Loonnivelleering en verslaving In verband met hetgeen wij schreven over den dreigenden ondergang der meer ontwikkelde beroepen ineen deel van Europa een ondergang die in Rusland en Oostenrijk reeds een heel eind voltrokken is is hoogst interessant wat hier volgt. ' , Het zijn cijfers door het Maandblad van het Centraal Bureau voor de Statistiek ontleend aan het Dmtsche orgaan „Wirtschaft und Statistik” en wij vonden ze inde „N. Rott. Crt. Men leert er uit kennen den gang der salarisbeweging. De gemiddelde maandloonen, 'benevens de stijging ten opziclito van 1913, van de arbeiders van 25 jaar en ouder in genoemde bedrijven en do salarissen van de Berlijnsche ambtenaren bedroegen: Maand!. (M.) Stijging <’l3= 1) Ongeh. Geil.* Ongeil. Geh.* Geschoolde arb. 159.54 176.18 106 117 Georfende „ 152.46 169.10 112 124 Ongeschoolde,, 149.14 165.78 145 161 Stijging v. geh. Maandl. (M.) a zonder en h zonder belasting- na aftrek aftrek. der belasting. (-13 = 1) Ongeil. Geh.* a. b. Hoogere ambt. 31395 354.89 58 49 Middelbare „ 221'36 262.29 71 61 lagere „ 152.72 193.66 117 104 Terwijl do kosten van bet levensonderhoud in September ongeveer 120 maal zoo hoog waren als vóór den oorlog, zijnde salarissen van middelbare en vooral van lioogcre ambtenaren belangrijk minder gestegen. Het loon van eerstgonoemden tooh was 11a aftrek van do belasting 61 maal, dat der laatstgenoemden slechts 49 maal zoo hoog als vóór den oorlog. Uit onderstaande cijfers, waarbij de loonen der ongeschoolde arbeiders gelijk 100 zijn gesteld, blijkt verder, dat do middelbare en hoogere ambtenaren, die vóór den oorlog resp. 31/2 en552y2 maal zooveel verdienden als do ongeschoolde . arbeiders, in September 1922 slechts resp. 11|2 en 1 9110 maal zooveel ontvingen. Einde Aug. Sept. 1913 1922 1922 Ongeschoolde arbeiders 100 100 100 Geoefende „ 131.55 101.60 101.82 Geschoolde „ 144.56 104.91 105.66 Lagere ambtenaren 153.82 114.44 114.62 Middelbare „ 348.78 151.23 147.M Hoogere » 569.69 197.61 190.98 Deze 1 (tonbeweging geeft aanleiding tot verschillende opmerkingen. Wanneer het levenspeil der handarbeiders gestegen ware zou ér niet zoo duidelijk de algemeene maatschappelijke verarming uitspreken. Thans is die zoo klaarblijkelijk mogelijk. De hoogere en middelbare ambtenaren zijn omlaag, de andere wel relatief meer omhoog, maar feitelijk zijn zij toch ook omlaag. Men kan daarom nog niet zeggen, dat nit deze cijfers het absoluut bewijs opkomt, dat de tegenwoordige maatschappij een geheel nivelleerende loontendenz openbaart. Ware dat wel zoo dan kon met zekerheid een blijvende achteruitgang der z.g. intellectueele beroepen worden voorspeld. Niemand zou tegen ©nbeteekenende meerdere bezoldiging een langeren voorbereidenden studietijd voor een meer verantwoordelijk levenswerk verkiezen waar hij met minder verantwoordelijkheid het even goed kon hebben. En trouwens de middelen voor de kostbaarder opleiding der kinderen zou ontbreken inde kringen waar thans nog veel studeerenden aangetroffen worden. Maar als er wel de nivelleeringsgeest uit spreekt, dan ziet men er uit gegeven het feit dat allen achteruit gingen, ook de arbeiders met hun betrekkelijk grootere loonstijging hoe in een heidensche wereld het eind van het lied gaat worden een grauwe nivelleering die allen tot niet veel meer dan loonslaven maakt. ’) Met 2 kinderen jonger dan 14 jaaj. --- RECHTSZAKEN. RECHTBANK ALMELO. Zitting van Dinsdag 14 November 1922. Michicl Johannes Albertus S„ 19 j., reizend koopman, gedomicilieerd te Deventer nu gedetineerd, staat tereebt ter zake dat hij op 16 October to Almelo nit oen woning aan den Rappertsweg beeft weggenomen een portemonnaie met f 1.77, toebehoorendö aan J. M. Waanders. S. bekent het feit. Het is een zwak oogenblik van hem geweest, dat hij de portemonnaio weg nam. Eiseh 6 maand gev. straf. Do verdediger, mej. mr. H. C. Veth verzoekt een lichtere straf. Jacbb K. 25 j., fabrieksarbeider te Enschede, thans gedetineerd staat terecht ter zate dat hij in Oet. 1922 to Enschede opzettelijk van Herman Scholten een bedrag vaü f 50 ten geschenke aangenomen heeft, wetende dat het geld door diefstal was verkregen. K. bekent het feit, hij heeft van het geld hout gekoekt voor een nieuwe woonwagen. Eiseh 6 maand gev. straf. De verdediger mr. H. G. Veth betoogt dat bekl. zal moeten worden ontslagen van rechtsvervolging omdat de redactie van de dagvaarding niet deugt. Pi eter K. 55 j„ arb., zwervende, thans gedetineerd staat tereebt ter zake dat hij op 4 Nov. te Almelo zonder middelen van bestaan heeft rondgezworven. K. wil graag een tijdje naar Veenhuizen. ~ Eiseh 3 dagen hecht, en 2 jaar opzending. Hermannus Albertus Johannes R. 21 j., wever te Almelo heeft op 2 Sept. te Wierden zich verzet tegen de rijksveldwachter K. v.d. Velde en J. J. van Langevelde. R. ontkent zich verzet te hebben. Er was feest in Wierden. In café Roelofseh ontstond er ruzie, waarbij hem de pet van het hoofd, se«lagen werd. Toen Hij «3ó pet ojizocht werd liir plotseling: met een «abel op het lioofd geslagen. Daarna kreeg hij nog eenige slagen. Hij heeft nog aan de politie gevraagd wat hij gedaan had, maar toen werd er gezegd „sla er maar op”. De lezing die de rijksveldwachters van het geval geven is dat zij R. aantroffen toen hij vechtende was en dat eerst is geslagen met den sabel, nadat bekl. Langeveld een gevoelige stomp had gegeven. Een viertal getuigen k décharge vertelt dat bekl. naar zijn hoed zocht en plotseling een slag met een sabel kreeg. Eiseh 6 mnd. gev. straf. De verdediger Mr. G. J. Sybrandy betoogt dat hetgeen bekl. van de zaak vertelt, door 4 getuigen wordt bevestigd terwijl dit nog door meerdere zou kunnen worden verklaard. PI. is van meening dat L. geweten heeft met bekl. 1 t«’ doen te hebben’ «n daarom *oo to opgetreden. Mócht de Rechtbank van meening zijn dat bekl. zich heeft. schuldig gemaakt aan wederspannigheid, dan verzoekt pl. te ontslaan van rechtsvervolging omdat bekl. gehandeld heeft ineen hevige gemoedsbeweging. Johannes Franeiseus B 20 j„ molenaar, en Bernardus Johannes M. 24 j., klompenmaker te Ootmarsum "staan terecht ter. 2ake dat zij met behulp vaneen paard "en wagen eenig aan een ander toebehoorend zand hebben weggenomen. Bekl. zeggen dat zij dachten dat het zand aan de gemeente Ootmarsum toebehoorde Kubs de opzichter van de Marktgronden Oud-Ootmarsum vertelt dat bekl. ook nogal brutaal waren. Eiseh tegen B. f 25 boete sube. 25 d. hecht, en tegen M. f 15 boete subs. 15 d. hecht. Willem E. 26 j. schilder en Albertus S. 29 j., schilder te Almelo hebben op 6 Juni tezamen en in vereeniging O. Dam aangegrepen, getrapt en geslagen. Bekl. ontkennen Dam getrapt of geslagen te hebben. Zij hadden van Dam eenig werk aangenomen en Dam wilde hun niet betalen. Dam heeft ban toon aangegrepen. Eiseh ieder 8 d. gev, straf. Gezina K. 44 j. h.v. H. K. to Oldenzaal is niet verschenen. Op 9 Juni heeft zij te Almelo Maria Mehtink h.v. H. G. Plotters met de vuist tegen de borst gestooten.' Eiseh f 25 boete sul». 25 d. hecht. Hendrik D. 19 j- boerenknecht te Rectum Wierden is niet verschenen. Óp 30 Sept. heeft hü 4 aan R. Wandepberg toebehoorende kuikens weggenomen. Eiseh 1 mnd. gev. straf. Karei B. 23 j. kantoorbediende te Enschede heeft op 17 Jnni te Enschede een glasruit, toebehoorende aan de gemeente Enschede, stuk geslagen en vernield. B. vertelt dat bij een'beetje bóven zijn bier was en het heeft gedaan omdat hij do zaal van het Volkspark uit moest. Eiseh f 25 boete subs. 25 d. hecht. Martinus Johannes Wilhelmus B- 19 j., schoenmaker en Herman Lutke S. 22 j-, fabr. arb. te Ovcrdinkel staan terecht ter zake dat zij inden nacht van 28 op 29 Mei te Overdinkel meerdere glasruiten in het huis van A. v. Aarsen hebben vernield. Alleen de 2o bekl. is verschenen en bekent het feit. Do schade is vergoed. Eiseh tegen R. f 25 bcete snbs. 25 d. hecht, en tegen Lutko al maal veroordeeld is, 8 dagen gev. straf. Lutke S. verzoekt hem ook een geldboete te geven daar bij pas getrouwd is. Marie L. 32 j„ huisvr. van C. de R. te Enschede, beeft op 16 Juni to Enschede G. Kuiper bü do baren gegrepen en geslagen. Maria bekent het feit, doch zegt dat haar buurvrouw liaar voortdurend plaagt. Eiseh f 15 boete subs. 15 dagen hecht. Erie Hendrikus F. 32 j., arb. te Gronau is in verzet gekomen tegen een vonnis van 25 Jan. 1917 waarbij hij wegens poging tot verboden uitvoer is veroordeeld tot 4 maand gev. straf. F. wil graag weer ih Holland komen, doch zou do straf gaarne ineen, geldboete veranderd zien. , De» O. -v-, J. r«tnri»ecj:t wnti ftrrufC Van hel vonnis met verau-dering der »traf in f 50 boete subs. 50 dagen hecht. Zitting van Maandag 13 November 1922. De Kinderrechter, mr. A. C. Leendertz, hield heden voor -het eerst zitting. Een drietal beklaagden stonden terecht en wel. Johannes R. 16 j., te Almelo, wegens heling. Deze wordt veroordeeld tót 2 maand gev. straf voorwaardelijk met bizondere voorwaarden. Julia S. 17 j., te Oldenzaal, staat tereebt wegens oplichting. Deze wordt veroordeeld • tot 56 dagen gev. straf, zijnde de tijd in Preventie doorgebracht met onder toezichtstclling en aanwijzing van een gezinsvoogd. Frederik K. te Glanerbrug, wegens diefstal tot 82 dagen gev. straf en. onder toezicht stelling met aanwijzing vaneen gezinsvoogd. --- VERTELLINGEN VAN O. D. WORSTJE. DOOR JO VAN MERLE „Hallo jongen !” „Hallo, meneer!” „Wacht even, wil je f” De jongen keek om, bleef stil staan en vroeg grinnikend aan den vreemden heer die hem riep : „Wat nou f’ Anten Vermeer was sinds eenige dagen in het dorpje gelogeerd om schetsen te maken. Hij had aardige plekjes gevonden en was nu op zoek naar een model dat hij voor een zijner doeken noodig had. Toen hij voor zich uiteen jongen ineen gelapte broek en blauw buisje, met een mand aan zijn arm, zag loopen, trok het kittige jongensfiguur hem aan en flitste ’t in hem op dat ’t een geschikt model voor hem zou zijn. „Hoe heet je m’n zoon ?” vroeg de schilder, glimlachend naar het frissche jongensgezicht kijkend, waarvan de blauwe oogen hem guitig toelachten. „Worstje meneer.’ ’t Klonk zoo grappig dat de schilder ineen lach schoot. „Ben je worstje gedoopt 1” „Niet direct, meneer, maar, ziet u, ze noemen me zoo omdat ik bij een slager dien, en... nou ja, omdat ik zoo klein voor m’n leeftijd ben.” „Hoe oud ben je V’ „Veertien, maar ze zeggen dat ik er uitzie als tien en praats heb voor twintig.” „Zoo. Nou Worstje, als je een paar kwartjes verdienen wilt hoef je niks anders te doen dan een half uur stil te staan terwijl ik je schets. Voel je daar wat voor f ’ „Non en óf, meneer. Een joppe manier om ’n paar maffies te verdienen. Maar nou heb ik geen tijd. Ik mot vleesch bij de klanten bezorgen.” „Wanneer ben je dan vrij T’ „Vanmiddag om twee uur, maar dan mot ik eerst naar huis om voor ’t eten van moeder en mij te zorgen. Moeder is ziek, weet U. Kunt U tot vier uur wachten V’ „Top. Ik logeer inden Gouden Leeuw, dat hotel ken je zeker wel 1” „Dat zal waar zijn, meneer. Ik kom er alle dagen, ’t is onze beste klant.” Toen, met een oolijk gezicht: „Ik heb er net vleeseh gebracht; vandaag krijgt U fijne kalfscoteletten.” „Je mag geen ambtsgeheimen verklappen. Wat zou je baas daarvan zeggen 1” vroeg* de schilder, qxinsi-ernstig*. Worst keek hem verbaasd aan. „Dat zou m’n baas niets kunnen bommen, meneer. Ik zei ’t alleen maai- dat U er een plaatsje voor open zou laten, want ze benne prima kwaliteit. Nou meneer, de klanten wachten. Tot vier uur. Naar wien mot ik vragen I” „Naar Vermeer, de schilder” „Bestig, ajuus meneer.” Öp een drafje rende Worstje weg, zwaaiend met zijn mand, terwijl hü het lied der „toffe jongens” uitgalmde. Precies te vier uur was hü in het hotel en lachend, vol pret, zette hü zich in postuur. Onder het teekenen stelde de schilder hem allerlei vragen en vermaakte zich kostelük met de rake, geestige ant- woorden die hij kreeg. Worstje was een origineel tiep. De grappige philosofischè manier waarop hij het leven opnam, trof den schilder, ook de tintelende levensblijheid die hem nit de blauwe 4ongensoogen tegenstraalde. De jongen interesseerde hem en gedurende zijn verblijf in het dorp liet hij WTorstje dagelijks bij zich komen. Op zekersn dag zeide hij: „Luister eens, Worstje. Morgen moet ik onverwachts naar de stad waar ik woon terugkeeren. Nu ben ik van plan een groot schilderij te maken waar ik jou voor noodig heb. Hoe zou je ’t vinden om met me mee te gaan ? Drie maanden zal ik je zeker noodig hebben. Je kunt bij me wonen en m’n kamers voor me schoon houden. Ik zou er je voor geven —”, hij dacht even na en noemde een som die de oogen van Worstje deden schiiteren. „Denk er eens over na en spreek er met je moeder over.” Bij het woord „moeder” betrok het van vreugde stralend gezicht van Worstje. „Morgen vroeg moet ik je antwoord hebben, want ik vertrek om éég. .\n\” De jongen knikte zwijgend en verliet den schilder met een ernstig gelaat. Dien nacht deed hij geen oog dicht en streed een geweldigen strijd. Het was den eersten keer dat hij iets voor zijn moeder verborg, maar hij had zich voorgenomen haar niets van het- voorstel van den schilfer te zeggen alvorens hii een besluit had genomen. Lusteloos woelde hij in zijn bed been eu weer en toen hij opstond wist hij wat hij doen moest. Nadat hij z’n moeder verzorgd had, ging hij, alvorens na-u- zijn haas te gaan, naar het hotel de Gouden Leeuw. „Meneer”, zoo begon hij op ernstigen toon, „meneer, ik heb er over nagedacht, maar ’t zal niet gaan. Moeder kan ne niet missen. Wat moet ze zonder mij beginnen 1 Ik zou bij U veel meer verdienen dan bij m’n baas hier. maar ziet U, ’t is slechts tijdelijk en als ik na drie maanden tuug kom heeft hij natuurlijk een andere;! jongen geaonu’.. Wat moe: ik dan aaa\angen ? J:i cr.s dorp vind ik niet licht een andere:, drenst. Maar ’t is vooral voer moeder dat ik het niet mag doen. ’t Zou haar dood zijn. Ze is hulpeloos en ik ben haar eenig kind. ’t Spijt me erg, meneer, en ik dank U voor uw goedheid, maar U zult begrijpen dat ’t niet gaat.’’ Getroffen greep de schilder de hand van den jongen en drukte die hartelijk. „Worstje”, zei hij, „ik ben trotsch op je. Je hebt gelijk, je mag je moeder niet verlaten. God zal er je voor zegenen en als ik in ’t voorjaar hier terugkom, neem ik je weer tot model. Geef dit, met mijn groeten aan je moeder”, en hij stopte Worstje een bankbiljet in de hand. Het gezicht van den jongen vertrok zenuwachtig en in zijn oogen kwam een vochtige glans. „Dank U,-meneer, U bent veel te goed. Tot ’t voorjaar”, zei hij op heeschen toon en verliet haastig de kamer. (Nadruk verboden.) --- Uit het kladschrift van O. D. Het menu onzer voorvaderen. Het is werkelijk interessant eens te zien hoe wij tegenwoordig eten. Wanneer men inde fijnste restaurants komt, dan krijgt men de spijzen op de meest verfijnde wijze toebereid. leder hapje is dan een streeling voor het verhemelte. Men krijgt er van die uitgezóchte gerechten, waarvan een gewoon monsch den naam niet weet. Daalt i affer af. dan komt men tot de gewone „burgerpot”, zooals het heet. Ba_ schouw nu eens die burgerpot: en men ziet, dat elk gewoon gerecht toch nog op een bekwame wijze bereid is. Wij zijn e'r aan gewoon, wij weten niet beter, maar zooals de gewone burgermenschen thans eten, zou het voor weer vroegere tijden een buitengewone luxe zijn. Want gaan wij terug tot onze voorvade- Wl' dat de middagmalen nog keuken”1' 10, k>ereitl waren. Werkelijk, beschaving. ,maatfaf aaa ,der beschaafder werd Se menschdom meer uitgelezen nog anders zeggen en i + „keuken”, de ontwikkeling derkkol?o’ol?k*rtJ den stoot tot meerdere ontwikkeling hoeft gegeven. Op velerlei gebied weten wij d