ROLLAND IN ALBI NOG IN GELE TRUI, MAAR Solo-rit van Daan de Groot bracht Nederland tweede etappe-zege DAAN DE GROOT ~ , dolgelukkig in Albi.. --- UITSLAGEN EN KLASSEMENTEN Uitslag 13e etappe Millau-Albi 203 km 1 Daan de Groot (Nederland) 5 uur 52 min. 41 sec. 2 Darrigade (Frankrijk) 6 uur 13 min. 12 sec. 3 Gay (Fr. Z.W.) z.t. 4 Schneider (gem. ploeg) z.t. 5 Caput (Ile de France' 6 uur 13 min. 26 sec. 6 Barozzi (Italië) z.t. •7 Van Breenen (Nederland) z.t. 8 Poblet (Spanje) 6 uur 13 min. 50 sec. 9 Ockers (België) z.t. 10 Van Est (Nederland' z.t. 11 v. Steenbergen (België) z.t. 12 Hi n se n (Nederland) z.t. 13 Het grote peloton, met o.a. No 11 en Ned.), Wagtmans (Ned.), L. Bobet, J. Bobet, Dotto, Rolland, Geminiani (allen Frankrijk', Close, De Bruyne, Impanis (allen België) en Gelabert (Sp.). Allen in dezelfde tijd als Poblet (6.13.50). --- Algemeen klassement na 13e etappe 1 Rolland (Fr.1» 83.04.46 2 L. Bobet (Fr.) 83.09.39 3 Fomara (It.) 83.11.04 4 Brankart (België) 83.15.30 5 Astma (It.) 83.17.30 6 Van Est (Ned.' 83.17.36 7 Vitetta (Zuid-Oost) 83.18.32 8 Gaul (gemengde ploeg) 83.18.49 9 Close (België) 83.23.27 10 Geminiani (Fr.) 83.24.05 11 Ockers (België» 83.26.51 12 Quentin (West) 83.33.53 13 Mahe (Fr.) 83.34.13 14 J. Bobet (Fr.) 83.39.57 15 Gelabert (Sp.) 83.44.42 16 Coletto (It.) 83.45.14 17 Impanis (België) 83.46.45 18 Lauredi (Zuid-Oost) 83.48.21 19 Wagtmans (Ned.) 83.50.40 20 Huber (Zwits.) 83.55.06 33 Hi n se n (Ned.) 84.19.29 34 Van Breen e'n (Ned.) 84.31.09 35 Nol ten (Ned.) 84.32.35 * 37 De Groot (Ned.) 84.34.18 De Zwitser Meili heeft de strijd gestaakt. --- Ploegenklassement 13e etappe 1 Nederland (De Groot, Van Breenen, Van Est) 18.18.57 2 Frankrijk (Darrigade, L. Bobet, J. Bobet) 18.40.22 3 Gemengde ploeg (Schneider, Gaul, Kemp' 18.40.52 4 ex aequo Italië (Barozzi, Astrua, Benedetti) 18.41.06 Ile de France (Caput, Barone, Dacquay) z.t. 6 ex aequo Zuid-Oost) Lauredi, A. Lazarides, L. Lazarides) 18.41.30 West (Colette, Quentin, Ruby) z.t. Noord-Oost Centraal (Anzile, Bauvin, Buchonnet) z.t. Zwitserland (Bovay, Hollenstein, Huber) z.t. Spanje (Poblet, Company, Gelabert) z.t. België (Ockers, Van Steenbergen, Adriaenssens) z.t. --- Algemeen ploegenklassement 1 Frankrijk 247.23.17 i 2 Italië 248.15.59 3 België 249.04.56 4 Nederland 249.45.25 5 Noord-Oost Centraal 249.51.47 6 Spanje 250.36.15 7 Zuid-Oost 250.47.05 8 Zwitserland 251.27.54 9 West 251.38.31 10 Gemengde ploeg 252.05.13 11 Ile de France 252.19.39 --- Opnieuw verbeterden onze renners hun positie in ploegenklassement (Telefonisch van onze speciale verslaggever' ALBI, 20 Juli. – Men had zich in het kakelbonte toeristencentrum Albi een etappewinnaar zo heel anders voorgesteld. Men had zich een renner gedacht dik onder het stof en met zwarte strepen van de transpiratie op het door de afmatting ingevallen gezicht. Men had zich ook een figuur getekend, vallend van zijn fiets inde armen van zijn helpers. Kortom: een coureur, die zich na de overwinning totaal had leeggereden. Het was alles echter zo heel anders op het circuit van Frasquati, toen daar tegen vijf uur een eenzame lange gestalte tussen de hekken verscheen. Hij reed, alsof hij zojuist een boodschap om de hoek had gedaan. Op zijn gezicht was geen spoortje vermoeidheid te bespeuren, fris en vrolijk zat hij in het zadel, de handej#losjes op het nikkelen stuur en hij keek wat verlegen naar de juichende massa, toen hij voor de eretribune aankwam. Vragend blikte hij naar de officials, die hem met luidruchtige gebaren beduidden, dat hij nog verder moest rijden. En Daan de Groot – want dat was deze renner – trapte rustig op de pedalen, een brok vaderlandse nuchterheid, zo geheel verschillend van de tonelen, welke het Franse publiek aan het slot vaneen etappe gewend is. De jonge Amsterdammer moest later een ereronde rijden. Hij deed dat eigenlijk met tegenzin. De massa schreeuwde en juichte en Daan de Groot was werkelijk blij, toen hij de bloemen inde handen van zijn verzorger kon stoppen en naar zijn hotel kon gaan. Er waren als gebruikelijk legers fotografen en journalisten, die hem op de plaat wilden hebben, al of niet gezoend door de schoonheidskoningin van Albi en die hem wilden bedelven onder een lawine vragen. Want niemand wist eigenlijk iets van deze jonge Nederlander af. De Groot liet zich op het plaatje zetten, maarde vragen wimpelde hij snel af met een schouderophalen. „Ik * spreek geen Frans”, was het enige, wat de journalisten te horen kregen. Voor het Franse publiek, dat zo verzot is op dramatische toneeltjes, was deze intocht vaneen triomfator wel bijzonder magertjes. Maar juist door zijn nuchterheid en vooral door zijn opmerkelijke frisheid na een zware en eenzame zwerftocht door het heuvelland van Auvergne, heeft Daan de Groot toch indruk gemaakt op de buitenlandse journalisten. De vragen, welke voor de Amsterdammer waren bestemd, werden nu op ons afgevuurd. Men wilde weten hoe oud hij was, waar hij woonde, wat hij in het dagelijkse leven uitvoerde, wat zijn lievelingskostje was, of hij getrouwd of verloofd was, wat zijn gewicht en de breedte van zijn taille was, kortom: een complete biografie. Wij deden ons uiterste best, want niets is zo prettig dan ver van het vaderland een landgenoot geëerd te zien. Want eerlijk, wij waren op deze overwinning van Daan de Groot bijzonder trots. Wij vertelden de buitenlandse journalisten dat Daan de Groot twee zusjes had, tweelingen Annie en Jannie, eens vermaarde zwemsters, die ons land nog tijdens de Olympische Spelen in 1948 te Londen met ere hadden vertegenwoordigd en die nu getrouwd zijn. Wij vertelden ook dat zijn vader dooreen ongeluk op een houtfabriek een hand had verloren en nu een kruidenierszaak heeft inde Frederikstraat in Amsterdam, waar Daan, als hij niet fietst, heel gewoon als bediende helpt. Hij, de jonge debutant inde Tour de France, haalde dan op deze zwoelhete dag de tweede etappezege voor Nederland binnen, een overwinning waarmee hij tevens zo een slordige half millioen francs inde brandkast van onze ploeg deed vloeien, prijzen welke hij tijdens zijn lange tocht, heuvel op, heuvel af en af en toe een geniepig bergje er tussendoor, zo hier en daar had binnengehaald. Toen wij hem dat aan de finish vertelden, lachte hij ongelovig en zei alleen: „Nou, dan heb ik echt zin het morgen nog eens dunnetjes over te doen ” En ook maakten wij hen attent op de gelijkenis van deze Daan de Groot met Gerrit Schulte en dat men hem in het vaderland niet voor niets de „jonge Schulte” noemt. En tenslotte nog dat Daan de Groot tijdens de laatste Giro d’ Italia 22 jaar was geworden en dat deze etappe-zege zijn eerste werkelijke succes was in zijn nog amper begonnen prof-carrière. De journalisten van het befaamde sportblad „I’Equipe”, het blad, dat de Tour samen met „Le Parisien” organiseert, wilden persoonlijk een interview met hem hebben en dat werd via Kees Pellenaars die zijn hoofd (maar dan heel voorzichtigjes vanwege de klap welke hij de vorige dag had opgelopen toen hij ermee tegen de voorruit van zijn ineens remmende strijdwagen sloeg) alsmaar schudde over het prachtige werk van zijn jonge pupil. „Daan kan één van onze grootste coureurs worden. De hele tocht heeft hem eigenlijk geen moeite gekost. En dan een voorsprong van meer dan twintig minuten op de karavaan . . .” --- Rustig – rustig .... Het was overigens een etappe geweest van het bijzonder rustige soort. Louison Bobet en zijn troepen hadden met de andere legers klaarblijkelijk stilzwijgend een wapenstilstand gesloten. Door het zo bizar getekende, maar juist daardoor zo schilderachtige hoogland van Auvergne, vol statige dennebossen, wijngaarden en kleine romantische kasteeltjes, was het peloton vrijwel constant ineen gesloten formatie getrokken. Het tempo was aan de lage kant en dat lag ook voornamelijk aan het remmende werk, dat Onze jongens aan de kop uitvoerden, toen Daan de Groot bezig was aan zijn triomfmars. In het bijzonder hebben Nólten, Wim van Est en Tarzan van Breenen zich met alle kracht ingespannen om te voorkomen dat andere renners achter hun ploegmakker zouden gaan jagen. Bij de aanloop naar de Col de Lagarde. de. enige berg welke op dit traject ineen categorie is ingedeeld, probeerde Nolten zelf om weg te komen. Dat mislukte, omdat hij meteen gezelschap kreeg van Forestier, Lorono. Debruyne, Poblet en Gay. De lange Limburger kende geen rust. Ettelijke malen probeerde hij nieuwe ontsnappingspogingen, waardoor het peloton telkens een kort moment het tempo moest verhogen. Met Woutje Wagtmans die bij de start tegen zijn gewoonte in al zo stil was, was het niet zoals wij van hem gewend zijn. Hij raakte zelfs op een gegeven ogenblik het contact met het peloton kwijt. Maar hij kon weer bijkomen omdat de karavaan al spoedig ineen dikke sluimering was gedompeld. De eerste man die zich aan de top van de Col de Lagarde liet zien, was Caput. Er waren toen amper veertig kilometer gereden. Zeven kilometer verder wipte ineens een witte slanke figuur naar voren, won met gezwinde pas meters en meters binnen luttele seconden en bleef ineen ras tempo doordraaien. Dat was Daan de Groot. De karavaan, mat en in een bar vervelende stemming, een soort kater na de rumoerige gevechten ineen moordende hitte, besteedde bitter weinig aandacht aan de lange Nederlander, van wie men tot dusverre eigenlijk nog niets opvallends had gezien. Doch hoe soepel reed Daan de Groot tegen de hellingen op en hoe snel liet hij zich naar beneden vallen. De mensen aan de kant van de weg riepen: „Wat een mooie coureur en hoe jong is hij nog..” Er waren er ook die hem voor „macaroni” uitmaakten, omdat zij dachten dat Daan een Italiaan was. Experts zeiden, dat de Nederlander het nooit alleen zou volhouden op de lange kilometers, welke nog voor hem lagen. Men vergiste zich; zonder het tempo maar een ogenblik te laten zakken, reed Daan door. Na 77 kilometer boekte hij al 4 min. 40 sec. Na 90 kilometer lag het peloton al 5 min. 40 sec. achter zijn rug en na 115 kilometer had hij al bijna 9 minuten winst op de karavaan. Die stond, zoals dat heet, doodstil. Barozzi, Darigade en Lauredi waagden er na 100 kilometer een uitval op. Zij werden ijlings bij de nek gegrepen door Jan Nolten en van Breenen. Daan jakkerde door, riep ons met een knipoogje toe of hij de laatste berg nu eindelijk had gehad en arriveerde tenslotte met meer dan twintig minuten voorsprong op het dooreen lome zon beschenen circuit. --- Groene trui voor Wim v. Est Wout Wagtmans had ondanks het slappe tempo nog grote moeite gehad om mee te komen. Hij eindigde als 20ste in het peloton en dat kostte hem het groene shirt. Maar waarover getreurd. Het groene unifom bleef in eigen handen, thans om de brede schouders van Wim van Est, die als 10de werd genoteerd. En die weet dit kostbare artikel ook fier genoeg te dragen. --- DE PRESTATIES VAN ONZE RENNERS 9e Alg. 10e Alg. 11e Alg. 12e Alg. 13e Alg. 14e Alg. 15e Alg. 16e Alg. 17e Alg. 18e Alg. 19e Alg. Namen der renners et. |<|as# et |das. et, k|as. et. klas. et. klas. et. klas. et. klas. et. klas. et. klas. et. klas. et. klas. JAN NOLTEN 46 59 30 57 9 43 18 35 13 35 WOUT WAGTMANS 61 29 5 26 6 16 33 19 13 19 ! I ■ WIM VAN EST 31 14 8 11 23 10 4 6 10 6 HEIN VAN BREENEN 56 41 68 43 26 35 31 34 7 34 GERRIT VOORTING – -- -- -- – DAAN DE GROOT 63 60 16 55 32 5033 50 1 37 ' PIET HAAN °pg – – -- -- – – – WIES VAN DONGEN °P9 – – -- -- – – – ADRI VOORTING °P9 “ – -- -- – – – JOS HINSEN 67 48 29 47 30 41 13 3312 33 --- Nieuwe fase in Nederlands Kernphysisch ondersoek Installatie van curatorium, bestuur en directie van Reactor Centrum Nederland ’s-GRAVENHAGE, 20 Juli. – De minister van Economische Zaken, prof, dr J. Zijlstra, heeft vanmiddag de leden van het curatorium, het bestuur en de directie van de stichting Reactor Centrum Nederland geïnstalleerd. De minister hield hierbij een rede, waarin hij o.m. opmerkte, dat deze plechtigheid de beginfase afsluit van het kernphysisch onderzoek in Nederland en het begin betekent vaneen nieuwe fase, waarvan wij nog niet weten, waartoe zij ons zal leiden. Met de grootste nadruk verklaarde spr., dat dit onderzoek louter en alleen de vreedzame toepassingen hééft betroffen en zal betreffen. --- Pater J. Smits van Oijen S.J. rector „De Breul” DEN HAAG, 20 Juli Als opvolger vanp ater Drs. B. Bot S. J. is benoemd tot rector van het St. Willibrorduscollege, „D, Breul”, Zeist, pater J. Smits van Eijen S. J. --- Willem II Strijd om voetbaltitel is ten einde Willem II heeft gelukkig een einde gemaakt aan het duel om de Nederlandse voetbaltitel. De Tilburgse club won n.l. de uitwedstrijd tegen Eindhoven met 3-2 en N.A.C. was tegelijk zo vriendelijk om op eigen terrein met 2-0 van P.S.V. te verliezen, waardoor Willem II onbereikbaar werd voor de overige candidaten. De titel is o.i. hiermede hij de club gekomen, die het beste clubvoetbal van ons land speelt. Willem II heeft daarnaast al vele spelers geleverd voor het Nederlandse elftal en in het jongste verleden hebben Jan van Roessel en Jef de Bruijckere daar deel vanuit gemaakt. Dit seizoen kreeg het na veel gesukkel eindelijk inde ex-Woerden-, doelman Feijt een uitstekende speler --- kampioen op die plaats en dat bracht het zelfvertrouwen terug ineen ploeg, die al jaren lang op de drempel stond van een Nederlands kampioenschap. Nu is het dan zover en- het is wel typerend, dat de titel behaald werd juist inde laatste wedstrijd tegen dè kampioen van het vorig jaar Eindhoven, dat door deze ontmoeting te winnen alle vier clubs gelijk had kunnen doen eindigen en dus een nieuwe halve competitie noodzakelijk had kunnen doen worden. Wij zijn eerlijk gezegd blij, dat het zover niet gekomen is en de betrokken verenigingen met ons, al zouden zij de extra inkomsten uit deze duels met een dankbaar hart hebben opgestreken. Willem 11, onze gelukwensen met het verdiende succes en thans tot slot nog de stand: Willem II 6 32 1 S P.S.V. 6 1415 N.A.C. 6 2 2 2 6 Eindhoven 6 123 4 --- Advertentie (ADVERTENTIE) NI&IW! 2MHT! MUM! Vlf*GlNlA wiygas Ves L Stewardess ---