WEL MONARCHEN – GEEN TROON UMBERTO, regent en koning na Mussolini's ondergang „Ik vertrok om geen bloed te doen vergieten" LISSABON – Portugals hoofdstad kan doorgaan voor een reunie van verdreven vorsten uit Latijns Europa. Kroonpretendenten van Frankrijk, Italië en Spanje hebben er jaren geleden hun hoofdkwartier opgeslagen. Min of meer bloedverwanten vormen zij er als het ware één vorstelijke familie. De kinderen va;* Henri van Frankrijk, Don Juan van Spanje en Umberto van Italië hollen van de éne villa naar de andere; zij ontbijten hier en dineren daar. Gedeelde smart is hier zeker halve smart; van de tegenstellingen, welke Zuid-Europa's landen vroeger soms in bloedige conflicten bracht, is inde ballingschap in het gastvrije Portugal vrijwel geen spoor te ontdekken. Umberto van Italië, de éénmaands koning ,is eender leden van deze gemeenschap. Trouwens ook buiten de LisSabonse kring kent de ex-koning van Italië geen verwanten of zij zijn door de loop der geschiedenis onaangenaam verrast. Zijn vader Victor Emanuel, de stroman van Mussolinl, stierf in ballingschap. Zijn éne zuster, Mafalda van Hessen, kwam ineen concentratiekamp om het leven, de ander, Johanna van Bulgarije, leidt een moeilijk bestaan in Cairo. Is het wonder dat Uw verslaggever zich tijdens de rit naar Umberto's villa niet zonder zorg afvraagt ,welke vragen deze ex-koning zonder hem onaangenaam te treffen gesteld zouden kunnen worden. Umberto lost echter de moeilijkheden op. Hij begint zelf met het relaas van ’t einde van zijn koningsschap. Juni 1946 mocht Italië over zijn bestel beslissen : referendum met als mogelijkheden koningschap of republiek. Afgesproken was, dat het Hoge Gerechtshof de resultaten van de stemming zou publiceren zodra zij binnenkwamen. Maar niet af gesproken was, dat de tegenstanders van de monarchie maatregelen zouden nemen om het republiekeinse systeem in te voeren, vóór het koningschap was afgeschreven. Toen zij dit toch deden .begonnen vurige royalisten zich te verzetten. In Napels vloeide er bloed en een ogenblik vreesde ik dan ook het ergste. De koningin en de kinderen waren al vertrokken. Ik wilde op mijn post blijven om op ordelijke wijze de macht over te dragen aan de vertegenwoordigers van de republiek. Maar toen ik zag welk spel sommige republikeinen speelden, begreep ik, dat het beter was met langer te wachten. Het was noodzakelijk te voorkomen, dat er meer slachtoffers zouden vallen. Ik bracht een afscheidsbezoek aan Zijne Heiligheid de Paus. dankte allen die mij trouw waren gebleven en ontsloeg de autoriteiten van hun eed van trouw aan de Kroon. Het was een wonderlijk ogenblik ; ik was geen koning meer en handelde nog alsof ik het was. Kranten schreven artikelen voor het behoud van de monarchie, ambassadeurs kwamen me vaarwel zeggen en spraken me met Uwe Majesteit aan.... Ik v/as tegelijkertijd acteur en toeschouwer”. „Uw regering heeft dus precies een maand geduurd ?” „Ik werd gekroond op de 9e Mei en vertrok op 13 Juni. Maar vóór de troonsafstand van mijn vader, Victor Emanuel, had ik reeds 2 jaar als regent zijn functies waargenomen. Vooral aan die tijd dacht ik, toen ik op het ogenblik van mijn vertrek de grote ogenblikken en trekken moest, kon slechts met land nog eens de revue liet passeren. Het vertrek zelf was een marteling voor mij. Daarbij kwam dat het noodweer was. Het vliegtuig waarmee ik vertreken moest, kon slechts met de grootste moeite starten. Ik zag geen hand voor mijn ogen. Eenmaal los van de grond worstelde de piloot enige uren met tegenwind, welke de kracht vaneen orkaan had. We verbruikten zoveel benzine, dat Portugal niet bereikt kon worden. Een tussenlanding in Barcelona was noodzakelijk. We landden en kregen te horen dat dit verboden was. We moesten maar weer opstijgen. En dat terwijl de tanks van het vliegtuig vrijwel leeg waren. De hoogste autoriteiten van Barcelona kwamen er aan te pas vóór we toestemming kregen de nacht in Barcelona door te brengen. De volgende morgen kregen we benzine en enkele uren later zetten wede voet op Portugese bodem”. --- Dame Italienne De villa van Umberto is prachtig gelegen, aan de oever van de Taag. Zij heeft niets weg van een paleis, maar vormt zowel binnen als buiten een harmonieus geheel. De hal en de salon maken geen overdadige indruk. doch zijn smaakvol aangekleed met schilderijen en enkele stukken kostbaar Chinees porselein. De ex-koning ziet de ogen van Uw verslaggever langs deze kunstvoorwerpen gaan en verklaart : „De schilderijen zijn een geschenk van vrienden. Het een stelt mijn geboortehuis in Racconigi voor, het ander een koning van Napels. Dat daar werd juist in Rome gerestaureerd op het ogenblik, dat ik in ballingschap moest gaan. De kunstenaar die het onder handen had. heeft het niet aangegeven bij de nieuwe regering en zo ontsnapte het aan de confiscatie van mijn bezittingen. Via een bevriende ambassadeur heb ik het later teruggekregen”. Het meest valt een groot schilderij op, dat als signatuur de naam der Beierse schilder Lenbach draagt. „Het stelt koningin Margerita voor. Ik heb het jaren geleden in Duitsland gekocht. Inde catalogus stond, tussen»een overvloed van titels: „Dame Italienne’. Ik stond er op. dat schilderij eens te bekijken en kunt U zich mijn verrassing voorstellen, toen ik ontdekte dat het een portret van mijn grootmoeder Margerita was? Het "is op het ogenblik het enige geschilderd familieportret dat ik rijk ben”. Allengs komt het gesprek op het gezin van de verdreven koning. Umberto spreekt hierover minder spontaan, alsof hij zich gehandicapt voelt door de geruchten welke de laatste jaren de ronde hebben gedaan. Drie jaren geleden verloor mijn vrouw, een zuster van koning Leopold van België, bijna haar gezichtsvermogen. Zij werd' opgenomen ineen kliniek bij Genève en is daar blijven wonen bij onze zoon, student bij dezelfde leraren van wie de kinderen van mijn zwager Leopold onderwijs ontvingen. Mijn dochtertjes zijn echter hier gebleven. Zij maken het best, zoals U zelf zult kunnen zien”. De dood van orinses Mafalda „Bent u ooit te weten gekomen, Majesteit” waagt Uw verslaggever te vragen, „onder welke omstandigheden Ow zuster, prinses Mafalda stierf? Ik herinner mij, dat zij door de nazi’s naar het concentratiekamp Buchenwald gebracht is”. „Neen,” antwoordt Umberto. Het is een van de raadselen welke de levensavond van mijn moeder moeilijk maken. Mafalda was de enige van onze familie, die in staat was om naar Sofia te gaan, toen mijn zwager Boris van Bulgarije stierf”. „Heeft zij bij die gelegenheid iets vernomen over de raadselachtige omstandigheden waaronder Boris gestorven was? „Ik weet het niet. Zij kwam in Rome terug juist op het ogenblik, dat daar de grote crisis uitbrak, 8 September 1943. Zij werd naar de Duitse ambassade gelokt onder voorwendsel dat haar man, de prins van Hessen, haar daar vanuit Berlijn zou opbellen. Prinses Mafalda ging haastig naar de ambassade en verdween spoorloos uit Rome en Italië. De Gestapo had zich over haar „ontfermd”. Ik heb niets meer van haar vernomen totdat na het einde van de oorlog bekend werd, dat zij in Buchenwald gestorven was. Ze is er, ook begraven. Na heel veel moeite heb ik een foto van haar graf kunnen krijgen”. Umberto is zichtbaar onder de indruk van de tragische dood van zijn zuster, maar zet toch na enkele ogenblikken het verhaal voort. „Mafalda’s echtgenoot, de prins van Hessen, was ook gearresteerd. Maar hij kon in Mei 1945 door de geallieerden bevrijd worden. Pas op dat ogenblik vernam ook hij, dat zij vrouw het concentratiekamp niet overleefd had. Misschien weet de zuster van wijlen koning Boris, prinses Eudozia, iets meer te vertellen van het grote raadsel. Zij leeft op het ogenblik in Duitsland, waaruit zij trouwens inde oorlogsjaren op wonderlijke wijze ontsnapt is. Ook Zijne Heiligheid de Paus heeft via de nuntius naar prinses Mafalda laten informeren. Hitler liet antwoorden dat er niets bijzonders was. Nota bene, op het ogenblik, dat zoals later uitkwam, mijn zuster reeds gestorven was.” „Ongetwijfeld zult U de Duitsers dus wel haten. Majesteit?” Ex-koning Umberto schudt langzaam zijn hoofd. „Nee, haat is een onding. We moeten niet haten, maar proberen te begrijpen en het beter te doen dan anderen die zich misdragen hebben. Ik weet het uit eigen ervaringen. Ik heb door het trieste lot van Mussolini en Hitler geleerd, dat absolute heerschappij tot fouten leidt en vervolgens tot misdaden. Het was een verschrikkelijke les. maar ik heb haar begrepen. Niet haten, beter handelen dan zij die tot misdaden kwamen. Ik had het ook in Italië willen toepassen, maar kreeg daartoe de grote kans niet.... Toch zal i’k die les toepassen in alle omstandigheden waar mij zulks mogelijk is”. --- RADIO PROGRAMMA . DONDERDAG 5 APRIL HILVERSUM I, 402 M. 7.00 KRO; 10.00 NCRV; 11.00 KRO; 14.00—24.00 NCRV. KRO: 7.00 Nieuws; 7.15 Gramofoonmuziek; 7.45 Morgengebed en Liturgische kalender; 8.00 Nieuws en weerberichten; 8.15 Gramofoonmuziek; 9.00 Voor de huisvrouw; 9.30 Waterstand; 9.35 Gramofoonmuziiek; 9.40 Schoolradio; NCRV; 10.00 Gramofoonmuziek; 10.15 Morgendienst; 10.45 Orgelconcert. KRO: 11.00 Voor de zieken; 11.45 Schoolradio; 12.00 Angelus; 12.03 Gramofoonmuziek (12.30—-12.33 Land- en tuinbouwmededelingen); 12.55 Zonnewijzer; 13.00 Nieuws en Katholiek nieuws; 12.20 Lichte muziek; 13.35 Zang en piano; NCRV: 14.00 Promenade orkest en soliste; 14.45 Voor de vrouw; 15.15 Gramofoonmuziek; 15.30 Cembalo Gezelschap en solist; 16.00 Bijbellezing: 16.45 Gramofoonmuziek; 17.00 Voor de jeugd; 17.30 Instrumentaal septet. 17.50 Regeringsuitzending: Jeugd uitzending: Bernard IJzerdraat: Melodieën uit de tropen; 18.00 Verzoekprogramma; 18.30 Landen tuinbouwcauserie; 18.45 Koorzang; 19.00 Nieuws en weerberichten; 19.15 Levensvragen van allerlei aard en een pastoraal antwoord; 19.30 In dienst van het Vaderland, causerie; 19.40 Radiokrant; 20.00 Nieuws; 20.05 Gevarieerd programma; 22.20 Buitenlands overzicht; 22.40 Gramofoonmuziek; 22.45 Avondoverdenking. 23.00 Nieuws; 23.15 Strijkkwartet 23.40—24.00 Gramofoonmuziek. HILVERSUM 11, 298 M. 7.00 AVRO; 7.50 VPRO; B.oo— AVRO. AVRO: 7.00 Nieuws; 7.15 Ochtendgymnastiek; 7.30 Gramofoonmuziek; VPRO: 7.50 Dagopening. AVRO: 8,00 Nieuws; 8.15 Gramofoonmuziek; 9.00 Morgenwijding; 9.15 Gramofoonmuziek; 10.30 Do Antwoordman; 10.45 Gramofoonmuziek; 10.50 Voor de kleuters; 11.00 Radioscoop; 11.45 Coronie, de cocostuin van Suriname, causerie; 12.00 Gramofoonmuziek; 12.30 Land- en tuinbouwmededelingen; 12.33 In 't spionnetje; 12.38 Pianospel; 13.00 Nieuws; 13.15 AVRO-Allerlei; 13.20 Amusementsmuziek; 13.45 U kunt het geloven of niet. 13.50 Gramofoonmuziek; 14.00 Voor de vrouw; 14.30 Clavecimbel en viool; 15.00 Voor de zieken; 16.00 Gramofoonmuziek; 17.00 Voor de jeugd; 18.00 Nieuws 18.15 Practische wenken voor tennissers; 18.20 Sportproblemen; 18.30 Orkestconcert; 19.00 Gesprek met de brandweerman; 19.10 Metropole orkest en solisten; 19.50 Voor burger en militair; 20.00 Nieuws; 20.05 Actualiteiten; 20.15 AVRO-Allerlei; 20.20 Kamerorkest en solist: 21.20 Hollanders vissen inde Poolzee, hoorspel-reportage; 22.05 Gramofoonmuziek; 23.00 Nieuws; 23.15 Sportactualiteiten; 23.30—24.00 Gramofoonmuziek. BRUSSEL 324 M. 12.00 Lichte muziek; 12.30 Weerberichten; 12.33 Voor de landbouwers; 12.40 Lichte muziek; 13.00 Nieuws; 13.15 Gramofoonmuziek; 14.00 Idem; 15.00 Engelse les; 15.15 Lichte muziek; 15.45 Franse les; 16.00 Gramofoonmuziek; 16.30 Lichte muziek; – 17.00 Nieuws; 17.10 Gramofoonmuziek; 17.15 Voor de kinderen; 18.15 Gramofoonmuziek; 18.30 Voor de soldaten; 19.00 Nieuws; 19.30 Zang en piano; 19.50 Vrije politieke tribune; 20.00 Verzoekprogramma; 21.00. Klankbeeld; 21.30 Gramofoonmuziek; 21.45 Actualiteiten; 22.00 Nieuws; 22,15 Gramofoonmuziek; 23.00 Nieuws; 23.05 Gramofoonmuziek; 23.15—24.00 Dansmuziek. BRUSSEL, 484 M. 12.05 Omroeporkest; 13.00 Nieuws, 13.10, 13.30, 15.00 en 15.30 Gramofoonmuziek; 16.30 Pianorecital; '16.50 Gramof.muziek; 17.10 Lichte muziek; 18.30 Gramofoonmuziek; 19.00 Omroeporkest en solisten; 19.45 Nieuws; 20.00 Hoorspel; 22.00 Nieuws; 22.15 Gramofoonmuziek; 22.55 Nieuws; 23.00 Gramofoonmuziek; 23.55 Nieuws. --- VIJF JAAR WEGENWACHT Gele Rijders stonden 300000 pechvogels bij Waardering in binnen- en buitenland Op IS April zal het vijf jaar geleden zijn, dat de eerste zeven gele wegenwachtmotoren, na een inspectie door de verkeersautoriteiten op het Haagse Binnenhof, hun entree op de Nederlandse wegen maakten. Daarmee waren de reeds van voor de oorlog daterende plannen van de A.N.W.B. tot oprichting van een mobiele hulpdienst ten behoeve van het gemotoriseerde wegverkeer verwezenlijkt. De grote belangstelling voor deze aanvankelijk bescheiden dienst noopte de A.N.W.B. ook de provincie inde wegenwachtservice te betrekken. Het corps der „gele rijders”, zoals de manschappen van de Wegenwacht inde volksmond heten, is thans gegroeid tot ruim honderd man. De Wegenwacht is in vijf jaar tijd een modeldienst geworden, die reeds aan een kleine 300,000 gemotoriseerde pechduivels uitkomst heeft gebracht. Bovendien verleemden de „gele rijders” eerste hulp bij 4000 ongevallen, zij doofden 400 autobranden en boden in 17000 gevallen persoonlijke hulp aan weggebruikers. Bij opstoppingen regelden zij het verkeer; zij brachten losgebroken vee inde v/ei de terug, spoorden vermiste kinderen op. bezorgden verloren voorwerpen bij de eigenaars terug en zij vervoerden in spoedgevallen ook medicamenten. Dankbare brieven uit heel de wereld getuigen ervan dat de Nederlandse Wegenwacht ook vele buitenlanders langs de weg heeft bijgestaan. België had zoveel belangstelling voor deze voorbeeldige dienst dat het, toen het zelf een wegenwacht wilde oprichten, die in België „Touring Secours” heet, ’ de eerste tien manschappen van deze dienst bij de Nederlandse Wegenwacht inde leer zond. De Wegenwacht telt in ons land honderdduizend leden en dit ledental groeit nog steeds. De populaire dienst zal haar eerste lustrum met enige luister vieren. Daar is alle aanleiding toe. Het feest zal echter in verband met omstandigheden van organisatorische aard. eerst in het begin van de Meimaand worden gevierd. --- Koersverandering Canadese dollar Volgens mededeling van de Nederlandsche Bank N.V, is de koers van de Canadese dollar met ingang van heden vastgesteld op 3.60(4—3.62V2. (vorige koers 3.61—3.63) --- België voor herhaling van onlusten? Katholieken trachten de wind uit linkse zeilen te nemen Loon- en prijsmoeilijkheden met politieke dreiging BRUSSEL België ondergaat op het ogenblik dezelfde internationale invloed van prijsstijgingen en loonconflicten, welke zijn buurlanden benauwt. Maar voor dit land heeft deze sociaaleconoxnische crisis nog een andere kant: de socialisten, nog steeds niet verzoend met het feit, dat zij buiten de regering zijn komen te staan inde tijd van de Koningskwestie, spannen al hun krachten samen om uit de economische moeilijkheden politieke munt te slaan. Zover gaat deze dreiging zelfs, dat zij inde komende maanden een herhaling der algemene onlusten van vorig jaar over het gehele land nastreven. Het werd echter moeilijk, toen het noodvoorstel van het ACV, de lonen ineens met 5% over de hele linie te verhogen, in werkgeverskringen geen genade vond. In het begin dezer week mislukte daardoor de conferentie tussen de partijen op het ministerie van Arbeid. Maar het A.C.V. haalde langs een omwegje binnen, wat het rechtstreeks niet kon krijgen: nu mogen de paritaire commissies van werkgevers en werknemers per bedrijfstak onmiddellijk 5 pet. toestaan en zelfs meer, indien daartoe de mogelijkheid bestaat. Practisch wil dit zeggen, dat inde meeste bedrijfstakken al direct loonsverhogingen van ongeveer 5 pet. zullen worden doorgevoerd. --- Strijd moet nog beginnen Tegenover de socialistische plannen voor georganiseerde wanorde betekent dit reeds een belangrijk winstpunt. Het zal de vraag zijn of het hun agitatoren lukt, nog succes te hebben bij de arbeiders; na een redelijke loonsverhoging zal de bereidwilligheid tot staken wellicht niet groot meer zijn. Maarde socialisten hebben meer pijlen op hun boog; zij zijn bereid alles aan te grijpen, wat de C.V.P.-regering minder populair kan maken, om haar te dwingen niet alleen af te treden, doch ook nieuwe verkiezingen uitte schrijven. In dat geval immers mag links hopen op hèt verlies van de absolute meerderheid in beide Kamers, die de C.V.P. de laatste maal vooral te danken had aan haar (jammerlijk mislukte; koningspolitiek. De „Action Commune”, aangekondigd tegen de tweejarige dienstplicht, de levensduurte, de economische politiek der CVP en haar „partijdige drijverijen” moet nog beginnen en zal steeds heviger worden, naarmate het moment nadert, waarop de CVPregering van Pholien constitutioneel moet aftreden, als nl. in September Boudewijn meerderjarig wordt en de troon zal bestijgen. Maarde CVP kan met deze regering tevoren de linkse drijverijen bedwingen. En daarna kan zij haar parlementaire meerderheid gebruiken om de Kamerontbinding af te wijzen en opnieuw met een meerderheidsregering de tijd af te wachten, dat de politieke wind de socialisten uit de zeilen is genomen. Ook daartoe is katholiek België vastbesloten. De socialistische partij, de socialistische vakverenigingen, nog steeds met de communisten verbonden, erj de andere partij-organen zijn ook nu weer verenigd, zoals toen en zij hebben ook ditmaal een ..Action Commune” aangekondigd, een „algemene actie” zoals de revolutionnaire beweging, welke Leopold in 1950 tot aftreden dwong. Maar ditmaal vinden zij tegenover zich een veel beter gesloten front: de regering blijkt niet van plan, het hoofd te buigen voor de straat; men verwacht binnen enkele dagen van de plaatsvervangende premier Van Zeeland, CPholien is op bezoek in Washington), een krachtige verklaring in die geest. En naast haar staat het Algemeen Christen Vakverbond, dat met voortvarendheid de loonkwestie heeft ter hand genomen en reeds nu met tastbare resultaten voor de dag kan komen. --- Politiek overheerst Het gaat er voor de katholieke vakbond om, de socialisten ’t wapen van te lage lonen uit de hand te slaan en zo hun plannen, overal stakingen te ontketenen, te torpederen. Het sociaal-economische doel, de bestaansmogelijkheid der arbeidersgezinnen te handhaven, op zich belangrijk genoeg, moet hier noodzakelijk samengaan met het politieke doel, de socialisten het gras voor de voeten weg te maaien. Reeds enige weken geleden wist het ACV de regering ertoe te brengen, met een voorstel te komen, waarbij de lonen werden gekoppeld aan’ de prijsindex: in collectieve arbeidsovereenkomsten wilde men een tweemaandelijkse loonsverhoging van maximaal vijf procent vastleggen, telkens als de prijsindex m.et 10 punten steeg. Daar deze laatste reeds tegen de 400 stond, zouden de arbeiders met hun doorlopende loonsverhoging dus de prüzen telkens een slag voor kunnen zijn. Dat alleswas er op berekend dat de prijzen geleidelijk zouden stijgen. Maar al direct werden die berekeningen inde war gegooid, toen in Februari alleen al de prijsindex van 398.7 tot 410.4 op liep; automatische loonsverhoging zou daarna steeds achter de prijzen hebben aangelopen. --- Direct resultaat Men zal begrijpen, dat er op die manier een directe nood ontstond, die spoedige maatregelen noódzakelijk maakte. Wie bedenkt, dat het varkensvlees bijvoorbeeld met 5 francs per kilo steeg, terwijl het normale Belgische arbeidersgezin ongeveer drie kilo per week gebruikt; dat de wol sinds Februari 10 francs per knot omhoog ging; dat zeep zevenmaal duurder dan voor de oorlog werd en ook schoenen en textiel omhoogsprongen, zal inzien, dat loonmaatregelen niet lang op zich mochten laten wachten. --- Wereldbevolking groeide met 544 millioen Over de laatste 29 jaar Volgens een rapport van deskundigen van de U.N.O. is de wereldbevolking inde laatste 29 jaar met 544 millioen zielen toegenomen. Terwijl de bevolking in 1920 in totaal 1834 millioen bedroeg, was deze in 1949 reeds tot 2378 millioen gestegen, een toename van iets minder dan 1 pet per jaar. Uit de verzamelde gegevens blijkt dat in Zuid-Amerika de bevolking het snelst is toegenomen en dat de bevolkingsaanwas in die landen ong. 2 pet. per jaar heeft bedragen. De verklaring hiervoor is het naar verhouding grote aantal geboorten en een daling van het sterftecijfer dank zij betere – levensomstandigheden. Veel aandacht wordt in genoemd werk besteed aan geboorte en huwelijksstatistieken, zoals blijkt uit de 21 tabellen, waarin deze onderwerpen in cijfers behandeld worden. In andere tabellen worden statistische gegevens gegeven van de totale bevolking en de bevolkingsdichtheid van meer dan 250 landen en gebieden, de verhoudingen met betrekking tot leeftijd en geslacht, emigratie, de verdeling van de bevolking, over de leeftijdsgroepen gegevens omtrent de werkende bevolking, sterftecijfers en gegevens omtrent de bevolkingsaanwas. De bevolkingsdichtheid van de gehele wereld is inde laatste 30 jaar gestegen van 14 personen per vierkante kilometer in 1920 tot 13 personen in 1949. Midden 1949 was de bevolking volgens een globale schatting als volgt over de gehele wereld verdeeld: Afrika 198 millioen: Nrd.- en Zuid-Amerika 321 millioen: Azië 1254 millioen: Europa 593 millioen en Oceania 12 millioen. De bevolkingsdichtheid toont grote verschillen in verschillende gebieden. Zo bedroeg deze volgens schatting in Afrika 7 personen per vierkante kilometer tegen slechts 1 in Oceania. Inde Ver. Staten, Canada en de Zuid-Amerikaanse republieken bedroeg de bevolkingsdichtheid 8 personen per vierkante kilometer. Voor geheel Azië was het cijfer 47, doch dit kan niet als maatstaf worden genomen, want in het nabije Oosten wonen naar schatting slechts 12 personen per vierkante kilometer, in Zuid-Centraal Azië 100 en in Japan zelf 223 per vierkante kilometer. In Europa, met uitzondering van het Aziatische gebied van de Sowjet-Unie bedroeg de bevolkingsdichtheid 22 personen per vierkante kilometer. --- Enschedé houdt een tentoonstelling VAN 21 AUGUSTUS TOT EN MET 1 SEPTEMBER Enschede, het industriële hart van Oost-Nederland, heeft in het verleden getoond de kunst te verstaan, door het organiseren vaneen aantal geslaagde tentoonstellingen de aandacht op het nijvere Twente te vestigen. Wij behoeven daarvoor slechts de namen „E.L.1.T.E.”. „Zevenmijls” en ~Het Volle Profijt” in herinnering te roepen. Enkele zaken-jubilea zijn voor de Enschedeërs aanleiding om te tonen, dat ook i n 1951 „het Twentse Ros” nog steeds steigert van kracht en levensdrang. Van 21 Augustus tot en met 1 September a.s. zal onder de titel – FF – „Zij Hebben het gemaakt” een grootse tentoonstelling worden gehouden in het Volkspark te Enschede. Deze tentoonstelling beoogt in beeld te brengen het veredelen van grondstof tot eindproduct. Land- en tuinbouw, textiel- en confectie-industrie, machinebouw, electro-techniek. bakkerij, voeding, detailbedrijven, ambacht, verkeer en kunstnijverheid zullen er aan deelnemen. De modernste productiemiddelen zullen naar voren worden gebracht om de werkers te tonen op welke wijze hun prestatie’s nog verder kunnen worden opgehaald, teneinde op de wereldmarkt te kunnen mededingen. Het Organisatie-bureau heeft enkele folders samengesteld die door belangstellenden aan het adres Molenstraat 1 te Enschede kunnen worden aangevraagd. --- FEUILLETON GASTEN OP VREDEHOF HOOFDSTUK XVII door fEAN REMY 37. Toen de Cadillac stilstond voor de hoge stoep van Vredehof, de volgende morgen te ongeveer negen uur, stapte mevrouw Delaroche langzaam uit en belde aan aan de voordeur. Zij belde, belde opnieuw De deur opende zich maar zij zae niemand. Ze ging de hall door en liep het terras op: alleswas leeg. Ze kon niet nalaten intussen de prachtig ingerichte hal] te bewonderen en de wondermooie stenen trap, opende willekeurig een deur, dat toevallig de keukendeur bleek te zijn. en werd overbluft, gelijk mevrouw Davenay de eerste avond van haar aankomst, door het enorme kraakzindelijke vertrek waar het koper van alle kanten het gulden ochtendlicht weerkaatste. Maar ook de keuken was leeg, zoals de rust van het kasteel scheen te zijn. Mevrouw Delaroche liep terug naar de hall en hoorde nu het geluid van muziek, van lachen en zingen. Zij aarzelde eer» ogenblik begaf zich daarna vastbesloten naar het vertrek vanwaar het geluid kwam om onbewegelijk op de drempel te blijven staan, stomverbaasd om het onverwachte schouwspel wat zich voor haar ogen vertoonde. Inde grote, weelderige eetzaal, waarvan een deel der meubels v/as terzijde gezet, walsten vier jonge paren op het geluid van een orkest, dat zich in het volgende vertrek bevond en waarvan men niet precies kon uitmaken of het negermuziek ofwel iets Spaans speelde. Nu weer verenigd in het midden van het vertrek bij eer» sierlijke quadrille, dan weer ineen razend tempo van het ene uiteinde naar het andere walsend, op lappen die ze om hun voeten geriemd hadden, om vervolgens over te gaan ineen soepele rondedans, leken zij een werkelijke afbeelding van de fantasie en van de jonkheid. Voor de totaal onthutste mevrouw Delaroche draaide keer op keer Hélène en Jacaues, Madeleine en André Bernier. Jacqueline en Etienne Bernard en Huguette in totale overgave inde armen van Yoes Delaroche, die ze steeds maar toelachte of aanhaalde. Eerst was het alsof ze de binnenkomst van mevrouw Delaloche niet bemerkten, maar opeens was het Yoes die haar scheen te zien; hij maakte een verrast gebaar, lachte haar vriéndelijk toe en eindigde met voor haar stil te houden met Huguette nog in zijn armen, wier beminnelijkste glimlach door mevrouw Delaroche totaal genegeerd werd. De andere paren dansten verder op het geluid van het onzichtbare orkest. „U ziet wel, moeder”, zei Yoes tot mevrouw Delaroche, wie de afkeuring van het gezicht te lezen was; ..we hebben iets prachtigs gevonden om de kost te verdienen: we gaan een troep rondreizende komedianten vormen. We repeteren op het ogenblik de „wals der poetsvrouw”. Wat zullen we een succes daarbij oogsten. Als u het goedvindt beginnen we weer helemaal opnieuw met onze demonstratie”. Zonder op het ontkennend hoofdschudden van mevrouw Delaroche te letten voegde hij zich weer bij de troep er» na een teken aan het orkest door de open tealondeur, begonnen zij hun onstuimige dans opnieuw, om als slot zich met Yoes aan het hoofd op te stellen voor mevrouw Delaroche. „Mag ik de leden van de troep even aan u voorstellen, moeder?” „Dat is zeker iets nieuws om zo een kamer te poetsen. Yoes, ik zie wel dat ik nog niet al je talenten kende”. Haar stem klonk scherp. Het was duidelijk dat het zaakwas om maarte doen alsof ze in allerbest humeur was. „Dat is te excuseren moeder, ik heb er nogal”, antwoordde Yoes ongegeneerd, terwijl hij de drie paren, de een na de ander, voor zijn moeder duwde, die glimlachend bogen. „Dit is mijn collega-vliegenier Jacques Mareuil. held van Birakem, opperste der schenkers in onze werkgemeenschap; we leven hier in werkgemeenschap, ziet u .... en Hélène Verdalle, die heel de dag heerlijke taarten bakt.” „Dit is een andere held van Birakem, opperste der bakkers van onze werkgemeenschap en Madeleine Laserre, die voor de kleding van de troep zal zorgen”. „Mr. Bernard, in het burgerleven advocaat, is de econoom van de werkgemeenschap, tevens fourier. Hij maakt verrukkelijke bouillon voor baby’s en boterhammen en samen met Jacqueline Mareuil is hij belast met de E.H.8.0.” Hij nam vervolgens de hand van de altijddoor glimlachende Huguette en onder de lachende ogen van de overige paren stelde hij voor: „Dit is Huguette, moeder, de beste van de troep. Ze is geweldig in haar rol van jonge verliefde. Verder zorgt zij voor bloemen, om kort te gaan (met verheffing van stem) zij is een zeer hoogstaand iemand ” Mevrouw Delaroche nam de jonge volmaaktheid met haar eeuwige glimlach, die het hoofd op de schouder van haar zoon legde, op van top tot teen. „Ik sta er op om u te zeggen, juffrouw”, verklaarde zij ijzig, „dat mijn zoon nooit zal trouwen zonder mijn toestemming”. „Daar ben ik van overtuigd”, kirde Huguette onverstoord zonder haar glimlach te verliezen, tot grote verbazing van mevrouw Delaroche. (Wordt vervolgd) --- Advertentie (Advertentie) HOOFDPIJN! + Mijnharde’* HoofdpQnpoeders.Doos 45 ct. --- Advertentie (Advertentie) ÉD.D.D. ïeesmiddel tegen daandoeningen. Ie poriën, doet de aren, verfrist en i huidweefsels., – ---