BINNENLAND. Standpunt R. K. werkgevers inzake Herziening der Sociale Verzekering Dezer dagen vergaderden het Hoofdbestuur der Algemeene R. K. WerkgeversiVereenigittg en het Bestuur van hot R. K. [Verbond van Werkgevers-vakvëreeniigingen onder voorzitterschap van den heer J. P J. Asseibergs over het standpunt* dat genoemde organisaties zouden moeten imne-Kien over de vraagpunten betreffende do herziening der sociale verzekering,, welke door dein Minister van Arbeid aan den Hoogen Raad van Arbeid zijn voorgelegd en welk standpunt aan den Hoogen Raad van Arbeid zou worden kenbaar gemaakt. De vergadering stelde navegende conclusies vast: I, Er bestaat in het algemeen onder na te noemen voorbehoud geen bezw,aar als grondslag bij e voorgen<04n€nj herziening der arbeiders-verzekering eenheid aan te nemen ten aanzien van de categorieën van verzekerden, die onder de verplichte ongevallen-,- ziekte-,, invailiditeits- en ouderdoöisverzekermg, vallen mits bij de uitwerking van dezen grondslag terwille van het systeem geen categorieën arbeiders onder ;|e verplichte verzekering worden gebracht, %e geacht kunnen worden ook zonder dwang de nöodige voorzorg in te ne. men m,a.w. mits een loongrens blijft be staan, waarboven' de verplichte verzekering niet toepasslijk zal zijn 11. Er is geen reden aanwezig tot wette lijk ingrijpen inde riektevSoSw van arbeiders en met dezen 1 u S v-i Tv'2 ,jk,zal echter de behandehng dezer ongevallen opgedragen moeten Wijven aap den „fabriXsdokter”,- zoo die _ aanwezig, is. zonder dat nmbteliik ingrijpen vereischt wordt. bt 13 I/. Tegen het stelsel van collectieve ziekteverzekering bestaat geen,- tegen dat van eenheidsrente bestaat overwegend -principieel bezwaar. Door dit laatste stelsel *och gaat t verband tusschen renté cenerziri» ep Joon en premiestorting anderzijds Jt* heel verloren komt de samenhang tuSschen lente en behoefte van den arbeider meu tot uitingr e-n: wordt ten slo-t'te bij den arbeider het besef gedood da* dn., .uitkeer lilg d.O vrucht is van de g-ed'urende vele jaren gestorte premiën. (joodzakelijk dat, de practische mogelijkheid overwogen wordt om te komen tot: , " dSl:e!i Van e,°llecltieve verzekering e’ddef ,rcrkgever te van Spslomp ; er huidige administratieve hennlbfo 3 f>U(l. van de individueele rentebetaling waarbij zoo mo gel ijk de indih'attro ° d»<>r £ overheid en dn Lrln ten Trde. vermeden, althans tot bracht a^metingen worde teruggedp^7f^4.de l)roeve-Pasthuma-Kupers voor tot ekteverzekering niet in haar geheel – wet verheven worden, dan bestaat de nS|i elijkheid om de uitvoering der onteV^3 en"wet, ziekteverzekering ais regel op b , raSen aan organen, voortgekomen uit ri Partlculier initiatief, terwijl de uitvocdc nVan een en ander door organen van de I+Vorbeid een aanvullend karakter zou dragen. . . v vorschillende vormen van organisatie, r'-komend uit het vrije initiatief, moe? borden toegelaten, hangt in hoofdzaak al vani de vraag, of in en in; hoeverre deze organisatievormen kunnen instaan voor een economische behartiging van hun taak. Zoolang positieve gegevens en cijfermateriaal ontbreken£ is hieromtrent geen oordeel te vormen. Tenslotte heeft de vergadering er de aan dacht op gevestigd,- dat bij de algeheel© herziening der sociale verzekering het op het verzekeringsbeginsel steunende Rijk-i' kinderfonds niet onbesproken had mogen blijven. De vergadering betreurde het,- das hierover noch inde vraagpunten van den Minister noch in het rapport van Commissie XI eenige aandacht is gewijd. Weliiclm zou in hetzelfde verband ook gespro • moeten worden over de spaardwang £ jonge ongehuwde arbeiders, ton aoe , bende aan deze een uitkeering te ver. ken bij het aangaan van' een huwelijk bij gezinsvermeerdering. --- De inwendige organisatie onzer R. K. Sportvereenigingen. Maandag had in „St. Joseph” tc Hengrio een vergadering plaats van het bestuu den Tping Twente ” met-bestuursleden der afdèëlingen. Tr-iMncv rïp lieer De Voorzitter van dezen Kring, de_neer Fransen, opende en gaf daarna het woord aan den eersten inleider, den heer Prinsen uit Hengelo die in ’t bizonder bespreekt den orgamsatié-vomi van den Kring. Wij kennen 5 voimln van organisatie, nl.: 1. internationaal, 2. nationaal, 3. diocesaan, 4. gewestelijk, 5. lo-Cainternationaal is onze b.eweff d°t” band met Duitschland e.a. landen Het SrïfSsS^h» ■ Qfvnbbeli voorkomen. wanneer er stiubb – , de COnclusieii: s,»t». le. dat «o i moeite verdient, ofn haar voor Ze Se jongelui in goede banen te h°2edeaat voor de góede leiding noodig is een o-oed werkende organisatie; _ .. ~. ° 3e. dat de Kring Twente m zijn huldigen vorm daarvoor z.i. niet deugt; , , • 4e. dat getracht moet worden om den hu digen Kring om te zetten ineen Twentsehen Bond van R. K. Sportverenigingen, als on der-afdeeling van den Diocesanen Bond, se. dat daardoor meer zeggingskracht e dientengevolge meerdere en betere leiding dat gewestelSk dichaam kap m gwn, teu. 6e. dat te trachhZ^eld to zijn voor de Afd..Bestg-IC7er de debaters hadden beantwoord, waarbij zo gelegenheid vonden om nog veel toe tc lichten ° werd besloten do conclusien van den eersten inleider in-studie tc nemen en daarover rapport uitte brengen. Hierna sloot de Vooizitter de vergadering. --- Kamer van Koonphandel en Fabrieken voor Twenthe. #— In do op 24 dezer gehouden vergadering werd o.a. het volgende behandeld: Door het bureau der Kamer werden adressen' gericht aan den Minister van Waterstaat met verzoek het buurtverkeer op do spoorwegen, waarvan thans slechts enkele baanvakken profiteereii, uitte breiden tot alle baanvakken, waarop door den Minister is geantwoord dat hetgeen thans is ingevoerd slechts een proefneming is en wanneer gunstige resultaten.' hiermede bereikt worden overwogen zal worden hierin meerdere baanvakken op te nemen’. Betreffende het Twentsche Rijnkanaal werd mededeelihg gedaan van Bet ontvangen adres van de betrokken gemeentebesturen aan den Minister van Waterstaat inzake het maken vaneen begin met -de werken voor dit kanaal. Na gehouden bespreking geeft de Kamer machtiging aan het bureau in overleg met de kanaalcommissie stappen te doen tot bevordering der kanaalplanncn. Inzake een schrijven van de Kamer te Eindhoven, behelzende een motie omtrent de samenstelling der Kamers van Koophandel, benevens een missive van Z. Exc. den Minister van Arbeid, Handel en Nijverheid met verzoek hom het resultaat der gehouden besprekingen inzake bedoeld onderwerp te willen medodeolen, is de Kamer van oordeel dat de tijd te kort moet worden geacht om nu reeds een definitief oordeel te kunnen’ vellen terwijl tevens tot nog too geen’ schema’s voor een nieuwe reorganisatie der Kamers van Koophandel ter kennis van haar zijn gebracht. Bovendien is het bureau der Kamer het in geenendeelo eens met de grondgedachte der motie van Eindhoven, alsof de Kamers van Koophandel geen vruchtdragend werk zouden kunnen verrichten. De Kamer stelt zich voor desgewenscht tegelegener tijd- hierop ïerug to komen wanneer men over meer ervaring beschikt. Het bureau stelt voor zich beschikbaar te stollen voor het rondzenden van maandstatistieken ten dienste van handel en industrie waarmee vooral de textielindustrie gebaat is. Eventueel andere takken van industrie kunneil eveneens op medewerking van het bureau rekenen. Zij hebben zich in dezen tot den secretaris to wenden. Naar aanleiding vaneen adres van den Nederlandschen Grossiershond aan den Minister van Justitie, betreffende het verkoopen met cadeau, waarin wordt gevraagd strenge toepassing van do desbetreffende wetsartikelen, opdat in elk geval unfaire concurrentie worde tegengegaan, adviseert de Commisio voor Handelsbelangen het genoemde adres door hot betuigen van adhaesie te steunen. Aldus wordt besloten. Bü do rondvraag vraagt de heer v. Zelm of het bureau bereid is moreele steun te verleenen bij eventueele plannen voor een groote gewestelijke tentoonstelling in Twente. De Voorzitter is van oordeel dat hierover eerst nadere gegeven» aanwezig moeten zijn voor het bureau zich hierover kan uitspreken. Voor nadere mededeelingen toudt zich het bureau aanbevolen. --- ONDERWIJS. Dr. H. E. J. M. van der Velden. † Te Nijmegen is gisterennacht na een ongesteldheid van eenige Weken overleden de heer dr. H. E. J. M. van der Velden, onlangs benoemd tot buitengewoon hoogleeraar inde geschiedenis der latere middeleeuwen en de oorkondenleer aan de faculteit dor Letteren en Wijsbegeerte der Katholieke ïlniversiteit te Nijmegen1, waarvan hij tevens de bibliothecaris was. 11. van der Velden! werd 10 April 1883 te Eindhoven geboren, haalde zijn doctoraal in do nieuwe letteren en geschiedenis aan de Uuiversiteit te Leiden en promoveerde, na een jaar werkzaam geweest te zijn aan het Ned. Historisch Intituut te Rome, in 1911 tot dootor op het proefschrift „Rodolphus Agricola (Roelof Huusman), een! Nederlandech Humanist der 15e eeuw.” 1 Hij was daarna leeraar aan do H. B. S. te Zwolle en sinds 1914 leeraar inde geschiedenis aan het Gymnasium te Nijmegen. Hij wijdde veel van zijn talenten en arbeid aan de opleiding van leeszaalpersoneel en werkte mede aan do oprichting van een’ dorgelijk en cursus te Nijmegen. Hij was ook de oprichter van do openbare bibliotheek op katholieken grondslag aldaar en ijverde or voor de R. K. Volksuniversiteit, waarvan hij eenige jaren een groote bestuurskracht was. --- GEMENGD NIEUWS De bisschop en het besje. Bij het bezoek van Mgr. Dr. Strater aan Maastricht heeft zich een aardig incidentje: voorgedaan,- zooals de „Limb. Koer.” vertel tl Een ziek moedertje van 87 jaar had als grootsten wensch geuit eens een bisschep te mogen zien. Dit kwaïm Mgr. ter oore, en met een: „Das wollen wir machen!” (Dat zullcni we hebben) (toog de bisschop in vol ornaat met zijn secretaris er heen. „Heilige Moeder Gods, sta mij toch bij !’* was het eenige wat het overgelukkige ouda menschj-e kon feeggen. De gemoedelijke bisschop ging naast haar zitten en praatte enkele oogenblikken op ongedwongen toon,- zoodat het vrouwtje zich weldra op haar gemak gevoelde. Hartelijk nam de bisschop afscheid!. Wijzende op eenige takjes groen die im de kamer waren neergelegd, zeide hij: „Ik vind het hier nog mooier versierd dan op het Vrijhof!” Voor het grijze vrouwtje zijn deze enkele oogenblikken de onverwachte vervulling van hare stoutste droomem geweest. --- Hoe men millioenen kan krijgen, zonder „Broekhuys-loterij.” Te Bern is bij verstek een Rus, zicli noemende kapitein Tillinsky, veroordeeld, de rijke personen van allerlei nationaliteit heeft opgelieht tot een gezamenlijk bedrag van 120 millioen gulden. Tilinsky vestigde zich ongeveer 1$ jaren geleien in Zwitserland, juist na den Russisch—Japanschen oorlog. Hij beweerde een schuldbekentenis ten bedrage van 120 millioen yea te bezitten, d'jor prins IJamatagi onderteekend. Dit bedrag had Japan zch naar zijn zeggen' verplicht hem te betalen voor bet ver ra- j den van plannen van de forti'icaties ca ; mijnenvelden voor Port Arthur hetwelk' de Japanners in 1904 op de Russen veroverden. Met deze zoogenaamde schuldbekentenis als waarborg leende Tilinsky geldsommen, die hij met het tienvoudige bedrags beloofde tei"'g te betalen, zoodra de Japr.nsche regeering zich van haar verplich- . ringen te zijnen opzichte had gekweten, Hij werd met geldaanbiedingen overstelpt en een edelman, aangeduid als ~lord Bedford”, bood hem IP/2 millioen gulden voor de Japansche schuldbekentenis aan;'- welk aanbod Tilinsky echter zonder meer van de hand wees. Dit boezemde den geldmannen nog meer, vertrouwen in en zij schepten er behagen: in, hém onder leeningaanbiedingen te bedelven. – Intusschen moesten de geldschieters ten slotte wat al te lang naar hun zin op def tienvoudige terugbetaling wachten. Tilinsky veranderde daarop van tactiek. Hij; verklaarde, dat de sovjetregeering de schuldbekentenis wilde koopen en dat h\j; vertegenwoordigers naar Parijs» Berlijn en Warschau had gezonden om over dien aan koop te onderhandelen. » Dollars, ponden sterling en francs vloeiden nu opnieuw zijn zakken binnen, totdat sommige geldschieters, volkomen geruïneerd, een aanklacht tegen hem indienden: Tilinsky zocht daarop een goed heenko- , men en is nog steeds onvindbaar. Vujf| --- Een sigaret die $ 10.000 kostte. Een Elzasser, Jung geheeten, die pas uit Amerika wais teruggekeerd, waar hij derti® jaren verbleven had en een bedrag vaiï 10.000 dollar bij zich droeg, begaf zich per spoor naar Straatsburg. Onderweg werd hij dooreen vriéndelijk ken mede-reiziger aangesproken, met wierp hij ineen steeds drukker en gezelliger conversatie geraakte. De amicale mam bood! hem onder aangenamen koud een sigaret aan, welke de Elzasser dankbaar aanvaard* de. Wat daarvan het gevolg was, bemerkte hij pas, toen hij op het station Straatsburg uiteen diepen dommel gewekt werd en tot de minder aangename ontdekking kwanp dat met zijn reisgenoot ook zijn portefeuille met 10.000 dollar verdwenen was. De sigaret bleek een sterk bedwelmingsmiddel bevalt te hebben. --- FEUILLETON. De erfgenaam van het Adelaarsnest. 33. de kolenbramW-i, / tnct llaar en den jonker een vrijbrief Vf> gaf brij Christiaan gers hem soms p, – "eval7 dat zij vervolkomen zoeken. jp: Z,P1 e*getl woning zouden ven op, waarin bij de Veen sc^rbi" woorden mededeelde w iloutvester met korte hem verzocht, het ’vn . < r gebeurd was, en plan tot later uitte °^fenomen vervolgingsbeschikking leidde b Ste,len* Tot déze laatste tiaan tot een benrf111 + nieening> dat Chriseen nader vérhoor 1 ° s;roor>ors behoorde, en zou kunnen brengenem We!liellt °P haar spoor Hij droeg vervolgens do boschwachter 0p den n • n vrouw van den te bezorgen en ’ y-., DnCj aai> den houtvester keerende, zeide hi' • 7-,naar den kolenbrander .vrouw en tracht ”~raa£ zorS voor je arme je hebt misdreven/” haar goed te maken> wat ■vroeg C\|eladen, Roderik?” maakte naar ’t kasteel teriL T'P Zlch gereed den Wfl met een lantaarn mlden^61" ”ZoU' donkere bosch?” door het Xs met noodig, jonge held »»_’*_ . de graat, „er brandt van avond een «roote lantaarn aan hemel en als je ’t dan volstrekt weten wilt, zal ik je zeggen, dat deze buks” hij wees op liet jachtroer, dat hij bij zijne ontmoeting niet den wilddief had bui® gemaakt – „mdenhuul geladen is. Zij blijft onder mijne berusting,” vervolgde hij naar den kolenbrander gekeerd, „totdat wij elkander beter kennen.” Toen het drietal eindelijk buiten in het naohtelijk stille bosch kwam, haalden onwillekeurig ruimer adem. De' maan goot haar zilveren licht over het sluimerend aardrijk en lichtte de late wandelaars voor op hun pad. Nadat zij een poos hadden gewandeld, verbrak Anna ’t eerst , het zwijgen. Omziende naar de hut, sprak zij ontróerd: , , „Welk eenè tegenstelling, de vrede dei natuur met de stormen, die daar hebben ge-W°zf ’bedekte haar gelaat met de handen en huiverde. Heeft dat voorval u zoo erg aangogrepcü, gravin?” vorschte de graaf, „gij waart uiterlijk toch zoo kalm, zoo bedaard. O neen, zij heeft vreeselijk gesidderd, die ar™ Anna, ’ riep Hugo, „toen die domme Lena vertelde, dat de strooper op u geschoten had, zonder er bij te voegen, dat gij onB'cdee, waart... cn toen wij inde hut kwamen en de krankzinnige vrouw gilde en zich de haren uitrukte!... Zeg, Anna, ik was blij, dat je» naar de keuken stuurde, ik zou haar met heb ben durven naderen... o, wij hebben zoo haid gebeden, Lena en ik, dat u geen leed zou ge „Waarom is Lena dan met inde keuken gebleven, om je yriendin te hulp te oi „Je bent tot held geboren, Hugo! zei de graaf lachend. „En waart gij met bevreesd Anna?” „Ja zeker!” antwoordde het meisje, maar ik kon de ongelukkige toch niet aan haar lot overlaten.” , . „Het was pen aandoénlijk' gezicht, die arme vrouw te zien smeckcn om genade voor dien schurk vaneen echtgenoot... Die arme Geertrui moet hem, in weerwil van alles, toch hartelijk liefhebben,’ zei Roderik. ’O stellig!” hernam Anna, „ofschoon zij even te voren, op mijne uitnoodiging, om dén rouwmoedige een woordje van opbeuring toe te voegen, weigerde hem welkom te boeten.” Allen zwegen eemge oogenblikkeu, alsdan zeide de jonge dame: – .Ik heb zielsmedelijden met de arme vrouw... welk leed kan grooter zijn dan dit: iemand, dien wij liefhebben den weg des verderfs.te zien bewandelen!” Maar- waaróm beeft die godvruchtige, bravo Geertrui zulk oen booswicht vaneen man getróuwd?” vorschte Hugo. Christiaan was geen booswicht, toen zij hem trouwde,” antwoordde- Anna; „hij was braaf, godsdienstig en arbeidzaam, maar hij is onder het fabrieksvolk in slecht gezelschap geraakt. Eerst begonnen zij den spot te dieven met zijn geloof en alle mogelijke andere goede hoedanigheden; toen ving Christiaan aan met van de kerk afvallig te worden, cn later is hij trapsgewijze al dieper en dieper gezonken, de ongelukkige! ” ° Ja, als het zoo gelegen is, dan kan Geertrui natuurlijk niet helpen!” zei Hugo met eene wijsheid boven zijne jaren, en voegde er na een poos er bij: „Ik heb gisteren gehoord, hoe tante en mijnheer de kapelaan er over spraken, dat jullie Cathrien, de koemeid, volstrekt Jaeob. den rijknecht wil trouwen, maar Cathrien’s moeder, tante en de kapelaan willen zulks niét toestaan.” Waarom niet?” vroeg de graaf, .„Jaeob' is een brave, eerlijke kerel.” „Ja, dav zeggen die twee ook, maar iiy be* git-geen !>* spot met den godf» dienst, zegt tante.” „En daarom mag Cathrien niet met hem trouwen ? ’ ’ klonk de volgende vraag van Roderik. „Natuurlijk niet, juist daarom,” hernam het pittige ventje. „Hoe denkt u daarover?” aldus wendde de slotheer zich thans tot gravin Anna. „Hoe ik daarover denk?” vroeg deze verwonderd, „wel, natuurlijk zoo, dat ik liet als een groot ongeluk voor een meisje beschouw, wanneer zjj een man zonder geloof huwt.” „Waarom?” vroeg de graaf scherp. „Waarom?” herhaalde Anna, wier verwondering klom bij elke vraag, die Roderik stelde, zonder te vermoeden, dat hij, die daar naast haar liep, ook van het geloof zijner vaderen was afgeweken. „Lezen wij dan niet in do LI. Schrift, dat man en vrouw één moeten zijn? Hoe kunnen zjj dit echter, wanneer zjj niet overeenstemmen in het eerste cn hoogste, in datgene, wat ’t eenige richtsnoer huns levens moet zijn, wanneer hunne zielen elkaar niet ontmoeten, niet wedervinden in dc aanbidding van het Opperwezen?” „Althans voor u schijnt het tot de dingen der onmogelijkheid te behooren, ook er maar aan te denken, . zulk een verwaarloosde de gunst uwer liefde te doen toekomen,” zeide de graaf op ijselijk bitteren toon. Anna trachtte te vergeefs hem op dit oogenblik te begrijpen. Nooit was het in haar opgekomen, dat Roderik verschillen kon in zijn godsdienstbelijdenis met die zijner ouders, ofschoon in haar gesprek met Hilde over zijn wogblijven uit. dc kapel een vaag benauwend gevoel zich jan haar had meester gemaakt. Tot dusverre had zjj het geluk gesmaakt, slechts b» yerkeeren met waarlijk godvreezende ■ ■ maamn, c» afschoot,-ia het onderhoud met I dezen van tjjd tot tijd een verschil van gevoelen was vöorgekomen, betrof dit toch steeds nevenzaken, doch nimmer de onaantastbare geloofswil arheden. „Waarom vraagt de graaf mg naar zaken; xvaarin bij toch zeker van mijn gevoelen is?” vroeg zij zich af. „Hij was tot dusverre zoogoed, zoo vriéndelijk jegens mij, van waar; dan eensklaps die vinnige toon? Zou hij misschien denken, dat ik een zemelknoopstcr en vitterig ben?... Best mogelijk.’’ „Mijnlieer de graaf?” sprak zij na een poos te hebben nagedacht, „laat ons toch, als ’t vt blieft, niet óver dingen krakeelen, waarin wij, op den keper beschouwd, zeer zeker het eens zijn. U houdt mij voor een kwezelaarster, maar ik geloof in dit opzicht uw verwijt niet te verdienen, want ligt er laatdunkendheid in, té zéggen, dat ik er voor terug zou deinzen, mg met een wezen te verbinden, dat in plaats van mg in zijne vlucht mede opwaaarts te voeren,, ■mij met zich omlaag zou kunnen trekken?” „Een zeer vleiende vergelijking voor deni echtgenoot in spe,” riep de graaf van ’t Adelaarsnest op denzelfden toon van daar straks;; daarna voegde hij er bij: „maar hóe kan dani oen engelennatnur als dc uwe trouwens er aan; denken, om een man te beminnen, die niet opi uw eigen verheven godsdienstig standpunt: staat ? ’ ’ Er lag- zooveel van den haar vroeger bekenden spot inde taal van den jongen man, dat» Anna zich diep gegriefd gevoelde. Zondek nochtans haar gevoel te verraden, antwoordd* zjj bedaard. „Neen, inderdaad zulk een ma#, zo» ik niet kunnen beminnen. „0, dat kan ik wel denken en geloof lietj zonder dat ge -1$ bezweert,” zei Roderik schan** per, • W- r- . ■v'> r• j if "" XWordt vervolgd.) ! 3 1 ---