Parijs wil de vrouw lang en slank zien WINTERMODE 1952 (Van onze moderedactie) Nu al het groen aan de bomen tot geel en goud is geworden, en de herfstzon door steeds kaler wordende takken speelt, heeft iedere vrouw haar zomer toiletjes aan de mottenballen toevertrouwd en ziet in gespannen verwachting uit naar wat de Parijse modepotentaten haar het komende seizoen voorschrijven. Want al verschijnen er steeds meer Spaanse, Italiaanse en Amerikaanse sterren aan de modehemel, wat Parijs decreteert is toch nog altijd wet voor de vrouw die modieus gekleed wil gaan. Eh bien, Madame, Parijs wil, dat u lang en slank zult zijn, als een popel, of minder romantisch, als een tube, en als u dat niet bent, moet u het proberen te lijken. Dus u loopt kaarsrecht, draagt een glad kapsel, vult uw schou- J ders niet op, en / loopt op stelt- / dunne naKjes. Charmanter en vrouwelijker dan in 1920, doen de modellen soms toch even terugdenken aan de pothoeden, lange lij ven en slobberceintuurs, die al- tijd een zwarte bladzij in de historie van de mode zullen blijven. Voor de japonnen zijn de stoffen soepel: crèpe’s, yersey’ of dunne wol. De schouders volgen de natuurlijke lijn, zijn eer smal dan breed. De kraag sluit hoog aan de hals, of is A V-vormig gedrapeerd, de rok zit glad over de« heupen en is aanmerkelijk langer dan vorigj jaar. Geeft Fath in zijn tube line de taille nauwelijks aan, Carven en T chiaparelli schenken meer aandacht aan de lijn van het vrou- welijke. De mantels, van grove tweeds of harige wollen stof, zijn heel lang of heel kort. Deze korte jasjes, gedragen op een strakke rok of robe-manteau van hetzelfde materiaal, zijn niet overdreven wijd. De wijde drie-kwart jasjes, zijn vaak van achter langer dan van voor, wat een zeer charmant en versiankend effect geeft, en worden wel gedragen op een contrasterende kleur. Fath laat een zeven-acfatste mantel dr.agen op een kokerrok van dezelfde ruige tweed. Naast de klassieke redingote met wijde, gedrapeerde kraag is er de manteau-vague, zoals de Parijzenaar de bijna-rechte swagger zo karakteristiek betitelt, en de box-coat, een rechte jas met laag-geplaatste zakken en halve ceintuur, practisch, maar niet erg vrouwelijk. De korte avondjapon, voor allerlei informele gelegenheden, blijft modern. Van taft' en tule, het strakke lijfje vaak geborduurd met strass en lovertjes, vormt zij een onmisbaar onderdeel in de garderobe van elke jonge vrouw. Voor de wat oudere vrouw zijn er cocktail-tailleurs van zware zijde of de slank afkledende lange avondjaponnen, De kleuren zijn over het algemeen donker, steenkool- en olifanttinten, donkergroen, bruin en bordeaux, maar vooral zwart, voor alle uren en gelegenheden. De kleurige noot in alle collecties vormden vaak de hoedjes, klein en als schelpen om het hoofd sluitend, in lichte aan het voorjaar herinnerende kleuren, voor het avonduur bewerkt met schitterende steentjes en goud. Als uw wintermantel nog jaren mee kan en uw mantelpak nog zo goed als nieuw is, als u eigenlijk helemaal niets nodig heeft, koop dan toch een van deze verrukkelijk-dwaze, bekoorlijke hoedjes, die u zullen verzoenen met uw garderobe van het vorig jaar. --- RADIO programma WOENSDAG 26 NOVEMBER 1952 HILVERSUM I, 402 m.: 7.00 24.00 NCRV. 7.00 Nieuws: 7.13 Gewijde muziek: 7.45 Een woord voor de dag 8.00 Nieuws- en weerberichten; 8.15 Gramofoonmuziek; 9.00 Voor de zieken; 9.30 Voor de huisvrouw 9.35 Waterstanden: 9.40 Gramofoonmuziek: 10.10 Idem: 10.30 Morgendienst; 11.00 Gramofoonmuziek; 11.05 Het leven op het land, hoorspel; 12.00 Pianorecital; 12.30 Land- en tuinbouwmededelingen; 12.33 Gevarieerde muziek; 12.59 Klokgelui; 13.00 Nieuws: 13.15 Prot. Interkerkelijk Thuisfront; 13.20 Mandolineorkest; 13.50 „La Terra e Liberata”, (gram.); 14.45 Voor de meisjes; 15.00 Strijkkwartet; 15.30 Gramofoonmuziek: 16.00 Voor de jeucd; 17.20 Orgelspel; 17.50 Militaire causerie: 18.00 Gramofoonmuziek: 18.10 Viool, klarinet en piano: 18.30 Spectrum van het Chr. Organisatie- en Verenigingsleven: 18.45 Geestelijke liederen; 19.00 Nieuws- en weerberichten; 19.10 Boekbespreking; 19.25 Gramofoonmuziek: 19.3Ó Buitenlands overzicht: 19.50 Gramofoonmuziek: 20.00 Radiokrant: 20.20 Kamerorkest en solist; 21.40 Figuren rondom Calvijn, causerie: 22.00 Gramofoonmuziek: 22.05 In de Arabische wereld, causerie; 22.15 Alt, tenor en piano: 22.35 Int. Evang. Commentaar; 22.45 Avondoverdenking; 23.00 Nieuws en SOS-ber.: 23.15—24.00 Gramofoonmuziek. HILVERSUM 11. 298 m: 7.00 VARA; 10.00 VPRO; 10.20 VARA: 19.30 VPRO; 20.00 24.00 VARA. 7.00 Nieuws: 7.10 Gramofoonmuziek; 7.15 Ochtendgymnastiek; 7.33 Gramofoonmuz.; 8.00 Nieuws en weerberichten: 8.18 Gramofoonmuziek: 8.50 Voor de huisvrouw: 9.00 Gramofoonmuziek: 9.35 Idem: 10.00 Schoolradio; 10.20 Voor de vrouw; 11.00 Gramofoonmuziek: 12.00 Promenadeorkest: 13.00 Nieuws en commentaar; 13.20 Amusementsmuziek; 13.45 Gramofoonmuziek: 14.00 Gesproken portret; 14.15 Jeugdconcert; 15.00 Voor de kinderen: 15.30 Voor de jeugd; 16.00 Sopraan- en basblokfluit; 16.10 Voor de jeugd; 16.45 Voor de zieken: 17.15 Dansmuziek; 17.50 Regeringsuitzending; 18.00 Nieuws; 18.15 Varia; 18.20 Actualiteiten: 18.30 Lichte muziek; 19.00 Reportage en gramofoonmuziek: 19 15 Gramofoonmuziek: 19.30 Voor de jeugd; 20.00 Nieuws; 20.05 Politiek commentaar: 20.15 Theaterorkest, kleinkoor en solisten: 20 45 De woekeraar en zijn erfgenaam. hoorspel; 21.30 Omroeporkest en soliste; 22.15 Suiker, causerie: 22.30 Striiksextet: 22.55 Reis Z.K.H. Prins Bernhard naar Midden- en Zuid-Amerika: 23.00 Nieuws: 23.15 Wereldkampioenschappen dammen: 23.20—24.00 Gramofoonmuziek. --- Hockey-Engeland wil koers radicaal omgooien Match met Holland in aller aandacht Alhoewel het nog ruim vijf maanden zal duren voordat de ploegen van Engeland en van Nederland te Nottingham tegen elkaar aantreden, houdt men zich in hockeykringen aan de andere zijde van de Noordzee reeds ernstig bezig met deze ontmoeting. Er wordt op gewezen dat zij een belangrijke bijdrage kan leveren voor de rangschikking van de landen op hockeygebied. Gezien de prestaties van India in het jongste Olympische hockeytournooi zijn allen het er over eens dat de eerste plaats op de ranglijst aan dat land toekomt. Maar degenen die menen dat Engeland onmiddellijk na India moet worden geklasseerd vergeten toch dat niet Engeland maar Nederland als tweede is geëindigd te Helsinki. De Engelse spelkenners hebben dit niet vergeten en daarom stellen ze zich veel voor van de wedstrijd te Nottingham, niet alleen omdat ze een schitterende demonstratie verwachten in een van de weinige takken van sport die gespeend zijn gebleven van bet professionalisme, maar ook omdat dan blijken kan wie van de twee landen het sterkst is. Tal van Engelsen zijn er van overtuigd dat indien de loting te Helsinki zo was uitgevallen dat Engeland en Nederland elkaar inde halve finales hadden, ontmoet instede van Engeland en India, niet Nederland maar Engeland de eindstrijd zou hebben bereikt. Het feit dat Engeland met 3-1 klop kreeg terwijl Nederland mef fr—l werd afgemaakt, is niet doorslaggevend. Alleen m een onderlinge krachtmeting kan blijken welke van de twee ploegen momenteel het beste hockey speelt. De Engelse hockeybond telt tal van bestuursleden dae zelf vroeger als spelers tot de topklasse hebben behoord. Zij zijn er zich terdege van bewust dat zowel de stijl als het peil van het spel verbeterd moeten worden wil Engeland een goed figuur maken in het eerstvolgende Olympische hookeytournooi Teneinde dit te bereiken zullen meer trainingscursussen georganiseerd worden op scholen en universiteiten. Het verdient de aandacht dat m t laatste handboek van de Bond aangedrongen wordt op een nauwkeuriger bestudering van de stijl waarin India hockey speelt. Want dit komt eenvoudig mier op neer dat een leidend hockeyland erkent dat de stijl vaneen ander land superieur is. In sommige Engelse hockeykringen heeft men bier grote veTwachtingen van, tenminste als alle betrokkenen de vingerwijzing hi het handboek tci harte nemen. Doen ze dit inderdaad, zo meent men in deze milieu’s, dan zou het best kunnen gebeuren dat Engeland en India elkaar te Melbourne zullen bekampen met dezelfde wapens, d.w.z. met toepassing van dezelfde stijl en dezelfde tactiek. Dit zou ongetwijfeld een prachtige wedstrijd worden denken de Engelsen, en misschien wel, wie weet het, met een gelijkspel als resultaat. --- De „Bakir” wordt gelost SCHIERMONNIKOOG, 24 Nov. Tengevolge van het hoge water is het Turkse s.s. „Bakir”, dat in de nacht van 5 op 6 November j.l. op het strand te Schiermonnikoog is vastgelopen, vannacht een eind zeewaarts geworpen. De kans om het schip vlot te trekken is evenwel nog veel te gering, omdat het schip zich nog bevindt tussen de banken. Met man en macht is men thans bezig de boot te lossen. De stukgoederen worden op ’t strand gezet en vandaar per auto naar een lichter gebracht, die de lading overbrengt naar de Dokkumer Nieuwe Zijlen, alwaar zwaardere vaartuigen gereed liggen om haar verder te expediëren. In Dokkumer Nieuwe Zijlen worden de van de „Bakir” afkomstige goederen overgeslagen in schepen van driehonderd ton. Eén zo’n schip is reeds aangekomen en een tweede wordt nog verwacht. Men is reeds met het overladen begonnen. De goederen worden via het IJsselmeer naar Rotterdam vervoerd. Het is de bedoeling dat op deze manier zes a achthonderd ton wordt vervoerd. --- AMERIKAAN GEARRESTEERD te Amsterdam AMSTERDAM. 24 Nov. De vreemdelingenpolitie te Amsterdam heeft Zaterdagnamiddag de 42-jarige Amerikaan Harold J. Adonis, de vroegere secretaris van de gouverneur van de staat New Jersey, op verzoek van de Amerikaanse regering, gearresteerd. Adonis wordt er van verdacht 228.000 dollar te hebben aangenomen om ambtenaren om te kopen, die een onderzoek tegen speelholen instelden. Adonis heeft Zaterdagavond bij ziin verhoor door de chef van de vreemdelingenpolitie geen bekentenis afgelegd. Hij verklaarde, dat politieke naijver in het spel is. De officier van justitie zal de acte van beschuldiging moeten toetsen aan het uitleveringsverdrag. waarna de rechtbank zal beslissen of er termen aanwezig zijn om aan het uitleveringsverzoek te voldoen. --- Productie nieuwe verzekeringen In October is voor een bedrag van f 198.6 millioen aan nieuwe verzekeringen afgesloten, waarvan f 81.6 millioen kapitaal-, f 96.9 millioen rente- en f 20.1 millioen volksverzekering. De productie gedurende de maanden Jan./Oct. is hiermede gekomen op f 1.764.4 millioen tegen f 1.610.0 millioen in dezelfde periode van 1951. --- UW PUZZLE voor vandaag No. 129 Horizontaal: 1. boom 4. gelegenheid 8. zoogdier 10. oer. voornaamw (Duits) 12. water in Friesland 13 spil 14. welwillende lezer (Lat.) iö. vreemde munt 17. eetgerei 19. klein plant.ie 20. wapen 22. plaats in de 3etuwe 21. zout water 24. plaats in Italië 2b'. spetter 29. strik 30. zwaardvis 52 treiter 33. lustend predikant (afk.) 34. soort onderwijs 35. tandeloos zoogdier 37. voorzetsel 38. wapenstilstand 40. bergruimte 41. voorzetsel Verticaal: 2. Eng. drank 3. gordel 4. zuivelproduct 5. meisjesnaam 6. deel van de bijbel 7. mondwater 9. verwarde kluwen 11. delfstof 14. van hoefijzers voorzien 16. voegwoord 18. uitbouw 19. inhoudsmaat 21. plaats in België 22. meisjesnaam 24. plaats 25. vaartuig 27. naschrift 28. vervoermiddel 30. windrichting . 31. uitgesmolten vetstukie 34. onderricht 36. meisjesnaam 38. uitroep 39. lcindergrpet OPLOSSING KRUISWOORDRAADSEL no. 128 Horizontaal: . , ' 1 asla, 5 peel, 8 termiet. 10 vaalt, 12 otter, 14 ran, 15 sen, 17 erg, 18 orde, 20 enge, 21 ek, 22 re, 23 guur, 26 nors, 29 rul, 30 kor, 32 peit, 33 aster, 35 arena. 37 rooster, 38 last, 39 slap. Verticaal: 2 sta,3 lel, 4 arts. 5 pion, 6 eet, 7 etten, 7a avro. 9 erge, 11 aarhuus 13 ergeren, 16 en, 19 eer, 20 eén, 23 gram, 24 ultra, 25 po, 27 opera, 28 stap, 30 krot, 31 rats, 34 eos, 36 rel. --- Woor onze jonge lezectijes Ineen grote kast stond een mooi rond trommeltje. Daar zat speculaas in, heerlijke geurende speculaas. Er waren allerlei figuurtjes onder, honden, poezen, molentjes, haantjes en ik weet niet wat nog meer. Het leuke was, dat geen een speculaasje hetzelfde was als het ander. Alleen één ding hadden ze gemeen: dat ze allemaal even lekker waren! Toch waren er verschillende koekjes, die veronderstelden, dat ze beter waren dan de andere. Daar had je bij voorbeeld Miranda, de poes met de wuivende staart, en Bollebuik niet te vergeten. Bollebuik was een kereltje met een ja, dat raad je natuurlijk al, met een heel dikke buik, een echte burgemeestersbuik. Bollebuik dacht trouwens ook, dat hij burgemeester was. „En als ik het niét ben, dan minstens even deftig” zei hij altijd. Aangezien dat kereltje Bollebuik zich zelf zo voornaam vond, keek het laag neer op de andere speculaasjes- in het trommeltje, vooral op Manus, een mannetje met een klein boompje naast zich. „Een gewone bloemenman” fluisterde Bollebuik menigmaal, „moet je zien, wat een sjofel jasje en wat een kapotte schoenen” Omdat Bollebuik zoveel gezag had in het trommeltje, ging ten slotte iedereen Manus als een minderwaardig speculaasje beschouwen. Ze spraken maar weinig tot het mannetje met het boompje naast zich en hls ze het deden, wel, dan was dat tóch altijd een tikje uit de hoogte NU gebeurde het, dat de speculaasjes in het mooie ronde trommeltje op zekere dag ’n korte vergadering hielden. Waarom het zo’n korte vergadering werd, zal ik straks vertellen. Eerst moet ik uitleggen, waarom ze eigenlijk bijeen kwamen. Er was namelijk iets heel vreemds aan de hand'. De speculaasjes, die heerlijke geurende koekjes, werden maar niet opgegeten! Eerst hadden ze gedacht, dat de vrouw, die hen gekocht had, héél zuinig wilde zijn op zulke lekkere speculaas. Op de duur waren ze echter bang geworden, dat ze hen verge- ten had. „En dat mag niet” zei het kereltje Bollebuik nadrukkelijk, „daarom moet er iets gedaan worden.” Ze besloten ook iets te doen en weet je wat? Een van de speculaasjes moest het trommeltje uitklimmen en dan door de kier van de kastdeur naar buiten gluren. Dan zou het tenminste kunnen zien, of er iemand inde kamer was. Was dat het geval, wel dan kon het tegen de deur kloppen en op die manier de aandacht vestigen op de verrukkelijke speculaas, die nog inde kast wachtte. Allemaal vonden ze het een goed plan en allemaal waren ze het er over eens, welk speculaasje het trommeltje uit moest klimmen. Daarom werd het ook zo’n korte vergadering. „Manus moet het doen!” riepen vierentwintig koekjes in koor en het vijf en twintigste, het mannetje met het boompje, zuchtte. „Dat had ik wel gedacht” zei het bij zich zelf en omdat er toch niets aan te doen was, klom het maar meteen het mooie trommeltje uit. MANUS deed precies, wat hem gezegd was. Hij sloop naar de kastdeur toe, die gelukkig een eindje open stond. „Je kunt je hoofd best door de kier steken” riep Bollebuik hem vanuit het geopende trommeltje achterna, „dan kun je nog meer zien”. Manus gehoorzaamde, maar toen gebeurde er plotseling iets vreselijks. De kastdeur werd opeens dichtgeduwd! De achtergebleven speculaas- jes hoorden een luid gekraak en daarna een zachte plof of nee, twee ploffen, want weet je, wat er gebeurd was ? Het speculaasje was tussen de deur gekomen en in twee stukken gebroken. Heus waar, links lag het boompje en rechts het mannetje, dat droevig over de grond staarde. „Heb je pijn ?” vroeg ergens een stoelpooit. „Pijn niet” zei het mannetje verdrietig, „maar mijn boompje, mijn mooie boompje, dat altijd naast me stond.” „Het is er nog” troostte de stoelpoot, doch Manus zuchtte: „Nu zal ik altijd gescheiden zijn van mrjn eigen boompje, nu ben ik voorgoed een gebroken speculaasje.” De stoelpoot wilde nog iets zeggen, maar opeens zweeg ze. Twee mensenhanden strekten zich uit over de vloer en grepen naar de twee stukjes speculaas. „Wat zonde” zei een vrouwenstem, „dat was nu net zo’n leuk koekje. Zou ik het nog kunnen maken?” De stoel, poot keek vol belangstelling toe. Hjj zag, hoe de vrouw wat papier pakte, gekleurd papier en plakpapier. Haar vingers gingen vlug op en neer en ineens bemerkte de stoelpoot, dat het speculaasje weer heel was. De twee stukken waren aan elkaar geplakt. „En het is er veel leuker op geworden,” zei de stoelpoot bij zich zelf, „dat gekleurde papier staat wat aardig bij dat effen bruin.” De andere speculaasjes in ’t ronde trommeltje keken met verbaasde ogen naar het teruggekeerde koekje. „Wat zie jij er raar uit”, zeiden ze, „dacht je, dat jij nog ooit opgegeten zou worden?” Manus zweeg. „Al heb ik dan niets goeds meer te verwachten, ik heb in elk geval mijn boompje weer hij me”, dacht hij. Maar het mooiste was nog, dat hij juist heel veel goeds te verwachten had. Luister maar. wat er gebeurde. Eventjes later, ’n kwartiertje later, denk ik, ging de kastdeur weer open. Nu werd het mooie trommeltje er helemaal uitgenomen en vervolgens geopend. De vijf en twintig speculaasjes keken in de bruine ogen vaneen kleine jongen, die begerig zijn handje uitstrekte. Ze waren minst Ais even verlangend als dat jongetje zelf! Welk geurig speculaasje wil niet opgepeuzeld worden ? „Kies maar uit” zei de vrouwenstem, „welke vind je het mooist?” „Ditte” antwoordde het jongetje. En het greep naar een speculaasje met vrolijk gekleurd papier, naar Manus met zijn boompje! „Hadden jullie da*- ooit gedacht?” vroeg Miranda verslagen, toen het trommeltje weer inde kast stond. Niemand antwoordde en Bollebuik bloosde. „En ik ben nog wel burgemeester”, zei hij enkel bij zichzelf, „hoe is het mogelijk, hoe is het rnogelijk” VAN VIJFENTWINTIG SPECULAASJES --- HUIS AAN HUISCOLLECTE IN GANZENPAS Elke ochtend onderbreken de huismoeders te Lacock in Wiltshire even hun dagelijkse bezigheden, om elk op haar beurt haar beetje bij te dragen tot de huis aan huis-collecte van dit groepje ganzen. En ze geven de etensrestjes en de korstjes brood met graagte, want wie heeft niet een beetje moeite over voor een heerlijk vette gans op de kersttafel? --- FEUILLETON: „DEZE JONGEMAN" een zondaskind FEUILLETON: EEN ZONDAGSKIND Door Toon Kortooms 30 Ja”, zei Theodoor, „als u het mij vraagt.., die jonkheer heeft wel iets vaneen gemechaniseerde pauwhaan, die gedecoreerd is met een hoge hoenderonderscheiding en die van zelfbewustheid naast zijn schoenen loopt.” Zij spraken lange tijd over de rijkste man van de Baronie. Er werden over en weer heel wat onvriendelijke eigenschappen van de man aangeroerd. Tenslotte bleef er niets meer van hem over dan een lastig, kleinburgerlijk, pedanterig, egocentrisch ventje, het belangrijkste figuurtje uit heel de stad en van heel het platteland, tenminste in zijn eigen ogen. Nee, dacht Theodoor, fraai is het niet een man zó te kraken, maarde oude mevrouw Legrande had zich, naar zij zeide, zeer geamuseerd en dat was ook iets waard. Theodoor moest beloven spoedig terug te komen. De oude dame liet hem persoonlijk uit. Zij nam zelfs de moeite de stenen buitentrap af te dalen dat deed zij verbazend snel en hem te begeleiden tot aan de wagen. Theodoor nam hartelijk afscheid van mevrouw Legrande. Hij startte zijn Lancia. Hij draaide het raampje naar beneden en keek naar de grijze haren van zijn gastvrouw; in het licht van de hall-lamp waren zij van wit zilver en mooi om er langdurig naar te zien. Zij lachte hem toe. Van dat ogenblik afwas zij niet langer de gemalin van de overleden markies. Op dat ogenblik was zij een moeder. Theodoor voelde zich als een zoon tegenover haar. Tegelijk met dat gevoel besefte hij, dat hij iets goed had te maken. Bi] zijn eerste bezoek had hij dit lieve mens met zijn branie op een dwaalspoor gebracht.. ik ben verbonden aan het onderwijs. . ik zit inde tabaksindustrie. Het was onoprecht geweest tegenover deze zilveren haren. Toen hij op het punt stond om weg te rijden, boog hij zich een ogenblik naar buiten en zei: „Ik moet u toch een bekentenis doen, mevrouw.” „En dat is jongeman?” schreeuwde zij. „Ik ben eigenlijk maar een doodgewone student aan de handelsschool, hier met prutsen aan auto’s en motoren heb ik wat geld verdiend en met dat geld kocht ik ineen garage deze wagen de wagen van jonkheer Menda van Daal. Het spijt mij, dat ik mij bij mijn eerste bezoek gewichtiger heb voorêedaan dan ik ben, mevrouw. ►at spijt mij ” Hij durfde haar niet meer aan te kijken en reed langzaam heen. Maar toen hij aan het einde van de Laurierdreef was, hoorde hij nog de enorme volle lach van mevrouw Legrande. De repetities met Rudolf Willems namen een aanvang. Het had heel wat in voordat het programma was samengesteld. De jonkheer verlangde, dat Theodoor enkele opera-aria’s zou instuderen. Theodoor daarentegen hing te zeer aan zijn wereldreis van volksliederen. In die wereld voelde hij zich thuis. De opera was een geheel ander terrein, eiste een langdurige scholing. Met zijn guitaar en zijn volksliederen zou hij desnoods in Milaan durven optreden. Zo nu en dan als Rudolf en Theodoor samen studeerden, kwam jonkheer Menda van Daal binnen. Tenminste als hij niet op reiswas om elders zijn schouwburgen na te gaan dat gebeurde nog al eens. Maar als hij kwam, dan stond hij zwijgend te luisteren, de handen op zijn brede rug. Naderhand gaf hij rake aanwijzingen. Hij had veel verstand van muziek en beschikte over het sublieme gehoor, een toöh zeldzame eigenschap. Óp het einde van de week riep hij Theodoor bij zich op kantoor. Hij zag er donker en ernstig uit. „Ga zitten Bronkhorst”. zei hij. Dat zal dan het onverwachte einde zijn, dacht Theodoor. „Luister, Zondagavond hebben wij een concert in Utrecht. Inde pauze zou de Engelse organist Mike Benson een intermezzo geven op het theaterorgel. Vanmorgen ontving ik een telegram, dat hij wegens een sterfgeval in zijn familie verhinderd is. Je begrijpt wat ik je nu zou willen voorstellen. Durf je het aan na zo’n korte oefentijd?” Er hing een beklemmende stilte vaneen ogenblik, ofschoon ze langer dan een vol uur scheen te duren.... voor beiden. „Onder één voorwaarde”, zei Theodoor tenslotte. „En?” „Dat ik nog zonder pianobegeleiding optreed. Willems is een pracht-pianist, maarde eerste keer zou ik graag bij mijn jammerhout blijven ” Weer een doodse stilte. Ja nu! dacht Theodoor en hij hoorde het al klinken ongeveer zo: „Eruit hier, onbeschaamde vleger! Wil jij een pianist als Rudolf Willéms, die door de 8.8. C. tot tweemaal toe werd aangezocht; wil jij die versmaden, opzij schuiven, voor een kale guitaar en een paar volksliedjes? Weet tot wie je spreekt. Eruit, zeg ik je! Snel! Verdwijn uit mijn ogen!” Vol spanning keek Theodoor naar de jonkheer. Deze had een zware glazen papier-pers in zijn handen genomen. Daarmee gooit hij mij zo aanstonds naar mijn hoofd. De oogleden van de jonkheer trilde-n. Opeens gleed de papier-pers uit zijn handen en bonkte neer op het bureau. Het vollemaansgezicht spleet open in een luide volle lach. Het dikke lichaam schokte inde bureaustoel. Lang duurde het eerde jongheer zijn gezicht weer 'in de plechtstatige plooi vaneen theater-directeur had. Toen zei hij: „Blijf dan maar bij je jammerhoutje”. Wordt vervolgd. --- Advertentie (Advertentie) De één bemerkt het aan een scheut door z’n borst, de andere voelt z’n hoofd opzwellen, een derde kucht verdacht: allen worden we op z’n tijd verkouden. Allen hebben we dan een geneesmiddel nodig Allen grijpen we naar Italiano. heilzaam en lekker. --- Advertentie (Advertentie) # MUNHA ROT fepka De echte Chlorophyll-tandpasta bovendien de waardevolste.namelijk de enige met Vitamine A en D. Tube 120 – 95 • 70 cc bij Apothekers eo Drogisten, ---