Felle brand vernietigde rijksbruggenarchief Een felle brand heeft gisternacht in ’t gebouw van de directie bruggenbouw van Rijkswaterstaat te Den Haag gewoed. Eender vleugels van dit gebouw is totaal uitgebrand. Typekamers, archieven, de lichtdrukkerij en foto-insta!laties werden vernield. De Haagse brandweer heeft hef vuur met groot materieel aangegrepen en slaagde er ineen groot deel van het gebouw alsmede aangrenzende percelen in hef dichtbevolkte deel achter de Prinsengracht—Kalvermarkt—Lange Lombardstraat te behouden. --- Blussing moeilijk in oud Den Haag Enige waterschade kon echter niet worden voorkomen. Tijdens de blussing werd 12 tot 14.000 liter water per minuut met negen slangen van vier zware motorspuiten en twee ladderwagens in de vuurpoel geslingerd. Omstreeks zes uur vanmorgen was alle gevaar voor uitbreiding geweken. De brand werd vermoedelijk veroorzaakt, doordat ineen kamer op de begane grond een gasstel, waarop een ketel water is drooggekookt, is blijven branden. Bij deze brand zijn zeer vele tekeningen van rijksbruggen verloren gegaan. De schade is moeilijk te besommen. Urenlang heeft de Haagse brandweer moeizaam en taai geworsteld om de brand onder de knie te krijgen. De vleugel van het gebouw van Rijkswaterstaat waar de brand woedde ligt namelijk inde nieuwe binnenstad achter het kantongerecht en wordt aan drie zijden ingesloten dooreen Katholiek Zusterhuis, een kapel en het „Hoofts-hofje”, waarin ouden van dagen wonen. Inde slechts luttele meters brede lange Lombardstraat werd na voorzichtige manoeuvres een 32 meter hoge stalen ladder opgericht, waarna men over het dak van het hoofdgebouw heen het vuur inde zolderverdieping van de brandende zijvleugel kon aanpakken. Het gedaver der waterstralen ging gepaard met het gekletter van neerstortende leien van het dak op de stenen binnenplaats. Het vuur werd door de enorme hoeveelheden water tenslotte gesmoord. Toen pas waren de zenuwachtige zustertjes en de ouden van dagen inde belendende tehuizen gerustgesteld. Zij stonden reeds klaar om te vertrekken. --- DE VERMISTE GLOBEMASTER Sabotage in 't spel? SHANNON, Eire, 3 April (Reuter). Het zoeken naar de vermiste Amerikaanse Globemaster met 53 man aan boord is weer opgevat omdat „alles wijst op sabotage” zo wordt te Shannon van gezaghebbende zijde aan Reuter meegedeeld. Het zoeken werd j.l. Vrijdag na zeven dagen afgelast, maar Zondag deelde de Amerikaanse luchtmacht in Engeland mee, dat het onderzoek zou worden voortgezet. Een hoge officier van de luchtmacht te Shannon verklaarde aan Reuter, dat men op het denkbeeld van sabotage was gekomen in verband met gevonden wrakstukken. Bepaalde andere wrakstukken waren nog om deze theorie te bewijzen. --- Uitgifte Staatslening 200 MILLIOEN – 3½ PCT. ’s-GRAVENHAGE, 3 April. Blijkens eenheden gepubliceerd prospectus heeft de minister van Financiën besloten tot de uitgifte a pari vaneen 3Vs pet. Nederlandse Staatslening, groot f 200 millioen, zulks ter consolidatie van vlottende schuld in het kader van de financiering van de buitengewone militaire uitgaven. De deelneming inde lening is tot een bedrag van f92 millioen reeds verzekerd. De lening heeft een looptijd van ten hoogste 25 jaren, gerekend van 1 April 1951. Behoudens de bevoegdheid tot versterkte of algehele delging zal, te beginnen in 1952, aflossing jaarlijks per 1 Aprilplaats hebben . Schuldbewijzen inde nieuwe lening zullen worden afgegeven in stukken van f 1000.—, f 500. en f 100.—, terwijl deelneming in de lening m de vorm van schuldregisterinschrijvingen kan geschieden tot bedragen van ten minste f 100.000.—. De inschrijving staat open op Donderdag 12 April 1951 van 9 tot 16 uur, bij het agentschap van het Ministerie van Financiën te Amsterdam. Inschrijvingen kunnen echter uitsluitend worden infediend door bemiddeling van anken of commissionnairs in effecten, leden van de Vereniging voor de Effectenhandel (bedrijfsgroep Effectenhandel). --- MEISJE ONDER BETONBLOK GEDOOD KROMMENIE. Tijdens de werkzaamheden aan de kolenopslagplaats van de Coöperatie te Krommenie schoot gistermiddag omstreeks vijf uur eender zware betonnen blokken uiteen takel en kwam terecht op twee kinderen, broertje en zusje, die naar deze werkzaamheden stonden te kijken. Het 4-jarig knaapje liep slechts lichte verwondingen op, maar het 3-jarig meisje, Marianne de Heer, werd door het blok dodelijk getroffen. --- BEURSOVERZICHT AARZELENDE MARKT AMSTERDAM, 3 April. Veel verandering heeft de Amsterdamse Beurs vandaag niet gebracht. De nieuwe 3'A pet. staatslening van 200 millioen gulden, ter financiering van de buitengewone militaire uitgaven, kwam geenszins als een verrassing. De markt kwam in grote trekken overeen met gisteren, al was de aarzeling vandaag wat duidelijker merkbaar. Olies wisten zich op 301 te handhaven. Opmerkelijk was het verlies van AKU. Hoewel de berichten omtrent de grondstoffenschaarste reeds gisteren bekend waren, bleek er vandaag flink aanbod te zijn losgekomen, waardoor de koers van 179 inzakte tot 1731'5. Umlever en Philips sloten, evenals de meeste andere industriesoorten, amper prijshoudend. Claims van Gelder monteerden f 4. tot f (5.—. De cultuurmarkt lag voor het overgrote deel sterk verwaarloosd. HVA was aanvankelijk wederom gevraagd en steeg 2 punten tot 132. Deze winst kon echter niet behouden blijven en tegen slot werd 12914 betaald. Aandelen algemene exploratie noteerden onveranderd 81. Ook de Scheepvaartmarkt was vandaag niet gunstig gedisponeerd De Indonesische credietinstellingen waren goed prijshoudend. Aandelen Haagse Commissiebank noteerden 143, hetgeen vrijwel in overeenstemming is met de waarde van de Aandelenbank voor Zuid-Afrika Op de Amerikaanse sector verbeterde het agio tot ruim XI pet --- Minister Mansholt antwoordt Kamerlid de Bruijn Over niet deelnemen van de vakbonden aan overleg met de regering Op vragen van het Eerste Kamerlid de heer de Bruijn (K.V.P.) betreffende de verhoging van de kleinhandelsprijs van suiker en het in verband daarmede niet raadplegen van de arbeidersvakbeweging heeft de minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening schriftelijk het volgende geantwoord. De maatregelen, welke door de regering zijn getroffen en nader zijn toegelicht inde regeringsverklaring en tijdens de daaropvolgende behandeling inde Tweede Kamer der Statengeneraal, werden reeds geruime tijd verwacht. Hierdoor was op de vraag naar suiker bij een aantal handelaren en suikerverwerkende fabrikanten uit speculatieve overwegingen belangrijk toegenomen, zodat de afleveringen van dit artikel door de suikerfabrieken einde Februari/begin Maart 1951 dubbel zo groot waren als normaal. Hierin lag een gevaar voor de suikervoorziening op lange termijn. Met het oog hierop heeft het bedrijfschap voor suiker met ingang van 5 Maart 1951 de aflevering van suiker door de fabrikanten, behoudens leveringen op speciale ontheffingen, verboden. Dit afleveringsverbod dreigde directe consumentenvoorziening in gevaar te brengen. In verband hiermede is door de minister besloten de aanleiding van de hier bovengenoemde maatregelen van het bedrijfschap voor suiker weg te nemen door de reeds voorgenomen prijsverhoging op 10 Maart 1951 te doen ingaan. Het belang vaneen ongestoorde voorziening eiste onder de gegeven omstandigheden een snel besluit, en wel vooruitlopende op het voorgenomen gebruikelijke overleg met de Stichting van de Arbeid, hetwelk op dat tijdstip achterwege moest blijven. --- BERICHTGEVING AAN DE SCHEEPVAART De haven van Huizen is momenteel bevaarbaar voor vaartuigen met 1.60 m. diepgang. In verband met het vernieuwen van de brug over de Passeerdersgracht inde Prinsengracht te Amsterdam, zal de scheepvaart dfoor de Passeerdersgracht zijn gestremd ingaande 9 April 1951, gedurende 8 maanden, of zoveel langer als nodig of korter als mogelijk zal blijken. Het gedeelte van het vaarwater de Broekervaart tussen het Schouw inde gemeente Landsmeer en de draaibrug te Monnikendam mag niet worden bevaren met een grotere snelheid dan 8 km per uur. --- „NIEUW AMSTERDAM” IN ONS LAND TERUG Zaterdag a.s. wordt het s.s. „Nieuw Amsterdam” van de Holland Amerika-Lijn na een afwezigheid van vier maanden in ons land terug verwacht. Zoals wij destijds berichtten, maakte het schip een zestal toeristenreizen inde Amerikaanse wateren. Bij de passagiers, die zich te New York inscheepten, bevinden zich o.a. de zanger Richard Crooks en de bekende concertpianist Alexander Brailowsky. De eerste zal in Le Havre debarkeren, doch wanneer Alexander Brailowsky zijn reisroute niet verandert komt hij naar ons land, want de passagierslijst vermeldt als zijn einddoel: Rotterdam. --- Spanje koopt van Philips TELEVISIE-APPARATUUR De N.V. Philips telecommunicatie-industrie voorheen N.S.F. te Hilversum heeft geruime tijd geleden een experimentele televisieinstallatie geleverd aan „Radio Difusion Nacional” te Madrid. Deze apparatuur zal worden uitgebreid.Tot dit doel leverde Phiiips-N.S.F. dezer dagen een nieuwe televisiecamera met bijbehorende controle- en voedingsapparatuur alsook een complete 35 millimeter tele-filminstallatie. Deze camera is van geheel nieuw model, waarbij onder meer de ingenieuze constructie voor het wisselen en instellen van verschillende lezen opvalt. De „Radio Difusion Nacional” zal met deze apparaturen demonstraties geven tijdens een radioen televisiecongres van de internationale associatie U.N.D.A., welke samenkomst van 19 tot 21 April te Madrid wordt gehouden. Van Nederlandse zijde wordt aan dit congres van de U.N.D.A., welke organisatie speciaal katholieke belangen behartigt, deelgenomen door mevrouw F. Steenberghe—Engeringh en de heren prof. mag. dr. J. B. Kors O.P. en P. A. M. Speet, respectievelijk voorzitter en directeur van de K.R.O. --- Dezer dagen zullen in vele plaatsen de dienstplichtigen van Dezer dagen zullen in vele plaatsen de dienstplichtigen van de lichting 1951-1 opkomen voor hun eerste oefening. Vóór alles worden de recruten in de kleren gestoken. Foto boven: „Wie de schoen past, trekt hem aan”. Vol aandacht zoeken de jongens een paar geschikte „kistjes” uit de grote stapel. Foto onder: De fourier is behulpzaam met het passen van de kleren. 1 --- Gedachtig ’t spreek- Gedachtig ’t spreekwoord „jong geleerd oud gedaan” brengt mevr. Koudijs-van Vliet, de bekende Nederlandse zwemster, die zovele opmerkelijke successen behaalde, haar baby reeds vroeg de geheimen der zwemkunst bij. De kleine Marga, die Donderdag 5 April haar eerste verjaardag viert, toont zich onder de deskundige leiding van mama reeds ’n gewillige leerlinge. --- Wat wil MacArthur eigenlijk? Zijn aanbod een regelrechte uitdaging aan Rood China (Van onze correspondent) NEW YORK Er heelt zich opnieuw zowel te Lake Success als te Washington een aanzienlijke mate van verbazing, hier en daar gemengd met nauw verholen ergernis, gemanifesteerd over Generaal Mac Arthur's meest recente uitlating over de ontwikkeling van de Koreaanse oorlog. Zijn aanbod aan de Chinese commandant te velde, om met de commandant van de geallieerde strijdkrachten in overleg te treden ten aanzien van een wapenstilstand, is opnieuw een merkwaardig document. Het is moeilijk om geen bewondering te hebben voor generaal Mac Arthur, de strateeg. Hij heeft zich immers inde bittere strijd van de laatste wereldoorlog, een kundig leider betoond, een man met visie en daarbij tevens evenals Montgomery met gevoel voor „spektakel” en drama, waardoor hij er telkenmale in slaagde een overwinning uitte buiten door de vijand met zijn woorden of daden te overdonderen, of het thuisfront tot grotere prestaties te prikkelen, zodat nodig was. Als diplomaat schoot McArthur, naar veler oordeel, echter schromelijk te kort. Wanneer wijde indruk trachten samen te vatten, die zijn laatste verklaring inde V.S. heeft veroorzaakt, dan komen wij op een Duits spreekwoord: „Warum soll man’s einfach machen, wenn’s kompliziert auch geht”. Een aanbod om overeen wapenstilstand te onderhandelen had kort en bondig kunnen zijn. Maarde ongebruikelijke veelsprakigheid van het onderhavige document vergt commentaar. Wanneer generaals zo veel te zeggen hebben, schuilen er adders in het gras. --- Op de achtergrond. De oorlog in Korea is nl. geleidelijk aan een beetje op de achtergrond geraakt. In dat opzicht is er nauwelijks verschil tussen Korea nu, en het Mandsjoerije, Ethiopië en Spanje van vóór wereldoorlog 11. Een oorlogop-een-achtergrond is een kwalijk ding. De soldaat, wiens leven heden geëist wordt, is niet minder dapper geweest dan de man, die onmiddellijk na het uitbreken van het conflict sneuvelde. Doch de wereld hoort nauwelijks iets over de eerste. Maar, bovendien, een oorlog waaraan het publiek gewend raakt, krijgt bepaalde „statische” eigenschappen. Men accepteert het feit van de oorlog. En dat is in elk opzicht een verwerpelijke situatie. Een oorlog moet, liefst zo spoedig mogelijk, beëindigd kunnen worden. Het is dit feit voornamelijk bestemd voor kennisneming door het thuisfront inde V.S. dat men het eerst inde verklaring van McArthur herkent. Daarnaast moet men de uitnodiging aan de communisten toch wel als uitdagend beschouwen. „Hou nu toch op met vechten”, dreigt McArthur „want jullie zijn al verslagen. Dat hebben jullie nu ondervonden in deze kostbare maanden, waarin Rood China het merendeel van zijn meest geoefende troepen is kwijtgeraakt. Gaan jullie toch door, dan moeten jullie zelf maar weten wat er van komt: misschien wel een oorlog tussen China en de V.S. en dan hebben jullie vast een voorproefje gehad.” --- Ultimatum? Deze paraphrasering van Mc Arthur’s verklaring klinkt bijna als een ultimatum. Het is een poging van de generaal om de gevaarlijke „pat-situatie”, welke in Korea is ontstaan, te doorbreken eerder door bluf dan door gevechtshandelingen. McArthur probeert momenteel om, zonder ervoor te strijden, de vrede in Nrd.- Korea te kopen. Het zou prachtig zijn als dit lukte. Maar kan het lukken? Is dit de juiste benadering van het vraagstuk? Hield hij voldoende rekening met de Aziatische mentaliteit? De komende weken zullen dit weerspiegelen. De Aziaten hoten immers gemakkelijk beïnvloed te worden door het optreden van ’n overwinnaar. McArthur kan zich in Korea nor niet als zodanir doen gelden. Hii heeft meesterliik stand gehouden en on intens kundige wiize een dreigende nederlaag weten te keren. Maarde aggressor (i.c. Noord-Korea) is nog grotendeels in tact en gaat ongestraft. Dat is reen interpretatie vaneen „overwinning”. McArthur’s verklaring is evenmin bijzonder complimenteus jegens het Chinese leger. Inderdaad, nadat Yankees en de andere Geallieerden geleerd hadden hoe zij zich konden verweren tegen de middeleeuwse overrompelingstactiek en de massa-aanvallen der Chinezen, is ’s werelds respect voor de rode strijders weer even snel gezakt, als het was gerezen. Niettemin is een dreigement vaneen oorlog met China toch wel een groot woord „gelassen ausgesprochen”. Al was het slechts omdat de belangrijkste factor bij een dergelijk conflict Rusland is. De Sovjet-Ünie heeft zich in Korea betrekkelijk achteraf gehouden. Er is geen twijfel, dat de militaire uitrustingsstukken van het Koreaanse en Chinese leger oorspronkelijk in Russische arsenalen werden vervaardigd, en dat de communistische luchtmacht louter Russisch materiaal en merendeels Russische piloten gebruikt. Maar zou het Kremlin McArthur niet eerder dankbaar zijn, indien het conflict werd uitgebreid tot China zelf? Zou het niet de kans schoon zien om de V.S. zowel in het Oosten als in het Westen te .kunnen uitputten? De o.i. agressieve wijze, waarop McArthur de Chinese commandant uitnodigde voor discussies over de wapenstilstand, is nog verergerd door de onnodige toespelingen, dat een dergelijke overeenkomst geheel los zou moeten staan van Chinese ambities ten aanzien vaneen zetel inde Veiligheidsraad en de erkenning van Formosa als communistisch-Chinees gebied. Dit was diplomatiek terrein dat de generaal beter had kunnen omzeilen. Men kan zich voorstellen, dat de Chinese regering eerder haar troepen uit Noord-Korea zou terugtrekken en zich opnieuw aan de Noordelijke oever van de Yalu-rivier zou doen opstellen (vanwaar nieuwe aanvallen steeds mogelijk zouden zijn), dan een dergelijke wapenstilstand, die ietwat naar „onvoorwaardelijke overgave” zweemt, te aanvaarden. Maar, nogmaals, wellicht slaagt McArthur met zijn plan. Daartegen zou alle critiek vervagen. --- Bezwaren. De voornaamste bezwaren tegen McArthur’s verklaring, die men ter United Nations kan horen, zijn, dat hij juist nu een intergouvernementeel project zou hebben doorkruist, waarbij een aantal landen zich zou hebben aaneengesloten, om Peking te bewegen een redelijk einde aan de Koreaanse affaire te maken. Indien er inderdaad zo’n project bestond dan hoorde de wereld er nu voor het eerst van. Wat de kansen van een dergelijke commissie van 20 waren geweest na het herhaalde falen van commissies van drie, blijft problematisch. Men kan echter nooit a priori zeggen, dat deze nieuwe taak een mislukking zou zijn geworden, temeer omdat sinds de verschijning van generaal Wu, Mao Tse’s afgezant, te Lake Succes, de situatie zich inderdaad aanzienlijk heeft gewijzigd. De Chinezen zijn thans wellicht een ander inzicht toegedaan. Er blijft één verklaring over voor de uitlatingen van McArthur: de commandant der Geallieerde strijdkrachten ziet geen kans om tenzij met hernieuwd bloedverlies zonder een inval in Mandsjoerije te mogen doen om er de nieuwe „opbouw” van communistische troepen te verhinderen een werkelijk einde te maken aan de Koreaanse situatie. Aangezien hij zich sterker gevoelt en sterker is dan de communistische Chinezen, heeft hij zijn wapenstilstandsbod het karakter van ’n ultimatum pogen te geven. Maar de onus van het document ligt niet op de commandanten te velde. Het zwaartepunt ligt in Peking, Moskou en Washington en wellicht bij de Grote Vier te Parijs. --- Haven Delfzijl Binnengekomen: Maart 31 ms. Delfzijl bijlegger Goole ledig; April 1 ms. Thomas (Duits) Straisund, kalizout; 1 ms. Prinses Marijke bijlegger, Rotterdam, ledig; 1 ms Narwal, New Castle ledig; 1 ms Seaham Dover, steenkolen; 2 ms. Ria (Duits) doorvarend, Hamburg, stukgoed. Vertrokken: Maart 31 ms. Toni Goole, a.meel; 31 ms. Maria S Goole stukgoed; 31 ms. Delfzijl, Zoutkamp, ledig; April 1 ms Egbert Wagenborg, Lubeck, ledig; 2 ms Prinses Marijke, bijlegger, Statenzijl. ledig; 2 ms. Thomas (Duits), Nordenhamn, ledig. --- BUITENLANDS OVERZICHT EEN GEVAARLIJKE MOTIE van de Amerikaanse senaat Op dezelfde dag, dat generaal Eisenhower officieel het bevel op zich heeft genomen van. de troepen, die hem als opperbevelhebber van de troepen van ’t Noord-Atlantische Pact ter beschikking staan, heeft het Amerikaanse congres de regering van Washington in haar politiek ter verdediging van West-Europa, een ernstige nederlaag toegebracht. Dit geschiedde doordat de Senaat met 49 tegen 43 stemmen een motie heeft aangenomen, nog wel van de democratische senator John Mc Lellan, dus een lid van de regeringspartij, waarin dit hoge staatscollege als zijn mening uitsprak, dat de president geen bevoegdheid heeft zonder toestemming van het Congres meer dan vier divisies Amerikaanse troepen naar Europa te zenden. De aanneming van deze motie geschiedde, nadat de democratische voorzitter van de Senaatscommissie voor Buitenlandse Zaken Tom Conally met klem verzocht had, deze motie niet aan te nemen, omdat daardoor de verdediging van West-Europa in ernstig gevaar zou komen, terwijl ook de Republikeinse senator Lodge zijn politieke vrienden verzocht had, deze motie niet aan te nemen, omdat daardoor de regering van de Ver. Staten ineen netelige positie werd gebracht. Deze ernstige waarschuwing mocht niet baten en zo heeft men president Truman op bedenkelijke wijze de handen gebonden en nog wel ineen zaak, welke voor de gehele wereld van het grootste belang is. Het is overigens eigenaardig gelopen met deze kwestie. Want even tevoren was eenzelfde motie van gelijke strekking met 46 tegen 44 stemmen verworpen. Daarop werd, toen even later bleek, dat nog enkele tegenstanders de zaal waren binnen gekomen, verzocht, deze stemming te herzien, met het bovenvermelde gevolg. Onze lezers zullen zich herinneren, dat president Truman met grote nadruk het recht van de Senaat heeft ontkend hem op deze wijze te binden, omdat dit volgens hem en ook volgens de ministers Acheson en Marshall, in strijd zou zijn met de grondwet Het is nu echter gebleken, dat een meerderheid van de Senaat deze grondwettelijke bezwaren niet deelt. Indien het nu maar bij dit formele staatsrechterlijke geschil blijft, is de zaak nog niet zo verontrustend, en volgens nadere toelichting uit Washington, mag de aangenomen motie niet zo geïnterpreteerd worden, dat de Senaat zich zou verzetten tegen het zenden van meer dan vier divisies, maar alleen, dat de president wanneer hij meer troepen wil zenden, de toestemming van het Congres moet vragen. Er bestaat echter wel een ernstig gevaar, dat door deze wijze van parlementaire behandeling vertraging zou kunnen ontstaan bij de behandeling van de defensiemaatregelen in West-Europa. Een bezwaar waarop ook generaal Marshall onlangs gewezen heeft, toen hij met nadruk verklaarde, dat de regering de bevoegdheid moet hebben wanneer de omstandigheden dit op een gegeven moment gewenst maken, onmiddellijk meer troepen naar Europa te zenden. Dit blijkt ook trouwens de mening van generaal Eisenhower te zijn, die gisteren op een persconferentie in Parijs zich ernstig,verstoord toonde over dëze beslissing van de Senaat en als zijn mening te kennen gaf, dat wanneer de regering in Washington aan deze motie gehoor gaf, de verdediging van West-Europa ernstig gevaar zou kunnen lopen. Uit dit commentaar van de opperbevelhebber, wiens gezag ook in Republikeinse kringen zeer groot is, zou men de conclusie kunnen trekken, dat Eisenhower van mening is, dat president Truman deze motie naast zich neer moet leggen, een opvatting, welke Truman ook reeds eerder verdedigde. In elk geval is de uitspraak van de Senaat ineen zeer voorzichtige vorm gegoten en is zij eigenlijk niet anders dan het vastleggen vaneen mening van dit hoge staatscollege, welke nu afwijken van de opvatting van de president en de regering. Men weet. dat generaal Eisenhouwer van mening is, dat hij voor een doeltreffende verdediging van West-Europa tegen een mogelijke Russische bedreiding, ongeveer 60 divisies nodig heeft in Eurona, waarvan de Ver. Staten er 15 voor hun rekening zouden moeten nemen. Dat zou dus betekenen, dat Truman voor elf divisies de toestemming van de Senaat nodig zou hebben. Nu behoeft hij deze niet op het laatste ogenblik te vragen, maar het zou ook kunnen, dat hij het Congres verzoekt hem machtiging te geven, indien zulks nodig blijkt, volgens de opperbevelhebber of de regering, nog elf divisies te mogen sturen. Het is echter de vraag of het Congres een dergelijke generale volmacht bij voorbaat wil geven. Van belang in deze kwestie is ook nog, dat de Franse president Auriol, enkele uren voor de Senaat deze motie aannam, met president Truman een langdurig onderhoud heeft gehad en daarbij de ongerustheid van Frankrijk vertolkt heeft, dat Amerika nog maar vier divisies in Europa had. Bij dit onderhoud zou president Truman, volgens Havas, Auriol de meest geruststellende verzekering hebben gegeven, dat de Amerikaanse legermacht in Europa spoedig zal worden versterkt door meer divisies in Europa te stationneren. Aldus had Auriol gezegd, zal men de vrede kunnen redden en een oorlog voorkomen. Truman scheen het in dit opzicht volkomen met zijn Franse collega eens te zijn. Het is te hopen, dat hij de Senaat van dit grote voordeel ook nog zal weten te overtuigen. Want ook een oorlog voorkomen, is nog altijd oneindig veel beter dan hem te winnen. En het oude Romeinse adagium, dat wie de vrede wil, zich op een oorlog moet voorbereiden, is in onze tijd nog altijd van grote waarde. --- 500.000 Chinese communisten stellen zich op voor de grote Grootste troepenmacht in hele Koreaanse oorlog TOKIO, 3 April. Ineen communiqué van generaal Mac Arthur wordt gezegd, dat de communisten in Korea minstens 63 divisies ruim een half millioen man aan het groeperen zijn. Dit is het grootste aantal in --- de gehele Koreaanse campagne, aldus het communiqué. Generaal Mac Arthur zei dat de compenserende factoren inde toestand de „kwetsbaarheid van de verbindingen van de vijand en zijn beperkte verplaatsingscapaciteit” zijn. De systematische opmars van de verbonden troepen duurt voort. Het communiqué maakt nog steeds geen melding van de 38e breedtegraad, ofschoon die de laatste dagen een aantal malen is overschreden. Warren Austin, Amerikaans afgevaardigde bij de Verenigde Naties, heeft verklaard dat het psychologische moment om naar beëindiging van de strijd in Korea te streven, thans is aangebroken. Dit betekende echter geen overgave of „de toelating van de Chinese communisten tot de Verenigde Naties, met bloed aan hun handen”. Austin wil een staken van het vuren. ---