijslag of iets van die aard ontvangt? Reden waarom die achteruitgang van inkomsten dubbel ongewenst is? En weet U ook, dat nog geen 10 procent der pluimveehouders, een ei op tafel krijgt, dan alleen wanneer het ei gebroken, of de boer ziek is? Alleen omdat ze die inkomsten niet kunnen missen? Alle productiekosten als ochtendvoer, graan, scherp, drinkemmers, gaas, onderhoud kippenhokken enz. enz. zijn nog steeds niet verlaagd, eerder nog verhoogd, zodat de gehele prijsverlaging op de schouders der pluimveehouders terecht komt. H. H. A. WEKAMP, Slagharen In deze rubriek vinden opmerkingen van onze lezers, wanneer ze kort en zakelijk gesteld zijn steeds een plaats. RED. O. N. --- OORLOG HEEFT DE BILT GEHOLPEN Waarom het weerbericht thans zo goed klopt DUITSE KRIJGSBUIT KOMT VAN PAS Wanneer de organisatie der Ver. Naties een goed voorbeeld wil hebben van internationale samenwerking zonder ruzie, zelfs zonder redevoeringen, , een lichaam waar alleen maar gewerkt wordt in het belang van de hele wereld en waar geen Gromykos en geen Marshalls of Molotofs elkaar inde haren vliegen, laten de heren diplomaten uit Moskou, Parijs en Washington dan eens gaan kijken naar de organisatie van de internationale weerkundige dienst, waarvan ons Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut inde Bilt een der belangrijkste stations is. Wij zijn er onlangs nog eens geweest, om te onderzoeken hoe de Bilt het klaar speelt ons tegenwoordig op zo rake wijze het weer te voorspellen op korte en zelfs op lange termijn en wij hebben er een allermerkwaardigst systeem gevonden, waarvan de ontbaatzuchtige samenwerking misschien nog wel het meest frappeert, naast de zich steeds meer perfectionnerende techniek. De Bilt is maar een onderdeel in ’t systeem van duizenden stations, die overal ter wereld, van het hoge Noorden van Alaska tot het gebied dat aan de Zuidpool met gelijke ijver en toewijding werken voor het ene doel: te achterhalen wat zich afspeelt en zal gaan afspelen in de dampkring om ons heen. Daarvoor interesseren zich heden ten dage millioenen en het belang van de weerberichten gaat veel verder dan het informeren van de gewone burger, die graag wil weten of het Koning Winter behaagt zijn verblijf nog wat te rekken. Mee een nauwkeurige kennis van het weer zijn in onze dagen kapitalen gemoeid. Een vlieftuig b.v. dat met bepaalde windkrachten op de route van Europa naar Amerika rekening moet houden, kan vaak honderden guldens aan benzine besparen en een paar passagiers of postzakken meer meenemen, wanneer men precies weet hoe route en hoogte gekozen moeten worden, om van de grillen van Aeolus in zijn onmetelijk luchtruim te profiteren. Als men nu weet, dat er per dag een 15-tal vluchten over de Atlantische Oceaan worden gemaakt, krijgt men enigszins een indruk van de practisehe waarde van dit werk. Dag en nacht staan de telex-toestellen op vele meteorologische stations inde gehele wereld verspreid te ratelen, waarvan de honderd jaar geleden door het K.N.M.I. betrokken villa inde Bilt er een is. De telex, het laatste troetelkind van de P.T.T., is voor de weerkunde een uitkomst, daar men thans met veel grotere snelheid de meteorologische waarnemingen internationaal kan verspreiden en uitwisselen. Er zijn echter afstanden, waar de telex geen baas over is en daar vervangt de radiografie de verreschrijver, die aan kabels en telefoonlijnen gebonden is. Het is duidelijk, dat men in het hoge Noorden van Alaska en in het onmeteiijke Rusland nog geen telexverbindingen kan aanleggen; het gaat in Den Haag al moeilijk genoeg! De radio is daar een wat trager, maar toch zeer bruikbaar vervangmiddel. De radioberichten worden door de dichtsbijzijnde telexstations opgevangen en dan vrijwel onmiddellijk naar de grote verzamelposten verspreid. Het is zeer interessant hier inde Bilt met zijn neus op een van de tien telexrollen te turen, die een zeer snel, zij het vaak indirect contact hebben met de verst verwijderde gebieden der aarde, waar weerkundigen hun waarnemingen verrichten. „ Hier komen berichten binnen van het zuidpoolgebied ,van Ijsland en Faröer, van de hoogste bergtoppen inde Balkan, waar men het ook nog zonder telex moet stellen en van de uiterste grenzen van Siberië en het verre Azië, posten die allen hun aandeel opbrengen in dit bedrijf, dat zijn kracht zoekt inde meest volmaakte samenwerking tussen landen en werelddelen. Als v/ij den heer Bijvoet, een van de weerkundigen van het K.N.M.1., vragen hoe het komt. dat dc weervoorspellingen de laatste tijd zo ad rem zijn, en hoe hij kans heeft gezien, om inde afgelopen maanden ons steeds met zoveel juist pessimisme te voorspellen, dat de kous aan deze laatste poolwinter nog lang niet afgebreid was, dan krijgen wij te horen, dat de oorlog, die de internationale diplomaten niet hebben kunnen tegenhouden en in zoverre hebben zij tenminste iets goeds verricht daar voor een groot deel de oorzaak van is. Inde oorlog is het wetenschappelijk weerkundig mes n.l. van twee kanten terdege aangescherpt. Mén heeft rustig de tijd gehad om zich te verdiepen in problemen, die een intense studie vragen, terwijl tegelijkertijd practici inde oorlogvoerende landen onder hoogspanning bezig waren om de theorie door het maken van geraffineerde instrumenten in praktijk te brengen. Theorie en praktijk hebben dus een gouden tijd doorgemaakt in die jaren, zelfs in ons bezette Jind, hetgeen lang niet van iedere wetr / schap gezegd kan worden. Inde Bilt d ebben Nederlandse geleerden de theorie rustig kunnen uitbouwen. Zij hadden er alle tijd voor, daar de weerdienst door de Duitsers was stopgezet. De vijand zorgde zelf V9or de praktijk en bouwde zeer vernuftige appafaten en daar er, zodra het vrede is, geen vredelievender mensen zijn dan geleerden, die elkander wat te leren hebben, of zij nu Duitsers of Geallieerden zijn, wordt er van deze Duitse fabrikaten • ook inde Bilt een dankbaar gebruik gemaakt. Een van de afdelingen der meteorologie, die een enorme vlucht genomen hebben, is b.v. die van de radiopeilingen, waar men luchtlagen op grote hoogte onderzoekt, zonder met zijn benen ook maar een meter van de grond te komen. Men gebruikt daarvoor n.l. onbemande ballons, die een miniatuurzendertje aan boord hebben, dat automatisch berichten uitzendt, wanne» door het stijgen van de ballon windsterkte, vochtigheidsgehalte of temperatuur veranderen. Op de grond vangt men.defte gegevens met een eenvoudig ontvangtoestel op en zo wordt aan de eerste voorwaarde van de meteoroloog-snelheid In de berichtgeving voldaan op volmaakte wijze. Voor de tweede voorwaarde snelde verwerking van de waarnemingen zofgt hij zelf en het resultaat is, dat enige Jfeconden na ontvangst de telex de gegevens in codeschrift over het gehele net v(ïrspreidt, terwijl de onbemande zender daarboven op 18 K.M. hoogte bij een temperatuur van 60 graden onder nul, zoals Onlangs werd waargenomen, het werk ddet, waar een levend wezen bij zou verstemm. Wij hebben het miniatuurstukje Duitse oorlogsbuit met zijn' plaatspannings-Sipparaatje en zijn elementjes, niet groter dan een lucifersdoos met bewondering betast. Wij hebben de rubberballon in onze handen gehad en de zijden parachute en wij hebben een foto kunnen maken Van het moment, waarop deze hele wetenschappelijke mikmak wordt opgelaten en aan de elementen toevertrouwd, om automatisch waarnemingen te doen. De Bilt zal, wanneer men straks met een reorganisatie gereed is, per dag tweemaal een ballon oplaten, die geenszins een proefballon maar een volwaardige automatische meteoroloog is. Het systeem zal echter nog vervolmaakt worden, wanneer men is overgegaan op het Amerikaanse, dat met het Duitse wel veel overeenkomst heeft, maar nog geraffineerder is door zijn eenvoud en grotere juistheid. Ook inde Ver. Staten hebben n.l. de geleerden onder de oorlog niet stilgezeten en men is er Europa zoals op het gebied der atoomsplitsing een ronde voorgekomen. (Wordt vervolgd) --- HET OORDEEL VAN DEN FRANSMAN Italianen meer bijgelovig dan gelovig Voor het Nederlandse geloofsleven is een reis naar Italië beter dan een retraite Uitersten raken elkaar steeds (Van onzen Romeinsen correspondent) Onlangs kwam ik in Rome een Frans geestelijke tegen, die over de Italianen maar slecht te spreken was. Met voor een Fransman wel wat verdachte orthodoxie begon hij de voor Italië zo typische devoties te becritiseren en zijn conclusie was, dat de Italianen meer bijgelovig dan gelovig zijn, dat hun godsdienstig leven vooral op uiterlijke verering berust en maar weinig met meditatie te maken heeft. De veneratie heeft dit laatste element overwoekerd en daarin komt de heidense oorsprong van dit volk duidelijk om de hoek gluren, zo luidde zijn oordeel. Zie maar eens naar de duizenden relikwieën en naar de afgezoende voet van Petrus, het geroemde beeld inde St. Pieter ,dat door Italiaan en vreemdeling om het hardst geklist wordt. Zie maar eens naar de verering van den H. Januarius in Milaan, wiens bloed ieder jaar moet vloeien, of er ontstaat een revolutie met de kans, dat .de Napolitanen in grote getale van hun geloof afvallen. Het is mij lang een raadsel geweest, hoe een Fransman, die toch, wat gevoeligheid betreft, wel met zijn Italiaansen broeder kan concurreren, tot deze uitspraken kon komen. Misschien zijn juist die gevoeligheden in beide karakters, het Italiaanse en het Franse, de oorzaak van deze botsingen, ongeveer in dezelfde geest als er moeilijkheden ontstonden, toen de harde Duitse koppen in ons land onder de oorlog tegen dezelfde harde koppen van andere Germanen botsten, die van geen wijken hebben geweten. Onbegrip Maar in hun godsdienst hebben de Fransen de Italianen beslist niet begrepen. Voor nuchtere Hollanders is het misschien begrijpelijk, dat zjj even in dit religieuze milieu moeten acclimatiseren. Zij kunnen verschrikkelijk onliturgisch zijn, de Italianen, in hun kerken, waar ge vaak groepjes luid biddende en smekende vrouwen vindt om een heiligenbeeld, of waar Moeder? met boodschappentassen inde hand, gevuld met alles wat Italië aan geurigs en fleurigs van eigen bodem te bieden heeft, even binnenlopen en van de kerk een klein stilleven maken, om nog niet te spreken van de alleraardigste gewoonte, om de allerkleinste kinderen, ongeacht hun onwelluidende protesten, bij iedere plechtigheid mee te laten genieten, en die geluiden dan op de meest natuurlijke en moederlijke wijze té sussen. Maar er zal geen Italiaanse priester zijn, hoe geleerd ook in theologie of liturgie, die zich niet dagelijks over dit alles verheugt en de mensen begrijpt, wanneer zij er behoefte aan hebben hun particuliere devoties te voldoen door de Vele relikwieën, waaraan dit gezegende land zo rijk is, te vereren met een aandoening en een overgave, die ge nergens ter wereld zult terugvinden. Inderdaad, waar zijn mooiere relikwieën dan hier in het land van de heiligen? Waar zouden die heiligen ook beter kunnen bestaan en beter kunmen sterven dan in dit land, waar alles, ook het bidden, veel spontaner gebeurt en Waar men zoveel meer warmte kent, ook in geestelijke zin, dan in het Noorden met zijn ingetogenheden en zijn geremdheden? En toch is het merkwaardig, dat juist Noorderlingen zich aan dit alles nog eerder gewonnen geven dan b.v. de Fransen en ik ben er zeker van, dat men in ons land zal inzien, dat dit alles niets met heidendom, doch alles met spontaniteit en levend geloof te maken heeft. Mogelijk vinden wij hier het raakst weerspiegeld de betekenis van het Franse spreekwoord, waarin wordt gezegd, dat uitersten elkaar steeds raken? Daarom wordt het hoog tijd, dat de Nederlandse autoriteiten weer eens wat deviezen en reisfaciliteiten verstrekken, om het Zuiden toegankelijk te maken voor katholieken van Nederland. Voor het geloofsleven van ons volk zal een reis naar Italië misschien nóg beter zijn dan de meest serieuze retraite. --- Abessinië een land van grote mogelijkheden En met een nog grotere toekomst Abessinië, ook wel Ethiopië genoemd, heeft algemene bekendheid gekregen door de oorlog met Italië. Italië, welks koloniën weinig meer waren dan een verzameling zandwoestijnen, zoals Mussolini sarcastisch opmerkte, had zijn begerige ogen on dit rijke en vruchtbare land geslagen. Engeland was er als de kippen bij de Italianen er uitte gooien, en hun positie in te nemen. Engeland, dat zich voor zijn verlies in Indië, meer en meer schadeloos tracht te stellen in Afrika, het land van de toekomst, speelt thans in Abessinië de eerste viool. Wij menen onze lezers met een schets van dit belangrijke land der toekomst wel te gerieven. Ethiopië, ook wel Abessinië genoemd, heeft een oppervlakte van ongeveer 785.000 km2. De bevolking bestaat uit Amharen, Galla’s, Somali’s en Negers. Wegens het ontbreken vaneen bevolkingsstatistiek is het onmogelijk een enigszins betrouwbaar cijfer voor het aantal inwoners op te geven. De schattingen variëren van 6 tot 13 millioen zielen. Het land is zeer dun bevolkt en het peil van beschaving is nog zeer laag. Verreweg het grootste gedeelte van de bevolking is nog ongeletterd. De weinige in Ethiopië woonachtige Europeanen zijn óf regerings-adviseurs óf vormen een kleine groep, na de bezetting overgebleven Italianen. De hoofdstad is Addis Abeba met een bevolking van 150.000 zielen. Andere belangrijke centra zijn Dire Dawa (30.000), Harar (25.000), Gondar (22.000) en Dabra Markos (5000). Het land bestaat voor het grootste gedeelte uit wild bergland met diepe valleien. De valleien hebben een warm tropisch klimaat en zijn zeer ongezond. Het bergland is daarentegen vanwege de hoge ligging tamelijk koel en geschikt voor blanke kolonisatie. Een geologisch bodemonderzoek heeft nog niet plaats gehad, maar vermoed wordt, dat grote minerale rijkdommen aanwezig zijn. Het grootste gedeelte van het land heeft een grote regenval. Alleen de aan Eritró v, en Frans Somaliland grenzende streken foebben een geringe neerslag. Deze streken zijn dan ook uiterst dun bevolkt. naar de binnenlanden vindt grotendeels plaats per kameel. Daarnaast beschikt men echter overeen aantal vrachtauto’s, die door de Italianen bij hun terugtocht in •1941 werden achter gelaten. Er bestaat een goed binnenlands luchtvaartnet, met verbindingen naar de voornaamste centra. Sedert Juli 1946 zijnde voor die tijd algemeen gangbare munteenheden – de Italiaanse, lire, de Maria Theresia dollar en de Oostafrikaanse shilling vervangen dooreen nieuwe munteenheid, de Ethiopische dollar, welks waarde gelijk is aan twee Engelse shillings. De regering koestert plannen het land snel tot ontwikkeling te brengen, maar wordt hierin belemmerd door het lage beschavingspeil van de bevolking. Middelen van bestaan. De volkshuishouding van Ethiopië onderscheidt zich van die der andere Afrikaanse gebieden, doordat men niet zoals inde door Europese mogendheden gekoloniseerde landen, naast de inheemse landbouw ook uitgebreide Europese plantages aantreft. Landbouw en veeteelt verkeren, evenals dein andere Afrikaanse gebieden door de inheemse bevolking beoefende landbouw en veeteelt, nog ineen zeer primitief stadium. Een belangrijk gedeelte van de bevolking heeft zelfs nog niet eens het „primitieve landbouwstadium” bereikt en leeft als nomaden of van roof. Het binnenland van Ethiopië is dan ook zeer onveilig, hoewel de keizerlijke regering pogingen aanwendt om ook orde en veiligheid inde meer afgelegen streken te brengen. De landbouw Is bijna uitsluitend „subsistence farming”. Daarnaast zijn er echter streken waar kleine hoeveelheden z.g. „cash crops”, meestal koffie en tarwe voor de markt verbouwd worden. De onderstaande tabel geeft enkele door Ethiopië bezit geen enkele zeehaven. De lm- en exporthandel gaat over Dzjiboeti in Frans Somaliland. Van deze plaats loopt de enige spoorweg die het land bezit naar Addis Abeba, de hoofdstad. Het door de Italianen aangelegde wegennet is, hoëwel niet uitgebreid, vrij goed. Het vervoei het Ethiopische Ministerie van Landbouw gemaakte schattingen, betreffende de bebouwde oppervlakte en de opbrengst van de voor de volksvoeding belangrijke landbouwproducten in 1945. Bebouwde oppervlakte Opbrengst (1000 ha) (1000 tonnen) Tarwe 1700 420 Gerst 1000 800 Mais 1500 1800 Gierst 3000 4500 Het land is vanwege het warme klimaat en de grote regenval zeer geschikt voor tropische landbouw. Behalve koffie worden er ook suikerriet .tabak en zuidvruchten verbouwd. De veestapel heeft tengevolge van dein 1941 gevoerde oorlog, ernstige verliezen geleden. Door het Ministerie van Landbouw worden de volgende schattingen gepubliceerd betreffende de omvang van de veestapel in 1945. Hoornvee 12 millioen Schapen en geiten 2 millioen Paarden en muildieren 2 millioen Kamelen 500.000 De voor export bestemde veeteeltproducten zijn voornamelijk huiden en vellen. Het feit dat er bijna geen onder Europese leiding staande ondernemingen aangetroffen worden, vormt een ernstig nadeel voor het land. immers, deze ondernemingen verzorgen in andere weinig ontwikkelde landen verreweg het grootste gedeelte van de exporten en helpen op deze wijze de koopkracht vaneen land te verhogen. Vóór de Italiaanse bezetting was het gebrek aan verkeerswegen eender ernstige belemmeringen voor de ontwikkeling van de landbouw. De door de Italianen aangelegde wegen hebben deze belemmering evenwel gedeeltelijk opgeheven. Voor het op hoger peil brengen van de landbouw is het echter inde eerste plaats noodzakelijk het onderwijs te verbeteren, terwijl men tevens landbouwkundige voorlichting zal moeten geven. Door de regering worden pogingen in deze richting aangewend. In het algemeen staat de boerenbevolking gunstig tegenover de door de regering in te voeren nieuwe methoden. De grote moeilijkheid is echter dat men niet de beschikking heeft over de voor dit doel noodzakelijke onderwijzers, terwijl ook het kapitaal ontbreekt. Voor landen, die ervaring hebben op het gebied van tropische landbouw en over het nodige kapitaal beschikken liggen hier mogelijkheden. Betreffende de industrie kan' gezegd worden dat de plaatselijke industrie nog in haar kinderschoenen staat. Te Addis Abeba zijn enkele leerlooierijen, een zeepfabriek en een glasfabriek. De door deze fabrieken vervaardigde producten zijn echter niet van de beste kwaliteit. Te Dire Dawa, langs de spoorweg van Addis Abeba naar Dzijboeti, zijn een cementfabriek en een katoenfabriek gevestigd. Deze twee fabrieken zijn tijdens de bezetting door de Italianen opgericht. De cementfabriek is echter na de verdrijving der Italianen uit Ethiopië stil gelegd. De katoenfabriek is daarentegen nog steeds in werking. Hoewel het mogelijk zou zijnde ruwe katoen in Ethiopië te verbouwen, wordt de door de fabriek benodigde ruwe katoen ingevoerd uit de Anglo-Egyptische Soedan. Ook de voor leerlooierijen benodigde grondstoffen worden .ngevoerd. De industrie heeft met dezelfde moeilijkheden te kampen als de landbouw. Ook hier werkt het gebrek aan opgeleide werkkrachten en kapita'' remmend op de ontwikkeling. Buitenlandse handel Zoals te verwachten, is vaneen land dat nog in zulk een primitieve toestand verkeert als Ethiopië, is de buitenlandse handel weinig omvangrijk. Dein- en uitvoer zijn ongeveer gelijk aan elkaar en hebben ieder voor zich een waarde van ongeveer £ 3,5 millioen per jaar. De invoer bestaat voor 2/3 uit khaki drill, dat door bijna alle Ethiopiërs gedragen wordt. De uitvoer bestaat voornamelijk uit koffie en graan. De waarde van de uitgevoerde koffie bedroeg over het laatste financiële jaar £ 1 millioen. De export van graan had eveneens een waarde van ongeveer £ 1 nillioen. Daarna volgden huiden, leder en vellen, en goud, elk met een waarde van £ 250.000. Een belangrijke post op de betalingsbalans vormen de salarissen, welke betaald worden aan dein Ethiopië werkzame buitenlandse onderwijzers en technici. Economische politiek. De economische politiek van de regering is er op gericht om inde kortst mogelijke tijd het land te ontwikkelen en te industrialiseren, zodat het nieuwe Ethiopië een waardige plaats zal innemen onder de natiën. Teneinde dit doel te bereiken wil men Inde eerste plaats het onderwijs uitbreiden en verbeteren. Allerwege worden nieuwe scholen geopend, terwijl men inde toekomst ook een universiteit hoopt op te richten. Ook met de opbouw vaneen administratief apparaat en medische diensten is een begin gemaakt. Daarnaast worden pogingen in het werk. gesteld de potentiële mogelijkheden van het land tot ontwikkeling te brengen. Zo worden in het Zuiden van Ethiopië proeven genomen met tropische landbouwgewassen, terwijl men ook pogingen aanwendt de katoen- en zijdeteelt weer op gang te brengen. Een ander project, dat momenteel door de regering overwogen wordt, is het bouwen vaneen stuwdam inde Blauwe Nijl. Het grote probleem is echter hoe deze projecten te financieren. Het land is arm en in vele delen van het land is het gebruik van geld nog niet voldoende bekend om ’n goed functionnerend belastingsysteem in te voeren. Momenteel worden belastingen zelfs ook betaald in natura. Concluderende opmerkingen In het licht van het bovenomschrevene is het wel duidelijk dat Ethiopië aangewezen is op buitenlandse hulp. Dit geldt zowel voor kapitaal als voor gekwalificeerde arbeidskrachten. Terzake de belegging van buitenlands kapitaal doet zich echter de moeilijkheid voor, dat buitenlanders of buitenlandse maatschappijen geen vaste eigendommen mogen bezitten in Ethiopië. Deze klip heeft men in enkele gevallen omzeild door maatschappijen op te richten, waarvan 51 %> van het kapitaal van Ethiopische oorsprong is. Naar Russisch voorbeeld heeft men experimenten genomen met collectieve boerderijen; ook zijn er verschillende Russische missies in het land. De door de regering benoemde advsieurs zijn hoofdzakelijk Britten en Amerikanen. Het leger en de politiemacht worden geoefend door Britse officieren. De Britse invloed is, nu Ethiopië geen Britse subsidies meer ontvangt, echter aanmerkelijk minder dan tijdens de oorlog het geval was. In 1945 kreeg een Amerikaanse maatschappij de Sinclair Oil Company, een concessie voor het aanboren van petroleum, die naar men vermoedt inde bodem aanwezig zou zijn. Aan deze concessie ia de voorwaarde verbonden dat de maatschappij een gedeelte van haar winst baschikbaar zal stellen voor het bouwen van scholen en ziekenhuizen, alsmede voor öc opleiding van jonge Ethiopiërs inde Ver. Staten. De luchtvaart is in handen vaneen Zweedse maatschappij. Tenslotte bezit België er nog enkele koffieplantages. ---