GEMENGD NIEUWS Gesnapt. Den 9en December IJL werd uit de brandkast, staande op het telegraafkantoor van het station te Apeldoorn een zak met een bedrag van f 74 vermist. Door de werkvrouw met het schoonhouden van dit kantoor belast werd dezer dagen een bankbiljet van f 25 in betaling gegeven en de recherche vond daarin aanleiding een onderzoek naar de herkomst in te stellen dat de werkvrouw, de wed. v. d. V., geb. G., tot bekentenis bracht. Dit onderzoek bracht tevens aan het licht, dat door dezelfde werkvrouw ongeveer 2% jaar geleden uit die brandkast een zak met f 100 was ontvreemd, waarvan een der ambtenaren werd verdacht. Natuurlijk kon dit niet bewezen worden; hjj is evenwel op verzoek overgeplaatst. --- Droevig ongeluk. Hedenmorgen zijn op het stationsemplacement te Tilburg twee losse werklieden, J. v. G., gehuwd en vader van vier kinderen, en W. R., eveneens gehuwd, in dienst van een expediteur, tusschen de buffers bekneld geraakt en doodgedrukt. --- Wederom een treinongeval. Men meldt aan het „Eindh. Dbl.” dd. 5 dezer: Hedenmorgen heeft een treinongeluk • plaats gehad op de lijn Eindhoven-Boxtel, nabij den wachtpost aan den zuidkant van Boxtel. Van een sneltrein komende nit Rotterdam, sprong plotseling een stuk nit de eonneetor, welke aan de wielen bevestigd is. Ten gevolge hiervan stond de machine pal stil. Gelukkig stonden er twee locomotieven, zoodat met de ongehinderde machine kon worden teruggereden tot aan Boxtel, waar de trein op ’t opgaand spoor werd gebracht en zijn reis naar 'het zuiden kont voortzetten. Intusschen kwam deze trein met IV2 uur vertraging te Eindhoven aan, terwijl het verkeer op deze lijn gestremd is. Overigens waren geen ongelukken te betreuren. --- OVERIJSEL. RAADSVERGADERING HELLENDOORN. Dinsdagmorgen vergaderde de raad dezer gemeente. Voorzitter graaf van Limburg Stirum. Afwezig met kennisgeving de heer Stam. De Voorzitter opent de vergadering en spreekt den wenseh uit, dat het jaar 1921, dat wij zoo pas zijn ingegaan voor de gemeente een voorspoedig jaar moge zijn. Ingekomen is een schrijven van Gedep. Staten, hondende goedkeuring van den verkoop van de openbare lagere school te Haarle aan het R. K. Parochiaal Kerkbestuur van Sint Sebastianus aldaar. Dan was aan de orde het verzoek van de directie der Koninklijke Stoomweverij te Ngverdal om met iDgang van 17 December 1920 voor 10 % te willen deelnemen ineen wachtgeldregeling voor hare arbeiders, voor zooverre in Hellendoorn woonachtig. Het rijk is bereid voor 50 % deel te nemen, zoodat daii 40 % voor rekening der Koninklijke Stoomweverij blijft. De Minister stelt de voorwaarde, dat ook de gemeente minstens 10 % inde uitkeering bijdraagt. B. en W. stellen voor op het verzoek gunstig te beschikken op voorwaarde evenwel, dat de K. S. W. de toezegging geeft, dat het aandeel, hetwelk door de gemeente wordt bijgedragen, aan haar worde gerestitueerd, zoo spoedig mogelijk ineens of bg gedeelten. De verplichting tot teruggave ontstaat, zoodra het aan de aandeelhouders der K. S. W. uitte keeren dividend 10 % of meer bedraagt. B. en W., gezien den financieelen nood der gemeente Hellendoorn, lettende op den buitengewoon drukkenden hoofdelijken omslag, missen de vrijheid den raad voor te stellen oen last op de gemeente te leggen, waarvan de zwaarte niet is te overzien, zonder de zekerheid, dat teruggave gewaarborgd is, als de omstandigheden der K. S. W. dit gedoogen. De Voorzitter hoopt, dat de raad unaniem zal staan achter het voorstel van B. en W. De heer v.d. Werfhorst kan zich eigenlijk niet best met het voorstel der K. S. W. vereenigen. De fabrikanten hebben graag hooge dividenden en spr. is bang, dat de arbeiders de dupe zulen worden. De Minister weet heel goed, dat onze gemeente arm is. En do mensehen klagen, dat zij de hooge belasting niet kunnen opbrengen, omdat zij verarmd zijn. De heer van Schooten: Ik ben van meening, dat de fabrikanten het volle loon moeten uitbetalen. De fabrieken worden vrijwillig stopgezet, alleen omdat de heeren fabrikanten geen stroppen willen hebben. De heer Vos: De mensehen klagen alleen over de hooge belasting. En daar door aanneming van dit voorstel de belasting nog weer hooger zou worden, zou ik er niet voor zijn do 10 pet. te verleenen. De Voorzitter: Het was beter geweest als het voorstel zonder discussie en zonder lioofdelijke stemming was aangenomen. Den heer v.d. Werffhorst wil ik gaarne bijvallen en verklaren, dat deze wachtgeldregeling, zocals die hier vcor ons ligt, eigenlijk niet aanvaardbaar is. De toestand wordt hier in Hellendoorn langzamerhand wanhopend. Aanvaarden wij deze wachtgeldregeling, dan hebben wij weer veel geld noodig en dat kan nergens anders gehaald worden dan uit den hoofdelijken omslag. Ecnigen tijd geleden heb ik een bespreking gehad met de directie der K. S. W. over deze wachtgeldregeling. Ik heb deze heeren gezegd, dat ik weinig sympathie gevoelde voor deze regeling. Indertijd heeft het gemeentebestuur met de fabrikanten samengewerkt om te Voorzien inden nood der tijden en de gemeente lieeft op de werkverschaffing toegelégd de somma van f 23,400. Ik heb nu de directie der K. 'S. W. er op gewezen, dat het toch heel weinig sympathiek klonk, dat na al de ellende der oorlogsjaren, na de zeer vele uitgaven, die de gemeente Hellendoorn zich heeft moeten getroosten, mede door de wachtgeldregeling, door de K. S. W. nog 36 % dividend wordt uitgekeerd. Ik vraag mij in gemoede af: is dat geen schrille tegenstelling. De directie der K. S. W. is van meening, dat in deze malaise het rijk, de ge- ■ meente en de fabrikant moeten bijspringen. Maar ik sta op het standpunt, dat zoolang er nog zulke dividenden worden gemaakt, men maar wat op zij moet leggen voor den nood der arbeiders. Wij zijn toen van elkaar gegaan, omdat wij toch niet tot overeenstemming konden komen. Als de raad de voorgestelde regeling niet aanneemt, wat dan? Dan moeten de besturen der arbeidersorganisaties maar eens coiifereeren met de commissarissen of met aandeelhouders of met den Minister of met weet ik wie. De raad der gemeente Hollendoorn wil de arbeiders wel helpen, maar kan niet. Een week geleden heeft men hier nog een vergadering gehouden, waar geklaagd werd over de hooge belasting. Men moet niet uit het oog verliezen dat onze gemeente ineen heel bg zonderen toestand verkeert. In plaatsen zooals Almelo, Rijssen, enz. zijn eveneens fabrieken, maar daar wonen tevens de fabrikanten, cn deze dragen daar voor een niet gering gedeelte bij inden hoofdelijken omslag. In onze gemeente wonen do fabrikanten niet. B. en W. zijn dan unaniem van meening, dat de gemeente deze last op zich kan nemen alleen dan, als de K. S. W. het later terugbetaalt. Ik vraag mg af: hoe moeten de middenstanders tegenwoordig dan doen? En hoe de boeren? Gaan die dan nu zoo vooruit? Hebben die dan geen stroppen? Verder tart ik iedereen te bewijzen, dat het gemeentebestuur te luxueus is geweest. Dat kan niemand bewijzen. De heer VO3: leders verdiensten zullen denk ik inde toekomst wel minder worden. Voor de boeren evengoed als voor alle neringdoenden. Wethouder Bramer: Ik ben werkelijk blij, dat hier eens over gediscussieerd wordt. Voorop stel ik, dat ik geen bewonderaar ben van de wachtgeldregeling. Ik zie nog geen geldige reden voor de stopzetting der fabrieken. In 1919 was het anders. Toen waren er geen grondstoffen en geen brandstoffen. Die zijn er nu wel. Men kan dus voortgaan met produceeren. Ja, maar er is al overproductie zal men zeggen. Het is mogelgk, dat dit zoo is wat ons land betreft, maar een wereldoverproduetie is er niet. En do textielwaren b.v. zijn toch niet aan bederf onderhevig? Men heeft vroeger ook wel de kunst van opstapelen verstaan. Er is ge zegd: arbeiden, ziedaar het midden om uit de malaise te komen. En nu ineens het produceeren voor den producent verlies oplevert, leest men dag aan dag, dat de fabrieken geheel of gedeeltelijk worden stopgezet. Het wordt den heeren ondernemers wel zeer gemakkelijk gemaakt. De arbeiders moeten 25 % van hun loon laten vallen. Waar gaan wij zoo naar toe? Eerst zetten de groote fabrieken stop, dan de kleinere, dan de grossiers, dan de winkels. En hebben allen niet evenveel recht om geholpen te worden? Waar is dan de grens? Ik vrees dat do crisis hierdoor nog grooter zal worden. Ware het niet beter geweest, dat de regeering trachtte het internationale credietstelsol te reorganiseeren ? Zoolang de valuta zoo blijft, is het voor ons land ónmogelijk te kunnen coneurreeren met hot buitenland. Zou men niet den weg op kunnen gaan van b.v. exportpre-, mies? Het is mijn innige overtuiging, dat wij niet onvoorwaardelijk onzen steun aan deze wachtgeldregeling mogen geven. Ineen half jaar tijds zou dat onze gemeente minstens f 50,000 kosten. De arbeiders moeten echter geholpen worden en ik verwacht daarom, dat het voorstel van B. en W. wordt aangenomen. Ik zon echter willen voorstellen, dat de raad tot de regeering een schrijven richt, waarin zijn meening omtrent de wachtgeldregeling wordt uiteengezet. De hoer v.d. Werffhorst dankt den Voorzitter voor zijn sympathieke woorden. Wethouder Söhwarte: Men kan over deze zaak èen fheele theorie opzeilen. De praktijk is deze, dat de fabrikanten in overleg met den Minister een steunregeling hebben ontworpen. Ik heb geen vrijmoedigheid zoo mijn stem te geven aan het voorstel van de K. S. W.. Spr. bestrijdt de meening van sommige mensehen, die toonen geen juist inzicht te hebben inde gemeentezaken. De arbeiders moeten, geholpen worden. De Raad moet echter afes doen om die 10 pet. van onze gemeente af te wentelen. Dat moeten de fabrikanten maar dragen. Of anders het rijk. De heer van Schooten meent, dat de fabrikanten zedelij'k verplicht zijn ook nu de arbeiders het volle loon nit te betalen. De heer Nijhof: Ik ben geen bewonderaar van. steunregelLnigen en wil gaarne voor mijn loon arbeiden. Ik kan echter meegaan met het voorstel van B. en W. En ik wil den heer Bramer antwoorden, dat ik de geheele inrichting van de bedrijven verkeerd acht. Ik geloof niet, dat er overproductie is, want dë linnenkasten der arbeiders zijn leeg en behoeven dringend aanvulling. De «enigste oplossing acht ik de socialisatie der 'bedrij ven. De heeren fabrikanten willen hum hooge dividenten toch niet missen. Weth. Bramier antwoordt, dat hij met zijn bewering, dat er overproductie zou zijn, geenszins heeft willen zeggen, dat de arbeiders kleeren in overvloed zouden hebben. De heer Eeckwielens is tegen het voorstel van B. en W. Ik gun de arbeiders het geld wel, maarde heeren fabrikanten rijden in auto’s en leven in weelde cn moeten wg nu ons geld daarvoor opbrengen? De Voorzitter: Wij moeten niet nit het oog verliezen, dat er na iedere malaise weer een bloei komt. De heer Nijhof: De hoeren fabrikanten werken. voor do winst en niet voor de behoefte. Nogmaals tokkelt deze spreker de soeialisatieharp. De Voorzitter: Als ik mijn oogen dicht doe, zou ik een pogenlblik meenen, dat wij hier in de Tweede Kamer zitten én niet inden raad van Hellendoorn, Geroep: Wijnkoop ontbreekt nog. De Voorzitter: hebben de heeren Samsen en Eeckwielens die zidh tegen ons voorstel verklaren, ook een ander voorstel? De heeren stellen daarna voor niet op de wachtgeldregeling in te gaan, doch trekken dit voorstel na eenige discussie weer in. Het voorstel van B. en W. wordt nu met algemeen e stemmen aangenomen. Dan was aan de orde een voorstel van de Fabrikantenvereenigimg te Almelo óm deel te nemen in een wachtgeldregeling. Het voorstel van B. en W. is overeenkomstig het voorstel der K. S. W. Aldus besloten. Vervolgens kwamen in behandeling het voorstel van B. en W. om de kosten der verpleging van de twee kinderen van wijlen den gemeenteveldwachter W. Duinkerken in de Weesinrichting te Neerbosch te veihoogen en te bepalen op f 250 voor de jongen en f 200 voor het meisje, wat beteekent een meerdere uitgave van f 150. Aangenomen. Het bestuur van den Nederlandsdhen bond van arbeiders in het landbouwbedrijf enz. beeft een verzoek gericht tot den raad om tot het uitroeren van passend werk alleen toe te laten de werkloo2en, aangesloten bij werkloozenkassen en de niet verzekerden te verwijzen naar armenzorg. Gunstig beschikt Op een desbetreffend verzoek van het college van curatoren van de stichting „Rust en vacantieoorden” van den Nederl. bond van gemeenteambtenaren om een bijdrage wordt besloten voor eens f 25 te vrleenen. Het voorstel van weth. Bramer om tot de regeering een schrijven te richten in den geest als wij hierboven vermeldden (betreffende de wachtgeldregeling der werkelooze arbeiders) wordt aangenomen. Bij de rondvraag vraagt de heer Nijhof of er ■ ook petroleumlantaarns zullen worden geplaatst op den weg naar de 16 nieuwe woningen. Hiervoor zal gezorgd worden. Daarna sluit de Voorziter de openbare vergadering. --- Wachtgeldregeling Textielindustrie. ENSCHEDE, 5 Januari. Het bestuur van den bond van Textielondernemingen in en buiten Twenthe, heeft aan de hoofdbesturen der Textielarbeidersvereenigingen gemeld, van oordeel te zijn, dat het onder de tegenwoordige omstandigheden zijn leden niet mag adviseeren mede te werken aan dc invoering eener wacht- • geldregeling als door de besturen gewenscht wordt. — Tot hoofd der nieuw op te richten school te Terwolde is benoemd de heer Olthof; tot hoofd der school te Saesveld /de heer Nijkamp. Beide hceren zijn onderwijzers aan de R. K. lagere school alhier. — rils staaltje van den vluggen postdienst kan worden vermeld dat een stadsbrief kaart, 'die Woensdag 29 in de bus werd gedaan, verleden Maandag gelukkig de plaats van bestemming heeft bereikt en dus 5 dagén heeft noodig gehad. --- Schaken. — In de Groote Sociteit alhier werd een schaakwedstrijd gespeeld tusschen 11 leden van het Enschedesche Schaakgenootschap. De Enschedesche schaakclub won met 8Y2 tegen 2%. ZWOLLE. Volgens aan ons verstrekte mededeelingen zijn in liet gebied van den Raad van Arbeid te Zwolle tot en met 31 December 1920 de navolgende renten toegekend: 210 ouderdomsrenten ingevolge art. 373|III I. W.; 20 weezenrenten aan te zamen 39 kinderen; 2 weduwonrenteu en 474 ouderdomsrenten krachtens de vrijwillige ouderdomsverzekering. Verder zijn er 9 gevallen waarin verpleging in een sanatorium of in een ziekenhuis is toegestaan. --- Pater dr. A. Weve O.P. over socialisatie. Woensdagavond gaf Pater dr. A. Weve O.P. liet vervolg op zijn rede over „socialisatie bezien van reehtsch standpunt". Socialisatie zou brengen een' vermindering van concurrentie en een afschaffing van de overbodige reclame en dat leger van liandelsreizigers en agenten, hetwelk, aldus spr„ op ongeveer 10,000 in ons land wordt geschat, zou kunnen worden verkleind en zoo zouden dan de prijzen dalen, want natuurlijk wordt al dat. dure adverteeren nu verhaald op de prijzen. Zou de socialisatie, zooals het socialisme zich die voorstelt, deze verlaging van prijzen en algemeene verbetering brengen? Do proeven in Amsterdam met gemeentelijke kindervoeding, gemeentelijke waschinrichtingen en andere zgn niet bijzonder bemoedigend geweest. De socialisatie moet het karakter dragen van de vroegere gilden en we moeten christelijk zgn en we moeten de ernst van de zaak goed onder de oogen zien. Het socialisme wil gauw met een enkel woord ons de socialisatie brengen. Zij zijn te oppervlakkig en dat juist is hun fout, zg stellen zich deze zaak te eenvoudig voor. De socialisatie moet staan in het teeken van de christelijke naastenliefde, en we moeten, aldus spr., ons geen ideaal-toestand denken, door alles aan den Staat te brengen. De socialistische en liberalistische geest, beiden kinderen van het protestantisme, moeten plaats maken voor een geest van liefde. De stem het Christendom moet weer gaan doorklinken en ons zeggen, dat we moeten werken en leven niet alleen voor ons zelf, maar ook voor onzen naaste. We moeten weer gaan inzien, aldus spr., dat het leven niet alleen bestaat uit produceeren en eonsnmeeren, maar dat we ons moeten stellen onder Christus, die ons als eerste plicht heeft gegeven, hem te beminnen, en onzen naaste als ons zelf. Na zijn rede sloot de voorzitter van de R. K. Kiesvereeniging, mr. Baron M. E. van Voorst tot Voorst de vergadering onder dank aan Pater dr. A. Weve 0.P., waarna hij neg meedeelde, dat de Eerw. spreker op Vrgdag 21 Jan. weer een voordracht zou houden, die, naar hg hoogste, beter bezocht zou worden dan ditmaal het geval was. --- De Herders van Bethlehem. Overeenkomstig onze verwachting werd gisteren dit mysterie-spel goed gespeeld, vlot en indrukwekkend terwijl de zang uitstekend verzorgd was en zuiver werd gezongen. Dit bleek reeds in het begin, als het vierstemmig herderskoor zong: Hij komt, die onze boeien breekt, De Heiland, eeuwen afgesmeekt. Die onze harten vrede schenkt, Gelijk een dauw de velden drenkt. Helder als engelenstemmen, voerde hier ’t jongenskoor den boventoon. De herders trekken weer terug naar de velden, alleen Henoch en Joël blijven. „Een smachtend zielsverlangen naar Hem die eens het menschdom redden zal” is het voor Henoch, die zijn droom aan Joël meldt. In ’t nachtlijk duister daalt een engel Gods, omgeven vaneen hel-stralend licht, op aarde neer, die hem van de komst des Verlossers spreekt. Doch hoe schoon deez’ droom ook kiinke moge, Joël schouwt dien dag slechts van verre, en wankelt in zijn zoet vertrouwen en verlangen. Dan maakten eenige herders hun meester melding van «en groot onbekend gebeuren. Vele vreemdelingen zagen zij, maar wisten niet van waar. Zij weten niet waarom. Of is het oogenblik dan nabij, dat Israëls hoop niet zal te schande worden? Ongetwijfeld, al die vreemdelingen van heind’ en ver, zij komen vragen naar den redder van Gods volk. Ook Fabius de Romein, zoekt naar het heilig oord en vraagt den herders of zij iets nadors weten. Dan boodschapt Benjamin de komst van een man en kemelsch schoone vrouw, die vragen om een onderkomen. „God zij gedankt”, antwoordt Henoeh, „dat Hij mij de gelegenheid liet, die verlaten vreemdelingen op te nemen.” Dan zamelen de herders bijeen, en leggen zich ter ruste onder den blooten hemel. Op het stille nachtelijk uur, nadert een zacht en schoon ver verwijderd geruisch van engelenstemmen, de diepe duisternis verdwijnt, als een hel-lichtende glans uit den hemel straalt en Gods engelen de komst van den Verloser verkonden. De herders ontwaken en staren in heilige aanbidding naar deze wonderbare hemelsehe verschijning. Weldra trekken zij op, hun kostbaarste bezit als offerande met zich voerend, om hun God en Heer te aanbidden. Bij het derde bedrijf, ligt rondom de kribbe een engelen-schaar neergeknield. Treffend schoon klinkt dan de engelenzang : „Wij Engelen aanbidden U. O Jezus, Goddelijk Kind ; Wat zal de loopbaan doornig zijn, Die Gij zoo droef begint.” De engelen verdwijnen en de herders komen hun offergaven brengen, onder aanbidding en verheerlijking. Hiermede eindigt het spel, dat voortreffelijk gespeeld werd, in alle onderdeelen goed was verzorgd. Vooral de koren hadden een groote, maar dankbare rol. Wanneer achter de schermen gezongen werd, ging evenwel veel schoons verloren en kwam het gezongene niet zoo tot zijn recht, wijl de stemmen weerkaatsten. De hoofdrol, Henoch, was bij den regisseur, den heer Tiebosch, in goede handen, terwijl Joel voortreffelijk vertolkt werd door den heer Sterenberg. Beider stemmen leenden zich uitstekend voor deze rollen. Als wij nog noemen Joachim en Samuël, (v. Brenkelen en Habes), waarvan de laatste met zijn solozang veel goeds wrocht, dan hebbenwwide mooiste en voornaamste personen besproken. De Komeinsche patriciër, Fabius, had meer inde richting van het auditorium moeten spreken, dan had men van zijn schoone rol veel meer kunnen genieten. Het applaus van de goed bezette zaal was welverdiend, en een woord van lof aan den heer G. J. J. Tieboseh, den regissuer, komt hem voor zulk een schoon stuk werk zeker toe. De decoratie was prachtig aangebracht door den heer Tieding, terwijl de grimeurs, de hoeren Grevensteyn, zeer verdienstelijk werk verrichtten. Een tweede opvoering van dit stuk, zal zeker een volle zaal trekken. Wij raden ten minste iedereen aan, Zaterdagavond dit keurige mysterie-spel te gaan zien. ZWOLLE, 7 Jan. Ter veemarkt waren beden aangevoerd: 366 runderen, 42 graskalveren, 70 nuchtere kalveren, 28 schapen, 58 varkens, 449 biggen, 8 geiten. Ter voormarkt: 62 runderen, 18 graskalveren. De handel in weidevee bleef traag, voor vetvee konden de prijzen zich handhaven. Nuchtere kalveren goedkoop. Op de varkensmarkt was een trage handel. Wij meenen te mogen verwijzen naar dein dit nummer voorkomende annonce betreffende de feestavond te geven dooide R. K. Handelsreizigers Vereen. St. Christoffel, afd. St. Michaël, Zwolle. Op initiatief vaneen der bestuursleden heeft men de welwillende medewerking verzocht van den heer G. Nivard uit Groningen welke deze medewerking voor zijn collega’s gaarne heeft toegezegd. Naar wij uit betrouwbare bron vernemen is genoemde heer hier te lande eender meest gevierde E. K. amateur Humorist. De groote zaal van St. Jóseph zal wel te klein zijn om de belangstellenden te bergen. Bij de Nederlandsehe Spoorwegen is de werktuigkundig ambtenaar le klasse, P. E. C. Odé, benoemd tot werktuigrkundigc; tot werkmeester le- klasse o. A. Bxisé’, tbans werkmeester 2e klasse; tot werkmeester 2e klasse de adspirant-werkmeester B. Grossoo; tot Chef-eommies, de commies H. Schuwer, allen aan de Centrale werkplaats te Zwolle. Door de Noord Ooster Locaal-Spoorweg Maatschappij werd over Juni 1920 ontvangen f 126.327.49%. Over Juni 1919 werd ontvangen f 116.382.44%. Over hot tijdvak 1 Januari—30 Juni 1920 werd ontvangen f 883.743.75V2. terwijl over hetzelfde tijdvak 1919 f 672.575.52 werd ontvangen. Het aantal K. M. in exploitatie bedraagt 193.598. -—Door de Overijsselsche Locaal Spoorweg-Maat,schappij Deventer-Ommen werd over Juni 1920 ontvangen , 3.721.12. Over het tijdvak 1 Januari tot Juni 1920 werd ontvangen f 21.884.80, terwijl over hetzelfde tijdvak 1919 f 26.633.06j4 werd ontvangen. Het aantal Iv. M. in exploitatie bedraagt 37.508. --- FEUILLETON. De zoon van den koordedanser VIERDE DEEL. Parijs en zijn nachtelijke tooneelen. 191. (Naar het Fransch) — Ik, ik zweer u dat het de eerste maal is, ea ik heb hem gezegd met meer terug te komen, verzekerde Bast ie nare. ’t Is gedaan, mijn Bastien, hij en ik zuilen elkander nooit meer terugzien —. — Is dat wel waar? vroeg hij. — Zie mij eens goed aan, dring met uwen blik tot in bet diepste mijner oogen en zeg mij dan of ik lief.... En zij lachte hem toe, met de vreugde hem liet leven zacht te maken, en met den hoogmoed faarer opoffering. Dan kreeg hij opnieuw vertrouwen. IX. De nadering van het huwelijk. De touw liep ten einde. ‘En om de droefheid en de onrust van Bastien Ie verstrooien en te bedaren, verdubbelde Bas♦iernie haar oplopendheden voor hem, evenals hare bedujgingcn van broederlijke teederbekl. .Soms als in een droom, geloofde de arme gebrekkige zich waarlijk en redhpziravvg bemind. Soms ook, ais in een© nachtmerrie-, bad hij de grievende gedachte dat hij de beul was van de jonge vrouw, die door zijne ikzuchtige liefde verplicht werd zich aan hem op te offeren. ’t Was aSj eeif die hem nog van tijd tot tijd van huu huwelijk sprak, daar zij raadde dal de arme jongen het niet meer wagen durfde er haar over te onderhouden. En zij sprak met ernst en zonder de minste aarzeling over die zoo belangrijke kwestie, alsof zij hoegenaamd geen achterdocht had en zich heel en al met de regeling van hun toekomende leven bezighield. Zeg eens, mijn Baskien.... telt gij dan de dagen niet? vroeg zij hem op zekeren dag. Hij sidderde en scheen als uiteen zware slaap le ontwaken. De dagen tellen? Waarom dat vroeg hij verwonderd. Wel, dat is nu iets schoons, waarlijk gij zijl niet erg hotfelijk—. Ik heb geloofd dait gij wat 'haastiger en ongeduldiger zendt geweest zijn. Ik weet niet wat gij zegen wilt, Bastdenne. Heb ik het ongeluk gehad u te mishagen? Ja, op dit oogenblik zeker sprak zij op een. toon van teleurstelling en spijt. Als het dan zoo is dan vraag ik u versebooming, maar ik weet nog altijd niet hoe. lik zal het u dus laten begrijpen Mijn, _wriuwschap eindigt binnen eene maand... Binnen eene maand riet ge, ben ik vrij teaiertrouwen en het heeft mij toegeschenen dat gij op zekeren dag op deze gebeurtenis gezinspeeld hebt dat mij niet mishaagde. Bastien was diep ontroerd. Dus, zeide hij, gij denkt aan.... aan ons. Hij durfde het niet uitspreken, dat woord, dat hij zoozeer vreesde en dat tegelijk al zijn hoop bevatte. Aan ons huwelijk Zeker, dénk ik er aan Maar gij, van uwen kant, schijnt er u niet dm te bekommeren.... —O, mijne Bastierane. En zich voor do jonge vrouw op de knieën latende vallen, barstte hij in tranen los. – Wat .gebeurt er in u, mijn Bastien? vroeg zij, terwijl zij hem deed ópstaan, en waarom weent gij aldus? Mijn hartwas vol angst en schrik. —■ Waarom? Omdat ik aan uwe feederheid twijfelde. Hebt gij mij soms een verwijt te doen? —• Geen enkel— En dan? ’t Was alleen het eigenbelang dat in mij sprak, het eigenbelang vaneen arm wezen als ik ben, onwaardig voor o en de schrik wat te zullen moeten erkennen dat gij aan de herinneringen van eertijds uwe jeugd, uwe frisctóieid en uwe onvergelijkbare schoonheid hebt willell slachtofferen. Bemint g‘i uwe Rastdemne? vroeg zij, glimlachend en Wm, gereed iot de opoffering. Tot sterven® toe; ik ben bereid, om voor u het leven te laten. Waarom? Omdat ik aan uwe teederbeid twijfelde. Hebt gij m'j soms een verwijt te doen? Geen enkel: En dan? Welnu gij zult lwe Bastnenme hebben en belooft gij mij dan. gelukkig te zijn? Gelukkig, ° ja, en ik begrijp zelfs, dat, indien men van .geluk sterven kan, zulk gevaar mij bedreigt- Maar, gij, Rasttenne, gij?...., Heb vertrouwen in mij antwoordde de jonge vrouw ontwijkend. Bastien drukte in vervoering zijne lippen op hare handen. Ja hij had vertrouwen in haar. Nochtans, hij bemerkte dat zij niets geantwoord had op hetgeen hij haar daar aanstonds gevraagd had: „Zou zij gelukkig zij®, zij ook?” Maar aanstonds toemaim Bastienne, gansch vroolijk: Aangezien noch gij, noch ik familie hebben om zich met de voorbereidselen tot ons huwelijk bezig te houden, zijn wij wel verplicht ons zelf met alles ‘te 'bekommeren. Of liever, ik zelf zal mij daarmede belasten, want de mannen hebben niet veel kennis van zulk soort van zaken. Welnu, laat ons eens redeneeren, wilt SÜ?” o , Ik luister, mijne Baskenne.. „ Spreek.... spreek altijd.... spreek 1ang...., ik ben m den hemel als ik uwe stem h00r..., Ik verzoek u, goed naar mij te willen luisteren. Ik heb u gevraagd of gij er wel in toestemdet dat wij inde kleine kerk van Apremont zouden trouwen en den burgemeester dier gemeente is nog altijd dezelfde dien wij eertijds gekend hebben. O, zeide hij met doffe siem, met u, op zulk een dag, daar alles te herleven, wat onze kindsheid was welke onzeggelijke, onuitwischbare vreugde Zij zal groot zijn, die vreugde, voor mij • ook, ik zweer het u. Er zullen daar nochtans ook herinner1., gen van smart en droefheid dn gemengd arme vriendin; want, om de kerk 1 gaan, zullen wij die kleine plaM® l®n overstappen waar mijn vader eertijd®» ®P fen avond, zijn koord spande voor e°n 'ei ‘oomng en waar hij zoo wreedaardig al’® • • • • ‘Een zucht ontsnapte aan de orst van des koordendansers zoom. De woorden van vadevbjke hoagvaardaj kwamen in zijn geheugen: als een meisje en recht als een populier. Ik heb gedacht dat het u genoegen zou doen indien ik bij voorkeur ons huwelijk va»tstelde op de verjaring van dien anderen dag, waarop gij, gezeten op „Rcsalie”, mij in het bosch vondt.... Wilt gij dat? Een blik van erbentelijlaheid dankte haar.. Bastien was al te zeer ontroerd om te kunnen spreken. En de eerste dagen welke op ons huwelijk zullen volgen, zullen wij besteden om ons dierbaar bosch te doorloopen. Wij zullen daar alles opzoeken en. terugvinden wat ons aan onze vroegere ellende kan herinneren. WS KUÏ~ len ook een bezoek brengen aa» s e®n* groeve waarin wij bijnar den do°r| gronden hebben.... Wij zullen, als gij eenje weddingschap, aangaan en aan hom v'al’ °*ls le 21c'h het best alles zal herinnen11’ ff « andere, bij elke vergetelheid, o®011 stalen. Bastien gü«,lacMe en liet zich door «leze fierheden in eene aangename verstrooi*11® brengen en zijne omrust als ’t ware in 9^aaP wiegen. Eu zich geweld aandoenfye om aan zekere dingen niet meer te denken, lowaïm hij ertoe te gelooven dat zij niet meer bestonden. Zoodus, ’t is gezegd? Ons huwelijk zal dus .^'eb]>en °R den verjaardag onzer eersto ‘ o mg' —Ja Gij koudt geen beteren dag kiezen. Ik zal begingen te zorgen voor mijn bruidstoilet. Ik hdb geen tijd meer te verliezen Gelukkig is nui° bruidskorf gereed. Ik heb hem van het huisde Mauléon imeegébraeht En dan nog, Jean-Jeanme zal. mg helpen..— Met ons tweeën zuilen wij geen groote moedte hebben om roet alles gereed te rijn. Waariijk, Bastien was gerustgesteld. (Wordt vervolgd»)' --- Een juiste vraag. In een Oostenrijksch blad vindt „Het Centrum” een zeer goede tèekening. Een slaapkamer in een arbeiderswoning. In een ledikantje ligt een zwaar ziek kind. Daarnaast staat met droeven blik de man, een werkman. De moeder begroet den binnenkomenden geneesheer : „O dokter, is u daar ? Help toch ons kind. Het is zoo ziek en we hebben er slechts één.” „Hm ! Ben jullie socialisten ?” „Ja.... maar wat zou dat ?” „Ik wou alleen maar eens weten wat je zou zeggen als ik nu eens staakte o-m meer geld te krijgen voor mijn werk ” ---