UIT HET KLADSCHRIFT VAN O.D. Momentopname. Qoed doen, doet goed volgen, kwaad doen, doet slecht volgen. Want woorden wekken, waar voorbeelden trekken. gr werkt niets zoo aanstekelijk dan het voorbeeld En hoe meer men op den voorgrond treedt, des te voorbeeldiger heeft men zich te gedragen, want die Ineen glazen huisje zit heeft veel bek'iks. Hoor je ook niet dikwijls zeggen: „ja, je hebt mooipraten, maar eerst zelf doen waarmede men den mensch afstraft, wiens daden niet overeen komen wet zijn praatjes. Kinderen – vooral kijken naar het voorheek,, war zeer begrijpelijk is, temeer daar. zij hei gesor ken woord niet altijd' begrijpen. \u zijn cr -"t.jd vooioctiocu. m dat zijn vooral de goede, die niet altijd even gemakkeliik na te volgen zijn. Het kwade heeft gewoonlijk de eigenschap van gemakkelijker nagevolgd te kunnen worden, vendaar de mindere verdiensten, die er in gelegen zijnt Verder zijn er nog neutrale voorbeelden, die ook niet even gemakkelijk zijn. Koorddansen is moeilijk na te volgen, waar het kwade hoo’dzakelijk is gelegen Inde tuimeling, welke je kunt maken. Tien pannekoeken eten, achter elkaar, wordt gewoonlijk gestraft met benauwdheden en buikpijn. Ineen auto rijden ... ja, doe dat maar eens na, wanneer ,e geen auto hebt en ’ï geld niet bezit er een te huren Zoo moesten ook een | paar Amsterdamsche straatjongens hebben gedacht. oen zi) eenvoudige Fo'ds en rijke Styer-auto's al zoovele malen inde straten hadden gade geslagen. Roei maar eens met riemen, die je niet hebt! De auto heeft voor ieder mertscti aantrekkelijkheid, maar voor de Jeugd waarschijnlijk het meest Geld hadden zij niet ... 't is me ook een veronderstelling, een straatjongen kapitaal toe te dichten. Het vermogen vaneen straatjongen bestaat uiteen paar knikkers en een leeren schijfje aan een touw, om steenen uit de straat te trekken! Toch wilden deze jongens een auto hebben ... en zij slaagden ! Toet., toet. toet., klonk het een dezer daven door de Kalverstraat. De menschen sprongen op zij, keken 0m,., en zagen de aulo van de beide straatbengels. Een ieder moest lachen, zoo prachtig waren da jongens geslaagd in de samenstePio va- • t auto, die eerder • een „maagde parotffe voorstekte. Zij nadelen een leege kist genomen en deze geplaatst op de Wielen vaneen kinderwagen. Hetstuurrad was het deksel vaneen pot appelstroop van vijf pond. De toeter was een echte, maar sterk verroeste toeter vaneen motorfiets Twee zeer orde olie-lantaarn ies vaneen fiets waren met een vies, dik touw vóór aan de kist'gebonden. Poven de kist w-s'op vier stokken en gonje-zak uitgespreid. Een oud wiel vaneen kinderwagen Hing op zij ah reserve-band De jongen zaten op r-n aangebracht dwarsplanKw en deti bod.-m hadden zij u d|enst ieed.au, o nat hun bee%"e„de liepen va.i c. > motor. ,Z‘«e benamjng ... --va kracht, die het eeh . U® • et was een wonderwe-°°'v . mens, ’antasie en nabootsing en bd het zien van dit vehikel moes* je tnw- vnet.. *oe* toet en net was tasantde mens ïen angstig op zit te zien springen, waarna het de moeite waardwas de gezichten te bespieden. -n de merachen bemerkter rvóór tilt de' v r waren ■ '*n de v*u ,v ... .1 )e\ ue jongens ins i eigens de voorschriften van h t moderne verkeer gaven zij de richting aan. Toen de verkeersagent hen wilde n ceeren, gaven zij schter zich het teeken stoppen’ en zp zelven hielden de b»enen in Direct hadden Zii een-opsto ritus van voertuigen veroorzaakt en dé verkeersagent waS(jverplicht het sein van „doorrijden te geven aan de beide knapen, die glunderden van de pre Ze reden nu de riegulierbreestraat in, en.zij .aven duidelijk blijk de regelen van het verkeer goed bestudeerd te hebben. Op ilet Rembrandtsplein wilde een verkeersigent hen van den rijweg jagen, maar jongens staken het hoofd buiten d kist on wie en, en zeiden, dat zij auto waren, en zh evenveel recht hadden on de straat als iedereen. Al bezaten zij geen uick ofOverl-nd, *ij eischten t ch dezelfdejrechten, waarop d“ verkeersagent hen heel handig om hun rijbewiis vroeg! ikHï™ --- ZIJ GELOOFDE HEM VOLKOMEN. „ z'i. met haar ech -1611001 voor tw„e uit kamoeeren: „Georgel r3T dient die flesch drank voor? küfc orpe: ..O. die ... . die . . . • o™' Jch", die wou ’k gebruiken zetten "*e 'ee£ was, de kaars in te --- – Hebt u een ongeluk gehad, meneer ? Hebt u een ongeluk gebad, meneer ? mazt even af (Judge). _ Welnee, mans we koelen den m° --- Menschlievende oude juffrouw: Beste man, zou je niet vee Menschlievende oude juffrouw: Besteman, zou je niet vee makkelijker gramofoon kunnen spelen 7 (Judge). --- -Lieve, ik heb juist lets heel leelijks _ Lieve, ik heb )»« <- van je gehoord, maatr i* & keek *oo op_ Ah J Ik dacht het al ) (Excelsior). gewekt I —* --- UNCLE SAM BIJ DEN DOKTOR. De dokter: • Ik hoor niets. Hebt u daar aeea hart zitten 7 Uncle Sam: – Jawel. Maar daar zit óók mijn portefeuille 1 (// Travaso). --- 'i Is een genot, in den vacantietijd met ’i Is een qenot, inden vacantietijü met Ils ee ö haast iedere lus de tram te rijden. ] (Jadp^ uiuoeken. die je maar wdt 1 U* P --- Blijf nog even zoo hangen 't Wordt Blijf nog even zoo hangen I t Wordt 'n pracht kiek je J {JBxcelstorJ. --- DE VAKMAN. Waarom beeft Henriëtte aan den studem inde veeartsenijkunde den bons gegeven haar zijn aanzoek wilde doen. wilde hii eerst haar mond open breken en “SL. Opinion). --- Proef jij de soep met je vinger ?! Proef jij de soep met je vinger 7! O ja, mevrouw, ze is nog niet zoo heet! --- De vriéndelijke buurvrouw :- Ik vin De vriéndelijke buurvrouw i Ik vfn„ dat je man zich beter kon laten fotografeeren ineen groep. Dan valt-ie niet zoo op, waar 7 (Punch). --- lederen nacht heb ik denzelfden ver- lederen nacht heb ik denzelfden vergchrikkelijken droom! Ik val in het water, vecht vertwijfeld tegen de golven en als ik op het punt van te verdrinken hen, ontwaak ik, badend in mijn zweet. Wat moet ik hier tegen doenl – – Zwemles nemen! zpi de apotheker. --- Het Opstel over Het Voorbeeld Dit I* eigenlijk een opstel, dat d» meester moet maken of andere groots menschen, die zijn aangewezen om d# kinderen Het Voorbeeld te geven. De taak van het kind is Het Voorbeeld na te volgen, tenminste wanneer dit Voorbeeld goed is. Maar een kind kan nog niet gemakkelijk beoordeelen wat goed en wat slecht is, en daarom volgt het kind elk Voorbeeld of geen Voorbeeld. Wat is eigenlijk Het Voorbeeld ? Wanneer wij op school teekenies hebben, zet de meester- bv. eert cc: os op zijn lessenaar, welke doos wij moeten nateekenen. Die doos is dan Het Voorbeeld Wanneer een jongen steut is en de ander braaf, zegt de 'meester *ot den stouten jongen: neem aan hem een Voorbeeld, en hij wijs! dan op den braven jongen. De jongen, die braaf <3, is geen doos en toch zijn ze allebei een Voorbeeld. Toen laatst een jongen appelen had weggenomen, zei moeder, dat dit een slecht voorbeeld was, waarmede zij den jongen niet bedoelde en ook niet de appelen, maarde jongen en de appelen te samen, en eigenlijk ook weer niet den Jongen en de appelen, maarde daad, die de een deed, en d« ander onderging, dus het nemen. Maar het nemen is op zich zelf ook niet slecht, want zeide moeder niet: „neem" er geen Voorbeeld aan ? ik wil maar zeggen, det het voor een kind heel moeilijk is een Voorbeeld te begrijpen. En toch weer is het niet moeilijk te begrijpen, want wanneer vader soep eet en moeder zegt: wat geef je een slecht Voorbeeld aan de kinderen, dan -weten wij dat wij niet slurpen mogen en winneer vader veel elen te gelijk op zijn bord neemt, en moeder kruidt het gesprek mei de woorden: „dat dit toch geen Voorbeeld is voor de kinderen, dan weten wij dat het juist wel een voorbeeld is en wij weinig op ons bord moeten nemen. Zoo ;s geen Voorbeeld wel een Voorbeeld, maar wel een Voorbeeld kan nooit geen Voorbeeld zijn, zoodat ik maar zeggen wil, dat ik om een Voorbeeld te nemen niet tot Voorbeeld moet nemen Het Voorbeeld, omdat dit een zeer moeilijk Voorbeeld is om tot Voorbeeld te dienen van geen Voorbeeld en wel een Vooib eid en het slechts Het Voorbeeld is vaneen Voorbeeldelooze Voorbeeld-verwarring. Hieruit ziet men dat Het Voorbeeld moeilijk voor een kind is te begrijpen, waaruit blijkt, dat de opvoeding van kinderen met Voorbeeld zeer moeilijk is. En toch zonder Voorbeeld gaat het niet, daar men andeis een kind het begrip van het goede of slechte niet altijd kan bijbrengen. Toen mijn broer laatst een dubbeltje had gevonden en daarvan vijf centen had gegeven aan een arm mensch zeide moeder tot ons dat dit een mooi Voorbeeld was. Maar toen tk een paar dagen later vijf cent had gevonden en die alle vijf voor mij had behouden, zeide vader dat ik een slecht Voorbeeld gaf. ik zeide dit niet te begrijpen omdat ik evenveel had behouden als mijn broer, en dat ik zeker vijf centen aan een arm mensch zou hebben gegeven, ais ik maar een dubbeltje had gevonden. Ik kan toch niet h. lp n, dat iemand maar vtjf centen verliest, en tk kan toch geen dubbeltje vinden, als miin broer het al gevonden heeft? Zoo ia het geven vaneen goed ' oorbeeld en een slecht Voo'beeld niet altijd van d?n vinder a'hankelijk, maar wel van den mensch die verliest. En zoon mensch kan toch niet, wanneer hij vfjf centen verliest er iio» eens vijf centen bfj gaan leggen ? Want dan raapt hij liever vijf centen op en dan wordt er nooit weer wat verloren en ook niet meer gevonden. En dat is Jammer voor het geven vaneen goed Voorbeeld. Het is met Het Voorbeeld zeer moeilijk gesteld, omdat je zelfs een mooi Voorbeeld niet eens mag navoigen. Maar dat is juist een Voorbeeld van het Voorbeeldelooze Voorbeeld van Het Voorbeeld, want toen vader laatst op het schoone tafellaken saus morste, zeide moeder: jij geeft een mooi Voorbeeld aan de kinderen. Alleen omdat wij uit de ervaring weten, dat sausmorsen nooit beloond wordt, begrepen wi| dat moeder met dit „mooie Voorbeeld” Juist geen mooi Voorbeeld bedoelde. De opvatting van de beteekenis vaneen Voorbeeld is dus een kwestie van voelen en goede smaak hebben. Want wanneer een mooi Voo-beeld niet altijd moet worden nagevolgd is het ook zeer wet mogelijk, dal je een slecht Voorbeeld niet altijd moet mijden, ik begrijp dat ook wel, want toen meester laatst op het – bord veen stoel teekende, die veel leek op geen stoel, maar toch een stoel was, omdat de meester het er bij zeide. zeide hij ook: dit is een slecht Voorbeeld, maar jullie moeten het toch maar nateekenen Omdat Het Voorbeeld zoo moeilijk is, en je niet altijd kunt weten of ja het moet navolgen of niet, wordt het ook niet altijd nagevolgd en wanneer het nagevolgd wordt is het dikwijls ook niet goed. Voorloopig houd ik mij dus maar niet aan Het Voorbeeld en wacht ik tot ik grooter ben. En zoo denken veel jongens er over. --- Er zijn zakenlui, die altijd — Er zijn zakenlui, die altijd praten en van wie men toch nooit iets verneemt.. --- Langs de kantjes. spinnig inadfden de menschen hupoot-7p hadden i, farnilïe- en vriendenkring. rirflntavoml;a aartavondjes, pijp-avondjes praat avond je® en Weet Jik ’aï meer. Men TTldphrand crï* de damera Obscura van Hildebiand en men zal tot de slotsom komen, dat van die amusementen al weinig is overgebleven. Het gezel]ige familieleven is aan het uitsterven en ik moet zeggen tot het nadeel van de menschen zelve. Want: de amusementen buitenshuis zijn duurder en lang niet zoo gezellig. En zelfs, wanneer men tot die bemerking is B'ekomen, is het moeilijk om terug te keeop de dwalingen zijns weegs, eenvoulëv °mdaf men het huiselijke familiemoeilijk weer terug vindt. Het tedp m”°rdig amusement is voornamelijk Wt^op. heeft voornamelijk aan den hare opleving te danken. De Waren toen zenuwachtig. Die etanad6tdl&ih6id ontstond door den angst ftandpn «eelg d d • vreemdsoortige toe-SS & het Uen werden geroe da° »e>«hen verdienden meer geld weinfgn waren te verdienen. Teaemakl,^nVihIJke weeWe z«n maaT l ] bestand. Dat is al heel want ar ls geen ~ TV, j:„ inden oorlog mensch of hu ken , T)je menschen veel geld hebben verdiend. Die m Sn niet hetzelfde gebleven, weinig verdienden w£*?-*ïinnenkwain, Doch toen het geld vlotter bmnei werd om die spaarzaamheid • inoht naar geld-uitgeven gmg er mee g aard Een avondje met chocolade ? . • B terwijl je ruimschoots geld in W laadde'had liggen, begonnen zij kinket V te vinden. Alleen wat geld kast, fvonnen zij als een amusement te bebouwen Zij dachten het peil van geschouwen. kunnen opvoebbarmate zl meer geld uitgaven Dus werden kaartavondjes en dergelijke als miderwetsch afgedankt, de taxi kwam voor en men liet zich naar de bioscoop rp den. Na afloop legde men aan bw een c met een strijkje... en menjrenoa «1 ™ het alleen maar om anderen te laten dtrS.ned»htn.eMner».fmJe«“n-_ ï TTet leven van den mensen 1S Glm maar zulk een film ziet men het liefste niet. Niemand schept de opname van alledaagsche tafer eie Men wil het leven anders zien, dan men hetzelve beleeft. De film uit hooge kriiigen rindt oen mnehtlg i» Hinrliik moet het niet een juiste weerga ve zijn. In onze jeugd hebben w« sprookjes 1100- ren vertellen, en de indruk die men toen gekregen heeft, blij t het verdere leven ons bij. Bijvoorbeeld het sprookje van de prinses met de erwt, die ze, ik weet niet meer door hoeveel matrassen heen voelde, heeft ons het bij gebracht, dat een prinses wel ineen ouitengewoon opgemaakt bed moet slapen. Wanneer een koning eet denkt men alleen aan gouden lepels en vorken en men kijkt minachtend naar het alpacca-couvert, dat naast je eigen bord ligt- Wanneer men een glas water drinkt, benijdt men den prins, waar van men veronderstelt, aat hij alleen champagne drinkt. Maar een koning of koningin, die andijvie eet, schorseneeren, boerenkool of spruitjes, ka men zich niet voorstellen. . Van onze koningin gaat het gerucht, dat zij eenvoudig teelt, en men slaat daar over de handen m elkaar. Dat de koningin en de prins dooi don Haag wandelen, in gewone menschenideeren, iu een costuum, zooals je ziet b.. v. i,i de etalages van C. & A. kan men zich eenvoudig niet voorstellen. Daarom, wanneer men inde bioscoop lconingen en prinsen ziet, is men slechts voldaan, wanneer ze gekleed zijn, wonen, doen en praten, zooals moeder de Gans, Andersen of Grimm ze aan on» hebben voorgesteld. Een rijk industrieel, een bankier of aan verwant vak, zou den mensch inde bioscoop niet voldoen, wanneer je de werkelijkheid te zien kreeg ’t Moet er altijd dik opliggen. Een avondpartijtje zonder dames in het zij en voor drie kwart gekleed in brillonten, en zonder heeren in smoking en dan vooral zonder behoorlijk schandaaltje of intrige zou geen bioscoop bezoeker behagen. Op de film moeten de auto’s op en aan rijden en dan geen Fordjes, maar dure merken. Een gewone burgermanswoning, zooals je die in iedere stad ziet, heeft geen aantrekkelijkheid. Je krijgt dan ook altijd lusthoven te zien ineen park met vijvers. Grappige films zijn eerst dan aardig, wanneer het önnatuurlijke er dik op ligt. Een kostelijke grap, die je in het dagelijksche leven kan meemaken, zou inde bioscoop niet tot zijn recht komen, omdat men daar wat anders verlangt, dan het werkelijke leven aan geestigheid biedt. De een of andere komiek mag op het doek verschijnen, maar hij moet een komiekigheid verkoopen, zooals die alleen in de fantasie denkbaar is. Een cow-boy mag zich laten filmen, maar wanneer hij het werkelijke cow-boyleven zou vertoonen, liepen de menschen van verveling weg. Tegenwoordig, met die reclame voor de emigratie naar Canada, heeft zoowat iedere familie daar in het Noorden van Amerika een zoon of een neef zitten, waarmede ze in Holland niet wisten wat te beginnen. Zoo’n knaap zit daar op een echte farm, en leidt het werkelijke leven vaneen cow-boy. Maar de brieven, die hij schrijft, zijn om den drommel geen beschrijvingen van filmtafereelen 1 Natuurlijk, van den film-regiss.eur ïu het goed gezien, aleen zulke opnamen in elkaar te zetten, waarnaar het publiek vraagt, omdat bij hem alleen de portemonnale spreekt. Maarde menschen die er zich aan vergasten, geven blijk een bijzondere gesteltenis te bezitten. Zij worden bij de neus genomen, omdat zij voor een dergeliik experiment hun neus leenen. En eenmaal gewend aan de bioscoop, beginnen zij het werkelijke leven saai te vinden. Hun geest is teveel te gast gegaan aan fastastische voorstellingen, dat zij tenslotte voor werkelijkheid zijn gaan ne. men. En al het geld aan de bioscoop besteed, is de koopprijs voor de desillussie» en teleurstelling inde werkelijkheid. Ondank? de grootste O. W. blijven zij zieb' zelve, stumpers voelen. Amsterdam J. IA ---